Wciąż niepotwierdzone kandydatki na małe egzoplanety Keplera w ekosferze

[kanarkusmaximus]

Niezła wartość - ponad 100 kandydatów/ek na małe skaliste obiekty wokół/wewnątrz ekosfer. Jeszcze 10 lat temu nikt w to by nie uwierzył...

[mars76]

23 Lipca b.r. tego samego dnia gdy upubliczniono odkrycie Keplera 452b (KOI-7016.01), poinformowano także o ponad tuzinie nowych kandydatek na egzoplanety które są niewiele większe od Ziemi i okrążają gwiazdy zbliżone temperaturą i jasnością do naszego Słońca w odległościach teoretycznie pozwalających na utrzymanie się na nich wody w stanie ciekłym. Aktualnie w danych Keplera jest już nieco ponad 110 kandydatek na egzoplanety o promieniach poniżej 2 RE w ekosferach różnych typów gwiazd (od czerwonych karłów typu M, po gwiazdy zbliżone do naszego Słońca).

Czuję , że najbliższe lata w tej dziedzinie będą fascynujące! ; p.s szkoda ze proxima centauri ma planetę skalistą ale nie w ekosferze;(

[kanarkusmaximus]

Marsie - Proxima Centauri? Jesteś pewien?

[ekoplaneta]

Marsie - Proxima Centauri? Jesteś pewien?

Może to proroctwo, albo nasz Mars 76 ma dobre znajomości? 

[mars76]

Marsie - Proxima Centauri? Jesteś pewien?

Przepraszam za zamieszanie ; Chodziło mi o Alfę Centauri B -sorki za "przejęzyczenie"

[Slavin]

Jedna z wielu tych wciąż niepotwierdzonych kandydatek Keplera na potencjalnie ziemiopodobną pozasłoneczną potencjalną egzoplanetę KOI-3138.01 jest naprawdę zadziwiająca.

Wciąż niepotwierdzony obiekt o średnicy wynoszącej 0,57 średnicy Ziemi (mniej więcej średnica naszego Marsa) stale orbituje z okresem 8,7 dnia! wokół swojego bardzo słabego czerwonego karła typu M8 o jego temperaturze wynoszącej zaledwie 2700 stopni Kelwina.

Jego macierzysta czerwona gwiazda jest chłodniejsza, mniejsza i ciemniejsza nawet od czerwonej gwiazdy Proximy Centauri.

Układ gwiazdy KOI-3138 z jej wciąż niepotwierdzoną kandydatką KOI-3138.01 znajduje się w odległości 219 lat świetlnych od Ziemi.

[kanarkusmaximus]

Bardzo ciekawe odkrycie! Tylko czy taki obiekt w ogóle może mieć jakąś atmosferę?

[Slavin]

Obecność potencjalnej atmosfery na tym wciąż niepotwierdzonym globie byłaby utrudniona z przynajmniej dwóch osobnych powodów:

Po pierwsze zakładając że wciąż niepotwierdzony KOI-3138.01 ma wielkość zbliżoną do średnicy naszego Marsa, jego ichniejsze przyciąganie grawitacyjne jest mniejsze od ziemskiego przyciągania grawitacyjnego Ziemi.

Po drugie wciąż niepotwierdzony KOI-3138.01 stale okrąża z okresem orbitalnym wynoszącym zaledwie 8,7 dnia swojego bardzo słabego czerwonego karła klasy M8.

Taka bliskość mniejszej od Ziemi egzoplanety do jej macierzystego słabego czerwonego karła (temperatura na KOI-3138 to jest "zaledwie" 2700 stopni Kelwina a to jest bardzo mało jak na gwiazdę) spowodowałaby że wciąż niepotwierdzony KOI-3138.01 zwróciłby się (i prawdopodobnie jest on cały czas stale zwrócony) jedną swoją półkulą do swojego czerwonego karła w efekcie jej jedna strona (dzienna) tej małej egzoplanety cały czas smażyłaby się z gorąca a na jej drugiej stronie (nocnej) byłoby tak zimno że mogłyby nawet tam powstać czapy polarne z zamarzniętego stałego dwutlenku węgla CO2.

W takim przypadku na wciąż niepotwierdzonym KOI-3138.01 niestety raczej w ogóle nie ma obecnie żadnej ichniejszej potencjalnej atmosfery.

Pojawiają się jednak również alternatywne do tego konserwatywnego założenia modele komputerowe dotyczące fizyczno-chemicznego zachowania potencjalnych atmosfer egzoplanet stale krążących w ekosferach wokół swoich czerwonych karłów.

Według nich tak znaczna różnica temperatur między dzienną a nocną półkulą planety powodowałaby że na nocnej stronie planety mrozne powietrze wędrowałoby bliżej jej powierzchni w stronę dziennej strony planety i tam w okolicach ichniejszego zenitu takiej stale zablokowanej planety to ichniejsze powietrze rozgrzewałoby się i podnosiłoby się ono do góry i przemieszczałoby się z powrotem na drugą nocną stronę takiej stale zablokowanej planety.

Według tego alternatywnego modelu na takich stale "zablokowanych" swoją jedną stroną egzoplanetach wokół czerwonych karłów mimo wszystko mogłaby się utrzymać stabilna atmosfera. A w niektórych miejscach w okolicach ichniejszego terminatora na granicy strony dziennej i nocnej strony planety mogłaby się utrzymać umiarkowana temperatura komfortowa dla człowieka.

W takim przypadku przy samej powierzchni takiej stale zablokowanej planety stale wiałyby nieustanne silne stałe wiatry - cały czas stale wiejące w jedną stronę.

Te stale wiejące silne wiatry częściowo wyrównywałyby spore różnice temperatur między jedną rozgrzaną gorącą dzienną stroną planety a drugą znacznie zimniejszą mroźną nocną półkulą planety.

[Slavin]

W 2014 roku zidentyfikowano wciąż niepotwierdzoną kandydatkę na egzoplanetę z otrzymanych danych z badawczego Keplera o indeksie podobieństwa do Ziemi (ESI) równym 0,90.

Ta wciąż niepotwierdzona kandydatka o swoim oznaczeniu katalogowym KOI-5737.01 stale okrąża podobną do naszego Słońca gwiazdę typu G z okresem obiegu 376,24 dni.

Sama wciąż niepotwierdzona planeta ma średnicę 1,32 większą od średnicy Ziemi.

Mielibyśmy tutaj do czynienia z układem intrygująco nieco podobnym do podobnego układu Kepler-452/Kepler-452b jednak sama wciąż niepotwierdzona egzoplaneta KOI-5737.01 byłaby rozmiarowo mniejsza od Keplera-452b który ma średnicę 1,6 większą od średnicy Ziemi.

[Slavin]

Układ gwiazdy Kepler-371 (jej inne alternatywne oznaczenie katalogowe to gwiazda KOI-2194) znajduje się stosunkowo dość daleko - 1914 lat świetlnych.

Gwiazda ta należy do typu spektralnego F - jest więc ona gorętsza od naszego Słońca.

Dnia 26 lutego 2014 roku gdy medialnie upubliczniono wówczas sławną "planetarną bonanzę" (medialnie ogłoszono wówczas jednoczesne potwierdzenie 715 nowych planet z danych zebranych dotąd z teleskopu kosmicznego Kepler wokół 305 różnych gwiazd - odkrycia te obejmują okres stałych obserwacji badawczego Keplera od maja 2009 roku do początku 2011 roku).

Jednym z nowo-potwierdzonych układów z potencjalnymi planetami była gwiazda KOI-2194 z jej dwiema potencjalnymi egzoplanetami: Kepler-371b (KOI-2194.01) oraz Kepler-371c (KOI-2194.02).

Obydwie one należą do osobnej grupy gorących superziemi.

Kepler-371b stale okrąża swoją macierzystą gwiazdę z okresem 34 dni i ma ona promień 1,89 Re.

Natomiast Kepler-371c stale okrąża swoją macierzystą gwiazdę w ciągu 67 dni mając promień 1,78 Re.

Obydwie te dwie planety z całą pewnością są bardzo gorące - najprawdopodobniej są one nawet jeszcze gorętsze od Wenus biorąc pod uwagę ich stosunkowo krótkie okresy orbitalne i dodatkowy fakt że ich gwiazda centralna jest jeszcze gorętsza od naszego Słońca.

Niewykluczone jest jednak że w tym układzie kryje się dodatkowy potencjalny planetarny rodzynek.
Dalsza analiza owocnie zebranych danych zaowocowała namierzeniem wciąż niepotwierdzonej trzeciej potencjalnej planety w tym układzie która okrążałaby swoją macierzystą gwiazdę po znacznie dalszej chłodniejszej zewnętrznej orbicie.

Ta wymagająca ostatecznego potwierdzenia jeszcze niepotwierdzona kandydatka na potencjalną egzoplanetę ma obecnie oznaczenie katalogowe KOI-2194.03 lub Kepler-371d - jeżeli zostanie ona ostatecznie potwierdzona.

KOI-2194.03 stale okrążałaby swoją macierzystą gwiazdę z okresem 445 ziemskich dni i mając promień 1,43 większy od promienia Ziemi - jest ona potencjalnie skalistą egzoplanetą w ekosferze swojej macierzystej gwiazdy.

Bardzo niepewne i wstępne szacunki dają tej wciąż niepotwierdzonej kandydatce ESI równe 0,85.

https://en.wikipedia.org/wiki/KOI-2194.03

[kanarkusmaximus]

Bardzo ciekawa sprawa, a jak lepiej zweryfikować te dane o Keplerze 371d?

[Slavin]

Z tego co mi jest wiadomo to kosmiczny teleskop badawczy Kepler dostarcza tylko wyłącznie samych "surowych danych" - w postaci samych niepotwierdzonych kandydatek KOI (Kepler Object Interest) wykrytych metodą tranzytu.

Natomiast ostatecznym potwierdzaniem tych wciąż niepotwierdzonych kandydatek zajmują się ziemskie obserwatoria naziemne - przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych USA: w naziemnym obserwatorium Licka i na Hawajach (dwa bliźniacze teleskopy naziemne KECK 1 i KECK 2).

Ponieważ gwiazdozbiór Łabędzia, Lutni i Smoka - rejon podstawowej/oryginalnej misji badawczej Keplera - aż do przykrego dnia 11 Maja 2013 roku - znajduje się w północnej części nieba (dobrze widocznej także z terytorium obłędnej Polski) - w grę wchodzą więc praktycznie tylko wyłącznie same duże optyczne obserwatoria naziemne znajdujące się na półkuli północnej ziemi.

Od września 2012 roku dodatkowo pomaga w tym badaczom-naukowcom - coraz skuteczniej - również dodatkowy zaawansowany spektrograf HARPS-North który jest zainstalowany na 3,5 metrowym naziemnym teleskopie na wyspach Kanaryjskich na północnym Atlantyku.

Taka międzynarodowa kooperacja wielu optycznych obserwacji z wielu dużych obserwatoriów naziemnych znajdujących się na północnej półkuli ziemi dobrze sprawdziła się i okazała się ona skuteczna w przypadku potwierdzenia ostatecznie potwierdzonego Keplera-452b w lipcu tego 2015 roku.

[mars76]

W odległości 450 lat świetlnych od Ziemi znajduje się młoda gwiazda LkCa15. Otacza ją dysk protoplanetarny. Pomimo znacznej odległości od Ziemi naukowcom z University of Arizona udało się wykonać pierwsze w historii zdjęcie formującej się planety. Zauważyli ją w przerwie dysku LkCa15.
Pomimo tego, że obecnie znamy kilka tysięcy egzoplanet, to udało się wykonać fotografie około 10 z nich. Wszystkie jednak były dawno uformowanymi planetami. "Po raz pierwszy mamy obraz planety, która dopiero się tworzy", mówi świeżo upieczony magister Steph Sallum. To właśnie on i doktorant Kate Follette wykonali wyjątkowe zdjęcia.
Kilka miesięcy temu Sallum i Follette osobno pracowali nad własnymi doktoratami. Oboje zajmowali się gwiazdą LkCa15 i jej dyskiem protoplanetarnym, w którym widoczna jest przerwa. Jej obecność oznacza, że materiał z dysku opadł na formującą się planetę. Młodzi naukowcy skorzystali z faktu, że w Arizonie znajduje się największy i jeden z najdoskonalszych teleskopów optycznych na świecie, Large Binocular Telescope (LBT). Umożliwia on prowadzenie wyjątkowych obserwacji i niwelowanie niekorzystnych efektów wywoływanych przez ziemską atmosferę. Obserwacje dokonane za pomocą LBT i dodatkowo skorygowane o dane uzyskane z należących m.in. do University of Arizona chilijskich Teleskopów Magellana pozwoliły na zobrazowanie tworzącej się planety.

Autor: Mariusz Błoński

Źródło: PhysOrg

[kanarkusmaximus]

Jeszcze kilka lat temu było mało obiektów na takiej grafice - dziś trudno znaleźć Ziemię. Znak czasów!

[Slavin]

Młoda i zdolna studentka astronomii Michelle Kunimoto owocnie pracująca na kanadyjskim Uniwersytecie Kolumbii Brytyjskiej analizując publicznie dostępne dane zebrane z oryginalnej/podstawowej czteroletniej badawczej misji teleskopu Kepler niespodziewanie znalazła ona cztery nowe wciąż niepotwierdzone kandydatki na egzoplanety które łatwo przeoczyli zawodowi astronomowie z badawczej misji Kepler.

Te cztery nowe wciąż niepotwierdzone kandydatki otrzymały swoje oznaczenia katologowe: KOI-205.02, KOI-488.02, KOI-290.02, oraz KOI-408.05.

Dwie z nich: KOI-488.02 oraz KOI-290.02 są średnicy Ziemi.

Wciąż niepotwierdzona kandydatka KOI-205.02 jest średnicy Merkurego.

Najciekawszy wydaje się natomiast wciąż niepotwierdzony KOI-408.05 o średnicy niebieskiego Neptuna czyli "ciepły egzoNeptun" w ekosferze swojej macierzystej gwiazdy typu Słońca o okresie jednego obiegu wynoszącym 637 dni.

Regularne tranzyty egzoplanet o stosunkowo tak długich okresach orbitalnych takich jak wciąż niepotwierdzony KOI-408.05 fotometrycznie pojawiają się w danych z Keplera stosunkowo rzadko.

Chociaż znanych jest już przynajmniej parę mniejszych ale wciąż niepotwierdzonych kandydatek KOI o zbliżonych okresach jak wciąż niepotwierdzony KOI-408.05 (rzędu ponad 500 dni i ponad 600 dni) o średnicach mniejszych od 2,5 średnicy ziemi.





http://www.urania.edu.pl/index.php/wiadomosci/studentka-odkrywa-17-nowych-egzoplanet

https://news.ubc.ca/2020/02/ubc-student-discovers-17-new-planets-including-potentially-habitable-earth-sized-world/

https://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-3881/ab6cf8