Czy Polska powinna zbudować rakietę orbitalną?

[Tomasz Noga]

Do pewnego stopnia można powiedzieć, że te rakiety już są częściowo polskie z tytułu naszego członkostwa w ESA. By mieć swoją flagę na rakiecie trzeba by zostać udziałowcem Arianespace bądź brać udział w rozwoju i budowie danego typu rakiety. Na Arianę 6 czy Vega C już za późno, ale przyszłe rakiety mogą być rozwijane z nami. Od tego jest program opcjonalny FLPP, w którym polskie podmioty biorą udział.

[Malin]

Do pewnego stopnia można powiedzieć, że te rakiety już są częściowo polskie z tytułu naszego członkostwa w ESA. By mieć swoją flagę na rakiecie trzeba by zostać udziałowcem Arianespace bądź brać udział w rozwoju i budowie danego typu rakiety. Na Arianę 6 czy Vega C już za późno, ale przyszłe rakiety mogą być rozwijane z nami. Od tego jest program opcjonalny FLPP, w którym polskie podmioty biorą udział.

Dziękuję za odpowiedź. Trzymam kciuki za udział Polski w przyszłych rakietach ESA. Myślę, że taka współpraca to najlepsza droga dla naszych orbitalnych ambicji. Pozdrawiam serdecznie!

[Slavin]

Wielkość i usytuowanie Morza Bałtyckiego niestety wyklucza taką możliwość.

Jednorazowe metanowe pierwsze stopnie rakietowe chemicznie spalające swoją fioletową kriogeniczną ciekłą chemiczną mieszankę LCH4/LO2 Methalox kriogeniczny ciekły metan LCH4 i kriogeniczny ciekły tlen LO2 regularnie i często startujące z przybrzeżnego kosmodromu zbudowanego w okolicy bałtyckiego miasta Władysławowa niekontrolowanie spadałyby na terytorium południowej Finlandii.

[gszczepa]

Budowanie rakiety bez odzysku w tym momencie i tak nie ma już sensu.

[Borys]

Jednorazowe pierwsze stopnie rakietowe na Methalox spadałyby w Szwecji.

Co to jest "Methalox"?

[kanarkusmaximus]

Ponieważ wątek podskoczył na nowo, to może zadam przewrotnie pytanie: polska rakieta orbitalna, ale fruwająca z innych miejsc? W Europie jest/ ma być ich kilka. Ma to sens?

[Slavin]

Jednorazowe metanowe pierwsze stopnie rakietowe chemicznie spalające swoją fioletową kriogeniczną ciekłą chemiczną mieszankę LCH4/LO2 Methalox kriogeniczny ciekły metan LCH4 i kriogeniczny ciekły tlen LO2 regularnie i często startujące z przybrzeżnego kosmodromu zbudowanego w okolicy bałtyckiego miasta Władysławowa niekontrolowanie spadałyby na terytorium południowej Finlandii.

Co to jest "Methalox"?

Methalox to jest angielski termin chemiczny który jest na zachodzie powszechnie używany w angielskiej terminologii chemicznej jednorazowej astronautyki orbitalnej do chemicznego opisania mieszanego układu kriogeniczno ciekło paliwowego w którym do wytworzenia docelowego ciągu wykorzystuje się kriogeniczny ciekły metan LCH4 i kriogeniczny ciekły tlen LO2 stąd jest ta fajna fachowa angielska nazwa chemiczna angielskiego terminu chemicznego Methalox.

Często ten fajny fachowy angielski termin chemiczny methalox jest na zachodzie powszechnie używany w angielskiej terminologii chemicznej jednorazowej astronautyki orbitalnej do chemicznego opisania kriogenicznego ciekłego metanowego paliwa rakietowego jednorazowego metanowego pierwszego stopnia rakietowego jednorazowego użytku ponieważ jednorazowy metanowy pierwszy stopień rakietowy wykorzystuje do chemicznego spalania swoją fioletową kriogeniczną ciekłą chemiczną mieszankę kriogenicznego ciekłego metanu LCH4 i kriogenicznego ciekłego tlenu LO2. 

Chociaż oficjalnie to kriogeniczny ciekły metan LCH4 jest kriogenicznym ciekłym chemicznym paliwem rakietowym a kriogeniczny ciekły tlen LO2 jest kriogenicznym ciekłym chemicznym utleniaczem rakietowym.

Zarówno kriogeniczny ciekły metan LCH4 oraz skroplony kriogeniczny ciekły naturalny gaz ziemny LNG mogą być z powodzeniem rutynowo chemicznie wykorzystywane jako dobre kriogeniczne ciekłe chemiczne paliwo rakietowe w ich chemicznym połączeniu z kriogenicznym ciekłym tlenem LO2 tak jak na przykład w tych pięciu najnowszych sławnych medialnie jednorazowych średnio wydajnych metanowych silnikach rakietowych:

TQ-12, BE-4, YF-215, Aeon i rekordowo najwydajniejszy FFSC Raptor.

Ze względu na liczne chemiczne podobieństwa między kriogenicznym ciekłym metanem LCH4 i skroplonym kriogenicznym ciekłym naturalnym gazem ziemnym LNG takie jednorazowe średnio wydajne metanowe silniki rakietowe są na zachodzie przeważnie i błędnie grupowane razem pod wspólnym zbiorczym angielskim terminem chemicznym methalox.

Kriogeniczny ciekły metan LCH4 i kriogeniczny ciekły tlen LO2 stosowane razem jako chemiczny napęd rakietowy fajnie fachowo po angielsku nazywane są na zachodzie chemicznym napędem rakietowym methalox.

Metan CH4 jest głównym chemicznym składnikiem naturalnego gazu ziemnego NG i w swojej kriogenicznej postaci płynnej LCH4 oferuje szereg wielu zalet przydatnych jednorazowym metanowym cywilnym rakietom orbitalnym.

W porównaniu z najwydajniejszym kriogenicznym ciekłym wodorem LH2 mniej wydajny kriogeniczny ciekły metan LCH4 zapewnia wprawdzie niższy impuls właściwy czyli wprawdzie LCH4 ma mniejszą wydajność od najwydajniejszego paliwa wodorowego LH2 ale pozytywną rekompensatą jest to że LCH4 jest zdecydowanie łatwiejszy w jego długotrwałym przechowywaniu w jednorazowym zbiorniku kriogenicznym paliwa metanowego LCH4, transporcie i obsłudze ze względu na jego znacznie wyższą temperaturę gotowania, jego znacznie większą gęstość i dodatkowo jego odporność na kłopotliwą kruchość wodorową.

Wodór H2 w swoim kriogenicznym stanie ciekłym czyli LH2 ma znacznie mniejszą gęstość niż znacznie bardziej gęsty kriogeniczny ciekły metan LCH4 a to niestety w nieuniknionej konsekwencji powoduje że zawsze potrzebne są w jednorazowej wodorowej cywilnej rakiecie orbitalnej wielkie gabarytowo jednorazowe zbiorniki kriogeniczne na najwydajniejszy kriogeniczny ciekły wodór LH2 i... jednocześnie lekkie wagowo a to niestety w nieuniknionej konsekwencji znacznie podnosi całkowity ciężar całej jednorazowej wodorowej cywilnej rakiety orbitalnej.

Ten znacznie obciążający jednorazową wodorową cywilną rakietę orbitalną bardzo niekorzystny czynnik wagowy oraz dodatkowo bardziej skomplikowane, bardziej złożone i cięższe systemy w znacznej mierze negatywnie wpływają na wydajność całego jednorazowego wodorowego cywilnego orbitalnego systemu rakietowego mimo że rekordowo wysoki impuls właściwy czyli rekordowo wysoka wydajność najwydajniejszych jednorazowych wodorowych silników rakietowych zasilanych najwydajniejszym kriogenicznym ciekłym wodorem LH2 jest wyższy niż mniejsza wydajność jednorazowych metanowych silników rakietowych zasilanych mniej wydajnym kriogenicznym ciekłym metanem LCH4.

Co ciekawe dopiero niedawno w latach 2010 i w latach 2020 obecnego XXI wieku wielu zachodnioeuropejskich, kanadyjskich, amerykańskich, indyjskich i japońskich dostawców jednorazowych startów orbitalnych zaczęło opracowywanie jednorazowych metanowych silników rakietowych i jednorazowych metanowych pojazdów orbitalnych chemicznie napędzanych kriogenicznym ciekłym metanem LCH4.

Kilka zachodnich serwisów informacyjnych trafnie opisało medialnie ten ciekawy okres jako „methaloxowy wyścig na okołoziemską orbitę” w celu historycznego przełomowego dokonania pierwszego jednorazowego startu orbitalnego przy użyciu innowacyjnego napędu metanowego.

Rewolucyjne paliwo: kriogeniczny ciekły metan LCH4.
Złotym środkiem okazuje się być kriogeniczny ciekły metan LCH4.
Jego chemiczną mieszankę z kriogenicznym ciekłym tlenem LO2 fajnie fachowo po angielsku nazywa się Methalox.
(Angielski: liquid methane + liquid oxygen).
Nigdy wcześniej żadna dotychczasowa jednorazowa chemiczna cywilna rakieta orbitalna z niego nie korzystała. A szkoda.































Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Dobre porównanie wyraźnej różnicy chemicznej kolorystyki dwóch różnych osobnych chemicznie spalanych turkusowych i fioletowych kriogenicznych ciekłych chemicznych mieszanek:

Turkusowy LNG/LO2 i fioletowy LCH4/LO2 dobrze i wyraźnie widocznych w odpowiednio jasnym świetle dziennym za dnia.


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Turkusowy LNG/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


Fioletowy LCH4/LO2


https://fr.wikipedia.org/wiki/M%C3%A9thane_liquide

https://florydziak.pl/uncategorized/metanem-w-kosmos/

[gszczepa]

Ponieważ wątek podskoczył na nowo, to może zadam przewrotnie pytanie: polska rakieta orbitalna, ale fruwająca z innych miejsc? W Europie jest/ ma być ich kilka. Ma to sens?

Nie, ilość startów w całej Europie ('0') nie uzasadnia budowy nowej rakiety.

[Borys]

Co to jest "Methalox"?

Methalox to termin używany do opisania układu paliwowego w którym do wytworzenia ciągu wykorzystuje się kriogeniczny ciekły metan LCH4 i kriogeniczny ciekły tlen LOX stąd nazwa Methalox.

Aha, czyli po prostu metan.

[change]

Witam Państwa jest to mój pierwszy post.Interesuję sie wieloma rzeczami od historii przez rolnictwo po kosmos własnie.W kontekscie budowy Polskiej rakiety oczywiście jestem jak najbardziej za chcciałbym aby miała nośnośc chociaż 2 t na leo i w perspektywie czasu mogła wynieść niewielki załogowy Polski statek kosmiczny,ale wiem też że nie jest to realne na innym forum zrobiłem resarch na temat budowy prostego Polskiego ciagnika i wyszło że jest to poza zdolnosciami i możliwosciami naszego narodu.Także niestety budowa takiej rakiety w Polsce póki nie zmieni sie coś radykalnie nie ma szans.

[Slavin]

Czynnik geograficzny wciąż jest niestety skuteczną przeszkodą.

[juram]

Czynnik geograficzny jest decydujący.

Absolutnie nie jest. Rakiety orbitalne wielokrotnie startowały z platform morskich i statków (przypomnę choćby włoską platformę San Marco i rosyjskie Zenity) Gdyby zbudowano w Polsce taką rakietę, można takiej metody próbować. Są też inne opcje, związane z ośrodkami startowymi w Szkocji lub w Szwecji. Wszystko zależy od kosztów i stabilnego finansowania.

[Tomasz Noga]

https://www.pap.pl/aktualnosci/szef-instytutu-lotnictwa-wychodzimy-z-okresu-inkubacji-naszego-przemyslu-kosmicznego

Szef Instytutu Lotnictwa ocenił, że Polska w obecnej sytuacji geopolitycznej powinna mieć możliwość wynoszenia satelitów na suborbitę, by w razie potrzeby w ciągu 2-3 dni móc wynieść w dowolne miejsce satelitę obserwacyjnego i "móc obserwować nasz kraj, nasze granice, w dowolnym czasie, niezależnie od wszystkich innych układów".

Dodał, że trwają rozmowy z rządzącymi w ramach różnych resortów. "Czekamy na konkrety" - dodał.

Pytany o koszt takich badań, zaznaczył, że w tym momencie jego instytut ma już liczną kadrę, rozwijaną od 15-20 lat, więc na prace badawczo rozwojowe potrzebowałby stałego finansowania w kwocie 80-100 mln zł przez 6-8 lat. "Wtedy gwarantuję, że takie możliwości będziemy mieli w naszym kraju" - ocenił.

[kanarkusmaximus]

Satelitów na suborbitę?

[Tomasz Noga]

Ewidentnie literówka, chodzi o orbitę