Polskie Forum Astronautyczne
Astronautyka => Mars => Wątek zaczęty przez: Air Q w Czerwca 02, 2011, 11:42
-
Obecnie moją potrzebą jest dowiedzieć się czy "czerwona planeta" jest faktycznie czerwona, gdy się jest na powierzchni, tzn. jaki ma kolor gdybym tam był i patrzył swoimi oczyma tylko przez przeźroczystą szybkę kombinezonu?
Na pewno byłaby czerwonawa a nie zielonkawa :P Zapewne widziałbyś w przybliżeniu to co pokazuje nam NASA na zdjęciach odpowiednio wykalibrowanych. Oczywiście nigdy nie będzie 100% zgodności. W końcu system widzenia ludzi działa nieco inaczej niż przetworniki elektroniczne kamer. Można się też zastanowić na ile dokładna jest stosowana metoda kalibracyjna itp.
Tutaj na Ziemi powszechnie używamy aparatów cyfrowych i jakoś w tym przypadku mniejsze lub większe różnice barwne nam nie przeszkadzają i w większości przypadków zdjęcia dosyć dobrze oddają to co widzimy. Poza tym każdy człowiek zapewne nieco inaczej postrzega barwy. Są nawet tacy którzy nie widzą barw wcale albo prawie wcale lub też w każdym oku nieco inaczej czy też mylą niektóre barwy. Inna sprawa, że widzenie barwne zmienia się z wiekiem :)
-
Obecnie moją potrzebą jest dowiedzieć się czy "czerwona planeta" jest faktycznie czerwona, gdy się jest na powierzchni, tzn. jaki ma kolor gdybym tam był i patrzył swoimi oczyma tylko przez przeźroczystą szybkę kombinezonu?
Na pewno byłaby czerwonawa a nie zielonkawa :P
Miałem wątpliwości, bo niektórzy mówią, że bardziej niebieskawa niż czerwonawa.
-
Swoją drogą ciekawe jak przedstawiają się proporcje pomiędzy liczebnością pręcików z poszczególnymi barwnikami w siatkówce oka w populacji ludzkiej, i jak to się przekłada na "obróbkę" kolorów w mózgu.
-
A propos kolorów Marsa (z wyjątkiem okolic zwiedzanych przez Opportunity) dotychczasowe zdjęcia z powierzchni planety, wskazują na to iż z czystym sercem można ją nazwać ,,Zardzewiałą Planetą" ;D Kolor podłoża zazwyczaj jest w różnych odcieniach koloru rdzy, zaś pod względem chemicznym nazwa też trafna, bo wszystkie skały zawierające żelazo zostały utlenione w wyniku działania różnych utleniaczy zawartych w podłożu oraz promieniowania UV :)
-
bo niektórzy mówią, że bardziej niebieskawa niż czerwonawa.
Ciekawe, a oni tam byli?
Patrza sie na zdjecia i wydaja opinie, ty to tez mozesz zrobic ... :o
-
Patrza sie na zdjecia i wydaja opinie, ty to tez mozesz zrobic ... :o
Wydaje mi się, że patrzą na rozbieżności w zdjęciach, sugerując, że skoro są różne to które są prawdziwe (kolory)? http://www.youtube.com/watch?v=8Bq3Zdumgqw&feature=related
W każdym razie zbaczamy z tematu.
-
http://www.youtube.com/watch?v=8Bq3Zdumgqw&feature=related
No wiesz, ludzie ktorzy robia takie filmy rowniez pewnie twierdza ze czlowiek nigdy po Ksiezycu nie chodzil...
Radze ci byc troche bardziej selektywny co ogladasz na internecie ... to zenada takie linki tutaj wstawiac.
-
ale ja tylko szukałem odpowiedzi, jaki kolor ma Mars, bo według zdjęć ma różne kolory, a prawdziwy jest raczej jeden z nich
-
ale ja tylko szukałem odpowiedzi, jaki kolor ma Mars, bo według zdjęć ma różne kolory, a prawdziwy jest raczej jeden z nich
Żeby jeszcze był to tylko jeden konkretny kolor... ::)
-
http://www.google.pl/search?q=viking+mars+pictures&hl=pl&biw=1440&bih=743&prmd=ivns&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=P_PnTd-UKM_sObb7pb8J&ved=0CB4QsAQ
które z nich są "prawdziwsze", bo ja widzę że są całkiem inne
-
No to zrob sobie mozaike z setek zdjec zrobionych na Ziemi, przez roznych fotografow, o roznych porach dnia, w roznych miejscach i sie mocno skrob w glowe jaki kolor ma Ziemia, ktore z nich jest "prawdziwe". Zycze debatowania na dlugie noce. Widze ze masz kolosalny problem .... ::)
-
no wiesz... :) będzie różnica między zdjęciem oceanu, a Sahary
-
Wykpiwanie czyjegoś pytania zamiast odpowiedzi nie jest sympatyczne. Nawet jeśli uznajemy je za niemądre. Ja jednak wolę kierować się zasadą, że nie ma głupich pytań, za to głupich odpowiedzi jest niemiara.
Nie znam się na tym, ale wydawało mi się, że kolor jest jednak sprawą obiektywną, a nie subiektywnym odczuciem patrzącego. Otóż określa on, jakie widmo promieniowania jest w stanie odbijać dana powierzchnia. Nie zależy to od koloru padającego światła, ani w ogóle od tego, czy jest jakiekolwiek światło. W związku z tym niewiele mają tu do rzeczy aktualne zdolności postrzegania kolorów przez patrzącego: jeśli widzi, że coś ma kolor, który określi sobie jako X, to jeśli zrobimy poprawną fotografię, to będzie postrzegał ten obiekt dokładnie w takim samym kolorze. Nie ma znaczenia, że ktoś go będzie postrzegał inaczej. Czyli: zielone jest zielone bez względu na to, kto na nie patrzy, choćby i daltonista.
Nie wiem zupełnie, jak się to ma do techniki robienia fotografii. Domyślam się, że trzeba zdjęcia odfiltrowywać, gdyż rejestrują one inny rozkład widma niż my, ale tak naprawdę można to zrobić "na oko", tzn. będąc na miejscu i mogąc porównać oryginał ze zdjęciem. Ale to wszystko nie wyklucza pytania o "prawdziwe kolory".
-
Nie znam się na tym, ale wydawało mi się, że kolor jest jednak sprawą obiektywną,
O to chodzi ze nie jest. Jednie obiektywna rzecza jest wyrazone w dlugosc fali i intensywnosci widmo odbicia.
Nie wiem zupełnie, jak się to ma do techniki robienia fotografii.
Ma sie kolosalnie bo fotografia jest wielkim uproszczeniem tego co widzi oko ludzkie. Dwie osoby patrzac na dwie wersje zdjecia moga miec zupelnie inna opinie ktore kolory sa bardziej "prawdziwe".
-
Nie znam się na tym, ale wydawało mi się, że kolor jest jednak sprawą obiektywną,
O to chodzi ze nie jest. Jednie obiektywna rzecza jest wyrazone w dlugosc fali i intensywnosci widmo odbicia.
Czyli jednak jest. Bo o cóż więcej idzie w kolorze niż o widmo?
Nie wiem zupełnie, jak się to ma do techniki robienia fotografii.
Ma sie kolosalnie bo fotografia jest wielkim uproszczeniem tego co widzi oko ludzkie. Dwie osoby patrzac na dwie wersje zdjecia moga miec zupelnie inna opinie ktore kolory sa bardziej "prawdziwe".
Dlaczego? Pomijam spawy estetyki, bo to oczywiście jest subiektywne, chociaż równocześnie ważne, bo zdjęcie jest miniaturką rzeczywistości (na ogół). Pamięć ludzka też jest zawodna, rolę odgrywa także trójwymiarowość widzenia. Ale ostatecznie: kolor na zdjęciu będzie taki jak prawdziwy, jeśli jego widmo będzie odpowiadało widmu rzeczywistego obiektu.
-
Czyli jednak jest. Bo o cóż więcej idzie w kolorze niż o widmo?
Nie jest. Kolor jest wylacznie sprawa ludzkiej fizjologi, muzgu, nie ma w fizyce czegos takiego jak "kolor". Radze przeczytac jakies podstawy na ten temat - nawet angielska wikipedia ma proste wprowadzenie do tematu. Do tej pory nauka jest w powijakach na jakiej podstawie kolor jest tworzony w ludzkim mozgu a sama dziedzina ktora sie zajmuje postrzeganiem kolorow przez czlowieka nazywa sie chromatyka.
kolor na zdjęciu będzie taki jak prawdziwy, jeśli jego widmo będzie odpowiadało widmu rzeczywistego obiektu.
Przepraszam ale to nonsens. Widmo ze zdjecia bedzie zawsze sporo sie roznilo od tego w rzeczywistosci, nie ma obiektywnej fizycznej/matematycznej reguly ktora by okreslila ktore widmo jest blizsze prawdy. (jestem z wyksztalcenia fyzkiem i spektroskopia/lasery byly moja domena).
Dlaczego? Pomijam spawy estetyki
Co dlaczego? Dlaczego dwie osoby maja rozne opinie? Tak, nie ma co pomijac sprawy estetyki bo wlasnie o to tu chodzi.
-
Kolor jest wylacznie sprawa ludzkiej fizjologi, muzgu, nie ma w fizyce czegos takiego jak "kolor". Radze przeczytac jakies podstawy na ten temat - nawet angielska wikipedia ma proste wprowadzenie do tematu. Do tej pory nauka jest w powijakach na jakiej podstawie kolor jest tworzony w ludzkim mozgu a sama dziedzina ktora sie zajmuje postrzeganiem kolorow przez czlowieka nazywa sie chromatyka.
Nie bardzo rozumiem, co chcesz powiedzieć. To, że kolor jest sprawą "muzgu" to jedno, ale punktem wyjścia jest zawsze widmo. Dlaczego nie jest ono obiektywne?
kolor na zdjęciu będzie taki jak prawdziwy, jeśli jego widmo będzie odpowiadało widmu rzeczywistego obiektu.
Przepraszam ale to nonsens. Widmo ze zdjecia bedzie zawsze sporo sie roznilo od tego w rzeczywistosci, nie ma obiektywnej fizycznej/matematycznej reguly ktora by okreslila ktore widmo jest blizsze prawdy. (jestem z wyksztalcenia fyzkiem i spektroskopia/lasery byly moja domena).
To stwierdzenie jest nielogiczne. Jeśli mamy, jak piszesz, widma "ze zdjęcia" i to "w rzeczywistości", to dla mnie oczywiste jest, że bliższe prawdy jest to drugie.
W ten sposób do niczego nie dojdziemy. Skoro jesteś fachowcem w tej dziedzinie, to sądzę, że byłoby bardzo interesujące dla nas wszystkich, gdybyś krótko i przystępnie wytłumaczył w czym rzecz, że nie da się obiektywnie powiedzieć, jaki kolor ma powierzchnia Marsa w konkretnym regionie, o określonej porze dnia i nasłonecznieniu. Myślę, że nie tylko ja jestem zainteresowany.
-
ale punktem wyjścia jest zawsze widmo. Dlaczego nie jest ono obiektywne?
To moja ostatnia proba wytlumaczenia w skrocie na czym polega problem. Jesli to nie trafi to koniec, kropka, nie bede wracac do tematu. Masz trzy widma - widmo wzorcowe (prawdziwe) powierzchni Marsa okreslone krzywa W(lambda) i dwa nastepna widma K1(lambda) i K2(lambda) i chcesz stwierdzi czy K1 czy K2 jest blizsze W. Niech K1 i K2 reprezentuja dwie fotografie ktore kandyduja do miana "prawdziwej" lub "blizszej prawdy". Skoro to sa krzywe jak to zrobisz? Scalkujesz krzywe i zobaczysz ktora jest najblizej scalkowanego W - nonsens. Obliczysz scalkowane odchylenie standardowe dla K1 i K2 i porownasz z tym samym dla W - juz lepiej ale akurat dlaczego odchylnie standardowe ma byc najlepsze, moze trzeba uzyc naprzyklad wazone odchylenie standardowe, albo wariancje wyzszego stopnia, ale to znowu pociaga nastepne pytania. Innymi slowy mozesz brnac bez konca w swiat matematycznej statystyki probowac coraz to bardziej skomplikowane metody dopasowywania krzywej nie bedac pewny ktora jest lepsza. To wszystko ma doprowadzic do celu aby wybrac metode ktora najlepiej pokryje sie z tym co widzi okolo ludzkie - nikt dotad nie opracowal jednoznacznie takiej metody bo znowu ladujemy w punkcie wyjscia - odczucie koloru w oku/muzgu delikwenta jest bardzo subiektywne. Widmo jest zawsze obiektywne, nigdy nie pisalem ze nie jest, co jest nieobiektywne to dopasowanie tego widma do koloru ktory odczuwa czlowiek.
-
Niestety, kolor jest pojęciem abstrakcyjnym i nie ma się co nad nim zastanawiać. Analizy np skał mówiące, że coś jest bardziej czerwone albo bardziej niebieskawe opierają się na stosunkach albedo obserwowanego przez różne filtry, po kalibracji radiometrycznej.
-
heh, dyskusja zeszła z tematu wątku, tylko tu śmiecimy, ale jeszcze chciałem dać sprostowanie: ja tylko zacząłem od prostego pytania: powszechnie twierdzi się, że kolor prawdziwy to taki kolor który widzi człowiek bezpośrednio, lub przez przeźroczystą szybkę, lub przez przeźroczyste powietrze itd. i tak się mówi powszechnie: "prawdziwy kolor", czyli taki jaki widzi człowiek, wątpię by na próbce 1000 ludzi połowa z nich miała inne wyobrażenie o kolorze trawy, nie popadajmy w głupoty, nie licząc biedaków z daltonizmem dla wszystkich będzie to po prostu ten sam kolor, dlatego nie rozumiem, czemu się dziwicie że po prostu zapytałem, jaki kolor ma Mars dla będącego na nim astronauty, patrzącego jedynie przez szklaną szybkę, czy taki jak z MER'ów, czy taki jak z Vikingów, czy jak z HST, czy jak z amatorskiego teleskopu, bo widać że różnią się one diametralnie (tzn. HST w porównaniu do amatorki, a MER do Vikinga)
-
Zadałeś proste pytanie a odpowiedź na nie, jak widać, okazała się złożona, zależnie od punktu widzenia oraz emocji dyskutantów. Jak dla mnie, najprościej naturalną barwę Marsa można określić podczas opozycji (gdy jest możliwie wysoko nad horyzontem), patrząc nań dobrze skorygowaną lornetką (wolną od aberracji chromatycznej). Dobrze jest wtedy rozogniskować obraz planety w postać plamki lub krążka, który będzie miał jednolitą barwę. Dla obserwatora będzie to ta właściwa barwa, jaka odbiera jego oko.
-
Dla obserwatora będzie to ta właściwa barwa, jaka odbiera jego oko.
Oczywiscie taki kolor moze byc odlegly od koloru powierzchni gruntu Marsjanskiego jakbys tam stal - jest filtrowany przez dwie atmosfery - marsjanska i ziemska.
-
W wątku MSL rozpoczęła się dyskusja na temat koloru Marsa, metod jego obiektywnego i subiektywnego określenia, co - szczerze mówiąc - z Marsem ma sporo do czynienia, ale akurat z konkretnym łazikiem mniej.
Dlatego wydzielam posty i sam chętnie w tej dyskusji uczestniczę.
"Ciekawą zdolnością kamer Mastcam jest możliwość rejestrowania obrazów przez filtr barwny RGB, będący w istocie mozaiką złożoną z pikseli barw składowych RGB (czerwieni, zieleni i błękitu). Oznacza to, że zdjęcia wykonywane przy użyciu tego filtra powinny być zbliżone kolorystycznie do tego co zobaczyłoby ludzkie oko, gdyby człowiek znalazł się na Marsie w miejscu robota."
Na którejś z konferencji było o kolorze z MARDI, w skrócie kamera zarejestrowała "coś", potem zostało do przetworzone do innego czegoś (jpg) i mamy materiał którego teraz nie ma jak porządnie skalibrować (pomijając sam brak kółka z kolorami podczas lądowania...). Z tej perspektywy "prawdziwego koloru", niby po co kolorowa kamera, skoro i tak fotografuje po swojemu? Ciekawe jak często zwykli ludzie patrząc na "piękne zdjęcia z kosmosu" zdają sobie sprawę i z celowo wprowadzonych fałszywych kolorów (w końcu z naukowego punktu widzenia to najzwyklejsze "dane" zaprezentowane w inny sposób). Niedawno w tym wątku podawałem panoramę Marsa porośniętego mchem czy porostami...
I co do kolorów - jak ktoś się w to nigdy nie bawił, to polecam znalezienie sobie jakiejś kobiety w pobliżu i koedukacyjną zabawę w "jaki to kolor" - potrafi powiedzieć dużo o prawdziwym kolorze czegokolwiek. ;)
Na to właśnie czekam od wielu lat. Nie sądzę, że Mars na prawdę wszystko barwi na pomarańczowo-rdzawo, nawet to, co takie na pewno nie jest ;)
To, że instrumenty rejestrują takie barwy wcale nie oznacza, że my też takie byśmy zobaczyli. To tak jakby kamerą ustawioną na światło dzienne wejść do mieszkania oświetlonego żarówkami. Kamera pokaże wszystko na pomarańczowo-żółto, a my zobaczymy normalny kolor.
Tak też jest na Marsie - kamera widzi pomarańcz, bo zestaw filtrów użyty do zrobienia zdjęcia nie odpowiada temu, co widzi oko, a oko ludzkie zobaczyłoby barwy naturalne.[/size]
-
Na to właśnie czekam od wielu lat. Nie sądzę, że Mars na prawdę wszystko barwi na pomarańczowo-rdzawo, nawet to, co takie na pewno nie jest ;)
... Kamera pokaże wszystko na pomarańczowo-żółto, a my zobaczymy normalny kolor.
Tak też jest na Marsie - kamera widzi pomarańcz, bo zestaw filtrów użyty do zrobienia zdjęcia nie odpowiada temu, co widzi oko, a oko ludzkie zobaczyłoby barwy naturalne.
Kiedyś jeszcze na A4U toczyliśmy wielką dyskusję na ten temat. Prawidłowo skalibrowana kamera w tym pokoju także pokaże barwy zbliżone do ludzkiego oka. Zakłamie jeśli nie przestawisz balansu bieli.
Poczekamy zobaczymy czy nadal mit pomarańczowego nieba powstały za Vikinga przetrwa...
Andrzej.
-
Jest więcej czynników w równaniu, "pokaże barwy zbliżone do ludzkiego oka" - ale na czym? Na poprawnie skalibrowanym monitorze? Jakim monitorze, IPS czy TN, jakiej marki, którym modelu, co to jest "poprawna" kalibracja? Może niepoprawnie skalibrowana kamera pokaże zbliżone barwy na odpowiednio niepoprawnie skalibrowanym wyświetlaczu? Raczej należałoby się tu zastanowić na definicją "zbliżone" w tym konkretnym aspekcie, bo to łatwo powiedzieć, a co to potem oznacza? Że czerwony to czerwony? :) I jak to mierzyć? Jakoś nie widzę rozwiązania takiej dyskusji, a osobiście nie czaję czemu ona powraca.
Ależ wiesz o co chodzi, teoria absolutu o monitorach nie jest potrzebna. Ja nie twierdzę że to jakiś Mars Hoax ! Po prostu pamiętam wiele dyskusji na ten temat że może błędnie składane są kolory z filtrów. Nie powraca żadna dyskusja po prostu ciekawi mnie ten aspekt tak jak innego "gdzie spadł scycrane"
Ot wszystko.
Andrzej
-
Ależ wiesz o co chodzi, teoria absolutu o monitorach nie jest potrzebna. Ja nie twierdzę że to jakiś Mars Hoax ! Po prostu pamiętam wiele dyskusji na ten temat że może błędnie składane są kolory z filtrów.
To nie "teoria absolutu o monitorach", po prostu monitor jest tutaj jednym z krytycznych czynników, surowych bitów nie zobaczysz. Jak chcesz go pomijać - proszę bardzo, wtedy traci to już w ogóle sens.
-
Nawiasem mówiąc, czy takie kolorowe kamery z siatką filtrów nie są de facto krokiem wstecz? Wszakże czarno-biały sensor + filtry na kólku + cel kalibracyjny to taka "emulacja"
Cytat z kosmonauty cytowany przez Radka moze byc zrodlem nieporozumien. Sa filtry (do badania roznych pasm) ale nic nie maja wspolnego z tworzeniem zbalansowanych kolorow zblizonych do tego co ludzkie oko widzi.
-
Jako programista zapytam... dlaczego potrzeba nowy soft wgrac? to takie dosc zamydlanie oczu dla wszystkich... Dla mnie program juz dawno jest tylko poprawki wprowadzaja,,, dosc dziwne manipulowanie jest w tym miejscu mediami... jak ktos zauwazyl poprawki zgrywane sa partiami... nie na raz. transfer z marsa pomimo uzycia az trzch anten i w trzy miejsca jest nadal cienki i taka animacje z mardi ktora maja w buforze przesyfac beda w hiresie 3 dni;p uznania dla programistow ktorzy szczatkowo wysylaja/przysylaja/odbeiraja te informacje.
prawa koloru i balansu bieli jest jeszcze glebsza....kiedy ktos w koncu powie..." tak to to co widzimy"
Co do softu. To jeśli dobrze pamiętam obecny soft umożliwia fazę EDL oraz podstawowe czynności na Marsie. Nowy soft pełną obsługę instrumentów naukowych i działań na powierzchni. Taki rozdział ma sens gdyż oprogramowanie odpowiedzialne za operacje na powierzchni można ukończyć i wgrać na pokład później niż te odpowiedzialne za EDL. Przykładowo to odpowiedzialne za EDL przesłano wiosną tego roku gdy MSL leciał już na Marsa!
Co do kolorów. MARDI miała cele kalibracyjne na osłonie termicznej. Natomiast jeśli chodzi o postrzeganie kolorów u człowieka. Tak naprawdę nawet poszczególni ludzie widzą kolory w innych odcieniach. Skrajnym przykładem są tetrachromatycy głównie mały odsetek kobiet:
http://www.huffingtonpost.com/2012/06/27/tetrachromatic-super-vision-women-100-million-colors_n_1631480.html
Takie osoby widzą dużo więcej odcieni różnych kolorów. Dodam, że tetrachromatyzm a nawet pentachromatyzm jest typowy wśród ptaków. Ludzie to głównie trichromatycy. Odwrotnym przykładem są wszelkie przykłady daltonizmu.
Innym przykładem są osoby, którym musiano usunąć soczewkę i np: zastąpić ją sztuczną, widziały nieco większy zakres UV na bardziej niebieskawe postrzeganie świata. Naturalna soczewka blokuje tą część widma. Przykładem jest np: malarz Claude Monet. Można się też zastanowić czy w ciągu naszego życia absorpcja naszych soczewek się nie zmienia w czasie co skutkowałoby różnym postrzeganiem kolorów w różnych etapach życia.
-
Celem kalibracyjny MARDI był jeden kawałek białego materiału, obrazowany w warunkach zmiennego oświetlenia. Ciężko ocenić mi w praktyce na ile sprawuje się to w porównaniu do bardziej rozbudowanych celów obrazowanych w statycznych warunkach, ale intuicja podpowiada, że trochę jednak tej weryfikacji brakuje.
-
To nie "teoria absolutu o monitorach", po prostu monitor jest tutaj jednym z krytycznych czynników, surowych bitów nie zobaczysz. Jak chcesz go pomijać - proszę bardzo, wtedy traci to już w ogóle sens.
Nic nie pomijam. Poco taki chwyt w rozmowie ? Parę wpisów wcześniej masz dwie fotki na swoim jednym monitorze.
Nie wyglądają tak samo, nawet dla daltonisty. Twierdzę że od czasów Vikinga fotki są przepomarańczowione.
Pył zawieszony w atmosferze mógłby kolorować niebo tylko w przypadku burzy pyłowej.
Dlatego cieszy mnie że te z MSL są zbliżone do tego co w wspomnianych dyskusjach wcześniej sugerowaliśmy kiedyś.
Jak kalibrować monitory do DTP itp to szeroki temat z innych forów, dlatego tu to dla mnie OT.
Andrzej
-
Ja bym inaczej zapytał. Która z dotychczasowych sond zrobiła zdjęcia o kolorze najbardziej zbliżonym do tego co zobaczyłby astronauta przez szybę kasku? (Wszak nie ma co zaprzeczać, że kolorystyka zdjęć różnych sond jest dość rozmaita)
-
To nie "teoria absolutu o monitorach", po prostu monitor jest tutaj jednym z krytycznych czynników, surowych bitów nie zobaczysz. Jak chcesz go pomijać - proszę bardzo, wtedy traci to już w ogóle sens.
Nic nie pomijam. Poco taki chwyt w rozmowie ? Parę wpisów wcześniej masz dwie fotki na swoim jednym monitorze.
Nie wyglądają tak samo, nawet dla daltonisty. Twierdzę że od czasów Vikinga fotki są przepomarańczowione.
Pył zawieszony w atmosferze mógłby kolorować niebo tylko w przypadku burzy pyłowej.
Dlatego cieszy mnie że te z MSL są zbliżone do tego co w wspomnianych dyskusjach wcześniej sugerowaliśmy kiedyś.
Jak kalibrować monitory do DTP itp to szeroki temat z innych forów, dlatego tu to dla mnie OT.
Andrzej
A wiesz czemu nie wyglądają tak samo nawet dla daltonisty, czy nawet osoby w ogóle nie mogącej rozróżniać kolorów? Bo różnią się jasnością, całościowo, zarówno terenu i atmosfery. Tu nie potrzeba mieszać koloru, wystarczy grayscale.
-
Ja bym inaczej zapytał. Która z dotychczasowych sond zrobiła zdjęcia o kolorze najbardziej zbliżonym do tego co zobaczyłby astronauta przez szybę kasku?
Zależy jakiego koloru będzie ta szyba kasku ;)
Ja bym założył że kolory są zbliżone do naturalnych. Jak cyfrówką robisz dwa zdjęcia tego samego i czasem nagle pojawi się gdzieś więcej słońca w tle kadru, to i liście drzewa potrafią być czasem bardziej lub mniej zielone mimo że na nie to słonko nie padało.
-
Ja bym inaczej zapytał. Która z dotychczasowych sond zrobiła zdjęcia o kolorze najbardziej zbliżonym do tego co zobaczyłby astronauta przez szybę kasku? (Wszak nie ma co zaprzeczać, że kolorystyka zdjęć różnych sond jest dość rozmaita)
Temat walkowany juz raz bez wiekszych rezultatow.
Poczekaj na kolorowe zdjecia z MSL gdzie bedzie powiedziane ze celowo zbalansowano biel i wtedy przyjmij ze jest to bliskie.
-
Ja bym inaczej zapytał. Która z dotychczasowych sond zrobiła zdjęcia o kolorze najbardziej zbliżonym do tego co zobaczyłby astronauta przez szybę kasku?
Zależy jakiego koloru będzie ta szyba kasku ;)
EEEEE, że co? Sory, za ten ton, ale patrzyłem przez trochę szyb w swoim życiu i kolory przez nie, a bez nich praktycznie się nie różniły więc o czym do mnie piszesz? :)
-
Ja bym inaczej zapytał. Która z dotychczasowych sond zrobiła zdjęcia o kolorze najbardziej zbliżonym do tego co zobaczyłby astronauta przez szybę kasku?
Zależy jakiego koloru będzie ta szyba kasku ;)
EEEEE, że co? Sory, za ten ton, ale patrzyłem przez trochę szyb w swoim życiu i kolory przez nie, a bez nich praktycznie się nie różniły więc o czym do mnie piszesz? :)
(http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Space_suit.jpg/449px-Space_suit.jpg)
"Złoto! Złoto! Wszędzie złoto!!!"
;D
-
EEEEE, że co? Sory, za ten ton, ale patrzyłem przez trochę szyb w swoim życiu i kolory przez nie, a bez nich praktycznie się nie różniły więc o czym do mnie piszesz? :)
Spoko, to był żart ;) A patrzyłeś przez filtry fotograficzne? Ot choćby przez niezmieniający kolorów filtr polaryzacyjny? :) Jak ładnie zmienia kolor nieba, liści... Albo przyciemniane szyby autokaru... nie powiesz mi że nie zmieniają koloru...
O jmvh mnie uprzedził ze złotymi osłonami hełmów
-
Napiszę jeszcze raz, bo widzę że co niektórzy nie rozumieją. Zdjęcia ze zwykłych aparatów fotograficznych są w kolorach bardzo podobnych do tych które się widzi okiem, czy to na monitorze, czy po wydruku. Różnice są marginalne, na tyle że pomijam je. Natomiast różnice w kolorach na zdjęciach przesyłanych przez różne sondy porównując między sobą są już znaczne. Logiczne jest więc pytanie: to które są najbardziej zbliżone do takich jak ze zwykłego aparatu?
-
Natomiast różnice w kolorach na zdjęciach przesyłanych przez różne sondy są już znaczne. Logiczne jest więc pytanie: to które są najbardziej zbliżone do takich jak ze zwykłego aparatu?
Nie masz racji, mylisz kolory z nasyceniem, wcale nie ma znacznych roznic w tych zdjeciach z Marsa, sa roznice natomiast w natezeniu, podobnie jak w zdjeciach robionych na ziemi przez roznych ludzi. Nie jest wiec to logiczne pytanie i temat byl juz uprzednio walkowany, chyba zreszta sam ten temat uprzednio zaczales i znowu go wskrzeszasz i wynik znowu bedzie jalowy...
-
Ok, jest to nadal logiczne pytanie, jeśli zamienimy słowo kolor na nasycenie. Oko ludzkie nie ma regulacji poziomu nasycenia.
-
Cytat z kosmonauty cytowany przez Radka moze byc zrodlem nieporozumien. Sa filtry (do badania roznych pasm) ale nic nie maja wspolnego z tworzeniem zbalansowanych kolorow zblizonych do tego co ludzkie oko widzi.
Dlatego użyłem tam słowa "zbliżone". Nawet po kalibracji zdjęcia nikt nie zagwarantuje, że obraz ten będzie dokładnie tym co zobaczyłoby ludzkie oko. Będzie pewną aproksymacją (w pewnym sensie zawsze tak jest) - być może zgodną w 99%, ale to nie to samo co siedzieć tam i po prostu się rozejrzeć.
-
Natomiast różnice w kolorach na zdjęciach przesyłanych przez różne sondy są już znaczne. Logiczne jest więc pytanie: to które są najbardziej zbliżone do takich jak ze zwykłego aparatu?
Tylko, że to co nadsyłają sondy to jedno, a to co wisi w necie to drugie. Dla ludzkich oczu kolor jest zależny od jasności, tzn. przy słabych warunkach oświetleniowych widzimy ich mniej lub wcale, natomiast chociażby ostatnie zdjęcia z MSL są wyciągane z takiego (http://mars.jpl.nasa.gov/msl-raw-images/proj/msl/redops/ods/surface/sol/00002/opgs/edr/ncam/NLA_397681736EDR_F0020000AUT_04096M_.JPG) stanu i rozjaśniane aby "było coś normalnie widać". Wielu fotografów na Ziemi w słabych warunkach oświetleniowych stosuje też wydłużone ekspozycje (aż z nocy staje się dzień). Czy w takich sytuacjach to co wychodzi ze "zwykłego aparatu" jest choć trochę zbliżone do tego co "widać"?
-
Dlatego użyłem tam słowa "zbliżone". Nawet po kalibracji zdjęcia nikt nie zagwarantuje, że obraz ten będzie dokładnie tym co zobaczyłoby ludzkie oko. Będzie pewną aproksymacją (w pewnym sensie zawsze tak jest) - być może zgodną w 99%, ale to nie to samo co siedzieć tam i po prostu się rozejrzeć.
To praktycznie to samo. Dlatego napisałem wyżej, że zdjęcia ze zwykłych aparatów praktycznie dają takie same kolory co się widzi, nawet kiedy są wyświetlane na monitorze, czy drukowane. Różnica jest do pominięcia.
Niektóre zdjęcia z Marsa są natomiast albo jakieś takie żółte, albo okrutnie czerwone, albo wręcz niebieskie. To właśnie nie daje mi spokoju. Niektóre natomiast są ładnie wyważone. Nadal rodzi się pytanie, które są w największym stopniu zbliżone do widzenia.
-
Bo zdjęcia z powierzchni do tej pory były robione przez złożenie IRGB. Zamiast kanału czerwieni dawano tam bliską podczerwień.
-
Popatrzcie na te strony o filtrach na MER
http://www.highmars.org/niac/education/mer/mer00.html
http://www.highmars.org/niac/education/mer/mer00b.html
Do złożenia koloru nadają się zdjęcia z Lewej kamery
R - L4 (600 nm)
G - L5 (530 nm)
B - L6 (480 nm)
(http://www.highmars.org/niac/education/mer/images/mercolor.jpg)
-
Dlatego napisałem wyżej, że zdjęcia ze zwykłych aparatów praktycznie dają takie same kolory co się widzi, nawet kiedy są wyświetlane na monitorze, czy drukowane. Różnica jest do pominięcia.
Pisałem już o oświetleniu.
Niektóre zdjęcia z Marsa są natomiast albo jakieś takie żółte, albo okrutnie czerwone, albo wręcz niebieskie. To właśnie nie daje mi spokoju. Niektóre natomiast są ładnie wyważone. Nadal rodzi się pytanie, które są w największym stopniu zbliżone do widzenia.
Internetowe "zdjęcia z Marsa" to w dużej mierze zdjęcia składane i kolorowane przez amatorów, czy składane i kolorowane aby "ładnie wyglądały" (przecież Mars to czerwona planeta...), a nie zdjęcia z Marsa. Chyba nawet w tym wątku ktoś wrzucił pokolorowaną "na oko" fotkę, nie ma się co dziwić rozrzutem takich materiałów. Oczywiście część jest składana i kolorowana przez specjalistów co daje chociażby takie efekty (http://photojournal.jpl.nasa.gov/jpeg/PIA15275.jpg). Przyznasz, skałki ładnie się wyróżniają.
-
Hmm, do tego potrzebna jest raczej szerokość filtrów. Te pozycje to tylko zdaje się punkty w których odpowiedź w danym oknie jest największa.
-
Nas oczywiście interesuje Bayer z maski CCD. Można sobie porównać z jakimś aparatem - też powinny tam być dane o czułości i zakresach odpowiedzi danej matrycy.
-
Internetowe "zdjęcia z Marsa" to w dużej mierze zdjęcia składane i kolorowane przez amatorów, czy składane i kolorowane aby "ładnie wyglądały" (przecież Mars to czerwona planeta...), a nie zdjęcia z Marsa. Chyba nawet w tym wątku ktoś wrzucił pokolorowaną "na oko" fotkę, nie ma się co dziwić rozrzutem takich materiałów. Oczywiście część jest składana i kolorowana przez specjalistów co daje chociażby takie efekty (http://photojournal.jpl.nasa.gov/jpeg/PIA15275.jpg). Przyznasz, skałki ładnie się wyróżniają.
To zdjęcie to złożenie IRGV.
Podczerwień, zieleń i fiolet. Do tego zdaje się przez filtry wąskopasmowe.
-
Ano, "normalne" też się z takich składowych produkuje.
"The image combines exposures taken through Pancam filters centered on wavelengths of 753 nanometers (near infrared), 535 nanometers (green) and 432 nanometers (violet). The view is presented in false color to make some differences between materials easier to see."
-
Przeniosłem dyskusję o kolorze Marsa do osobnego wątku.
-
Ano, "normalne" też się z takich składowych produkuje.
"The image combines exposures taken through Pancam filters centered on wavelengths of 753 nanometers (near infrared), 535 nanometers (green) and 432 nanometers (violet). The view is presented in false color to make some differences between materials easier to see."
Większość kolorowych zdjęć z MERów jest właśnie z tych składowych filtrów (L2, L5, L7)
-
Zrobiłem mały test z RAW Opportunity Sol 003 (http://"http://marsrovers.jpl.nasa.gov/gallery/all/opportunity_p003.html")
Tam są zdjęcia z filtrów
L2 http://marsrovers.jpl.nasa.gov/gallery/all/1/p/003/1P128461654EFF0200P2352L2M1.HTML
L3 http://marsrovers.jpl.nasa.gov/gallery/all/1/p/003/1P128461960EFF0200P2352L3M1.HTML
L4 http://marsrovers.jpl.nasa.gov/gallery/all/1/p/003/1P128462121EFF0200P2352L4M1.HTML
L5 http://marsrovers.jpl.nasa.gov/gallery/all/1/p/003/1P128462258EFF0200P2352L5M1.HTML
L6 http://marsrovers.jpl.nasa.gov/gallery/all/1/p/003/1P128462340EFF0200P2352L6M1.HTML
L7 http://marsrovers.jpl.nasa.gov/gallery/all/1/p/003/1P128461820EFF0200P2352L7M1.HTML
a efekt to kolorowe L4 L5 L6 (czyli zbliżone do tego co widzi ludzkie oko)
i L2 L5 L7 (najczęściej wykonywane zdjęcia składane w NASA do koloru)
Różnica jest zwłaszcza w intensywności koloru i nieba.
-
Czytając tą dyskusję, przestaję mieć wątpliwości. Trzeba na Marsa wysłać jakiegoś forumowicza, żeby to sprawdził! ;)
-
Jeszcze jeden przykład
-
Wydaje się, że to za mało by tak złożyć do koloru który będzie zbliżony do realistycznego bo trzeba też ustalić poprawny balans bieli. Poniżej zdjęcie surowe z L4 L5 L6 i zmienione właśnie balansem bieli. Które więc jest te realistyczne ? Nie wiadomo. Nie miałem odniesienia do punktu szarości.
Curiosity przecież ma kalibrator więc tam kolory będą bardziej realistyczne.
-
O jakim kalibratorze mówisz? Bo bodaj ten cel kalibracyjny MSL jest sztuką pozostałą po MERach.
Wydaje mi się, że robisz podczas składania po prostu coś w tym stylu: http://www.highmars.org/niac/education/mer/mer00e.html
-
Jeśli kontrast i nasycenie nie są zbytnio podkręcone, to zdjęcia z MERów i Vikingów produkowane z danych skalibrowanych radiometrycznie (dostępnych w PDS) są bardzo realistyczne, nawet jeśli chodzi o kolor nieba. Jeśli chodzi o surowe JPG zbyt dokładnego koloru się nie uzyska.
-
Dlatego użyłem tam słowa "zbliżone". Nawet po kalibracji zdjęcia nikt nie zagwarantuje, że obraz ten będzie dokładnie tym co zobaczyłoby ludzkie oko. Będzie pewną aproksymacją (w pewnym sensie zawsze tak jest) - być może zgodną w 99%, ale to nie to samo co siedzieć tam i po prostu się rozejrzeć.
To praktycznie to samo. Dlatego napisałem wyżej, że zdjęcia ze zwykłych aparatów praktycznie dają takie same kolory co się widzi, nawet kiedy są wyświetlane na monitorze, czy drukowane. Różnica jest do pominięcia.
Niektóre zdjęcia z Marsa są natomiast albo jakieś takie żółte, albo okrutnie czerwone, albo wręcz niebieskie. To właśnie nie daje mi spokoju. Niektóre natomiast są ładnie wyważone. Nadal rodzi się pytanie, które są w największym stopniu zbliżone do widzenia.
Właśnie też chciałbym usłyszeć odpowiedź na to pytanie które zadał pogrzex. Zgodność kolorów w 99% a nawet w 80% całkowicie mi wystarczy. I nie interesują mnie różnice w odcieniach jakie dają monitory albo różnice w postrzeganiu kolorów przez większość ludzi. Byle by odcienie brązu czy czerwieni nie zamieniały się w odcienie żółci lub zielonego czy niebieskiego. Wiadomo też że kolory powierzchni i atmosfery Marsa będą się zmieniać zależnie od kąta padania promieni słonecznych i natężenia oświetlenia ale na Ziemi także od tego zależą. Tak więc mam nadzieję że jednak kamery Curiosity dadzą zdjęcia w kolorach bardziej zbliżonych do tych jakie zobaczyłby człowiek stojący na Marsie, niż kamery z poprzednich łazików, i że nie jest to tylko chwyt reklamowy producenta nowych kamer.
-
Niezupełnie. Pamiętaj, że w MER L4 L5 i L6 to filtry wąskopasmowe. MERy w ogóle nie miały filtrów o charakterystyce maski Bayera.
-
Poniższy link jest dawany na to forum co kilka miesięcy:
http://pancam.astro.cornell.edu/pancam_instrument/projects_1.html
-
Byle by odcienie brązu czy czerwieni nie zamieniały się w odcienie żółci lub zielonego czy niebieskiego. Wiadomo też że kolory powierzchni i atmosfery Marsa będą się zmieniać zależnie od kąta padania promieni słonecznych i natężenia oświetlenia ale na Ziemi także od tego zależą.
No właśnie, i tym sposobem odcienie brązu zamieniają się w odcienie pomarańczu a odcienie pomarańczu stają się bardziej żółte, także tutaj, na Ziemi.
Za to taki niebieski pomijając zachody i wschody słońca to już efekt obróbki (right?).
-
To ja może podsumuję tą dyskusję jednym pytaniem. Jednym, bo odnosi się do chyba wszystkich zagadnien tu poruszonych.
Jest jakiś tam kolor, ja twierdzę że ten kolor to seledynowy a żona że niebieski. Kto ma rację? No dobra, zmierzymy widmo tego koloru, ustalimy jego częstotliwość i ktoś powie że odbiega o tyle a tyle od niebieskiego/seledynowego. A w tym momencie każde z nas może powiedzieć - Stop! a kto powiedział że niebieski/seledynowy akurat ma być w tym miejscu widma? I co? I do rozwodu prosta droga hehe ;)
A teraz sobie wyobraźcie że przyleci jakiś ufoludek który poza tym co my widzimy widzi aż do promieni X i co? On nam powie że głupoty pleciemy bo nasz czerwony to dla niego zielony ;)
Dla mnie ta rozmowa jest ciekawa, bo porusza różne ciekawe zagadnienia ale chyba trochę bez sensu, bo każdy nieco inaczej będzie widzieć kolory i dla jednego Mars będzie czerwony a dla drugiego pomarańczowy a większość powie że coś pomiędzy ;) I nawet wysłanie jednego egzemplarza forumowicza na marsa nie zmieni sytuacji bo zawsze się znajdzie ktoś kto powie że miał zeza i się nie zna ;)
-
Problem w tym, że ja nie o to pytałem. Tzn. nie pytałem o małe różnice, takie jakie mają różni ludzie we wzroku, dlatego to zaznaczyłem w swojej wypowiedzi. Pytałem czemu niektóre zdjęcia są dość mocno niebieskie, inne mocno czerwone, inne jakby żółte inne jeszcze inne. To, że dla Ciebie ten kolor, który żona uważa za niebieski jest seledynowy WCALE NIE MUSI ZNACZYĆ, ŻE INACZEJ GO WIDZICIE! MOŻE PO PROSTU INACZEJ CHCECIE GO NAZWAĆ! I JEST TO WASZA SUBIEKTYWNA OPINIA, TAK SAMO JAKBYM JA NAGLE UZNAŁ ŻE COŚ CO JEST CZERWONE NP. KREW BĘDZIE OD DZISIAJ ZIELONE. :D
-
Poniższy link jest dawany na to forum co kilka miesięcy:
http://pancam.astro.cornell.edu/pancam_instrument/projects_1.html
Dobry link, znam tę stronę, ale w tej dyskusji akurat zupełnie nie o to chodzi.
Chodzi o subiektywne postrzeganie barw, a nie o faktyczny kolor w jakichś tam laboratoryjnych warunkach.
Kto normalny pytany o kolor zastanawia się (lub w ogóle rozumie) coś tak dziwacznego:
(http://pancam.astro.cornell.edu/pancam_instrument/images/formula1.gif) :o
Dlatego może napiszę wyraźnie:
Chodzi o to, jak przeciętny człowiek widziałby powierzchnię Marsa, gdyby posadzić go tam na dobrze mu znanym fotelu, w jego własnym ubraniu, które doskonale zna, dać mu do ręki książkę, którą właśnie od kilku dni czyta...
Czy byłaby szara czy brunatna, zółtawa a może lekko niebieska...
I zupełnie nie chodzi o oświetlanie, gdyż człowiek postrzega barwy niezależnie od temperatury barwowej światła - w pewnym zakresie oczywiście. I przy założeniu ciągłości widma, a nie (jak to ma miejsce w świetlówkach na przykład) mieszaninie kilku kolorów.
Ten fotel i książka i ubranie wyglądają podobnie w promieniach słońca i wieczorem oświetlone żarówkami. Dla człowieka. Choć obiektywna przecież taśma filmowa zarejestruje co innego.
I nam nie chodzi o "obiektywną" taśmę filmową, a właśnie o to co zobaczyłby człowiek.
I dlatego odpowiedź na takie pytanie nie jest łatwa.
-
Problem w tym, że ja nie o to pytałem. Tzn. nie pytałem o małe różnice, takie jakie mają różni ludzie we wzroku, dlatego to zaznaczyłem w swojej wypowiedzi. Pytałem czemu niektóre zdjęcia są dość mocno niebieskie, inne mocno czerwone, inne jakby żółte inne jeszcze inne.
Pytasz, pytasz, a odpowiedzi nie czytasz...
-
Pytasz, pytasz, a odpowiedzi nie czytasz...
Odpowiedzi już padły, tylko podsumowanie @skrzypa jest błędne.
-
O jakim kalibratorze mówisz? Bo bodaj ten cel kalibracyjny MSL jest sztuką pozostałą po MERach.
Wydaje mi się, że robisz podczas składania po prostu coś w tym stylu: http://www.highmars.org/niac/education/mer/mer00e.html
Pisałem o tym kalibratorze który jest na Curiosity
http://www.nasa.gov/mission_pages/msl/multimedia/pia15284.html
"Patches of pigmented silicone on the upper portion of the MAHLI target serve as aids for interpreting color and brightness in images. Five of them -- red, green, blue, 40-percent gray and 60-percent gray -- are spares from calibration targets for the Panoramic Camera on NASA's Mars rovers Spirit and Opportunity. The sixth contains a fluorescent pigment that glows red when an ultraviolet light source on MAHLI shines on it"
-
Odnoszę wrażenie, że różni dyskutanci mówią o różnych rzeczach, stąd taka rozbieżność. Czy idzie o to:
- jakie wrażenia wzrokowe odniósłby człowiek o przeciętnie zdrowym wzroku,
- jak by je opisał słowami,
- czy też o to, jakie są fizyczne właściwości obiektów, które odbijają światło.
To trzecie jest obiektywne i można opisać, gdyż każdy obiekt ma pewne albedo dla określonych długości fali (kolorów). Tzn. jeśli oświecimy go światłem białym, czyli o pełnym zakresie widma, to zawsze odbije takie same długości fali bez względu na stan wzroku obserwatora. Co więcej, właściwości te nie zmienią się nawet gdy nic na niego nie świeci. Nic więc nie stoi na przeszkodzie, by porównać dany obiekt ze wzorcem, który określamy nazwą jakiegoś koloru. O ile mamy dogodne warunki obserwacji tego obiektu...
-
Faktycznie różne pytania padły i o różne rzeczy.
JSz dobrze je podsumował.
Wydaje się, że byłoby to do rozwiązania wysyłając na Marsa zwykły aparat kompaktowy z dobrze ustawialnym balansem bieli i białą kartkę, na której tenże zostałby ustawiony. Następnie można by pstryknąć kilka zdjęć i już (dla celów amatorskich) wszystko byłoby jasne.
Wiem, że z naukowego punktu widzenia nie są to informacje ważne, ale - wbrew pozorom - takie zdjęcia byłyby niezwykle istotne. Ludzi interesuje Mars, są ciekawi "jak tam jest". I jeśli kolejna misja nie przynosi odpowiedzi, to zaczynają się zastanawiać, po co w ogóle finansują te misje. "Nasa coś tam sobie bada, ale co my mamy z tego?" twierdzi przeciętny amerykanin. A gdyby dostał piękne, duże zdjęcia z Marsa (coś a'la zdjęcia z wypraw APOLLO), film z Marsa w HD, to kto wie, czy nie odbiłoby w dłuższej perspektywie się in plus dla finansowania tego typu wypraw...
-
Sol 3 . Wszystkich pogodzi. Niebo nie jest pomarańczowe czy łososiowe. Kalibracja monitorów nie jest konieczna. Po prostu zmieniamy dogmaty.
Popatrzcie na grunt. Zupełnie inne kolory niż z poprzednich misji. Zero brązu. Żadnego pomarańczu, te skały wygladaja naturalnie. Brawo NASA.
No i dobrze. Nauka górą.
Andrzej
ps. Wydzielenie wątku - dobry pomysł.
-
Nie spoczywaj na laurach. Koło MSL na Marsie (na wszelki wypadek wrzucam też do załącznika):
(http://mars.jpl.nasa.gov/msl-raw-images/msss/00003/mcam/0003ML0000124000I1_DXXX.jpg)
Koło MSL na Ziemi:
(http://www.jpl.nasa.gov/images/msl/20100713/msl20100713-640.jpg)
To co, zakładamy watek "KOLOR czyli czy koła MSL są czarne"?
-
Kabel jest czarny a koła wydają się być zakurzone ???
Ja żałuję że w rawach z Sol 3 nie ma zdjęcia tego kalibratora.
-
Pytałem czemu niektóre zdjęcia są dość mocno niebieskie, inne mocno czerwone, inne jakby żółte inne jeszcze inne.
Zupelnie inaczej odbieram ta mase zdjec z Marsa ktore w swoim zyciu widzialem.
Tylko garstka z nich (wedlug mnie) jest jakas odstajaco "inna", niebieska, itp (czesto to sprawa celowego znieksztalcenia kolorow dla celow naukowych i zwykle jest odpowiedni podpis).
Kieruje sie tymi powiedzmy 90% zdjec do wyrobienia sobie ogolnego pogladu co do kolorytu na Marsie.
A z tych powiedzmy 90% to znowu czesc tylko lekko odstaje samym nasyceniem kolorow co czesto sie wiaze z pora dnia, czasem naswietlania, itp.
I dla mnie problem ktory ty stwarzasz po prostu nie istnieje. Nie dziele wlosa na 4 czesci.
I jak dostaje nastepny numer magazynu National Geographic ze wspanialymi kolorowymi zdjeciami robionym na Ziemi (magazyn zatrudnia tylko najlepszych specow od fotografii) to nie zaczynam skrobac sie w glowe i twierdzic ze ta dzungla jest zbyt zielona, ze ta woda ma kolor zbyt turkusowy bo takiego nigdy nie widzialem mimo ze okolice mi nie obce, itp. A ktos z twoim usposobieniem moglby dokladnie podnosic larum i kwestionowac kazdy kolorek w tym magazynie a wiec problem wcale nie jest ograniczony do Marsa ale do praktycznie wszystkich fotografii robionych gdziekolwiek. Wystarczy zobaczyc jak bogate geologicznie warstwy Grand Canyonu sie ujawniaja w roznych odcieniach na roznych fotografiach robionych przez roznych ludzi (wyraznie zmienne odcienie fioletowo-czerwono-brunatne zalezne od pory dnia, aparatu, itp).
-
Jeśli ustawimy balans bieli tak, jak na Ziemi w słoneczny dzień to ostatnie fotki z Marsa zaczynają chyba nabierać realnych barw.
Poniżej to tylko dwie miniaturki przesłane z Marsa razem z ich oryginałami.
Podejrzewam (wyłącznie i raczej nie sprawdzę ;) ), że te po małej przeróbce odpowiadałby by mniej więcej temu, co zobaczyłby człowiek.
-
Na dobranoc jeszcze Was pomęczę moimi wersjami zdjęć z MSL tym razem z Sol 3. W rawach są zdjęcia drugiej tablicy kalibracji oraz zdjęcia kolorowe z Mastcam 34
Otworzyłem zdjęcie kalibracyjne w Adobe Camera Raw i pipetą pobrałem balans bieli. Spisałem wartości i takie same zastosowałem do zdjęcia głównego. oto rezultaty.. Dobrej nocy!
-
Tylko co na takie, a nie inne srodowisko oswietleniowe nasze oko?
Balans bieli w odniesieniu do systemu wzrokowego czlowieka (przynajmniej u mnie ;D) niestety nie dziala w 100% ani nawet w 90% tak jak w aparacie cyfrowym.
Przykładowo mozna sobie pstryknac fotke w pokoju oswietlonym stara dobra zarowka i idealnie dostosowac balans bieli (na wzor czegos bialego czy szarego co zostalo uchwycone w kadrze). Tylko, co z tego jezeli nie wyglada to naturalnie... bo barwy staja sie za chlodne i wrecz nieprzyjemne?
Podsumowujac... mam wrazenie, ze im dalej od punktu zerowego czyli ziemskiego oswietlenia dziennego tym nasz system balansu bieli pozwala na większe odchylenia od idealnej bieli. Dlatego tez strony książki, czytanej we wspomnianym pokoju oswietlonym swiatlem zarowym i tak sa w dosyc wyraznym stopniu zażółcone. I tu jest moim zdaniem pies pogrzebany... Nie w rzeczywistych kolorach, tylko w stopiniu o jaki nasze oko sie "nagnie" do obcego marsjanskiego srodowiska. Przeciez nawet tu na Ziemi roznorodne ale ciagle naturalne warunki oswietleniowe (lato o godzinie 12, zima o godzienie 12, lato o zachodzie slonca, itd.) sprawiaja, ze te same przedmioty widzimy zupelnie inaczej.
Nie pozostaje nic innego... jak wybudowanie makiety :) Kolor gruntu wydaje mi sie, ze mozemy dokladnie zmierzyc gdyz kamerka na ramieniu wyposazona jest przeciez w diody led, ktorych charakterystyke znamy. Wystarczy porobic zdjecia podloza ciemna noca i cos podobnego odtworzyc :)
-
Warto poczytać o Sundial na MERach i Curiosity
http://www.goroadachi.com/etemenanki/mars-hiddencolors.htm
http://www.popsci.com/science/article/2012-08/how-mars-rover-curiositys-sundial-will-help-rover-see-mars-living-color
Widać, że z filtrów L2 L5 L7 którymi najczęściej wykonuje się zdjęcia z Pancamów i składa kolor, nie da się uzyskać naturalnych kolorów. Niebieski zmienia się w czerwony. Prawidłowe kolory da się uzyskać z filtrów L4 L5 L6 plus pobranie punktu bieli z koła
-
Różnica ogromna: niebieski przeszedł w czerwony, a zielony w jasnobrązowy. Zastanawia mnie tylko, dlaczego w tak małym stopniu te filtry wpłynęły na kolory marsjańskiego gruntu znajdującego się w tle. Np. niebieski kamyk przy górnym skraju zdjęcia ok. 1/5 szerokości od lewej, pozostał niebieski mimo że wydaje się, iż jest w podobnym odcieniu jak niebieski reper. Również gałka ma u góry sporo niebieskiego, ale praktycznie filtry nie wpłynęły na jej kolor. Tyle że całość zdjęcia na jednym jest bardziej stonowana.
-
Np. niebieski kamyk przy górnym skraju zdjęcia ok. 1/5 szerokości od lewej, pozostał niebieski mimo że wydaje się, iż jest w podobnym odcieniu jak niebieski reper. Również gałka ma u góry sporo niebieskiego, ale praktycznie filtry nie wpłynęły na jej kolor.
Co do niebieskości w ogóle powtórzę jeszcze raz link: http://www.highmars.org/niac/education/mer/mer00e.html
"We target the exposure times to give every image roughly the same average density value, regardless of filter. So because of that, it's dangerous to just blindly use the raw images for an RGB composite. The reason it works for some scenes, like the calibration target or spacecraft parts, is that if there is enough 'gray' stuff in the scene (metallic spacecraft parts, for example) then that is what sets the exposure time. When looking at Mars, though, which is quite red, the blue and green exposure times are significantly longer and so the resulting 'raw' RGB composite will look way too blue. Cool, but still 'too blue.' At the very least they should scale the values by the exposure times."
A tutaj jest wyjaśnienie czemu niebieski zamienia się w czerwony w wypadku celu kalibracyjnego: http://www.badastronomy.com/bad/misc/hoagland/mars_colors.html
-
Na stronie NASA/MSL, panorama zrobiona ze zbalansowana biela, w każdym razie można zapomnieć o domniemanym niebieskim niebie na Marsie co niektóre konspiratorskie miejsca sugerują.
(http://www.nasa.gov/images/content/676016main_pia16052-figure_3white.jpg)
-
Na stronie NASA/MSL, panorama zrobiona ze zbalansowana biela, w każdym razie można zapomnieć o domniemanym niebieskim niebie na Marsie co niektóre konspiratorskie miejsca sugerują.
No i to wygląda normalnie! Zaczynamy powolutku odchodzić od wszechogarniającego pomarańczowego. Owszem - kolory czerwone i pomarańczowe mogą dominować, ale nie mogą być jedynymi, tak jakby czerń w zdjęciu w skali szarości zastąpiono pomarańczem.
-
Pierwsze kolorowe zdjęcie z Marsa zostaje przysłane na Ziemie. Pracownicy podnieceni... "ooo jest, jest pierwsze kolorowe zdjęcie... zaraz, o kurde... Mars nie jest aż tak czerwony jak sobie wyobrażaliśmy. Chłopaki to nie może wyjść na światło dzienne! Czemu? Nie wiem... o tak sobie"
Po co NASA miałaby kłamać na temat koloru Marsa? Co tutaj ukrywać i po co... jaki zysk? :o
MSL nie jest na Marsie tylko w Arizonie.... Ludzie nigdy nie byli na Księżycu, no i najważniejsze jest to, że Ziemia jest płaska jak twierdzą ludzie z Flat Earth Society i tym samym każde zdjęcie Ziemi z ISS, wahadłowców jest zrobione w photoshopie, aby wyglądało to tak, że Ziemia jest okrągła... ah, pamiętam te czasy jak kiedyś sam "łykałem" te filmy konspiracyjne... z wiekiem nabywa się trochę critical thinking.
taki test.
Weź skombinuj "kupkę" piasku jasnego + kilka kamieni (to będzie "Twój Mars") ... ustaw sobie na statywie aparat nakierowany na ten właśnie piasek. Cały eksperyment robimy na zewnątrz. Następnie zrób tak około 8 zdjęć. Jedno zdjęcie co godzinę, starająć się odzwierciedłić taką kolorystykę jaką widzisz gołym okiem w danym momencie... także, funkcja "auto" odpada i robisz to manualnie. Jak już to zrobisz to ustaw zdjęcia jedno obok drugiego, weź pobierz próbkę koloru z każdego zdjęcia, klikając w tym samym rejonie. Zobaczysz jaka ładna paleta kolorów powstanie i na każdym zdjęciu "Twój Mars" będzie miał inny odcień, kolor. I jak zapytam Ciebie "które z tych 8 zdjęć wykonanych przez Ciebie pokazuje prawdziwy kolor piasku i kamieni ("Twojego Marsa")? Twoja odpowiedź powinna być: KAŻDE.
Kolory "Twojego Marsa" są inne bo były wykonane w innych porach dnia, inny kąt padania światła. Każde kolorowe zdjęcie z MSL Curiosity jest takie jakbyś Ty tam był i zrobił swoim aparacikiem... Ale to moja opinia :)
Ja zrobie nowy mit, konspiracje. Oto ona... Księżyc tak naprawde jest pomarańczowy! NASA oraz wszyscy astronomowie na całej Ziemi nas okłamują mówiąc nam, że Księżyc jest szary lub srebrny! Prawdziwy kolor Księżyca to pomarańczowy i jest widoczny wtedy kiedy jest tuż nad horyzontem... a zdjecia z misji Apollo zostały skorygowane tak aby powierzchnia była szara. ::)
(http://farm2.static.flickr.com/1220/1105244405_6a741cef3d.jpg)
-
Księżyc jest pomarańczowy - a Mars zielony ;)
Wzgórza pewnie porastają mchy, a atmosfera nadaje niebieski odcień :D
Oto jedno ze zdjęć wykonanych MER "Opportunity" zamieszczone na kosmonauta.net:
http://www.kosmonauta.net/index.php/Misje-bezzalogowe/Uklad-Sloneczny/opportunity-02-07-12.html
(http://img11.imageshack.us/img11/5481/merpia1568443nasa.jpg)
-
Oto jedno ze zdjęć wykonanych MER "Opportunity" zamieszczone na kosmonauta.net:
Ktoś tam powinien poprawić informacje o Opportunity ze jakoby generuje 530 W mocy. Chodzi oczywiście o 530 wato-godzin w czasie dnia, zasadnicza różnica, to wstyd takie byki sadzić na fachowej stronie, mylic moc z energia. Dodatkowo odpowiedz kogoś na pytanie czytelnika w tej kwestii jest ciagle błędna.
-
w każdym razie można zapomnieć o domniemanym niebieskim niebie na Marsie
Tak jak i o wszędobylskim pomarańczu.
BTW Czy tam do MSL'a się zbliża jakaś burza piaskowa? Wygląda jak ściana kurzu.
-
sebastiansz - Piszesz, że "pierwsze kolorowe zdjęcie" ZOSTAŁO jednak przesłane na ziemię?
Gdyby zostało, to cały watek można by zamknąć. To co zostało przesłane to tylko przybliżenie koloru.
Poczytaj najpierw o tym przez jakie filtry robione były zdjęcia na Marsie i dlaczego Spirit i Opportunity przesyłały zdjęcia pomarańczowe lub w ogóle z dziwnymi kolorami. Pomijam już sytuację, gdy jedną ze składowych RGB zastąpimy podczerwienią, ale wystarczy używać filtrów L4, L5, L6, które niby są na odpowiednie pasma RGB, ale są bardzo wąskopasmowe, aby nie otrzymać w rezultacie poprawnego koloru.
Aby uzyskać dobre kolorowe zdjęcie należałoby wysłać na Marsa zwykły aparat kompaktowy i białą kartkę...
Po co NASA miałaby kłamać na temat koloru Marsa? Co tutaj ukrywać i po co... jaki zysk?
To po prostu fizyka; z różnych barwnych filtrów (załącznik wklejony przez Maquisa):
(http://www.astronautyka.org/index.php?action=dlattach;topic=1041.0;attach=24013;image)
- do kolorowego zdjęcia RGB najlepiej wybrać filtry 440nm, 525nm i 675nm, ale one nie pokryją ciągłego widma 380-780 nm. W MER-ach najwięcej zdjęć było robionych przez L2, L5 i L7 gdzie - po złożeniu wszystko "się czerwieni", nawet niebieski. :)
Poniżej na wykresie widać filtry zastosowane w aparacie kompaktowym. Gołym okiem widać różnicę: po pierwsze tam filtry zachodzą na siebie, są dużo bardziej szerokie i pokrywają zakres fal widzialnych.
Ale coraz lepiej im wychodzi :)
-
Księżyc jest pomarańczowy - a Mars zielony ;)
Wzgórza pewnie porastają mchy, a atmosfera nadaje niebieski odcień :D
Oto jedno ze zdjęć wykonanych MER "Opportunity" zamieszczone na kosmonauta.net:
http://www.kosmonauta.net/index.php/Misje-bezzalogowe/Uklad-Sloneczny/opportunity-02-07-12.html
Przy czym każdy wie, że to kolory wzmocnione, co pisze w podpisie oryginału.
http://pancam.astro.cornell.edu/pancam_instrument/2888B_P2448.html
Prawie wszystkie mozaiki są publikowane i w takiej wersji. Jest też ogromna galeria pojedynczy zdjęć tego typu. Na ten temat:
http://pancam.astro.cornell.edu/pancam_instrument/projects_5.html
-
(Aj - teraz zdałem sobie sprawę, że wrzuciłem to do nie tego wątku co trzeba, więc wrzucam jeszcze raz)
Na stronie NASA/MSL, panorama zrobiona ze zbalansowana biela, w każdym razie można zapomnieć o domniemanym niebieskim niebie na Marsie co niektóre konspiratorskie miejsca sugerują.
No i to wygląda normalnie! Zaczynamy powolutku odchodzić od wszechogarniającego pomarańczowego. Owszem - kolory czerwone i pomarańczowe mogą dominować, ale nie mogą być jedynymi, tak jakby czerń w zdjęciu w skali szarości zastąpiono pomarańczem.
W załączniku porównanie celu kalibracyjnego tak jak widzi go Curiosity i tak jak widać go "u nas". Na moje oko czerwony rzeczywiście zniknął zamieniając się w ciemny brązowy i pomarańczowy także zniknął zamieniając się w brudny żółty. Ciekawe jak by to wyglądało po balansie bieli?
-
W załączniku porównanie celu kalibracyjnego tak jak widzi go Curiosity i tak jak widać go "u nas". Na moje oko czerwony rzeczywiście zniknął zamieniając się w ciemny brązowy i pomarańczowy także zniknął zamieniając się w brudny żółty. Ciekawe jak by to wyglądało po balansie bieli?
Po poprawie balansu bieli nie wiele się zmieni. Dochodzę do wniosku, że nie da się uzyskać poprawnego koloru używając filtrów z MER/Curiosity.
1) filtry pokrywają za wąskie pasmo
2) poszczególne kanały są naświetlane w różnych czasach ekspozycji co fałszuje wynikowe zdjęcie RGB
I mam pytanie odnośnie kolorowych zdjęć z Curiosity z Sol 3... czy one zostały wykonane kolorową matrycą czy poprzez filtry ?
-
BTW Czy tam do MSL'a się zbliża jakaś burza piaskowa? Wygląda jak ściana kurzu.
Nie, normalne zamglenie spowodowane tymi 30 km atmosfery przez które obiektyw patrzy, identyczny efekt jak ze zdjęciami na Ziemi. Oczywiście problem nie istniejący na zdjęciach robionych na Ksiezycu.
-
tak trochę OT, ale
Oczywiście problem nie istniejący na zdjęciach robionych na Ksiezycu.
warto zauważyć, że to właśnie różnym moonhoaxerom daje pole do popisu, że to dekoracje, bo są takie sztuczne.
-
1) filtry pokrywają za wąskie pasmo
Adam, waskosc/szerokosc pasma jakie pokrywaja filtry nie ma tak naprawde nic wspolnego z jakoscia odwzorowania kolorow co zreszta tlumacze dalej ponizej i przytaczam matematyczna rozprawe na ten temat ktora zreszta wprowadza w temat. Jak dla kogos to za trudne to podstawy teori o kolorze sa na wikepedi.
- do kolorowego zdjęcia RGB najlepiej wybrać filtry 440nm, 525nm i 675nm, ale one nie pokryją ciągłego widma 380-780 nm.
Radek, pokryja cale widmo (z wyjatkiem nie liczacych sie ekstremow ponizej 440 i powyzej 675). Na tym wlasnie polega tajemnica skladania kolorow. Powiem ze te dlugosci fal sa nawet dosc optymalnie dobrane do tego celu aby odtworzyc cala game kolorow widocznych dla oka bo blisko odpowiadaja rogom trojkata kolorystycznego w standarcie CIE 1931 XYZ.
http://www.fho-emden.de/~hoffmann/ciexyz29082000.pdf (http://www.fho-emden.de/~hoffmann/ciexyz29082000.pdf)
warto zauważyć, że to właśnie różnym moonhoaxerom daje pole do popisu, że to dekoracje, bo są takie sztuczne.
Faktycznie, zdjecia byly robione w studio bo horyzont jest za ostry ;D
-
warto zauważyć, że to właśnie różnym moonhoaxerom daje pole do popisu, że to dekoracje, bo są takie sztuczne.
Faktycznie, zdjecia byly robione w studio bo horyzont jest za ostry ;D
Albo inne tego typu bzdurne teksty, na które "ty' musisz odpowiadać, bo jak nie udowodnisz, to "na pewno nie masz racji, a oni mają".
1) filtry pokrywają za wąskie pasmo
Adam, waskosc/szerokosc pasma jakie pokrywaja filtry nie ma tak naprawde nic wspolnego z jakoscia odwzorowania kolorow co zreszta tlumacze dalej ponizej i przytaczam matematyczna rozprawe na ten temat ktora zreszta wprowadza w temat. Jak dla kogos to za trudne to podstawy teori o kolorze sa na wikepedi.
- do kolorowego zdjęcia RGB najlepiej wybrać filtry 440nm, 525nm i 675nm, ale one nie pokryją ciągłego widma 380-780 nm.
Radek, pokryja cale widmo (z wyjatkiem nie liczacych sie ekstremow ponizej 440 i powyzej 675). Na tym wlasnie polega tajemnica skladania kolorow. Powiem ze te dlugosci fal sa nawet dosc optymalnie dobrane do tego celu aby odtworzyc cala game kolorow widocznych dla oka bo blisko odpowiadaja rogom trojkata kolorystycznego w standarcie CIE 1931 XYZ.
No jednak - przy całym szacunku! - nie pokryją. Znam się dość sporo na fotografii i widzę sporo różnic pomiędzy ciągłym widmem 380-780 nm, tym które zostaje odwzorowane prze aparat (filtry Bayera (370-100nm), a tym co widać na fotografiach z marsa (widmo - 420-440nm + 510-540nm + 670-680 nm. czyli razem zaledwie ok. 60 nm (w różnych pasmach).
Jak ma się widmo z 60 nm do ciągłego z 400 nm chyba wyjaśniać nie muszę... :)
-
Jak ma się widmo z 60 nm do ciągłego z 400 nm chyba wyjaśniać nie muszę... :)
Takie stwierdzenie ma maly sens w swietle teorii o skladaniu kolorow.
Polecam sie zaznajomic z podstawa tej teorii (mysmy to mieli na fizyce na wydziale optyki UW). Akurat ta teoria jest jedna z latwiejszych w fizyce,
rownania Einsteina nie sa tu potrzebne.
Gdyby to co napisales mialo minimalny sens nie mozna by bylo zlozyc pelnego widma z 3 monochromatycznych wiazek laserow a to jest mozliwe.
J.A.Worthey niedawno pokazal dlaczego 3 wiazki lasera o falach 445,536,604 nm sa optymalne do takich celow (im blizej tych wartosci tym lepiej).
Jest takie przyslowie angielskie - moge doprowadzic konia do wody ale nie moge kazac mu sie napic, wskazalem ci stosowne zrodla powyzej ale
nie moga zmusic nikgo aby zechcial to przeczytac czy nawet zrozumiec.
-
Jak ma się widmo z 60 nm do ciągłego z 400 nm chyba wyjaśniać nie muszę... :)
Takie stwierdzenie ma maly sens w swietle teorii o skladaniu kolorow.
Polecam sie zaznajomic z podstawa tej teorii (mysmy to mieli na fizyce na wydziale optyki UW). Akurat ta teoria jest jedna z latwiejszych w fizyce,
rownania Einsteina nie sa tu potrzebne.
Gdyby to co napisales mialo minimalny sens nie mozna by bylo zlozyc pelnego widma z 3 monochromatycznych wiazek laserow a to jest mozliwe.
J.A.Worthey niedawno pokazal dlaczego 3 wiazki lasera o falach 445,536,604 nm sa optymalne do takich celow (im blizej tych wartosci tym lepiej).
Jest takie przyslowie angielskie - moge doprowadzic konia do wody ale nie moge kazac mu sie napic, wskazalem ci stosowne zrodla powyzej ale
nie moga zmusic nikgo aby zechcial to przeczytac czy nawet zrozumiec.
Jakaś "końska" terminologia Ci się tu wkrada... I po co wplątujesz w to równania Einsteina? Taka metoda pokazania... czego? Ale skoro mówimy o przysłowiach - jest też polskie przysłowie "Co ma piernik do wiatraka?"
Nie zrozumiałeś, że nie chodzi o złożenie dowolnego koloru z trzech kolorów podstawowych, a o zarejestrowanie przez bardzo wąskopasmowy filtr światła o innej (niż ten filtr) barwie. Takie światło w ogóle nie zostanie zarejestrowane, wobec czego wynikowa barwa zostanie przekłamana.
Filtry pokrywające cały zakres promieniowania widzialnego, takie jak (w uproszczeniu) w aparatach fotograficznych nie mają z tym problemu, bowiem zawsze choćby dwa z nich (w barwach pomiędzy niebieską a czerwoną) przepuszczą światło o określonej barwie.
W przypadku, gdy światło białe pada na powierzchnię, nie wszystkie barwy widmowe, z jakich się składa, zostają odbite lub nie wszystkie z nich zostają odbite w jednakowym stopniu. Te, które zostaną odbite w największym stopniu, wspólnie określą wrażenie koloru przekazane przez powierzchnię. W związku z tym zielona powierzchnia odbije światło z zielonej części widma. Barwy czerwona i fioletowa zostaną pochłonięte.
W związku z tym powierzchnie o barwie niebiesko-zielonej, powiedzmy odbijające fale w zakresie 460-500nm, lub żółtej (ok. 560-590nm dla detektorów z filtrami wąskopasmowymi z MER-ów pozostaną czarne.
Jeśli powierzchnia ma kolor odbijający fale od (powiedzmy) 550nm do 700nm - czyli od żółto-zielonej, przez zółtą, brązową, pomarańczową do czerwonej, to kamera zarejestruje wyłącznie barwę czerwoną od 675nm w górę. Nic w niebieskim, nic w zielonym, czyli tak samo jak powierzchnię czysto czerwoną o barwie 675-700nm.
-
Z wątku o MSL :
http://www.nivnac.co.uk/mer/index.php/msl3-all
Jedna strona a jakby o dwóch różnych planetach. (panorama zSol3 i Logo strony)...
"This image shows the colors modified as if the scene were transported to Earth and illuminated by terrestrial sunlight. This processing, called "white balancing," is useful to scientists for recognizing and distinguishing rocks by color in more familiar lighting. "
Taak taak ...
Andrzej
-
To może ten artykuł rozstrzygnie te spory :)
Jakiego koloru jest naprawdę niebo na Marsie?
http://www.geekweek.pl/jakiego-koloru-jest-naprawde-niebo-na-marsie/365689/
Aby rozwiać wszelkie wątpliwości na temat tej teorii, postanowiliśmy zapytać eksperta, dr Jacka Szubiakowskiego, fizyka i dyrektora Olsztyńskiego Planetarium i Obserwatorium Astronomicznego. Oto jego wypowiedź:
[...]Na Marsie powinny występować również te dwa zjawiska. Ponieważ atmosfera jest bardziej rzadka błękit nieba powinien być bardziej ciemny, taki jak jest widoczny z pokładu wysoko lecącego samolotu. Rozpraszanie Miego następuje tam raczej nie na drobinach wody, bo atmosfera jest wybitnie sucha, ale na drobinach pyłu.
Brunatna barwa pyłu powoduje że rozproszone światło jest czerwonawe. Ten ostatni efekt dominuje zwłaszcza w okresie burz pyłowych. Przy długotrwałej bezwietrznej pogodzie niebo powinno być bardziej niebieskie – powiedział nam dr Jacek Szubiakowski z OPiOA.[...]
-
To może ten artykuł rozstrzygnie te spory :)
Jakiego koloru jest naprawdę niebo na Marsie?
http://www.geekweek.pl/jakiego-koloru-jest-naprawde-niebo-na-marsie/365689/
I o to właśnie chodzi. Nie o o to że ma być niebieskie, tylko o to że na zdjęciach z podanego linku na przestrzeni lat zawsze było inaczej, ale zawsze w pomarańczach. Tak jakby zawsze była burza pyłowa. Pomarańcz i pomarańcz. Nikt nie musi się do niczego przyznawać czy coś. Wystarczy że teraz podążają do normalności.
Jeżeli na starych fotkach trzymali się kurczowo takiego koloru a teraz z nowoczesnym sprzętem jest inaczej zupełnie to wygląda na błędy kalibracji poprzednich lat. Pomijając te dywagacje o filtrach (można by długo dyskutować) wg mnie po prostu był błąd, a teraz z tego błędu powoli wychodzimy. Oczywiście możemy przewrotnie założyć że wszystkie tamte zdjęcia stare były robione o zachodzie (jak chcą niektórzy) albo przy burzy pyłowej, albo że teraz te jasne niebo i normalny kolor gruntu to FAKE i tak naprawdę niebo jest wściekle pomarańczowe jak na filmach SF a grunt ciemnobrązowy.
Andrzej
-
Co nie zmienia faktu, ze i tak bedzie bardziej rozowo-pomaranczowy niz niebieski.
Ja naprawde nie rozumiem dlaczego niektorzy wesza tu teorie spiskowe, przeciez to jakas niedorzecznosc... jaki interes mialaby miec NASA, zeby wbrew faktom wtlaczac ludziom, ze jest czerwono, a nie niebiesko... I z drugiej strony skad takie przywiazanie akurat do niebieskiego wsrod tych wszystkich sceptykow... moze tam jest fioletowo? - czyli gdzies w pol drogi miedzy niebieskim, a czerwonym :P
-
Ja naprawde nie rozumiem dlaczego niektorzy wesza tu teorie spiskowe, przeciez to jakas niedorzecznosc... jaki interes mialaby miec NASA, zeby wbrew faktom wtlaczac ludziom, ze jest czerwono, a nie niebiesko...
NASA? Jaka NASA? Masa "zdjęć z Marsa" jest składana przez ludzi spoza jakiejkolwiek agencji, na bazie nie pełnych danych (np. bez wzięcia pod uwagę czasów ekspozycji), a bardzo często pod publiczkę (też w ośrodkach powiązanych z misjami), "aby było ładnie", kolorki były nasycone, jasność obrazu odpowiednia aby się kowalskiemu podobało, lub po prostu na szybko, bez dogłębnego tuningowania ustawień ponieważ trzeba okrasić notkę prasową jakimś zdjęciem, albo zwyczajnie bez jakiegokolwiek zamierzenia uzyskania naturalnych kolorów tylko np. wyróżnienia jakiś tworów powierzchniowych.
Jak ktoś chce biorąc cały Internet takich zdjęć dzielić na normalność i dogmaty, mówić, że zawsze było "jakoś" (nie, nie było zawsze i wszędzie pomarańczu, jak i notorycznie się on pojawiał, oba też z powodów powyżej opisanych powyżej) i że ktośtam czegoś chce to ja dziękuję - wysiadam. Jak chcesz sp3uca to uważaj koła MSL za szare zamiast czarnych bo dane na tych samych zdjęciach potwierdzają jakąś opcję, którą sam sobie wymyśliłeś. Od razu mówię - selektywne pokrycie jedynie kół cienką i wszędzie równomierną warstwą pyłu można wykluczyć.
-
Ech, jmvh najpierw imputujesz mi niewypowiedziane kwestie o monitorach, teraz dzielenie fotek internetowych....
Kolory z misji wpierw różnią się bo inne monitory ludzie używają, teraz z koleii bo różni ludzie sobie kolorują jak chcą...
Wiec tak: NIE, niebo nie jest błękitne, fioletowe itp. Mam gdzieś wszelkich Moon i Mars hoaxerów i ich teorie spiskowe.
Ten wątek jak i wcześniejsze dyskusje jeszcze na pl.sci.kosmos (gdy nie było ubajerzonych forów) są dowodem, że to "jakoś" było obserwowane i komentowane. Zauważam tylko różnicę między fotkami MER'ów a MSL publikowanych na JPL itp.
Twierdzę, że te różnice nie są wynikiem spisku ludzi z NASA (co za dziecinny pomysł ?) lecz wynikiem coraz lepszego i dokładniejszego sprzętu i oprogramowania. Gdy oglądełem lądowanie apollo 11 dawno temu też sie dziwiłem że wszystko jest szare. No, ale tylko taki telewizor rodzina miała he he.
I darujmy sobie osobiste wycieczki.
Andrzej
-
W sol 34 kamera MAHLI sfotografowała cel kalibracyjny, który został również sfotografowany przed misją, na Ziemi.
Tu różnice w kolorach widać od razu, są zupełnie inne. Po moim amatorskim zastosowaniu automatycznego balansu bieli na zdjęciu z Marsa kolory są lepsze, ale nadal przebija rdzawo-pomarańczowy.
Co ciekawe NASA również stosuje kalibrację kolorów i tu już zdjęcia zaczynają wyglądać normalnie. Mars przestał być pomarańczowo-rdzawy, odzyskał kolory!
Zał 1 - Cel kalibracyjny sfotografowany przed misją, na Ziemi.
Zał 2 - Cel kalibracyjny sfotografowany w SOL 34 na MARSIE
Zał 3 - zdjęcie z zał 2 (cel na Marsie) poddane automatycznemu balansowi bieli
Zał 4 - Oryginalne zdjęcie z Marsa (RAW) + zdjęcie poddane kalibracji przez Jet Propulsion Laboratory...
-
Ciekawa historia pierwszego barwnego zdjęcia z Vikinga 1, strona 381 (http://ntrs.nasa.gov/search.jsp?R=19840027177&hterms=Mars+Exploration+Red+Planet&qs=Ntx%3Dmode%2520matchallpartial%2520%26Ntk%3DAll%26N%3D0%26Ntt%3DOn%2520Mars%253A%2520Exploration%2520of%2520the%2520Red%2520Planet)
-
Ostatnio MSL wykonał kilka fotografii w nocy oświetlając miejsce fotografowania białymi diodami LED.
Jest tam też cel kalibracyjny, który tak oświetlony musi wyglądać tak samo na Ziemi jak i na Marsie (jak i gdziekolwiek indziej). Tu na barwy nie może mieć wpływu kolor powierzchni planety, nieba etc.
I oto porównanie:
1. Cel kalibracyjny FOTO na Marsie (podczas dnia):
(http://www.kosmonauta.net/forum/index.php?action=dlattach;topic=1041.0;attach=24789;image)
2. Cel sfotografowany na Ziemi, przed misją:
(http://www.kosmonauta.net/forum/index.php?action=dlattach;topic=1041.0;attach=24787;image)
3. Omawiane wyżej nocne zdjęcie z Marsa:
(http://www.kosmonauta.net/forum/index.php?action=dlattach;topic=1041.0;attach=26580;image)
-
To wygląda na to, że przy ziemskim oświetleniu Mars byłby znacznie bardziej kolorowy bo kolory byłyby wyraźnie bardziej nasycone.
-
To wygląda na to, że przy ziemskim oświetleniu Mars byłby znacznie bardziej kolorowy bo kolory byłyby wyraźnie bardziej nasycone.
Bo po prostu nam Marsie jest ciemnawo...
-
Bardzo ciekawe porównane.
Trzy wersje tego samego obrazu sfotografowanego przez kamerę Mastcam na Curiosity.
Lewe zdjęcie ma nieprzetworzony kolor, tak jak to jest odbierane bezpośrednio z Marsa. To samo mamy na stronie
http://mars.jpl.nasa.gov/msl/multimedia/raw/ (http://mars.jpl.nasa.gov/msl/multimedia/raw/).
Środkowe zdjęcie jest po kalibracji obrazu, pokazuje nam Marsa tak, jak go widzi kamera będąc w tamtych warunkach oświetleniowych, naturalnie uwzględniając światło odbite od powierzchni i rozproszone w atmosferze.
Prawe zdjęcie pokazuje nam ten sam fragment tak, jakbyśmy go widzieli, gdyby przenieść go na Ziemię, do naszych warunków oświetleniowych (lub mówiąc inaczej, gdyby na Marsie były takie warunki jak na Ziemi).
Uwzględniając właściwości ludzkiego oka prawdopodobnie widzielibyśmy Marsa tak, jak go widać na fotografii nr 3.
Dla osób, które nie rozumieją różnic pomiędzy kolorem który widzimy, a tym jaki "jest naprawdę" polecam odcinek SONDY pt. "KOLOR" (rok 1986). SONDA - Kolor (http://youtu.be/uF673xIqVAU)
(http://photojournal.jpl.nasa.gov/jpeg/PIA16800.jpg)
Edit:
Zdjęcie pochodzi z http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16800 (http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16800).
-
Uwzględniając właściwości ludzkiego oka prawdopodobnie widzielibyśmy Marsa tak, jak go widać na fotografii nr 3.
Z Twojego opisu zrozumiałem, że raczej jak na fot. nr 2?
-
;) - ufff to jednak nie jestem sam :)
Tym bardziej... ze oba zdjecia sa "rozjechane" w przeciwne strony w stosunku do tego pierwszego - niekalibrowanego :)
-
Prawe zdjęcie pokazuje nam ten sam fragment tak, jakbyśmy go widzieli, gdyby przenieść go na Ziemię, do naszych warunków oświetleniowych (lub mówiąc inaczej, gdyby na Marsie były takie warunki jak na Ziemi).
No właśnie, bo jak dla mnie zdjęcie nr 3 ma pomóc np geologom, pokazując im minerały w takich samych warunkach oświetleniowych jakie mają na Ziemi (a więc w warunkach jakich się wszystkiego co potrafią uczyli ;))
Ale nikt marsa nie przeniesienie na niższą orbitę, więc musi być ciemniej choćby, także chyba gdyby stanąć na Marsie widzielibyśmy to co na zdjęciu 2.
Swoją drogą, widział ktoś kiedyś jakieś porównanie oświetlenia na powierzchni planet i księżyców? Np. w lumenach? Według polskiej wiki sondy radzieckie robiły takie badania na Wenus, wyszło im kilkaset lumenów. Jak z resztą ciał, może da się to wyliczyć teoretycznie z parametrów orbity?
-
Ja mysle, ze widzielibysmy cos pomiedzy 1, a 3-ka. Nasze oko dazyloby do osiagniecia punktu bieli... jednak tak calkiem by sie nie dostosowalo - zupelnie jak przy swielte zarowym.
-
@JSz - napisałem jak na foto nr 3 (ale wcale nie jest to pewne ;) ), gdyż nasze oko (w pewnym, dość ograniczonym zakresie) dostosowuje się do koloru otaczającego światła i traktuje je jako białe.
@zamb - to, że jest ciemniej zupełnie nie zmienia kolorów (no chyba, że byłoby bardzo ciemno, jak np. w nocy, ale na Marsie, w porównaniu z nocą to jednak jest bardzo jasno).
Tego co na pewno widzielibyśmy nikt nie wie, można tylko mniej więcej to sobie wyobrażać. Trzeba też wziąć pod uwagę właściwość ziemskiej atmosfery, która najbardziej rozprasza niebieską część widma i dlatego w słoneczny dzień niebo ma ok. 6500 K, podczas gdy słońce ma 5500 K. Ale letnie niebo może mieć nawet 15 000K. Za to wieczorem w domu, w pokoju, przy zapalonych żarówkach (np. 3 x 100W) mamy temperaturę barwową światła w okolicy zaledwie 2600 K. I klisza, czy matryca od razu wyłapie te różnice i mocno "zafałszuje kolory".
A oko nie daje się "oszukać" i nadal białą kartkę widzimy jako białą, a czerwony sweter jako czerwony. Niebieskie korale są nadal niebieskie.
Dlatego twierdzę, że oko przystosowałoby się do światła na Marsie i widziałoby podobnie do tego jak widzimy np. w świetle żarówkowym, czyli dobrze. Ale... (patrz uwagę przy pierwszym zadaniu tego postu ;) )
-
Zdjęcie nr 2 wygląda jakby zostało zrobione podczas zmierzchu (odnosząc się do ziemskich warunków), czy inaczej: nr 1 wygląda jakby nr 2 zostało rozjaśnione.
Nie znam się na fotografii, ale jak pisze pod zdjęciem nr 3, zostało ono przetworzone zakładając, że jakiś kamyk jest biały. Skąd wiadomo, który kamyk jest biały, i czy w ogóle na tym zdjęciu jest cokolwiek białego?
Rozumiem z tego wszystkiego, że Mastcam prawdopodobnie poprawnie oddaje kolory, tylko rozjaśnia zdjęcia?
-
Skąd wiadomo, który kamyk jest biały, i czy w ogóle na tym zdjęciu jest cokolwiek białego?
Dokladnie, nie sposob powiedziec co widzialoby oko ludzkie w warunkach Marsjanskich.
Do tego nawet jak cos tam jest biale wcale to nie znaczy ze ten jeden obiekt wplynolby na odbierany kolor calego krajobrazu a tylko zbalansowalby ten jeden bialy kamyk.
-
Kurczę. To ja już niczego nie rozumiem. Myślałem, że 2 zdjęcie przedstawia kolory jak mniej więcej widzielibyśmy my - ludzie (wykluczając osoby będące daltonistami itp) będąc na Marsie, zaś trzecie przedstawia kolory na marsjańską powierzchnię padało światło takiego mniej więcej koloru jakie pada na powierzchnię Ziemi (czyli białe).
A teraz aż się chce rzec z opuszczonymi ramionami - wiem, że nic nie wiem ::)
-
Równie dobrze można by się zastanawiać jaki odcień zieleni zobaczy się stojąc w gęstym lesie :P
-
A dlaczego nie? Jeśli interesujemy się właściwościami fizycznymi otoczenia, to jednym z nich jest jego "prawdziwy kolor" - przez "prawdziwy" rozumiem nie to, jaki kolor zobaczy czyjeś oko w jakimś oświetleniu, ale fizyczną właściwość danej powierzchni, jaką jest jej zdolność do odbijania różnych częstotliwości promieniowania elektromagnetycznego.
Z tego dopiero będzie wynikać, jaki kolor zobaczyłby konkretny człowiek na Marsie - z określoną charakterystyką wzroku oraz przy określonym oświetleniu (a także po określonym czasie akomodacji). To jest o wiele trudniejsze do opisu, gdyż wchodzi tu w grę wiele indywidualnych czynników - każdy ma trochę inne oczy. Ale z drugiej strony wzrok jest najważniejszym zmysłem dla człowieka i nic dziwnego, że to go interesuje: jak tam jest, czyli co tam można zobaczyć.
-
Dołączę się, bo też trochę w swojej codziennej pracy spotykam się z kwestią koloru.
każdy ma trochę inne oczy.
Po pierwsze nikt nigdy nie bierze przy kalibracjach np. na potrzeby poligrafii. To byłoby lekko niepoważne, po pierwsze dlatego, że są to różnice małe u zdrowego człowieka, a po drugie dlaczego uważasz, że to problem? Wyobraźmy sobie, że ja widzę zielony, jako niebieski i odwrotnie. Ty widzisz normalnie. Mogę z czymś takim chodzić całe życie, i nigdy się nie zorientować, dla mnie po prostu niebieski będzie taki od urodzenia, i już. Możemy razem gadać o zielonej sukience dla żony, i spokojnie się dogadamy.
Jeśli mówisz mi że każdy ma inne oko, to to inne oko zniekształca WSZYSTKIE widziane barwy w ten sam sposób, co suma summarum daje efekt taki, że nie należy tego w ogóle brać pod uwagę w takich rozważaniach.
@zamb - to, że jest ciemniej zupełnie nie zmienia kolorów (no chyba, że byłoby bardzo ciemno, jak np. w nocy, ale na Marsie, w porównaniu z nocą to jednak jest bardzo jasno).
(patrz uwagę przy pierwszym zadaniu tego postu ;) )
Moim zdaniem ma, jeśli rozważamy balans bieli. Nasz mózg reaguje na temperaturę światła, i podany przykład ze zdjęciami przy żarówkach jest słuszny (dopiero na zdjęciach widzimy, że w pokoju było żółto. To samo spostrzeżemy patrząc na pomieszczenie z zewnątrz, np zza okna)
Jednak nasze oko nie dokonuje "balansu bieli". Owszem, dopuszcza mniej lub więcej światła, ale nie powiesz mi, że nie widzisz różnicy między dniem słonecznym a pochmurnym? Widzisz, bo pewne wartości wychodzą poza to, co może Twoje oko zniwelować przez zawężenie źrenic. W tym sensie, jestem przekonany, że słoneczny dzień na Marsie nie będzie nas oślepiał tak jak słoneczny dzień na Ziemi, będzie raczej jak lekko pochmurny tu na Ziemi.
-
Jeśli mówisz mi że każdy ma inne oko, to to inne oko zniekształca WSZYSTKIE widziane barwy w ten sam sposób, co suma summarum daje efekt taki, że nie należy tego w ogóle brać pod uwagę w takich rozważaniach.
Jesteś tego pewien? Trzeba by o to zapytać lekarza okulisty, ale wydaje mi się, że tak jak ludzkie oko różnie reaguje na różne częstotliwości (a potem mózg jeszcze końcowe wrażenie koryguje), to również indywidualne zniekształcenie odbioru kolorów może zależeć od częstotliwości - nie musi odbywać się według funkcji liniowej. Poza tym owo zniekształcenie - tak jak przy fotografii - może być i chyba jest zależne od warunków oświetlenia, nie tylko jasności ale i barwy.
-
Jak Musk tam wyląduje to wam powie... ;)
-
Po pierwsze:
Za to wieczorem w domu, w pokoju, przy zapalonych żarówkach (np. 3 x 100W)
Przy takiej mocy to chyba kulach grzewczych wysokiej sprawności (z 90% albo i więcej!). ;D
Po drugie:
I klisza, czy matryca od razu wyłapie te różnice i mocno "zafałszuje kolory".
A oko nie daje się "oszukać" i nadal białą kartkę widzimy jako białą, a czerwony sweter jako czerwony. Niebieskie korale są nadal niebieskie.
Moim zdaniem ma, jeśli rozważamy balans bieli. Nasz mózg reaguje na temperaturę światła, i podany przykład ze zdjęciami przy żarówkach jest słuszny (dopiero na zdjęciach widzimy, że w pokoju było żółto. To samo spostrzeżemy patrząc na pomieszczenie z zewnątrz, np zza okna)
I się zastanawiam czy to co napiszę będzie z serii prawd oczywistych czy herezji, ale ja siedząc w pokoju oświetlanym żarówkami doskonale widzę, że kolorki są "inne". Oczywiście, nie tak ewidentnie jakbym postawił sobie lampkę biurkową z halogenem i obok z świetlówką kompaktową o trupiobladym świetle, ale widzę. Nie jest to różnica dla mnie pomijalna (czasem mam takiej żółtości dość). No ale nie roztrząsam tego gdzie kartka papieru jest bardziej biała i czym ten biały jest, jak mam kartkę przed nosem to zazwyczaj chcę coś z nią zrobić i tym się zajmuję, i kartka jest biała jak kartka papieru... dopóki nie wezmę dodatkowej ze sterty w szafce przy której stanie się minimalnie szarawa ;). Z resztą... Teraz na biurku mam biały kubek oraz biały kartonik. Jak postawię je obok siebie i porównam to widzę biały kartonik i kubek biały zabrudzony minimalnie jakimś beżem. Mam iść do okulisty czy psychologa? :-\
-
Mam iść do okulisty czy psychologa? :-\
Po prostu masz bogate życie wewnętrzne. A my tu pytamy o taką głupotę: co zobaczylibyśmy na Marsie, gdyby tam być? Czy to co pokazuje nam Opportunity? Takie tam rozważania ludzi, którzy mają za dużo czasu...
-
Zamb - dlaczego w pochmurny dzień mamy inne światło niż w słoneczny? Nie dlatego, że mamy mniej luksów (choć to też), ale dlatego, że światło ma inną temperaturę barwową.
jmvh - nie napisałeś herezji, ja też widzę różnice, ale musisz przyznać, że są one minimalne w stosunku do rzeczywistej zmiany. Jeśli zrobisz dobrym aparatem, w pokoju oświetlonym żarówkami, dobre zdjęcie, z balansem bieli ustawionym ręcznie, to po wyjściu na dwór i bez zmiany w aparacie balansu bieli następne zdjęcia będą do kitu, wszystkie będą mocno "zaniebieszczone". Tak jak mniej więcej w załączniku nr 1.
A człowiek (tandem oko + mózg) będą widziały dobrze. Mniej więcej tak jak w zał. 2
Tu link do odpowiedniej sceny w filmie: Sonda - KOLOR od 13 minuty (http://youtu.be/uF673xIqVAU?t=13m3s), choć polecam całość.
-
Może napisałem coś niejasno, ale tak zgadzam się, że temperatura barwowa ma znaczenie (było gadane o pokoju), ale też stwierdzam, że to nasz mózg koryguje sam (kubek w pokoju jmvh jest nadal biały ;)). Krótko: tak, zgadzamy się.
Stwierdzam jednak, że luksy też mają znaczenie bo co innego gdy jest ciemnawo, a co innego gdy słonecznie (nie uwzględniając barw, jakbyśmy zdjęli saturacje)
Dlatego też 3 zdjęcie jest pod tym względem mocno nierealistyczne, bo zakłada że jesteśmy 1 j.a od Słońca, a nie 2.
-
jmvh - nie napisałeś herezji, ja też widzę różnice, ale musisz przyznać, że są one minimalne w stosunku do rzeczywistej zmiany.
Cóż, są wystarczając duże aby mnie wkurzać, a takich nie nazwał bym minimalnymi.
Może napisałem coś niejasno, ale tak zgadzam się, że temperatura barwowa ma znaczenie (było gadane o pokoju), ale też stwierdzam, że to nasz mózg koryguje sam (kubek w pokoju jmvh jest nadal biały ;)).
Nie wiem czy jasno się wyraziłem. Chodziło mi o sytuację w jednakowych warunkach oświetleniowych. Mamy przedmiot a - jaki ma kolor? - no oczywiście odpowiednim określeniem jest "biały". Mamy też (stojący sobie osobno) przedmiot b - jaki ma kolor? - również odpowiednim określeniem jest "biały". I osobno, dla obu, najnaturalniejszym określeniem jest "biały". A jak postawimy je obok i porównamy to (teraz, w porannym świetle) kubek leci troszkę w stronę kości słoniowej, kartonik za to wydaje się zabrudzony na szaroniebiesko. Najbardziej biały-biały wydaje się stojący obok talerz, ale jak się przyjrzeć to przegrywa z walającym się po biurku paragonem. Innymi słowy, w tym samym świetle widzenie kolorów jest do pewnego stopnia zależne od dostępnych punktów odniesienia, to raz. Taki ficzer naszego mózgu. Dwa, w normalnym świecie nikt nie roztrząsa jaki jest "prawdziwy kolor kartonika", ot stoi sobie kartonik - jaki ma kolor? - "biały". I każdy jest zadowolony określając tym samym słowem zupełnie różne odcienie. Natomiast w "Internetach" toczą się wojny na kubki, kartoniki i paragony, do których nie jesteśmy chyba słownikowo-lingwistycznie przygotowani ;)
-
jmvh - nie napisałeś herezji, ja też widzę różnice, ale musisz przyznać, że są one minimalne w stosunku do rzeczywistej zmiany.
Cóż, są wystarczając duże aby mnie wkurzać, a takich nie nazwał bym minimalnymi.
Może napisałem coś niejasno, ale tak zgadzam się, że temperatura barwowa ma znaczenie (było gadane o pokoju), ale też stwierdzam, że to nasz mózg koryguje sam (kubek w pokoju jmvh jest nadal biały ;)).
Nie wiem czy jasno się wyraziłem. Chodziło mi o sytuację w jednakowych warunkach oświetleniowych. Mamy przedmiot a - jaki ma kolor? - no oczywiście odpowiednim określeniem jest "biały". Mamy też (stojący sobie osobno) przedmiot b - jaki ma kolor? - również odpowiednim określeniem jest "biały". I osobno, dla obu, najnaturalniejszym określeniem jest "biały". A jak postawimy je obok i porównamy to (teraz, w porannym świetle) kubek leci troszkę w stronę kości słoniowej, kartonik za to wydaje się zabrudzony na szaroniebiesko. Najbardziej biały-biały wydaje się stojący obok talerz, ale jak się przyjrzeć to przegrywa z walającym się po biurku paragonem. Innymi słowy, w tym samym świetle widzenie kolorów jest do pewnego stopnia zależne od dostępnych punktów odniesienia, to raz. Taki ficzer naszego mózgu. Dwa, w normalnym świecie nikt nie roztrząsa jaki jest "prawdziwy kolor kartonika", ot stoi sobie kartonik - jaki ma kolor? - "biały". I każdy jest zadowolony określając tym samym słowem zupełnie różne odcienie. Natomiast w "Internetach" toczą się wojny na kubki, kartoniki i paragony, do których nie jesteśmy chyba słownikowo-lingwistycznie przygotowani ;)
... i wszystko fajnie dopoki nie natkniecie sie na prace naukowa Carstena Levisena: http://pure.au.dk/portal/en/persons/carsten-levisen%28b750d142-45c7-4935-becd-141bba5fbc26%29/publications.html (http://pure.au.dk/portal/en/persons/carsten-levisen%28b750d142-45c7-4935-becd-141bba5fbc26%29/publications.html) , bo moze sie okazac, ze to co nazwyacie okreslonym kolorem, np rozowym, dla przedstawiciela innej nacji, np niemca czy wlocha moze oznaczac cos zupelnie innego;-))) Z powazaniem
Adam Przybyla
-
... i wszystko fajnie dopoki nie natkniecie sie na prace naukowa Carstena Levisena: http://pure.au.dk/portal/en/persons/carsten-levisen%28b750d142-45c7-4935-becd-141bba5fbc26%29/publications.html (http://pure.au.dk/portal/en/persons/carsten-levisen%28b750d142-45c7-4935-becd-141bba5fbc26%29/publications.html) , bo moze sie okazac, ze to co nazwyacie okreslonym kolorem, np rozowym, dla przedstawiciela innej nacji, np niemca czy wlocha moze oznaczac cos zupelnie innego;-))) Z powazaniem
Adam Przybyla
Prawda, np. różowy może przejść w pink...
-
Mam takie spostrzeżenie. Kilka dni temu robiłem zdjęcia komecie C/2011 L4 PANSTARRS. Ustawiłem stały balans bieli, czas i przesłonę. Robiłem zdjęcia ok 10-15 min i nie zauważyłem by kolor śniegu, nieba i otoczenia mocno się zmienił. Ale gdy wywołałem zdjęcia na komputerze okazało się że kolor bieli zmienia się i stały balans bieli nie jest dobry do zmieniających się warunków otoczenia.
Wygląda na to, że w rzeczywistości moje oko koryguje (dopasowuje się) kolory by uzyskać jakąś przybliżoną wartość punkt bieli.
Dlatego uważam, że biała kartka na Marsie będzie biała bez względu na to ile dociera tam światła.
Tak więc za realistyczny widok na Marsie wybieram zdjęcie nr. 3 :D
-
Kartka nie bedzie IMO calkiem biala. Tak jak i ma ona pomaranczowy zafarb gdzy jestesmy skazani na swiatlo zarowe.
Mysle, ze warunki na Marsie sa zbyt dalekie od naszej normy, zeby nasze mechanizmy adaptacyjne po prostu zalatwily sprawe.
Co do jasnosni... o ile nie przekroczy sie pewnej granicy, nie powinno byc wyraznej zmiany w postrzeganiu "kolorow". A granica ta jest dosyc daleko... bo dopiero gdy robi sie naprawde ciemno nasze oczy "przelaczaja sie" z czopków odpowiedzialnych za odbior barw, na duzo bardziej czule pręciki odpowiedzialne tylko za postrzeganie jasnosci.
-
Dlatego uważam, że biała kartka na Marsie będzie biała bez względu na to ile dociera tam światła.
Nawet jak sie z tym zgodze to napewno nie uwierze ze jedna biala kartka na Marsie calkowicie zmieni jak odbieram zabarwienie calej panoramy bo tak samo nie zmieni koloru panoramy na Ziemi.