Autor Wątek: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)  (Przeczytany 12263 razy)

0 użytkowników i 2 Gości przegląda ten wątek.

Offline Matias

  • Moderator Globalny
  • *****
  • Wiadomości: 7955
Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« dnia: Lipiec 24, 2010, 21:29 »
Nie wiem do końca czy chcemy mieć osobny wątek na tematy z tej dziedziny, zastanawiałem się gdzie wrzucić informacje o Plutonie czy jego księżycach i chyba zasługuje to to na zupełnie osobny wątek.

Prawdopodobnie w tym miejscu powstanie kiedyś wprowadzenie do tematu oraz spis treści.
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:06 wysłana przez Scorus »

Offline Matias

  • Moderator Globalny
  • *****
  • Wiadomości: 7955
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #1 dnia: Lipiec 24, 2010, 21:40 »
Okej, a więc do meritum. Natknąłem się w sieci dzisiaj na fajną stronkę, gdzie zamieszczone są webcasty z różnych wykładów organizowanych chyba przez Space Telescope Science Institute - https://webcast.stsci.edu/webcast/index.xhtml

Zapodaję ten przykładowy webcast o historii odkrycia dwóch małych księżyców Plutona - Nixa i Hydry na podstawie obserwacji Teleskopu Hubble'a wykonanych 15 i 18 maja w 2005 roku.

Z kolejnego który wziąłem sobie na warsztat będzie ten webcast - o możliwości istnienia pierścieni wokół Plutona.

Muszę przyznać, że bardzo fajnie przedstawiany materiał i będę sobie oglądał w wolnej chwili. Tematy ciekawe :) Język prezentacji - angielski. Tematy bardzo różne (znalazłem też omówienie JWST).
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:06 wysłana przez Scorus »

Offline Matias

  • Moderator Globalny
  • *****
  • Wiadomości: 7955
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #2 dnia: Listopad 06, 2010, 12:37 »
Arcyciekawy artykuł :)

Wielobarwne światy z pasa Kuipera

"Światło obiektów leżących w Pasie Kuipera jest dla kosmicznego teleskopu Hubble niewielką, pojedynczą plamką na jego detektorach. Choć może się wydawać, że nie jest to dużo, to jednak dzięki takim badaniom udało się zaobserwować ogromną różnorodność w kolorze powierzchni tych odległych ciał Układu Słonecznego. Okazuje się, że mogą one występować w kolorze czerwonym, niebieskim lub białym.

Aby zrozumieć zaistniałe różnice, naukowcy zwrócili się w stronę zaawansowanego modelowania komputerowego, które byłoby w stanie wyjaśnić zarówno zaobserwowane kolory, jak i mechanizmy powstawania tak zróżnicowanych światów. Okazuje się, że obiekty te mają najwyraźniej budowę warstwową, a barwa powierzchni uzależniona jest tego, która z warstw jest odkryta. Czynnikiem odpowiedzialnym za ekspozycję określonej warstwy prawdopodobnie jest promieniowanie słoneczne, którego energia wpływa na materiał powierzchniowy w różnym stopniu, zależnie od odległości obiektu od Słońca.

Warstwy mogą także być źródłem aktywności wpływającej na barwę obiektów. Jeśli warstwa znajdująca się pod powierzchnią będzie zawierać lód wodny stosunkowo wolny od zanieczyszczeń i jeśli jest to ciało aktywne, wtedy erupcja może wyrzucić ten materiał i w konsekwencji utworzyć nową, zewnętrzną warstwę. Zjawisko to może tłumaczyć niektóre jasne, białe obiekty znajdujące się w Pasie Kuipera - na przykład największy z obecnie znanych - 2003 UB313 lub Eris.

Ciała kosmiczne znajdujące się poza orbitą Plutona, od momentu odkrycia pierwszego przedstawiciela tej klasy w 1992 roku budzą zaciekawienie naukowców. Ciekawość ta jeszcze wzrosła, gdy okazało się jak bardzo zróżnicowane są to obiekty - spowodowało to lawinę pytań o ich budowę i pochodzenie. Co więcej, obiekty te są także niezwykle zróżnicowane pod względem swoich rozmiarów i poruszają się po bardzo różnych orbitach. Wspomniany pierwszy odkryty obiekt - 1992 QB1 - należy do grupy tzw. Zimnych Klasyków (Cold Classicals), obdarzonych czerwoną powierzchnią, prawdopodobnie złożoną z substancji organicznych.

Częściową odpowiedzią na zaobserwowane różnice w barwach może być sam ruch orbitalny obiektów. Okazuje się, że obiekty posiadające czerwoną barwę poruszają się po orbitach o stosunkowo niewielkim mimośrodzie i inklinacji. Pozostałe, poruszające się po bardziej wydłużonych orbitach eliptycznych, przyjmują jednak zarówno kolor czerwony, jak i niebieski czy biały. Ich orbity są także bardziej nachylone w stosunku do płaszczyzny ekliptyki. Może to oznaczać, że uformowały się w innej części Układu Słonecznego. W przeciwieństwie do nich czerwone, Zimne Klasyki, mogą być przedstawicielami obiektów, które nadal znajdują się w miejscu swojego powstania.

Pojawiła się jednak pewna zagadka. Materiały, z których składają się ciała Pasa Kuipera to głownie lód wodny oraz węglowodory - składniki występujące między innymi w kometach. Jednak powierzchnia komet jest ciemna, niemal czarna, co udało się wytłumaczyć dzięki przeprowadzonym badaniom laboratoryjnym. Okazało się, że po poddaniu mieszaniny takich składników działaniu promieniowania, otrzymuje się nowy, smolisty materiał o bardzo ciemnej barwie. Dlaczego zatem w przypadku zaobserwowanych obiektów nie rejestrujemy takiej powierzchni?

Według autora nowego modelu - Johna Coopera, heliofizyka z Centrum Lotów Kosmicznych Goddarda (Goddard Space Flight Center) - w grę może wchodzić zjawisko interakcji plazmy słonecznej (jonów) z powierzchnią obiektów z Pasa Kuipera. Jony te mają akurat taką energię, by uderzając w powierzchnię nie spowodować zmian w materiale i dzięki temu nie są w stanie wytworzyć ciemnej, powierzchniowej skorupy.

Co więcej, ta sama plazma może stale odkrywać wierzchnią, cienką część materiału i jednocześnie odkrywać spodnią, czerwoną warstwę substancji organicznych. Dodatkowym czynnikiem wpływającym na proces erozji wierzchniego materiału może być także bombardowanie powierzchni drobinami pyłu, wyrzuconego w wyniku kolizji obiektów w samym Pasie Kuipera. Oznacza to, że rejestrowana przez teleskop Hubble czerwona barwa obiektów może być w istocie odkrytą warstwą podpowierzchniową.

Skąd jednak bierze się obserwowana czerwień? Okazuje się, że za ten proces może być z kolei odpowiedzialne promieniowanie pochodzące z poza Układu Słonecznego. Co prawda nie jest ono zbyt silne, ponieważ Słońce chroni nas przed nim swoim potężnym polem magnetycznym, to jednak może przedostawać się pod skorupę obiektów z Pasa Kuipera. Penetrując ich warstwy może wpływać na przebieg zachodzących tam reakcji chemicznych, zmieniając lód wodny, węgiel, metan, azot i amoniak - czyli podstawowe składniki o których uważa się, że występują na tych ciałach - w cząsteczki organiczne zawierające tlen i węgiel, takie jak formaldehyd, acetylen i etan. Poddane działaniu promieniowania, cząstki te wydają się nam czerwone.

Gdyby promieniowanie było słabsze, wtedy nie doszłoby do powstania wspomnianych cząsteczek, a więc materiał zachowałby swój pierwotny, biały kolor lodu. Z drugiej strony jednak, gdyby promieniowanie było silniejsze, wtedy doszłoby do powstania czarnej skorupy zewnętrznej. Zamiast tego, obserwowane czerwone zabarwienie oznacza, iż obserwowane obiekty znajdują się mniej więcej pośrodku tej skali - promieniowanie które na nie działa nie jest ani zbyt silne, ani zbyt słabe.

Model jest w stanie również udzielić odpowiedzi na pytanie dlaczego niektóre z obserwowanych obiektów wydają się nam białe. Jeśli założyć, że ciała te przejawiają pewną aktywność kriowulkaniczną na głębokości będącej poza zasięgiem promieniowania, wtedy wyrzucony na ich powierzchnię materiał byłby pierwotną mieszaniną lodu, która odpowiadałaby za białą barwę. Obiekty tego rodzaju mogą zatem stanowić klasę ciał kosmicznych, które wciąż są aktywne.

Niestety, model opiera się na dość fragmentarycznych danych na temat energii promieniowania poza orbitą Neptuna, uzyskanych z pojazdów Voyager. Sytuacja ta może się jednak zmienić już wkrótce za sprawą kolejnej odległej misji - New Horizons - która minie orbitę tej planety w 2014 roku. Jej celem jest przelot w pobliżu Plutona, a później prawdopodobnie dwóch kolejnych ciał z Pasa Kuipera, co pozwoli na lepsze poznanie charakteru tych obiektów, a w szczególności da odpowiedź na pytanie jakie związki chemiczne na nich występują. Zweryfikuje także sam model pod względem rozkładu promieniowania i cząsteczek w tym rejonie Układu Słonecznego.

Dane te rzucą również światło na samo występowanie materii organicznej, co pozwoli prawdopodobnie zweryfikować także teorie dotyczące jej istnienia we Wszechświecie.

Według Johna Coopera, poddanie mieszaniny wspomnianych materiałów promieniowaniu, w konsekwencji można uzyskać nawet bardzo złożone molekuły, wliczając w to aminokwasy - podstawowe cegiełki znanego nam życia. oczywiście nie oznacza to, że życie jest w jakimś sensie produkowane w Pasie Kuipera. Może jednak być miejscem, gdzie rodzi się podstawowa chemia, która jest punktem wyjścia do jego powstania - mechanizmem, który może występować również w innych układach planetarnych. Mogłoby to oznaczać, że podstawowy aparat chemiczny życia występuje pospolicie we Wszechświecie."

Źródło - http://www.kosmonauta.net/index.php/Badania-kosmosu/Uklad-Sloneczny/wielobarwne-swiaty-z-pasa-kuipera.html

Załącznik1: Wizja artystyczna obiektu z Pasa Kuipera; w oddali widoczne Słońce.
Załącznik2: Model warstwowy obiektu z pasa Kuipera; niebiesko-biała mieszanina lodu wodnego otacza niewielkie skaliste jądro; na zewnątrz znajduje się natomiast czerwona warstwa przekształconego materiału; w wyniku procesów kriowulkanicznych na powierzchnię przebija się także strumień jasnego materiału.
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:06 wysłana przez Scorus »

Offline Matias

  • Moderator Globalny
  • *****
  • Wiadomości: 7955
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #3 dnia: Listopad 08, 2010, 17:18 »
Nowa teoria mówiąca o roli Neptuna w kształtowaniu się Pasa Kuipera - link.
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:06 wysłana przez Scorus »

Offline Matias

  • Moderator Globalny
  • *****
  • Wiadomości: 7955
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #4 dnia: Listopad 28, 2010, 12:55 »
Ostatnio aktywny ponownie stał się blog Mike'a Browna o transneptunowych obiektach. Polecam jego artykuły.

Na początek może spojrzenie bliżej na zagadki związane z Sedną. Czy to jakiś obiekt nadał tak eliptyczny kształt jej orbicie? Odpowiedź musi być twierdząca - to jakiś duży obiekt, którego już dawno nie ma, bądź wciąż istnieje, ale jeszcze o tym nie wiemy. Artykuły pobudzające wyobraźnię ;)

1 część,
2 część - a w niej 3 możliwości nadania takiej orbity Sednie (Planeta X, bliskie przejście jakiejś gwiazdy przez US, efekt dalszych przejść gwiazd w bardziej 'gęstej' przeszłości).

Parę ciekawych słów o Eris, może się okazać, że obiekt ten nie jest tak duży jak początkowo się spodziewano. Wg autora ten KBO ma podobne wymiary do Plutona (czyli 600 km mniej niż początkowo zakładano), jednak posiada 25% większą masę...
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:07 wysłana przez Scorus »

Offline tommi59

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 292
  • explorer altered states
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #5 dnia: Styczeń 17, 2011, 21:00 »
Czy jest coś podejrzanego na tej stronie??    http://solstation.com/stars3/100-gs.htm
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:07 wysłana przez Scorus »

Online kanarkusmaximus

  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 19049
  • Ja z tym nie mam nic wspólnego!
    • Kosmonauta.net
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #6 dnia: Styczeń 17, 2011, 22:54 »
Czy jest coś podejrzanego na tej stronie??    http://solstation.com/stars3/100-gs.htm

A co dokładnie? ja tutaj nic nie widzę podejrzanego.

Offline tommi59

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 292
  • explorer altered states
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #7 dnia: Styczeń 18, 2011, 09:55 »
Ja dotychczas nie bralem na serio ze nasze słońce może być gwiazdą podwójną według tej strony(moim zdaniem poważnej) jest takie podejrzenie że brązowy karzeł gdzieś tam jest daleko sobie krąży-hmm dziwne

jch

  • Gość
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #8 dnia: Styczeń 18, 2011, 14:31 »
Hipoteza o brązowym karle w okolicach Słońca ma wątpliwe podłoże obserwacyjne. Jeśli dobrze pamiętam, narodziła się wskutek obserwacji, że wymierania na Ziemi zdarzają się w regularnych odstępach co ileś tam milionów lat (bodaj koło 30). Najprostszym wyjaśnieniem jakoby miał być brązowy karzeł, który zaburza regularnie ruchy drobnych ciał Układu Słonecznego, no a "zaburzona" planetoida czy kometa to przecież idealny morderca życia na Ziemi ;)

Niedawno obił mi się o oczy news czy też praca potwierdzająca regularność tych wymierań. Problem w tym, że ta regularność utrzymuje się przez dziesiątki milionów lat. Jest mało prawdopodobne, aby w tak długim przedziale czasowym orbita luźno związanego grawitacyjnie brązowego karła nie uległa zniekształceniom. Zatem periodyczność wymierań, która była źródłem hipotezy, nieco paradoksalnie stała się argumentem przeciw. Aktualnie trwają poszukiwania innego mechanizmu wyjaśniającego cykliczność wymierań.

...natomiast niezależnie są prowadzone jakieś tam obserwacje oraz jakieś tam symulacje sugerujące, że coś w miarę dużego może gdzieś na peryferiach wciąż być. Cóż, tym się różni nauka od polityki, religii czy ekonomii - tylko ona nie daje jednoznacznych odpowiedzi :P
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:07 wysłana przez Scorus »

Offline Szaniu

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 1551
  • Szepty Ziemi.
    • ExoplanetSpot
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #9 dnia: Sierpień 23, 2011, 15:49 »
Ciekawe info o planetce 2007 OR10. Okazuje się, że tak zwana 'Snow White' jest czerwona ;). Wskazywałoby to na obecność metanu, a co za tym idzie na szczątkową atmosferę, którą Snow White traciłaby od momentu samego powstania. Tym samym 2007 OR10 stałby się wyjątkowym obiektem, który przy swoich niewielkich rozmiarach i małej masie zdołał utrzymać atmosferę. Znany Mike Brown przyznaje, że potrzeba jednak więcej obserwacji aby potwierdzić obecność metanu.

Chyba czas przechrzcić ten malutki świat :).

Całość TUTAJ!
« Ostatnia zmiana: Październik 31, 2011, 20:50 wysłana przez Szaniu »

Offline Maquis

  • Bóg-Imperator ;)
  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 2109
  • Muhahahahaha
    • Kosmonauta.net
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #10 dnia: Sierpień 24, 2011, 16:14 »
Hmm, a nie oznacza to po prostu, że na powierzchni jest materiał organiczny? Coś podobnego swego czasu pojawiło się jako wytłumaczenie czerwonej barwy bodaj Sedny (artykuł był na kosmo, muszę poszukać).
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:07 wysłana przez Scorus »

Offline Szaniu

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 1551
  • Szepty Ziemi.
    • ExoplanetSpot
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #11 dnia: Sierpień 24, 2011, 16:49 »
Wiki:
Cytuj
Sedna's dark red colour is caused by a surface coating of hydrocarbon sludge, or tholin, formed from simpler organic compounds after long exposure to ultraviolet radiation.
Lub
Cytuj
However, its deep red spectral slope is indicative of high concentrations of organic material on its surface, and its weak methane absorption bands indicate that methane on Sedna's surface is ancient, rather than freshly deposited.
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:07 wysłana przez Scorus »

Offline Maquis

  • Bóg-Imperator ;)
  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 2109
  • Muhahahahaha
    • Kosmonauta.net
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #12 dnia: Sierpień 24, 2011, 17:10 »
Aha, właśnie dlatego nie rozumiem tego związku ze szczątkową atmosferą. Wyrzut materii, opadanie i transformacja pod wpływem UV - to jest jasne. Ale te wyrzuty to chyba jeszcze nie atmosfera?
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:07 wysłana przez Scorus »

Offline Szaniu

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 1551
  • Szepty Ziemi.
    • ExoplanetSpot
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #13 dnia: Sierpień 24, 2011, 17:44 »
Aha, właśnie dlatego nie rozumiem tego związku ze szczątkową atmosferą. Wyrzut materii, opadanie i transformacja pod wpływem UV - to jest jasne. Ale te wyrzuty to chyba jeszcze nie atmosfera?
Nie wiem dokładnie.. Ten artykuł jest bardzo ogólny. Jednak nawet wiki już co nieco podaje:
Cytuj
The presence of red methane frost on the surfaces of both 2007 OR10 and Quaoar implies the existence of a tenuous methane atmosphere on both objects, slowly evaporating into space. Although 2007 OR10 comes closer to the Sun than Quaoar, and is thus warm enough that a methane atmosphere should evaporate, its larger mass makes retention of an atmosphere just possible.
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:08 wysłana przez Scorus »

Offline Maquis

  • Bóg-Imperator ;)
  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 2109
  • Muhahahahaha
    • Kosmonauta.net
Odp: Obiekty Pasa Kuipera i Obłoku Oorta (zbiorczo)
« Odpowiedź #14 dnia: Sierpień 24, 2011, 18:37 »
Hmm, interesujące, nie pamiętam, żebym wcześniej znalazł takie info. Generalnie mówiło się o mechanizmach zbliżonych do "gejzerów" (wzrost ciśnienia i wyrzucenie podpowierzchniowego materiału w tym metanu). Wyrzucony materiał zamarzałby i opadał na powierzchnię.
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2011, 08:08 wysłana przez Scorus »