Cassini

[Scorus]

PODSUMOWANIE MARCA 2013 r:

Atlas:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203494.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203644.jpg)



(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00204041.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00204898.jpg)

Janus:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203978.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203490.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203638.jpg)

Pandora:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203648.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00204049.jpg)

Pan:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203502.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203642.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203970.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00204051.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00204893.jpg)

Prometheus:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203500.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203640.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203967.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00204901.jpg)

[Scorus]

Ostatni bliski przelot koło Rhei, 9 marca.

NAC:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203868.jpg)


(subklatka)


(subklatka)


(subklatka)


(subklatka)


(subklatka)


(subklatka)


(subklatka)


(subklatka)


(subklatka)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203890.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203894.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203898.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203902.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203906.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203910.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203914.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203918.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203922.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203926.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203930.jpg)


(subklatka)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/N00203932.jpg)

WAC:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/W00079870.jpg)


(subklatka)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/W00079874.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS77/W00079877.jpg)

[Scorus]

PODSUMOWANIE KWIETNIA 2013:

Dione:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00204908.jpg)

Dione i jasna gwiazda:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206756.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206760.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206770.jpg)

Mimas - strona nocna:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00205020.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00205022.jpg)


Enceladus - strona nocna:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00205014.jpg)

Enceladus i pierścień E:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/W00080011.jpg)

Atlas:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206743.jpg)

Epimetheus:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00205799.jpg)

Janus:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206086.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206740.jpg)

Pandora:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206072.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206750.jpg)

Prometheus:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00205800.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206075.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206394.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206748.jpg)

Pan:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206083.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206747.jpg)

Daphnis:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00206741.jpg)

[ekoplaneta]

Enceladus pluje i pluje wodą. Ciekawe na ile przy obecnym tempie, ta niesamowita okołosaturniańska ,,kometa" będzie miała swój ,,żywot"? To znaczy za ile czasu Enceladus się ulotni w postaci tych gazów wyrzucanych w przestrzeń? Myślę, ze po pewnym czasie po odpowiednim skurczeniu się księżyca, efekty w postaci ,,gejzerów" pary i gazów się zakończą, gdyż procesy termiczne wskutek przyciągania Saturna i innych księżyców nie będą już tak skuteczne.....

[Scorus]

Tam głównie izotopy grzeją. Mimas znajduje się na podobnej orbicie i żadnej aktywności nie przedstawia.

[ekoplaneta]

Tam głównie izotopy grzeją. Mimas znajduje się na podobnej orbicie i żadnej aktywności nie przedstawia.

Ciekawe. A ja myślałem, ze to efekt działania grawitacji, podobnie jak to się ma z jowiańską Io oraz Europą. Tamte księżyce ogrzewane są przez siły pływowe. A skąd wiadomo, że to izotopy ogrzewają Enceladusa?

[Scorus]

Bo grzanie pływowe jest niewystarczające, a jakieś źródło ciepła być musi. A jak powstała dysproporcja w rozdziale izotopów między księżyce nie wiadomo.

[Romek63]

Chyba musimy poczekać na ostateczne rozwiązane tej przyczyny grzania. Kolejny bardzo bliski przelot obok Enceladusa (minimalna odległość 49 km.) dopiero 28.10.2015 r.    Trochę wcześniej przelot obok Dione 16 czerwca 2015 ale minimalna odległość tylko 515,9 i następnie 17.08.2015 r. minimalna odległość 474,2 km. Pewnie będą jakieś kolejne interesujące fotki tego księżyca  A później bliskie przeloty to praktycznie już tylko koło Tytana aż do końca misji.

[Scorus]

Nowa nazwa dla jeziora na Tytanie -  Ladoga Lacus:
http://planetarynames.wr.usgs.gov/Feature/15117

http://astrogeology.usgs.gov/HotTopics/index.php?/archives/482-New-Name-for-a-Lacus-on-Titan.html

Tak się składa, że jest położone poza pasami radarowymi składającymi się na mozaikę używaną na stronie IAU do definiowania nazw utworów
http://planetarynames.wr.usgs.gov/images/NP_lakes_low_noboundaries.pdf

[Scorus]

Zdjęcia Jowisza uzyskane podczas przelotu koło tej planety posłużyły do śledzenia zmian wielkości i kształtów gorących plam - przerw w pokrywie chmur. Na zdjęciach w zakresie optycznym są one ciemne. Jednak w zakresie podczerwieni są jasne, ponieważ widać przez nie gorętsze warstwy atmosfery. Zdjęcia z misji Galileo oraz dane z próbnika atmosferycznego wykazały, że wokół gorących plam występują skomplikowane układy wiatrów. Nie było jasności, czy plamy są falami atmosferycznymi, cyklonami czy czymś pomiędzy. Jednak z hipotez tłumaczących ich powstanie mówiła, że formują się podczas zapadania się dużej masy powietrza w głąb atmosfery. Jednak duża regularność w ich rozmieszczeniu wskazywała, że mogą być rodzajem fali. Typowo 8 - 10 gorących plam leży na jednej linii, w dość równych odstępach, z białymi chmurami pomiędzy. Może to zostać wyjaśnione jako fala przesuwająca zimne powietrze w głąb atmosfery. Prowadziłoby to to przerywania powłoki chmur i wynoszenia ciepłego powietrza ku górze. W ten sposób formowałyby się też strumienie chmur widoczne między plamami. Teoria ta została wsparta modelowaniem komputerowym.

Obecnie rozwój gorących plam był badany dzięki zestawieniu setek zdjęć pokazujących te struktury w obszarze pomiędzy ciemnym pasem a jasną strefą, do około 7 stopni na północ od równika. Dane te obejmowały okres 2 miesięcy. Mapowano również przebieg wiatrów wokół każdej z gorących plam i śledzenie oddziaływań z mijanymi zawirowaniami i łączenie się z wirami. W celu oddzielenia tych ruchów od dynamiki dżetów w których znajdowały się gorące plamy śledzono też małe chmury odpowiadające ziemskim cirrusom. Dostarczyło to pierwszych bezpośrednich pomiarów szybkości wiatrów w dżetach atmosferycznych. Wynosiły one 500 - 720 m/h, były znacznie większe niż przewidywano. Plamy przesuwały się z szybkością 362 m/h. Analiza poszczególnych ruchów pozwoliła na wykazanie, że ruch gorących plam jest zgodny z przebiegiem fali Rosbyego w atmosferze. Fala ta okrąża planetę w kierunku od zachodu do wschodu. Wznosi się i opada wzdłuż wysokości geograficznej, co 24 - 50 km.

http://saturn.jpl.nasa.gov/news/cassinifeatures/feature20130314/

Obraz gorącej plamy i otoczenia z 13 grudnia 2000r:
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16837

Oddziaływanie gorącej plamy z zawirowaniami, 21.11.-03.12.2000:
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16838

[Scorus]

Dane z VIMS posłużyły do analiz rozmieszczenia lodu wodnego oraz substancji zanieczyszczających na księżycach i pierścieniach w układzie Saturna. Oceniona w ten sposób ilość powierzchniowego lodu wodnego świadczy, że pochodzi on w znakomitej większości z początkowego okresu formowania się Układu Słonecznego. Nie mógł zostać osadzony przez komety w późniejszym czasie. Właściwości spektralne księżyców i cząstek tworzących pierścienie z grubsza korespondują z ich lokalizacją w układzie. Na wewnętrzne pierścienie i księżyce duży wpływ ma woda emitowana przez Enceladusa. Jednak generalnie wraz ze zwiększaniem się odległości od Saturna obiekty są bardziej czerwone spektralnie. Phoebe, prawdopodobnie pochodzący z pasa Kuipera zanieczyszcza zewnętrzne księżyce (takie jak Hyperion i Iapetus) czerwonym pyłem. Meteoroidy z zewnątrz wpływają na wewnętrzne części systemu pierścieni (głównie pierścień B), sprawiając że są one bardziej czerwone. Przyczyną mogą być tlenki żelaza lub policykliczne węglowodory aromatyczne. Jedną z niespodzianek była podobna czerwonawa barwa Prometheusa i pobliskich cząstek pierścieni. Inne księżyce w tym obszarze są bardziej białe. Sugeruje to, ze Protmetheus uformował się z cząstek pierścienia. Do tej pory nie było jasne, czy księżyce mogą powstać w ten sposób.

http://saturn.jpl.nasa.gov/news/cassinifeatures/feature20130327/

[kanarkusmaximus]

19 lipca Cassini dokona fotki Ziemi z okolic Saturna. Ma to być w kolorach zbliżonych do naturalnych:
http://saturn.jpl.nasa.gov/news/newsreleases/newsrelease20040618/

[Scorus]

PODSUMOWANIE MAJA 2013

Mimas:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00209678.jpg)

Mimas i pierścienie:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208313.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208339.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208372.jpg)

Enceladus:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00207042.jpg)

Tethys:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208430.jpg)

Atlas:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00210187.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208445.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00207567.jpg)

Epimetehus:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00207562.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208308.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208438.jpg)

Janus:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208444.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00210179.jpg)

Pandora:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208441.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00210191.jpg)

Prometheus:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00207626.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208439.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00210177.jpg)

Pan:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00207628.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00208310.jpg)


(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00210181.jpg)

Daphnis:

(http://saturn.jpl.nasa.gov/multimedia/images/raw/casJPGFullS78/N00207563.jpg)

[Scorus]

Wieloletnie obserwacje Tytana pozwoliły na prześledzenie zmian w globalnej cyrkulacji atmosferycznej podczas zmian pór roku, objawiających się w formowaniu się w formowaniu chmur nad biegunami. Na początku misji takie chmury lodowe były obserwowane nad biegunem północnym. Ciepłe powietrze z półkuli południowej unosiło się ku górze, przechodziło w okolice bieguna północnego,a  następnie ochładzało się i opadało. Wywoływało to powstawanie chmur. Ziemską analogią jest komórka Hadleya. Modele teoretyczne wskazywały, że cyrkulacja odwróci się, gdy biegun północny będzie ogrzewany przez słońce, a biegun południowy będzie się ochładzał. Zmiana zimy na wiosnę na półkuli północnej nastąpiła w sierpniu 2009 r. Jednak ponieważ pory roku na tytanie trwają aż 7.5 roku ziemskiego nie było wiadomo kiedy nastąpi zmiana w cyrkulacji i jak długo ona potrwa. Pierwsze oznaki zmian pojawiały się na początku 2012 r. VIMS zaobserwował wtedy czapę mgły i zawirowanie nad biegunem południowym. Analogiczne utwory były wcześniej związane z biegunem północnym. Następnie obserwacje CIRS pozwalające na określenie parametrów wiatrów i zmierzenie temperatur wykazały, że nad biegunie południowym następuje opadanie powietrza, a nie jego unoszenie ku górze. Analiza danych archiwalnych pozwoliła na stwierdzenie, że zmiana w cyrkulacji nastąpiła w ciągu 6 miesięcy w 2009 r. Pomimo to chmury jeszcze nie pojawiły się. Zostały zaobserwowane po raz pierwszy przez CIRS w grudniu 2012 r. Tak więc zanim powietrze mogło opadać na południu, musiało przez pewien czas napływać nad ten obszar. Ponadto biegun południowy musiał być ocieniony w stopniu pozwalającym na odpowiednie schłodzenie par i rozpoczęcie kondensacji. Chmury formowały się szybko. Nad biegunem północnym natomiast obserwowano je od początku misji. W trakcie obserwacji zarejestrowano ich wolny zanik. Rodzaj lodu tworzącego chmury jest nieznany. Na podstawie danych CRISM wykluczono proste związki, takie jak metan i etan. Możliwe, że chmury tworzy mieszanina złożonych związków ograniczanych.

http://saturn.jpl.nasa.gov/news/cassinifeatures/feature20130411/

[Scorus]

Obserwacje jezior w strefach polarnych Tytana wykonane za pomocą VIMS na przestrzeni wielu lat wykazały, że są one bardzo stabilne. Ich kształty i rozmiary nie ulegałby zmianie na przestrzeni lat. Sugeruje to, że parowanie zachodzi bardzo wolno. Metan paruje dość szybko, więc większą część cieczy w jeziorach musi stanowić bardziej stabilny etan. Jeziora również nie mogą napełniać się szybko, ponieważ opady deszczy węglowodorowych są obserwowane bardzo rzadko. badania e sugerują, że powierzchniowy metan przekształcający się z czasem w etan i cięższe węglowodory nie jest uzupełniany z wnętrza księżyca. Sugeruje się, że obserwowany obecnie metan został uwolniony z wnętrza w odległej przeszłości geologicznej, możliwe że na skutek dużego impaktu. Modelowanie wykazało, że powinien on zniknąć za kilkadziesiąt milionów lat.

http://saturn.jpl.nasa.gov/news/cassinifeatures/feature20130415/

Mozaiki VISM i RADAR pokazujące jeziora w obszarach polarnych. Małe jeziora nie zmieniły się w latach 2007 - 2010.
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16844

Mozaiki pokazujące sieci małych rzek i obszarów zabagnionych między jeziorami:
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16845

Małe jeziora na mozaice VIMS i obrazach radarowych o większej rozdzielczości:
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16846