Załogowa misja marsjańska w zamyśle ekipy z Imperial College London

[Matias]

Pojawił się artykuł w tym temacie niedawno w sieci. W skrócie:

- pomysłodawcy to ekipa naukowców z brytyjskiej uczelni Imperial College London wespół z BBC ( to na fali tych dwóch inicjatyw co w ostatnich miesiącach wyszło z lotem na Czerwoną Planetę*)
- trzyosobowa załoga w misji na Marsa
- mały, dwuczęściowy statek, z osłoną (radiacyjną) oraz wirówką do wytwarzania częściowego ciążenia
- w lądowniku z osłoną doszłoby do startu załogi z Ziemi oraz lądowania na Marsie, podróż natomiast astronauci spędziliby w cylindrycznym module o wymiarach około 10 na 4 metry
- tuż po wejściu na trajektorię lotu na Marsa (w najlepszym przypadku 9 msc lotu) doszłoby do separacji "na kablu" pomiędzy habitatem a lądownikiem. Następnie oba obiekty wprawione by zostały w ruch wirowy, który symulowałby ciążenie (wartości przyspieszenia na Ziemi), co zapobiegło by problemom z mięśniami i kościami. W pewnym etapie lotu wartość ciążenia obniżona by została do tego występującego na Marsie (40% ziemskiego)
- ochronę przed promieniowaniem słonecznym i galaktycznym miałaby zapewnić różne czynniki: woda opływająca skorupę habitatu, opcjonalne magnesy nadprzewodnikowe (generujące pole magnetyczne), ponadto w czasie spodziewanych burz słonecznych doszłoby do odpowiedniego ułożenia statku, aby największe uderzenie padło na osłonę lądownika
- naukowcy zakładają lądowanie w okolicy równika, w pobliżu wcześniej posadzonego habitatu z całym sprzętem (łazikiem/roverem)
- pobyt na Marsie wyniósłby 2 miesiące lub nawet 2 lata, w zależności od dostępności szybkiej trajektorii powrotnej na Ziemię
- po lądowaniu na Marsie powrót na jego orbitę zrealizowany by został za pomocą wcześniej wysłanego statku (paliwo wytworzone by zostało z obecnego pod powierzchnią lodu), ale UWAGA, tutaj jest hit , statek powrotny czekałby na astronautów w odległości kilkuset km od ich bazy, w rejonach chłodniejszych, gdzie nie byłoby problemu z wytworzeniem paliwa na powrót (za pomocą elektrolizy dostępny lód rozbity by został na tlen i wodór, lub w dalszej kolejności wodór z dwutlenkiem węglem posłużyłyby do produkcji metanu)
- powyższy punkt oznacza, że astronauci musieliby przejechać łazikiem kilkaset km po Marsie. Naukowcy uważają jednak, że byłaby to dobra okazja do zbadania planety (a wg ich opinii jesteśmy najbardziej zaawansowanymi komputerami i robotami organicznymi w jednym ).
- po dotarciu do statku powrotnego astronauci wystartowaliby z Marsa i połączyli się z oczekującym na orbicie habitatem (chyba tym samym, którym przylecieli), statek powrotny zastąpiłby wcześniejszy lądownik w układzie wirującymi (ciążenie)
- po dotarciu w pobliże Ziemi statek połączyłby się ze stacją ISS, a astronauci wróciliby na Ziemię za pomocą statku Sojuz.

Co myślicie?

* holenderski Mars One (big-brother), inicjatywa Denisa Tito z przelotem w odległości 160 km w pobliżu Marsa, długoterminowy cel Elona Muska z lądowaniem na Czerwonej Planecie.

[JSz]

Dwa zasadnicze pytania:
1) kto to sfinansuje,
2) kto to zrealizuje?

W przypadku pomysłu p. Tito odpowiedzi znamy: ad. 1) TV show (typu big brother), ad. 2) SpaceX (nawet jeśli o tym jeszcze nie wie). A tutaj?

[kanarkusmaximus]

Odpowiadając - a tutaj to koncepcja, z której pewnie powstanie/ała publikacja naukowa. Coś a'la Design Reference Mission, co NASA przeprowadza co jakiś czas.

[Matias]

W biznesie (w swoim czasie) kasa się pewnie znajdzie.. o ile pomysł będzie dobry! Mnie interesuje jaki jest tutaj prognozowany koszt tej zabawy..

[Romek63]

A mnie bardziej by interesowało ile czasu zabralyby przygotowania do takiej wyprawy ? 
Zasadniczo pomysł wydaje się być sensowny 

A tu jeszcze znalazłem link do artykułu na polskiej stronie internetowej i filmik na temat tego pomysłu:
http://www.geekweek.pl/aktualnosci/16958/brytyjski-plan-podrozy-na-czerwona-planete

[station]

...a nie lepiej aby coś podobnego zasymulować na Ziemi? "Lot" w kierunku Marsa zostałby zastąpiony symulacją na wzór tej rosyjskiej, przynajmniej rozbudowano by zakres studiów dot. psychologii załogantów a ta wiadomo, że jest bardzo wrażliwa na odizolowane warunki. Poza tym wiadomo, że realizacja takiej misji to mrzonka, temat sci-fi, natomiast przy wsparciu Mars Society można by było taką "rozbudowaną" symulację pobytu na Marsie przeprowadzić w jednej z dowolnych, istniejących już okolic tzw. "habitatów marsjańskich" (Devron, Utah czy Australia). Skonstruować w tym celu specjalny, ciśnieniowy łazik, załoganci mogliby wykorzystywać wyłącznie zapasy tlenu zgromadzone na jego pokładzie, pełen recycling, żadnych ułatwień. Cel - przejechać z jednego habitatu do drugiego poprzez jakiś rozległy teren pustynny, absolutny brak ściem w postaci części zapasowych na zamówienie itp. Organizacje czy pomysłodawcy tego typu byliby naprawdę bardzo pomocni właśnie w realizacjach tego typu symulacji, natomiast bajdużenie o prawdziwych misjach to oczywiście nierealizowalne finansowo marzenie.