Polskie Forum Astronautyczne
Astronautyka => Pozostałe i Badania Kosmosu => Wątek zaczęty przez: Slavin w Grudnia 04, 2014, 17:11
-
W 2012 roku sławny medialnie badawczy teleskop kosmiczny Kepler fotometrycznie wykrył zastosowaną metodą fotometrii milimagnitudowej regularnych/powtarzalnych tranzytów egzoplanet liczne i pełne tranzyty potencjalnie świadczące o istnieniu wielu wciąż niepotwierdzonych/potencjalnych egzoplanet keplerowskich stale krążących w ekosferach swoich macierzystych gwiazd i jednocześnie mających swoje średnice niewiele większe od średnicy Ziemi.
Metodą fotometrii milimagnitudowej regularnych/powtarzalnych tranzytów egzoplanet.
Przynajmniej trzy z nich są szczególnie warte dłuższej i potwierdzeniowej uwagi.
Wciąż niepotwierdzony/potencjalny kandydat na potencjalną ziemiopodobną egzoplanetę KOI-5927.01 znajduje się 1533 lata świetlne od Ziemi i stale okrąża on swoją podobną do Słońca macierzystą gwiazdę centralną w ciągu 436 dni.
Sławny teleskop kosmiczny Kepler zdążył fotometrycznie uchwycić jego trzy pełne tranzyty na tle swojej gwiazdy macierzystej.
Ma on średnice 1,24 razy większą od średnicy Ziemi i prawdopodobnie ma on masę 1,79 razy większą od ziemskiej masy.
Klimat na tym wciąż niepotwierdzonym kandydacie na potencjalną egzoplanetę KOI-5927.01 jest najprawdopodobniej nieco chłodniejszy i jest jednocześnie nieco wilgotniejszy od klimatu ziemskiego łudząco przypominający klimat ziemskiej Tajgi a jego ichniejsza grawitacja powierzchniowa jest tam na nim nieco większa od grawitacji powierzchniowej tej Ziemi.
Wciąż niepotwierdzony kandydat na potencjalną egzoplanetę KOI-5123.01 znajduje się 1873 lata świetlne od Ziemi i stale okrąża on swoją podobną do Słońca macierzystą gwiazdę w ciągu 288 dni.
Badawczy teleskop kosmiczny Kepler zdążył fotometrycznie uchwycić jego 5 pełnych tranzytów na tle swojej macierzystej gwiazdy.
Ma on średnice 1,09 razy większą od średnicy Ziemi i ma on prawdopodobnie 1,16 razy większą masę od ziemskiej masy.
Jego ichniejsza temperatura powierzchniowa oczywiście zakładając dodatkowy wpływ dodatkowego efektu cieplarnianego jego potencjalnej atmosfery chemicznie podobnej swoim składem chemicznym do składu chemicznego atmosfery ziemskiej wynosi plus 25 stopni Celsjusza.
Wciąż niepotwierdzony kandydat na potencjalną egzoplanetę KOI-4878.01 to jest pod względem zarówno swojej średnicy i swojej masy niemal bliźniak/klon Ziemi.
Ma on średnicę 1,04 razy większą od średnicy Ziemi i ma on oszacowaną masę 0,99 razy większą od ziemskiej masy.
Stale okrąża on swoją podobną do Słońca macierzystą gwiazdę w ciągu 449 dni i znajduje się on 1075 lat świetlnych od Ziemi.
Jeżeli ci trzej wciąż niepotwierdzeni potencjalni kandydaci zostaną w końcu ostatecznie potwierdzeni a ich parametry okażą się zbliżone do tych parametrów fotometrycznie zaobserwowanych przez badawczego Keplera to wtedy rzeczywiście poznamy prawdziwe analogii/kuzynki Ziemi.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2d/Picea_glauca_taiga.jpg)
-
W 2012 roku Teleskop Kosmiczny Kepler wykrył tranzyty świadczące o istnieniu wielu potencjalnych planet w Ekosferach swoich gwiazd i mających promienie niewiele większe od Ziemi. Trzy z nich są szczególnie warte uwagi. Kandydat na egzoplanetę KOI 5927.01 znajduje się 1533 lata świetlne od Ziemi i okrąża podobną do Słońca gwiazdę z okresem 436 dni (teleskop Kepler zdążył uchwycić jej 3 tranzyty), ma promień 1,24 większy od Ziemi i prawdopodobnie 1,79 większą masę. Klimat na KOI 5927.01 jest najprawdopodobniej nieco chłodniejszy, wilgotniejszy przypominający Ziemską Tajgę, grawitacja jest nieznacznie większa od Ziemskiej. Kandydat na egzoplanetę KOI 5123.01 znajduje się 1873 lata świetlne od Ziemi i okrąża podobną do Słońca gwiazdę z okresem 288 dni (Teleskop uchwycił jej 5 tranzytów), ma promień 1,09 większy od Ziemi i szacowaną masę 1,16 mas Ziemi. Jego temperatura (zakładając wpływ efektu cieplarnianego atmosfery podobnej do Ziemskiej) wynosi 25 stopni. Kandydat KOI 4878.01 to pod względem promienia i masy niemal bliźniak Ziemi, ma promień1,04 większy od Ziemi i szacowaną masę 0,99 ziemskiej masy. Okrąża podobną do Słońca gwiazdę z okresem 449 dni. Jeżeli ci Kandydaci zostaną definitywnie potwierdzeni a ich parametry okażą się bliskie tych założonych wówczas rzeczywiście poznamy prawdziwe analogii Ziemi.
Fajne te wyliczenia odnośnie temperatury powierzchniowej. Pamiętajmy, że to tylko założenie. A jak atmosfera jest wysycona CO2, to tak chłodno tam nie będzie.
Trzeba poczekać na lepsze teleskopy, żeby uzyskać widma atmosfer tych egzoplanet.
Czy teleskop Terrestial Planet Finder dałby radę zbadać widmo tych odległych planet (ich atmosfery dokładniej)?
Ale tak czy inaczej odkrycia rewelacyjne! 8)
-
Wydzieliłem do oddzielnego wątku. :)
-
Z fotometrycznie otrzymanych owocnie zebranych danych z kosmicznego teleskopu badawczego Kepler wyróżnia się m.in. najmniejsza wprawdzie fotometrycznie wykryta lecz wciąż niepotwierdzona egzoplaneta stale orbitująca w ekosferze wokół swojej macierzystej gwiazdy która jest tylko nieznacznie chłodniejsza i mniejsza od Słońca o swoim oznaczeniu katalogowym KOI-5904.01.
Ta wciąż niepotwierdzona kandydatka na potencjalną egzoplanetę ma swój promień wynoszący zaledwie 0,8 promienia Ziemi i stale okrąża ona swoją macierzystą gwiazdę z okresem 322 dni.
Należy ona do zupełnie osobnej grupy maciupcich subziemi czyli do osobnej grupy maciupcich planet mniejszych od Ziemi czy nawet jeszcze mniejszych od Wenus.
Habitalne subziemie w ekosferze to jest zupełnie nowa i osobna klasa małych rozmiarowo egzoplanet pozasłonecznych.
Mają one swoje promienie od zaledwie 0,5 promienia Ziemi do maksymalnie 0,9 promienia Ziemi i mają one swoje ichniejsze grawitacje powierzchniowe wynoszące od zaledwie 0,5 ziemskiej grawitacji powierzchniowej do maksymalnie 0,95 ziemskiej grawitacji powierzchniowej oraz prawdopodobnie mają one jednocześnie rzadszą ichniejszą atmosferę z uwagi na ich słabszą ichniejszą grawitację powierzchniową.
Chociaż i to nie musi być zawsze stałą i powtarzalną regułą ponieważ są konkretne, dobrze znane i dobre przykłady z tego Układu Słonecznego ciał wprawdzie mniejszych rozmiarowo od Ziemi:
Np:
Zarówno Wenus i Tytan które mimo to obie mają one jednocześnie zarówno znacznie gęstsze atmosfery i większe ciśnienia ich atmosfer na ich powierzchniach w porównaniu do znacznie mniejszego ciśnienia atmosferycznego panującego na powierzchni ziemskiej atmosfery mimo że jednocześnie obie mają one swoje średnice mniejsze od średnicy Ziemi.
Ten wciąż niepotwierdzony kandydat KOI-5904.01 znajduje się 449 lat świetlnych od Ziemi.
-
więc szybko tam nie polecimy :)
-
więc szybko tam nie polecimy :)
Może nie będzie tak źle ;)
-
więc szybko tam nie polecimy :)
... po co, wokol naszego sloneczka lata tyle roznych ekscytujacych cial niebieskich, ze spokojnie mamy gdzie latac przez cale generacje;-) Z powazaniem
Adam Przybyla
-
... po co, wokol naszego sloneczka lata tyle roznych ekscytujacych cial niebieskich, ze spokojnie mamy gdzie latac przez cale generacje;-) Z powazaniem
Adam Przybyla
No ale w końcu część z nas powinna pożegnać Słoneczko, prawda? ::)
-
Ehm a gdzie w ogóle będziemy bezpieczni?
Wszechświat jest pełen niespodzianek. Może nas załatwić najazd obcych, wojna międzyplanetarna (w obrębie gatunku Homo sapiens, Homo sp.), przelot czarnej dziury, wybuch supernowej, uaktywnienie się czarnej dziury w jądrze Galaktyki itd itd.
Tylko w Domu Ojca będziemy na 1000% bezpieczni :)
-
Ehm a gdzie w ogóle będziemy bezpieczni?
Wszechświat jest pełen niespodzianek. Może nas załatwić najazd obcych, wojna międzyplanetarna (w obrębie gatunku Homo sapiens, Homo sp.), przelot czarnej dziury, wybuch supernowej, uaktywnienie się czarnej dziury w jądrze Galaktyki itd itd.
Tylko w Domu Ojca będziemy na 1000% bezpieczni :)
to już kwestia wiary a nie nauki drogi ekoplaneto:)
-
Ehm a gdzie w ogóle będziemy bezpieczni?
Wszechświat jest pełen niespodzianek. Może nas załatwić najazd obcych, wojna międzyplanetarna (w obrębie gatunku Homo sapiens, Homo sp.), przelot czarnej dziury, wybuch supernowej, uaktywnienie się czarnej dziury w jądrze Galaktyki itd itd.
Tylko w Domu Ojca będziemy na 1000% bezpieczni :)
Będziemy bezpieczni gdy rozproszymy populację. Jeśli cała populacja mieszka w jednym domu, byle powódź lub trzęsienie może zabić całą populację. Jeśli ludzkość mieszka na jednej planecie, w jednym układzie, w jednej galaktyce, byle katastrofa może zabić całą ludzkość.
Ad temat, coraz częściej odnoszę wrażenie, że ludzie po prostu nie pasują do wszechświata pod względem długości życia. Wszechświatem muszą rządzić kosmiczne ślimaki albo żółwie, które żyją po kilka milionów lat i komunikacja kosmiczna (podróże i kontakt radiowy) nie robi im problemu. To by zresztą wyjaśniało dlaczego nie odkryliśmy obcych - po prostu jeszcze nas nie zauważyli...
-
Ehm a gdzie w ogóle będziemy bezpieczni?
Wszechświat jest pełen niespodzianek. Może nas załatwić najazd obcych, wojna międzyplanetarna (w obrębie gatunku Homo sapiens, Homo sp.), przelot czarnej dziury, wybuch supernowej, uaktywnienie się czarnej dziury w jądrze Galaktyki itd itd.
Tylko w Domu Ojca będziemy na 1000% bezpieczni :)
to już kwestia wiary a nie nauki drogi ekoplaneto:)
... hmm, najszybciej wykonczymy sie sami;-) Z powazaniem
Adam Przybyla
-
Tematyka konieczności naszego bytowania poza Ziemią jest bardzo ciekawa, ale zasygnalizuj, że coraz bardziej odbiegamy od tematu wątku ;)
-
Najbliższe lata zapowiadają się ciekawie jeśli chodzi o żmudne potwierdzanie fotometrycznie wykrytych lecz wciąż niepotwierdzonych kandydatek na potencjalne egzoplanety z badawczej misji Kepler.
W tym 2014 roku sumarycznie potwierdzono już w sumie dotychczas łącznie 750 potwierdzonych keplerowskich egzoplanet a więc można logicznie spodziewać się że zarówno w przyszłym 2015 roku i potem w kolejnym 2016 roku również będzie "hurtowa" ilość nowych ostatecznie potwierdzonych keplerowskich planet.
Według Planetary Habitility Laboratory wśród tych ponad 4000 wciąż niepotwierdzonych potencjalnych kandydatek na potencjalne egzoplanety odkrytych dotąd przez badawczego Keplera jest około 90 wciąż niepotwierdzonych kandydatek o promieniach mniejszych niż 2,5 promienia Ziemi które stale krążą w ekosferach wokół różnych typów gwiazd od stosunkowo małych rozmiarowo czerwonych karłów aż po żółte gwiazdy podobne do tego Słońca aż po nieco gorętsze gwiazdy typu F.
Spośród tych 90 wciąż niepotwierdzonych kandydatek aż 80 z nich to są superziemie (o swoich promieniach od 1,25 do 2,5 promienia Ziemi).
8 z nich jest rozmiaru zbliżonego do średnicy Ziemi (o swoich średnicach od 1 do 1,25 średnicy Ziemi) a tylko 2 z nich to są maciupcie subziemie (od zaledwie 0,5 do 1 średnicy Ziemi).
A ta badawcza misja Keplera wciąż dalej trwa w ramach zupełnie nowej kampanii badawczej o nazwie K2 w ramach której Kepler zbadał już swoje pierwsze wyznaczone badawcze pole gwiazdowe.
(https://wordlesstech.com/wp-content/uploads/2015/03/The-Milky-contains-billions-of-Habitable-Planets-4.jpg)
-
Czy ktoś może nieco słów napisać na temat potencjalnych możliwości powstania i utrzymania się życia na sub-Ziemiach w ekosferze? To ciekawy przypadek, bo tam mogą się warunki nieźle zmieniać w przypadku wybuchów wulkanów czy uderzeń większych kamyczków...
Ciekawe, gdzie jest granica dla życia takiego jakie znamy na Ziemi? 0,5 masy a może 0,9 masy Ziemi?
-
W pewnym sensie w tym Układzie Słonecznym istnieje jedyna subziemia w ekosferze Słońca - jest nią czerwony Mars.
Gdyby czerwona planeta posiadała znacznie gęstszą marsjańską atmosferę z dwutlenku węgla CO2 to temperatura na jego czerwonej powierzchni przekroczyłaby punkt rozmarzania wody H2O.
Jednak przy jego za małej masie wynoszącej zaledwie 10% masy Ziemi i przy jego promieniu wynąszącemu zaledwie 0,52 promienia Ziemi ichniejsza grawitacja powierzchniowa Marsa jest zdecydowanie za słaba żeby przez dłuższy okres utrzymać na nim dostatecznie gęstą marsjańską atmosferę.
Przypuszcza się że około 3-4 miliarda lat temu jego ówczesna marsjańska atmosfera była wówczas prawdopodobnie znacznie gęstsza od obecnej.
Astronomowie szacują że odpowiednie warunki do potencjalnego podtrzymania ciekłej wody, wulkanizmu, ruchomych płyt tektonicznych i potencjalnie istnienia potencjalnego obcego endemicznego biologicznego życia, spełniają egzoplanety o masach wynoszących od 0,5 do 5-10 masy Ziemi.
Za dolną granicę powszechnie uznaje się właśnie masę wynoszącą 50% masy Ziemi.
Czyli masę pięciokrotnie przekraczającą masę Marsa i promień wynoszący 50-60% promienia Ziemi.
Jestem zdania że w osobnym kontekście zderzeń z planetoidami i z kometami taka subziemia w ekosferze swojej gwiazdy byłaby w znacznie lepszej sytuacji od Ziemi ponieważ jej ichniejsza znacznie słabsza grawitacja
powierzchniowa spowodowałaby wydzielanie się zdecydowanie znacznie mniejszej ilości energii w samym momencie zderzenia planetoidy lub komety z taką subziemią.
Gdyby mimo ichniejszej słabszej grawitacji powierzchniowej takiej subziemi jej ichniejsza atmosfera byłaby znacznie gęstsza od znacznie rzadszej atmosfery ziemskiej to skutecznie powstrzymałoby to większe rozmiarowo planetoidy i komety.
Z dotychczasowych danych owocnie zebranych przez teleskop kosmiczny Kepler otrzymano dotąd około 300 wciąż niepotwierdzonych kandydatów na potencjalne egzoplanety mniejszych od średnicy Ziemi z których około 100 ma średnice 0,8 średnicy Ziemi.
Parę z nich stale krąży w ekosferze np. wciąż niepotwierdzona kandydatka na potencjalną egzoplanetę KOI-610.01.
Z już potwierdzonych dotąd planet Keplera znamy już 45 ostatecznie potwierdzonych planet mniejszych od Ziemi z których 17 ma promień wynoszący 0,8 promienia Ziemi.
Np. układ wokół gwiazdy KOI-961 czyli już ostatecznie potwierdzony układ wokół gwiazdy Kepler-42.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/62/Comparing_the_size_of_Earth%2C_Mars%2C_and_exoplanets_of_Kepler-20_and_Kepler-42.jpg)
-
Jestem jeszcze nowym użytkownikiem na Forum i mam pewną prośbę: czy ktoś wyjaśniłby/nauczył mnie jak w wiadomościach i wątkach udostępniać filmy z You Tube.
Należy z ikon nad edytorkiem kliknąć w tę z YouTube (w drugim wierszu pierwsza z lewej). Wówczas pojawią się znaczniki:
[youtube][/youtube]
Pomiędzy nie należy skopiować adres strony z filmikiem z YouTube - ten widoczny w polu z adresem strony. Trzeba tylko z adresu, jeśli rozpoczyna się on na https://www... usunąć literkę "s" jeśli jest (czyli zostanie http://www...).
-
http://www.youtube.com/watch?v=e7g_opdLY8c
https://www.youtube.com/watch?v=9mmbZgLswAs (https://www.youtube.com/watch?v=9mmbZgLswAs)
-
https://www.youtube.com/watch?v=C2bnuVDAAx8 (https://www.youtube.com/watch?v=C2bnuVDAAx8)
-
Cztery osobne wykresy wielkości ekosfery dla czterech różnych planet pozasłonecznych:
Superziemi Kepler-296f, potencjalnie ziemiopodobnej egzoplanety Kepler-442b, superziemi Kepler-443b i wciąż oczekującej na swoje ostateczne potwierdzenie wciąż niepotwierdzonej kandydatki na potencjalną egzoplanetę KOI-4427.
Źródło: Planetary Habitality Laboratory PHL.
(https://www.hpcf.upr.edu/~abel/phl/hec_plots/hec_orbit/hec_orbit_Kepler-296_f.png)
(https://www.hpcf.upr.edu/~abel/phl/hec_plots/hec_orbit/hec_orbit_Kepler-442_b.png)
(https://www.hpcf.upr.edu/~abel/phl/hec_plots/hec_orbit/hec_orbit_Kepler-443_b.png)
(https://www.hpcf.upr.edu/~abel/phl/hec_plots/hec_orbit/hec_orbit_KOI-4427_b.png)
-
Trzy osobne wykresy wielkości ekosfery dla superziemi Kepler-440b, superziemi Kepler-283c i naziemnie odkrytej teleskopowo z powierzchni Ziemi przez naziemny zaawansowany spektrograf Harps Gliese 3323c.
Okazało się że ta superziemia Kepler-440b ma wyraźnie silnie eliptyczną orbitę i przynajmniej część swojej orbity wokół swojej macierzystej gwiazdy spędza ona poza ekosferą swojego pomarańczowego karła.
Źródło: Planetary Habitality Laboratory PHL.
(https://www.hpcf.upr.edu/~abel/phl/hec_plots/hec_orbit/hec_orbit_Kepler-440_b.png)
(https://www.hpcf.upr.edu/~abel/phl/hec_plots/hec_orbit/hec_orbit_Kepler-283_c.png)
(https://www.hpcf.upr.edu/~abel/phl/hec_plots/hec_orbit/hec_orbit_GJ_3323_b.png)
-
Schemat ekosfery dla superziemi stale krążącej wokół swojego czerwonego karła Kapteyn odległego o 13 lat świetlnych.
Źródło: Planetary Habitality Laboratory PHL.
(https://www.hpcf.upr.edu/~abel/phl/hec_plots/hec_orbit/hec_orbit_Kapteyn_b.png)
-
Mam pytanie. Czy da się przy obecnej technice rozróżnić, czy te planety to planety krzemianowe czy węglowe?
Inaczej, te wykresy ekosfery można sobie w rurkę zrobić, jak to swego czasu z Świadectwami Udziałowymi robili w TVP.
-
Te liczne wykresy zasięgu ekosfery z Planetary Habitality Laboratory PHL powstały w oparciu o temperaturę gwiazd centralnych wokół których stale krążą te liczne odkryte różnymi metodami i różnymi urządzeniami egzoplanety.
Jest to dosyć uproszczone i polega to na obliczeniu zasięgu i odległości ekosfery w oparciu o jasność i o temperaturę macierzystej gwiazdy i nałożeniu na to orbity nowo odkrytej potwierdzonej planety.
I to jest niestety wszystko co obecnie można badawczo stwierdzić obecnymi metodami.
Znając wielkość ekosfery danej gwiazdy i orbitę egzoplanety wokół tej gwiazdy można w uproszczeniu stwierdzić czy ta egzoplaneta znajduje się w jej ekosferze.
Sam fakt że dana egzoplaneta stale krąży w ekosferze wcale nie musi zawsze oznaczać że rzeczywiście jest ona "habitalna".
Jest bowiem także wiele innych dodatkowych czynników takich jak:
Gęstość, skład chemiczny, ciśnienie ich potencjalnej atmosfery i obecność ich gazów cieplarnianych:
Metanu CH4 i dwutlenku węgla CO2, długości dnia i nocy na danej egzoplanecie, nachylenia jej osi obrotu i jej ichniejszej ewentualnej dodatkowej potencjalnej aktywności wulkanicznej itp.
Wszystkie te dodatkowe czynniki mogą jednak sumarycznie sprawić że dana egzoplaneta będzie niespodziewanie miała odmienne cechy od tych zakładanych - i to nawet wtedy jeśli stale krąży ona w samym środku ekosfery swojej macierzystej gwiazdy.
Zespół Planetary Habitality Laboratory PHL bazuje na obserwacjach z Ziemi i pomiarach z Ziemi i dodatkowych pomiarach z wielu teleskopów kosmicznych np. ze sławnego medialnie teleskopu kosmicznego Kepler.
W przyszłości kiedy powstaną znacznie lepsze i jednocześnie znacznie większe gabarytowo przyszłe teleskopy kosmiczne będzie można znacznie lepiej i detaliczniej zbadać te odległe nieznane światy pod kątem ich potencjalnej i ich wciąż
niepotwierdzonej atmosfery i wtedy dopiero okaże się czy rzeczywiście są one faktycznie "habitalne" (poza samym faktem ich stałego orbitowania w ekosferze).
Dlatego tych samych wykresów wielkości i zasięgu ekosfery nie można traktować jako "recepty" na "życiodajną" podobną do Ziemi planetę.
Wkleiłem te liczne wykresy zasięgu ekosfery do tego mojego nowego założonego przeze mnie wątku bardziej jako interesującą ciekawostkę.
Te potwierdzone egzoplanety to są dopiero kandydatki na ich dalsze dodatkowe detaliczniejsze badania w przyszłości czyli to są atrakcyjne cele dla ich przyszłych, dalszych, dodatkowych i detaliczniejszych badań.
-
Dzięki Slavin za odpowiedź. Widzę, że się dobrze rozumiemy :-)
Tylko czekać, aż NASA zatwierdzi nowy teleskop kosmiczny : Terrestial Planet Finder. Tylko wcześniej trzeba ukończyć i wysłać Jamesa Webba w punkt libracyjny, a to dopiero w 2018. Czyli ewentualny nowy optyczny teleskop kosmiczny klasy HST i JWST pojawi się dopiero około 2030 roku, przy założeniu, że projekt zacznie się w 2018 i cały czas przykładnie będzie finansowany ::)
Ciekaw jestem czy JWST pozwoli nam na badanie atmosfer egzoplanet i jeśli tak, do jakiej odległości w latach świetlnych? Czy będzie można wówczas badać atmosfery planet ziemiopodobnych a przynajmniej superziem?
-
Bardzo ciekawy i niszowy jest ten watek;) i cieszę się , że go kontynuujesz Slavinie:) ; dużo najnowszych i bardzo ciekawych wiadomości jest na wyciągnięcie ręki:) dla forumowiczów
-
Bardzo ciekawy i niszowy jest ten watek;) i cieszę się , że go kontynuujesz Slavinie:) ; dużo najnowszych i bardzo ciekawych wiadomości jest na wyciągnięcie ręki:) dla forumowiczów
No właśnie, podpisuje się pod tym co napisał mars76 8)
-
Seria kosmos tajemnice wszechświata.
Druga ziemia czyli jak w kosmosie znaleźć nowy dom. Jakość 360p. Polski Lektor.
https://www.youtube.com/watch?v=QIhOH_yD7e8 (https://www.youtube.com/watch?v=QIhOH_yD7e8)
https://www.youtube.com/watch?v=0OLB1z9RzgE (https://www.youtube.com/watch?v=0OLB1z9RzgE)
-
Ciekawy film i najważniejsze w PL;)
-
Bardzo ciekawy i niszowy jest ten watek;) i cieszę się , że go kontynuujesz Slavinie:) ; dużo najnowszych i bardzo ciekawych wiadomości jest na wyciągnięcie ręki:) dla forumowiczów
No właśnie, podpisuje się pod tym co napisał mars76 8)
Jeden z moich ulubionych wątków na forum, dzięki Slavin! Egzoplanety to fascynujący temat.
-
Są nowe wciąż niepotwierdzone potencjalne kandydatki na potencjalne egzoplanety z badawczej misji Kepler które znajdują się w ekosferze swoich gwiazd.
Ich pełna lista została ostatnio/niedawno zaktualizowana w styczniu 2015 roku.
Wciąż niepotwierdzony kandydat na potencjalną egzoplanetę KOI-6108.01 stale okrąża swoją gwiazde typu G (podobną do Słońca) z okresem 485,9 dni, ma promień 1,1 RE i stale otrzymuje 61% energii którą Ziemia stale otrzymuje od swojego Słońca, znajduje się 755 lat świetlnych od Ziemi.
Wciąż niepotwierdzony kandydat na potencjalną egzoplanetę KOI-5948.01 stale okrąża swoją gwiazdę typu G z okresem 398,5 dni, ma promień 1,2 RE i stale otrzymuje 58% energii którą stale otrzymuje Ziemia i znajduje się 1427 lat świetlnych od Ziemi.
Wciąż niepotwierdzony kandydat na potencjalną egzoplanetę KOI-2194.03 stale okrąża swoją gorętszą od Słońca gwiazdę typu F z okresem 445,2 dni, ma promień 1,4 RE i stale otrzymuje 78% energii którą Ziemia stale otrzymuje od swojego Słońca, znajduje się 1914 lat świetlnych od Ziemi.
Wciąż niepotwierdzony kandydat na potencjalną egzoplanetę KOI-5938.01 stale okrąża swoją znacznie gorętszą od Słońca gwiazdę centralną typu F z okresem wynoszącym 545,2 dni, ma promień wynoszący 1,7 RE (jest więc on superziemią) i stale otrzymuje 103% energii Ziemi i znajduje się 1597 lat świetlnych od Ziemi.
Są wciąż przynajmniej dziesiątki innych wciąż niepotwierdzonych potencjalnych kandydatów na egzoplanety.
Ich pełna aktualna lista znajduje się na oficjalnej stronie internetowej Planetary Habitality Laboratory PHL w dodatkowej osobnej zakładce Data.
-
Te nowe wciąż niepotwierdzone kandydatki na potencjalne egzoplanety pochodzą z pierwotnej/oryginalnej fazy obserwacyjnej teleskopu Kepler gdy stale obserwował on dwa gwiazdozbiory Łabędzia i Lutni aż do pamiętnego/przykrego dnia pamiętnej/przykrej niespodziewanej awarii mechanicznej drugiego koła reakcyjnego tej badawczej sondy czyli aż do dnia 11 maja 2013 roku.
-
Slavin, może warto zmienić tytuł wątku, np. na "interesujące kandydatki na małe egzoplanety z Keplera", skoro mowa już o różnych innych obiektach?
PS. świetny wątek, egzoplaneta z głów! :)
-
szkoda , że wszystkie są niezmiernie daleko ; ja bym się skupił na miejscu amerykanów na najbliższe otoczenia słońca np do 10 lat świetlnych ;)
-
Grafika dobrze przedstawiająca dotychczasowe czteroletnie zebrane owocne żniwo stałych obserwacji dwóch gwiazdozbiorów Łabędzia i Lutni przez teleskop badawczy Kepler.
Liczba i rozmiary wciąż niepotwierdzonych kandydatów na potencjalne egzoplanety.
Pocieszająca w tym sumarycznym zestawieniu jest stosunkowo duża liczba wciąż niepotwierdzonych kandydatów na potencjalne egzoplanety zarówno wielkości superziemi i Ziemi.
Jednak w większości stale krążą one po wybitnie ciasnych orbitach wokół swoich macierzystych gwiazd i tylko około 20 wciąż niepotwierdzonych kandydatów wielkości niewiele większej średnicą od średnicy Ziemi i około 75 wciąż niepotwierdzonych kandydatów wielkości superziemi stale krąży w ekosferach swoich macierzystych gwiazd.
Ich potwierdzanie to jest bardzo żmudne i czasochłonne zajęcie dla zawodowych astronomów (pomaga im w tym m.in. zaawansowany spektrograf półkuli północnej Harps-North znajdujący się na wulkanicznych wyspach kanaryjskich na północnym Atlantyku).
Ostrożnie można powiedzieć że zdecydowaną większość potwierdzonych egzoplanet z nieprzerwanych czteroletnich owocnych stałych obserwacji badawczego Keplera ostatecznie poznamy dopiero około 2020 roku.
Nadchodzące lata będą niewątpliwie bardzo ciekawe w tych żmudnych pracach potwierdzania kolejnych z ponad 4000 wciąż niepotwierdzonych kandydatów na potencjalne egzoplanety wykrytych przez tą badawczą sondę.
(https://science.nasa.gov/wp-content/uploads/2023/09/skittles-histo-feb15-s.jpg?w=2048&format=webp)
-
Ciekawe zestawienie; ilość kandydatek na planety wielkości Ziemi jest na chwilę obecną i tak imponująca!
-
Równo sześć lat po pamiętnym starcie kosmicznego teleskopu badawczego Kepler dnia 6 marca 2015 roku NASA rocznicowo przygotowała swój jubileuszowy rocznicowy filmik.
Wypowiada się w nim m.in. William Borucki.
http://www.youtube.com/watch?v=2v_nj9Ww9bA
-
Dnia 6 stycznia 2015 roku oprócz potwierdzenia Keplera-442b (KOI-4742.01), Keplera-438b, Keplera-441b, superziemi Kepler-440b i superziemi Kepler-443b.
Dodatkowo poinformowano także media o ośmiu nowych wciąż niepotwierdzonych kandydatach na potencjalne egzoplanety (czyli o obiektach które sam teleskop badawczy Kepler wykrył ale dla ostatecznej pewności wymagają one jeszcze dodatkowego niezależnego ostatecznego potwierdzenia) które stale krążą w ekosferach ośmiu różnych gwiazd.
Niektóre z tych ośmiu nowych wciąż niepotwierdzonych kandydatów na potencjalne egzoplanety stale orbitują w ekosferach gwiazd podobnych do Słońca z okresami obiegu dłuższymi niż jeden ziemski rok i jednocześnie mają one średnice niewiele większe od średnicy Ziemi.
Nie mogę się doczekać aż zostaną one wszystkie ostatecznie potwierdzone.
(https://pbs.twimg.com/media/B6r972zIAAA987a?format=jpg&name=medium)
-
No pieknie, chyba najlepsza mozliwa sytuacja - gwiazda podobna do naszej i planety ciut wieksze od Ziemi... wolniej stygna, lepiej chronia i trzymaja atmosfere...
Ps. Slavin dzieki za to co robisz czyli za super merytoryczne updejty w tym i sasiednim watku.
-
No pieknie, chyba najlepsza mozliwa sytuacja - gwiazda podobna do naszej i planety ciut wieksze od Ziemi... wolniej stygna, lepiej chronia i trzymaja atmosfere...
Pytanie tylko jak grubą mają litosferę i czy mają długość dnia w sam raz. Zbyt gruba litosfera może utrudnić utratę ciepła z wnętrza planety i tym samym upodobnić ją do Wenus, gdyż w takim przypadku raz na jakiś czas będą następować wielkie wylewy magmy, nawet na skalę globalną :P Zbyt długi dzień - wiadomo co będzie się działo albo będzie zbyt gorąco na ichniejszych wieczorach albo zbyt mroźno o poranku :P
-
http://www.nbi.ku.dk/english/news/news15/planets-in-the-habitable-zone-around-most-stars-calculate-researchers/#sthash.vYNlImAm.dpuf
(...) researchers from the Australian National University and the Niels Bohr Institute in Copenhagen have calculated the probability for the number of stars in the Milky Way that might have planets in the habitable zone. The calculations show that billions of the stars in the Milky Way will have one to three planets in the habitable zone, where there is the potential for liquid water and where life could exist.
Naukowcy na podstawie wyników zebranych przez Keplera dokonali ekstrapolacji i oszacowali, że większość gwiazd w Galaktyce może posiadać średnio jedną do trzech planet orbitujących w ich ekosferach. Kolejne dane do równania Drake'a.
-
Jest nowa potwierdzona superziemia odkryta przez badawczego Keplera z badawczej fazy K2 misji badawczej Kepler o swojej nazwie katalogowej EPIC 201912552b.
Stale okrąża ona swojego czerwonego karła z okresem wynoszącym 32,9 dni i ma ona średnicę 2,2 razy większą od średnicy Ziemi czyli to jest superziemia.
To co ją wyróżnia od całej licznej egzoplanetarnej reszty to jest fakt że jest ona najbliższą (111 lat świetlnych) regularnie tranzytującą egzoplanetą w ekosferze swojej gwiazdy macierzystej.
To znacznie potem ułatwi w przyszłości jej dalsze dodatkowe potrzebne badania.
Jest też kolejny hurtowy wysyp wielu wciąż niepotwierdzonych kandydatów na potencjalne egzoplanety KOI Kepler Object Interest z których na szczęgólną uwagę zwracają przynajmniej dwa wciąż niepotwierdzone obiekty:
KOI-7219.01 o średnicy 1,1 większej od średnicy Ziemi z okresem obiegu 542,5 dni w odległości 775 lat świetlnych, oraz KOI-7179.01 o średnicy 1,2 większej od średnicy Ziemi z okresem obiegu 407,1 dni w odległości 1807 lat świetlnych.
(https://i0.wp.com/www.drewexmachina.com/wp-content/uploads/2015/05/hec_orbit_EPIC_201912552_b.png)
-
Spora + blisko wewnetrznej krawdzi, pewnie jakies wenusowate piekielko :)
-
Spora + blisko wewnetrznej krawdzi, pewnie jakies wenusowate piekielko :)
Jest to całkiem możliwe moim zdaniem. Ciekawe jednak, czy ten obiekt nie mógłby utrzymać na swojej orbicie księżyca wielkości Marsa czy nawet większej planety. :)
-
Hej, nie śledzę na bieżąco tematu nowych egzoplanet, a tutaj dzieje się tak dużo i tak szybko, że nie sposób tego ogarnąć tak na świeżo. Może mi ktoś podlinkować jaka jest obecnie najbardziej podobna do Ziemi odkryta egzoplaneta? Szukanie w google o tyle mija się z celem, że praktycznie co miesiąc przelatują mi przed oczami nagłówki w internecie typu "odkryto drugą Ziemię", "mamy nową kandydatkę na drugą Ziemię" itp. kaczki dziennikarskie. Mam wrażenie, że nie mogę mieć żadnej pewności co do wyszukanych danych jeśli nie zapytam Was :D a Wam ufam :)
-
Proponuję konkretną stronę internetową projektu Planetary Habitability Laboratory PHL.
W jej dodatkowej zakładce Habitable Exoplanets Catalog Data jest w niej pełne dotychczasowe owocne zestawienie dotąd potwierdzonych egzoplanet stale krążących w ekosferach swoich macierzystych gwiazd oraz nieco poniżej na tej samej stronie internetowej aktualnie 112 potencjalnych czyli wciąż niepotwierdzonych egzoplanet KOI Kepler Object Interest wykrytych przez badawczy teleskop Kepler o promieniach mniejszych od 2,5 promienia Ziemi w ekosferach swoich gwiazd.
http://phl.upr.edu/projects/habitable-exoplanets-catalog/data (http://phl.upr.edu/projects/habitable-exoplanets-catalog/data)
-
Czy to, że mamy tak mało planet rozmiaru Ziemi i mniejszych od niej wynika tylko z tego, że większą skałkę łatwiej odkryć, czy też może to już jakaś statystyka pokazująca, że Ziemia jest bardzo małą planetą skalistą?
-
Dzięki Slavinowi wątek jest dla mnie jednym z najciekawszych na forum bezpośrednio nie związanych z ludzką działalnością!!!
-
Czy to, że mamy tak mało planet rozmiaru Ziemi i mniejszych od niej wynika tylko z tego, że większą skałkę łatwiej odkryć, czy też może to już jakaś statystyka pokazująca, że Ziemia jest bardzo małą planetą skalistą?
Raczej chodzi o łatwość znajdowania. Patrząc po naszym Układzie Słonecznym, gdzie mamy aż 4 skalniaczki, a Ziemia jest największym, można przypuszczać, że sporo jest małych planet.
-
Teleskop kosmiczny Kepler fotometrycznie wykrył sumarycznie bardzo dużo małych wciąż niepotwierdzonych kandydatek na potencjalne małe egzoplanety KOI Kepler Object of Interest w ekosferach wokół swoich macierzystych czerwonych karłów czyli wokół małych rozmiarowo i słabo świecących gwiazd.
Ponieważ mają one wszystkie wybitnie krótkie okresy orbitalne rzędu zaledwie kilkunastu/kilkudziesięciu dni teleskop kosmiczny Kepler błyskawicznie szybko fotometrycznie wykrył je jako pierwsze potencjalne kandydatki już w 2009 roku.
Są wśród nich również dwie wciąż niepotwierdzone potencjalne kandydatki:
KOI-610.01 i KOI-463.01 wyraźnie mniejsze swoją średnicą od średnicy Ziemi.
I dodatkowo również dwie wciąż niepotwierdzone kandydatki:
KOI-494.01 i KOI-736.01 tylko nieco większe średnicą od średnicy Ziemi.
Spośród tych wyżej wymienionych czterech potencjalnych obiektów najciekawsze to:
KOI-736.01 i KOI-784.0 o ich promieniach odpowiednio:
1,07 i 1,14 promienia Ziemi ich masach odpowiednio:
Około 1,28 i 1,61 masy Ziemi i spodziewanej temperaturze na ich powierzchni stale wynoszącej odpowiednio:
Około 13 i 37°C oraz ich grawitacji powierzchniowej wynoszącej odpowiednio:
1,12 i 1,24 grawitacji powierzchniowej ziemi.
Co ciekawe przewidywana temperatura stale panująca na powierzchni KOI-947.01 to jest minus 2°C czyli bardzo blisko klasy M możliwe jest więc że dodatkowy efekt cieplarniany skutkowałby jeszcze wyższą temperaturą na tej wciąż niepotwierdzonej egzoplanecie.
Ten wciąż niepotwierdzony obiekt ma masę wynoszącą około 2,19 masy Ziemi, ma promień rzędu 1,24 promienia Ziemi i ma grawitację powierzchniową rzędu 1,42 grawitacji powierzchniowej ziemi.
W tej chwili wydaje się bardzo prawdopodobne że zdecydowana większość z tych wciąż niepotwierdzonych kandydatów na egzoplanety łącznie z tymi sześcioma małymi i skalistymi wciąż niepotwierdzonymi obiektami klasy M i P rzeczywiście istnieje.
Wydaje się że ryzyko potencjalnego błędnego pomiaru lub potencjalnego szumu dla sondy badawczej Kepler w tym konkretnym zakresie jest jednak stosunkowo niewielkie.
Dzięki sondzie badawczej Kepler prawdopodobnie nareszcie ci badacze poznają prawdziwe analogi Ziemi które być może są łudząco podobne do tej Błękitnej Planety.
(https://kosmonauta.net/wp-content/uploads/2011/12/_images_stories_2011_Pozostale_Egzoplanety_2011_12_06_koi736_01_1.jpg)
(https://kosmonauta.net/wp-content/uploads/2011/12/_images_stories_2011_Pozostale_Egzoplanety_2011_12_06_koi784_01_1.jpg)
(https://kosmonauta.net/wp-content/uploads/2011/12/_images_stories_2011_Pozostale_Egzoplanety_2011_12_06_koi610_01_1.jpg)
(https://kosmonauta.net/wp-content/uploads/2011/12/_images_stories_2011_Pozostale_Egzoplanety_2011_12_06_koi947_01_1.jpg)
-
Spora + blisko wewnetrznej krawdzi, pewnie jakies wenusowate piekielko :)
Też jesteśmy blisko wewnętrznej krawędzi :)
-
Obecnie Kepler w ramach swojej nowej misji K2 fotometrycznie obserwuje ciekawe miejsce: Plejady i Hiady.
Od dnia 7 lutego 2015 roku do dnia 24 kwietnia 2015 roku stale mierzy on jasność 16000 gwiazd w tym rejonie w poszukiwaniu regularnie powtarzalnych tranzytów potencjalnych planet (oczywiście regularnie powtarzalnych tranzytów potencjalnych planet krótkookresowych).
Po tym czasie teleskop badawczy Kepler trzeba będzie koniecznie obrócić tak żeby nie narażać jego wrażliwej elektroniki detektorów CCD i jego zwierciadła głównego na szkodliwe światło słoneczne.
Obecnie teleskop badawczy Kepler w ramach badawczej fazy K2 może fotometrycznie obserwować niestety tylko przez dwa-trzy 80-dniowe okresy w roku.
-
Ciekawe informacje. Okolice Plejad to chyba gwiazdy stosunkowo bliskie Ziemi, tak?
-
Tak to jest około 444 lata świetlne czyli około 136 parseków.
-
^^^
Jest tam czego szukac jezeli chodzi o planety zdolne do podtrzymania zycia?
Za wikipedia: Glownie mlode (100 mln lat! - dziwnie to wyglada przy wieku naszego US :P) i gorace gwiazdy, znaczna czesc to blekitne olbrzymy.
Spora + blisko wewnetrznej krawdzi, pewnie jakies wenusowate piekielko :)
Też jesteśmy blisko wewnętrznej krawędzi :)
W sumie racja, choc z 2-giej strony, Venus chyba tez sie jeszcze lapie...?
-
W sumie racja, choc z 2-giej strony, Venus chyba tez sie jeszcze lapie...?
To zależy jak się liczy ekosferę - powstało kilka wersji:
http://en.wikipedia.org/wiki/Circumstellar_habitable_zone#Solar_System_estimates
Dla innych gwiazd pewnie będzie podobnie.
Do tego trzeba dodać, że ekosfera to tylko mocno teoretyczne narzędzie, bo wiele zmienią z pewnością warunki na planecie z uwagi na ilość wody, gęstość atrmosfery, aktywność wulkaniczną itp...
-
Poza tym wraz z wiekiem każdej stopniowo coraz bardziej naturalnie starzejącej się gwiazdy jej ekosfera stopniowo przesuwa się coraz bardziej na zewnątrz jej układu.
Odejdę w tym miejscu od wąskiego tematu tego mojego nowego założonego przeze mnie wątku i zamieszczę położenie Ziemi w ekosferze jej Słońca 3,5 miliarda lat temu, obecnie i za następne 1,75 miliarda lat, oraz dodatkowo jedną z wielu przewidywanych komputerowych symulacji stopniowego wzrostu przyszłej temperatury ziemi panującej w przyszłości na powierzchni Ziemi za 850 milionów lat i potem za 1150 milionów lat.
Wynika z tego jednoznacznie że Ziemia całkowicie przestanie być zdatna do biologicznego podtrzymania jej ziemskiego życia na długo zanim jej macierzyste Słońce na dobre wejdzie w swój kolejny ewolucyjny etap czerwonego olbrzyma.
(https://static.scientificamerican.com/sciam/cache/file/24330CC1-40B6-42DC-8090B168E02FC231_source.jpg)
(https://s.yimg.com/ny/api/res/1.2/hD2vY1nSnKu9BWuOn3BafQ--/YXBwaWQ9aGlnaGxhbmRlcjt3PTk2MDtoPTcyMA--/https://media.zenfs.com/en_US/News/SPACE.com/Exoplanet_Habitable_Zone_Around_Sunlike-faf31c2aae6ee0975b83da6b01bfaf95)
-
Slavin - dzieki za pouczajace grafiki - rzeczywiscie trzeba sie brac za konkretne napedy ;)
Jeszcze zastanawiajacy jest nagly wzrost temperatury pomiedzy 850 i 1150 milionami lat - z czego to wynika?
W sumie racja, choc z 2-giej strony, Venus chyba tez sie jeszcze lapie...?
To zależy jak się liczy ekosferę - powstało kilka wersji:
http://en.wikipedia.org/wiki/Circumstellar_habitable_zone#Solar_System_estimates
Dla innych gwiazd pewnie będzie podobnie.
Do tego trzeba dodać, że ekosfera to tylko mocno teoretyczne narzędzie, bo wiele zmienią z pewnością warunki na planecie z uwagi na ilość wody, gęstość atrmosfery, aktywność wulkaniczną itp...
Tak, to jest jasne ze wiele zalezy od samej planety ale tak generalnie, patrzac nawet na obrazek z linka ktory zamiesciles:
(http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/7b/Estimated_extent_of_the_Solar_Systems_habitable_zone.png)
Opis: The range of published estimates for the extent of the Sun's CHZ. The conservative CHZ[19] is indicated by a dark-green band crossing the inner edge of the aphelion of Venus, whereas an extended CHZ,[25] extending to the orbit of the dwarf planet Ceres, is indicated by a light-green band.
Ten konserwatywny szacunek prawie, ze obejmuje Wenus, podczas gdy do Marsa jest wieksza odleglosc... Dopiero rozszerzona strefa tam dociera. Jest to dla mnie o tyle ciekawe, ze chyba mozemy byc praktycznie pewni, ze Mars bylby zywa planeta gdyby tylko byl w stanie utrzymac atmosfere (byl wiekszy i mial silniejsze pole magnetyczne)... :)
-
Dnia 23 lipca 2015 roku tego samego dnia gdy medialnie upubliczniono sławne odkrycie potwierdzonego Keplera-452b (KOI-7016.01).
Dodatkowo poinformowano także o dodatkowych dwunastu nowych wciąż niepotwierdzonych kandydatek na potencjalne pozasłoneczne egzoplanety które są niewiele większe średnicą od średnicy Ziemi i stale okrążają one swoje macierzyste gwiazdy które są zbliżone swoją temperaturą i jasnością do naszego Słońca w odległościach od gwiazdy teoretycznie pozwalających na utrzymanie się na potencjalnie niezliczonych pozasłonecznych egzoplanetach ich potencjalnej wody w stanie ciekłym.
Aktualnie w danych zebranych dotąd przez badawczego Keplera jest już nieco ponad 110 wciaż niepotwierdzonych kandydatek na potencjalne pozasłoneczne egzoplanety o średnicach poniżej 2 średnic Ziemi w ekosferach wokół różnych typów gwiazd od czerwonych karłów typu M aż po żółte gwiazdy zbliżone do naszego Słońca czyli żółtych karłów typu G.
(https://www.nasa.gov/wp-content/uploads/2015/07/fig10-new_kepler_planet_cand.jpg)
(https://science.nasa.gov/wp-content/uploads/2023/09/fig11-12_new_hz_candidates_s.jpg?w=2048&format=webp)
-
Niezła wartość - ponad 100 kandydatów/ek na małe skaliste obiekty wokół/wewnątrz ekosfer. Jeszcze 10 lat temu nikt w to by nie uwierzył...
-
23 Lipca b.r. tego samego dnia gdy upubliczniono odkrycie Keplera 452b (KOI-7016.01), poinformowano także o ponad tuzinie nowych kandydatek na egzoplanety które są niewiele większe od Ziemi i okrążają gwiazdy zbliżone temperaturą i jasnością do naszego Słońca w odległościach teoretycznie pozwalających na utrzymanie się na nich wody w stanie ciekłym. Aktualnie w danych Keplera jest już nieco ponad 110 kandydatek na egzoplanety o promieniach poniżej 2 RE w ekosferach różnych typów gwiazd (od czerwonych karłów typu M, po gwiazdy zbliżone do naszego Słońca).
Czuję , że najbliższe lata w tej dziedzinie będą fascynujące! ; p.s szkoda ze proxima centauri ma planetę skalistą ale nie w ekosferze;(
-
Marsie - Proxima Centauri? Jesteś pewien?
-
Marsie - Proxima Centauri? Jesteś pewien?
Może to proroctwo, albo nasz Mars 76 ma dobre znajomości? ;)
-
Marsie - Proxima Centauri? Jesteś pewien?
Przepraszam za zamieszanie ; Chodziło mi o Alfę Centauri B -sorki za "przejęzyczenie"
-
Jedna z tych wielu wciąż niepotwierdzonych kandydatek Keplera na potencjalnie ziemiopodobną pozasłoneczną potencjalną egzoplanetę KOI-3138.01 jest naprawdę zadziwiająca.
Wciąż niepotwierdzony obiekt o średnicy wynoszącej 0,57 średnicy Ziemi (mniej więcej średnica naszego Marsa) stale orbituje z okresem 8,7 dnia!
Wokół swojego bardzo słabego czerwonego karła typu M8 o jego temperaturze wynoszącej zaledwie 2700 stopni Kelwina.
Jego macierzysta czerwona gwiazda jest chłodniejsza, mniejsza i ciemniejsza nawet od czerwonej gwiazdy Proximy Centauri.
Układ gwiazdy KOI-3138 z jej wciąż niepotwierdzoną kandydatką KOI-3138.01 znajduje się w odległości 219 lat świetlnych od Ziemi.
-
Bardzo ciekawe odkrycie! Tylko czy taki obiekt w ogóle może mieć jakąś atmosferę?
-
Obecność potencjalnej atmosfery na tym wciąż niepotwierdzonym globie byłaby utrudniona z przynajmniej dwóch osobnych powodów:
Po pierwsze zakładając że wciąż niepotwierdzony KOI-3138.01 ma wielkość zbliżoną do średnicy naszego Marsa, jego ichniejsze przyciąganie grawitacyjne jest mniejsze od ziemskiego przyciągania grawitacyjnego Ziemi.
Po drugie wciąż niepotwierdzony KOI-3138.01 stale okrąża z okresem orbitalnym wynoszącym zaledwie 8,7 dnia swojego bardzo słabego czerwonego karła klasy M8.
Taka bliskość mniejszej od Ziemi egzoplanety do jej macierzystego słabego czerwonego karła (temperatura na KOI-3138 to jest "zaledwie" 2700 stopni Kelwina a to jest bardzo mało jak na gwiazdę) spowodowałaby że wciąż niepotwierdzony KOI-3138.01 zwróciłby się (i prawdopodobnie jest on cały czas stale zwrócony) jedną swoją półkulą do swojego czerwonego karła w efekcie jej jedna strona (dzienna) tej małej egzoplanety cały czas smażyłaby się z gorąca a na jej drugiej stronie (nocnej) byłoby tak zimno że mogłyby nawet tam powstać czapy polarne z zamarzniętego stałego dwutlenku węgla CO2.
W takim przypadku na wciąż niepotwierdzonym KOI-3138.01 niestety raczej w ogóle nie ma obecnie żadnej ichniejszej potencjalnej atmosfery.
Pojawiają się jednak również alternatywne do tego konserwatywnego założenia modele komputerowe dotyczące fizyczno-chemicznego zachowania potencjalnych atmosfer egzoplanet stale krążących w ekosferach wokół swoich czerwonych karłów.
Według nich tak znaczna różnica temperatur między dzienną a nocną półkulą planety powodowałaby że na nocnej stronie planety mrozne powietrze wędrowałoby bliżej jej powierzchni w stronę dziennej strony planety i tam w okolicach ichniejszego zenitu takiej stale zablokowanej planety to ichniejsze powietrze rozgrzewałoby się i podnosiłoby się ono do góry i przemieszczałoby się z powrotem na drugą nocną stronę takiej stale zablokowanej planety.
Według tego alternatywnego modelu na takich stale "zablokowanych" swoją jedną stroną egzoplanetach wokół czerwonych karłów mimo wszystko mogłaby się utrzymać stabilna atmosfera. A w niektórych miejscach w okolicach ichniejszego terminatora na granicy strony dziennej i nocnej strony planety mogłaby się utrzymać umiarkowana temperatura komfortowa dla człowieka.
W takim przypadku przy samej powierzchni takiej stale zablokowanej planety stale wiałyby nieustanne silne stałe wiatry - cały czas stale wiejące w jedną stronę.
Te stale wiejące silne wiatry częściowo wyrównywałyby spore różnice temperatur między jedną rozgrzaną gorącą dzienną stroną planety a drugą znacznie zimniejszą mroźną nocną półkulą planety.
-
W 2014 roku zidentyfikowano wciąż niepotwierdzoną kandydatkę na egzoplanetę z otrzymanych danych z badawczego Keplera o indeksie podobieństwa do Ziemi (ESI) równym 0,90.
Ta wciąż niepotwierdzona kandydatka o swoim oznaczeniu katalogowym KOI-5737.01 stale okrąża podobną do naszego Słońca gwiazdę typu G z okresem obiegu 376,24 dni.
Sama wciąż niepotwierdzona planeta ma średnicę 1,32 większą od średnicy Ziemi.
Mielibyśmy tutaj do czynienia z układem intrygująco nieco podobnym do podobnego układu Kepler-452/Kepler-452b jednak sama wciąż niepotwierdzona egzoplaneta KOI-5737.01 byłaby rozmiarowo mniejsza od Keplera-452b który ma średnicę 1,6 większą od średnicy Ziemi.
-
Układ gwiazdy Kepler-371 (jej inne alternatywne oznaczenie katalogowe to gwiazda KOI-2194) znajduje się stosunkowo dość daleko - 1914 lat świetlnych.
Gwiazda ta należy do typu spektralnego F - jest więc ona gorętsza od naszego Słońca.
Dnia 26 lutego 2014 roku gdy medialnie upubliczniono wówczas sławną "planetarną bonanzę" (medialnie ogłoszono wówczas jednoczesne potwierdzenie 715 nowych planet z danych zebranych dotąd z teleskopu kosmicznego Kepler wokół 305 różnych gwiazd - odkrycia te obejmują okres stałych obserwacji badawczego Keplera od maja 2009 roku do początku 2011 roku).
Jednym z nowo-potwierdzonych układów z potencjalnymi planetami była gwiazda KOI-2194 z jej dwiema potencjalnymi egzoplanetami: Kepler-371b (KOI-2194.01) oraz Kepler-371c (KOI-2194.02).
Obydwie one należą do osobnej grupy gorących superziemi.
Kepler-371b stale okrąża swoją macierzystą gwiazdę z okresem 34 dni i ma ona promień 1,89 Re.
Natomiast Kepler-371c stale okrąża swoją macierzystą gwiazdę w ciągu 67 dni mając promień 1,78 Re.
Obydwie te dwie planety z całą pewnością są bardzo gorące - najprawdopodobniej są one nawet jeszcze gorętsze od Wenus biorąc pod uwagę ich stosunkowo krótkie okresy orbitalne i dodatkowy fakt że ich gwiazda centralna jest jeszcze gorętsza od naszego Słońca.
Niewykluczone jest jednak że w tym układzie kryje się dodatkowy potencjalny planetarny rodzynek.
Dalsza analiza owocnie zebranych danych zaowocowała namierzeniem wciąż niepotwierdzonej trzeciej potencjalnej planety w tym układzie która okrążałaby swoją macierzystą gwiazdę po znacznie dalszej chłodniejszej zewnętrznej orbicie.
Ta wymagająca ostatecznego potwierdzenia jeszcze niepotwierdzona kandydatka na potencjalną egzoplanetę ma obecnie oznaczenie katalogowe KOI-2194.03 lub Kepler-371d - jeżeli zostanie ona ostatecznie potwierdzona.
KOI-2194.03 stale okrążałaby swoją macierzystą gwiazdę z okresem 445 ziemskich dni i mając promień 1,43 większy od promienia Ziemi - jest ona potencjalnie skalistą egzoplanetą w ekosferze swojej macierzystej gwiazdy.
Bardzo niepewne i wstępne szacunki dają tej wciąż niepotwierdzonej kandydatce ESI równe 0,85.
https://en.wikipedia.org/wiki/KOI-2194.03 (https://en.wikipedia.org/wiki/KOI-2194.03)
-
Bardzo ciekawa sprawa, a jak lepiej zweryfikować te dane o Keplerze 371d?
-
Z tego co mi jest wiadomo to kosmiczny teleskop badawczy Kepler dostarcza tylko wyłącznie samych "surowych danych" - tylko w postaci samych wciąż niepotwierdzonych kandydatek KOI (Kepler Object Interest) wykrytych metodą tranzytu.
Natomiast ostatecznym potwierdzaniem tych wciąż niepotwierdzonych kandydatek zajmują się ziemskie obserwatoria naziemne - przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych USA: w naziemnym obserwatorium Licka i na Hawajach (dwa bliźniacze teleskopy naziemne KECK 1 i KECK 2).
Ponieważ gwiazdozbiór Łabędzia, Lutni i Smoka - rejon podstawowej/oryginalnej misji badawczej Keplera - aż do przykrego dnia 11 Maja 2013 roku - znajduje się w północnej części nieba (dobrze widocznej także z terytorium obłędnej Polski) - w grę wchodzą więc praktycznie tylko wyłącznie same duże optyczne obserwatoria naziemne znajdujące się na półkuli północnej ziemi.
Od września 2012 roku dodatkowo pomaga w tym badaczom-naukowcom - coraz skuteczniej - również dodatkowy zaawansowany spektrograf HARPS-North który jest zainstalowany na 3,5 metrowym naziemnym teleskopie na wyspach Kanaryjskich na północnym Atlantyku.
Taka międzynarodowa kooperacja wielu optycznych obserwacji z wielu dużych obserwatoriów naziemnych znajdujących się na północnej półkuli ziemi dobrze sprawdziła się i okazała się ona skuteczna w przypadku potwierdzenia ostatecznie potwierdzonego Keplera-452b w lipcu tego 2015 roku.
-
W odległości 450 lat świetlnych od Ziemi znajduje się młoda gwiazda LkCa15. Otacza ją dysk protoplanetarny. Pomimo znacznej odległości od Ziemi naukowcom z University of Arizona udało się wykonać pierwsze w historii zdjęcie formującej się planety. Zauważyli ją w przerwie dysku LkCa15.
Pomimo tego, że obecnie znamy kilka tysięcy egzoplanet, to udało się wykonać fotografie około 10 z nich. Wszystkie jednak były dawno uformowanymi planetami. "Po raz pierwszy mamy obraz planety, która dopiero się tworzy", mówi świeżo upieczony magister Steph Sallum. To właśnie on i doktorant Kate Follette wykonali wyjątkowe zdjęcia.
Kilka miesięcy temu Sallum i Follette osobno pracowali nad własnymi doktoratami. Oboje zajmowali się gwiazdą LkCa15 i jej dyskiem protoplanetarnym, w którym widoczna jest przerwa. Jej obecność oznacza, że materiał z dysku opadł na formującą się planetę. Młodzi naukowcy skorzystali z faktu, że w Arizonie znajduje się największy i jeden z najdoskonalszych teleskopów optycznych na świecie, Large Binocular Telescope (LBT). Umożliwia on prowadzenie wyjątkowych obserwacji i niwelowanie niekorzystnych efektów wywoływanych przez ziemską atmosferę. Obserwacje dokonane za pomocą LBT i dodatkowo skorygowane o dane uzyskane z należących m.in. do University of Arizona chilijskich Teleskopów Magellana pozwoliły na zobrazowanie tworzącej się planety.
Autor: Mariusz Błoński
Źródło: PhysOrg
-
Jeszcze kilka lat temu było mało obiektów na takiej grafice - dziś trudno znaleźć Ziemię. :) Znak czasów!
-
Młoda i zdolna studentka astronomii Michelle Kunimoto owocnie pracująca na kanadyjskim Uniwersytecie Kolumbii Brytyjskiej analizując publicznie dostępne dane zebrane z oryginalnej/podstawowej czteroletniej badawczej misji teleskopu Kepler niespodziewanie znalazła ona cztery nowe wciąż niepotwierdzone kandydatki na egzoplanety które łatwo przeoczyli zawodowi astronomowie z badawczej misji Kepler.
Te cztery nowe wciąż niepotwierdzone kandydatki otrzymały swoje oznaczenia katologowe: KOI-205.02, KOI-488.02, KOI-290.02, oraz KOI-408.05.
Dwie z nich: KOI-488.02 oraz KOI-290.02 są średnicy Ziemi.
Wciąż niepotwierdzona kandydatka KOI-205.02 jest średnicy Merkurego.
Najciekawszy wydaje się natomiast wciąż niepotwierdzony KOI-408.05 o średnicy niebieskiego Neptuna czyli "ciepły egzo-Neptun" w ekosferze swojej macierzystej gwiazdy typu Słońca o okresie jednego obiegu wynoszącym 637 dni.
Regularne tranzyty egzoplanet o stosunkowo tak długich okresach orbitalnych takich jak wciąż niepotwierdzony KOI-408.05 fotometrycznie pojawiają się w danych z Keplera stosunkowo rzadko.
Chociaż znanych jest już przynajmniej parę mniejszych ale wciąż niepotwierdzonych kandydatek KOI o zbliżonych okresach jak wciąż niepotwierdzony KOI-408.05 (rzędu ponad 500 dni i ponad 600 dni) o średnicach mniejszych od 2,5 średnicy ziemi.
(http://www.urania.edu.pl/sites/default/files/styles/max_1300x800/public/2020-03/Kunimoto_press_release_image-1024x640.png?itok=OEUCa7Bb)
http://www.youtube.com/watch?v=YXIauLV90p8
http://www.urania.edu.pl/index.php/wiadomosci/studentka-odkrywa-17-nowych-egzoplanet (http://www.urania.edu.pl/index.php/wiadomosci/studentka-odkrywa-17-nowych-egzoplanet)
https://news.ubc.ca/2020/02/ubc-student-discovers-17-new-planets-including-potentially-habitable-earth-sized-world/ (https://news.ubc.ca/2020/02/ubc-student-discovers-17-new-planets-including-potentially-habitable-earth-sized-world/)
https://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-3881/ab6cf8 (https://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-3881/ab6cf8)
-
Powstał nowy kompletny katalog potencjalnie skalistych lecz wciąż niepotwierdzonych egzoplanet znajdujących się w ekosferach swoich gwiazd macierzystych z wciaż niepotwierdzonych kandydatów Keplera.
Obejmuje on łącznie około 216 potencjalnych wciąż niepotwierdzonych planet leżących w granicach ekosfer swoich centralnych gwiazd.
Potencjalni liczni kandydaci z tej bogatej listy mają różne średnice i stale okrążają one swoje macierzyste gwiazdy czterech typów widmowych: M, K, G i F i są one wynikiem fotometrycznych analiz danych z podstawowej oryginalnej czteroletniej fazy obserwacyjnej Keplera z okresu od dnia 12 Maja 2009 roku (początek jego stałych obserwacji) aż do pamiętnego/przykrego dnia 12 Maja 2013 roku (przykra/pamiętna awaria techniczna drugiego koła reakcyjnego tego teleskopu badawczego).
Zaledwie 20 z tych wciąż niepotwierdzonych kandydatów ma średnice zbliżone do średnicy Ziemi i stale krążą one w konserwatywnej ekosferze.
Ja wiąże pewne swoje osobiste nadzieje z wciąż niepotwierdzonym kandydatem KOI-7235.01 który ma promień 1,15 promienia Ziemi i okres orbitalny 299 dni (jego gwiazda macierzysta jest słabsza od Słońca), a także z wciąż niepotwierdzonym kandydatem KOI-6108.01 z oszacowanym promieniem 1,1 promienia Ziemi i okresie obiegu 485 dni (stale otrzymuje on 60% energii którą Ziemia stale dostaje od swojego Słońca).
Katalog ten jest wynikiem aż trzech nieprzerwanych lat owocnej pracy NASA oraz najważniejszych uniwersytetów zarówno w Stanach Zjednoczonych i we Francji.
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Kepler_exoplanet_candidates_in_the_habitable_zone (https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Kepler_exoplanet_candidates_in_the_habitable_zone)
-
W najnowszym opracowaniu zamieszczonym w American Astronomical Society (AAS) przedstawiono analizę
skalistych egzoplanet w kontekście ich podobieństwa do Ziemi. Badanie łączy nowe obserwacje gwiazd z nowymi modelami wnętrz planet.
(http://www.universetoday.com/wp-content/uploads/2017/01/slider-keplers-5-768x461.jpg)
Artist rendition of interior compositions of planets around the stars Kepler 102 and Kepler 407.
The picture shows what minerals are likely to occur several different depths. Kepler 102 is Earth-like, dominated by olivine minerals, whereas Kepler 407 is dominated by garnet, so less likely to have plate tectonics.
Na podstawie danych z Sloan Digital Sky Survey (SDSS) astronomowie i geolodzy skoncentrowali się na 90. gwiazdach, wokół których mogą krążyć skaliste egzoplanety badane przez Teleskop Keplera.
Astronomowie w Sloan Digital Sky Survey dokonali tych obserwacji przy pomocy APOGEE (Apache Point Observatory Galactic Evolution Experiment). Użyto spektrografu zainstalowanego na 2,5- metrowym Sloan Foundation Telescope w Apache Point Observatory w Nowym Meksyku. Instrument ten zbiera światło w zakresie bliskiej podczerwieni części widma elektromagnetycznego i rozprasza go, jak pryzmat, aby zobrazować widma różnych pierwiastków w atmosferach gwiazd.
Niewielka część z 200 000 gwiazd analizowanych przez APOGEE pokrywała się z próbką gwiazd badanych przez misję Teleskopu Kepler, której zadaniem było poszukiwanie planet potencjalnie podobnych do Ziemi.
Przedmiotem szczególnej uwagi zespołu badawczego stały się układy planetarne wokół gwiazd Kepler 102 i 407.
Wokół gwiazdy Kepler 102 nieco mniejszej od Słońca http://www.openexoplanetcatalogue.com/planet/Kepler-102%20b/ krąży 5 odkrytych egzoplanet , a gwieździe Kepler 407, która ma masę bardzo zbieżną ze Słońcem http://www.openexoplanetcatalogue.com/planet/Kepler-407%20b/ towarzyszą co najmniej dwie planety, w tym jedna o masie mniejszej od trzech mas Ziemi. Ustalono, że Kepler 102 pod względem składu pierwiastkowego przypomina Słońce, podczas gdy Kepler 407 zawiera więcej krzemu.
Geofizycy ustalili, że planeta wokół Kepler 407, którą nazwano "Janet ", jest prawdopodobnie bogata w granat mineralny, zaś planeta Kepler 102, którą nazwano "Olive" jest prawdopodobnie bogata w oliwin, tak jak ma to miejsce w przypadku Ziemi.
Niewielka różnica w mineralnym składzie badanych egzoplanet może mieć poważne konsekwencje dla Janet i Olive. Granat jest sztywniejszy niż oliwin mineralny, więc wolniej podlega naprężeniom mechanicznym.
Zatem w przypadku Janet byłoby mniejsze prawdopodobieństwo posiadania przed długi czas płyt tektonicznych.
Do istnienia płyt tektonicznych przez bardzo długi czas w geologicznej skali czasu, planecie potrzebny jest odpowiedni skład mineralny.
Uważa się , że tektonika płyt jest niezbędne do życia na Ziemi, ponieważ, wybuchy wulkanów jak i przemieszczanie się grzbietów oceanicznych zapewniają recykling minerałów pomiędzy skorupą a płaszczem Ziemi. Recykling ten reguluje skład atmosfery. Przyjmuje się , że bez tych procesów geologicznych, życie na Ziemi nie miałoby szansy ewoluować.
Określanie prawdopodobieństwa takich procesów geologicznych na innych planetach pomoże odróżnić, które z nich są najlepszymi obiektami dla przyszłych misji poszukujących oznak życia.
Na podstawie: http://www.sdss.org/press-releases/between-a-rock-and-a-hard-place-can-garnet-planets-be-habitable/
-
Najnowsza aktualizacja wciąż niepotwierdzonych kandydatów o średnicy Ziemi:
https://exoplanetarchive.ipac.caltech.edu/cgi-bin/TblView/nph-tblView?app=ExoTbls&config=cumulative&constraint=koi_prad%20in+%280%2C1.25%5D&constraint=koi_pdisposition+like+%27CANDIDATE%27&constraint=koi_insol%20in+%280.32%2C1.78%29 (https://exoplanetarchive.ipac.caltech.edu/cgi-bin/TblView/nph-tblView?app=ExoTbls&config=cumulative&constraint=koi_prad%20in+%280%2C1.25%5D&constraint=koi_pdisposition+like+%27CANDIDATE%27&constraint=koi_insol%20in+%280.32%2C1.78%29)
-
Najnowsza aktualizacja wciąż niepotwierdzonych kandydatów o średnicy Superziemi:
https://exoplanetarchive.ipac.caltech.edu/cgi-bin/TblView/nph-tblView?app=ExoTbls&config=cumulative&constraint=koi_prad%20in+%281.25%2C2%5D&constraint=koi_pdisposition+like+%27CANDIDATE%27&constraint=koi_insol%20in+%280.32%2C1.78%29 (https://exoplanetarchive.ipac.caltech.edu/cgi-bin/TblView/nph-tblView?app=ExoTbls&config=cumulative&constraint=koi_prad%20in+%281.25%2C2%5D&constraint=koi_pdisposition+like+%27CANDIDATE%27&constraint=koi_insol%20in+%280.32%2C1.78%29)
-
Nowy interesujący ale wciąż niepotwierdzony kandydat z 2017 roku:
(https://www.nzherald.co.nz/resizer/PafYWUZF4u0fkq88gtehAHohiNc=/620x342/smart/filters:quality(70)/arc-anglerfish-syd-prod-nzme.s3.amazonaws.com/public/4EIWJ2OQXVAF5PWHZCDUADJDGA.jpg)
The 'alien tundra: The finds include KOI-7923.01, an exoplanet 97 per cent the size of Earth, but colder that astonomers says could be similar to the Arctic tundra, shown here.
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Kepler_exoplanet_candidates_in_the_habitable_zone (https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Kepler_exoplanet_candidates_in_the_habitable_zone)
-
Nowy interesujący kandydat z 2017 roku:
https://en.wikipedia.org/wiki/KOI-7923.01 (https://en.wikipedia.org/wiki/KOI-7923.01)
(https://www.nzherald.co.nz/resizer/PafYWUZF4u0fkq88gtehAHohiNc=/620x342/smart/filters:quality(70)/arc-anglerfish-syd-prod-nzme.s3.amazonaws.com/public/4EIWJ2OQXVAF5PWHZCDUADJDGA.jpg)
The 'alien tundra: The finds include KOI-7923.01, an exoplanet 97 per cent the size of Earth, but colder that astonomers says could be similar to the Arctic tundra, shown here.
Czyżby egzoplaneta udająca wizję Marsa sprzed odkryć Marinera 4? :) Niestety nie pamiętam na ile szacowano średnią temperaturę Czerwonej Planety przed nastaniem ery kosmicznej, ale miało być zimniej i bardziej sucho. Atmosfera miała mieć gęstość tylko 10% gęstości ziemskiego powietrza. Od pewnego czasu zastanawiam się czy istnieje egzoplaneta o klimacie podobny do wizji klimatu Marsa sprzed 1965 roku? :) A może ta egzoplaneta odkryta w 2017 przez Keplera bardziej przypomina Ziemię z okresu globalnego zlodowacenia czyli tzw. ,,Ziemi Śnieżki"?
-
To jest na razie wciąż niepotwierdzony kandydat.
Jego długi okres obiegu wynosi aż 395 dni.
Jego średnica wynosi zaledwie 0,97 średnicy Ziemi.
Jego gwiazda macierzysta jest ciutke mniejsza i jest ona jednocześnie chłodniejsza od naszego Słońca.
-
Gwiazda Kepler-160 (jej inne alternatywne oznaczenie katalogowe to jest KOI-456) jest bardzo podobna do Słońca ma ona typ G2V i znajduje się ona 3,140 lat świetlnych od Ziemi.
Stale okrążają ją dwie potwierdzone planety:
Kepler-160b i Kepler-160c obie zostały potwierdzone w 2014 roku.
Planeta Kepler-160b ma średnicę 1,715 razy większą od Ziemi i stale okrąża ona swoją macierzystą gwiazdę z okresem 4,3 dni jest więc ona z pewnością bardzo gorąca.
Planeta Kepler-160c stale krąży nieco dalej od gwiazdy ma średnicę 3,76 razy większą od Ziemi i stale okrąża ona gwiazdę z okresem 13.69 dni.
Niewykluczone jest jednak że wokół tej samej gwiazdy stale krąży na znacznie dalszej i jednocześnie na znacznie chłodniejszej orbicie zewnętrznej bardzo ciekawa wciąż niepotwierdzona potencjalna egzoplaneta.
Wciąż niepotwierdzony kandydat KOI-456.04 ma średnicę 1,91 razy większą od Ziemi i stale okrążałby on swoją gwiazdę z okresem 378 dni.
Wciąż niepotwierdzony kandydat KOI-456.04 został wpisany na osobną listę wciąż niepotwierdzonych kandydatów w 2020 roku.
Ten wciąż niepotwierdzony kandydat krążyłby po orbicie bardzo zbliżonej do orbity ziemskiej w ciągu 378 ziemskich dni w odległości 1,089 jednostki astronomicznej od gwiazdy bardzo podobnej do Słońca w odległości 1,089 razy większej od odległości Ziemi od Słońca i ma on nieco mniej niż 2 średnice Ziemi, dokładnie ma on 1,91 średnicy Ziemi i stale otrzymuje on 93% ilości energii jaką Ziemia stale otrzymuje od Słońca.
(https://earthsky.org/upl/2020/06/Kepler-160-KOI-456.04-diagram-800x450.jpg)
Dobre porównanie wyraźnej różnicy ilości stale otrzymywanej energii stale docierającej do tej wciąż niepotwierdzonej kandydatki na potencjalną egzoplanetę KOI-456.04 i do Ziemi:
(https://earthsky.org/upl/2020/06/KOI-456.04-Earth-planetary-illumination-comparison-800x568.png)
https://en.wikipedia.org/wiki/Kepler-160 (https://en.wikipedia.org/wiki/Kepler-160)
https://ja.wikipedia.org/wiki/KOI-456.04 (https://ja.wikipedia.org/wiki/KOI-456.04)
https://www.pulskosmosu.pl/2020/06/06/astronomowie-odkryli-planete-podobna-do-ziemi-w-poblizu-gwiazdy-podobnej-do-slonca/ (https://www.pulskosmosu.pl/2020/06/06/astronomowie-odkryli-planete-podobna-do-ziemi-w-poblizu-gwiazdy-podobnej-do-slonca/)
https://earthsky.org/space/exoplanet-kepler-160-mirror-image-earth-sun (https://earthsky.org/space/exoplanet-kepler-160-mirror-image-earth-sun)