Modelowanie wykazało, że w czasie zmian pór roku na północnej pólku Tytana można spodziewać się dużych zmian w pogodzie. Na początku misji na półkuli północnej panowała zima. Obecnie jest tam początek wiosny, a pod koniec misji, w 2017 r nastąpi przesilenie letnie. Wiatry północnej strefie polarnej były jak dotąd bardzo słabe - powierzchnia jezior była praktycznie idealnie płaska, co wykazano na podstawie obserwacji VIMS. Nowy model pozwolił na wykazanie, że do wygenerowania fal na powierzchni jezior konieczne są wiatry o szybkości 2 - 3 km/h. Wykorzystano w nim jednocześnie dane na temat pola grawitacyjnego Tytana, lepkości i napięcia powierzchniowego cieczy w jeziorach oraz stosunku gęstości pomiędzy cieczą w jeziorach a gazem w atmosferze. Inny model sugeruje, że podczas wiosny i lata szybkość wiatrów powinna wzrosnąć do 3 km/h. Tak więc Cassini będzie miał duże szanse na wykrycie falowania.
Inne badania, również posługujące się modelowaniem sugerują, że w okresie przesilenia letniego w strefach polarnych mogą formować się huragany. Źródłem energii może być ciepło uwalniane podczas wzmożonego parowania cieczy w jeziorach, po ociepleniu w okresie wiosenno - letnim. W czasie takich huraganów szybkość wiatru może wynosić nawet 70 km/h. Ich powstanie zależy jednak od zawartości poszczególnych węglowodorów w jeziorach, co nie zostało do tej pory ustalone. Jeśli Cassini zaobserwuje takie zjawiska atmosferyczne, będzie to świadczyło, że jeziora zawierają stosunkowo dużą domieszkę metanu. Tak więc koniec misji może być bardzo istotny dla badań procesów klimatycznych na Tytanie.
http://saturn.jpl.nasa.gov/news/cassinifeatures/feature20130522/Mozaika radarowa morza Ligeia Mare złożona z fragmentów pasów radarowych uzyskanych między lutym 2006 r a kwietniem 2007 r:
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA17031