Wzrost efektu cieplarnianego na Ziemi w ostatnich dekadach

[Borys]

W kwestii globalnego ocieplenia warto cytować (z astropolis.pl) obliczenia i konkluzje znanego naukowca (i astro-amatora) Piotra Guzika.

"W ostatnich latach człowiek emituje do atmosfery około 35 miliardów ton CO2 rocznie. Ilość CO2 w atmosferze rośnie o około 3 ppm (3 części na milion) rocznie. Masa atmosfery to około 5x10^15 ton, czyli 3 części na milion to będzie 15x10^9 ton, czyli 15 miliardów ton. O tyle właśnie zwiększa się ilość CO2 w atmosferze każdego roku.

Przybliżając to do ludzkiej perspektywy - w pokoju o powierzchni 20 m² i suficie na wysokości 2.5 m znajduje się ok. 60 kg powietrza. Jeżeli chcielibyśmy zasymulować w tym pokoju całkowitą emisję CO₂ przez ludzkość przy pomocy zapałek (ok. 0.1 g drewna, co się przekłada na ~0.4 g CO₂), musielibyśmy spalać jedną zapałkę rocznie.

[Adam.Przybyla]

W kwestii globalnego ocieplenia warto cytować (z astropolis.pl) obliczenia i konkluzje znanego naukowca (i astro-amatora) Piotra Guzika.

"W ostatnich latach człowiek emituje do atmosfery około 35 miliardów ton CO2 rocznie. Ilość CO2 w atmosferze rośnie o około 3 ppm (3 części na milion) rocznie. Masa atmosfery to około 5x10^15 ton, czyli 3 części na milion to będzie 15x10^9 ton, czyli 15 miliardów ton. O tyle właśnie zwiększa się ilość CO2 w atmosferze każdego roku.

Przybliżając to do ludzkiej perspektywy - w pokoju o powierzchni 20 m² i suficie na wysokości 2.5 m znajduje się ok. 60 kg powietrza. Jeżeli chcielibyśmy zasymulować w tym pokoju całkowitą emisję CO₂ przez ludzkość przy pomocy zapałek (ok. 0.1 g drewna, co się przekłada na ~0.4 g CO₂), musielibyśmy spalać jedną zapałkę rocznie.

           ... tylko, ze ten pokoj nie ma okien i wentylacji;-) Z powazaniem
                                                                            Adam Przybyla

[ekolog]

cm^3 drewna waży poł grama
zapałka ma wymiar 1x50mm => 50 mm^3
cm^3 = 10x10x10=1000 mm^3
zapałka waży zatem 50/1000 grama = 0.05 grama
Zatem to będą dwie zapałki spalone całkowicie (czyli nie tak jak to się robi) a zatem raczej efekt spalenia np 3.

Reszta wyliczeń nie budzi moich zastrzeżeń. Dzięki za trud.

Spalanie będzie w całkowicie uszczelnionym pokoju (w zanurzonej łodzi podwodnej) i rok po roku ... zacznie się robić nieprzyjemnie.

Skąd wiesz jak działa (jako pułapka na ciepło) CO2, są trucizny szkodliwe w mikroskopijnych dawkach i nikt się nie dziwi.

To jest (mimowolnie może) gra na ludzkie intuicje czytelnika.

Oddychać się da ale NIE O TO WCALE CHODZI 

Pozdrawiam
p.s.
Wzrost ppm z 333 o 3 to wzrost aż o 1 % rocznie nasycenia powietrza dwutlenkiem węgla ("oddechowo" małe ale rośnie dziarsko) .
Przypomnę, że ludzkość dorzuca aż 6 ppm ale przyroda jeszcze asymiluje połowę z tego i dodatkowo wszystkie swoje emisje.

[Borys]

cm^3 drewna waży poł grama
zapałka ma wymiar 1x50mm => 50 mm^3
cm^3 = 10x10x10=1000 mm^3
zapałka waży zatem 50/1000 grama = 0.05 grama
Zatem to będą dwie zapałki spalone całkowicie (czyli nie tak jak to się robi) a zatem raczej efekt spalenia np 3.

Nie ważyłem zapałek (~0.1 g podał mi google), ale wiadomo, że chodzi o wartość przybliżoną. Resztę wycinam, bo nijak się ma do tego, co napisałem.

[ekolog]

Możliwe, że obaj mamy rację bo mogli ważyć zapałki z główką  (która jednak nie zawiera zbyt dużo interesującego nas węgla).
Natomiast odniosłem się do faktu, że to jest bardzo mało dymu na pokój.
Tak ale ... nie o wdychanie chodzi tylko o wpływ na powrót ciepła w kosmos.
Przy okazji warto dodać że bardzo dawno temu były znacznie większe stężenia CO2 ale w tamtych czasach Słońce grzało słabiej. Co 100 milionów lat moc "grzewcza" wzrasta o 1%.

Pozdrawiam
p.s.
I dodam, że rewolucja przemysłowa zaczęła się około sto lat temu.
Spalenie zapałek z dwóch, a raczej z trzech lub czterech pudełeczek w szczelnym pokoju 20mkw to już by się chyba dało odczuć

[Orionid]

Ocieplenie klimatu w ostatnich 12 tys. lat powodem znikania niedźwiedzi z Europy
05.09.2017

Ocieplający się klimat doprowadził do skurczenia się populacji niedźwiedzi w Europie w ciągu ostatnich 12 tys. lat - dowodzą nowe badania, przeprowadzone m.in. przez naukowców z Polski. Wpłynął na nią zarówno pośrednio, poprzez ułatwienie ludzkiej ekspansji, jak też bezpośrednio, utrudniając niedźwiedziom hibernację.

Artykuł na ten temat opublikowano w prestiżowym czasopiśmie "Scientific Reports". O badaniach poinformował w przesłanym PAP komunikacie Kamil Bartoń z Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Krakowie.
 
12 tysięcy lat temu niedźwiedzie przemierzały cały kontynent europejski - jednak stopniowo zasięg tego gatunku skurczył się do dzisiejszych pofragmentowanych populacji. Ten zanik zbiegł się nie tylko z szybką ekspansją człowieka, ale też z ocieplaniem się klimatu.
 
Porównując dane na temat rozrodu samic niedźwiedzi na całym świecie, międzynarodowy zespół badawczy, w którego skład weszli m.in. naukowcy z Instytutu Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, odkrył, że tempo rozrodu tych zwierząt jest niższe w wyższych temperaturach. "Dlaczego jednak podniesienie się temperatury miałoby wywierać negatywny wpływ na niedźwiedzie brunatne - gatunek zamieszkujący w szerokim zakresie klimatu, od suchych pustyń do chłodnej arktycznej tundry? Okazuje się, że hibernacja, w trakcie której samice rodzą młode, jest dla niedźwiedzi najbardziej wrażliwym okresem. Wbrew intuicji, samice niedźwiedzi zużywają więcej energii podczas hibernacji, gdy jest cieplej. Oznacza to, że muszą przedtem dłużej żerować, aby zgromadzić większe zasoby tłuszczu" - czytamy w komunikacie.
 
Jak przypomniano, wcześniejsze badania wskazywały, że ocieplanie się klimatu wraz z presją ludzkich populacji wspólnie wpływały na wymieranie wielkich ssaków. W najnowszych badaniach naukowcom udało się oddzielić rolę ocieplenia klimatu od wpływu ludzkiej ekspansji na zanikanie niedźwiedzi w Europie.
 
"Wykorzystaliśmy informacje z ponad 3400 stanowisk archeologicznych, z których wydobyliśmy dane na temat obecności niedźwiedzi - mówi, cytowany w komunikacie główny autor badania Jorg Albrecht. - Na tej podstawie mogliśmy zrekonstruować zmiany zasięgu populacji niedźwiedzi w przeciągu ostatnich 12 000 lat."
 
Oczywiście takie dane są niepełne i zawierają znaczne luki. "Aby uzupełnić te luki, zbudowaliśmy model metapopulacyjny, symulujący lokalne wymieranie i rozprzestrzenianie się niedźwiedzi - dodaje Kamil Bartoń z Instytutu Ochrony Przyrody PAN. - Metody te są bardzo intensywne obliczeniowo, ale dzięki dostępowi do superkomputerów poprzez system PLGrid obliczenia zajęły tylko kilka dni zamiast lat".
 
Wyniki badań wskazują, że wzrastające zimowe temperatury znacząco wpłynęły na zmniejszenie się zasięgu tego gatunku. "Jednakże pokazaliśmy też, że ludzie silnie sprzyjali tym procesom, jako że prześladowania niedźwiedzi były powszechne w ludzkich kulturach północnej półkuli już wiele tysięcy lat temu" - dodaje Richard Bischof z Norweskiego Uniwersytetu Nauk o Życiu.
 
Badania przeprowadzone zostały przez międzynarodowy zespół naukowców z Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Krakowie, Norweskiego Uniwersytetu Nauk o Życiu oraz Uniwersytetu w Rostocku w Niemczech. Badania były finansowane przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (projekt GLOBE www.globeproject.pl) w ramach Polsko-Norweskiej Współpracy Badawczej.
 
PAP - Nauka w Polsce
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,459546,ocieplenie-klimatu-w-ostatnich-12-tys-lat-powodem-znikania-niedzwiedzi-z-europy.html

[Orionid]

Coral reef experts deliver urgent recommendations for future research
September 1, 2017


There is substantial variability in temperature tolerance among and within coral species. Typically, boulder-like corals survive higher temperatures, while branching corals perish under moderate heat stress. Scientists are striving to understand and harness the molecular mechanisms that underpin this variability. Central GBR, March 2017. Credit: G. Torda

(...) As the Great Barrier Reef faces unprecedented coral mortality from back-to-back mass bleaching in 2016 & 2017, rising carbon dioxide and other natural and human-induced pressures, scientists advise more research is urgently needed into the poorly-understood mechanisms that corals might use to survive in a rapidly warming world.

"There is still a lot to understand about corals," says Dr. Torda. "While our only real chance for their survival is to reverse climate change, a nugget of hope exists - that the corals may be able to adapt to their changing environment," he says.

"However, there are major knowledge gaps around how fast corals can adapt or acclimatise to changes in their environment, and by what mechanisms they might use to achieve this," adds co-author Professor Philip Munday of Coral CoE.

"For example," explains Dr Jenni Donelson, co-author at Coral CoE,"recent studies show that fish can acclimatise to higher water temperatures when several generations are exposed to the same increased temperature, but whether corals can do the same, and how they might achieve this, is largely unknown." (...)

https://phys.org/news/2017-09-coral-reef-experts-urgent-future.html

[Orionid]

Gauging evolutionary adaptation- are our models right?
September 1, 2017


Chlamydomonas reinhardtii, the green alga used in the experiment. Credit: Josianne Lachapelle

One challenge facing scientists is to estimate how our environment and the complex web of creatures within it, will respond to changes in their environment due to climate change or other human influences.

Traditionally, scientists have taken and tested single or pairs of ecological 'drivers' of change in the environment, elements such as increased temperature, increased CO2 or changes in herbicides or fertilizer, to assess how species will evolve over hundreds of generations.

This lab-based model of evolutionary change is simple compared to the complex environment in which species exist, so one major task for scientists is to understand how well simplified versions of environmental change teach us about more complex ones.

Writing in the latest online edition of PNAS evolutionary biologists at Edinburgh University and one now at Bangor University's School of Biological Sciences, tested how a single-celled alga evolved in environments with only a single driver versus in environments with many drivers, which are thought to be more representative of the multiple changes that organisms experience in the wider environment beyond the lab. The results suggest that the simplified environments with only a few drivers, provide a reasonably accurate idea of how much microbial populations evolve. This is because a few dominant drivers explain most of the evolutionary response of the population, even when other environmental drivers are present.

Using single-celled algae, which exists at the base of the food-chain, the study subjected the algae to 96 different environments with between 1 and 8 drivers, and allowed the algae to evolve in those environments for 450 generations, which corresponds to several seasons of growing in the environment.


Two cells where the flagella are visible. Credit: Josianne Lachapelle

What the researchers found was that, in most cases, a few dominant drivers (including temperature and CO2 levels) explained most of the evolutionary changes that took place.

They also found that despite the numerous variants tested, most populations converged on the same growth rates by the end of the 450 generations. However, environments with more drivers are initially more stressful and cause the populations to grow more slowly at the beginning of evolution, so the populations adapted more when the dominant drivers occur in the presence of other drivers – they simply had to evolve more to get to the same place.

Lead author Georgina Brennan, now at Bangor University's School of Biological Sciences explained:

"Aquatic primary producers will evolve under multiple changes, due to their rapid cell division rates and ability to generate genetic variation. Gauging the intensity of evolutionary selection within key primary producers at the base of the food chain will help understand how population sizes at the base of the food webs and nutrient cycles are impacted."

Sinéad Collins of Edinburgh University added:

"The power of simplified lab experiments lies in providing insights into how natural selection works, but applying the results of this experiment to natural phytoplankton population requires taking into account regional differences both in the phytoplankton populations and in the evolutionary drivers. I think that this is a hopeful study partly because it shows that evolution in simplified environments can give us insights into what happens in more complex environments – of course, it does mean that it is very important to correctly identify what the dominant drivers are in any given situation."

https://phys.org/news/2017-09-gauging-evolutionary-adaptation-.html

[Orionid]

Record-low 2016 Antarctic sea ice due to ‘perfect storm’ of tropical, polar conditions
August 31, 2017 Hannah Hickey UW News

While winter sea ice in the Arctic is declining so dramatically that ships can now navigate those waters without any icebreaker escort, the scene in the Southern Hemisphere is very different. Sea ice area around Antarctica has actually increased slightly in winter — that is, until last year.

A dramatic drop in Antarctic sea ice almost a year ago, during the Southern Hemisphere spring, brought its maximum area down to its lowest level in 40 years of record keeping. Ocean temperatures were also unusually warm. This exceptional, sudden nosedive in Antarctica differs from the long-term decline in the Northern Hemisphere. A new University of Washington study shows that the lack of Antarctic sea ice in 2016 was in part due to a unique one-two punch from atmospheric conditions both in the tropical Pacific Ocean and around the South Pole.

The study was published Aug. 24 in Geophysical Research Letters.

“This combination of factors, all these things coming together in a single year, was basically the ‘perfect storm,’ for Antarctic sea ice,” said corresponding author Malte Stuecker, a UW postdoctoral researcher in atmospheric sciences. “While we expect a slow decline in the future from global warming, we don’t expect such a rapid decline in a single year to happen very often.”


After increasing slightly in recent decades, the sea ice extent around Antarctica plummeted in 2016.Malte Stuecker/University of Washington

The area of sea ice around Antarctica at its peak in late 2016 was 2 million square kilometers (about 800,000 square miles) less than the average from the satellite record. Statistically, this is three standard deviations away from the average — an event that would be expected to occur randomly just once every 300 years.

The record low was not predicted by climate scientists, so UW researchers looked at the bigger picture in ocean and atmospheric data to explain why it happened.

The previous year, 2015-16, had a very strong El Niño in the tropical Pacific Ocean. Nicknamed the “Godzilla El Nino,” the event was similar to other monster El Niños in 1982-83 and 1997-98. Unlike the 1997-98 event, however, it was only followed by a relatively weak La Niña in 2016.


The percent of ocean surface covered with sea ice in 2016 was lower than usual (brown) over many parts of the Southern Ocean. The black line shows the edge of the region with at least 15 percent ice cover.Malte Stuecker/University of Washington

Far away from the tropics, the tropical El Niño pattern creates a series of high- and low-pressure zones that cause unusually warm ocean temperatures in Antarctica’s eastern Ross, Amundsen and Bellingshausen seas. But in 2016, when no strong La Niña materialized, researchers found that these unusually warm surface pools lingered longer than usual and affected freeze-up of seawater the following season.

“I’ve spent many years working on tropical climate and El Niño, and it amazes me to see its far-reaching impacts,” Stuecker said.

Meanwhile, observations show that the winds circling Antarctica were unusually weak in 2016, meaning they did not push sea ice away from the Antarctic coast to make room for the formation of new ice. This affected ice formation around much of the Southern Ocean.

“This was a really rare combination of events, something that we have never seen before in the observations,” Stuecker said.

The researchers analyzed 13,000 years of climate model simulations to study how these unique conditions would affect the sea ice. Taken together, the El Niño pattern and Southern Ocean winds explain about two-thirds of the 2016 decline. The rest may be due to unusually big storms, which a previous paper suggested had broken up ice floes.

Scientists predict Antarctica’s ocean will be one of the last places on Earth to experience global warming. Eventually the Southern Ocean’s surface will begin to warm, however, and then sea ice there will begin its more long-term decline.

“Our best estimate of the Antarctic sea ice turnaround point is sometime in the next decade, but with high uncertainty because the climate signal is small compared to the large variations that can occur from one year to the next,” said co-author Cecilia Bitz, a UW professor of atmospheric sciences.

Stuecker noted that this type of big, rare weather event is useful to help understand the physics behind sea ice formation, and to learn how best to explain the observations.

“For understanding the climate system we must combine the atmosphere, ocean and ice, but we must focus on more than a specific region,” Stuecker said. “If we want to understand sea ice in Antarctica, we cannot just zoom in locally — we really have to take a global perspective.”

The other co-author is Kyle Armour, a UW assistant professor of atmospheric sciences and oceanography. The research was funded by the National Science Foundation and a National Oceanographic and Atmospheric Administration’s Climate and Global Change Postdoctoral Fellowship Program, administered by the University Corporation for Atmospheric Research’s Cooperative Programs for the Advancement of Earth System Science.

http://www.washington.edu/news/2017/08/31/record-low-2016-antarctic-sea-ice-due-to-perfect-storm-of-tropical-polar-conditions/

[Orionid]

Experts call for added focus on the impact of glacier mass loss on downstream systems
September 4, 2017


Sulztalferner, Austrian Alps, which has retreated >350m since 2000. Credit: Dr. Lee Brown, University of Leeds

Researchers have warned of an 'urgent worldwide need' to address a broad spectrum of cascading impacts of glacier mass loss on downstream systems.

In their paper, published in Proceedings of the National Academy of Sciences, the authors synthesised currently available evidence and documented the profound impact on freshwater and near-shore marine systems. Although the impact of melting glaciers on sea levels has received much attention to date, this 'perspectives' paper outlines other multiple downstream effects of glacier change that will have significant societal implications. As such, the authors call for a renewed focus on planning adaptation and mitigation measures for the breadth of impacts in all affected regions.

Glaciers cover close to 10% of the Earth's land surface but are shrinking rapidly across most parts of the world. The area of land occupied by glaciers will decrease significantly by the end of the present century. The largest individual contributions to global glacier mass loss come from the glaciers of the Gulf of Alaska, the Canadian Arctic, and the ice sheet peripheries of Greenland and Antarctica.

However, the glaciers with the most negative mass balances are located in the European Alps and at low latitudes in the South American Andes. In the European Alps, atmospheric warming has been pronounced in the last 30 years, especially during the summer months, which when combined with decreased snowfall, has led to a 54% loss of ice area since 1850. Current projections suggest that just 4-13% of the 2003 European Alps ice area will remain by 2100.

The changes in river hydrology and morphology due to climate-induced glacier loss are projected to be the greatest of any hydrological system. There will be significant changes to flow regimes in glacierised watersheds, with a shift to greater stochasticity as glacial runoff decreases and flow becomes more dependent on unpredictable precipitation events and snow melt. Glacier shrinkage will alter sediment transport, and biogeochemical and contaminant fluxes from rivers to oceans.

An unexpected impact of glacier shrinkage is the liberation of contaminants including emission products from industrial activity, such as black carbon and associated compounds, mercury, pesticides, and other persistent organic pollutants. There is uncertainty in the release of these legacy contaminants from glacierised areas, though their transport to downstream systems by meltwater will eventually reduce as glacial ice volume shrinks.


Odenwinkelkees, Austrian Alps. Credit: Dr. Lee Brown, University of Leeds

These effects will profoundly influence the natural environment, including many facets of biodiversity, and the ecosystem services that glacier-fed rivers provide to humans, particularly provision of water for agriculture, hydropower and consumption.

Among the major impacts, there are profound changes to ecosystem function and services via altered provision of water resources to human society, reorganization of the regulatory processes that shape water quality and geohazards, and cultural changes associated with tourism, landscape character, and religion.

Lead author Professor Alexander Milner, from the School of Geography, Earth and Environmental Sciences at the University of Birmingham, explained, "We don't believe that the sheer enormity of the impact of glacial shrinkage on our downstream ecosystems has been fully integrated to date. From biodiversity to tourism, from hydropower to clean water supply, the breadth of risk to our current way of life is vast. The first step must be a realignment in how we view glacial shrinkage, and a research agenda that acknowledges the risk to regions likely to be most affected."

Co-author Dr Lee Brown, a freshwater ecologist at the University of Leeds' School of Geography, added: "Suitable management strategies will need to be developed and adopted to mitigate the societal impacts of profound changes in glacial runoff. Careful planning will be needed because, for example, building new reservoirs may solve water supply issues but impact negatively on landscape character and tourism."

The authors outlined four key recommendations that they believe should underpin a global research agenda involving interdisciplinary research:

- Detailed mapping of glacier mass change from new imagery and processing technologies

- Global monitoring and census efforts of key biogeochemical variables, contaminant loads and biodiversity in glacier-fed rivers via widespread monitoring networks with standardized sampling methods.

- Valuation of the provision, regulation and cultural impact of glacier-related ecosystem services (particularly contaminant loads and commercial and sport fishery salmon habitats).

- Adaptive management plans for glacier change in the most sensitive regions, including international legislation to protect strategic glacier-derived water resources.

https://phys.org/news/2017-09-experts-added-focus-impact-glacier.html

[Orionid]

Pesymistyczna prognoza zakłada , że w wyniku ocieplenia klimatu, do 2070 może wyginąć nawet 70 % gatunków pasożytów . Pełnią one istotną rolę w ekosystemach, pozwalając np. kontrolować wielkość populacji dzikich zwierząt.
Prowadzone badania mają określić geograficzne rozlokowanie poszczególnych gatunków pasożytów.
Dysponując próbkami muzealnymi pochodzącymi jeszcze z XIX wieku jak i szczegółowymi bazami danych zawierających katalogi np. kleszczy czy roztoczy piór , można będzie szczegółowo określić tempo  zmian w kontekście zmieniającego się klimatu.

Due to climate change, one-third of animal parasites may be extinct by 2070
September 6, 2017

(...) Before they could begin their analysis, the research team needed to know exactly where each specimen came from so they could understand each species' habitat needs. In recent years it has become standard to pinpoint a specimen's original location with GPS coordinates in collection records, but the locations associated with older specimens tend to be less precise. So the team, which included 17 researchers in eight countries, spent years tracking down the exact geographical source of tens of thousands of parasite specimens, adding GPS coordinates to their database wherever possible. That information was essential for the current study and will also aid in future research.
Once the geospatial information was complete, the data could be used to make predictions about how parasites will fare as the Earth's climate changes. Using climate forecasts, the researchers compared how 457 parasite species will be impacted by changes in climate under various scenarios. (...)

https://phys.org/news/2017-09-due-climate-one-third-animal-parasites.html

[Tomasz Noga]

https://www.carbonbrief.org/mapped-how-embodied-carbon-footprints-compare-across-europe

The paper, published this month in the journal Environmental Research Letters, is the first to break down the embodied greenhouse gas emissions from household consumption across the EU.

Its data, mapped below, shows the emissions associated with the consumption of products by an average citizen across 177 regions in 27 EU countries (bar Croatia, the most recent addition to the EU).

The paper argues that such consumption-based emissions accounting is important to consider alongside the territorial, production-based emissions typically required to be reported by governments, since they highlight the links between local consumption and its global environmental consequences.
[...]






The EU has committed to cutting its territorial greenhouse gas emissions to 20% below 1990 levels by 2020, while the UK’s Climate Change Act binds it to an 80% drop by 2050.

However, some researchers argue these production-based targets don’t fully account for the international emissions countries are responsible for, as products may accumulate significant environmental impacts along global supply chains. Others are concerned using territorial targets means emissions could be reduced locally by exporting production elsewhere.

Ivanova argues both types of accounting need to be considered. She says:

“Imagine if we only focused on territorial emissions how susceptible we would be at simply moving the environmental problems associated with our consumption somewhere else, instead of actually tackling them. For example, if we started importing cars instead of producing them domestically, there may be a drop in territorial emissions, but the consumption emissions may stay the same (or even increase, depending on the production efficiency).”

[Orionid]

Warm Antarctic caves harbour secret life: scientists
September 8, 2017


Steam from active volcanoes has hollowed out extensive cave systems under the Antarctic ice that could be home to unique ecosystems, scientists say

A secret world of animals and plants—including unknown species—may live in warm caves under Antarctica's glaciers, scientists said Friday.

The caves, hollowed out by steam from active volcanoes, are light and could reach temperatures of 25 degrees Celsius (77 Fahrenheit), researchers said, raising the possibility of a whole ecosystem of flora and fauna deep beneath the frozen surface.

A study led by the Australian National University around Mount Erebus, an active volcano on Ross Island in Antarctica, showed extensive cave systems. (...)

https://phys.org/news/2017-09-antarctic-caves-harbour-secret-life.html

[Orionid]

New hope for limiting warming to 1.5 C
September 18, 2017

Significant emission reductions are required if we are to achieve one of the key goals of the Paris Agreement, and limit the increase in global average temperatures to 1.5°C; a new Oxford University partnership warns.(...)

Co-author Professor Michael Grubb of University College London, concludes: "This paper shows that the Paris goals are within reach, but clarifies what the commitment to 'pursue efforts to limit the temperature increase to 1.5°C' really implies.

"Starting with the global review due next year, countries have to get out of coal and strengthen their existing targets so as to keep open the window to the Paris goals. The sooner global emissions start to fall, the lower the risk not only of major climatic disruption, but also of the economic disruption that could otherwise arise from the need for subsequent reductions at historically unprecedented rates, should near-term action remain inadequate."

https://phys.org/news/2017-09-limiting.html

Guest post: Why the 1.5C warming limit is not yet a geophysical impossibility
18 September 2017

https://www.carbonbrief.org/guest-post-why-the-one-point-five-warming-limit-is-not-yet-a-geophysical-impossibility

http://www.nature.com/ngeo/journal/vaop/ncurrent/full/ngeo3031.html?foxtrotcallback=true
https://www.carbonbrief.org/scientists-new-focus-1-5c-reshaping-climate-research

[Orionid]

Zmiany klimatu nie w smak kawoszom
17.09.2017

Obszary upraw kawy w Ameryce Łacińskiej, czyli w regionie produkującym najwięcej kawy na świecie, mogą wskutek globalnego ocieplenia zmniejszyć się do 2050 r. nawet o 88 proc. – ostrzegają naukowcy na łamach ”Proceedings of the National Academy of Sciences” (PNAS).

Wpływ zmian klimatu na światowe uprawy kawy był już przedmiotem niejednego badania, jednak najnowsze, opublikowane w PNAS, dodatkowo uwzględniło konsekwencje zmian pogodowych dla pszczół zapylających kawowce.
 
”Kawa jest jednym z najcenniejszych towarów na świecie i potrzebuje odpowiedniego klimatu oraz zapylających (kawowce – przyp. PAP) pszczół. To pierwsze badanie pokazujące, jak oba te czynniki najprawdopodobniej zmienią się wskutek globalnego ocieplenia – i jak mocno uderzy to w producentów kawy” – mówi jeden z autorów publikacji Taylor Ricketts, szef Instytutu Środowiska Gund na Uniwersytecie Vermont (USA).
 
Prognozowana utrata 88 proc. obszarów upraw kawy w Ameryce Łacińskiej do 2050 roku to główny wniosek z badania. Największych spadków w produkcji kawy mogą spodziewać się Nikaragua, Honduras i Wenezuela.
 
”Kawa to główne źródło dochodu dla milionów osób zamieszkujących ubogie, rolnicze obszary, tak więc mniejsze zbiory w przyszłości wpłyną na sytuację życiową już dziś walczących o byt osób” – podkreśla Ricketts.
 
Z drugiej strony naukowcy prognozują niewielki przyrost obszarów nadających się pod uprawę kawy w Meksyku, Gwatemali, Kolumbii i na Kostaryce – głównie na terenach górskich, gdzie temperatury mają sprzyjać uprawie kawowców oraz bardziej odpornym populacjom pszczół.
 
W niektórych regionach może też rosnąć liczebność i różnorodność pszczół. To z kolei być może zwiększy regionalną produkcję kawy, częściowo równoważąc negatywny wpływ zmian klimatycznych, uważają naukowcy.
 
”Jeśli na poletkach kawy są pszczoły, działają bardzo efektywnie i świetnie radzą sobie z zapylaniem, to zwiększa się produktywność upraw, a także waga jagód kawy” – mówi główny autor badania Pablo Imbach z Międzynarodowego Centrum Rolnictwa Tropikalnego (CIAT) w Kolumbii.
 
On i jego koledzy wskazują w publikacji na znaczenie lasów tropikalnych, które są naturalnymi siedliskami dzikich pszczół i innych owadów zapylających.
 
Obecnie 91 proc. najbardziej nadających się na uprawę kawowców terenów w Ameryce Łacińskiej znajduje się w odległości jednej mili (1,6 km) od lasu tropikalnego. Do roku 2050 liczba ta ma wzrosnąć do 97 proc., co oznacza, że ochrona lasów będzie kluczowa w walce o ratowanie upraw kawy, podkreślają naukowcy. (PAP)
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,459641,zmiany-klimatu-nie-w-smak-kawoszom.html