Autor Wątek: Mars Express  (Przeczytany 28532 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Scorus

  • Gość
Mars Express
« dnia: Październik 24, 2010, 05:35 »
Orbiter Mars Express jest częścią podwójnej - zawierającej jeszcze lądownik Beagle 2 misji ESA. Jest to pierwsza marsjańska wyprawa tej agencji. Główne zadania orbitera to: globalne badania geologiczne Marsa (z rozdzielczością obrazów do 10 m); opracowanie globalnych map rozmieszczenia minerałów (z rozdzielczością 100 m); bania struktury i precyzyjnego składu atmosfery; badania budowy warstw podpowierzchniowych; oraz badania otoczenia plazmowego Marsa.

Szczegółowy opis misji:
http://www.astronautyka.org/index.php/topic,217.0.html


Nowy obraz Marsa - Nepenthes Mensae ze strukturami podobnymi do delty.

http://www.esa.int/SPECIALS/Mars_Express/SEM4FHSZEFF_0.html
« Ostatnia zmiana: Sierpień 16, 2012, 19:23 wysłana przez Scorus »

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #1 dnia: Październik 24, 2010, 05:36 »
Krater przy dolinie Mamers Valles z utworami podobnymi do pozostałości dawnego lodowca.

http://www.dlr.de/mars-express/en/desktopdefault.aspx/tabid-207/1616_read-12503/

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #2 dnia: Październik 24, 2010, 05:36 »

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #3 dnia: Październik 24, 2010, 05:37 »
Pomiary temperatur atmosfery wykonane za pomocą PFS pozwoliły na wyjaśnienie, dlaczego stała południowa czapa polarna jest przesunięta o kilka stopni w stosunku do bieguna, a czapa sezonowa jest na nim prawie dokładnie scentrowana. Silne wiatry wschodnie w średnich szerokościach wieją w kierunku basenu Hellas. Głębokość tej struktury i jej strome ściany odbijają wiatry wytwarzając fale  Rossbyego. One natomiast powodują przekierowanie wiatrów w górnych warstwach atmosfery, co modyfikuje ciśnienia w strefie polarnej. Na półkuli zachodniej wytwarza to system niskiego ciśnienia w okolicach bieguna południowego. Na półkuli wschodniej wytwarza się natomiast system wysokiego ciśnienia. W systemie niskiego ciśnienia temperatury pozwalają na kondensację dwutlenku węgla który opada na powierzchnię w formie śniegu. Natomiast w systemie wysokiego ciśnienia śnieg nie może się uformować, i na powierzchni tworzy się tylko szron. Pokrywa śnieżna nie sublimuje na wiosnę, ponieważ odbija więcej światła od szronu. Szron natomiast znika całkowicie. Z tego powodu stała czapa polarna przesunięta jest na zachód.

Fajna mozaika z OMEGA.
http://esamultimedia.esa.int/images/Science/MG_SP_Fig02a_H.jpg

http://www.esa.int/SPECIALS/Mars_Express/SEMO78Q4KKF_0.html

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #4 dnia: Październik 24, 2010, 05:38 »
Obraz Mangala Fossae. Widoczne są kanały, które prawdopodobnie powstały przy nagłym uwolnieniu wody z podpowierzchniowego pokładu lodu podgrzanego przez magmę. Widoczne są też gładkie pokrywy lawowe biorące swój początek z Tharsis. Pokrywają one częściowo brzegi dużych, starszych kraterów. Widoczne są też małe zapadliska.

http://www.dlr.de/mars/en/desktopdefault.aspx/tabid-207/1616_read-13605/

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #5 dnia: Październik 24, 2010, 05:38 »
Zdjęcia Phobosa z serii bliskich przelotów pozwoliły na zbudowanie dokładniejszego modelu jego kształtu. Wraz z pomiarami jego masy ze śledzenia przesunięć dopplerowskich w sygnale radiowym pozwoliło to wyznaczenie gęstości na  1.85 gramów na centymetr szceśienny (wstępne oszacowania). Jest to niska gęstość, podobna do gęstości planetoid. Wskazuje to, że Phobos jest zbiorem rumoszu z wieloma pustkami we wnętrzu. Nadal jest niejasne, czy jest to przechwycona planetoida, czy też uformował się on z materiału skalnego wyrzuconego z Marsa na skutek impaktu.
http://www.esa.int/SPECIALS/Mars_Express/SEM8MUSG7MF_0.html

Sporo zdjęć:
http://www.esa.int/SPECIALS/Mars_Express/SEMAKVSG7MF_mg_1.html

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #6 dnia: Październik 24, 2010, 05:38 »
Za pomocą SPICAM, MARSIS* i ASPERA wykonano systematyczne obserwacje bardzo słabych zórz polarnych wykrytych przez SPICAM w 2004r. Dzięki temu zaobserwowano 9 nowych obszarów emisji z zórz. Zorze są wywoływane przez elektrony wiatru słonecznego zderzające się z cząsteczkami atmosfery. Jednak nadal nie jest jasne jak elektrony zyskują dostateczną energię do wywołania obserwowanej emisji. Zorze są zlokalizowane w obszarach szczątkowego pola magnetycznego wywoływanego przez namagnesowane fragmenty skorupy.

http://www.esa.int/SPECIALS/Mars_Express/SEMY1B5DHNF_0.html
_______________
* MARSIS po nocnej stronie Marsa jest stosowany do badań gęstości elektronów w jonosferze.

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #7 dnia: Październik 24, 2010, 05:39 »
Pierwszy od 2 miesięcy obraz Marsa, przedstawiający góry Euminedes Dorsum. Region ten jest położony na zachód od Tharsis. Widoczne są liczne liniowe grzbiety i kanały. Powstały na skutek erozji wiatrowej. Obszar ten składa się z miękkich skał osadowych i utwory takie zostały wyrzeźbione w nich przez ziarna piasku przemieszczane przez wiatr. W centrum zdjęcia widoczne są też małe wzgórza, które na skutek erozji przybrały kształt piramid. Są zorientowane z północy na południe, tak jak doliny, co wyznacza dominujący kierunek wiatrów. Gładkie powierzchnie są prawdopodobnie zbudowane ze znacznie twardszych skał wulkanicznych. W południowej części widoczne są łukowate grzbiety, których pochodzenie nie jest jeszcze znane. Mogą to być czoła strumieni lawowych, moreny czołowe dawnych lodowców, lub osuwiska pogrzebane osadami i ponownie odsłonięte na skutek erozji.

http://www.dlr.de/mars-express/en/desktopdefault.aspx/tabid-207/1616_read-14449/

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #8 dnia: Październik 24, 2010, 05:39 »
Obserwacje wykonane przez Mars Express wskazują, że jasne osady (Light Toned Deposits - LTD) mogły powstać, gdy duże ilości wody wydostały się na powierzchnię. Mogą być ponadto młodsze niż wcześniej szacowano. Wody podpowierzchniowe mogły odgrywać większą rolę w historii Marsa niż uważano do tej pory.

http://www.esa.int/SPECIALS/Mars_Express/SEMJDBSTGOF_0.html

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #9 dnia: Październik 24, 2010, 05:40 »
Opublikowano obraz Rupes Tenis w północnej strefie polarnej Marsa z 29 lipca 2008r. Obraz obejmuje obszar 44 000 kilometrów kwadratowych a jego rozdzielczość wynosi 41 metrów na piksel. Obszar ten znajduje się na południowym skraju północnej czapy polarnej w odległości 5500 km od wulkanów Tharsis. Na obrazie widoczne są wyraźnie warstwowane osady polarne. Utworzyły się gdy wiatr nawiewał pył w cieplejszych epokach historii Marsa. Był on następnie pokrywany lodem w okresach chłodniejszych. Zmiany klimatu powodowały zmiany nachylenia osi obrotu planety. W górnej części zdjęcia widać wcięcie czapy polarnej. Wcięcia takie są liczne, jednak ich pochodzenie jest nieznane. Widoczne są tez stożkowate kopce. Interpretowano je jako stare formacje wulkaniczne. Teraz jednak uważa się, że przynajmniej część z nich to pozostałości materiału który opierał się erozji bardziej od swojego otoczenia.

http://www.dlr.de/mars-express/en/desktopdefault.aspx/tabid-207/1616_read-16181/

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #10 dnia: Październik 24, 2010, 05:40 »
Za pomocą instrumentu OMEGA wykryte zostały bardzo silne sygnatury tlenków żelaza i soli w Aram Chaos. Jest to krater o średnicy 280 km położony na północy wschód do Valles Marineris. Jest połączony z kanałem Ares Vallis przez zagłębienie w jego wschodniej ścianie o głębokości 1.5 km oraz szerokości 15 km. W celu zbadania geologii tego obszaru dane z OMEGA w zakresie widzialnym i bliskiej podczerwieni (0.38 - 1.05 um), podczerwieni o krótkiej fali (0.93 - 2.73 um) i podczerwieni o długiej fali (2.55 - 5.2 μm) zostały porównane z obrazami wysokiej rozdzielczości.

Poszukiwania tlenków żelaza wykazały w tym miejscu ich najsilniejszą koncentrację (3 razy większą niż w pyle pospolitym na Marsie), a także występowanie tlenków żelaza przemieszanych z solami. W połączeniu z obrazami spektrogramy pozwoliły na odtworzenie możliwej historii geologicznej tego krateru i wyróżnienie 2 epizodów gromadzenia osadów.
Starsze osady odpowiadają chaotycznie ukształtowanemu terenowi, którego skład mineralny nie mógł być oszacowany, ponieważ jest on pokryty pyłem (OMEGA może analizować tylko górne mikrometry powierzchni). Młodsze osady odpowiadają kopulastym formacją  o grubości 900 metrów połażonych w obrębie chaotycznego terenu. Są one złożone z jasnego materiału zawierającego tlenki żelaza i sole. Po uformowaniu erozja eoliczna wytworzyła w nich duże kanały. W ich obrębie usunięty został jasny materiał, a lokalnie pozostał ciemny piasek i wydmy bogate w tlenki żelaza. Procesy te mogą być podobne do tych występujących w miejscu lądowania Opportunity.

http://sci.esa.int/science-e/www/object/index.cfm?fobjectid=43946

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #11 dnia: Październik 24, 2010, 05:41 »
Opublikowany został obraz Ariadnes Colles złożony ze zdjęć uzyskanych 16 kwietnia 2007r. Współrzędne tego obszaru to  34S, 172E. Rozdzielczość obrazu wynosi 13 metrów na piksel.

Ariadnes Colles jest przykładem terenu chaotycznego, w którym występuje nagromadzenie bloków skalnych o różnych wielkościach oraz płaskowzgórzy. Jest położony w obrębie wyżyn południowych.

Obszar pokazany na zdjęciu jest zdominowany przez bloki skalne o szerokości 1 – 10 kilometrów. Są one jaśniejsze od otoczenia. Część bloków przypomina płaskowzgórza. Mają one wysokość do 300 metrów. Bloki są ułożone liniowo w kierunku północy zachód – południowy wschód. W części południowo – zachodniej widoczne są Grety będące efektem ściskania skorupy. Wyznaczają one zachodni skraj Ariadnes Colles. Nie jest jasne, czy formacja ta powstała na skutek działalności wody czy wiatru.

Ciemny materiał w części południowej jest piaskiem albo pyłem wulkanicznym. Widoczny jest też duży krater o średnicy 30 km i głębokości 1200 m. Prawie w jego centrum widoczny jest młodszy krater o średnicy 10 km.


http://www.dlr.de/mars-express/en/desktopdefault.aspx/tabid-207/1616_read-17066/

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #12 dnia: Październik 24, 2010, 05:41 »
Opublikowany ostatnio obraz powierzchni marsa z kamery HRSC przedstawia krater oraz system kanałów w Hephaestus Fossae.

Zdjęcia użyte do jego wytworzenia zostały wykonane 28 grudnia 2007r. Współrzędne sfotografowanego obszaru tu 21st N, 126st E. Obraz ma rozdzielczość około 16 metrów na piksel i obejmuje obszar o wymiarach 170 x 80  km. Hephaestus Fossae rozciąga się od zachodniej krawędzi wulkanu Elysium Mons do równiny Utopia Planitia.

Powierzchnia jest generalnie równa. Występują na niej kratery o średnicach od  800 do 2800 metrów. W regionie tym są też rozproszone drobne kratery. Z lewej strony zdjęcia widoczny jest duży krater o średnicy 20 kilometrów obszar o powierzchni  150 kilometrów kwadratowych.

Ten największy na zdjęciu krater posiada cokół wyrzuconej materii, co odróżnia go od mniejszych kraterów. Obecność takiego pola wyrzutów oraz kanałów sugeruje, iż uderzenie które wytworzyło krater spowodowało stopienie lodów podpowierzchniowych. Mniejsze kratery nie posiadają takich struktur ponieważ prawdopodobnie nie przebiły powierzchni dostatecznie głęboko. Na podstawie głębokości kraterów możliwe jest więc oszacowanie głębokości na jakiej zalegał lód.

http://www.dlr.de/mars-express/en/desktopdefault.aspx/tabid-207/1616_read-17771/

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #13 dnia: Październik 24, 2010, 05:42 »
Zaprezentowany został obraz okolic Ma'adim Vallis z kamery HRCS sondy Mars Express.

Obraz powstał ze zdjęć uzyskanych 24 grudnia 2008r. Obejmuje teren o wymiarach 138 x 70 kilometrów. Jest on położony na południowy - wschód od systemu kanionów Ma'adim Vallis. Centrum zdjęcia znajduje się na 29st S, 182st E, a jego rozdzielczość wynosi 15 metrów na piksel.

Ma'adim Vallis jest pod względem wielkości drugim po Valles Marineris układem kanionów na Marsie. Znajduje się pomiędzy wulkanicznym regionem Tharsis a basenem uderzeniowym Hellas Planitia. Kaniony rozpoczynają się na wyżynach południowych (blisko granicy z równinami półkuli północnej) a kończą w kraterze Gusev. Szerokość systemu wynosi około 20 kilometrów, a jego głębokość - około 2 kilometry.

Na środku zdjęcia widoczna jest ostra granica pomiędzy ciemnym materiałem na zachodzie i jasnym na wschodzie. Jest to prawdopodobnie krawędź bazaltowego strumienia lawowego. Na powierzchni strumienia widoczne są grzbiety marszczeniowe. Powstały one na skutek działania sił ściskających powierzchnię.

W północnej części przedstawionego obszaru znajduje się krater uderzeniowy o średnicy około 20 kilometrów. Jest on częściowo pokryty lawą, więc powstał przed wystąpieniem erupcji wulkanicznej. Mniejszy krater o średnicy 7 kilometrów zlokalizowany przy południowym skraju dużego krateru jest oczywiście młodszy. Widoczny jest też krater posiadający wyrzuty materii. Powstały one najprawdopodobniej z materiału bogatego w lód wodny wrzuconego podczas impaktu.

W centralnej części obrazu widoczna jest struktura linowa o długości ponad 200 kilometrów. Jest to pękniecie skorupy, powstałe prawdopodobnie podczas formowania się regionu Tharsis położonego na północy - wschód od Ma'adim Vallis. Spowodowało to powstanie naprężeń w skorupie, których uwolnienie utworzyło strefy spękań.

http://www.dlr.de/mars-express/en/desktopdefault.aspx/tabid-207/1616_read-18822/

Scorus

  • Gość
Odp: Mars Express
« Odpowiedź #14 dnia: Październik 24, 2010, 05:42 »
Zaprezentowany został obraz obszary Daedalia Planitia na Marsie uzyskany z pomocą kamery HRCS.

Kraina Daedalia Planitia jest położona na południowy – wschód od wulkanu tarczowego Arsia Mons. Obraz przedstawia fragment powierzchni o centrum na 21st S, 243st E. Rozdzielczość przestrzenna wynosi 17 metrów na piksel. Zobrazowany teren ma wymiary 150 x 75 kilometrów.

Na obszarze tym znajduje się kilka strumieni lawowych o różnym wieku. Wybiegają one z południowej krawędzi Arsia Mons. Najmłodszy jest widoczny na górze zdjęcia. Widać w nim małe grzbiety oraz kanał lawowy (w górnym lewym rogu zdjęcia). Najstarszy strumień, widoczny na dole zdjęcia ma bardziej płaską powierzchnię, co zostało wywołane stopniowym gromadzeniem się osadów.

W górnej części zdjęcia widać też dwa zagłębienia. Są to stare zapadliska pochodzenia tektonicznego. Zostały częściowo wypełnione przez lawę. Na zdjęciu widać też zmodyfikowane kratery. Jeden z nich nie został zalany lawą. Lawa pokryła natomiast część obszaru zajętego przez wyrzuty materiału z tego krateru. Mniejszy krater został natomiast wypełniony lawą prawie zupełnie. Obecnie widać tylko części jego wałów brzeżnych. Wydaje się, że lawa wlała się do niego przez lukę w wale. W obrębie strumieni lawowych widać też zupełnie zalany krater. W tym przypadku dostrzegalny jest tylko jego zarys.

http://www.dlr.de/mars/en/desktopdefault.aspx/tabid-207/1616_read-20280/