Autor Wątek: Kalendarium historycznych wydarzeń  (Przeczytany 75205 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #405 dnia: Marzec 17, 2020, 14:41 »
50 lat temu 10 marca 1970 roku odbył się pierwszy udany kosmiczny start z Kourou w Gujanie Francuskiej. RN Diamant B wystartowała z  dwoma satelitami Dial-Wika i Dial-Mika, z których tylko ten pierwszy był w stanie wykonać misję.


Left: On March 10, 1970, the Diamant-B rocket successfully delivered the DIAL satellite into orbit.
Right: Dial-Wika [DFVLR]


(...) A first sounding rocket, Veronique, was launched from Kourou on April 9, 1968, followed by the Diamant launch vehicle in 1970. On March 10, 1970, the Diamant-B rocket successfully delivered the DIAL satellite into orbit, the first spacecraft launched from Kourou. Until May 21, 1973, a total of five Diamant-B rockets were launched from Kourou, three of them successfully. The Diamant-B was followed by the Diamant BP4 rocket. A total of eight rockets in the Diamant series flew from Kourou with the last mission on Sept. 27, 1975. (...)
http://www.russianspaceweb.com/kourou_origin.html

Dial-Wika https://space.skyrocket.de/doc_sdat/dial-wika.htm
               http://www.astronautix.com/d/dialwika.html
Dial-Mika https://space.skyrocket.de/doc_sdat/dial-mika.htm
              http://www.astronautix.com/d/dialmika.html

http://www.astronautix.com/k/kourou.html

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #406 dnia: Marzec 18, 2020, 10:44 »
55 lat temu 18 marca 1965 roku Aleksiej Leonow wykonał pierwszy w historii kosmiczny spacer.

Aleksiej Archipowicz Leonow (1934-2019) https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=3665.msg132680#msg132680

55 лет со дня первого выхода в открытый космос
18 марта 2020

Сегодня исполняется ровно 55 лет с момента выхода человека в открытый космос. Грандиозное открытие совершил советский космонавт Алексей Леонов.



18 марта 1965 года космонавт Алексей Архипович Леонов совершил первый в истории человечества выход в открытый космос с борта космического корабля «Восход-2» с использованием гибкой шлюзовой камеры. Совместная работа на борту проводилась с командиром корабля Павлом Беляевым. Общее время первого выхода составило 23 минуты 41 секунду (из них вне корабля 12 минут 9 секунд). Этот опыт позволил сделать вывод о возможности человека выполнять работы в открытом космосе. Сегодня внекорабельная деятельность космонавтов и астронавтов МКС может продолжаться несколько часов, и все это благодаря тем первым 729 секундам, которые Алексей Леонов провел за бортом корабля «Восход-2». Помимо этого, инженеры получили колоссальное количество информации для разработки более совершенных скафандров. Их современные образцы позволяют выполнять в открытом космосе практически любые работы. И сегодня, когда выход в открытый космос стал плановой задачей экипажей на борту станции, работа в открытом космическом пространстве по-прежнему сопровождается риском: космонавтам необходимо иметь определенные навыки, уметь быстро принимать решение и реагировать на нештатные ситуации.

Нештатные ситуации в экипаже П. Беляева происходили вплоть до приземления корабля на Землю. При возвращении из-за отказа системы автоматического управления командир П. Беляев осуществил ручное управление посадкой, которая произошла в нерасчетном районе в 180 км от г. Перми. Экипаж был обнаружен через четыре часа в лесу и эвакуирован с места посадки через двое суток. Продолжительность полета составила чуть более суток.






 Сегодня мир с гордостью вспоминает об этом событии планетарного масштаба. Современники называли А. Леонова образцом сильного и светлого человека. Для последователей космического дела Алексей Архипович остаётся ориентиром и примером высокого профессионализма и верности своему делу.

А.А. Леонов внес большой вклад не только в развитие ракетно-космической отрасли страны, укрепление её научно-технического потенциала, но и в искусство, общественную деятельность. Талантливый художник, спортсмен, учёный, почётный член Российской академии художеств, заслуженный мастер спорта; он занимался благотворительностью, участвовал в детских и молодёжных проектах.

Легендарного космонавта помнят студенты и школьники. Он много времени уделял общению с молодежью всего мира, рассказывал о российском космосе, обсуждал пилотируемые полеты настоящего времени и активно продвигал замечательные традиции отечественной космонавтики.




Дважды Героя Советского Союза, летчика-космонавта СССР не стало 11 октября 2019 года. Выход в открытый  космос, выполненный  им, был, есть и будет знаменательной вехой в истории покорения космического пространства человеком, а имя А.А. Леонова золотом вписано в историю мировой космонавтики.

http://www.gctc.ru/main.php?id=4912
« Ostatnia zmiana: Marzec 18, 2020, 12:56 wysłana przez Orionid »

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #407 dnia: Marzec 18, 2020, 11:14 »
25 lat temu 14 marca 1995  w ramach programu Shuttle-Mir  do misji Mir OE-18 wystartował Sojuz TM-21 .

Norman Thagard stał się pierwszym Amerykaninem, który wystartował na pokładzie rosyjskiego statku kosmicznego.

Po raz pierwszy od czasu stacji Skylab Amerykanin odbył długotrwałą misję orbitalną i ustanowił nowy rekord w długości lotu kosmicznego amerykańskiego astronauty na orbicie wokółziemskiej (115 dni). Norman Thagard został również rekordzistą wśród Amerykanów pod względem nalotu.


A Space First: Russians Launch American
By Michael Specter March 15, 1995


The New York Times Archives

Streaking through the icy atmosphere in a spacecraft that until recently he would have had to risk his life just to see, Norman E. Thagard today became the first American to enter space aboard a Russian rocket.

The Soyuz spacecraft carrying Dr. Thagard and his crewmates, Lieut. Col. Vladimir N. Dezhurov and Gennady M. Strekalov, a flight engineer, burst above the frozen plains here exactly as planned, at 11:11 a.m. There was no countdown -- there never is in Russia -- but dozens of freezing guests watched with wonder as the rocket eased off its pad in a plume of brilliant flames and edged toward the heavens.

Whatever the result of the 90-day mission, space -- which in the nearly 40 years since Sputnik was sent aloft from this very spot had been a principal battleground of the cold war -- has almost certainly entered a new era.

"I never thought I would see a day when an American was launched in a Russian rocket," said Dave Leestma, chief of NASA's flight crew operations and a former astronaut. "This is a historic moment for us all."

Although many view this mission as largely a public relations event designed to bring new money and interest to space exploration, the symbolism of the world's two great former space foes circling the globe together has been hard to ignore.

Even now, several years after the demise of the Soviet Union, it has been hard for many people in the Russian space program to believe such a day would ever come. There were few more emotional symbols of Soviet power -- and its rapid disappearance -- than the once mighty space program, and few places more redolent of the cold war than Baikonur, which the Russians must now rent from Kazakhstan for more than $115 million a year.

Baikonur was for years a closed city so secret that the town it is named for is nearly 375 miles away. It was on a mission to photograph this site in 1960 that the American pilot Gary Powers was shot down by the Soviets. And it was from this launch pad a year later that the Russian astronaut Yuri A. Gagarin became the first man in space -- an accomplishment that mesmerized Russia and alarmed America.

Dr. Thagard, Commander De zhurov and Mr. Strekalov will spend two days in orbit before their Soyuz capsule docks with the space station Mir. It will be cramped inside the capsule, but Dr. Thagard said at a preflight news conference that, at 5 feet 9 inches, he had no problems with that because "I'm almost the perfect size for that vehicle."

The Mir crew will spend three months on the aging Russian space station, conducting a series of medical and scientific experiments. They will also assemble new equipment that will be delivered to the station. In June, the American space shuttle Atlantis is scheduled to dock with Mir, bring a new Russian-American crew and take Dr. Thagard and his Russian crewmates back to earth. Until then, one of Dr. Thagard's main tasks aboard the space craft will be to study the effect of lengthy trips in weightless conditions, an important first step toward the eventual construction of a permanently staffed international space station beginning in 1997.

Four other NASA astronauts will follow Thagard to Mir over the next three years, traveling on the space shuttle Atlantis.

The Russian space program has suffered harshly from the profound economic problems that affect virtually every part of the nation, and money has been insufficient for years. Most of the Russians who work here live in the nearby town of Leninsk, which has seen its population drop by more than 50 percent in the last several years as funds for programs have disappeared.

The head of the Russian Space Agency, Yuri Koptev, has repeatedly warned politicians in Moscow that without major new funding the space program will have to stop completely. In response to his warnings the Russian Government has promised it will double the budget Parliament approved for the space program this year, to about $670 million. By comparison, NASA's annual budget is almost $14 billion.

The United States will pay $400 million over four years to buy Russian space equipment, to work with Russian astronauts who have together spent years in space, and to live for a combined period of almost two years on the Mir with Russians. If Dr. Thagard, who has spent a year training at Star City near Moscow, completes the three-month mission he will have spent more consecutive time in space than any other American. NASA officials said today the crew might even have to remain longer than planned if they are to finish all the work assigned to them.

Dr. Thagard is a no-nonsense fellow from the "right stuff" school of space exploration. He acknowledged that he was aware of the major Russian space traditions -- which include relieving oneself on a tire of the bus that ferries the astronauts to the launch pad -- and promised that he would abide by "any and all of traditions."

Good to his word, as dozens of journalists watched from less than a mile away, the bus carrying Dr. Thagard and his crewmates stopped on the way to the pad so that they could solemnly fulfill the task that was initiated by Gagarin more than three decades ago.

https://www.nytimes.com/1995/03/15/world/a-space-first-russians-launch-american.html

United States Astronaut Hall of Fame https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=2469.msg142597#msg142597

http://www.collectspace.com/sightings/sightings-thagard.html

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #408 dnia: Marzec 18, 2020, 11:16 »
Space Station 20th: Launch of Mir 18 Crew
March 13, 2020 John Uri NASA Johnson Space Center

The Shuttle-Mir Program, the first cooperative human space flight endeavor between the United States and Russia since the Apollo-Soyuz Test Project of the mid-1970s, grew out of bilateral government agreements signed in 1992. The collaboration provided much needed experience for both sides in working together, particularly important once Russia was brought aboard as a partner in the International Space Station (ISS) Program in 1993. As the Shuttle-Mir Program was initially envisioned, a Russian cosmonaut would make a short-duration flight aboard the U.S. Space Shuttle, an American astronaut would complete a long-duration flight aboard the Russian space station Mir, and a Space Shuttle would dock with Mir to return the astronaut to Earth. Central to this effort was the conduct of life sciences experiments while the astronaut was aboard Mir, providing NASA with its first long-duration experience since Skylab in the early 1970s. To support the investigations, NASA deployed research hardware to Mir, the first items launched aboard Progress resupply vehicles and the majority installed aboard Spektr, a science module that had been awaiting launch to expand the station’s capabilities. When the Shuttle-Mir Program later expanded to include additional astronaut flights to Mir, NASA also outfitted the Priroda module with research hardware. To denote its strong link as a pathfinder for ISS, it became known as the ISS Phase 1 Program.


Left: Official patch of the Shuttle Mir Program.
Right: Mir space station as it appeared in 1994 photographed by cosmonauts aboard a station-keeping Soyuz spacecraft – Base Block, Kvant 1 and a docked Progress cargo vehicle are at upper right, Kvant 2 is the module facing upward, Kristall with a docked Soyuz facing downward, and a Progress approaches from the lower left.


The first element of the Shuttle-Mir agreement, flying a Russian cosmonaut aboard a Space Shuttle, occurred in February 1994. Russia assigned two veteran cosmonauts to STS-60, Sergei K. Krikalev as prime and Vladimir G. Titov as his backup. Space Shuttle Discovery lifted off on Feb. 3 on an eight-day mission, during which Krikalev conducted several joint American-Russian biomedical experiments together with his five crewmates. American and Russian managers added a second Shuttle mission with a Russian onboard, and this time Titov and Krikalev traded places. The STS-63 flight launched on Feb. 3, 1995, with Titov conducting experiments with his five American crewmates. As an additional task of the mission, Space Shuttle Discovery conducted a rendezvous with Mir, approaching to within 30 feet of the Russian space station, as a rehearsal for the Shuttle-Mir docking planned for later in 1995. During this so-called “Near Mir” mission, the crews aboard Discovery and Mir communicated via radio and could see each other through their respective windows.


Left: Krikalev eating a meal aboard Discovery during STS-60.
Right: Mir photographed from Discovery during STS-63, with Polyakov visible in the window at center.


In February 1994, NASA named veteran astronauts Norman E. Thagard and Bonnie J. Dunbar as the prime and backup American crewmembers, respectively, for the planned 90-day stay aboard Mir. Of his selection for the flight Thagard commented, “To be the first American to fly a Russian mission, to actually train with the crew and fly on a Russian craft, had tremendous appeal to me.” Later in the month, Thagard and Dunbar deployed to the Gagarin Cosmonaut Training Center in Star City outside of Moscow to being their year-long training. Flight surgeons Michael R. Barratt and David F. Ward accompanied them to provide medical and other assistance during their training, while fellow astronaut Kenneth D. Cameron, named as the first NASA Director of Operations-Russia, provided support and acted as a liaison to the Russian space program. The Russians later announced that Thagard would be teamed up with Commander Vladimir N. Dezhurov, a first-time space flyer, and veteran Flight Engineer Gennadi M. Strekalov to form the Expedition 18 crew to Mir, with veteran Anatoli Y. Solovyev and space rookie Nikolai M. Budarin forming the backup crew with Dunbar.


Left: Mir 18 crew (left to right) Thagard, Dezhurov and Strekalov during Soyuz training at Star City.
Right: Thagard (left) and Dunbar in front of the Mir training mockup at Star City.


The majority of training for the Mir 18 mission took place in Russia, with Thagard and Dunbar initially receiving up to four hours per day of intensive Russian language training. As their language proficiency improved, they added training in the Soyuz mockups and simulators to learn that spacecraft’s systems, and eventually they received instruction on the Mir space station’s systems. As part of training for possible emergency landings, Thagard and Dunbar completed winter survival training with Dezhurov. Of the 48-hour outdoor exercise, Dunbar, a veteran on winter camping trips, said, “winter survival … was the most familiar thing” of the training program. The crewmembers completed two shorter training sessions at the Johnson Space Center in Houston. Because joint biomedical investigations featured prominently in their mission’s objectives, all six crewmembers trained in the operation of the experiment hardware and received basic medical training from their flight surgeons. The six astronauts held a joint press conference in June 1994 to describe the training for their mission to reporters, the first such event involving American astronauts and Russian cosmonauts since ASTP 20 years earlier.


Left: Thagard (left) and Dezhurov training on biomedical experiments at JSC.
Right: Mir 18 prime and backup crews (left to right) Budarin, Solovyev, Strekalov, Dezhurov, Dunbar and Thagard during a press conference at JSC.


The mission plan called for the Mir 18 crew to return to Earth aboard the Space Shuttle Atlantis during the STS-71 mission. Atlantis would bring Solovyev and Budarin to Mir as the new Expedition 19 crew and Dunbar would be a member of the Shuttle crew. All these crewmembers, the Mir 19 backups Yuri I. Onufriyenko and Aleksandr F. Poleshchuk and the STS-71 crew, completed required Shuttle egress and other training during a session at JSC in October 1994.


Left: Crews of STS-71, Mir 18, Mir 19 and Mir 19 backups during Shuttle egress training at JSC.
Right: Mir 18 crew patch.


The science program for the Mir 18 and STS-71 missions consisted of 28 joint investigations, with co-principal investigators from the United States and from Russia. Twenty-six of the experiments involved research in four disciplines to study the effects of long-duration spaceflight on human physiology. One fundamental biology experiment involved the study of Japanese quail embryo development and one experiment studied the microgravity environment aboard Mir. The first 91-kilogram (kg) shipment of U.S. hardware including a radiation dosimeter and the microgravity measurement system arrived at Mir in August 1994 via the Progress M24 cargo resupply craft. The Mir 16 crew then aboard the station activated the two experiments shortly thereafter. Progress M26 brought an additional 55 kg of hardware in February 1995 including personal dosimeters and supplies for metabolic and cardiovascular experiments. The Mir 17 crew stowed the hardware aboard the station awaiting Thagard’s arrival.


Left: Mir 18 crew (left to right) Strekalov, Dezhurov and Thagard suiting up for launch.
Right: Lift off of the Mir 18 crew aboard Soyuz TM21.


The Mir 18 crew of Dezhurov, Strekalov and Thagard blasted off from the Baikonur Cosmodrome in Kazakhstan aboard Soyuz TM21 on March 14, 1995, marking the first time an American astronaut launched aboard a Russian spacecraft. Once they reached orbit, the total number of people in space grew to a record 13 – the three of them, the Mir 17 crew of Aleksandr S. Viktorenko, Elena V. Kondakova and Valeri V. Polyakov aboard Mir and the seven STS-67 astronauts already in orbit on an unrelated astronomy mission aboard the Space Shuttle Endeavour. Space was getting crowded!  Two days after launch, they docked with Mir and Viktorenko, Kondakova and Polyakov greeted them with the traditional Russian welcome of salt and bread. The joint crews received congratulatory messages from American and Russian officials. After a six-day handover, the Expedition 17 crew undocked on March 22 and returned to a landing in Kazakhstan, Viktorenko and Kondakova after 169 days in space and Polyakov after 438 days, still the longest single spaceflight. The Mir 18 crew now had the station to themselves and began their mission in earnest. For Dezhurov and Strekalov that meant conducting maintenance on the space station and preparing for a series of Extra-Vehicular Activities (EVAs) to reconfigure Mir’s docking ports for the arrival of the Spektr module and Space Shuttle Atlantis. Along with Thagard they began some of the mission’s science experiments but much of the hardware was still on the ground due to delays with preparing Spektr for launch. One of the critical hardware items on Spektr was a freezer for storing the collected blood and urine samples, so Thagard temporarily used an onboard freezer provided by the European Space Agency (ESA).


Left: Mir as it would have appeared to the approaching Expedition 18 crew (image taken during STS-63).
Right: During the Mir 17 and 18 handover (clockwise from lower left) Polyakov, Strekalov, Kondakova, Dezhurov and Thagard; Viktorenko not pictured.


The next cargo resupply vehicle, Progress M27, launched on April 9 and docked with Mir two days later. The cargo included 48 fertilized Japanese quail eggs that the crew placed inside the onboard incubator for a joint experiment on the embryonic development of the birds in weightlessness. The completed experiment was returned to Earth on the Shuttle. Between May 12 and June 10, with Thagard assisting from inside Mir Dezhurov and Strekalov spent nearly 19 hours during five EVAs to reconfigure the station for the arrival of Spektr and the Space Shuttle. They transferred one of the Kristall module’s solar arrays to the Kvant-1 module and retracted the second one to provide clearance for the module’s multiple stepwise relocations from docking port to docking port.


Left: Japanese quail eggs.
Right: Dezhurov (in EVA suit with red stripes) and Strekalov (partly visible behind station structure) during one of the Mir 18 EVAs.


The Spektr research module had been at Baikonur for several months where Russian engineers prepared it for launch. American engineers from JSC soon joined them to perform the final integration and close-out of the 1,553 pounds of NASA science hardware to be used by the Mir 18 and future crews aboard the station. The research hardware included a centrifuge and refrigerator/freezer to process biological samples, a bicycle ergometer for exercise fitness studies and sample collection kits for various experiments.


Left: Spektr module undergoing final integration at Baikonur.
Right: Interior of Spektr module during closeout operations at Baikonur.


A powerful Proton rocket lifted off from Baikonur on May 20, 1995, carrying the Spektr module to orbit. On June 1, following a series of rendezvous maneuvers, Spektr docked automatically at Mir’s forward axial port, Thagard calling it “an awesome sight.” The next day, the crew and ground controllers relocated the module to one of the two open lateral ports using its Lyappa robotic arm. On June 6, one of Spektr’s four solar arrays failed to deploy fully, prompting a plan for Dezhurov and Strekalov to perform an EVA to manually unfurl it. Managers dropped the idea when they realized the extra EVA would add too much to the crew’s workload and that the other three arrays generated enough power to meet the station’s needs. The Mir 19 crew of Solovyev and Budarin, after receiving adequate training on the ground, eventually freed the array in July 1995 using tools brought to Mir by STS-71.


Left: Launch of Spektr module from Baikonur.
Right: Spektr module attached to Mir, showing partially deployed solar array at upper right.


Thagard soon began activating the newly delivered science equipment in Spektr. On June 6, he held a televised news conference, describing to reporters how his mission and research were progressing. The same day he surpassed the Skylab 4 record of 84 days in space, becoming the most traveled American astronaut. “I am happy to have had the opportunity to do this,” Thagard said, adding, “I hope that what this means is that it’s the beginning of an era which Americans will spend long periods of time in space.” On June 12, Thagard transferred the samples from the ESA freezer, nearing the end of its useful life, to the freezer aboard Spektr. All three crewmembers continued the various science experiments while Dezhurov and Strekalov relocated the Kristall module to Mir’s forward axial port, required for the upcoming docking of Atlantis – that module was the only one equipped with the androgynous system to allow docking with the Space Shuttle. The crew began preparations for its return to Earth, packing up samples for transfer to the Shuttle and conducting end-of-mission countermeasures to help with readaptation to Earth’s gravity.


Left: Interior view of Spektr shortly after its arrival at Mir.
Right: Thagard during a press conference.


After four days of weather delays, Space Shuttle Atlantis launched on its historic STS-71 mission on June 27, docking with Mir two days later to form a 220-ton space vehicle, the largest complex up to that time. This first docking between a Space Shuttle and Mir marked only the second time that American and Russian spacecraft docked in space, the first occurred just shy of 20 years earlier during ASTP.  Just as the docking system developed for Shuttle-Mir traces its heritage back to that earlier program, so too does the docking system used on ISS.

To be continued…

With special thanks to Charlie Stegemoeller and Gary Kitmacher for archival photographs.

https://www.nasa.gov/feature/space-station-20th-launch-of-mir-18-crew

Artykuły astronautyczne
« Ostatnia zmiana: Marzec 31, 2020, 03:23 wysłana przez Orionid »

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #408 dnia: Marzec 18, 2020, 11:16 »

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #409 dnia: Marzec 18, 2020, 12:48 »
Z Księżyca do Japonii...

50 Years Ago: Moon Sample Rocks Osaka Expo ‘70
March 16, 2020

(...) Charles A. Biggs, Chief of the Exhibits Division at the Manned Spacecraft Center (MSC), now the Johnson Space Center in Houston, coordinated the space artifacts on display in the U.S. pavilion, the largest of its seven exhibits. A full-scale replica of the Apollo 11 landing site complete with a Lunar Module (LM), an American flag and two space suited figures greeted visitors as they entered the space exploration hall. Three flown crewed spacecraft, Apollo 8, Gemini 12 and Freedom 7, hung by cables from the ceiling along with space suited manikins. Other displays included a Lunar Orbiter spacecraft, a flown camera, a Saturn V F-1 engine, replicas of other spacecraft, samples of space food and assorted memorabilia donated by astronauts including Walter M. “Wally” Schirra’s harmonica from his Gemini 6 mission.


Visitors inspect the Apollo 8 Command Module.


Left: Crowds gather near the lunar landing exhibit, with a Lunar Orbiter spacecraft hanging from the ceiling above.
Right: The Gemini 12 capsule and space suited figures suspended from the ceiling in the space exhibit.


The star attraction of the U.S. pavilion, possibly even the entire fair, undoubtedly was a rather unremarkable Iooking two-pound rock. Its provenance gave this particular rock star appeal: on Nov. 20, 1969, Apollo 12 astronaut Alan L. Bean found the rock on the rim of Head Crater in the Moon’s Ocean of Storms. The 3.2 billion-year-old basaltic rock, catalog number 12055, was originally buried deep beneath the Moon’s surface until a meteorite impact 15 million years ago excavated it, bringing it to the surface. Bean and fellow Moon walker Charles “Pete” Conrad photographed and collected it, and along with their third crewmate Richard F. Gordon they returned the chunk of basalt to Earth, a small part of the 75 pounds of lunar material they brought back.

Lines to view the Moon rock could be as long as two hours; by some accounts, many fair goers attended just to see it. On opening day, 8,000 visitors per hour poured into the pavilion, overwhelming Japanese security. The Moon rock welcomed an average of 80,000 visitors per day and a total of 14 million people saw it. Among those visitors, Apollo 12 astronauts Conrad, Gordon and Bean toured the American pavilion on March 25 during the last stop of their around the world “Bullseye” Presidential goodwill tour. Moon rock 12055 is on display at the Cleveland Museum of Natural History with smaller pieces in museums in the Philippines and Bonn, Germany.



Moon rock 12055 in its display case prior to shipping to Osaka.


Left: The Soviet pavilion at Expo’70.
Right: Spacecraft models including the docked Soyuz 4 and 5 inside the Soviet pavilion. Credits: oldtokyo.com.



The LM on display at Expo ’70.

(...)
https://www.nasa.gov/feature/50-years-ago-moon-sample-rocks-osaka-expo-70

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #410 dnia: Kwiecień 03, 2020, 07:52 »
60 lat temu 1 kwietnia 1960 roku nastąpił udany początek pierwszego satelity meteorologicznego Tiros-1

NASA | TIROS-1: The Forecast Revolution Begins (50th Anniversary)
25 maj 2010

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=Oe4jGbbXnvw" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=Oe4jGbbXnvw</a>
https://www.youtube.com/watch?v=Oe4jGbbXnvw

Modern meteorology was born 60 years ago today
This was a potent moment for the field of meteorology.
ERIC BERGER - 4/1/2020, 11:48 PM


Image taken on April 1, 1960, by TIROS 1. This was the first television picture of Earth from space.

Sixty years ago on this date, April 1, a Thor-Able rocket launched a small satellite weighing 122.5kg into an orbit about 650km above the Earth's surface. Effectively, this launch from Florida's Cape Canaveral Air Force Station marked the beginning of the era of modern weather forecasting.

Designed by the Radio Corporation of America and put into space by NASA, the Television InfraRed Observation Satellite, or TIROS-1, was the nation's first weather satellite. During its 78 days of operation, TIROS-1 successfully monitored Earth's cloud cover and weather patterns from space.

This was a potent moment for the field of meteorology. For the first time, scientists were able to combine space-based observations with physical models of the atmosphere that were just beginning to be run on supercomputers. (...)
https://arstechnica.com/science/2020/04/modern-meterology-was-born-60-years-ago-today/

https://www.nasa.gov/feature/goddard/2020/the-world-according-to-weather-satellites
https://en.wikipedia.org/wiki/TIROS-1
https://pl.wikipedia.org/wiki/TIROS_1
https://space.skyrocket.de/doc_sdat/tiros.htm

Artykuły astronautyczne
« Ostatnia zmiana: Kwiecień 03, 2020, 21:40 wysłana przez Orionid »

Offline suchyy

  • Pełny
  • ***
  • Wiadomości: 351
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #411 dnia: Kwiecień 03, 2020, 17:40 »
Dzięki Orionid za ciekawe materiały i możliwość powrotu do przeszłości. Większości z tych wydarzeń byłem świadkiem i wzrastałem wraz z nimi jako dzieciak potem młodzian, choć szczegóły wielu z nich ukryte były w owych czasach (PRL-u) za Żelazną Kurtyną. Ostatnie materiały rozwaliły mnie kompletnie, bo przypomniałem sobie (choć ma to niewiele z kosmonautyką wspólnego), jak wonczas (kwiecień 60') uczyłem się jeździć na rowerku (czterokołowym  8) ) i odważnie, jak na dzieciaka, zjeżdżając z górki, z nogami pod brodą (bo rowerek miał sztywne przełożenie) miałem twarde spotkanie z drzewem!  :o ;) :) ;D
Pozdrawiam: Jurek (suchyy).

Offline ah

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 1079
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #412 dnia: Kwiecień 07, 2020, 10:35 »
Wracając jeszcze do
55 lat temu 18 marca 1965 roku Aleksiej Leonow wykonał pierwszy w historii kosmiczny spacer.
...
to na stronie Anatolija Żaka są sukcesywnie rozszerzane artykuły związane z tym lotem.
Np. http://www.russianspaceweb.com/voskhod2-design.html ze szczegółami budowy śluzy.




« Ostatnia zmiana: Kwiecień 07, 2020, 10:49 wysłana przez ah »

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #413 dnia: Kwiecień 16, 2020, 18:58 »
Dzięki Orionid za ciekawe materiały i możliwość powrotu do przeszłości. Większości z tych wydarzeń byłem świadkiem i wzrastałem wraz z nimi jako dzieciak potem młodzian, choć szczegóły wielu z nich ukryte były w owych czasach (PRL-u) za Żelazną Kurtyną. Ostatnie materiały rozwaliły mnie kompletnie, bo przypomniałem sobie (choć ma to niewiele z kosmonautyką wspólnego), jak wonczas (kwiecień 60') uczyłem się jeździć na rowerku (czterokołowym  8) ) i odważnie, jak na dzieciaka, zjeżdżając z górki, z nogami pod brodą (bo rowerek miał sztywne przełożenie) miałem twarde spotkanie z drzewem!  :o ;) :) ;D

Moje wspomnienia kosmiczne nie są tak oddalone w przeszłość, jak Twoje suchyy.

Miałem 10 lat , gdy ujrzałem na nieboskłonie szybko przemieszczający się w szczątkowej atmosferze Ziemi obiekt ziemskiego pochodzenia - jedno z pierwszych dotknięć  tej sfery rzeczywistości.

Przeszłość staje się coraz bardziej mityczna, więc może mieć większą moc przyciągania.

Jest jeszcze wiele do wydobycia, z mroków zapomnienia, astronautycznych dokonań ludzkości  ;)

Byłoby więcej do wspominania, gdyby nie wyhamowanie radzieckiej kosmonautyki spowodowane upadkiem dawnego, coraz mniej funkcjonalnego  systemu.
Pytanie czy obecnie wiele projektów astronautycznych zostanie uziemionych ? Skoro kryzys globalny, to i wielu astronautycznym wizjom może grozić zepchnięcie w czeluść zapomnienia.

Kiedy dokonania załogowej kosmonautyki stają się legendą i domagają się wzniosłego uhonorowania:

13 marca z okazji 60 rocznicy powstania CPK (11.01.1960 i powołania pierwszych 12 radzieckich kosmonautów (07.03.1960) odbył się koncert z udziałem wybitnych artystów i  jedynego żyjącego kosmonauty tej dwunastki.

Праздничный концерт, посвященный юбилею ЦПК и отряда космонавтов
12 апреля 2020

Замечательный концерт, посвящённый празднованию 60-летия ЦПК и отряда космонавтов , состоялся 13 марта в Центральном академическом театре Российской армии. Сегодня приглашаем вас вспомнить, как это было.

В концерте, космическом по своей тематике и энергетике, звучат песни в исполнении Льва Лещенко, Ольги Кормухиной, Александра Маршала, Валерии, группы «Земляне» и многих других певцов и коллективов.

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=xw8AWkMirtQ" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=xw8AWkMirtQ</a>
https://www.youtube.com/watch?v=xw8AWkMirtQ&feature=emb_title
http://www.gctc.ru/main.php?id=4951

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #414 dnia: Kwiecień 25, 2020, 03:02 »
50 lat temu 24 kwietnia 1970 roku  RN  CZ-1 wyniosła na orbitę wokółziemską pierwszego chińskiego satelitę DFH 1 (Dong Fang Hong 1)

Cytuj
The primary mission was to broadcast the song "Dong Fang Hong", paying tribute to Chairman Mao, and to announce the time.
https://space.skyrocket.de/doc_sdat/dfh-1.htm

China’s First Satellite 50 years ago
by Bill D'Zio | Apr 22, 2020 | All space related, Launch, Stuff in Orbit

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=M_g_La6os90" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=M_g_La6os90</a>
https://www.youtube.com/watch?v=M_g_La6os90&feature=emb_title

(...) As the US and Russian Raced, China gradually gained ability. 

As the United States and USSR were locked in a race to the Moon, China busily prepared for the debut launch of their Long March rocket and first indigenous satellite. Although the UK, Canada, Italy, and Australia all had satellites, those satellites were launched using US-designed rockets.   

Four nations launched satellites into space before China. The Chinese spacecraft weighed in heavier than all the combined weights of the first satellites of the United States, Soviet Union, United Kingdom, and France. With a mass of 173 kg, the DFH-1 weighed in as the heaviest satellite inaugural launch of any country to date. (Excludes countries that formed from the former USSR) Dong Fang Hong 1 satellite abbreviates to DFH-1.

The Chinese satellite settled into a 441 x 2286 km orbit inclined at 68.4 deg. The more massive DFH-1 severed as a demonstration for various technologies. The satellite transmitted the song communist patriotic song “Dong Fang Hong” as well as announcing the time. The Dong Fang Hong translates into the East is Red and paid tribute to Chairman Mao.   

Additional DFH-1 notable details:

1st Chinese communications satellite
 Contained a radio transmitter
first Chinese experimental satellite launched
the first successful satellite launched by an LM-1 booster

During the 30th anniversary of its first space launch, China hosted a variety of activities to honor the event. Various celebrations were held to commemorate the anniversary, including Internet chat with space specialists. A committee of academics from the two Chinese academies of sciences and engineering recognized the launch of the first satellite, Dongfanghong-1 (DFH-1), as the most important event in the first 30 years of the Chinese space program. (...)

https://westeastspace.com/2020/04/22/chinas-first-satellite-50-years-ago/

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #415 dnia: Kwiecień 27, 2020, 21:03 »
25 lat temu 14 marca 1995  w ramach programu Shuttle-Mir  do misji Mir OE-18 wystartował Sojuz TM-21 .
https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=800.msg142599#msg142599

25 lat od misji EO-18
BY KRZYSZTOF KANAWKA ON 27 KWIETNIA 2020


Załoga misji Sojuz TM-21 / Credits – NASA, Roskosmos, SpaceFacts

Dwadzieścia pięć lat temu trwała długoterminowa misja EO-18 na rosyjskiej stacji Mir. W tej misji po raz pierwszy wziął udział Amerykanin.

Zakończenie Zimnej Wojny i rozpad Związku Radzieckiego zmienił sytuację geopolityczną na świecie. Państwa tzw. bloku wschodniego, po dekadach ograniczonych kontaktów i nieufności względem państw zachodnich, rozpoczęły niezależne działania w sferach ekonomicznych, wojskowych i naukowych. Także w sferze misji kosmicznych nastąpiło zbliżenie.

W czerwcu 1992 roku prezydenci USA i Rosji zgodzili się na wspólne wysiłki w sferze eksploracji kosmosu. W 1993 roku pomiędzy USA a Rosją ogłoszono współpracę, której pierwszą fazą miały być misje Amerykanów oraz amerykańskich promów kosmicznych do rosyjskiej stacji Mir (program Shuttle-Mir). W lutym 1994 roku na pokładzie promu kosmicznego po raz pierwszy znalazł się Rosjanin (Siergiej Krikalow) – była to misja STS-60 promu Discovery. Rok później, w lutym 1995 roku odbyła się misja STS-63 promu Discovery. Podczas tej misji doszło do zbliżenia wahadłowca do stacji Mir na minimalną odległość około 11 metrów. W tej misji wziął udział inny rosyjski kosmonauta – Władymir Titow.

Czternastego marca 1995 roku z Bajkonuru wystartowała misja Sojuz TM-21. Na pokładzie Sojuza – oprócz dwóch Rosjan (Władymir Dieżurow i Giennadij Striekałow) znalazł się Amerykanin (Norman Thagard). Był to pierwszy lot Amerykanina na pokładzie rosyjskiego statku załogowego. Celem misji tej trójki kosmonautów był długoterminowy pobyt na pokładzie stacji Mir (oznaczenie misji – EO-18).

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=4Z9hHOmx0_A" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=4Z9hHOmx0_A</a>
https://www.youtube.com/watch?v=4Z9hHOmx0_A&feature=emb_title

Norman Thagard na pokładzie stacji Mir (nagranie z początku misji EO-18) / Credits – NASA

Wyprawa EO-18 trwała łącznie 115 dni, co było wówczas rekordem pobytu Amerykanina na orbicie. W trakcie EO-18 doszło do kilku ważnych wydarzeń – pierwszym z nich było dostarczenie w czerwcu 1995 nowego modułu Spektr, który przez kolejne dwa lata (aż do czasu uderzenia w niego pojazdu zaopatrzeniowego) służył za przestrzeń eksperymentalną oraz życiową dla amerykańskich uczestników misji. Następnie, 27 czerwca ku stacji Mir wystartował prom Atlantis (misja STS-71). Dwa dni później prom Atlantis po raz pierwszy przycumował do stacji Mir. Było to pierwsze rosyjsko-amerykańskie cumowanie od 20 lat (od czasów misji Apollo-Sojuz) oraz zapowiedź bliższej współpracy w kolejnych latach i dekadach.

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=PaAlK0WEneY" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=PaAlK0WEneY</a>
https://www.youtube.com/watch?v=PaAlK0WEneY&feature=emb_title

Podsumowanie misji STS-71 / Credits – NASA

Na pokładzie promu Atlantis ku stacji Mir wyruszyli Rosjanie Anatolij Sołowjow oraz Nikołaj Budarin, którzy weszli w skład wyprawy długoterminowej EO-19. Załoga misji EO-18 powróciła na Ziemię na pokładzie promu Atlantis w tej misji, której koniec nastąpił 7 lipca 1995. Z kolei Sołowjow oraz Budarin powrócili na Ziemię 11 września 1995 roku na pokładzie Sojuza TM-21.


Prom Atlantis (STS-71) i stacja Mir / Credits – NASA

Dzięki programowi Shuttle-Mir NASA uzyskała możliwość wykonywania długoterminowych misji na pokładzie stacji orbitalnej – wcześniej “jedynie” tego typu misje realizowała w ramach programu Skylab w latach 1973 – 1974. Po misji EO-18 zrealizowano jeszcze sześć misji długoterminowych do stacji Mir. Ostatnia misja promu kosmicznego do stacji Mir została zrealizowana w czerwcu 1998 roku (STS-91, prom Discovery). Wówczas już kończyły się przygotowania do budowy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) – drugiej fazy współpracy pomiędzy USA a Rosją (oraz innymi partnerami międzynarodowymi). Pierwszy moduł ISS – Zarja – znalazł się na orbicie w listopadzie 1998 roku. W grudniu 1998 Amerykanie za pomocą promu Endeavour (misja STS-88) umieścili na orbicie moduł Unity, który po połączeniu z Zarją stał się zalążkiem ISS.

Od czasu zakończenia programu wahadłowców (lipiec 2011 – STS-135) Amerykanie na pokład ISS docierają jedynie za pomocą rosyjskich kapsuł Sojuz. Prawdopodobnie sytuacja zmieni się w tym roku wraz z wejściem nowej generacji pojazdów (Dragon 2 i CST-100 Starliner) do użytku.

Warto tu także dodać, że Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) w latach 90. XX wieku realizowała program Euromir. Dzięki temu programowi dwóch europejskich kosmonautów: Ulf Merbold oraz Thomas Reiter wykonali loty na stację Mir w 1994 i 1995 roku.

(NASA, LK)
https://kosmonauta.net/2020/04/25-lat-od-misji-eo-18/

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #416 dnia: Kwiecień 27, 2020, 21:09 »
Od czasu zakończenia programu wahadłowców (lipiec 2011 – STS-135) Amerykanie na pokład ISS docierają jedynie za pomocą rosyjskich kapsuł Sojuz. Prawdopodobnie sytuacja zmieni się w tym roku wraz z wejściem nowej generacji pojazdów (Dragon 2 i CST-100 Starliner) do użytku.
https://kosmonauta.net/2020/04/25-lat-od-misji-eo-18/
I pomyśleć, że można spotkać optymistę co do lotów załogowych obu pojazdów jeszcze w tym roku  ;)

W tym locie brał udział Anatolij Jakowlewicz Sołowjow

Ale jest też uczestnik lotów (Sojuz T-10 i  Sojuz T-15) Władimir Aleksiejewicz Sołowjow

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #417 dnia: Maj 07, 2020, 23:44 »
Zbliża się 50. rocznica rekordowego wówczas lotu kosmicznego.
Nagranie z polskim akcentem.


1970г. Космонавты Николаев А.Г, Севастьянов. Союз 9 в полете

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=4TwfY2_qOsw" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=4TwfY2_qOsw</a>

Link do materiału: https://www.youtube.com/watch?v=4TwfY2_qOsw

Offline mss

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5061
  • Space is not only about science, it is a vision,
    • Astronauci i ich loty...
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #418 dnia: Wczoraj o 17:09 »
05.06.2020 mija 40 lat od startu statku Sojuz T-2.



Intel Core i5-2320 3GHz/8GB RAM/AMD Radeon HD 7700 Series/HD 1 TB/Sony DVD ROM...

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 12636
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #419 dnia: Wczoraj o 18:24 »
Wystartował pierwszy Falcon-9!
  04.06.2010 o 18:45 z Cape Canaveral wystartował pierwszy egzemplarz RN Falcon-9 z modelem
strukturalnym automatycznego statku transportowego Dragon (Dragon Qualification Unit), który
pozostanie trwale połączony z drugim stopniem rakiety. Został on wyniesiony w T+9' 38" na
orbitę o parametrach: hp=237 km, ha=273 km, i=34,50°, po restarcie silnika (t=0,1", dV=5 m/s)
o 20:25 perigeum zostało podniesione do 243 km. Próba odzyskania pierwszego stopnia RN nie
powiodła się, wpadł on do Atlantyku w punkcie o współrzędnych 32° 07' N, 69° 15' W i rozpadł się.
http://lk.astronautilus.pl/n100601.htm#05

Pierwszy start Falcona 9 – 10 lat temu
BY KRZYSZTOF KANAWKA ON 4 CZERWCA 2020

(...) Co ciekawe na pokładzie tej rakiety znalazł się egzemplarz kwalifikacyjny kapsuły Dragon. Kapsuła przebywała na orbicie aż do 27 czerwca, gdy “w sposób naturalny” zeszła z orbity i spłonęła w atmosferze.

Ten lot, choć udany, nie przebiegł bez problemów. Najbardziej wyraźne problemy nastąpiły pod koniec pracy drugiego stopnia – doszło do obrotu całego stopnia i kapsuły, którego nie udało się skompensować. Ponadto, firma SpaceX próbowała odzyskać pierwszy stopień (lądowanie na spadochronach), ale ten stopień doświadczył zniszczenia zanim nawet doszło do rozłożenia spadochronów.

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=nxSxgBKlYws" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=nxSxgBKlYws</a>
https://www.youtube.com/watch?v=nxSxgBKlYws&feature=emb_title

Pierwszy lot rakiety Falcon 9 – 04.06.2010 / Credits – SpaceX
 (...)
https://kosmonauta.net/2020/06/pierwszy-start-falcona-9-10-lat-temu/

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Kalendarium historycznych wydarzeń
« Odpowiedź #419 dnia: Wczoraj o 18:24 »