Bazy na Księżycu i na Marsie - wizje i projekty

[Adam.Przybyla]

Ze stalych sufitowych:
[root@synergia bin]# python
Python 2.7.5 (default, Nov  6 2016, 00:28:07)
[GCC 4.8.5 20150623 (Red Hat 4.8.5-11)] on linux2
Type "help", "copyright", "credits" or "license" for more information.
>>> 500*4/6
333
>>>
... tony;-) Z powazaniem
                                         Adam Przybyla

[Borys]

I mnie tak ciekawi jaki jest tego ciężar, ile ton by ważyła taka baza?

Mniej więcej tyle, ile stacja kosmiczna o podobnych gabarytach.

[ekoplaneta]

Plus ciężar regolitu nazywanego na bazę.

[Borys]

Plus ciężar regolitu nazywanego na bazę.

Tak, ale regolitu z Ziemi dowozić nie trzeba. BTW, baza na obrazku wygląda jak dawna siedziba RMF FM.

[Orionid]

Drużyna Polki wygrała konkurs na projekt bazy księżycowej
ŚRODA, 08 LUTEGO 2017, 9:13


Ilustracja: Monika Lipińska

W międzynarodowym konkursie Moontopia, zorganizowanym w roku 2016 przez zajmujący się architekturą i designem brytyjski magazyn Eleven, wygrał zespół, któremu liderowała Polka, Monika Lipińska.

Brytyjski magazyn Eleven, który zajmuje się m.in. architekturą, ogłosił międzynarodowy konkurs Moontopia w sierpniu 2016 roku. Powodem, dla którego konkurs został ogłoszony, jest wznowienie zainteresowania Księżycem przez główne agencje kosmiczne świata oraz firmy prywatne – jak np. Virgin Galactic, która chce nakłonić ludzi do turystyki kosmicznej. Ponieważ od czasu pierwszego lądowania człowieka na Srebrnym Globie pojawiły się nowe technologie i koncepcje, organizatorzy konkursu stwierdzili, że dobrze byłoby zobaczyć, jak współczesna architektura może pomóc ludzkości w zaadoptowaniu się w nowym środowisku, w którym pojawiają się takie czynniki jak znaczne zmiany temperatury, czy mniejsze niż na Ziemi przyciąganie grawitacyjne.

W jury konkursu zasiadali przedstawiciele NASA (odpowiedzialni m.in. za zarządzanie i architekturę kosmiczną), Instytutu Bucminstera Fullera, a także architekci Alberto Villanueva Galindo (Idea Architecture Office), ASPECT Studios (zwycięzcy poprzedniego konkursu organizowanego przez Eleven Magazine ‘San Francisco 2016’), Christina Ciardullo (badaczka kosmosu na uniwersytecie Carnegie Mellon) oraz Andrea Verenini (redaktor naczelna Eleven Magazine).

Uczestnicy konkursu mieli za zadanie opracowanie koncepcji samowystarczalnej kolonii na Księżycu, gdzie można by było żyć, pracować i prowadzić badania oraz przyjmować ziemskich turystów. Zaproszono architektów, badaczy i wizjonerów z całego świata. Na konkurs nadesłano ponad 100 prac. Wyniki konkursu zostały ogłoszone 11 stycznia 2017. Największe uznaniem ekspertów zdobyła praca kobiecego zespołu w składzie: Monika Lipińska (Polska, kapitan), Laura Nadine Olivier (Niemcy) i Inci Lize Ogun (Włochy). Architekci stworzyli projekt kolonii zbudowanej w oparciu o technologię druku 3D.

Według pomysłodawczyń projektu Testlab, jest on przyszłością życia na Księżycu i eksploracji dalszego kosmosu. Koncepcja księżycowej bazy jest prosta. Byłaby ona stopniowo zaludniana w miarę upływu czasu. Na przestrzeni kilku lat począwszy od prostego, pojedynczego habitatu, zamieszkiwanego tylko przez określoną wcześniej liczbę astronautów, aż do całej kolonii, zamieszkanej przez sporą grupę ludzi. Kolonia byłaby rozbudowywana warstwa po warstwie, niczym rosyjska matrioszka, kiedy to Testlab stanie się w pełni autonomiczny.

Wszystkie osoby, które przeszły szkolenie, będą mogły polecieć na Księżyc i uczestniczyć w dalszym rozwoju kolonii. Planowane jest, że astronauci oraz wolontariusze będą eksperymentować z uprawą roślin w warunkach pozaziemskich, testować możliwości druku 3D i 4D oraz doświadczać, co to znaczy żyć w środowisku, które dotychczas było całkowicie obce ludzkości. Zawodowi astronauci mieliby pracować ramię w ramię razem z ludźmi, którzy są pasjonatami kosmosu oraz pionierami poszukującymi nowych i fascynujących sposobów życia w nowym świecie, nieprzystosowanym dla ludzi. W dalszej perspektywie program rozwoju kolejnej kolonii można by powtórzyć w innym miejscu.


Ilustracja: Monika Lipińska

Najważniejszą strukturą całego założenia będzie zewnętrzna membrana. Prostota tego rozwiązania polega na tym, że oparta na prostym wzorze origami powłoka z programowalnego włókna węglowego może być wydrukowana oraz złożona na powierzchni Księżyca. Jest ona złożoną technologicznie i materiałowo strukturą pełniącą rolę „skorupy” ochronnej dla całego założenia, która przede wszystkim umożliwia pozyskiwanie tlenu oraz wytwarzanie wody.

Wiatr słoneczny niesie na powierzchni Księżyca atomy wodoru, które będą wyłapywane i przechowywane w zewnętrznych warstwach powłoki. „Skorupa” ta składa się z kilku osobnych membran. Pierwsza z nich zawiera roztwór wodny, który odbiera i przekazuje kationy wodoru do następnych warstw (zwilżone kationy są stabilniejsze od suchych). Kolejna membrana posiada silniki odwrotnej dializy z trzema modułami. Każdy z modułów zawiera aniony elementów powszechnie występujących w księżycowym regolicie; żelazo (Fe), krzem (Si), chlor (Cl) i azot (N).


Ilustracja: Monika Lipińska

Przekazywanie ich od jednego modułu do drugiego jest możliwe dzięki nanoporowatym warstwom, które utrzymują migracje atomów w jednym kierunku, zawsze ku niższej gęstości. Silniki te są więc podzielone na kilka porowatych warstw opartych na pojęciu odwróconej dializy. Warstwy te zawierają następujące związki: wodorotlenek żelaza(II), czterochlorek krzemu oraz ditlenek krzemu. Wodór przechodzi przez różne warstwy i przyczynia się do rozbicia tych związków, dzięki czemu otrzymujemy wodę oraz tlen.

Monika Lipińska jest dumna z wygranej i cieszy się z faktu, że mogła dołożyć własną cegiełkę do sukcesów Polaków odnoszonych w ostatnich kilku latach na poletku kosmicznym. Polka skończyła studia pierwszego stopnia na Wydziale Architektury na Politechnice Wrocławskiej, w ramach których studiowała również przez rok na Politecnico di Milano we Włoszech. Zdobywała swoje doświadczenie zawodowe w biurach na całym świecie, pracując w Hiroshi Nakamura & Nap w Tokio, w COBE w Kopenhadze oraz w Mork Ulnes Architects w San Francisco. Obecnie robi studia magisterskie z architektury, ze specjalizacją eksperymenty przestrzenne (architektura w środowiskach ekstremalnych) na Uniwersytecie w Lund w Szwecji.

Oprócz zainteresowania architekturą, zajmuje się także innymi naukami, ze szczególnym uwzględnieniem tych związanych z kosmosem. Posiada liczne certyfikaty z kursów z inżynierii kosmicznej, załogowych lotów w kosmos, planowaniu misji kosmicznych organizowanych przez uczelnie w Stanach Zjednoczonych (MIT), Hiszpanii (Universidad Carlos III de Madrid) oraz Szwajcarii (École polytechnique fédérale de Lausanne).

(PG)

Źródło: Monika Lipińska
http://www.space24.pl/543444,druzyna-polki-wygrala-konkurs-na-projekt-bazy-ksiezycowej

[Robek]

I mnie tak ciekawi jaki jest tego ciężar, ile ton by ważyła taka baza?

Mniej więcej tyle, ile stacja kosmiczna o podobnych gabarytach.

No to już porównując to z ISS, gdzie mamy mase ponad 400 ton, a objętość przestrzeni użytkowej, ponad 800 metrów sześciennych, i teraz weźmy żeby ta baza na Księżycu ważyła 80 ton, i wtedy mamy 160 metrów sześciennych przestrzeni użytkowej, i tak na moje oko, to chyba tyle wystarczy?

[Orionid]

Polacy przeprowadzą analogową misję marsjańską w USA
07.03.2017

Polscy naukowcy przeprowadzą dwutygodniową, analogową misję marsjańską EXO.17. Powierzchnię Marsa będzie imitował ośrodek Mars Desert Research Station w amerykańskim Utah. Misja rozpocznie się 11 marca, a jej elementem będą testy systemu filtrowania powietrza czy sposobów radzenia sobie ze stresem.

Misja EXO.17 jest efektem współpracy Uniwersytetu SWPS i Fundacji EXORiON, założonej przez absolwenta uczelni Jakuba Falacińskiego - psychologa i wynalazcę. "Zostanie przeprowadzona w amerykańskim ośrodku badawczym Mars Desert Research Station (MDSR). Na czas prowadzenia eksperymentu zostanie on oddany do dyspozycji interdyscyplinarnego zespołu z Warszawy" - poinformował Uniwersytet SWPS.
 
Misja analogowa to symulacja maksymalnie zbliżona do załogowej wyprawy na Marsa. Badacze będą więc używali analogicznego sprzętu, wykonywali analogiczne czynności i korzystali z analogicznych procedur. Będą też pracowali w terenie, którego krajobraz do złudzenia przypomina marsjański. Baza MDSR znajduje się bowiem na pustyni w amerykańskim stanie Utah.
 
Przez ponad dwa tygodnie Polacy będą testowali sprzęt i rozwiązania technologiczne i przeprowadzą badania psychologiczne. Jednym z testowanych urządzeń będzie analog kombinezonu kosmonautycznego, który pozwala na dostosowanie części skafandra do wykonywanych zadań. "Na przykład geolog potrzebuje innych kieszeni, niż operator łazika, musi więc rekonfigurować kombinezon w zależności od aktualnych potrzeb" – tłumaczy Falaciński. "To pierwszy, całkowicie polski, analog kombinezonu kosmicznego. Na nim będziemy się uczyć i badać jak miałaby właściwie wyglądać kolejna generacja tego kombinezonu" - podkreśla.
 
Badacze przetestują też nową wersję holtera - urządzenia, które ma analizować pracę serca podczas wykonywania rutynowych zadań i porannych ćwiczeń gimnastycznych. "Sprawdzą również system filtrowania powietrza w habitacie. Marsjański pył wnika głęboko w strukturę płuc, stąd takie środki ochrony są niezbędne" - informuje w komunikacie prasowym Uniwersytet SWPS.
 
Analogowi astronauci będą mogli wypróbować także autorski wynalazek Jakuba Falacińskiego – prysznic mgłowy FOG. Minimalistyczne urządzenie umożliwia kąpiel w dwóch szklankach wody.
 
Misja to jednak nie tylko testy sprzętu. "Analogowe symulacje są w dużej mierze poszukiwaniem potencjalnych problemów. Sprawdzamy, co działa, a co wymaga ulepszenia. Nie skupiamy się jednak wyłącznie na testowaniu sprzętu. Przede wszystkim interesuje nas tzw. czynnik ludzki w warunkach izolowanych" – podkreśla Falaciński.
 
Właśnie on będzie przedmiotem badań dr hab. Hanny Bednarek z Uniwersytetu SWPS. Uczestnicy tworzący zespół będą musieli sobie poradzić w nietypowych warunkach z trudnymi zadaniami. Dlatego zaplanowane badania obejmują m.in. style radzenia sobie ze stresem oraz funkcjonowanie tzw. pamięci roboczej.
 
Ze względu na nietypowe warunki, w jakich będzie odbywała się misja, przed jej rozpoczęciem określony zostanie chronotyp poranny lub wieczorny każdego z uczestników wyprawy, czyli ich indywidualny rytm aktywności w cyklu dobowym.
 
W trakcie misji zadaniem załogi będzie codzienny pomiar nastroju oraz wykonanie dwóch sesji badań pamięci roboczej: zgodnie i niezgodnie z własnym chronotypem, czyli rano i wieczorem. Naukowcy liczą, że dzięki tym badaniom uzyskają informacje umożliwiające w przyszłości sporządzanie zindywidualizowanych, optymalnych harmonogramów pracy badawczej uczestników tego typu wypraw.
 
Dr Karolina Zawieska przyjrzy się roli Aresa, czyli łazika marsjańskiego, którego podczas eksperymentu będą używali analogowi astronauci. "Zbada, czy uczestnicy misji będą go traktowali jak przytulankę, przyjaciela, zwierzaka, czy jako +zimne+ narzędzie, które ma służyć do realizacji określonych zadań" - opisuje Falaciński.
 
Prace analogowej załogi będzie koordynowało Centrum Kontroli Misji EXO.17, mieszczące się w Instytucie Lotnictwa w Warszawie. Tam też na bieżąco będą trafiały wszystkie zbierane podczas misji dane.
 
Procedury wypracowane podczas misji EXO.17 mają posłużyć do realizacji cyklicznych misji EXO (Experimental Objectives), które będą odbywać się co dwa lata. "W 2019 r. załoga wyjedzie na Islandię, gdzie będzie prowadzić, prawdopodobnie pierwsze na świecie, eksperymenty we własnym mobilnym habitacie. Już teraz studenci, naukowcy, start-upy oraz firmy mogą zgłaszać swoje prototypy czy rozwiązania do przetestowania w niecodziennych warunkach, również takich, jakie panują również na Spitsbergenie, dokąd załoga wybierze się w 2021 r." - informuje Uniwersytet SWPS.
 
Analogowe misje planetarne to jedyna na razie forma zdobywania wiedzy i doświadczenia na temat operacyjno-technicznych wyzwań, jakie stoją przez astronautami w trakcie misji załogowych. Najbardziej znaną misją tego typu był "Mars 500", w ramach którego przez 520 dni w izolacji przebywało sześciu mężczyzn. W trakcie "Mars 500" sprawdzano m.in. autonomiczność załogi, zdolność do współpracy z kontrolą misji, zdolność do rozwiązywania problemów, identyfikację konfliktów oraz wyniki przeprowadzanych testów i prac.
 
PAP - Nauka w Polsce
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,413380,polacy-przeprowadza-analogowa-misje-marsjanska-w-usa.html

[Romek63]

Szklarnia do hodowli warzyw w ekstermalnych warunkach - na Antarktydzie, Marsie i Księżycu
https://www.forbes.pl/technologie/szklarnia-do-hodowli-warzyw-w-ekstermalnych-warunkach-na-antarktydzie-marsie-i/gke7bp9

[Orionid]

Już na ISS udało się coś  do jedzenia wyhodować. Wpływ roślinności na psychikę człowieka też jest niewątpliwy.
Brat Elona Muska w branży szklarniowej się realizuje. Następny krok może będzie księżycowy, choć są propozycje eksperymentalnej hodowli już w całkiem niedalekiej przyszłości na Marsie.



Link do materiału:

World premiere of the Antarctic greenhouse EDEN-ISS
10 Jul 2017 Source: German Aerospace Centre (DLR)

(...) Aeroponics is the magic word for cultivating in an Antarctic setting, and which will be used to enrich the crew’s diet. This technique is used to cultivate plants in a sterile environment without soil by spraying them with a water/nutrient blend. The researchers also adjust the atmosphere in the greenhouse to best suit the needs of the plants. "We increase the carbon dioxide content, use special filters to clean the air of any fungal spores and bacteria, and sterilise the air with UV radiation," says Schubert. "This enables entirely organic cultivation without insecticides and pesticides." Like on a space station, the greenhouse has an airtight circulation system, including an airlock that Paul Zabel will use as his daily entrance. Moreover, the closed circuit will make it possible to recapture all of the water that the plants release into the air and reuse it.

The artificial Sun in the Antarctic night is a cocktail of blue, red and white light that bathes the containers and plants in shimmering violet hues. Light is shone on the plants in a determined day/night rhythm for 16 hours, after which they are left to rest light-free for eight hours. A water-cooled LED system, with computerised control of each individual LED and its wavelength, provides the specific conditions needed for each plant to thrive effectively.(...)
https://www.research-in-germany.org/en/research-landscape/news/2017/07/2017-07-07-world-premiere-of-the-antarctic-greenhouse-eden-iss.html
http://www.dlr.de/irs/en/desktopdefault.aspx/tabid-11408/#gallery/29071

Meals Ready to Eat: Expedition 44 Crew Members Sample Leafy Greens Grown on Space Station
Aug. 7, 2015

(...) Besides the nutritional benefits, could growing fresh produce in space also provide a psychological benefit? Alexandra Whitmire, a scientist at NASA’s Johnson Space Center in Houston is involved in research to answer that question.

Whitmire is a Behavioral Health and Performance Research scientist for NASA's Human Research Program. Her team supports research related to reducing psychological risks on a Mars mission.

"The Veggie experiment is currently the only experiment we are supporting which involves evaluating the effects of plant life on humans in space," Whitmire said. (...)

Her team is focused on crew behavioral conditions, performance reduction, and team communication and psychosocial adaption. (...)
https://www.nasa.gov/mission_pages/station/research/news/meals_ready_to_eat

NASA Wants to Build a Greenhouse on Mars
A small greenhouse growing thale cress may be on its way to Mars by 2021
By Colin Schultz smithsonian.com  May 8, 2014


Lettuce growing aboard the International Space Station. (NASA.)

(...) Growing plants in Mars-like conditions is no simple feat, as NASA researchers found out in 2004. Aside from the radiation and the lack of gravity, plants are not accustomed to Mars' low atmospheric pressure. Life on Earth can survive a great many challenges, from the heat of the desert to the cold of the Arctic. But a lack of atmosphere is not something plants are used to dealing with. The only real way to know whether we can work around these challenges is to try. (...)
http://www.smithsonianmag.com/smart-news/nasa-wants-build-greenhouse-mars-180951369/

NASA May Put Greenhouse on Mars in 2021
By Mike Wall, Senior Writer | May 6, 2014

(...) MPX would employ a clear "CubeSat" box — the case for a cheap and tiny satellite — which would be affixed to the exterior of the 2020 rover. This box would hold Earth air and about 200 seeds of Arabidopsis, a small flowering plant that's commonly used in scientific research.

The seeds would receive water when the rover touched down on Mars, and would then be allowed to grow for two weeks or so.

"In 15 days, we'll have a little greenhouse on Mars," Smith said.

MPX would provide an organism-level test of the Mars environment, showing how Earth life deals with the Red Planet's relatively high radiation levels and low gravity, which is about 40 percent as strong as that of Earth, she added.

"We would go from this simple experiment to the greenhouses on Mars for a sustainable base," Smith said. "That would be the goal."

In addition to its potential scientific returns, MPX would provide humanity with a landmark moment, she added. (...)
https://www.space.com/25767-nasa-mars-greenhouse-rover-plant-experiment.html



Link do materiału:

NASA prezentuje nadmuchiwane szklarnie do uprawy roślin na Marsie
5 maja 2017

(...) Woda, wykorzystywana do hodowli roślin, dostarczona musi być z zewnątrz. Może ona być przywieziona wraz z ludźmi, ale także pozyskiwana na miejscu np. poprzez topienie lodu z czap znajdujących się np. na Marsie.

Woda, przed dotarciem do roślin, będzie natleniana w systemie i uzupełniania w sole mineralne i inne składniki odżywcze potrzebne roślinom. System nawadniający w szklarni będzie powoli podawał wodę do korzeni roślin. (...)
http://swiatoze.pl/nasa-prezentuje-nadmuchiwane-szklarnie-uprawy-roslin-marsie/

[Orionid]

UPRAWY "KSIĘŻYCOWE"

Chociaż upłynie jeszcze wiele lat , zanim ludzie wrócą na Księżyc , już dziś prowadzi się przygotowania do stworzenia im tam możliwie dobrych warunków życia. Myśli się między innymi o przygotowaniu upraw rozmaitych roślin jadalnych, które służyłyby urozmaiceniu jadłospisu i jednocześnie umożliwiły ograniczenie konieczności sprowadzania z Ziemi ważnych artykułów żywnościowych , takich jak zboża czy jarzyny. W ośrodku Oddziału Syberyjskiego Akademii Nauk ZSRR na przykład wykonuje się obecnie eksperymenty z pszenicą , marchwią , burakiem ćwikłowym i rzepą.

Rośliny hoduje się z nasion , poddając cyklowi oświetlenia słonecznego na Księżycu (14 dób jasności , 14 dób ciemności). W "nocy" utrzymuje się temperaturę tylko +3 do +4 stopni C. Hodowlę realizuje się metodą hydroponiczną , a więc bezglebową. Do dostarczonej wody nie wprowadza się dodatkowo żadnych soli mineralnych. Zgodnie z dotychczasowymi wynikami eksperymentów , pomimo braku specjalnego dowozu takich soli , zwłaszcza związków azotu , i specyficznego cyklu zmiany oświetlenia , wszystkie rośliny wytwarzają normalne korzenie , a na pszenicy w ciągu drugiego "dnia księżycowego" wytworzyły się kłosy.

Źródło: Astronautyka 1977 nr 4

[Orionid]

Lava tubes: the hidden sites for future human habitats on the Moon and Mars

European Planetary Science Congress 2017 Press Notice , Sunday, 24th September


ESA Astronauts training in terrestrial lava tubes in Lanzarote during the PANGEA 2016 course. Credit: ESA/L. Ricci

Lava tubes, underground caves created by volcanic activity, could provide protected habitats large enough to house streets on Mars or even towns on the Moon, according to research presented at the European Planetary Science Congress (EPSC) 2017 in Riga. A further study shows how the next generation of lunar orbiters will be able to use radar to locate these structures under the Moon’s surface.

Lava tubes can form in two ways: ‘overcrusted’ tubes form when low-viscosity lava flows fairly close to the surface, developing a hard crust that thickens to create a roof above the moving lava stream. When the eruptions end, the conduit is drained leaving a tunnel a few metres beneath the surface. ‘Inflated’ tubes are complex and deep structures that form when lava is injected into existing fissures between layers of rock or cavities from previous flows. The lava expands and leaves a huge network of connected galleries as it forces its way to the surface. Lava tubes are found in many volcanic areas on Earth, including Lanzarote, Hawaii, Iceland, North Queensland in Australia, Sicily and the Galapagos islands. Underground networks of tubes can reach up to 65 kilometres. Space missions have also observed chains of collapsed pits and ‘skylights’ on the Moon and Mars that have been interpreted as evidence of lava tubes. Recently the NASA GRAIL mission provided detailed gravity data for the Moon that suggested the presence of enormous subsurface voids related to lava tubes below the lunar ‘Maria’, plains of basalt formed in volcanic eruptions early in the Moon’s history.

Now, researchers from the University of Padova and the University of Bologna in Italy have carried out the first systematic comparison of lava tube candidates on the Earth, Moon and Mars, based on high-resolution Digital Terrain Models (DTM) created from data from spacecraft instrumentation.

“The comparison of terrestrial, lunar and martian examples shows that, as you might expect, gravity has a big effect on the size of lava tubes. On Earth, they can be up to thirty metres across. In the lower gravity environment of Mars, we see evidence for lava tubes that are 250 metres in width. On the Moon, these tunnels could be a kilometre or more across and many hundreds of kilometres in length,” says Dr Riccardo Pozzobon, of the University of Padova. “These results have important implications for habitability and human exploration of the Moon but also for the search of extraterrestrial life on Mars. Lava tubes are environments shielded from cosmic radiation and protected from micrometeorites flux, potentially providing safe habitats for future human missions. They are also, potentially, large enough for quite significant human settlements – you could fit most of the historic city centre of Riga into a lunar lava tube.”

The work by Pozzobon and colleagues is already being used in the European Space Agency’s astronaut training programme. The teams lead a planetary geology training course called PANGAEA for the European Space Agency’s astronauts and engineers. The PANGAEA project has included a field trip and a test campaign in lava tubes in the Canary Island to familiarise the astronauts with geological research they could carry out during future missions to the Moon or Mars, as well as to test technical and operational systems. In particular, PANGAEA has focused on using laser technologies to characterise the Corona lava tube, an 8-kilometre long tunnel on Lanzarote.

However, analysis of lava tubes with DEMs requires that a collapse or a puncture from a meteorite reveals the presence of the hidden tunnel. Conventional remote sensing instruments cannot detect and characterise the lava tubes, as they cannot acquire measurements beneath the surface.

In a separate talk at EPSC, Leonardo Carrer and colleagues of the University of Trento presented a concept for a radar system specifically designed to detect lava tubes on the Moon from orbit. The radar probes beneath the lunar surface with low frequency electromagnetic waves and measures the reflected signals. This radar instrument could determine accurately the physical composition, size and shape of the caves and obtain a global map of their location.

“The studies we have developed show that a multi- frequency sounding system is the best option for detecting lava tubes of very different dimensions. The electromagnetic simulations show that lava tubes have unique electromagnetic signatures, which can be detected from orbit irrespective of their orientation to the radar movement direction.
Therefore, a mission carrying this instrument would enable a crucial step towards finding safe habitats on the Moon for human colonisation,” says Carrer.

http://www.europlanet-eu.org/lava-tubes-the-hidden-sites-for-future-human-habitats-on-the-moon-and-mars/

[Romek63]

Jak myślicie - doczekamy się takiej bazy na Księżycu ? 

Moon colonization – many lava tube caves, water and high amounts of titanium
https://www.nextbigfuture.com/2017/10/moon-colonization-many-lava-tube-caves-water-and-high-amounts-of-titanium.html

[kanarkusmaximus]

Najlepiej w jakiejś wielkiej jaskini pod powierzchnią Księżyca!

[piools]

Tak duża baza musiałaby być sfinansowana przez większość ilość turystów, a tutaj tylko 2-ch latających. Spodziewałbym się raczej tłoku w powietrzu.

[ekoplaneta]

I pomyśleć, że na Księżycu i Marsie czekają na nas domy. Tylko trzeba je wykończyć, zainstalować ogrzewanie, oświetlenie itp