Autor Wątek: Dawn  (Przeczytany 161770 razy)

0 użytkowników i 2 Gości przegląda ten wątek.

Offline kanarkusmaximus

  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 21982
  • Ja z tym nie mam nic wspólnego!
    • Kosmonauta.net
Odp: Dawn
« Odpowiedź #705 dnia: Listopad 04, 2018, 22:58 »
A tak na marginesie - w przypadku Dawn nie obawiamy się jakiegokolwiek zanieczyszczenia powierzchni Ceres? Bo sonda chyba nie przeszła w ogóle jakiejkolwiek sterylizacji...

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 20219
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Dawn
« Odpowiedź #706 dnia: Listopad 27, 2018, 21:16 »
Dwa podsumowania misji, która miała też swój marsjański epizod.

Dawn, the intrepid explorer of multiple worlds
written by Justin Davenport November 23, 2018


Dawn Finds Possible Ancient Ocean Remnants at Ceres – via NASA

(...) Despite going into safe mode during the day due to a programming error, Dawn successfully flew by Mars on February 17, 2009, to gain speed and to put the probe on its trajectory toward Vesta, and the probe arrived at the 329 mile (530 km) diameter world in the summer of 2011 after traveling 1.7 billion miles. (...)

After a 30 month, 930 million mile journey, Dawn arrived at Ceres on March 6, 2015, becoming the first probe to arrive at a dwarf planet. Ceres, a world with a diameter of 588 miles (946 km), had been promoted from asteroid to dwarf planet status as a result of the IAU’s 2006 definition of planethood, the same decision that demoted Pluto from planetary status to the new “plutoid” dwarf planet status. Dwarf planets are those worlds that have sufficient gravity and mass to become round but that don’t clear their orbit. (...)
https://www.nasaspaceflight.com/2018/11/dawn-intrepid-explorer-multiple-worlds/

Dawn Journal: 11 Years in Space
Marc Rayman • October 19, 2018


LAUNCH OF DAWN. Dawn climbs to space on Sept. 27, 2007, from Cape Canaveral Air Force Station. Dawn launched at dawn (7:34 am EDT), KSC / NASA

(...) In its 11 years of interplanetary travels, the spacecraft has thrust with its ion engines for a total of 2,141 days (5.9 years), or 53 percent of the time (and 0.000000043 percent of the time since the Big Bang). While for most spacecraft, firing a thruster to change course is a special event, it is Dawn’s wont. All this thrusting has cost the craft only 907 pounds (411 kilograms) of its supply of xenon propellant, which was 937 pounds (425 kilograms) on Sept. 27, 2007. The spacecraft has used 69 of the 71 gallons (261 of the 270 liters) of xenon it carried when it rode its rocket from Earth into space. (Note that on the tenth anniversary, we actually gave a slightly higher xenon cost. Dawn has not refueled since then. For technical reasons we will not delve into, it is very difficult to compute the xenon consumption late in the mission. Engineers devoted extensive effort to refining their measurements of the xenon during the past year, resulting in a small change in their final calculation of how much xenon Dawn has used.) We saw in June that Dawn will never use its ion propulsion system again. We have the spacecraft right where we want it. (...)


NORTH WALL OF URVARA CRATER
Dawn observed this section of Urvara Crater's north wall on July 16, the 272nd birthday of Giuseppe Piazzi, who discovered Ceres in 1801. The spacecraft was 33 miles (54 kilometers) high and 7.5 million times closer to Ceres than Piazzi had been. This scene, which is 3.2 miles (5.2 kilometers) wide, is above the large crater inside Urvara in the picture we saw in November 2015. In addition to the very large segment of Urvara's wall that has detached here, you can see boulders that have slid part of the way down the wall as well as trails left by boulders that fell farther, out of the picture. We have seen all or part of the 106-mile (170-kilometer) Urvara Crater many times, including a site last month very close to this one, slightly east (and slightly lower), where boulders were visible at the end of their trails at the bottom of the wall. NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA



DAWN’S INTERPLANETARY TRAJECTORY (IN BLUE)
The dates in white show Dawn’s location every Sept. 27, starting on Earth in 2007. Note that Earth returns to the same location, taking one year to complete each revolution around the Sun. When Dawn is farther from the Sun, it orbits more slowly, so the distance from one Sept. 27 to the next is shorter. In addition to seeing Dawn’s progress on this figure on previous anniversaries of launch, we have seen it other times as well, most recently in April.
NASA / JPL-Caltech


(...) Dawn is 770 miles (1,230 kilometers) from Ceres. It is also 3.58 AU (333 million miles, or 536 million kilometers) from Earth, or 1,385 times as far as the moon and 3.57 times as far as the Sun today. Radio signals, traveling at the universal limit of the speed of light, take one hour to make the round trip.
http://www.planetary.org/blogs/guest-blogs/marc-rayman/20181019-dawn-journal-11-years-in-space.html

http://www.planetary.org/blogs/guest-blogs/marc-rayman/

Offline Slavin

  • Senior
  • ****
  • Wiadomości: 668
  • Metanem i tlenem z odzyskiem
Odp: Dawn
« Odpowiedź #707 dnia: Grudzień 10, 2018, 18:54 »
Powierzchnia Ceres bogata w węgiel


Na zdjęciu: Mierzące 20 km centralne wzniesienie w kraterze Urvara na Ceres. Fotografia została wykonana przez sondę Dawn. W miejscu tym odkryto bogate w węglany materiały wyprowadzone spod powierzchni tej planety karłowatej. Źródło: NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDA.

Dane z misji Dawn wskazują, że na powierzchni planety karłowatej Ceres jest kilkukrotnie większa koncentracja węgla niż w najbardziej bogatych w ten pierwiastek meteorytach, znajdowanych na Ziemi.

Na łamach prestiżowego czasopisma Nature Astronomy zespół naukowców pochwalił się wynikami badań Ceres pod kątem materii organicznej. Analizowane dane pochodziły z zakończonej już misji NASA Dawn. Jak podkreśla dr Simone Marchi, główny autor pracy - Ceres ma unikalną minearologię, a udział masowy węgla na jej powierzchni może wynosić nawet 20 procent.

Okazuje się, że powierzchnia Ceres jest zdominowana przez produkty interakcji chemicznych pomiędzy wodą, a skałami, głównie przez filokrzemiany i węglany. Udział masowy węgla w składzie powierzchni planety karłowatej pięciokrotnie przewyższa udziały występujące w chondrytach węglistych (meteorytach kamiennych o dużej zawartości węgla) znajdowanych na Ziemi.

Ceres to planeta karłowata, uformowana 4,6 mld lat temu, w czasie początków Układu Słonecznego. Dane z sondy Dawn już wcześniej wskazywały na obecność wody i jonów amonowych. Teraz potwierdzona została wysoka koncentracja węgla. To wszystko wskazuje, że Ceres musiała uformować się w chłodnym miejscu Układu Słonecznego, prawdopodobnie za orbitą Jowisza. Dopiero późniejsze zmiany w pozycjach dużych planet układu, przemieściły Ceres do Pasa Planetoid między Marsem i Jowiszem.

Ceres z uwagi na pochodzenie jest więc bardzo ważnym elementem układanki powstawania, ewolucji i dystrybucji związków organicznych w wewnętrznym Układzie Słonecznym. Naukowców interesuje jak ten świat mógł wpłynąć na chemię organiczną wokół Słońca i jaki mógł mieć wpływ na budowę planet, takich jak Ziemia.

Z modeli geofizycznych, kolizyjnych i kompozycyjnych, bazujących na danych z misji Dawn odkryliśmy, że wnętrze Ceres musiało zostać zróżnicowane przez procesy pochodzące z interakcji skał z płynami. Na niskie albedo (zdolność odbijania światła) przez powierzchnię wpływają filokrzemiany, węglany i magnetyt. Jako, że zawartość magnetytu oceniono na podstawie tych danych na zaledwie kilka procent, naukowcy przypuszczają, że na niskie albedo Ceres musi też wpływać wysoka koncentracja amorficznego węgla (odmiana węgla bez uporządkowanej struktury atomowej w przeciwieństwie do np. grafitu czy diamentu).

W pracy wyznaczono też, że 50-60% zewnętrznej skorupy Ceres stanowi materiał przypominający w kompozycji chondryty. Pochodzi on najprawdopodobniej ze spadających na planetę karłowatą asteroid. Świadczyć o tym może usiana kraterami powierzchnia Ceres.

Jak podsumowują naukowcy, wyniki pracy wskazują na dwa możliwe scenariusze: Ceres mogła zgromadzić bogaty w węgiel materiał na skutek akrecji lub skoncentrować go w swojej skorupie na skutek procesów wewnętrznych.

Źródło: Nature Astronomy/SWRI

Więcej informacji: https://www.nature.com/articles/s41550-018-0656-0

http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/powierzchnia-ceres-bogata-wegiel-4910.html

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 20219
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Dawn
« Odpowiedź #708 dnia: Grudzień 25, 2018, 10:18 »
Zmierzch misji Dawn
BY ALEKSANDER FIUK ON 25 GRUDNIA 2018

Po 11 latach i odwiedzeniu dwóch dużych ciał w pasie planetoid bezzałogowa sonda Dawn oficjalnie zakończyła swoją misję 1 listopada 2018 roku. (...)

Pozbawiona materiału pędnego Dawn nie jest w stanie kontrolować swej orientacji w przestrzeni, co oznacza, że nie będzie ona już mogła przesyłać na Ziemię sygnałów, ani ustawiać paneli słonecznych w sposób umożliwiający pozyskanie wystarczającej ilości energii. Centrum kontroli misji w obliczu bliskiego wyczerpania zapasów paliwa wprowadziło zawczasu sondę na stabilną orbitę, na której Dawn ma przetrwać przynajmniej 20 lat.

Misja Dawn spełniła nadzieje w niej pokładane. Niesamowite fotografie i dane zebrane na Weście i Ceres przez sondę są bardzo istotne dla zrozumienia historii i ewolucji naszego Układu Słonecznego. – powiedział Thomas Zurbuchen z Science Mission Directorate NASA.

Głównymi celami misji było określenie kształtu, masy, rozkładów gęstości i struktury wewnętrznej Ceres i Westy, poznanie morfologii ich powierzchni, historii termicznej i budowy jąder obu obiektów. Ponadto, obserwacje poczynione przez Dawn miały przyczynić się do udowodnienia teorii pochodzenia meteorytów z grupy HED (howardytów, eukrytów, diogenitów), która głosi że powstały one na drodze zderzeń Westy z mniejszymi ciałami. Sprostanie tym zadaniom wymagało wyposażenia sondy w trzy różne przyrządy. Dawn korzystał z dwóch kamer FC (Framing Camera), spektrometru VIR (Visual and Infrared Spectrometer) operującego w paśmie widzialnym i podczerwonym, a także detektora promieniowania gamma i neutronowego GRaND (Gamma Ray and Neutron Detector). Analizy charakterystyki pola grawitacyjnego dokonywano, obserwując sygnał nadawany przez sondę i określając jej dokładną pozycję, co w połączeniu z pomiarami optycznymi umożliwiło pozyskanie informacji nt. rozkładu masy obu protoplanet.

Budżet projektu zamknął się w około 466 milionach dolarów, z czego sam koszt produkcji sondy i startu wyniósł około 373 milionów. Misja dostarczyła nam wielu informacji nie tylko na temat tych dwóch odwiedzonych obiektów, lecz ogólnie o protoplanetach i planetach karłowatych – przede wszystkim o roli wody w kształtowaniu ciał tego typu. Potwierdzono także, że meteoryty HED rzeczywiście powstały przez zderzenie Westy z innym obiektem. Co więcej, dzięki danym zebranym przez sondę odkryto, że Ceres był niegdyś pokryty oceanem, który zamarzając utworzył grubą lodową skorupę. Sugeruje się, że poniżej grubej warstwy lodu może znajdować się powłoka wody w stanie ciekłym.

https://kosmonauta.net/2018/12/zmierch-misji-dawn/

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Dawn
« Odpowiedź #708 dnia: Grudzień 25, 2018, 10:18 »

Offline WojtasP

  • Junior
  • **
  • Wiadomości: 50
Odp: Dawn
« Odpowiedź #709 dnia: Sierpień 12, 2020, 15:00 »

Offline kanarkusmaximus

  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 21982
  • Ja z tym nie mam nic wspólnego!
    • Kosmonauta.net
Odp: Dawn
« Odpowiedź #710 dnia: Sierpień 12, 2020, 15:34 »
Sonda NASA odkryła ciekły ocean pod powierzchnią Ceres

https://www.komputerswiat.pl/aktualnosci/nauka-i-technika/sonda-nasa-odkryla-ciekly-ocean-pod-powierzchnia-ceres-mogloby-tam-istniec-zycie/csc2fw2

Oryginalne źródło:
https://www.nasa.gov/feature/jpl/mystery-solved-bright-areas-on-ceres-come-from-salty-water-below/
No właśnie - czy źródło w NASA mówi o oceanie, czy tylko zbiorniku wody? Ja mam wrażenie, ze chodzi o to drugie, gdyż ma to raczej związek z uderzeniem kamulca, co stworzył krater Occator.

Offline byko

  • Senior
  • ****
  • Wiadomości: 536
  • LOXem i ropą! ;)
Odp: Dawn
« Odpowiedź #711 dnia: Sierpień 15, 2020, 00:44 »
Nie przesadzajmy z tym oceanem - to może być jedynie ogromna soczewka ciekłej i bardzo słonej wody po impakcie Occator (jakieś 22 mln. lat temu) ale same plamy mają podobno ok. 2 mln. lat. Jest artykuł na Kosmonauta net.

Offline Adam.Przybyla

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 5866
  • Realista do bólu;-)
Odp: Dawn
« Odpowiedź #712 dnia: Sierpień 15, 2020, 01:32 »
Wydaje sie, ze mamy potencjalny cel dla przyszlych misji i to calkiem niedlugu, i europa i usa maja na to chrapke;-)
https://www.hou.usra.edu/meetings/lpsc2020/pdf/1617.pdf
https://en.wikipedia.org/wiki/Ceres_Polar_Lander
Z powazaniem
                        Adam Przybyla
https://twitter.com/AdamPrzybyla
JID: adam.przybyla@gmail.com

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 20219
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Dawn
« Odpowiedź #713 dnia: Sierpień 16, 2020, 04:38 »
Rozwiązanie zagadki jasnych tworów Ceres
BY KRZYSZTOF KANAWKA ON 13 SIERPNIA 2020

https://kosmonauta.net/2020/08/rozwiazanie-zagadki-jasnych-tworow-ceres/

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Dawn
« Odpowiedź #713 dnia: Sierpień 16, 2020, 04:38 »