Trochę zaległych artykułów:
Postępy w pracach nad rakietą SLS oraz elementami nowej architektury (PL)SLS on track to CDR as engineers work though a baffling issue (ENG)Ten artykuł generalnie opisuje dobry postęp prac, które prowadzone są nad projektem nowej, ciężkiej rakiety architektury SLS. Pod koniec 2012 roku Boeing (główny wykonawca 1 stopnia) musiał wrócić do desek kreślarskich i przeprojektować przegrody, które ograniczają niepożądany ruch paliwa w czasie lotu rakiety (co może prowadzić do utraty stabilności - ten sam problem pojawił się w czasie projektowania rakiet systemu Constellation). Jak wskazała grupa Guidance, Navigation and Control (GNC) z programu SLS - więcej przegród będzie musiało być dodanych.
Boeing discusses use of SLS for robust lunar programBoeing przedstawia kilka propozycji możliwego wykorzystania nowego systemu SLS. Przede wszystkim eksploracja z wykorzystaniem nowego systemu miałaby się rozpocząć (według Boeinga) od osadzenia bazy w miejscu EML (punkt Lagrange'a pomiędzy Ziemią a Księżycem) w postaci znanego nam już Gateway. Stamtąd miałyby mieć miejsce wypady na powierzchnię Księżyca oraz do innych celów. Motywowane jest to możliwością zbudowania tam określonego statku, a następnie wykorzystanie jakiejś "nowej" techniki na ekonomiczne opuszczeniu punktu EML (libration manifold technologies). Innym "motywatorem" jest też brak zagrożenia ze strony śmieci kosmicznych, obecnych na niskiej orbicie LEO, i w związku z tym brakiem konieczności posiadania osłon na to zagrożenie.
Postulowana platforma o nazwie EMLP miałaby być osadzona raczej w punkcie EML-2, skąd dostęp do w zasadzie całej powierzchni Księżyca wymaga podobnej ilości paliwa.
Przechodząc do trzech kroków eksploracji Księżyca przy wykorzystaniu omawianych przez Boeinga sprzętów:
1. Dostarczenie za pomocą SLS statku Orion do platformy EMLP osadzonej w punkcie EML. Stamtąd miałyby miejsce m.in. teleoperacyjne aktywności z robotami na powierzchni Księżyca, co pozwoliłoby nabrać wprawy przed eksploracją Marsa (zapewne wynikło by tu trochę problemów, które zostałyby rozwiązane).
2. Lot z wykorzystaniem SLS i Oriona do EMLP, oraz dostarczenie do tego miejsca księżycowego lądownika.
3. Wreszcie eksploracja Księżyca w dwóch wariantach:
a) Wykorzystanie SLS, Oriona oraz stopnia napędowego, który zawierałby paliwo na podróż do punktu EML (4 dni) oraz dla lądownika. Maks. 3-osobowa załoga wybrałaby się z EMLP na powierzchnię Księżyca na okres tygodnia. Podróż na powierzchnię po tej ekonomicznej trajektorii zajęłaby 2,5 dnia w jedną stronę (realizowana dzięki wykorzystaniu stopnia napędowego - niszczonego po wykorzystaniu, z kolei Orion zostałby przytwierdzony do EMLP).
b) Przeniesienie całej platformy EMLP na wysoką orbitę księżycową (HLO). Tutaj lądownik używałby innych paliw i byłby w stanie pomieścić dwie osoby załogi. Lądownik byłby dostarczany na niską orbitę księżycową za pomocą pojazdu LTV, który czekałby na tej orbicie do czasu zakończenia misji lądownika. LTV mógłby zostać użyty ponownie.
Wątek: Flexible Path - nowa era NASA (Przeczytany 812092 razy)