Autor Wątek: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity  (Przeczytany 389620 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Max J.

  • Zarejestrowany
  • *
  • Wiadomości: 6
  • LOXem i ropą! ;)
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2625 dnia: Styczeń 03, 2018, 00:28 »
Rzeczywiście! Bardzo ciekawe twory! Czy na Ziemi znamy coś podobnego?

Może część skały złożona z innej proporcji minerałów?

Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2626 dnia: Styczeń 07, 2018, 19:35 »
Dziwne, ze tej wiadomości nie ma na pierwszych stronach NASA. O całej sprawie dowiedziałem się dzięki śledzeniu facebookowego konta Roberta Zubrina, który tą wiadomość umieścił na swoim fanpage  8)

Otóż Curiosity w ciągu ostatnich dwóch lat pobytu na Marsie wykrył wzrost stężenia metanu pod koniec marsjańskiego lata na półkuli północnej

Now, add to the methane puzzle the seasonal variation Curiosity has detected, with levels cycling between about 0.3 ppb and 0.7 ppb over more than two martian years.

Cześciowo za ten wzrost metanu może być odpowiedzialne zamarzanie dwutlenku węgla podczas sezonowego wzrostu południowej czapy polarnej podczas południowej jesieni i zimy. Wówczas stężenie metanu w atmosferze Marsa wzrasta mimo, że jego ilość jest teoretycznie stała.

Some seasonality is expected in an atmosphere that is mostly carbon dioxide (CO2), says François Forget, who models the climate of Mars at the Laboratory of Dynamical Meteorology in Paris. In the southern winter, some of that CO2 freezes out onto the large southern polar cap, making the overall atmosphere thinner. That boosts the concentration of any residual methane, which doesn't freeze, and by the end of northern summer this methane-enriched air makes its way north to Curiosity's location, Forget says. Seasonal variations in dust storms and levels of UV light could also affect the abundance of methane, if interplanetary dust is its primary source.

But, Webster said at the meeting, the seasonal signal is some three times larger than those mechanisms could explain.


Poza tym sezonowość wzrostu metanu ewentualnie może się wiązać z przechodzeniem Marsa przez tor meteoroidów, które dostarczają materii organicznej, która w atmosferze Marsa może rozkładać się np. do metanu.

Other scientists are looking skyward. Marc Fries, the cosmic dust curator at Johnson Space Center in Houston, Texas, says the source of methane spikes could be the hail of tiny meteors that falls when a planet crosses a comet's orbit and sweeps up carbon-rich dust and debris shed by the comet. Fries says that as the dust particles vaporize at altitudes of tens of kilometers, the same chemical reaction that produces methane from interplanetary dust at the surface would take place more quickly, driven by the stronger UV light at high altitudes. All the claimed methane spikes over the past 2 decades occurred within about 2 weeks of a known martian meteor shower, Fries and his colleagues found. "It could be a cause, and it could be a coincidence," he says.

Inne wyjasnienia to wydostawanie się metanu z litosfery Marsa np. skał. Ale najbardziej fascynującym i jako pierwszym przychodzącym do głowy jest ewentualna aktywność biologiczna mikrobów marsjańskich:

http://www.sciencemag.org/news/2018/01/mars-atmospheric-methane-sign-life-earth-changes-mysteriously-seasons

A mi do głowy przychodzi podobne jak na Ziemi procesy rozmarzania podziemnej zmarzliny pozostałej po ostatnich glacjałach. Jak wiemy Mars wskutek obrotów swej osi co kilkaset tysięcy lat doświadcza ekspansji lodowców w okolice klimatycznych stref umiarkowanych a nawet podzwrotnikowych. Wówczas powstają m.in. podziemne pokłady lodu, które trwają pomimo stopnienia powierzchniowych lodowców po ociepleniu klimatu. Pytanie tylko, czemu coś takiego nie dzieje się podczas marsjańskiego południowego lata, które jest cieplejsze niż te na półkuli północnej? No i skąd w podziemnej zmarzlinie Marsa wziąłby się metan? Czyżby lodowce marsjańskie wyłapywały metan wydobywający się z głębin planety?
Jeśli założymy ewentualną aktywność biologiczną to ewentualne mikroby musiałyby doświadczać sezonowych zmian temperatuey, więc nie mogą być zbyt głęboko ukryte w marsjańskim regolicie.
Bardzo ciekawa te sprawa i dobrze, że na orbicie Czerwonej Planety mamy już Exo Mats 2016 - TGO, który jest specjalistą od marsjańskiego metanu i za kilka miesięcy rozpocznie swoją misję naukową  :)

A tymczasem Curiosity bada ciekawe warstwowane skały - zdjęcia z sol 1927







https://mars.nasa.gov/msl/multimedia/raw/?s=#/?slide=1927



« Ostatnia zmiana: Styczeń 07, 2018, 19:42 wysłana przez ekoplaneta »

Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2627 dnia: Styczeń 07, 2018, 19:38 »

Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2628 dnia: Styczeń 07, 2018, 20:57 »
Rzeczywiście! Bardzo ciekawe twory! Czy na Ziemi znamy coś podobnego?

Wedle niektórych te kiełbaskowate  ;) twory przypominają skamieniałości śladowe  8)

 

 8)

Te twory są tak ciekawe, że zespół misji Curiosity zawrócił z powrotem by je porządnie zbadać :-)

I posed that question to Curiosity project scientist Ashwin Vasavada, of NASA's Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, California.

Vasavada reported that the eye-catching features are very small, probably on the order of a millimeter or two (0.04 to 0.08 inches) in width, with the longest of the features stretching to roughly 5 millimeters (0.2 inches). "So, they are tiny," he told Inside Outer Space.

Serendipitously, they were first spotted in black and white imagery. The features were compelling enough for the science team to roll Curiosity back to examine them further, making use of MAHLI — a focusable color camera mounted on the rover's arm, Vasavada said.

"These were unique enough, given the fact that we didn't know they were there … [that] we thought we should go back," Vasavada explained.

Curiosity team member Christopher Edwards, a planetary geologist at Northern Arizona University in Flagstaff, also made note of the plan to wheel Curiosity back to study the dark-toned "stick-like" features.

"This site was so interesting that we backtracked to get to where the rover was parked for this plan," Edwards wrote in a Jan. 3 mission update. "In the work space in front of the rover, we have some very peculiar targets that warranted some additional interrogation."


Wg Pascala Lee te marsjańskie ,,kiełbaski" przypominają ślady pozostawione po żyjących organizmach:

"The Curiosity images really pique our curiosity," said Pascal Lee, a planetary scientist at the Mars Institute and SETI (Search for Extraterrestrial Intelligence) Institute in Mountain View, California. Still, given the imagery, "it's hard to tell what the wiggly sticks are," he said, "and a strictly mineral origin is, of course, the most plausible."

But on first view of the features, Lee said that as a field geologist, "the immediate thought that came to my mind is bioturbation." This is the process through which organisms living in sediments can disturb the structure of these sediments.

"A common example of bioturbation is the formation of worm burrows. The burrows, once refilled with sediments, fossilized and then exposed by erosion, can end up looking like wiggly sticks," Lee told Inside Outer Space.
Implications


https://www.space.com/39294-mars-rover-curiosity-weird-tube-structures.html

Oczywiście te intrygujące twory mogą być też tworami pochodzenia nieorganicznego. Ciekawe czy Curiosity może przeciąć ,,kiełbaskę" na pół i wykonać szczegółowe zdjęcie przekroju? Może wtedy ukazałyby się jakieś szczegóły, które rzuciłyby nowe światło na ich pochodzenie? Przynajmniej te ,,kiełbaski" odkryte przez Curiosity są większe od tych znalezionych w meteorycie ALH 84001  ;)








Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2629 dnia: Styczeń 08, 2018, 08:46 »
Podsumowanie misji Curiosity od września do stycznia wykonane przez Panią Emily Lakdawalla z Planetary Society

http://www.planetary.org/blogs/emily-lakdawalla/2018/0105-curiosity-update-sols-1814-1926.html

Polecam, ciekawe informacje są tutaj zawarte, m.in. o wiertarce łazika  :) Poza naukowcy z misji znaleźli coś ciekawego w piasku z wydmy Ogonquit Beach:

Ever since I heard that they did the derivatization experiment on the Ogunquit Beach sample, I had questions. Ogunquit Beach is a modern windblown sand from an actually active sand dune, whose grains have been exposed to UV radiation and the intensely oxidizing environment of modern Mars. It was not clear to me why anybody would be looking for large organic molecules in it -- except that Curiosity currently (and hopefully temporarily) has no capability to acquire new samples. Was it only an opportunistic experiment or did they actually expect to see anything? Ashwin confirmed to me that Ogunquit Beach would probably not have been the SAM team's first choice for a wet chemistry experiment, but the timing was right and the SAM team figured that, at worst, it could serve as a sort of blank or baseline experiment to which (hopefully) future drilled samples could be compared. What did they find? Ashwin appropriately wouldn't tell me anything specific, but he did say the experiment was successful, and that they saw things in the Ogunquit Beach sample that they hadn't seen in the previous, dry evolved-gas experiments. Stay tuned for science, possibly as early as the Lunar and Planetary Science Conference meeting in March, if the SAM team can figure out what their instrument is telling them by then.

Curiosity teraz nam dostarcza naprawdę dużo ciekawych informacji oraz wrażeń. A jeszcze kilka lat temu przy ocenie misji komisja narzekała, że wówczas łazik dostarczał mało informacji naukowych w stosunku do kosztów jakie misja pochłonęła  ;D
« Ostatnia zmiana: Styczeń 08, 2018, 09:05 wysłana przez ekoplaneta »

Offline station

  • Sir
  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 1630
  • NASA: "Eventual slip to 2055"
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2630 dnia: Styczeń 08, 2018, 10:46 »
Nie wiem czy to ktos kiedys zapodawał, ale na tle obecnej pracy tego łazika na Marsie warto sobie przypomniec, jakiego nakładu pracy wymagało przygotowanie tego delikatnego i jednoczesnie tak solidnego sprzętu do misji:

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=3FBPFGNaJ4M" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=3FBPFGNaJ4M</a>

Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2631 dnia: Styczeń 10, 2018, 08:04 »
Rzeczywiście! Bardzo ciekawe twory! Czy na Ziemi znamy coś podobnego?

Wedle niektórych te kiełbaskowate  ;) twory przypominają skamieniałości śladowe  8)

 

 8)

Te twory są tak ciekawe, że zespół misji Curiosity zawrócił z powrotem by je porządnie zbadać :-)

I posed that question to Curiosity project scientist Ashwin Vasavada, of NASA's Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, California.

Vasavada reported that the eye-catching features are very small, probably on the order of a millimeter or two (0.04 to 0.08 inches) in width, with the longest of the features stretching to roughly 5 millimeters (0.2 inches). "So, they are tiny," he told Inside Outer Space.

Serendipitously, they were first spotted in black and white imagery. The features were compelling enough for the science team to roll Curiosity back to examine them further, making use of MAHLI — a focusable color camera mounted on the rover's arm, Vasavada said.

"These were unique enough, given the fact that we didn't know they were there … [that] we thought we should go back," Vasavada explained.

Curiosity team member Christopher Edwards, a planetary geologist at Northern Arizona University in Flagstaff, also made note of the plan to wheel Curiosity back to study the dark-toned "stick-like" features.

"This site was so interesting that we backtracked to get to where the rover was parked for this plan," Edwards wrote in a Jan. 3 mission update. "In the work space in front of the rover, we have some very peculiar targets that warranted some additional interrogation."


Wg Pascala Lee te marsjańskie ,,kiełbaski" przypominają ślady pozostawione po żyjących organizmach:

"The Curiosity images really pique our curiosity," said Pascal Lee, a planetary scientist at the Mars Institute and SETI (Search for Extraterrestrial Intelligence) Institute in Mountain View, California. Still, given the imagery, "it's hard to tell what the wiggly sticks are," he said, "and a strictly mineral origin is, of course, the most plausible."

But on first view of the features, Lee said that as a field geologist, "the immediate thought that came to my mind is bioturbation." This is the process through which organisms living in sediments can disturb the structure of these sediments.

"A common example of bioturbation is the formation of worm burrows. The burrows, once refilled with sediments, fossilized and then exposed by erosion, can end up looking like wiggly sticks," Lee told Inside Outer Space.
Implications


https://www.space.com/39294-mars-rover-curiosity-weird-tube-structures.html

Oczywiście te intrygujące twory mogą być też tworami pochodzenia nieorganicznego. Ciekawe czy Curiosity może przeciąć ,,kiełbaskę" na pół i wykonać szczegółowe zdjęcie przekroju? Może wtedy ukazałyby się jakieś szczegóły, które rzuciłyby nowe światło na ich pochodzenie? Przynajmniej te ,,kiełbaski" odkryte przez Curiosity są większe od tych znalezionych w meteorycie ALH 84001  ;)

Jak się okazuje, po badaniach przeprowadzonych przez łazik intrygujące twory raczej nie są pochodzenia biologicznego.

The odd tubular structures that Curiosity has been investigating lately were probably formed by crystal growth, not tiny burrowing creatures, mission team members said.

"When we looked at these things close up, they're linear, but they're not tubular in the sense of being cylinders; they're actually quite angular," said Curiosity mission scientist Ashwin Vasavada, of NASA's Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, California.


They have kind of a square or a parallelogram sort of cross section and form at angles to each other when there's multiple of them together," he told Space.com. "And all of that's pretty reminiscent of crystalline growth."

https://www.space.com/39303-mars-rover-curiosity-tubes-crystals.html

Offline kanarkusmaximus

  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 17933
  • Ja z tym nie mam nic wspólnego!
    • Kosmonauta.net
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2632 dnia: Styczeń 10, 2018, 08:37 »
Raczej mało prawdopodobne, by na Marsie w krótkim czasie wyewoluowały jakieś robaczki, które byłyby w stanie podrążyć takie struktury. Niezależnie jak Marsa lubimy, to jednak z pewnością ostatnie 2 mld lat (lub więcej!) raczej nie sprzyjały dalszemu rozwoju życia.

Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2633 dnia: Styczeń 10, 2018, 08:54 »
Raczej mało prawdopodobne, by na Marsie w krótkim czasie wyewoluowały jakieś robaczki, które byłyby w stanie podrążyć takie struktury. Niezależnie jak Marsa lubimy, to jednak z pewnością ostatnie 2 mld lat (lub więcej!) raczej nie sprzyjały dalszemu rozwoju życia.

Ja też podobnie uważam. Na Ziemi w o wiele bardziej sprzyjających warunkach życie wielokomórkowe pojawiło się wtedy kiedy na Marsie było już sucho jak pieprz, a nawet jeszcze bardziej. Formy makroskopowe pojawiły się dopiero około 700-800 milionów lat temu.... 2/3 historii Ziemi to okres występowały tylko mikroorganizmy. Pomyślmy, prawie przez 3 miliardy były tylko mikroby w najlepszym wypadku z trudem widoczne gołym okiem.... Dlaczego ziemskim mikrobom zabrało to tak dużo czasu, żeby ,,urosnąć" to już tematyka na inny wątek  :)

Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2634 dnia: Styczeń 13, 2018, 18:41 »
Aktualizacja miejsca pobytu Curiosity na Marsie na sol 1930 (dziś mamy już sol 1933)



https://mars.nasa.gov/msl/mission/whereistherovernow/?ImageID=9084

Łazik przebywał w ciekawym miejscu, gdzie podłoże widziane na zdjęciach orbitalnych MRO mają odmienne zabarwienie od okolicy  :)

A poniżej zdjęcia z sol 1930:











https://mars.nasa.gov/msl/multimedia/raw/?s=#/?slide=1930







Offline Slavin

  • Senior
  • ****
  • Wiadomości: 518
  • Metanem i tlenem z odzyskiem
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2635 dnia: Styczeń 23, 2018, 21:18 »
Łazik Curiosity na krawędzi grzbietu Vera Rubin Ridge



Łazik Curiosity zbliża się do okrągłych 2000 dób marsjańskich spędzonych na powierzchni Czerwonej Planety. Zajrzyjmy zatem co w ostatnich tygodniach robił największy pojazd kosmiczny wysłany kiedykolwiek poza Ziemię.

Curiosity pracuje na Marsie już 6. rok ziemski. Na Marsie doświadcza tej samej pory roku jednak dopiero 3. raz. Kończy się już najchłodniejszy okres w roku na południowej półkuli planety.

Łazik dotarł przed dwoma tygodniami do “Regionu e” grzbietu Vera Rubin Ridge. Jest to lekkie obniżenie z wyraźnym zerodowanym podłożem skalnym, widoczne na orbicie w kolorze niebieskawym. Curiosity znajdując się w tym miejscu, wykonał za pomocą kamery masztowej zdjęcia wysokiej rozdzielczości okolicy tuż przed nim oraz góry Mount Sharp, w rejonie której porusza się podczas całej misji. Zdjęcia te mają na celu wybrać geologicznie ciekawe cele do dokładniejszych obserwacji.


Zdjęcie skał, wykonane przez kamerę MAHLI, znajdującą się na ramieniu łazika. Widoczna formacja została uchwycona podczas 1932. sol w "Regionie e" grzbietu Vera Rubin Ridge. Źródło: NASA/JPL-Caltech/MSSS.

Curiosity wykonał dokładne obrazowania wielu skał w okolicy za pomocą kamery do bliskiego fotografowania MAHLI zamontowanej na ramieniu łazika. Później obiekty te zostały poddane analizie chemicznej przy pomocy spektrometru promieniowania rentgenowskiego APXS. Następnie niektóre z nich zostały potraktowane laserem znajdującym się w spektrometrze ChemCam. Tak dużo ciekawych rzeczy znajdowało się w tym rejonie, że operatorzy misji postanowili pozostać tam trochę dłużej niż planowano na początku.


Kolejne zdjęcie skały z "Regionu e". Łazik wykonał tą fotografię przy pomocy kamery MAHLI 14 stycznia 2018 roku. Źródło: NASA/JPL-Caltech/MSSS.

Przed minionym weekendem łazik wreszcie ruszył się z miejsca i ustawił się w pobliżu widocznego na zdjęciu poniżej przejścia między jasnymi i ciemnymi elementami podłoża. Na początku pobytu w tym miejscu łazik dokonał graficznego i chemicznego rozpoznania dwóch celów: jednego położonego w ciemnym rejonie i drugiego w jasnym. Potem obiekty z obu stron były analizowane spektrometrem rentgenowskim.

Po badaniach geologicznych, pomiarach atmosfery, poszukiwaniach wirów pyłowych i konserwacji instrumentów Curiosity zaczął jechać dalej na południowy-wschód. Na początku tego tygodnia pojazd był już na południowej krawędzi wybrzuszenia Vera Rubin Ridge. Stąd przed łazikiem i po jego bokach już nachylenie w dół.


Prawa kamera nawigacyjna Navcam Right B znajdująca się na maszcie łazika wykonała to zdjęcie 19 stycznia 2018 roku. Widać na nim już znaczące obniżenie terenu za grzbietem, na którym znajduje się w tej chwili pojazd. Uwagę przykuwa różnica w jasności materiału skalnego w prawej części fotografii. Źródło: NASA/JPL-Caltech.

Zespół nie zamierza jednak jeszcze uciekać z tego miejsca. Podczas ostatniej pracy wykonano dokładne obrazy leżącej na południe od grzbietu formacji materiałów ilastych. Naukowcy chcą powiązać geologicznie te miejsca z samym grzbietem. Wkrótce łazik wybierze się w kilkunastominutową podróż, lekko za krawędź grzbietu, szukając kolejnych miejsc, którym warto się dokładniej przyjrzeć.


Jedno z najnowszych zdjęć z Marsa. Curiosity wykonał je 22 stycznia za pomocą kamery nawigacyjnej Navcam Right B. Widać na nim rejon na południe od grzbietu Vera Rubin Ridge z formacjami złożonymi z glin. Źródło: NASA/JPL-Caltech.

Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2636 dnia: Styczeń 24, 2018, 11:05 »
Piękny artykuł o ostatnich pracach MSL Slavin  :) Ja pozwolę sobie dodać jeszcze kilka zdjęć wykonanych przez łazik podczas Sol 1942 (22 stycznia 2018)











https://mars.nasa.gov/msl/multimedia/raw/?s=#/?slide=1942

Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2637 dnia: Styczeń 24, 2018, 11:08 »
W sol 1943 łazik Curiosity napstrykał zdjęć do nowego selfie. Poniżej załączam ich skromną próbkę  8)







https://mars.nasa.gov/msl/multimedia/raw/?s=#/?slide=1943

A najfajniejsze z nich jest to zdjęcie



 ;)   ;D

Teraz czekamy na pełny autoportret łazika Curiosity  8)

Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2638 dnia: Styczeń 25, 2018, 13:16 »
Na forum bezzałogowym znalazłem fajną panoramkę wykonaną ze zdjęć z sol 1944. Dobrze na niej widać, różniące się od siebie obszary, których strefę przejścia ostatnio bada łazik Curiosity.

http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=42491

http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?showtopic=8359&pid=238391&st=0&#entry238391

Fajnie jakby NASA wykonała panoramkę w kolorze oraz żeby uzupełniła zdjęciami niebo, żeby nie było takich zygzaków....


Online ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5646
  • One planet Once chance
Odp: Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity
« Odpowiedź #2639 dnia: Styczeń 30, 2018, 22:27 »
Śliczną panoramke krateru Gale umieścił JPL:

https://www.jpl.nasa.gov/spaceimages/details.php?id=PIA22210

Zaznaczono na niej miejsca zwiedzane przez Cutiosity w ciągu swoich 5 lat misji.

https://photojournal.jpl.nasa.gov/figures/PIA22210_fig1.jpg

Panorama została wykonana ze zdjęć wykonanych na Hematite/ Very Rubin Ridge 25 października 2017 (sol 1856).

The component images were taken on Oct. 25, 2017, during the 1,856th Martian day, or sol, of the rover's work on Mars. At that point, Curiosity had gained 1,073 feet (327 meters) in elevation and driven 10.95 miles (17.63 kilometers) from its landing site.

Mount Sharp stands about 3 miles (5 kilometers) high in the middle of Gale Crater, which spans 96 miles (154 kilometers) in diameter. Vera Rubin Ridge is on the northwestern flank of lower Mount Sharp. The foreground of this panorama shows portions of lower Mount Sharp. The middle distance shows the floor of Gale Crater. Most of the horizon is formed by the crater's rim. The top of the rim is about 1.2 miles (2 kilometers) higher than the rover's position. On the horizon near the center of the image is a glimpse outside of Gale Crater, to a peak about 50 miles (85 kilometers) from the rover.
« Ostatnia zmiana: Styczeń 30, 2018, 22:29 wysłana przez ekoplaneta »