Autor Wątek: Kalendarium historycznych wydarzeń  (Przeczytany 221073 razy)

0 użytkowników i 2 Gości przegląda ten wątek.

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #75 dnia: Lipiec 31, 2016, 21:19 »
I parę szczegółów o pobycie dwójki astronautów  z załogi Apollo 15 na powierzchni Księżyca.

Księżycowy rover, mimo , że były różnice w stosunku do ziemskich treningów to się sprawdził. Duże połacie kurzu były skutecznie odchylane przez błotniki.

The rover was also slightly different to drive than the training version they had used on Earth. Scott found that he had to concentrate all of his energies simply driving and keeping track of craters—the harsh glare of sunlight made the terrain appear deceptively smooth, literally “washing-out” surface features, as hummocks and furrows appeared out of nowhere, at a split-second’s notice. Its maneuverability was good (“it could turn on a dime,” Scott recalled in his memoir, Two Sides of the Moon), but its wheels kicked up enormous rooster-tails of dust, which were thankfully deflected by its fenders. As the navigator, Irwin tried to plot their course on the map, but had difficulty identifying their route because they were uncertain of precisely where they had set Falcon down. However, the towering bulk of nearby Mount Hadley Delta was clear to see, with St. George Crater—an enormous gouge the size of two dozen football fields—on the lowermost slopes, and all they had to do was drive with it on their port quarter and they knew that eventually they would come upon Hadley Rille


Wiercenie otworów w gruncie Księżyca szło opornie po wwierceniu się na głębokość pół metra. Z  wierceniem drugiego otworu było jeszcze trudniej. Wysiłek związany z wierceniem skutkował dotkliwym bólem palców u David  Scotta. Po zakończonym spacerze księżycowym , gdy lunonauci byli we wnętrzu w  LM Falcon okazało się  , że powodem był przyrost paznokci astronauty w ciągu 5 dni lotu , co  w połączeniu ze zbyt dokładnie dopasowane rękawicami  zaowocowało bardzo dokuczliwym bólem w palcach.

It required Scott to use a small, box-like drill to bore a couple of deep holes into the surface and emplace a pair of temperature probes. He would then drill a third hole for a core sample. He made excellent progress on the first hole, reaching a depth of 1.6 feet (0.5 meters), then met a hard subsurface. Despite leaning on the drill to give it extra bite, he fell behind schedule and was advised to insert the first set of probes. The second hole proved even harder, and Mission Control called a halt with the drill only a couple of feet into the ground. Capcom Joe Allen told Scott to take a breather, then help Irwin with deploying the retroreflector and a solar-wind experiment. They would have to complete the drilling later. Their first Moonwalk ended slightly earlier than planned, after 6.5 hours. Back inside Falcon, both men were exhausted. The stress of driving and the toughness of handling the drill for the heat-flow experiment had worn out Scott’s hands and forearms. Irwin described the pain in his fingers as excruciating.

They took each other’s gloves off to inspect the damage: Perspiration poured from them, but there was no evidence of bleeding or bruising. Then they realized that their fingernails, which had grown during the last five days, had been immersed in sweat for the last seven hours. To aid movement, their gloves had been designed to fit tightly against the tips of their fingers; the pressure and the pain was on the ends of the nails. Irwin resolved to cut his nails and advised his commander to do the same, but for some reason—perhaps fearful that it might compromise his own dexterity on the surface—Scott declined.


James Irwin w czasie spacerów ze względów technicznych był pozbawiony dostępu do wody:

Irwin was also uncomfortable. A problem with his drinking water bag had left him absolutely parched for more than seven hours. “There was a nozzle that you’d bend down to open a valve so you could suck the water out and drink it within the protection of the space suit,” he explained, “but I could never get my drink bag to work and I never got a single drink of water during the whole time I was out on the surface of the Moon.” He did, however, manage to gobble down a fruit stick inside his helmet and that helped him to keep going when the time came to assemble the ALSEP. Now, having doffed his suit, Irwin guzzled water like a jogger, then settled down with Scott for their second night on the Moon.

Druga część:  http://www.americaspace.com/?p=94600
« Ostatnia zmiana: Sierpień 13, 2016, 23:38 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #76 dnia: Sierpień 08, 2016, 12:41 »
Lunonautów, którzy LM Falcon wylądowali na Księżycu , zastanowił głaz z zielonkawym nalotem. Późniejsze analizy pozwoliły ustalić , że próbka zawiera  zielone kuliste szklane mikrostruktury magmy powstałe w gwałtownych wysokotemperaturowych procesach.


The green hue captivated Jim Irwin, whose Irish descent and birthday on St. Patrick’s Day—and the fact that he had stowed some shamrocks in the lunar module—made this a special find. At first, the two men wondered if their eyes or Sun visors were playing tricks on them, but when it was unpacked a few weeks later in the Lunar Receiving Laboratory (LRL), their initial impressions would be confirmed: It was green, made entirely of minuscule spheres of glass, tiny droplets of magma spewed from a fissure by a “fire fountain.” In time, it and other samples would contribute to making Apollo 15 one of the greatest voyages of discovery ever undertaken in human history.


Wyróżniająca się  biała skała zainteresowała księżycowych spacerowiczów. Skała należała do  plagioklazów   czyli do minerałów skaleniowych zawierających lżejsze  minerały. Jest to  skład mineralny typowy dla skal magmowych.
Uznano, że skład mineralny odpowiada pierwotnej skorupie Księżyca.

W procesie formowania   się Księżyca cięższe składniki  minerałów jak żelazo czy kryształy z dużą zawartością magnezu
wędrowały w głąb Księżyca, a lżejsze wypływały na górę. Geolodzy  przyjęli koncepcję , że w bardzo wczesnym okresie życia Księżyca cała zewnętrzna  powierzchnia składała się z płynnych skał. Później w procesie stygnięcia nastąpił proces krystalizacji minerałów.

Próbka  oznaczona została numerem 15415. Później nazwano ją “The Genesis Rock” (kamień Genezis). Uznano ją za fragment skorupy  pochodzącej z najwcześniejszego okresu  ewolucji Księżyca sprzed około 4,1 mld lat.
Najstarsze zidentyfikowane na Ziemi skały są młodsze o około 1,5 mld lat.

Jeśli na Księżycu można znaleźć skały starsze od próbki dostarczonej przez załogę Apollo 15 , to powinny być one niewiele starsze, bo Układ Słoneczny zaczął się  tworzyć kilka setek milionów lat wcześniej.


“It was lifted up on a pedestal,” Irwin wrote. “The base was a dirty old rock covered with lots of dust that sat there by itself, almost like an outstretched hand. Sitting on top of it was a white rock almost free of dust. From four feet away I could see unique long crystals with parallel lines, forming striations.” Scott used tongs to pick it up and held it close to his visor to inspect it. The rock was about the same size as his fist and even as he lifted it, some of its dusty coating crumbled away … and he saw large, white crystals.

The rock was almost entirely “plagioclase”—an important tectosilicate feldspar mineral used by petrologists on Earth to help determine the composition, origin, and evolution of igneous rocks—and from their expeditions into the hills of the San Gabriels, Scott recognized it as “anorthosite,” which is the purest form of plagioclase. For some time, lunar geologists had suspected that anorthosite formed the Moon’s original, primordial crust; indeed, data from the unmanned Surveyor 7 lander had suggested its presence in the ejecta of the crater Tycho, and tiny fragments of it had actually been found in samples from both Apollo 11’s landing site at Tranquility Base and Apollo 12’s site in the Ocean of Storms.

“Explaining why most of the Moon’s crust should be composed of anorthosite,” wrote Andrew Chaikin in A Man on the Moon, “led some geologists to an extraordinary scenario. Within the infant satellite, they proposed, there was so much heat that the entire outer shell became an ocean of molten rock. As this ‘magma ocean’ cooled, minerals crystallized. The heavier species, including the iron- and magnesium-rich crystals, sank to the bottom. The lighter crystals, specifically, the mineral [aluminium-rich] plagioclase floated to the top.”

Recognizing the find as probably a piece of the Moon’s primordial crust, Scott could hardly contain his enthusiasm. “Guess what we just found!” he radioed. “I think we just found what we came for!”


After briefly describing the rock’s appearance, Scott placed it into a sample bag by itself. It would be labeled as sample number 15415, but a keen journalist, inspired by the term “petrogenesis”—the study of the origin of igneous rocks—would later offer it a far loftier title: “The Genesis Rock,” a sample of the original lunar crust, coming from one of the earliest epochs of the Moon’s history, some 4.1 billion years ago. This date was reached by geologists at the University of New York at Stony Brook and proved to be almost 1.5 billion years older than the oldest rocks found on Earth. If the Moon was any older than that, noted Chaikin, it wasn’t much older; the Solar System itself was thought to have formed only a few hundred million years earlier.

Część 3 artykułu: http://www.americaspace.com/?p=94602
« Ostatnia zmiana: Sierpień 13, 2016, 23:05 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #77 dnia: Sierpień 09, 2016, 00:16 »
Na powierzchni Księżyca użytkownicy LM Falcon dokonali  powtórki eksperymentu Galileusza sprzed kilkuset lat. Brak oporu atmosfery pozwolił zademonstrować upadek ptasiego pióra i młotka  z tej samej wysokości. Przedmioty niezależnie od masy opadały z jednakową prędkością w polu grawitacyjnym Księżyca.

Z trudem wydobyta próbka  rdzenia Księżyca o długości około 2,4 m zawierała 58 warstw geologicznych, które pozwoliły udokumentować   historię z około 400 mln lat istnienia Księżyca.

Na pokładzie Apollo 15  została umieszczona aparatura naukowa o masie  476 kg, co w porównaniu z poprzednią misją  stanowiło dużą różnicę  (w Apollo 14 - 113,4 kg).

W czasie trzech spacerów astronauci przebyli dystans 27,9 km.
Dla porównania  w poprzednich misjach przebyte odległości wynosiły: Apollo 11 – 0,6 km, Apollo 12 – 1,4 km i Apollo 14 – 4,2 km.

4 sierpnia  umieszczono subsatelitę na orbicie o parametrach 141, x 102,0 km, dzięki czemu miał funkcjonować co najmniej przez rok. Jego aparatura naukowa pozwoliła odkryć nieznany wcześniej maskon na wschodnim skraju tarczy Księżyca. Zebrane dane pozwoliły ustalić , że księżycowe maskony mają różne  natężenie pola grawitacyjnego.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Apollo_15

Czwarta część artykułu:  http://www.americaspace.com/?p=94608
« Ostatnia zmiana: Sierpień 13, 2016, 23:17 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #78 dnia: Sierpień 09, 2016, 19:57 »
Od Pioneera 10 do Juno

5 sierpnia minęło 5 lat od startu sondy Juno. Przy okazji trochę ogólnych danych na temat dotychczasowych wypraw w kierunku Jowisza. Juno jest drugą sondą w historii, która dokonała manewru wejścia na orbitę wokół tej planety.

Pioneer 10
3 marca 1972 - start, RN Atlas/Centaur/TE364-4;
3 grudnia 1973 przelot w odległości 130 354 km od Jowisza.

Pioneer 11
6 kwietnia 1973 - start, RN Atlas/Centaur/TE364-4;
3 grudnia 1974 przelot w najbliższej odległości 42 760 km od powierzchni chmur Jowisza.

Voyager 2
20 sierpnia 1977 - start, RN Titan IIIE-Centaur z dodatkowym stopniem TE-364/4;
9 lipca 1979 nastąpiło największe zbliżenie do centrum  Jowisza  na odległość   721 670 km i ok. 650 000 km od szczytów chmur.

Voyager 1
5 września 1977 - start, RN Titan IIIE-Centaur z dodatkowym stopniem TE-364/4;
5 marca 1979 zbliżenie na najmniejszą odległość do Jowisza wynoszącą 348 890 km od centrum planety i ok. 280 000 km od szczytów chmur.

Galileo
18 października 1989 - start, RN wahadłowiec Atlantis (STS-34) - Inertial Upper Stage;
13 lipca 1995 próbnik atmosferyczny został odłączony od sondy;
7 grudnia 1995 wejście z misją badawczą próbnika w atmosferę planety. Utrata łączności nastąpiła na wysokości 146 km poniżej wysokości, na której ciśnienie miało wartość 1 bara;
7 grudnia 1995 Galileo zbliżył się na najmniejszą odległość do Jowisza wynoszącą 214 569 km nad powierzchnią chmur;
8 grudnia uruchomienie  na 49 minut silnika głównego i  wykonanie manewru wejścia na orbitę wokół planety.Okres  pierwszej orbity wynosił 198 dni , a apocentrum sięgało 19 mln km;   
14 marca 1996  ostatnie uruchomienie głównego silnika sondy podniosło  peryjowium do 715 000 km nad powierzchnią chmur;
21 września 2003 sonda uderzyła z prędkością 48,2 km/s w  atmosferę Jowisza w odległości ok. 64 000 od centrum planety.

Ulysses (do badania rejonów biegunowych Słońca);
6 października 1990 -  start , RN Discovery (STS-41) + IUS + PAM-D;
8 lutego 1992   najbliższy przelot od Jowisza w odległości 408 894 km;
4 lutego 2004   najbliższy przelot od Jowisza w odległości 120 000 000 km.

Cassini-Huygens
15 października 1997 - start, RN Titan 401B/Centaur;
30 grudnia 2000 przelot od Jowisza  w peryapsis  wyniósł 9 722 965 km.

New Horizons
19 stycznia 2006 -  start , RN Atlas V 551 z dodatkowym stopniem Star-48B;
28 lutego 2007   przelot od Jowisza w minimalnej odległości 2 304 535 km (lub 2 304 537 jak podaje inne źródło).

Juno
5 sierpnia 2011 - start, RN Atlas V 551;
5 lipca 2016  manewr JOI (Jupiter Orbit Insertion) wprowadził sondę  na orbitę okołobiegunową wokół Jowisza o  wstępnych o parametrach: hp=3900 km, ha=8029000 km, i=89,8°, t=53,5 doby;
19 października   silnik  główny Juno zostanie ostatni raz uruchomiony na 22 minuty, wykonując manewr PRM (Period Reduction Maneuver), który pozwoli na osiągnięcie orbit badawczych t-14 d.  Juno będzie się zbliżał 4200 kilometrów powyżej wierzchołków chmur;
20 lutego 2018 - zaplanowano początek fazy deorbitacji sondy, która ma potrwać 5,5 dnia.

Artykuł o historii badania Jowisza:
https://www.nasa.gov/feature/goddard/2016/decades-of-discovery-nasa-s-exploration-of-jupiter
http://www.pulskosmosu.pl/2016/08/07/eksploracja-jowisza-przez-nasa-na-przestrzeni-lat/
« Ostatnia zmiana: Sierpień 15, 2016, 01:47 wysłana przez Orionid »

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #78 dnia: Sierpień 09, 2016, 19:57 »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #79 dnia: Sierpień 10, 2016, 08:02 »
40 lat temu  9 sierpnia 1976 wystartowała ostatnia radziecka (rosyjskiej jeszcze nie było) sonda do badania Księżyca.
Trzecie  i jak na razie ostatnie automatyczne pobranie próbek gruntu Księżyca i sprowadzenie ich na Ziemię zakończyło się sukcesem.

Lądowanie na powierzchni Księżyca nastąpiło  18 sierpnia 1976 o 06:36 UTC (12,714°N, 62,213°E — Mare Crisium). 
170 g próbek  gruntu księżycowego  znalazło się na na Ziemi 22 sierpnia 1976 r.

http://www.russianspaceweb.com/luna24.html

« Ostatnia zmiana: Sierpień 10, 2016, 08:16 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #80 dnia: Sierpień 13, 2016, 20:21 »
20 lat temu 6 sierpnia 1996 został opublikowany w "Science" artykuł o możliwym występowaniu w marsjańskim meteorycie Allan Hills 84001 (ALH 84001) śladów życia.
Pod skaningowym mikroskopem elektronowym zidentyfikowano  struktury, które przypominały skamieniałe pozostałości podobne do bakterii.

"The interest resulted in the Mars Exploration Program being reinstated," Gibson told Space.com. "The Mars Exploration Rovers, Mars Reconnaissance Orbiter, Phoenix lander, Curiosity rover, Mars Express mission with its Beagle 2 Mars lander — all can be traced to the ALH 84001 research. The excitement of the possibility of potential past or present life on Mars is too important for humans to ignore."

In addition, "the ALH 84001 announcement, despite whether you are a believer of the hypothesis or not, has clearly been the guiding idea for the development of the new interdisciplinary field of astrobiology," Gibson added. "This must be viewed as positive for the field of scientific discoveries."

Steele agreed with Gibson. "Without this paper, the field of astrobiology may never have come to exist," Steele said.

http://www.livescience.com/55727-allen-hills-mars-meteorite-alien-life-20-years.html
« Ostatnia zmiana: Sierpień 13, 2016, 20:24 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #81 dnia: Sierpień 13, 2016, 22:27 »
55 lat temu 6 sierpnia 1961 Gierman Stiepanowicz Titow  został  drugim człowiekiem, który  poleciał na  orbitę. http://lk.astronautilus.pl/astros/4.htm

https://02varvara.wordpress.com/tag/science/

6 августа 1961 года в Советском Союзе с космодрома Байконур был осуществлен запуск космического корабля «Восток-2», пилотируемого гражданином СССР Титовым Германом Степановичем. Состоялся второй в истории космонавтики полет корабля с человеком на борту.

http://www.kosmo-museum.ru/kosmo_news/germana-titov-55-let-vtoromu-kosmicheskomu-polyotu
http://www.nashinovosti.tv/?p=21700

Wątek poświęcony G. Titowowi: http://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=740.msg27309#msg27309
« Ostatnia zmiana: Sierpień 13, 2016, 22:31 wysłana przez Orionid »

Offline ekoplaneta

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 8431
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #82 dnia: Sierpień 14, 2016, 00:06 »
20 lat temu 6 sierpnia 1996 został opublikowany w "Science" artykuł o możliwym występowaniu w marsjańskim meteorycie Allan Hills 84001 (ALH 84001) śladów życia.
Pod skaningowym mikroskopem elektronowym zidentyfikowano  struktury, które przypominały skamieniałe pozostałości podobne do bakterii.

"The interest resulted in the Mars Exploration Program being reinstated," Gibson told Space.com. "The Mars Exploration Rovers, Mars Reconnaissance Orbiter, Phoenix lander, Curiosity rover, Mars Express mission with its Beagle 2 Mars lander — all can be traced to the ALH 84001 research. The excitement of the possibility of potential past or present life on Mars is too important for humans to ignore."

In addition, "the ALH 84001 announcement, despite whether you are a believer of the hypothesis or not, has clearly been the guiding idea for the development of the new interdisciplinary field of astrobiology," Gibson added. "This must be viewed as positive for the field of scientific discoveries."

Steele agreed with Gibson. "Without this paper, the field of astrobiology may never have come to exist," Steele said.

http://www.livescience.com/55727-allen-hills-mars-meteorite-alien-life-20-years.html

Szkoda, że ta rocznica cicho minęła. Ciekawe jakie zdanie ma NASA na temat meteoryty ALH 84001 po tych 20 latach?  :)

Offline JSz

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 6747
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #83 dnia: Sierpień 14, 2016, 22:54 »
55 lat temu 6 sierpnia 1961 Gierman Stiepanowicz Titow  został  drugim człowiekiem, który  poleciał na  orbitę.
[...]

Wątek poświęcony G. Titowowi: http://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=740.msg27309#msg27309

Orionid, bardzo ciekawe są Twoje okolicznościowe artykuły! Mam jednak sugestię "racjonalizatorską" jeśli idzie o posty poświęcone astronautom, a kilka takich już napisałeś.

Otóż skoro już mamy wątki poświęcone wielu znaczniejszym astronautom, to może tam wkładać poświęcone im posty, zaś tutaj tylko zajawki? Bo jeśli ktoś będzie szukał o kimś informacji, to raczej w jemu poświęconym wątku niż przekopywał się przez inne informacje. A jeśli tytuł wątku jest nieadekwatny, bo np. zbyt rocznicowy, to zawsze można go zmienić.

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #84 dnia: Sierpień 15, 2016, 00:33 »
Okazuje się , że nie tylko ja miałem takie wątpliwości  :)

Offline JSz

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 6747
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #85 dnia: Sierpień 15, 2016, 10:06 »
OK, zmieniłem nazwę wątku o Titowie (usunąłem odwołanie do 50-lecia lotu), przesunąłem do działu "Osobistości" i wkleiłem Twój post (bo do przesunięcia postu nie mam uprawnień).

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #86 dnia: Sierpień 23, 2016, 21:11 »
Pierwszy start satelitów standardu CubeSat miał miejsce 30 czerwca 2003:
http://lk.astronautilus.pl/n030616.htm#10

Zostały wtedy wyniesione tego typu satelity w różnych konfiguracjach:

http://space.skyrocket.de/doc_sdat/canx-1.htm
http://space.skyrocket.de/doc_sdat/aau-cubesat.htm
http://space.skyrocket.de/doc_sdat/dtusat.htm
http://space.skyrocket.de/doc_sdat/quakesat-1.htm
http://space.skyrocket.de/doc_sdat/xi-4.htm
http://space.skyrocket.de/doc_sdat/cute-1.htm

A CubeSat (U-class spacecraft) is a type of miniaturized satellite for space research that is made up of multiples of 10×10×11.35 cm cubic units. CubeSats have a mass of no more than 1.33 kilograms per unit, and often use commercial off-the-shelf (COTS) components for their electronics and structure. CubeSats are most commonly put in orbit by deployers on the International Space Station, or launched as secondary payloads on a launch vehicle.

https://en.wikipedia.org/wiki/CubeSat

Artykuł poświęcony historii CubeSatów :

http://www.spacedaily.com/reports/History_of_the_CubeSat_999.html

Polskie satelity PW-Sat   http://ska.pw.edu.pl/portfolio/pw-sat/ oraz BRITE PL Lem I  BRITE PL Heweliusz  zostały oparte na bazie CubeSatów.  http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,395983,stolarski-satelita-lem-przestaje-byc-dzieckiem.html

http://www.cubesat.org/missions/
Niekompletna lista CubeSatów: https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_CubeSats
« Ostatnia zmiana: Sierpień 23, 2016, 21:14 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #87 dnia: Sierpień 26, 2016, 18:44 »
35 lat temu 26 sierpnia 1981 roku o 03:24:05 UTC Voyager 2 zbliżył się do Saturna na najmniejszą odległość, wynoszącą 161 126 km od centrum planety, około 101 000 km od szczytów chmur.

Obserwacja systemu Saturna trwała od 5 czerwca 25 września 1981.

Voyager minął w minimalnej odległości (odległości podane w kilometrach) księżyce Saturna:

23 sierpnia:

Japetus (908 483) http://solarviews.com/eng/iapetus.htm

25 sierpnia:

Hiperion (472 737) http://solarviews.com/eng/hyperion.htm
Tytan (666 096) http://solarviews.com/eng/titan.htm

26 sierpnia :

Dione (502289) http://solarviews.com/eng/dione.htm
Mimas (309 758) http://solarviews.com/eng/mimas.htm
Enceladus (87 020) http://solarviews.com/eng/enceladus.htm
Tetyda (93018) http://solarviews.com/eng/tethys.htm
Rea (645320) http://solarviews.com/eng/rhea.htm

5 września :
Febe (2 mln km) http://solarviews.com/eng/phoebe.htm

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Voyager_2

W 1981 było to najbliższe zbliżenie sondy do Saturna. Voyager 2 zbadał gazowego olbrzyma  wraz z jego pierścieniami. Jednym z najważniejszych odkryć było odkrycie aktywności geologicznej Enceladusa.

http://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6599

http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA01966
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA01532
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA03152
« Ostatnia zmiana: Sierpień 27, 2016, 10:56 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #88 dnia: Sierpień 30, 2016, 00:59 »
45 lat temu 13 sierpnia 1971 NASA ogłosiła skład ostatniej załogi, która miała polecieć na Księżyc.

Z reguły skład załóg  powinien być wiadomy na podstawie składu rezerwowych załóg wcześniejszych wypraw. Załogi rezerwowe w programie Apollo były zazwyczaj wyznaczone do misji 2 loty później  w stosunku do tego, w którym  stanowiły zapasowy skład załogi.

I tak w przypadku Apolla 17 załoga podstawowa powinna mieć skład taki jak załoga rezerwowa Apolla 14, czyli:
Eugene A.Cernan
Ronald E. Evans, Jr.
Joe H. Engle

Z uwagi na zredukowanie  programu Apollo , pojawiły się głosy , żeby w wyprawie na Księżyc wziął udział  geolog.
 
From the very outset, NASA had found itself embroiled in fierce debate with the scientific community over the need to send a professional geologist to the Moon on one of the Apollo missions. Only one member of the astronaut corps held the required credentials: geologist Dr. Harrison “Jack” Schmitt, selected by NASA in mid-1965, who had worked steadily on the development of the Apollo Lunar Surface Experiments Package (ALSEP), as well as lunar module systems, instruments, and tools. Schmitt had single-handedly developed a lunar science program for astronaut Bill Anders on Apollo 8, and he worked extensively on improving the field geology skills of the early lunar explorers.

It paid off on 26 March 1970, when Schmitt was assigned—alongside Commander Dick Gordon and CMP Vance Brand—to the backup crew of Apollo 15. This might then lead to a prime crew selection for Apollo 18, although NASA reported that the trio would “be eligible for selection as prime crewmen for any mission subsequent to Apollo 16.” The significance of Schmitt’s presence on a crew was not lost. “Schmitt … is the first scientist-astronaut to be named to a flight crew,” NASA’s news release continued. “It is likely that he will be a prime crewman on Apollo 17 or 18. Since Dr. Schmitt is the only professional geologist currently qualified for flight crew selection, lunar landing site selection will be an important factor in determining which mission he will fly.”

Po anulowaniu misji Apollo 18, ze składu rezerwowego załogi Apolla 15 wyznaczono na pilota modułu księżycowego misji  Apollo 17 dr Harrisona Schmitta http://lk.astronautilus.pl/astros/59.htm  w miejsce Joe  Engle http://lk.astronautilus.pl/astros/104.htm


However, as detailed in his autobiography, The Last Man on the Moon, Cernan admitted that Engle was not as knowledgeable about the quirky systems of the Lunar Module (LM) as he would have liked. On the other hand, Engle—who had flown the X-15 rocket-propelled aircraft before joining NASA—was one of the most gifted pilots in the Astronaut Office at that time. In December 1970, Cernan attended a meeting with Shepard and Slayton to discuss a concern with Apollo 14 LMP Mitchell. According to Cernan, Slayton was concerned about Mitchell’s focus on the mission, as well as his refusal to accept the “dead-end” Apollo 16 backup role.

Mitchell had eventually complied, but the doubts remained, and Cernan was asked for his input: Should Mitchell be dropped from Apollo 14, in favor of Engle? Both Shepard and Cernan agreed that Mitchell was more qualified in terms of his LM knowledge than Engle. But as the events of 1971 unfolded, Cernan would lament not fighting harder to get his former crewmate a seat on a lunar landing mission. (…)

Część 1 artykułu: http://www.americaspace.com/?p=94717

Opis zdjęć

(C10) 72-H-306
Jack Schmitt during his final suit fit check. 8 March 1972. Photo filed 13 March 1972. Scan by Ed Hengeveld.

(C11) 72-H-1190
Gene Cernan waves to tourist at the Cape. He is seated on the LRV 1g-trainer, waiting for the busses to pass. He has the drill strapped to the LMP seat with the LMP seatbelt, as would be the case when he drives out to the ALSEP deployment site early in EVA-1. He appears to have the Traverse Gravimeter on the back of the Rover, but not the geopallet. Scan by Kipp Teague.

(c17) KSC-72PC-381
Gene Cernan poses with his daughter Tracy. Jack Schmitt is in the background near the one-g LRV trainer. 4 August 1972. Scan by J. L. Pickering

(21) KSC-72PC-502BW
Ron Evans during solo training exercise in mission simulator. 16 August 1972. Scan by J.L. Pickering
« Ostatnia zmiana: Styczeń 17, 2017, 01:35 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 21889
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #89 dnia: Sierpień 30, 2016, 01:03 »
Część 2: http://www.americaspace.com/?p=94721

Finally, on 13 August 1971, came the official announcement. The prime crew for Apollo 17 would consist of Cernan in command, retaining Evans as his CMP, but losing Engle in favor of Schmitt as his LMP. Despite Deke Slayton’s support of Engle—to such an extent that he proposed his name, along with those of Cernan and Evans to NASA Headquarters for approval—it was not to be. There was no concern about Cernan or Evans, but the one person who absolutely had to be on the prime crew roster for the final piloted lunar landing mission of the 20th century was Jack Schmitt. Behind the scenes, as far back as March 1971, Dale Myers, NASA’s then-associated administrator for Manned Space Flight, had written to Charlie Townes of the Space Science Board of the National Academy of Sciences to express his support of flying Schmitt on Apollo 17.

Cernan and Evans and their wives were holidaying in Acapulco when Slayton called to inform them that they had been selected. Cernan flashed a thumbs-up to Evans, but Slayton told him to return to Houston promptly to “discuss” the rest of the Apollo 17 crew. Nevertheless, the two Moon-going husbands and their wives celebrated, but were aware that Slayton had been forced to shuffle the crew at Engle’s expense.

A month later, Engle told a reporter from the Houston Post that his choice was stark: He could either lay on the bed and cry about a decision already made or he could get behind the mission and make it the best it could possible be. Admirably, Engle’s support for Apollo 17 was unwavering and he dedicated himself to helping Schmitt improve his LMP skills for the final lunar landing mission.

Opis zdjęć

(C22) 72-HC-686
Jack Schmitt (left) and Gene Cernan on the 1-g Rover Trainer, with Ron Evans in the background. They are preparing for a Public Relations photoshoot with the Saturn V in the background. 28 August 1972. Research by J.L. Pickering

(C23) 72-H-1220
Jack Schmitt (left), Gene Cernan, and Ron Evans on rollout day. Photo filed 28 August 1972. Scan by Kipp Teague

(C26) S72-48888
Gene Cernan (left) holds a sample bag for a soil sample that Jack Schmitt has collected with the scoop during training at the Cape. 13 September 1972. Scan by Kipp Teague

(C32) 72-HC-872
Ron Evans (left), Jack Schmitt, and Gene Cernan pose on Swing Arm 9 during a visit to Pad 39-A. Photo filed 4 December 1972. Research by J. L. Pickering

« Ostatnia zmiana: Sierpień 30, 2016, 01:16 wysłana przez Orionid »

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #89 dnia: Sierpień 30, 2016, 01:03 »