Polskie Forum Astronautyczne

Astronautyka => Zewnętrzny Układ Słoneczny => Wątek zaczęty przez: Matias w Lipiec 15, 2010, 14:51

Tytuł: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Lipiec 15, 2010, 14:51
Data pierwotnej publikacji - 25/08/2007. Autor - Mateusz Kubica.

(http://voyager.jpl.nasa.gov/images/Voyager_Pin_Small.jpg)

Spis treści:
1. Program Voyager
2. Budowa sond
3. Więcej o sondach Voyager (odnośniki)
----------------------------------------------------
4. Misja: Voyager 1
5. Misja: Voyager 2


Jako, że w ostatni wtorek minęło 30 lat misji sond Voyager postanowiłem, dla upamiętnienia tej okrągłej rocznicy, zapoczątkowac ów wątek, jako że jest to temat ciekawy i wart uwagi.

1. Program Voyager

Na początek kilka słów o założeniach programu Voyager. Był to program mający na celu wysłanie dwóch bezzałogowych sond, które zbadają najbliższe nam gazowe olbrzymy – Jowisza i Saturna. Początkowo statki miały być wysłane w ramach programu Mariner i miały posiadac oznaczenia kolejno 11 i 12. Dopiero później nadano im obecną nazwę. Jak pokazała rzeczywistość sondy te, nie tylko dostarczyły dużej ilości cennych informacji o największych planetach Układu Słonecznego ale i zbadały obiekty dużo dalsze docierając do tzw. szoku końcowego (Voyager 1 jest obecnie najdalszym obiektem wysłanym przez człowieka), zmierząjąc do heliopauzy.

Przy ich wystrzeleniu, wykorzystano dogodny układ planet dzięki któremu (przy wykorzystaniu asysty grawitacyjnej) sondy mogły przebyc spora odległośc niewielkim kosztem - dzięki temu Voyager 1 jest obecnie najszybszym obiektem wysłanym przez człowieka w przestrzeń kosmiczną. Mknie z zawrotną prędkością 17,118 km/s, czyli 61.624 km/h (wysłana "niedawno" sonda New Horizons ma zaledwie ~13 km/s [poprawcie, jesli sie mylę]).


(http://www.zevv.republika.pl/1.jpg)

http://heavens-above.com/solar-escape.asp (http://heavens-above.com/solar-escape.asp)
Ta ciekawa stronka pokazuje odległości w jakich sondy znajduja się obecnie. Ponieważ jest generowana dynamicznie, nie będą przytaczał tu tych wartości.

2. Budowa sond

Masa całkowita: 721.9 kg
Moc generatora RTG: 420 W
(http://voyager.jpl.nasa.gov/spacecraft/images/intrument.gif)

Instrumenty naukowe:
- Plasma Science (PLS): służy do badania właściwości i ewolucji wiatru słonecznego (jony: 10 ev - 6 keV, elektrony 4ev - 6keV)
- Low-Energy Charged Particles(LECP): badanie spektrum energetycznego nisko naładowanych cząstek (elektrony 10-10.000 keV, jony 10-150.000 keV/n)
- Cosmic Ray Sub-system (CRS): badanie spektrum energetycznego dla elektronów o silnych i słabych ładunkach (3-110 MeV) i promieniowania kosmicznego (1-500 MeV/n)
- Magnetometer (MAG): czyli mangetometr  :), służący do pomiaru pola magnetycznego,
- Plasma Wave Subsystem (PWS): badanie składowych pola elektrycznego w zakresach częstotliwości od 10 Hz dp 56 kHz,

Całośc utrzymywana jest przy "życiu" za pomoca generatora RTG (Radioizotopowy generator termoelektryczny) o mocy 420 W, wykorzystującego proces rozpadu atomów plutonu-238.

Komunikacja z Ziemią utrzymywana jest poprzez pasma S, za pomoca którego wysyłane są dane do sondy (z zawrotną prędkością 16 bitów/sek :D), z powrotem z prędkością 1,6 kbit/s za pomocą pasma X mkną do nas dane z sondy. Wszystkie dane z/do sondy przesyłane są za pomocą mierzącej 3.7 metra średnicy anteny (high gain-antena).

Na Ziemi zaś sygnały odbierane są przez olbrzymie anteny Deep Space Network (mierzące 70 metrów). Dzięki nim komunikacja z sondami będzie mogła by utrzymana do 2020 roku (kiedy to zasoby energetyczne V1 nie wystarcza na utrzymanie komunikacji z Ziemia). Obecnie sygnał z jedynki dociera do nas po 14 godzinach (z hakiem).

Na każdej z sond Voyager umieszono tzw. złoty dysk (Golden Record)
Mierzącyy 12 cali miedziany krążek zawiera w sobie przekaz - zdjęcia, dźwięki (więcej o złotym nagraniu na stronie http://voyager.jpl.nasa.gov/spacecraft/goldenrec.html (http://voyager.jpl.nasa.gov/spacecraft/goldenrec.html)) - stanowiące komunikat od Ziemian dla obcych cywilizacji. Dwugodzinne nagranie zostało wymyślone przez Franka Drake'a i Carla Sagana.

A tak wygląda sonda w całej okazałości :):
(http://www.zevv.republika.pl/voyager.jpg)

3. Więcej o sondach Voyager:

http://voyager.jpl.nasa.gov/ (http://voyager.jpl.nasa.gov/) - na stronach NASA
http://voyager.jpl.nasa.gov/image/index.html (http://voyager.jpl.nasa.gov/image/index.html) - obszerna galeria zdjęc
http://pl.wikipedia.org/wiki/Voyager_1  (http://pl.wikipedia.org/wiki/Voyager_1)- strona w polskiej Wikipedii
http://en.wikipedia.org/wiki/Voyager_1 (http://en.wikipedia.org/wiki/Voyager_1) - angielska strona Wikipedii, więcej dokładnych informacji
http://www.space-travel.com/reports/Pioneering_NASA_Spacecraft_Mark_Thirty_Years_Of_Flight_999.html (http://www.space-travel.com/reports/Pioneering_NASA_Spacecraft_Mark_Thirty_Years_Of_Flight_999.html) - artykuł z okazji trzydziestolecia misji.

4. Voyager I

Voyager 1 został wystrzelony 5 września 1977 roku, jako druga sonda z serii Voyager (najpierw poleciał Voyager II, a następnie I). Jak nietrudno obliczyc, sonda działa już prawie 30 lat, co czyni ją drugą (po dwójce) najdłużej działającą sondą i najdłuższym programem badawczym. Początkowo misja miała na celu zbadanie Jowisza i Saturna - i faktycznie, cel ten udało się osiągnąc. Voyager dostarczył wielu ciekawych i ważnych informacji, przede wszystkim dokładnych zdjęc księżyców okrązających te planety.

Voyager 1 jak już wspomniano na początku tematu jest najdalszym obiektem wysłanym przez człowieka w przestrzeń kosmiczną. Mimo iż siostrzana sonda - Voyager 2 została wysłana paręnaście dni wcześniej nigdy nie dogoni Voyagera 1, który swą prędkośc zawdzięcza dogodnemu ułożeniu planet i wykorzystaniu asysty grawitacyjnej. Na chwilę obecną sonda znajduje się w odległości 103.728 AU od Słońca. Sygnał wysłany przez sondę dociera do Ziemi po ponad 14 godzinach(!). Trajektoria lotu sondy jest hiperbolą, sam obiekt osiągnął już prędkośc ucieczki niezbędną do opuszczenia Układu Słonecznego, co oznacza że nigdy do niego nie powróci. Za około 40.000 lat sonda minie gwiazdę AC+793888 w gwiazdozbiorze Żyrafy, w odległości 1.4 roku świetlnego.

Obecnie celem sondy jest badanie heliopauzy, składowych wiatru słonecznego i dalsza eksploracja przestrzeni międzygwiezdnej. Ocenia się, że misja sondy potrwa do 2020 roku, kiedy to już zabraknie jej energii, by utrzymywac komunikację z Ziemią.

Sonda została wystrzelona przy użyciu rakiety nośnej Titan IIIE Centaur. Podczas wynoszenia sondy pojawiły się problemy z drugim stopniem rakiety, przez co sonda weszła na neco niższą orbitę niż zakładano. Inżynierowie NASA obawiali się, że sonda nie osiągnie celu swojej misji - Jowisza - jednak dzięki wystarczającej ilości paliwa w ostatnim stopniu udało się ten błąd nadrobic.

Testy:
(http://voyager.jpl.nasa.gov/image/images/assembly/unknowno.gif)

Wystrzelenie sondy za pomocą rakiety nośnej Titan IIIE Centaur
(http://www.solarviews.com/browse/craft/voyager1.jpg)


Niespełna trzy lata pózniej Voyager I dociera do Jowisza. W styczniu 1979 roku rozpoczyna fotografowanie Jowisza, a 5 marca dochodzi do największego zbliżenia - na odległośc 349000 kilometrów. Tak bliskie podejście umożliwiło zwiększenie jakości i dokładności zdjęc, dlatego tez większośc z nich wykonano podczas 48 godzinnego, najbliższego przelotu. Udało się zebrac ogromną ilośc danych. Voyager przesłał na Ziemie zdjęcia księżyców, pierścieni planety, dokonał obserwacji pola magnetycznego oraz promieniowania. Sonda zakończyła badanie Jowisza w kwietniu tego samego roku. Dokonała wielu zaskakujących odkryc - jak np. sfotografowała Wielką Czerwoną Plamę na Jowiszu, wykonała zdjęcia jego atmosfery, odkryła aktywnośc wulkaniczną na księzycu Jowisza - Io, którego niestety nie udało się zaobserwowac sondom Pioneer 10 i 11.

Wielka Czerwona Plama
(http://voyager.jpl.nasa.gov/image/images/jupiter/redspot.gif)

Zdjęcia Kalisto i Io(poniżej, widoczne oznaki aktywności wulkanicznej), wykonane przez sondę:
(http://voyager.jpl.nasa.gov/image/images/jupiter/callisto.gif)
(http://voyager.jpl.nasa.gov/image/images/jupiter/io.gif)


Po 4-miesięcznym okresie badania pierwszego z gazowych olbrzymów sonda wyruszyła na spotkanie drugiego z nich - Saturna. Dzięki wykorzystaniu przyciągania grawitacyjnego Jowisza sonda mogła dotrzec do Saturna po nieco ponad roku podróży, bo w listopadzie 1980 roku. Największe zbliżenie miało miejsce 12 listopada. Voyager 1 przeleciał w odległości 124000 km od Saturna. Statek odkrył i zbadał zaawansowaną strukturę pierścieni Saturna, zbadał atmosferę gazowego olbrzyma jak i gęstą atmosferę okrywającą jeden z jego księżyców - Tytana. Badania Tytana okazały się tak interesujące, że zdecydowano aby statek dokonał bliskiego przelotu obok księżyca.

Przejście obok Tytana spowodowało, że dzięki grawitacji statek otrzymał jeszcze jednego, porządnego "kopa" i opuścił płaszczyznę ekliptyki rozpoczynając swą podróż do gwiazd. Był to zarazem koniec "planetarnej" części  misji.

Zdjęcie Tytana, księzyca Saturna:
(http://voyager.jpl.nasa.gov/image/images/saturn/12bg.jpg)

Znaczne oddalenie od Słońca sprawia, że statek nie może byc zasilany energią promieni słonecznych. Jest utrzymywany przy życiu za pomocą generatora RTG, wykorzystującego pluton-238. Mimo iż energii wystarczy sondzie do 2020 roku, aby ją zaoszczędzic wyłącza się po kolei jej instrumenty badawcze, co jednak nie powstrzymuje je ciagłego spadku. Mimo to sonda dostarcza nadal bardzo ciekawych informacji dotyczących dalekich granic Układu Słonecznego.

Naukowcy z Uniwersytetu Johna Hopkinsa uważają że w 2003 roku Voyager 1 dotarł do tzw. szoku końcowego. Wokół konkretnej daty tego zajścia trwały dośc spore dyskusje. Uważa się ze statek osiągnie heliopauzę w 2015 roku. Jak już wspomniano słabe promienie słoneczne potrzebują okolo 14 godzin by dotrzec do sondy - dla porówania odległośc Ziemii do Księzyca wynosi zaledwie 1.4 sekundy świetlnej. Sonda w ciągu roku pokonuje odległośc 3.6 jednostki astronomicznej.

Wartym wspomnienia i ciekawym faktem jest to, że radioamatorom z Niemiec udało się namierzyc i odebrac dane z sondy, wykorzystując 20-metrową antenę umieszczoną w obserwatorium w Bochum. Dane otrzymane przez Niemców zostały zweryfikowane jako wysłane przez Voyagera przez znajdującą się w Madrycie stację Deep Space Network.
Odsyłam do artykułu: http://www.arrl.org/news/stories/2006/04/25/2/ (http://www.arrl.org/news/stories/2006/04/25/2/). Sygnał nominalny nadawany jest orzez Voyagera na częstotliwości 8415 Mhz.

Antrena w Bochum:
(http://www.amsat-dl.org/p5a/bochum-dish1.jpg)

Deep Space Network:
(http://www.spacetoday.org/images/SolSys/DeepSpaceNetwork/CanberraDSNantennaDouble.jpg)

Ciekawy "przegląd" Voyager'ów można znaleźc na stronie - http://filer.case.edu/sjr16/advanced/20th_far_voyagers.html (http://filer.case.edu/sjr16/advanced/20th_far_voyagers.html)
Jeszcze jedne link o "złapaniu" sygnału Voyagera: http://www.southgatearc.org/news/april2006/voyager1.htm (http://www.southgatearc.org/news/april2006/voyager1.htm)

5. Voyager II

Voyager 2 był pierwszą z sond, (planowaną pierwotnie jako dwunastą misję programu Mariner) programu Voyager wystrzeloną w przestrzeń kosmiczną. Start miał miejsce 20 sierpnia 1977 roku, nieco ponad dwa tygodnie przed startem swojej blizniaczej sondy. W przeciwienstwie do jedynki, sondzie postanowiono nadac prędkośc mniejszą od prędkości ucieczki, przez co mogła ona bezpiecznie zostac i dokonywac badań w płaszczyznie ekliptyki. Niemniej jednak podczas misji wykorzystano asystę grawitacyjną Saturna (miało to miejsce w 1981 roku), przez co statek mógł podążyc dalej - w strone pozostałych gazowych olbrzymów Układu Słonecznego - Urana i Neptuna. To sprawiło, że Voyager 2 nie miał już tak dogodnej mozliwości wykonania zdjęc Tytana jak "jedynka", ale dzięki rzadkiemu ułożeniu ciał niebieskich miał okazje zbadac dalsze planety Układu Słonecznego.

(http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/Titan_3E_Centaur_launches_Voyager_2.jpg/452px-Titan_3E_Centaur_launches_Voyager_2.jpg)

Jak już wspomniano start sondy miał miejsce 20 sierpnia 1977 roku z przylądka Canaveral na Florydzie. Do wyniesienia statku w przestrzeń kosmiczną również i tym razem wykorzystano rakietę nośną Titan IIE Centaur (Titan IIIE na stronach angielskiej Wikipedii - http://en.wikipedia.org/wiki/Titan_III (http://en.wikipedia.org/wiki/Titan_III)). Również i w początkach tej misji pojawiły się pewne problemy z pracą sondy. Kontrola naziemna nie wysłała w porę sygnału aktywującego sondę, co spowodowało wyłączenie głównej anteny. Na szczęscie dzięki wykorzystaniu drugiej z anten udało się wysłac odpowiedni sygnał i przywrócic komunikacje z sondą na głównym "kanale".

*

Po dwóch latach podróży sonda dotarła w okolice Jowisza, przelatując obok niego w odległości zaledwie 570 000 km(9 lipiec 1979 roku). Odkryła słabo widoczne pierscienie tej planety i zarejestrowała również aktywnośc wulkaniczną na jej księzycu  - Io. Fakt ten był doniosły dlatego, że była to pierwsza taka obserwacja: nikt wczesniej nie zaobserwował aktywności wulkanicznej na innym ciele niebieskim poza Ziemią.

Jowisz mógł się wydawac planetą dobrze znana i zbadaną przez astronomów, jednak mimo to sonda pozwoliła na dokonanie wielu interesujących odkryc, o których wczesniej nie miano pojęcia. Odkryto np. że Wielka Czerwona Plama w atmosferze Jowisza, to w rzeczywistości bardzo skomplikowany sztorm wirujący w kierunku wskazówek zegara - przybliżone wymiary tego potworka to ok. 24–40,000 km × 12–14,000 km. Odnaleziono także dużo innych, mniejszych i podobnych struktur w atmosferze planety.

Jednak największym odkryciem dokonanym przez Voyagera, było odkrycie aktywności wulkanicznej na Io. Obie sondy zaobserwowały łącznie 9 erupcji na powierzchni tego ciała niebieskiego - niektóre z nich siegały ponad 300 km ponad powierzchnie księżyca, mknąc z prędkością bliską 1 km/s. Erupcję te mają miejsce głownie z powodu bliskiej obecności Jowisza, jak i dwóch księzyców - Europy i Ganimedesa, które zakłócają orbitę Io.

Badania drugiego księzyca - Europy - pozwoliły odkryc zadziwiającą strukturę tego ciała, które pod swoją powierzchnią (18 kilometrową pokrywą lodową) skrywa ocean wody, głeboki na paredziesiąt kilometrów. Trzeci z księzyców - Ganimedes - okazał się największym z ciał z tego typu w Układzie Słonecznym ze średnicą sięgającą 5276 kilometrów. Kalisto ma zaś powierzchnie pokrytą siatką bardzo wielu kraterów uderzeniowych.

Jak już wspomniano, wokól Jowisza odkryto system bardzo słabych pierscieni, ich zewnętrzny brzeg sięga 124000 km od środka planety, szerokośc pierścieni wynosi natomiast 30,000 km. Kolejnym z odkryc było wykrycie kolejnych dwóch satelitów Jowisza - Adrastei i Metisa. Trzeciego z asatelitów - Thebe odkryto pomiędzy orbitami Amalthei i Io.

Zarówno pierścienie, jak i księzyce Jowisza znajdują się w zasiegu oddziaływania pola magnetycznego Jowisza, które więzi zarówno elektrony i jony i rozciąga się na odlęgłośc blisko 7 milionów kilometrów w stronę Słońca i prawie do orbity Saturna na odległośc 750 milinów kilometrów. Razem z obrotem Jowisza "obraca się" także strumień cząstek wyrzucanych przez pole magnetyczne w przestrzeń - ilośc ta dochodzi do 1000 kg w ciągu sekundy i sięga poza orbitę Io.

Ilośc odkryc dokonananych przez Voyagera może wydac się zaskakująca, gdyż sonda opuściła okolice Jowisza po bardzo róytkich obserwacjach.

*
Japetus sfotografowany przez Voyagera 2
(http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/5c/Iapetus_by_Voyager_2.jpg)

I Saturn w całej okazałości:
(http://voyager.jpl.nasa.gov/image/images/saturn/saturn.gif)

Najwieksze zbliżenie sondy do Saturna miało miejsce dwa lata pózniej - 25 sierpnia 1981 roku. Sonda dokonała obserwacji radarowych atmosfery niewidocznej z Ziemi strony Saturna - miały one na celu zmierzenie jej temperatury i gęstości. Voyager 2 odkrył, że w wyższych partiach atmosfery przy największym ciśnieniu wynoszącym 7 kilopaskali temperatura gazów wynosi okolo 70 stopni Kelwina (-203°C), zaś głebiej - gdzie cisnienie sięga 120 kilopaskali podnosi się do 143 K(-130°C). Północny biegun planety okazał się o 10°K chłodniejszy - jest to zjawisko sezonowe.

Po przelocie obok Saturna pojawiły się pewne problemy z kamera pokładową Voyagera, jednak udało się je szybko rozwiązac i statek mógł kontynuowac misję w kierunku Urana i Neptuna.

*
Uran
(http://voyager.jpl.nasa.gov/image/images/uranus/2bg.jpg)

Miranda, satelita Urana
(http://voyager.jpl.nasa.gov/image/images/uranus/18bg.jpg)

24 stycznia 1986 roku sonda zbliżyła się na odległośc 81500 km do Urana, po drodze odkrywając 10 wcześniej nieznanych księzycy. Zbadała atmosferę planety, nieco zwichrowaną przez nachylenie płaszczyzny równika do płaszczyny orbity wynoszące 97.77° (planeta "toczy się" orbitując wokół Słońca).
Długośc dnia na Uranie, zbadana przez Voyagera wynosi 17 godzin i 14 minut. Statek odkrył także wcześniej nieznane, pole magnetyczne wokół planety. Odkrył pasy radiacyjne planety, które wyglądały niemal identycznie jak te, które posiadał Saturn.
Miranda okazała się jednym z najdziwniejszych księżyców, zaobserwowano na niej szczeliny sięgające 20 kilometrów, tereny zarówno bardzo młode jak i stare. Jedna  z teorii mówi, że Miranda mogła byc ciałem powstałym z resztek materii pozostałej po zderzeniu ze sporych rozmiarów ciałem niebieskim.

Voyager zbadał także dokładnie wszystkie 9 pierścieni Urana pokazując, że mają one znacznie odmienną budowę od tych, które posiada Jowisz czy Saturn. Sugeruje to, że mogą byc znacznie od nich młodsze i są pozostałościa po dawnym, zniszczonym księzycu planety.

*

Neptun sfotografowany przez Voyagera 2
(http://voyager.jpl.nasa.gov/image/images/neptune/neptune.gif)

Najbliższy przelot obok Neptuna miał miejsce 25 sierpnia 1989 roku. Zdecydowano , że sonda wykona także bliski przelot obok Trytona. Voyager nie dotarł do Plutona, wobec tego został on jedynym ciałem niebieskim, którego nie odwiedziła żadna ziemska sonda.

Voyager 2 rozpoczął swoją misję "miedzygwiezdną". Sonda bada strukturę granic Układu Słonecznego. W przeciwieństwie do Voyagera 1, który dotarł i przekroczył tzw. szok końcowy, uważa się, że Voyager 2 nie opuscił jeszcze heliosfery.

Voyager 2, podobnie jak Voyager 1 na swoim pokładzie niesie złoty dysk, z pozdrowieniami dla obcych cywilizacji od mieszkańców Ziemii.

Sonda porusza się z prędkością 3.3 jednostki astronomicznej na rok. Znajduje się ponad 2 razy dalej od Słońca niż Pluton, ale mimo to nie poza orbitą Eris. Szacuje się, że komunikacja z sondą powinna byc utrzymana do 2020 roku (43 lata!). W zeszłym roku z powodu przegrzania został uszkodzony magnetometr sondy.

Aby śledzic prace sond na bieżaco, proponuje zaopatrzyc się w link:
Voyager Weekly Reports (http://voyager.jpl.nasa.gov/mission/weekly-reports/ (http://voyager.jpl.nasa.gov/mission/weekly-reports/))
Wyniki badań Saturna: http://voyager.jpl.nasa.gov/science/saturn.html (http://voyager.jpl.nasa.gov/science/saturn.html)
Wyniki badań Urana: http://voyager.jpl.nasa.gov/science/uranus.html (http://voyager.jpl.nasa.gov/science/uranus.html)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Lipiec 15, 2010, 15:19
Data publikacji - 30/08/2007 - Scorus

Cytat: Mateusz Kubica
Sonda dokonała obserwacji radarowych atmosfery niewidocznej z Ziemi strony Saturna - miały one na celu zmierzenie jej temperatury i gęstości.

Nie do końca, bo Voyager nie miał radaru. To był eksperyment radiowy (Radio Science - RS). Wykorzystywano tu system telemetryczny pojazdu. Sygnał radiowy przechodził przez atmosferę, i był rejestrowany na Ziemi. Analiza zmian właściwości sygnału pozwalała na opracowanie profili temperatury i ciśnienia w atmosferze. Do innych celów eksperymentu należały: poznanie właściwości jonosfer planet oraz ich księżyców poprzez badania sygnału sondy przy zakryciu próbnika przez obiekt; zbadanie mas obiektów, ich pola grawitacyjnego oraz gęstości poprzez dokładne śledzenie sygnału w trakcie przelotu; zbadanie wielkości i rozmieszczenia cząstek w pierścieni Saturna oraz poznanie ich dokładnych rozmiarów przez badania propagacji sygnału radiowego przechodzącego przez kolejne pierścionki i przestrzeń między pierścieniami i atmosferą.

Radar Cassiniego jest stosowany do badań atmosfery, ale w trybie biernym, w którym działa jako radiometr odbierający mikrofale. Pozwala to na mapowanie temperatury atmosfery. Zastosowano to także w misji Magellan na Wenus (a wcześniej w radzieckich misjach Wenera 15 i 16, ale mapy termiczne miały znacznie mniejszą rozdzielczość).



Data publikacji - 26/08/2007 - Scorus

Czas na wklejenie tu moich starych notatek.

INSTRUMENTY NAUKOWE SOND VOYAGER

Większość instrumentów naukowych sond Voyager jest usytuowana na obrotowej platformie, na końcu składanego wysięgnika w postaci kratownicy o długości 2.5 m. Należą do nich: system obrazujący (Imaging Science Subsystem - ISS); fotopolarymetr (Photopolarimeter System - PPS), interferometryczny spektrometr podczerwieni (Infrared Interferometer Spectrometer - IRIS); spektrometr ultrafioletu (Ultraviolet Spectrometer - UVS); spektrometr plazmy (Plasma Spectrometer - PLS), detektor promieniowania kosmicznego (Cosmic Ray System - CRS) oraz detektor niskoenergetycznych cząstek naładowanych (Low-Energy Charged Particles - LECP). Na korpusie umieszczono dwie 10 metrowe anteny planetarnego systemu radioastronomicznego (Planetary Radio Astronomy - PRA). Tych samych anten używa także system fal plazmowych (Plasma Wave System - PWS). Pojazd posiada także magnetometr (Magnetometer - MAG) złożony z dwóch czujników pól silnych umieszczonych na korpusie sondy i dwóch czujników pól słabych zainstalowanych na 13 metrowym wysięgniku.

System ISS zawiera dwie kamery typu Vinicon: o szerokim i wąskim polu widzenia. Urządzenie jest oparte na kamerach Marinera 10. Rozdzielczość zależała do odległości od mijanego obiektu. Dla niektórych ciał w układach Jowisza i Saturna wynosiła 0.5 - 1 km. Kamery fotografowały ruch chmur na mijanych planetach, ich strefową strukturę, deformacje w obrębie stref, położenie osi obrotu planet, ruchy składników atmosfer w przestrzeni i czasie. Do dodatkowych celów należało badanie procesów uwalniania ciepła z wnętrza planet (lokalizacja komórek konwekcyjnych i określanie nich ilości); badania powstawania, rozpadu i pionowej struktury kompleksów obłoków; określenie optycznych właściwości chmur; oraz obrazowanie Wielkiej Czerwonej Plamy na Jowiszu w wysokiej rozdzielczości. Podstawowymi celami obserwacji satelitów planet były: poznanie ich podstawowych cech (wielkości, kształtu, rotacji, lokalizacji osi obrotu, kartografii); badania geologiczne (określenie głównych regionów fizjograficznych, określenie cech uderzeniowych i wulkanicznych, poznanie rzeźby powierzchni, rozpoznanie czap polarnych - znaleziono takową tylko na Trytonie, obserwacje procesów erozyjnych, porównanie cech satelitów o dużej i małej gęstości); oraz badania cech zewnętrznych (kolor, natura obszarów o różnej jasności); oraz poszukiwania nowych księżyców. Obserwacje pierścieni miały na celu: rozdzielenie indywidualnych pierścieni lub skupisk materii; określenie pionowej i radialnego rozkładu materii w bardzo dużej (jak na tamte czasy) rozdzielczości; określenie ich optycznej głębokości; oraz rozróżnienie różnych rodzajów materii w pierścieniach. Do innych celów należały poszukiwania nowych komet i planetoid. Kamery mogły uzyskiwać obrazy przez kilka filtrów: czerwony, niebieski, zielony, pomarańczowy, fioletowy i ultrafioletowy. Po nałożeniu obrazów zarejestrowanych przez kilka filtrów uzyskiwano obrazy barwne. Aby zapobiec rozmyciu obrazu podczas obserwacji kamery były prowadzone za fotografowanym obiektem. Ponieważ okazało się, że platforma kamer nie działa płynnie musiano zastosować silniki układu kontroli położenia. Kontrolerzy naziemni spowodowali ten manewr wysyłając polecenie by pojazd skompensował fikcyjny błąd kursu i spowodował odpowiedni obrót podczas wykonywania zdjęć. Konieczne było nawet skompensowanie wstrząsów za każdym razem gdy zatrzymywał się i wznawiał pracę rejestrator zapisujący dane na taśmie magnetycznej.Podobny do ISS system obrazowania zastosowano później w sondzie Galileo.

Instrument PPS składa się z 20 cm teleskopu z f/1.1. Mógł wykonywać obserwacje przez polaryzator i filtr dla jednego z  8 kanałów z zakresu widmowego 2200 - 7300 A. Dzięki tym danym otrzymano informacje na temat intensywności promieniowania; tekstury powierzchni; składu, właściwości rozpraszających i  gęstości atmosfer mijanych planet; oraz rozkładu materii w pierścieniach Saturna.

Urządzenie IRIS składa się  z interferometru Michelosna i jednokanałowego radiometru podobnego do analogicznego instrumentu Marinera 9. Celem prowadzenia obserwacji były badania globalnego i lokalnego bilansu energii.  Badano także skład atmosfer - określono stosunek H2/He oraz zawartość CH2 i NH3. Na planetach i satelitach z atmosferami otrzymano pionowe profile temperatury. W układzie pierścieni Saturna przeprowadzono również pomiary właściwości cieplnych i wielkości tworzących je cząstek. Interferometr miał zakres widmowy ok. 4 - 55  mikrometrów. Oba czujniki dzieliły się półmetrowym teleskopem Cassegraina z polem widzenia 0.25 stopnia. Instrument mierzył widmową jasność odbitego i wypromieniowanego promieniowania podczerwonego i dużej ilości odbitego światła widzialnego. Interferometr został skalibrowany poprzez obserwacje przestrzeni kosmicznej (przyjęto, że jest ciałem doskonale czarnym o temperaturze 0 K) oraz przez wewnętrzną temperaturę urządzenia przyjętą jako wartość odniesienia.

Spektrometr UVS został zaprojektowany w celu zmierzenia właściwości atmosfer planet i promieniowania w zakresie długości fal 0.04 - 0.16 mikrometra (400 - 1600 A). Przyrząd działał w dwóch trybach: poświaty nieba i zakrycia. W trybie poświaty nieba mierzono poświatę atmosfery. Była ona w większości promieniowaniem słonecznym rozproszonym na składnikach atmosfery takich jak wodór (1216 A) lub hel (584 A). W trybie zakrycia obserwowano cechy absorpcji atmosfery poprzez rejestrację odpowiednich obszarów widmowych. Z uzyskanych danych wyprowadzono także strukturę cieplną atmosfer. Unowocześniony, zapasowy egzemplarz tego instrumentu, oznaczony jako EUVS (Extreme Ultrviolet Spectrometer) wszedł później w skład systemu UVS/EUVS sondy Galileo.

Spektrometr plazmy PLS składa się z detektora rejestrującego właściwości jonów plazmy i detektora rejestrującego elektrony  w zakresie  5 eV - 1 keV.

Detektor promieniowania kosmicznego CRS został zaprojektowany w celu zbadania następujących problemów: początki pierwotnego promieniowania kosmicznego; procesy przyspieszania jego cząstek; ewolucję promieniowania; syntezę cząstek promieniowania kosmicznego w źródłach; zachowanie promieni w przestrzeni międzyplanetarnej; oraz energetyczne cząstki uwięzione w polach magnetycznych. W skład przyrządu wchodzą: teleskop wysokich energii (High-Energy Telescope System - HETS); teleskop niskich energii (Low-Energy Telescope System - LETS); oraz teleskop elektronów (Electron Telescope System). HETS pokrywa obszar energii 6 - 500 MeV na nukleon dla jąder o liczbie atomowej 1 - 30. Wraz z teleskopem elektronów mierzy także elektrony w zakresie 3 - 100 MeV. LETS mierzy energie i identyfikuje jądra w zakresie 0.15 - 30 MeV z liczbami atomowymi 1 - 30. Teleskop elektronów mierzy dodatkowo elektrony w zakresie energetycznym 3 - 100 MeV. Unowocześniona wersja CRS weszła później w skład instrumentu HIC (Heavy Ion Counter) sondy Galileo.

Instrument LECP został zaprojektowany w celu badań energetycznych cząstek w środowisku planetarnym i międzyplanetarnym. W trybie planetarnym urządzenie wykrywało oddziaływania cząstek z 6 detektorami SSD. Pomiary były wykonywane w środowiskach, w którym strumień cząstek był na tyle durzy aby nasycić detektory.  W trybie międzyplanetarnym stosuje się teleskop cząstek z detektorami SSD grubości 2 - 2450 mikrometrów. Teleskop pozwala na identyfikację protonów, cząstek alfa i ciężkich jąder ( z Z 3 - 26) w zakresie energetycznym 0.05 - 30 MeV. W połączeniu wszystkich detektorów zasięg energetyczny instrumentu wynosi od 10 keV do ponad 11 MeV dla elektronów, oraz od ok. 15 keV do ponad 150 MeV dla protonów i ciężkich jonów. Silnik pozwala na obracanie instrumentu przez 8 sektorów o długości 45 stopni tak, że obserwacje można przeprowadzić dla całych 360 stopni.

Urządzenie PRA składa się z radioodbiornika działającego w zakresie częstotliwości 20 kHz - 40.5 MHz. Sygnały z kosmosu są odbierana przez dwie 10 metrowe, prostopadłe do siebie anteny na korpusie pojazdu. System odbierał głownie fale radiowe produkowane przez Jowisza i Saturna. Zebrane dane dostarczyły informacji na temat fizyki rezonansów plazmy w magnetosferze oraz nietermalnej emisji radiowej z magnetosfer.

System PWS dostarczył ciągłych pomiarów gęstości elektronów wokół mijanych planet. Dostarczył także podstawowych informacji na temat lokalnych oddziaływań pomiędzy cząstkami a falami plazmowymi. To umożliwiło porównanie magnetosfer planet. Instrument składa się z odbiornika  fal oraz modułu elektroniki. Zasięg częstotliwości wynosi 10 Hz - 56 kHz. Instrument używa anten przyrządu PRA.

Magnetometr MAG został zaprojektowany do badań magnetosfer mijanych planet, oddziaływania wiatru słonecznego z magnetosferami, międzyplanetarnego pola magnetycznego do granicy heliopauzy oraz pola magnetycznego w strefie przejściowej. Instrument składa się z czterech magnetometrów - dwóch magnetometrów silnego pola magnetycznego i dwóch magnetometrów pola słabego. Magnetometry silnego pola umieszczono na korpusie pojazdu. Magnetometry pola słabego znalazły się na długim wysięgniku. Jeden z nich umieszczono na jego końcu. Drugi jest ulokowany w połowie wysięgnika. Pomiary wykonywane przez magnetometr bliżej statku umożliwiają wzięcie poprawki na pole magnetyczne produkowane przez systemy pojazdu. Technikę tą stosowano wielokrotnie podczas późniejszych misji (np. Galileo, Mars Observer, czy Mars Global Surveyor).



Data publikacji - 25/08/2007 - Maquis

wg stronki z linku NH ma prędkość równą 20.173 km/s



Data publikacji - 26/08/2007 - Scorus

Zdjęcia z Voyagerów są ogólnie znane. Dodam jeszcze to:
- kawał dobrej roboty ze zdjęciami księżyców Urana i Neptuna
http://www.strykfoto.org/outericymoons/icymoons.htm
http://www.strykfoto.org/proteus.htm
- atlas księżyców Saturna
http://history.nasa.gov/SP-474/sp474.htm
- modele księżyców
http://ksiezyce.republika.pl/mapy/hyperion-mapa.html

Jutro wyciągnę płytę z notatkami i dodam jeszcze trochę informacji na temat instrumentów.



Data publikacji - 26/08/2007 - kanarkusmaximus

Cytat: Maquis
wg stronki z linku NH ma prędkość równą 20.173 km/s

Prędkość NH będzie wciąż spadać - i to znacznie szybciej niż w przypadku Voyagerów. Obecnie wynosi to nieco ponad 20 km/s - po minięciu Plutona będzie to około 13 km/s. Wszystko się dzieje dlatego, że NH dostał tylko jednego kopa grawitacyjnego..

Mateuszu! Gratuluje! :) Świetny wstęp do wątku, który powinniśmy my wszyscy rozwinąć odpowiednio! :)




Data publikacji - 08/11/2009 - Maquis

Cytat: Eagle
Ile właściwie sond badało gazowe olbrzymy? Z tego, co się orientuję, to 6- Voyager 1/2, Pionieer 11/12, Cassini i New Horizons. Coś pominąłem?

Galileo i Huygens. W sumie chyba Ulysses też, ale nie jestem pewny.



Data publikacji - 08/11/2009 - kanarkusmaximus

Cytat: Maquis
Huygens

Ten to chyba nie za bardzo, bo był jedynie lądownikiem dla jednego celu i nie badał Saturna w ogóle.



Data publikacji - 08/11/2009 - Maquis

Bosz, nie Huygens ;P
Myślałem o tej kapsule co Galileo miał na pokładzie.



Data publikacji - 09/11/2009 - Hermes

Witam,

Cytat: Eagle
Ile właściwie sond badało gazowe olbrzymy? Z tego, co się orientuję, to 6- Voyager 1/2, Pionieer 11/12, Cassini i New Horizons. Coś pominąłem?

czy nie były to przypadkiem Pioneer 10 i 11 ?  (a nie Pioneer 12)

  Hermes



Data publikacji - 09/11/2009 - Matias

Cytat: Hermes
czy nie były to przypadkiem Pioneer 10 i 11 ?

Zgadza się.

Cytat: Maquis
Bosz, nie Huygens ;P
Myślałem o tej kapsule co Galileo miał na pokładzie.

A to ciekawa sprawa, bo sama kapsuła chyba nie miała jakiejś chwytliwej nazwy, będąc po prostu "próbnikiem"  :) Niczego takiego przynajmniej nie znalazłem tutaj. (http://en.wikipedia.org/wiki/Galileo_(spacecraft)#Galileo.E2.80.B2s_atmospheric_entry_probe)



Data publikacji - 09/11/2009 - Maquis

Chyba nie miała własnej nazwy, ale ciężko nie uznawać jej za odrębny pojazd ;)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 27, 2010, 03:49
Data publikacji - 13/11/2007 - Scorus

Genialnie obrobione zdjęcia księżyców Neptuna - na górze od lewej jest Larissa i Nereid, a dalej różne ujęcia Protheusa:
(http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=12481)



Data publikacji - 30/03/2009 - Scorus

Historia obrazowania Trytona oraz analiza terenu na zdjęciach sierpa uzyskanych po przelocie:
http://planetary.org/blog/article/00001891/
http://www.lpi.usra.edu/meetings/lpsc2009/pdf/1710.pdf



Data publikacji - 25/11/2009 - Scorus

Bardzo fajne obrazy perspektywiczne powierzchni księżyców - Voyager, Galileo, Cassini. Jest nawet Miranda i Tryton.
http://stereomoons.blogspot.com/



Pan Ted Stryk przedstawił kolejną próbę obróbki dwóch znanych obrazów Proteusa - zdjęcia o największej rozdzielczości oraz jedynej sekwencji multispektralnej. Zdjęcia teraz wyglądają wyjątkowo czysto.
http://planetimages.blogspot.com/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Sierpień 27, 2010, 17:45
Niezłe fotki jak na Voyagera :)
Spory ten kraterek na Proteusie, ile może mieć średnicy?
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 27, 2010, 20:50
Z obrazowaniem w układach Urana i Neptuna było kilka problemów. Po pierwsze system kamer był przystosowany do pracy na Jowiszu i Saturnie, a dalej jest dużo ciemniej. Zwłaszcza zdjęcia Proteusa są niedoświetlone. Po drugie duża odległość od Ziemi wymusiła zastosowanie odpowiedniej kompresji. Po trzecie w przypadku Urana płaszczyzna orbit księżyców była z grubsza prostopadła do trajektorii sondy i okazje do fotografowania księżyców nadarzyły się prawie w jednakowym czasie. Dlatego też uzyskano niewiele zdjęć poszczególnych księżyców.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 28, 2010, 07:29
Wracając do Proteusa, Atlas Układu Słonecznego podaje, że ta kolista struktura może być kraterem, strukturą utworzoną przez procesy tektoniczne, albo deformacją skorupy powstałą na skutek dużego zderzenia.

Na Proteusu nazwany został tylko jeden krater - Pharos - http://planetarynames.wr.usgs.gov/Feature/4684?__fsk=-707950071
Wielkość niestety jest nie podana.

Nie wiem jednak czy to ten, ponieważ nie mam żadnej opisanej mapy tego księżyca. USGS w 1995r wydało mapę I-2410 Voyager Images of Irregularly Shaped Satellites of the Outer Planets (http://astrogeology.usgs.gov/Projects/MapBook/maps/866), ale brak jest jej wersji elektronicznej.

Szkice tego księżyca wykonał Phill Stooke, ale bez nazwy niestety.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 28, 2010, 16:52
Doby papier The surfaces of Larissa and Proteus:
http://adsabs.harvard.edu/abs/1994EM%26P...65...31S

Ten duży krater to rzeczywiście Pharos, ma średnicę około 230 km.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Sierpień 30, 2010, 16:22
Super risercz i materiały Scorus - dzięki! :)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Wrzesień 01, 2010, 07:23
Kilka nowo obrobionych zdjęć księżyców Urana:
- Oberon
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=22347
- Titania
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=22334
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=22367
- Ariel
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=22317
- Umbriel
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=22328

Te zdjęcia wyglądają coraz bardziej współcześnie :)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Wrzesień 01, 2010, 13:48
Niesamowite odległe światy :) Zdjęcia wykonane 24 lata temu wciąż są obrabiane heh :)
Najbardziej mi się chyba podoba Ariel, wspaniałe są te spękania, to widoczne u góry rozciąga się chyba na pół tarczy tego księżyca (kilkaset km długości).

Z kolei na Umbriel znajduje się jaki utwór krateropodobny o jasnym zabarwieniu, to zdjęcie bez przekłamania kolorystycznego?
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Wrzesień 03, 2010, 02:01
Z kolei na Umbriel znajduje się jaki utwór krateropodobny o jasnym zabarwieniu, to zdjęcie bez przekłamania kolorystycznego?

Ten utwór nazywa się Wunda i może być to świeży lód na ścianach krateru.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Wrzesień 24, 2010, 01:57
Data publikacji - 20/04/2008 - Scorus

Pan Ted Stryk opracował obrazy nieoświetlonych części powierzchni księżyców Urana:
http://planetary.org/blog/article/00001362/
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=13861



Data publikacji - 26/01/2009 - Scorus

A tymczasem, infoirmacje o obserwacjach księżyców Urana z Voyagera 2, dosyć dobre opracowanie:
http://planetary.org/blog/article/00001815/



Data publikacji - 03/01/2010 - Scorus

Pięknie zrobiona mozaika Urana z pierścieniami. Wcześniej widziałem inną wersję z uwidocznioymi księżycami, ale struktura pierścieni była słabiej widoczna:
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=19999

Ted Stryk obrobił ostatnio kilka ciekawych zdjęć z Voyagerów i Galileo. Jest wśród nich porównanie Saturna z Pioneera 11, Voyagera 1 i Voyagera 2.

http://planetimages.blogspot.com/



Data publikacji - 03/01/2010 - Matias

Cytat: Scorus
Pięknie zrobiona mozaika Urana z pierścieniami. Wcześniej widziałem inną wersję z uwidocznioymi księżycami, ale struktura pierścieni była słabiej widoczna:
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=19999

Super fotka, aż chciałoby się zobaczyć jakąś misję pokroju Cassini co by poleciała do przedostatniej planety naszego układu słonecznego  :) Na powierzchni widać małą strukturę chmurkową..

Z kolei mozaika Saturnów też fajna - kamera z Pioneera 11 chyba o klasę gorsza od tej co się znajduje na Voyagerach  ;)



Data publikacji - 03/01/2010 - Matias

Cytat: Matias
Z kolei mozaika Saturnów też fajna - kamera z Pioneera 11 chyba o klasę gorsza od tej co się znajduje na Voyagerach ;)

To nawet nie była kamera, ale fotometr obrazujący, budujący obraz linia po linii w trakcie rotacji sondy.

O przepraszam, zamiast wstawić cytat zmodyfikowałem post, napisz jeszcze raz.



Data publikacji - 04/01/2010 - KEP

A ktoś pamięta okładkę National Geographic z Saturnem i pierścieniami zrobioną przez Voyagera ?! Tamtymi czasy zrobiło to na mnie wrażenie. Teraz zdjęcia robione przez Galileo to bajka ;).
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Wrzesień 24, 2010, 02:02
Data pierwotnej publikacji - 18/01/2010

Na bezzałogowym forum znajduje się grupka maniaków, którzy przerabiają i wyciągają fajne rzeczy ze starych zdjęć, które wykonał np Voyager. Zaserwuję dzisiaj dwie fotki - pierwsza (http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=20251) - uwypuklająca dobre struktury, które najprawdopodobniej są chmurkami. Druga ukazuje (http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=20263) nam widoczek na południowy biegun planety, gdzie widać ciekawe struktury koliste, które tworzą najprawdopodobniej jakieś formacje chmur. Podobne rzeczy można zaobserwować na biegunach Saturna, z tym że tam mamy jeszcze ciekawszy układ - heksagonalny.

Fotki obrobione przez D.Machacka.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Wrzesień 24, 2010, 02:33
Data publikacji - 11/03/2009 - Scorus

Ukazała się nowa mozaika Io z Voyagera 1 (jakiś czas temu autor obróbki pokazywał wstępną wersję):

http://planetary.org/blog/article/00001871/



Data publikacji - 08/12/2009 - zbignieww

Swieża, poskładana mozaika Jowisza z Voyager'a 2

http://planetary.org/blog/article/00002242/

 :)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Wrzesień 24, 2010, 02:44
Wracając do najbardziej rzeczywistej rzeczywistości ;)

Biuletyny z czasów misji Voyager (1977-1990)

W internecie ukazały się biuletyny informacyjne misji Voyager 1 i 2, które były publikowane w latach 1977-1990. Dzięki nim zainteresowane osoby miały szansę śledzić postępy tych wypraw. Dziś te biuletyny stanowią dużą wartość historyczną.

Sondy Voyager 1 i 2 zostały wystrzelone w kierunku zewnętrznego Układu Słonecznego w 1977 roku. Następnie, sondy wspólnie badały układy Jowisza i Saturna, po czym skierowały się różnych kierunkach. Voyager 1, po dość bliskim przelocie koło księżyca Saturna, Tytana, poleciał po trajektorii, która nie przebiegała obok żadnego większego obiektu a Voyager 2 dokonał przelotów obok Urana i Neptuna. Sondy działają do dziś, będąc najdalszymi wysłanymi przez człowieka obiektami w kosmosie.

Pomiędzy 1977 a 1990 rokiem Jet Propulsion Laboratory wydawał biuletyny informacyjne, dzięki którym postępy obu misji Voyager mogły być śledzone przez zainteresowane osoby. Łącznie wydano 99 numerów biuletynu. Każdy z numerów zawierał informacje dotyczące postępów misji, wyniki naukowe, uzyskane fotografie oraz nieco informacji na temat nadchodzących wydarzeń.

W tej chwili nie ma żadnych zatwierdzonych planów wysłania sondy w kierunku Urana czy Neptuna, dlatego też biuletyny misji Voyager stanowią wspaniałe źródło informacji dotyczące jedynych w swoim rodzaju wypraw do gazowych gigantów naszego Układu Słonecznego.

Biuletyny są dostępne pod tym adresem: LINK (http://planetary.org/explore/topics/voyager/msb.html)

Źródło. (http://www.kosmonauta.net/index.php/Misje-bezzalogowe/Uklad-Sloneczny/2010-09-21-voyager.html)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Radek68 w Wrzesień 25, 2010, 21:45
W późnych latach 70. (nie pamiętam czy przypadkiem nie na samym początku lat 80.) ubiegłego wieku, w wydawanym ówcześnie piśmie dla dzieci "Kalejdoskop Techniki" był artykuł o tych sondach. Pamiętam jak go czytałem i pamiętam, że wzbudził wtedy we mnie ogromne zainteresowanie tematem.

Postaram się go odszukać (mam go ma pewno! :) ) i zeskanować. Może to być ciekawe porównanie tego co ówcześnie pisano (językiem prostym, dla dzieci*) i tego co dziś wiemy.



* - język prosty dla dzieci w latach 70. oznaczał zupełnie co innego niż dziś. Wtedy czytelnika traktowano poważnie, odpowiednio do wieku oczywiście, ale nie głupkowato.
Jak znajdę i zeskanuję to będzie jasne o czym piszę.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Listopad 08, 2010, 01:41
Na bezzałogowym forum user machi odświeża nam z deka pamięć co do wyglądu ostatniej planety w naszym Układzie Słonecznym. Bazą są oczywiście fotki wykonane przez sondę Voyager 2 w latach 80-tych :) W drugim załączniku dodatkowe opisy prawdopodobnych 'właścicieli' cieni na tarczy planety ;)

Najbardziej polecam jednak ten (LINK (http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=22745)) filmik, który w świetnej dynamice pokazuje ruch cienkich chmur (jakby cirrusów) na południowej półkuli Neptuna. Na biegunie południowym widoczny jest także pewien twór, podobny do 'diabelskiego oka' znajdującego się na biegunie Saturna.

Miłego oglądania :)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Radek68 w Grudzień 22, 2010, 12:05
W późnych latach 70. (nie pamiętam czy przypadkiem nie na samym początku lat 80.) ubiegłego wieku, w wydawanym ówcześnie piśmie dla dzieci "Kalejdoskop Techniki" był artykuł o tych sondach. Pamiętam jak go czytałem i pamiętam, że wzbudził wtedy we mnie ogromne zainteresowanie tematem.

Postaram się go odszukać (mam go ma pewno! :) ) i zeskanować. Może to być ciekawe porównanie tego co ówcześnie pisano (językiem prostym, dla dzieci*) i tego co dziś wiemy.



* - język prosty dla dzieci w latach 70. oznaczał zupełnie co innego niż dziś. Wtedy czytelnika traktowano poważnie, odpowiednio do wieku oczywiście, ale nie głupkowato.
Jak znajdę i zeskanuję to będzie jasne o czym piszę.


Oto zatem ponad 30 letni artykuł o sondach, które do tej pory działają... :)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: wini w Grudzień 22, 2010, 13:14
Oto zatem ponad 30 letni artykuł o sondach, które do tej pory działają... :)

heh, fajnie się to czyta po tylu latach:) dzięki za wstawienie
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: axion w Grudzień 22, 2010, 15:27
Dziękuje za zeskanowanie artykułów! Rzeczywiście język którym pisano był wartościowy i jest wart uwagi.

Tak się składa, że jestem zainteresowany jak wyglądała popularyzacja, nauka, technika w dawniejszych czasach. Szczególnie interesują mnie relacje pomiędzy panującym wówczas ustrojem. Nie mam prawa pamiętać tych czasów, z racji mojego wieku. Pomimo tego, zauważam ciekawe prawidłowości - warto zajrzeć do np. dawnych podręczników i właśnie czasopism, które miały specyficzny charakter oraz reprezentowały zupełnie inny poziom niż obecnie. Posiadam gdzieś w zbiorach jeszcze m.in. bardzo stare numery "Młodego Technika" i chyba nawet czasopisma "Astronautyka". Jeśli coś odnajdę to również postaram się niezwłocznie umieścić na forum, aby ocalić je przed zapomnieniem. Taka mała dygresja. Przepraszam za off-top.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Szaniu w Grudzień 22, 2010, 15:33
Dziękuje za zeskanowanie artykułów! Rzeczywiście język którym pisano był wartościowy i jest wart uwagi.

Tak się składa, że jestem zainteresowany jak wyglądała popularyzacja, nauka, technika w dawniejszych czasach. Szczególnie interesują mnie relacje pomiędzy panującym wówczas ustrojem. Nie mam prawa pamiętać tych czasów, z racji mojego wieku. Pomimo tego, zauważam ciekawe prawidłowości - warto zajrzeć do np. dawnych podręczników i właśnie czasopism, które miały specyficzny charakter oraz reprezentowały zupełnie inny poziom niż obecnie. Posiadam gdzieś w zbiorach jeszcze m.in. bardzo stare numery "Młodego Technika" i chyba nawet czasopisma "Astronautyka". Jeśli coś odnajdę to również postaram się niezwłocznie umieścić na forum, aby ocalić je przed zapomnieniem. Taka mała dygresja. Przepraszam za off-top.
To bardzo fajny pomysł. Myślę, że godny osobnego tematu w OT. Każdy będzie mógł podzielić się jakimiś artykułami lub innymi starymi i wartościowymi papierami z poprzedniego wieku :). Czekam więc z niecierpliwością na taki wątek :).
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Grudzień 23, 2010, 01:37
Świetne materiały Radek :)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Radek68 w Grudzień 28, 2010, 20:59
Świetne materiały Radek :)
Najlepsze jest to, że do dziś pamiętam, jak czytałem to w tamtych latach...
Gazeta pachniała jeszcze farbą drukarską.
Teraz zdjęcia Jowisza, Saturna czy głębokiego kosmosu nie są już niczym niezwykłym, ba - wystarczy kilka "kliknięć" i mamy w HI-RES powierzchnię innych planet, zdjęcia innych galaktyk.
Wtedy to były zupełnie pierwsze, pionierskie zdjęcia i badania. A dostęp do zdjęć był praktycznie żaden. Być może na uniwersytetach coś tam było, jakieś publikacje, ale u mnie w domu?
Było to moje pierwsze zetknięcie się sondami Voyager, pierwsza informacja o Jowiszu, jego czterech dużych księżycach, pierścieniu i informacja o tym, że misje trwają nadal i że kiedyś tam, za wiele wiele lat być może dowiemy się dzięki tym sondom czegoś więcej.

Te sondy są jak stare drzewa. Są i należy o nie dbać. Dlatego kilka lat temu tak przeraziła mnie informacja, że NASA rozważa rezygnację z nich. Na szczęście ponoć były to tylko luźne rozważania.
Na ich miejsce (jak przestaną działać) można wysłać nowe, ale na podobne efekty trzeba będzie czekać 40 lat.

W pięknej i jedynej w swoim rodzaju bezzałogowej eksploracji kosmosu najbardziej irytujące jest to wieloletnie czekanie...
Tu czasy stają się porównywalne z czasem życiem człowieka. Ileż ludzi zaangażowanych w projekt sond VOYAGER zwyczajnie nie doczekało efektów...
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Grudzień 28, 2010, 23:34
W pięknej i jedynej w swoim rodzaju bezzałogowej eksploracji kosmosu najbardziej irytujące jest to wieloletnie czekanie...
Tu czasy stają się porównywalne z czasem życiem człowieka. Ileż ludzi zaangażowanych w projekt sond VOYAGER zwyczajnie nie doczekało efektów...

Niestety to domena wczesnej eksploracji. Europejczycy na statkach też płynęli miesiące czy nawet lata do odległych miejsc na Ziemi. Pozostaje mieć nadzieję, że jeszcze za naszego życia ten rozwój ulegnie konkretnemu przyspieszeniu. Ciekawa kwestią jakiego czasu będzie taka zmiana?
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Kosmos w Styczeń 27, 2011, 19:04
Język jakim pisano, aż mnie zadziwił. W piśmie dla dzieci gęstości, pojęcia fizyczne... Teraz to prędzej napisali by, że Saturn to piłka, którą zgubił Kubuś Puchatek.... 8)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Luty 04, 2011, 01:49
Pod koniec stycznia minęło 25 lat od wizyty Voyagera II w pobliżu Urana. Fotki i wspominki tutaj -
http://www.jpl.nasa.gov/news/news.cfm?release=2011-023&cid=release_2011-023#5
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Malin w Czerwiec 12, 2011, 09:53
Jestem nowy na forum także Witam Wszystkich Serdecznie. Czytam to forum od dłuższego czasu ale dopiero teraz zdecydowałem się na bardziej aktywny udział ;)

Ostatnio wydziałem na BBC krótki film na temat Voyager-ów, myślę, że jest ciekawy dlatego pozwolę sobie umieścić  linka na początek :)

http://www.bbc.co.uk/news/science-environment-13720438

Pozdrawiam.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Matias w Czerwiec 12, 2011, 11:17
Witamy na forum Malin! :) Dzięki za zapodanie filmiku, wieczorem sobie obejrzę ;)

Tymczasem na onecie (http://wiadomosci.onet.pl/nauka/zaskakujace-odkrycie-w-ukladzie-slonecznym,1,4416702,wiadomosc.html) dzisiaj pojawiła się ciekawa informacja, otóż Voyagery wykryły, iż krańce naszego Układu Słonecznego wypełnione są bąbelkami magnetycznymi:

"Teraz przesłały informacje, które zaskoczyły naukowców – na końcach naszego układu słonecznego są bąbelki. Według stworzonych modeli komputerowych, pęcherzyki mają około 100 mln mil szerokości, więc jednej sondzie zajęłoby tygodnie, aby przebyć jeden pęcherzyk.

- Pole magnetyczne Słońca rozciąga się aż do skraju Układu Słonecznego – powiedział naukowiec NASA Merav Opher. - Ponieważ Słońce obraca się, jego pole magnetyczne jest poskręcane i pomarszczone, trochę jak spódnica baletnicy. Tam, gdzie teraz są Voyagery znajdują się falbanki spódnicy – wyjaśnił."
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: kanarkusmaximus w Sierpień 20, 2011, 13:55
Minęły 34 lata od startu misji Voyager 2. Sonda - oczywiście - nadal działa. :)

PS. Czytając na wiki o Voyagerze 2 znalazłem taki oto artykuł:
http://en.wikipedia.org/wiki/Voyager:_Sounds_of_the_Cosmos
26 sierpnia nastąpi publikacja Voyager: Sounds of the Cosmos, będącego zbiorem zapisów emisji radiowych Ziemi, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna, zapisanych przez sondy Voyager 1 i 2.

Brzmi Ciekawie! Część zapisów można znaleźć tutaj:
http://www.youtube.com/user/RazorEyeYTC#p/c/2DF928D5598B31F3/0/ygtaC_ng4Ac
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Marzec 26, 2012, 13:36
Jowisz widziany z Voyagera 1:
http://planetary.org/blog/article/00003417/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Marzec 26, 2012, 13:37
Europa i Jowisz, zdjęcie z Voyagera 2:
http://planetary.org/blog/article/00003400/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Wrzesień 12, 2012, 20:11
Nowo obrobione zdjęcia sierpa Urana uzyskane przez Voyagera 2:
http://www.planetary.org/blogs/emily-lakdawalla/2012/09052241-voyager-uranus-crescents.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: ekoplaneta w Wrzesień 22, 2012, 22:46
Tak sobie myślę. Chyba tylko misja do innego układu planetarnego pobije osiągnięcia Voyagerów..... Tyle planet i innych ciał zbadanych przez dwa statki. A w deserze możliwość badania zewnętrznych części heliopauzy  8)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Wrzesień 24, 2012, 20:26
Film prezentujący obrazowanie układu Neptuna:
http://www.youtube.com/watch?v=WWzEI4gacZc&list=UUrcIBRQ7I66IuzeAzJKgSkg&index=29&feature=plcp

Kiedyś widziałem nagrania ruchów chmur i strefy polarnej w filmie dokumentalnym w telewizji. Szkoda, że do tej pory nikt nie obrabiał ich współczesnymi technikami. Z pokazanych tu sekwencji obrabiany był tylko model DEM powierzchni Trytona.

Jak dla mnie bardzo pouczające są sekwencje przedstawiające dwa aktywne gejzery na Trytonie. Jak do tej pory trudno było mi je sobie wyobrazić na podstawie pojedynczego zdjęcia z Photojournala.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Styczeń 14, 2013, 17:34
Nowo obrobione zdjęcie Umbriela - najlepszy obraz skorygowany pod kątem rozmycia z kolorem nałożonym ze zdjęć odleglejszych. Jak dla mnie jest to najbardziej naturalnie wyglądający obraz tego księżyca.
http://4.bp.blogspot.com/-2SMXA1mLQOs/UO44iSobfrI/AAAAAAAAAfw/asX_Rejhf58/s1600/umbrielcolorfinalcf.jpg

http://planetimages.blogspot.com/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Luty 04, 2013, 17:24
Nowo obrobiony obraz sierpów Neptuna i Trytona:
http://www.planetary.org/blogs/emily-lakdawalla/2013/01312216-neptune-triton.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Czerwiec 03, 2013, 20:01
Nowo obrobione zdjęcie Trytona o największej rozdzielczości:
http://planetimages.blogspot.com/2013_04_01_archive.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Czerwiec 18, 2013, 19:03
Nowo obroniony obraz Trytona widzianego po przelocie, 25 sierpnia 1989 r. Widziałem już kilka wersji tego zdjęcia, ale ta wygląda szczególnie realistycznie.

http://www.flickr.com/photos/ugordan/8942810022/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Radek68 w Czerwiec 18, 2013, 23:58
Faktycznie zdjęcie pierwsza klasa.
Tu trochę lepsza rozdzielczość:
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 01, 2013, 09:35
Nowo obrobiona mozaika Jowisza z Voyagera 1, 05.07.1979:
http://www.unmannedspaceflight.com/index.php?act=attach&type=post&id=30525
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 26, 2014, 13:03
Nowo obrobione mozaiki Neptuna z okazji 25 rocznicy przelotu Voyagera 2:
http://www.planetary.org/blogs/emily-lakdawalla/2014/08250839-best-ever-neptune-mosaics.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 26, 2014, 13:05
Nowe wersje mozaik Trytona:
http://planetimages.blogspot.com/2014/07/another-crescent-view-of-triton.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 26, 2014, 13:07
Globalny obraz Tytanii:
http://planetimages.blogspot.com/2014/08/a-full-titania.html

Globalny obraz Europy z Voyagera 2:
http://planetimages.blogspot.com/2014/07/a-voyager-2-view-of-europa.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: ekoplaneta w Sierpień 26, 2014, 13:40
Piękne efekty wyszły z nowych obróbek. Moim zdaniem lepsze niż w tych z lat 80-tych XX.  8)
Teraz czekam na obróbki zdjęć z Vikingów i Pathfindera, zwłaszcza w kolorze   ::)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 26, 2014, 14:02
Poszukaj na
http://www.astrosurf.com/nunes/explor/
http://planetimages.blogspot.com/
http://www.strykfoto.org/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: mars76 w Listopad 27, 2014, 12:33
Słynne złote płyty z Voyagera pełne błędów
W 1977 roku wraz w wystrzelonymi przez NASA sondami Voyager, w odmęty kosmosu poleciały słynne złote płyty, które zawierały dźwięki i obrazy charakteryzujące naszą planetę. Są one przeznaczone dla istot pozaziemskich. Problem w tym, że zawierają kardynalne błędy, które zamiast pomóc, mogą utrudnić komunikację z obcymi.

O złotych płytach Voyagera (Voyager Golden Record) było głośno pod koniec ubiegłego stulecia. Wielu miało nadzieję, że koniec pewnej epoki będzie sprzyjać nawiązaniu pierwszego oficjalnego kontaktu z obcą cywilizacją. Dziś wiemy, że tak się nie stało, jednak wtedy myślano zupełnie inaczej, nie do końca poprawnie.

Gdybyśmy dzisiaj otrzymali identyczne płyty od obcych, to większość z nas nie potrafiłaby ich odtworzyć, ponieważ są to typowe płyty do fonografu, poprzednika gramofonu, które bardzo dawno wyszły z użytku. Także dane zapisane na płytach dla wielu byłyby całkowicie niezrozumiałe.
 Pomysłodawcami dwugodzinnego nagrania byli Frank Drake (założyciel SETI) i Carl Sagan (popularyzator astronomii). Ten drugi stwierdził niegdyś, że "te statki kosmiczne zostaną odszukane i znajdujące się na nich nagrania odtworzone, tylko jeśli we wszechświecie żyją zaawansowane i podróżujące przez kosmos cywilizacje. Jednakże wrzucenie tych butelek z wiadomością do kosmicznego oceanu, mówi coś optymistycznego o życiu na tej planecie."
Na płytach zapisano 116 zdjęć i dźwięków zwierząt, ludzi i świata roślinnego. Znalazły się tam również pozdrowienia od mieszkańców Ziemi (w 56 językach) oraz przemówienie Jimmy'ego Cartera, prezydenta USA, i Kurta Waldheima, sekretarza generalnego ONZ. Jednak tym, co może zaciekawić potencjalnych obcych, jest z pewnością cała wiedza ludzkości w pigułce. Informacje na temat tego, co wiemy o Układzie Słonecznym, planetach, ludzkim DNA, pierwiastkach chemicznych, fizyce, chemii i matematyce.
Jest jedna kilka bardzo poważnych błędów, które mogą zakłócić odbiór naszego świata przez pozaziemską cywilizację. Otóż jedno ze zdjęć zawiera błędnie narysowany atom fosforu, który zamiast pięciu elektronów na swej ostatniej powłoce, ma ich sześć. To może skutkować nieprawidłowym odczytaniem struktury ludzkiego DNA, ukazanej na kolejnych zdjęciach.
 Błąd popełniono także w informacji o składzie ziemskiej atmosfery. Jeśli zsumujemy wszystkie liczby wychodzi 101 na 100. Obcy mogą więc uznać, że jesteśmy bardzo słabi z matematyki i chemii, skoro popełniliśmy tak kardynalne błędy. Oby okazali się wyrozumiali i przypadkiem natychmiast nie wysłali do nas swoich nauczycieli chemii, fizyki i matematyki.
http://www.geekweek.pl/aktualnosci/21140/slynne-zlote-plyty-z-voyagera-pelne-bledow

   
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: KonradL w Listopad 27, 2014, 12:39
Nie ma co sie martwic - jedne miejsce gdzie byc moze trafia Voyagery to muzeum... na Ziemi :) Jak juz wynajdziemy odpowiedni naped, wyprzedzimy sondy i przywieziemy je ;)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Listopad 27, 2014, 15:58
Gdybyśmy dzisiaj otrzymali identyczne płyty od obcych, to większość z nas nie potrafiłaby ich odtworzyć, ponieważ są to typowe płyty do fonografu, poprzednika gramofonu, które bardzo dawno wyszły z użytku. Także dane zapisane na płytach dla wielu byłyby całkowicie niezrozumiałe.

Z powyższego powodu przy płycie jest igła do fonografu a na pokrywie rysunek pokazujący jak to działa. Że się czegoś nie da zrobić to też jest mit, np do odtworzenia zapisów telemetrycznych z Lunar Orbiterów wyszukali starą maszynę na złomowisku i nawet udało się ją naprawić.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: zamb w Listopad 27, 2014, 18:06
A np my jako cywilizacja nie zrobilibyśmy raczej bardzo dokładnego skanu 3D takiej płyty i z zapisu cyfrowego żłobień odczytywali wiadomość? Bo jeżdżenie po czymś takim jakąś igiełką byłoby dość dziwnym rozwiązaniem np. na naszym poziomie rozwoju technologii.

W ogóle ktoś to to pisał był półgłówkiem: obcy nie potrafili by odtworzyć wiadomości bo jest to płyta do fonografu a u nas dawno one wyszły z użycia. WTF? Gdybyśmy dziś otrzymali taka płytę to byśmy bez problemu sobie poradzili z jej odtworzeniem, nie zajmowałby się tym Kowalski dla którego brak fonografu byłby przeszkodą.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: ekoplaneta w Listopad 28, 2014, 09:56
A np my jako cywilizacja nie zrobilibyśmy raczej bardzo dokładnego skanu 3D takiej płyty i z zapisu cyfrowego żłobień odczytywali wiadomość? Bo jeżdżenie po czymś takim jakąś igiełką byłoby dość dziwnym rozwiązaniem np. na naszym poziomie rozwoju technologii.

W ogóle ktoś to to pisał był półgłówkiem: obcy nie potrafili by odtworzyć wiadomości bo jest to płyta do fonografu a u nas dawno one wyszły z użycia. WTF? Gdybyśmy dziś otrzymali taka płytę to byśmy bez problemu sobie poradzili z jej odtworzeniem, nie zajmowałby się tym Kowalski dla którego brak fonografu byłby przeszkodą.

Najlepsze wyjście zastosowali Sumerowie - pismo obrazkowe na glinianych tabliczkach. W kosmosie teksty na takim materiale mogą przetrwać miliardy lat, o ile wcześniej nie pacnie w ten tekst jakiś meteoroid  ;)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Radek68 w Styczeń 18, 2015, 00:24
Artystyczna wizja przelotu sondy Voyager w pobliżu Saturna z GTGRAPHICS.de (http://GTGRAPHICS.de) (swoją drogą całkiem ciekawe mają obrazki, warto zajrzeć)

Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Slavin w Luty 08, 2015, 21:02
Przelot Voyagera 2 przez System Urana - 25 stycznia 1986 roku w odnowionej animacji Nasa. http://www.youtube.com/watch?v=DrKQaDupdWQ
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Slavin w Luty 08, 2015, 21:49
Niezwykły Klif Verona Rupes na Mirandzie z zbliżeniu kamery pokładowej Voyagera 2. Pionowe ściany mają miejscami wysokość 20 km. Znamy wygląd tylko połowy powierzchni Mirandy jak i pozostałych dużych naturalnych satelitów Urana. Zamieściłem też wizje artystyczną powierzchni Mirandy.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Slavin w Luty 08, 2015, 22:16
Miranda - sound from space. http://www.youtube.com/watch?v=y486QawTdVk
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Radek68 w Luty 10, 2015, 23:10
http://www.youtube.com/watch?v=u9SjjcHd1Ec
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Sierpień 07, 2015, 12:14
Nowo obronione zdjęcia Jowisza.
- Jowisz i cień Kallisto, Voyager 1:
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/17593873493/
- Mozaika sierpa Jowisza, Voyager 1:
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/19069026659/
- Półkula północna, Voyager 1:
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/19712087810/
- Półkula południowa, Voyager 1:
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/19883136599/
- Jowisz w całości, Voyager 2:
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/19386143114/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: ekoplaneta w Sierpień 07, 2015, 16:50
Piękne fotki. szkoda,  że NASA nie obrabia starych fotek
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Wrzesień 28, 2015, 11:56
Dalsze mozaiki z Voyagera 1.

Io:
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/20995934403/
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/21605639692/

Jowisz:
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/21542339085/
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/21486483381/
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/19880141474/
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/19881892143/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Październik 09, 2015, 08:42
Ilustracja układu Neptuna. Zdjęcie planety zostało uzyskane niedługo po zbliżeniu a zdjęcie z sierpem Trytona - 3 dni później. Zdjęcia łuków w pierścienicach są oryginalne, ale pierścienie na całej długości zostały wygenerowane z modelu gęstości. Tło pochodzi z DSS, ale gwiazdy zostały zidentyfikowane na zdjęciach pierścieni wykonywanych z dużym czasem ekspozycji.

http://www.rolfolsenastrophotography.com/Astrophotography/Solar-System/i-vjMHSxz
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Scorus w Listopad 11, 2015, 13:33
Dalsze mozaiki Jowisza z Voyagera 1:
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/22234214260/
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/22483391981/
https://www.flickr.com/photos/132160802@N06/22596606951/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: ekoplaneta w Listopad 11, 2015, 14:49
Jakie to szczęście, że pozycje planet zewnętrznych w latach 70 i 80 tych XX wieku skierowały Voyagery w miejsce najbliższe granicy  heliosfery z wiatrem międzygwiezdnym. Pioniery 1i i 11 zapewne jeszcze lecą w obrębie heliosfery.
Misję Voyagerów a w szczególności Voyagera 2 porównałbym do misji Magellana w XVI wieku  8)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Dzamiila w Listopad 13, 2015, 10:08
Wczoraj minęła 35 rocznica przelotu Voyagera 1 obok Saturna
Voyager był drugim statkiem kosmicznym, który zbliżył się do tej pierścieniowej planety. Odkrył wówczas 3 nowe księżyce Saturna: Prometeusza, Atlasa i Pandorę, badał tez Tytan i pierścienie planety.
Dzięki tej misji nasza wiedza o Układzie Zewnętrznym znacznie wzrosła :)

https://www.nasa.gov/feature/35th-anniversary-of-the-voyager-1-saturn-flyby
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: olasek w Listopad 14, 2015, 04:53
Misję Voyagerów a w szczególności Voyagera 2 porównałbym do misji Magellana w XVI wieku  8)
Zgrabnie powiedziane.  ;)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: kanarkusmaximus w Listopad 19, 2015, 19:58
Moim zdaniem od czasu wpłynięcia Voyagera 1 na międzygwiezdne wody, to to porównanie bardzo pasuje również do tej sondy. :)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Dzamiila w Listopad 27, 2015, 20:44
tyle, że Magellan -  a właściwie jego statki powróciły. Czy ludzkość jeszcze kiedyś zobaczy sondę Voyager...
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Slavin w Listopad 27, 2015, 23:16
Dobre spostrzeżenie.  Carl Sagan - wybitny astronom oraz jedna z kluczowych postaci pierwszych dekad amerykańskiego programu kosmicznego (brał udział w eksperymentach podczas misji Pioneer, Voyager, Mariner i Viking a także udzielał instrukcji astronautom przed wyprawą na Księżyc) w swojej najbardziej znanej książce "Błękitnej Kropce" (ang. Pale Blue Dot) w ostatnim najbardziej spekulatywnym rozdziale tej książki napisał m.in. że postęp technologiczny umożliwi już pod koniec 21 wieku sondom i statkom kosmicznym osiąganie prędkości znacznie większych od prędkości z jaką sondy Voyager 1 i 2 opuściły Układ Słoneczny. W takim razie nasi potomkowie dogonią w końcu obie sondy Voyager wystrzelone pod koniec 20 wieku zanim osiągną one obszar obłoku Oorta. Być może przechwycą je na pokład - lub też pozwolą im "płynąć" dalej. 
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Styczeń 30, 2017, 17:58
30 lat temu: Voyager 2 odwiedza Urana
BY KRZYSZTOF KANAWKA ON 24 STYCZNIA 2016

(http://kosmonauta.net/wp-content/uploads/2016/01/1986_uran_1.jpg)
Uran z sondy Voyager 2 / Credits - NASA/JPL-Caltech

Mija właśnie 30 lat od przelotu sondy Voyager 2 obok Urana. Obserwacje z bliska pozwoliły na wykrycie kilku ciekawych cech tego małego gazowego giganta.

Największe zbliżenie Voyagera 2 do Urana nastąpiło 24 stycznia 1986 roku. Minimalna odległość wyniosła 81500 kilometrów ponad zewnętrznymi warstwami chmur tego gazowego giganta.

https://www.youtube.com/watch?v=DrKQaDupdWQFilm niedostępny
Animacja przelotu sondy Voyager 2 obok Urana / Credits – NASA/JPL/Caltech & Jim Blinn

Przelot pozwolił na bliskie obserwacje Urana, jego księżyców oraz pierścieni. Okazało się, że ta planeta posiada kilka zaskakujących cech. Przede wszystkim Voyager 2 wykrył, że wskutek innej osi obrotu tej planety w porównaniu z innymi, magnetosfera Urana, ma bardzo specyficzny, “korkociągowy” kształt. Drugim zaskoczeniem okazała się być duża zmienność w natężeniu pola magnetycznego – naukowcy później ustalili, że oś pola magnetycznego jest znacznie przesunięta, co ma duży związek ze strukturą wewnętrzną Urana.

(http://www.kosmonauta.net/wp-content/uploads/2016/01/uran-magnetosfera_1.jpg)
Skomplikowana magnetosfera Urana / Credits – University of Colorado Boulder

Dziś naukowcy uważają, że za skomplikowany kształt magnetosfery Urana odpowiada kolizja z obiektem wielkości Ziemi, która nastąpiła podczas formowania się tego gazowego giganta. Wskutek kolizji Uran mógł być pozbawiony dużej części swoich skał, przez co ma prawdopodobnie dość małe jądro o masie około 0,5 masy Ziemi.

Ponadto, okazało się, że Uran emituje bardzo mało ciepła (ok. 0,045 W/m2), znacznie mniej od innych gazowych gigantów*, a nawet mniej od Ziemi (0,075 W/m2). Do dziś nie wiadomo, dlaczego Uran jest chłodniejszym globem od znacznie dalej położonego Neptuna.

Obserwacje księżyców i pierścieni Urana również przyniosły interesujące wyniki. Przed przelotem znano pięć księżyców Urana (stosunkowo duże sferyczne Miranda, Ariel, Umbriel, Titania i Oberon). Voyager 2 wykrył 10 nowych księżyców**. Okazało się, że cztery z pięciu największych księżyców Urana składa się z lodu i skał w stosunku około 1:1. Wyjątkiem jest tutaj tylko lodowa Miranda, której powierzchnię przecinają głębokie żleby, klify i wąwozy, świadczące o pewnych procesach geologicznych. Niektóre z tych klifów mają wysokość ponad 5 km. Pobliski księżyc Ariel również posiada pewną ilość podobnych szczegółów terenu na swej powierzchni, choć nie tak głębokich jak na Mirandzie.

(http://www.kosmonauta.net/wp-content/uploads/2016/01/1986_miranda_1.jpg)
Księżyc Miranda z sondy Voyager 2 / Credits – NASA/JPL-Caltech

(http://www.kosmonauta.net/wp-content/uploads/2016/01/1986_ksiezyce_1.jpg)
Małe księżyce Urana, wykryte przez sondę Voyager 2 / Credits – NASA/JPL-Caltech

Voyager 2 wykrył dwa nowe pierścienie Urana, zwiększając wówczas ich liczbę do 11***. Wszystkie pierścienie tej planety są cienkie i zupełnie inne niż u Saturna, ale też bardziej złożone niż te u Jowisza czy Neptuna, choć są pewne podobieństwa do pierścieni innych planet. Pierścienie Urana okazały się być bardzo ciemne (2-6% albedo) i z pewnością nie złożone z czystego lodu wodnego.

(http://www.kosmonauta.net/wp-content/uploads/2016/01/1986_pierscienie_1.jpg)
Małe pierścienie Urana, obserwowane przez sondę Voyager 2 / Credits – NASA/JPL

Po przelocie obok Urana sonda Voyager 2 udała się ku Neptunowi. Przelot obok tego ostatniego gazowego giganta nastąpił w sierpniu 1989 roku.

W kolejnych latach po przelocie obok Urana dalsze obserwacje tej planety przyniosły nowe odkrycia. Wiele z nich jest wynikiem obserwacji z kosmicznego teleskopu Hubble. Wykryto między innymi kolejne małe księżyce i pierścienie oraz obserwowano to, czego Voyager 2 nie był w stanie rejestrować: długoterminowe zmiany w aktywności atmosfery Urana. Między innymi wykryto chmury, złożone prawdopodobnie z kryształków metanu, które są najjaśniejszymi tworami tego typu w zewnętrznym Układzie Słonecznym.

https://www.youtube.com/watch?v=y5RZHnBx6WM

Astronomiczne obserwacje Urana z lat 90. XX wieku z wykorzystaniem teleskopu Hubble / Credits – Karkoschka, Hammel, et. al.

Jak na razie nie ma żadnej zaplanowanej i zaakceptowanej misji, która by odwiedziła Urana. Co jakiś czas nowe zespoły naukowców, zarówno z USA jak i z Europy, proponują nową koncepcję wyprawy do tej planety. Niestety, jak na razie koncepcje tych misji przegrywają rywalizację z innymi lotami. Niemniej jednak jest możliwe, że w ciągu najbliższych kilkunastu lat, któraś z agencji kosmicznych – a może nawet dwie wspólnie- rozpoczną pracę nad misją ku temu gazowemu gigantowi. Wydaje się jednak, że do kolejnego zbliżenia do Urana nie nastąpi przed pięćdziesiątą rocznicą przelotu Voyagera 2.

* Dla porównania – wartość dla Neptuna to około 0,11 W/m2 a dla Jowisza to około 5,4 W/m2.
** Dziś znamy 27 księżyców Urana.
*** Dziś znamy 13 pierścieni Urana.

http://kosmonauta.net/2016/01/voyager-2-przelot-obok-urana/#prettyPhoto

http://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=4827
https://www.nasa.gov/image-feature/january-1986-voyager-2-flyby-of-miranda
http://voyager.jpl.nasa.gov/science/uranus.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Sierpień 18, 2017, 20:40
First and Farthest: How the Voyagers Blazed Trails
JULY 31, 2017

Few missions can match the achievements of NASA's groundbreaking Voyager 1 and 2 spacecraft during their 40 years of exploration. Here's a short list of their major accomplishments to date.

Planetary Firsts

Launched in 1977, the Voyagers delivered many surprises and discoveries from their encounters with the gas giants of the outer solar system: Jupiter, Saturn, Uranus and Neptune. Between 1977 and 1990, the mission attained these distinctions:

First spacecraft to fly by all four planets of the outer solar system (Voyager 2)
First mission to discover multiple moons of the four outer planets (both spacecraft):
3 new moons at Jupiter
4 new moons at Saturn
11 new moons at Uranus
6 new moons at Neptune

First spacecraft to fly by four different target planets (Voyager 2)
First spacecraft to visit Uranus and Neptune (Voyager 2)
First spacecraft to image the rings of Jupiter, Uranus and Neptune (Voyager 2)
First spacecraft to discover active volcanoes beyond Earth (on Jupiter's moon Io -- Voyager 1)
First spacecraft to detect lightning on a planet other than Earth (at Jupiter -- Voyager 1)
First spacecraft to find suggestions of an ocean beyond Earth (at Jupiter's moon Europa -- both spacecraft)
First spacecraft to detect a nitrogen-rich atmosphere found beyond our home planet (at Saturn's moon Titan -- Voyager 1)

Heliophysics Firsts

After Voyager 1 departed from Saturn in November 1980, it began a journey to where no human-made object had ever gone before: the space between the stars. On August 25, 2012, it crossed over into interstellar space, leaving behind the heliosphere -- the enormous magnetic bubble encompassing our Sun, planets and solar wind. Voyager 2 set course for interstellar space after departing from Neptune in August 1989, and is expected to enter interstellar space in the next few years. Together the Voyagers have taught us a great deal about the extent of our sun's influence and the very nature of the space that lies beyond our planets.


First spacecraft to leave the heliosphere and enter interstellar space (Voyager 1)
First spacecraft to measure full intensity of cosmic rays -- atoms accelerated to nearly the speed of light -- in interstellar space (Voyager 1)
First spacecraft to measure magnetic field in interstellar space (Voyager 1)
First spacecraft to measure density of interstellar medium -- material ejected by ancient supernovae (Voyager 1)
First spacecraft to measure solar wind termination shock -- the boundary where solar wind charged particles slow below the speed of sound as they begin to press into the interstellar medium (Voyager 2)

Engineering and Computing Firsts and Records

The Voyagers, which launched with nearly identical configurations and instruments, were designed to withstand the harsh radiation environment of Jupiter -- the greatest physical challenge they would ever encounter. Preparations for the peril at Jupiter ensured that the Voyagers would be well equipped for the rest of their journeys, too. Engineering and computing advances that the Voyagers debuted set the stage for future missions.

First spacecraft extensively protected against radiation, which also set the standard for radiation design margin still in use for space missions today
First spacecraft protected against external electrostatic discharges
First spacecraft with programmable computer-controlled attitude and articulation (which means the pointing of the spacecraft)
First spacecraft with autonomous fault protection, able to detect its own problems and take corrective action
First use of Reed-Solomon code for spacecraft data -- an algorithm to reduce errors in data transmission and storage, which is widely used today
First time engineers linked ground communications antennas together in an array to be able to receive more data (for Voyager 2's Uranus encounter)
Beyond that, the Voyager spacecraft continue setting endurance and distance records:

Longest continuously operating spacecraft (Voyager 2, which passed Pioneer 6's record on Aug. 13, 2012)
Most distant spacecraft from the Sun (Voyager 1, which passed Pioneer 10's distance on Feb. 17, 1998 and is currently about 13 billion miles, or 21 billion kilometers, away)

The Voyager spacecraft were built by NASA's Jet Propulsion Laboratory, Pasadena, California, which continues to operate both. JPL is a division of Caltech in Pasadena. The Voyager missions are a part of the NASA Heliophysics System Observatory, sponsored by the Heliophysics Division of the Science Mission Directorate in Washington.

https://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6908
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Sierpień 20, 2017, 22:54
40 lat temu 20 sierpnia 1977 wystartował Voyager 2.
https://www.youtube.com/watch?v=wgDr26MvWKQ&t=101s

http://www.nationalgeographic.com/magazine/2017/08/explore-space-voyager-spacecraft-turns-40/
https://www.theatlantic.com/photo/2017/08/voyagers-40th-anniversary/536493/

EDIT:

Cummings said the cameras stopped working a long time ago, but about five instruments still collect data.

Scientists still hear from the Voyager spacecraft daily, and expect to get data for about another decade.

"It is still discovering new things because it is going where nothing has been before," said Stone.


https://phys.org/news/2017-08-forty-years-voyager-hurtles-space.html
https://www.nasa.gov/press-release/nasa-s-voyager-spacecraft-still-reaching-for-the-stars-after-40-years
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: kanarkusmaximus w Sierpień 21, 2017, 11:01
Ciekawe że druga misja wystartowała jako pierwsza, a dotarła jako druga. :D
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Sierpień 23, 2017, 00:33
Ciekawe że druga misja wystartowała jako pierwsza, a dotarła jako druga. :D

Seemingly enigmatically, Voyager 2 launched before Voyager 1, raising the question in many minds: Why were the two spacecraft rocketing into the heavens in the wrong numerical sequence? The answer was linked to their journey times, for Voyager 1 was following a shorter, faster trajectory to reach Jupiter and Saturn, whereas Voyager 2’s route was a longer and more circuitous path, designed to potentially take in Uranus and Neptune, if the conditions were right. As such, the faster-moving Voyager 1 would overtake its mate in December 1977 and reach both Jupiter and Saturn earlier. And in the grand scheme, being first to reach its destination was the big deal.

http://www.americaspace.com/2017/08/20/four-decades-four-planets-voyager-2-celebrates-40-years-of-deep-space-exploration/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Wrzesień 02, 2017, 11:27
Trajektorie lotu sond Voyager 1 i 2
BY KRZYSZTOF KANAWKA ON 2 WRZEŚNIA 2017

(...) Z okazji czterdziestej rocznicy początku misji Voyagerów NASA opublikowała wizualizacje trajektorii obu sond. Poniżej prezentujemy trajektorię lotu Voyagera 1, która w 2012 roku wpłynęła w przestrzeń międzygwiezdną (http://kosmonauta.net/2017/08/piec-lat-podrozy-miedzygwiezdnej-voyagera-1/).

http://www.youtube.com/watch?v=qYNIsgDrIRE

Trajektoria lotu Voyagera 2 od przelotu obok Saturna jest wyraźnie inna od lotu Voyagera 1. Prędkość lotu Voyagera 2 jest także niższa od Voyagera 1 – do dziś sonda nie przekroczyła heliopauzy, jednak może to nastąpić w ciągu kilku najbliższych lat. Poniższa animacja prezentuje trajektorię lotu Voyagera 2.

http://www.youtube.com/watch?v=l8TA7BU2Bvo

http://kosmonauta.net/2017/09/trajektorie-lotu-sond-voyager-1-i-2/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: pogrzex w Wrzesień 02, 2017, 12:40
No ciekawe czy V2 przekroczy heliopauzę będąc jeszcze w sprawności i przesyłając dane.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Wrzesień 02, 2017, 14:13
25 sierpnia 2012 Voyager 1 przekroczył heliopauzę w odległości 121 AU od Słońca.

Wg prostego przelicznika  Voyager 2 osiągnie 121 AU za ok. 22 miesiące,
ale dane z Voyagera 2 wskazują , że heliosfera nie jest idealnie symetryczna co powinno mieć przełożenie na osiągnięcie heliopauzy.
Jak  Voyagera 2 nie dotknie poważna awaria to powinniśmy być optymistami  :)

https://www.nasa.gov/mission_pages/voyager/voyager-20071210.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Wrzesień 02, 2017, 14:49
Voyager to najważniejsza misja XX wieku. Może być też ostatnim dowodem na istnienie ludzkości
Dave Mosher , BusinessInsider.com
 31 sierpnia 2017

(...) Niedawno premierę miał też film dokumentalny "The Farthest", który opowiada historię misji Voyager. Zbiera niemal wyłącznie pozytywne opinie od krytyków i widzów.

– Za 50 lat Voyager zostanie uznany za najważniejszy projekt naukowy XX wieku – mówi w filmie Brad Smith, naukowiec zajmujący się technologią obrazowania Voyagerów. (...)

– To była dramatyczna sytuacja – mówił w filmie Fred Locatell, inżynier pracujący nad Voyagerem. – To mógł być koniec naszej misji – dodawał.

W rakiecie wynoszącej Voyagera 1 doszło do wycieku paliwa podczas startu. Rakieta musiała spalić więcej paliwa, by dokonać korekty lotu. Ledwo się udało. Na koniec w baku rakiety zostało paliwa na dodatkowe 3,5 sekundy lotu.

Gdyby wyciekło chociaż odrobinę więcej paliwa Voyager 1 nie wzniósłby się.

– Zamiast dostać się do Jowisza, sonda trafiłaby prawie do Jowisza, a potem zawróciłaby w stronę Słońca. To nie byłoby dobre – mówił w filmie John Casani, manager projektu. (...)
http://businessinsider.com.pl/technologie/nauka/sondy-voyager-najwazniejszym-eksperymentem-technologicznym-nasa/tb5h48h

https://www.youtube.com/watch?v=x3hA1cs39q0

https://www.youtube.com/watch?v=bq3tNQLX3RE

http://www.collectspace.com//news/news-082317a-voyager-the-farthest-40-years.html
https://www.theguardian.com/film/2017/sep/01/the-farthest-review-nasa-documentary-voyager-i-ii
https://www.jpl.nasa.gov/edu/news/2017/8/29/the-farthest-operating-spacecraft-voyagers-1-and-2-still-exploring-40-years-later/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: pogrzex w Wrzesień 02, 2017, 20:39
A kiedy dokładnie V2 "wyprzedzi" Pioneera 10?
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Wrzesień 02, 2017, 21:53
Wg moich szybkich i uproszczonych obliczeń Voyager 2 "dogania"  Pioneera 10 rocznie o ok. 0,715 AU, więc żeby  zrównać ich odległości od Słońca (różnica 3,977 AU) to potrzeba na to ok. 5,56 lat.
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Wrzesień 06, 2017, 12:57
40 lat temu 5 września 1977 wystartował Voyager 1 z wyrzutni Cape Canaveral LC-41.
Niewiele brakowało (post nieco wcześniejszy) , aby misja się nie udała.

(Tak na marginesie: dokładnie 40 lat później inny start został wstrzymany tuż po zapłonie głównego silnika: http://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=2897.msg108752#msg108752 )

Dzisiaj Voyager 1 jest najdalszym obiektem wysłanym przez człowieka w kosmos.
 
Obecnie sonda znajduje się 139,641  AU od Słońca
Odległość od Ziemi : 139,615 AU
Sygnał z sondy na Ziemię biegnie 19,35 h
Prędkość względem Słońca : 16,988 km/s (3,584 AU/rok) (największa prędkość osiągnięta przez sondę).

As of Friday (Sept. 1), Voyager 1 was a whopping 12.97 billion miles (20.87 billion kilometers) from Earth — more than 139 times the distance from our planet to the sun. Voyager 2 was about 10.67 billion miles (17.17 billion km) from its home planet.

https://www.space.com/38041-voyager-1-farthest-spacecraft-40-years-in-space.html

NASA's Voyager 1 spacecraft launched atop its Titan/Centaur-6 launch vehicle from the Kennedy Space Center Launch Complex in Florida on September 5, 1977, at 8:56 a.m. local time.

The twin Voyager 1 and 2 spacecraft are still operating and traveling where no spacecraft – or anything touched by humanity – has gone before. As we celebrate the 40th anniversary of the Voyager 1 launch, we reflect on the vision that inspired the mission, its greatest achievements, and its enduring legacy.


https://www.nasa.gov/image-feature/voyager-1-launches-aboard-titan-iiicentaur
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Wrzesień 06, 2017, 20:14
NASA w szczególny sposób uczciła 40-lecie misji Voyagerów
https://www.youtube.com/watch?v=5zes8Wd3Noc

'Star Trek' actor Shatner sends message to Voyager
by Staff Writers Miami (AFP) Sept 5, 2017

(...)Star Trek actor William Shatner, who played Captain Kirk, read the message from mission control in Houston, before it was beamed out to Voyager 1, according to a broadcast on NASA television.

"We offer friendship across the stars. You are not alone," said the message, written by Oliver Jenkins, whose Twitter handle is @Asperger_Nerd. (...)

http://www.spacedaily.com/reports/Star_Trek_actor_Shatner_sends_message_to_Voyager_999.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: ekoplaneta w Wrzesień 06, 2017, 21:28
Przypomniało mi się że gdzieś mam arta o Voyagerach z początku lat 90 tych. Jakby się udało kiedyś zeskanować to wrzucę na ten wątek  ;)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Slavin w Październik 18, 2017, 21:47
Konferencja w JPL z okazji 40 rocznicy startu Voyagerów, odbyła się 24 sierpnia jednak upubliczniono ją na YouTubowym kanale JPL dopiero wczoraj. 

http://www.youtube.com/watch?v=US_byEAbXP0
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: olasek w Grudzień 07, 2017, 18:28
Po 37 latach silniczki Voyagera 1 zostaly odpalone 28.XI i wszystko przebieglo zgodnie z planem:

https://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=7014   (https://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=7014)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Marzec 06, 2018, 09:39
Torn Apart at Birth: 70 Years Since the Discovery of Miranda, Mysterious Moon Viewed by Voyager 2
By Ben Evans February 25th, 2018

Yet Kuiper was not looking for new moons that evening. Rather, he sought to gather data on the relative magnitudes of Uranus’ four known satellites, Titania, Oberon, Ariel and Umbriel, the most recent of which had been discovered almost a century earlier. His four-minute exposure of the giant planet on 16 February 1948 was tantalizing, but it would several weeks before it could be confirmed through subsequent observations. On the night of 1 March, the control plates showed it to be a satellite and, later that same month, eight more images revealed its orbital parameters, suggesting that it occupied a roughly circular path around Uranus, in-plane with the other moons, and requiring about 33 hours and 56 minutes to complete a single revolution.

http://www.americaspace.com/2018/02/25/torn-apart-at-birth-70-years-since-the-discovery-of-miranda-mysterious-moon-viewed-by-voyager-2/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: ekoplaneta w Styczeń 24, 2019, 15:10
24. 01 1986 r. sonda kosmiczna Voyager 2  przeleciała w odległości 81 500 km od Urana....
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Marzec 05, 2019, 13:05
5 marca 1979 roku o 12:05:26 UTC Voyager 1 zbliżył się do Jowisza na najmniejszą odległość, wynoszącą 348 890 km od centrum planety, około 280 000 km od szczytów chmur. 5 marca sonda przeleciała także kolejno obok Amaltei (minimalna odległość 420 200 km), Io (20 570 km) i Europy (733 760 km). 6 marca Voyager 1 zbliżył się do Ganimedesa na odległość 114 710 km i do księżyca Kallisto na odległość 126 400 km.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Voyager_1
https://pds-rings.seti.org/voyager/mission/index.html

Jupiter Approach

Voyager 1's closest approach to Jupiter occurred March 5, 1979. Voyager 2's closest approach was July 9, 1979.

Photography of Jupiter began in January 1979, when images of the brightly banded planet already exceeded the best taken from Earth. Voyager 1 completed its Jupiter encounter in early April, after taking almost 19,000 pictures and many other scientific measurements. Voyager 2 picked up the baton in late April and its encounter continued into August. They took more than 33,000 pictures of Jupiter and its five major satellites. (...)
https://voyager.jpl.nasa.gov/mission/science/jupiter/

Early Voyager 1 Images of Jupiter
SEPTEMBER 26, 1996

These Jupiter photographs are part of a set taken by Voyager 1 on December 10 and 11, 1978 from a distance of 83 million km (52 million miles) or more than half the distance from the Earth to the sun. At this range, Voyager 1 is able to record more detail on the giant planet than the very best ground-based telescopes. The highest resolution ever obtained on the Jovian disk was recorded by Pioneer 11 four years ago. Voyager, however, has longer focal-length optics than Pioneer, and while nearly three months from encounter (~ March 1979) was able to achieve higher resolution than that obtained by Pioneer only 24 hours from its encounter on 3 December 1974. (...)
https://www.jpl.nasa.gov/spaceimages/details.php?id=PIA00454

Voyager 1 Image of Jupiter
July 13, 2015

(https://www.nasa.gov/sites/default/files/thumbnails/image/jupiter-from-voyager1.png)
First close-up view of Jupiter from Voyager 1.

Voyager 1's closest approach to Jupiter occurred March 5, 1979.
https://www.nasa.gov/image-feature/voyager-1-image-of-jupiter
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Marzec 06, 2019, 23:46
40 Years Ago: Voyager 1 Explores Jupiter
March 5, 2019

Today, Voyager 1 is the most distant spacecraft from Earth, more than 13 billion miles away. Forty years ago, fairly close to the beginning of its incredible journey through and out of our solar system, it was making its closest approach to Jupiter. Although it was not the first to explore the giant planet, Pioneer 10 (https://www.nasa.gov/feature/45-years-ago-pioneer-10-first-to-explore-jupiter) and 11 (https://www.nasa.gov/feature/45-years-ago-pioneer-11-launched-to-study-jupiter-and-saturn) completed earlier flybys in 1973 and 1974, respectively, Voyager carried sophisticated instruments to conduct more in-depth investigations. Managed by the Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, California, the Voyagers were a pair of spacecraft launched in 1977 to explore the outer planets. Initially targeted only to visit Jupiter and Saturn, Voyager 2 went on to investigate Uranus and Neptune as well, taking advantage of a rare planetary alignment that occurs once every 175 years to use the gravity of one planet to redirect it to the next.

(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/full_width/public/thumbnails/image/voyager_1_launch.png?itok=H5DzC2Kg)(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/side_image/public/thumbnails/image/voyager_spacecraft.jpg?itok=OnwfrgQz)
Left: Launch of Voyager 1. Right:Model of the Voyager spacecraft

(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/side_image/public/thumbnails/image/earth_and_moon_from_voyager_1_1977.jpg?itok=yMSgicn_)
The first single-frame image of the Earth-Moon system, taken by Voyager 1.

The suite of 11 instruments included: an imaging science system consisting of narrow-angle and wide-angle cameras to photograph the planet and its satellites; a radio science system to determine the planet’s physical properties; an infrared interferometer spectrometer to investigate local and global energy balance and atmospheric composition; an ultraviolet spectrometer to measure atmospheric properties; a magnetometer to analyze the planet’s magnetic field and interaction with the solar wind; a plasma spectrometer to investigate microscopic properties of plasma ions; a low energy charged particle device to measure fluxes and distributions of ions; a cosmic ray detection system to determine the origin and behavior of cosmic radiation; a planetary radio astronomy investigation to study radio emissions from Jupiter; a photopolarimeter to measure the planet’s surface composition; and a plasma wave system to study the planet’s magnetosphere.

(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/side_image/public/thumbnails/image/voyager_instruments.jpg?itok=IfELapDI)(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/side_image/public/thumbnails/image/voyager_1_jupiter_encounter_trajectory.png?itok=XmAGrAsX)
 Left: Schematic of the Voyager spacecraft, illustrating the science experiments. Right: Trajectory of Voyager 1 through the Jovian system.

Two weeks after its launch from Florida on Sep. 5, 1977, Voyager 1 turned its cameras back toward its home planet and took the first single-frame image of the Earth-Moon system, providing a taste of future discoveries at the outer planets. It successfully crossed the asteroid belt between Dec. 10, 1977, and Sep. 8, 1978. The spacecraft began its encounter phase with the Jovian system on Jan. 6, 1979, sending back its first images and taking the first science measurements. On Mar. 5, still inbound toward the planet, it flew at 262,000 miles of Jupiter’s small inner moon Amalthea, taking the first close-up photograph of that satellite revealing it to be oblong in shape and reddish in color. About five hours later, Voyager 1 made its closest approach to Jupiter, flying within 174,000 miles of the planet’s cloud tops. On the outbound leg of its encounter, it flew by and imaged the large satellites Io (closest approach of 12,800 miles), Europa (456,000 miles), Ganymede (71,300 miles), and Callisto (78,600 miles), all discovered by Italian astronomer Galileo in 1610 using his newly invented telescope. The Voyager images revealed each satellite to have a unique appearance, the most remarkable discovery being an active volcano on Io. Voyager 1 also discovered two previously unknown moons orbiting Jupiter, later named Thebe and Metis.  Looking back at Jupiter as it was backlit by the Sun, Voyager 1 discovered that the planet is surrounded by a thin ring. Observations of Jupiter concluded on Apr. 13.

(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/side_image/public/thumbnails/image/jupiter_with_io_and_europa_from_voyager_1.jpg?itok=9CoL15WJ)(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/side_image/public/thumbnails/image/galilean_satellites_from_voyager_composite.jpg?itok=SYrA31xf)
Left: Voyager 1 image of Jupiter and its Great Red Spot, with Io (at left) and Europa transiting in front of the planet.
Right: Composite image of Jupiter’s four large Galilean satellites, shown to scale (clockwise from top left) Io, Europa,
Callisto, and Ganymede.


After its successful exploration of the Jovian system, Voyager 1 sailed on toward Saturn. During its encounter in November 1980, the spacecraft returned a wealth of information about the planet, its spectacular rings and its satellites especially Titan, known to have a dense atmosphere. Saturn’s gravity imparted enough acceleration on Voyager 1 that it achieved escape velocity from the solar system.  More than 41 years after its launch, several of the spacecraft’s instruments are still returning useful data about conditions on the very edges of the solar system and even beyond.  In August 2012, Voyager 1 crossed the heliopause, the boundary between the heliosphere, the bubble-like region of space created by the Sun, and the interstellar medium.  It is expected that Voyager 1 will continue to return data from interstellar space until about 2025. And just in case it may one day be found by an alien intelligence, Voyager 1 and its twin carry gold plated records that contain information about its home planet, including recordings of terrestrial sounds, music and greetings in 55 languages. Instructions on how to play the record are also included.

(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/side_image/public/thumbnails/image/jupiter_ring_from_voyager_1.jpg?itok=AbdeH70x)(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/full_width/public/thumbnails/image/voyager_golden_record.jpg?itok=gfctXVYf)
Left: Voyager 1 took the image of Jupiter backlit by the Sun, and discovered that the planet has a thin ring system.
Right: The gold disc carried by each Voyager.


Source: https://www.nasa.gov/feature/40-years-ago-voyager-1-explores-jupiter/
https://www.nasa.gov/jupiter
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Marzec 06, 2019, 23:50
Zaktualizowana opowieść o Voyagerach
https://www.youtube.com/watch?v=OgoL6g_dH3E
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Marzec 08, 2019, 19:11
NASA History Office@NASAhistory 10 minut temu
Amazing #OTD pics from space: @NASAJPL engineer Linda Morabito sees something odd on Jupiter's moon Io. Taken for navigation purposes 3 days after @NASAVoyager 1's flyby of Jupiter, this pic revealed the first extra-terrestrial active volcanoes! March 8, 1979.
https://twitter.com/NASAhistory/status/1104079338331344897

(https://pbs.twimg.com/media/D1J6TpsWwAA6TyO.jpg)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: ekoplaneta w Kwiecień 19, 2019, 22:43
Złapcie się mocno fotela i oglądajcie zdjęcia Voyagerów wykonane Jowiszowi 40 lat temu!!!  8)

http://www.planetary.org/multimedia/space-images/jupiter/vger-40-jupiter-blog__figure_j.html
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Maj 08, 2019, 08:57
Voyager I i II – zbliżenie do Saturna
BY KRZYSZTOF KANAWKA ON 8 MAJA 2019

Misje sond Voyager 1 i Voyager 2 rozpoczęły się na przełomie sierpnia i września 1977 roku. Sonda Voyager 2 została wysłana jako pierwsza (20 sierpnia 1977), lecz jej trajektoria była nieco “wolniejsza” od sondy Voyager 1 (start 5 września 1977). (...)

Poniższe nagranie prezentuje zestaw zdjęć wykonanych przez sondy Voyager I i II podczas przelotu obok Saturna. Łącznie jest to 29023 zdjęć.

https://www.youtube.com/watch?v=nJBedpsJUKU

Obserwacje Saturna, jego pierścieni i księżyców przez sondy Voyager 1 i Voyager 2 / Credits – NASA

(...)
https://kosmonauta.net/2019/05/voyager-i-i-ii-zblizenie-do-saturna/
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Sierpień 25, 2019, 00:59
30 lat temu: Voyager 2 i Neptun
BY KRZYSZTOF KANAWKA ON 24 SIERPNIA 2019

Mija właśnie 30 lat od pierwszego i jedynego przelotu sondy obok Neptuna. (...)

Sonda Voyager 2 rozpoczęła obserwacje Neptuna w maju 1988 roku. Przelot tego gazowego giganta nastąpił pod koniec sierpnia 1989 roku. Minimalny dystans pomiędzy Voyagerem 2 a Neptunem wyniósł mniej niż 5000 km oraz około 40 tysięcy km od Trytona – największego księżyca tej planety.

https://www.youtube.com/watch?v=zlI4H68oZmc

Podsumowanie przelotu Voyagera 2 obok Neptuna i jego księżyców / Credits – NASA STI Program

Podobnie jak w przypadku przelotu obok Urana, przelot Voyagera 2 obok Neptuna był prawdziwą wyprawą w nieznane. Sonda odkryła m.in. sześć nowych księżyców, wyjaśniła kwestię obecności i kształtu słabych pierścieni tej planety, a także zbadała bardzo aktywną atmosferę Neptuna. Bardzo ciekawym obiektem w atmosferze okazał się kompleks o nazwie “Wielka Ciemna Plama” (ang. Great Dark Spot), który – jak się to kilka lat później okazało – dość szybko znika.

https://www.youtube.com/watch?v=qia5Ai5jG-w
Wielka Ciemna Plama i inne podobne kompleksy w atmosferze Neptuna / Credits -NASA GSFC, Katrina Jackson
(...)
https://kosmonauta.net/2019/08/30-lat-temu-voyager-2-i-neptun/
https://voyager.jpl.nasa.gov/news/details.php?article_id=115

Artykuły astronautyczne (https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=3774.msg135521#msg135521)
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: ekoplaneta w Sierpień 26, 2020, 23:59
Dziś mija 31 lat od spotkania Voyagera 2 z Neptunem. A my wciąż czekamy na zatwierdzenie kolejnej misji do Neptuna. Nawet jak wystartuje Trident z programu Discovery

http://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=3935.0

to dotrze on do celu w 49 lat po Voyagerze 2  :(
Tytuł: Odp: Voyager 1 i 2
Wiadomość wysłana przez: Orionid w Sierpień 30, 2021, 04:25
40 lat temu, 26 sierpnia 1981 roku  nastąpiło najbliższe zbliżenie sondy Voyager 2 do Saturna.

https://twitter.com/NASAVoyager/status/1430669490123993091

40 Years On, Remembering Voyager's Legacy at Saturn
August 24, 2021 By Elizabeth Landau, Preston Dyches, and Amanda Barnett
https://solarsystem.nasa.gov/news/1985/40-years-on-remembering-voyagers-legacy-at-saturn/

40 Years Ago: Voyager 2 Explores Saturn
Aug 26, 2021

(https://www.nasa.gov/sites/default/files/styles/full_width/public/thumbnails/image/voyager_2_saturn_18_departure_aug_28_1981_2_1_m_miles.png?itok=CPy0cFsC)
Voyager 2’s parting view of Saturn, taken from 2.1 million miles.

Voyager 2 began its long-range observations of Saturn on June 5, 1981, when the spacecraft was still 41 million miles from the planet, and sent back progressively sharper images of the planet, its atmosphere, and its rings as Voyager 2 closed in on its target. It returned spectacular photographs of the rings and small shepherd moons such as Prometheus and Pandora that act to herd the rings’ particles. Three days before its closest approach to Saturn, Voyager 2 imaged the two-toned moon Iapetus from 565,000 miles away, and two days later it photographed the moon Hyperion from 310,000 miles. Eighteen hours before closest approach, it passed within 413,000 miles of Saturn’s largest satellite Titan and returned images of its orange cloud cover. After passing within 26,000 miles of Saturn’s cloud tops, Voyager 2 photographed the icy moon Enceladus from 54,000 miles, the small moon Janus from 140,000 miles, and Tethys from 58,000 miles. Three days after its closest approach, Voyager 2 turned its camera on a partially backlit Saturn, returning stunning photographs from 2.1 million miles away. On Sept. 4, it imaged the tiny moon Phoebe from 1.3 million miles, revealing little of its surface features. By the time observations of the Saturn system concluded on Sept. 28, the spacecraft had returned 16,000 images of the planet, its rings, and its satellites. (...)
https://www.nasa.gov/feature/40-years-ago-voyager-2-explores-saturn

http://www.astronautix.com/v/voyager.html
KHW 2016 https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=800.msg96123#msg96123