Dzisiaj rocznicowo mija równo 7 lat od pamiętnego dnia startu jednorazowej chemicznej keroloksowej cywilnej rakiety nośnej Delta 2 jednorazowego użytku z wynoszonym na jej szczycie w potrzebnej ochronnej owiewce ładunku użytecznego badawczym teleskopem kosmicznym Kepler.
Misja badawcza teleskopu kosmicznego kepler niespodziewanie przyczyniła się do prawdziwej rewolucji naukowej w dotychczasowym postrzeganiu planet pozasłonecznych i pokazała zupełnie niespodziewane i nieznane nigdy wcześniej cudowne oblicze naszej własnej Galaktyki Drogi Mlecznej - rojącej się od planet.
Obecnie (stan na początek marca 2016 roku) znanych już jest 1039 potwierdzonych egzoplanet keplerowskich i dodatkowo ponad 4700 wciąż niepotwierdzonych kandydatów na potencjalne planety pozasłoneczne które wciąż wymagają jednak dalszych dokładnych analiz i ostatecznych potwierdzeń.
Z pewnością przynajmniej pewna część z tych wciąż niepotwierdzonych kandydatów ostatecznie okaże się potem prawdziwymi/potwierdzonymi egzoplanetami.
Teleskop kosmiczny Kepler sumarycznie zebrał ogromną ilość bezcennych danych naukowych (ponad 20 Tera-bajtów) - ich żmudna analiza będzie trwała jeszcze długimi latami, jednak jest całkiem możliwe że w ciągu zaledwie najbliższych paru lat zawodowi astronomowie zweryfikują zdecydowaną większość z tych 4700 wciąż niepotwierdzonych kandydatów a najpóźniej do 2020 roku poznamy zdecydowaną większość potwierdzonych odkryć z tej owocnej czteroletniej naukowej misji.
Najważniejszym celem naukowej misji Keplera jest znalezienie zbliżonych średnicą do Ziemi egzoplanet stale krążących wokół podobnych do naszego Słońca innych gwiazd w odległościach teoretycznie pozwalających na utrzymanie się na ichniejszych powierzchniach ich potencjalnej ciekłej wody.
Najsłynniejsze z dotąd potwierdzonych przez Keplera odkrytych egzoplanet keplerowskich to: Kepler-22b (grudzień 2011 roku), Kepler-62e i Kepler-62f (kwiecień 2013 roku), Kepler-186f (kwiecień 2014 roku), Kepler-442b (styczeń 2015 roku) oraz Kepler-452b (lipiec 2015 roku).
Początkowy oryginalnie planowany czas trwania oryginalnej naukowej fazy misji wynosił trzy i pół roku ale niespodziewanie większy niż wcześniej logicznie oczekiwano szum w stale gromadzonych danych zarówno pochodzący od stale obserwowanych tych samych gwiazd jak i pochodzący od samego stale obserwującego te same gwiazdy tego badawczego statku kosmicznego niespodziewanie oznaczał że do osiągnięcia wszystkich założonych naukowych celów tej badawczej misji potrzebny był jej jednak dodatkowy czas.
Początkowo w 2012 roku oryginalna misja naukowa miała zostać optymistycznie przedłużona przynajmniej aż do 2016 roku ale niestety pamiętnego/przykrego/frustrującego dnia 14 lipca 2012 roku niespodziewanie jedno z czterech pokładowych kół reakcyjnych służących do precyzyjnego naprowadzania tego statku kosmicznego przestało się poprawnie obracać a dokończenie przedłużonej naukowej fazy misji byłoby możliwe tylko wtedy gdyby jego pozostałe trzy wciąż poprawnie działające pokładowe koła zamachowe pozostałyby dalej mechanicznie niezawodne.
Dnia 14 lipca 2012 roku niestety doszło do przedwczesnego wyłączenia jednego z czterech pokładowych kół zamachowych sondy badawczej Kepler.
Te cztery pokładowe koła zamachowe służą do precyzyjnej orientacji tej sondy tak żeby teleskop badawczy Kepler mógł stale obserwować ten sam wycinek nieba i te same gwiazdy.
Następnie pamiętnego/przykrego/frustrującego dnia 11 maja 2013 roku drugie pokładowe koło reakcyjne niestety również niespodziewanie zawiodło, skutecznie uniemożliwiając tej sondzie dalsze gromadzenie cennych danych naukowych i skutecznie zagrażając dalszej kontynuacji naukowej fazy tej badawczej misji.
Dnia 11 maja 2013 roku niestety doszło do niespodziewanej pamiętnej/przykrej/frustrującej awarii mechanicznej drugiego z czterech kół reakcyjnych Keplera (pierwsze koło reakcyjne Keplera niestety przestało poprawnie działać pamiętnego/przykrego/frustrującego dnia 14 lipca 2012 roku) a bez przynajmniej trzech takich pokładowych urządzeń zamachowych niemożliwe jest odpowiednie pozycjonowanie tego teleskopu.
Od maja 2014 roku Kepler rozpoczął swoje niespodziewane "życie po życiu" rozpoczynając zupełnie nową nieplanowaną badawczą misję naukową o nazwie K2 - w której obserwowanych jest na zmianę wiele różnych pól obserwacyjnych w pobliżu ekliptyki.
Jeżeli potem nie dojdzie do kolejnych przykrych/frustrujących awarii mechanicznych tego badawczego teleskopu to jego pokładowy zapas pokładowego chemicznego hydrazynowego paliwa pozwoli na realizację badawczej misji K2 przynajmniej aż do 2020 roku.
Nagranie z pamiętnego dnia startu tej historycznej owocnej naukowej misji.
https://kosmonauta.net/2012/10/2012-10-16-kepler/