Polskie Forum Astronautyczne
Plany i rozwój => Firmy prywatne => Wątek zaczęty przez: Borys w Czerwca 08, 2021, 17:45
-
Relativity Space (https://www.relativityspace.com/) jest prywatną firmą budującą rakiety z wykorzystaniem druku 3D. Firma ma siedzibę w Los Angeles, zatrudnia ok. 400 osób (porównywalnie z Rocket Lab) i dysponuje funduszami na poziomie 1.34 G$. W tej chwili trwają prace nad rakietą Terran 1, której maksymalny udźwig wyniesie 1250 kg na LEO. Pierwszy egzemplarz jest na ukończeniu, testy powinny zacząć się pod koniec lata, pierwszy lot na orbitę - jeszcze w tym roku. Będzie to rakieta jednorazowa.
Na tym ambicje firmy się nie kończą. Właśnie ogłoszono plany budowy większej rakiety (20+ ton na LEO) wielokrotnego użytku. W uproszczeniu, wygląda to na przeskalowany w dół, do udźwigu Falcona 9, Starship/Superheavy. Pierwszy start planowany jest na 2024 rok.
Nieco szczegółów na temat nowej rakiety w artykule z Ars Technica (https://arstechnica.com/science/2021/06/relativity-has-a-bold-plan-to-take-on-spacex-and-investors-are-buying-it/).
-
Warto wspomnieć że część pracowników przeszła do nich właśnie ze SpaceX.
-
Faktycznie bardzo podobna koncepcja.
Wiadomo coś więcej na temat tego jakie komponenty są drukowane?
-
Ubiegłeś mnie Borys, chciałem właśnie dzisiaj o nich napisać:)
Faktycznie bardzo podobna koncepcja.
Wiadomo coś więcej na temat tego jakie komponenty są drukowane?
Wygląda na to że chcą drukować ile się tylko da, na przykład jeżeli dobrze rozumiem to cały pierwszy stopień (zbiorniki) mają być drukowane z jakiegoś stopu aluminium.
-
Hmm, pomyślałbym, że zbiorniki nie są najlepszym celem druku, bo to chyba mimo wszystko droższa metoda niż klasyczna, chyba, że zbiorniki mają jakąś bardzo niestandardową konstrukcję?
-
Hmm, pomyślałbym, że zbiorniki nie są najlepszym celem druku, bo to chyba mimo wszystko droższa metoda niż klasyczna, chyba, że zbiorniki mają jakąś bardzo niestandardową konstrukcję?
Też bym tak pomyślał ale tak sobie to wymyślili. W ich wizji dzięki drukowi 3D ma być ponad 100 razy mniej części ogólnie w rakiecie, dzięki czemu ma być prostsza i bardziej niezawodna. Czy tak będzie to się okaże. Pod tym artykułem ktoś fajnie porównał ich do Astry: Rakieta Relativity będzie droższa w budowie ale ma być w pełni wielokrotnego użytku, Astra za to chce zbudować rakietę jednorazowego użytku ale w cenie do 100 tys dolarów. Obie firmy chcą obniżyć koszt wynoszenia ładunku ale jakże różne mają do tego podejście, ciekawe które się sprawdzi? Fajnie by było jakby jakaś konkurencja dla SpaceX jednak powstała.
-
Hmm, no zobaczymy.
Co do konkurencji dla SpaceX, to trzeba też patrzeć na Chiny. Też kombinują coś z odzyskiem.
-
Warto wspomnieć że część pracowników przeszła do nich właśnie ze SpaceX.
Owszem, ze SpaceX, ale też z Blue Origin.
-
Wiadomo coś więcej na temat tego jakie komponenty są drukowane?
Cała struktura rakiety, większość elementów silników itd. Poniżej link do filmiku, pokazujący druk górnego stopnia rakiety Terran 1.
http://www.youtube.com/watch?v=ZFhniqvugGs
-
Wygląda na to że chcą drukować ile się tylko da, na przykład jeżeli dobrze rozumiem to cały pierwszy stopień (zbiorniki) mają być drukowane z jakiegoś stopu aluminium.
W przypadku rakiety Terran 1. Jeżeli chodzi o Terran R, to przynajmniej górny stopień ma być drukowany ze stopu wysokotemperaturowego (podejrzewam, że coś na bazie niklu, jak René 41 (https://en.wikipedia.org/wiki/Ren%C3%A9_41)), tak że nie będzie potrzeby instalowania dodatkowej osłony termicznej.
-
Dorzucam jeszcze filmik promocyjny rakiety Terran-R. Nic szczególnego nie wnosi, ale przynajmniej można zobaczyć, jak sobie inżynierowie wyobrażają docelową konstrukcję.
http://www.youtube.com/watch?v=9BhkjEc6Q64
-
Czerpane garściami ze SX, na oko.
-
Czerpane garściami ze SX, na oko.
Nie na oko, ale wprost. Założyciele firmy nie ukrywają, że inspiracją dla nich jest SpaceX.
-
Czerpane garściami ze SX, na oko.
Nie na oko, ale wprost. Założyciele firmy nie ukrywają, że inspiracją dla nich jest SpaceX.
Jeśli tak, to czy nie powinni zacząć drukować kopii, gdy oryginał będzie już bardziej zaawansowany?
-
Nie na oko, ale wprost. Założyciele firmy nie ukrywają, że inspiracją dla nich jest SpaceX.
Jeśli tak, to czy nie powinni zacząć drukować kopii, gdy oryginał będzie już bardziej zaawansowany?
Rozwijana przez RS technologia druku 3D ma upraszczać konstrukcję rakiet, więc drukowanie kopii mija się z celem. Potrzebny jest własny projekt zoptymalizowany do wykorzystanej technologii produkcji.
-
Fajny wywiad i wycieczka po fabryce, warto zobaczyć żeby zrozumieć o co im chodzi. Nie wiem czy wyjdzie im z ta rakietą ale na technologii która opracowują raczej na pewno zarobią.
https://youtu.be/kz165f1g8-E
-
Pierwszy start rakiety Terran-1 przesunął się na początek przyszłego roku.
https://twitter.com/relativityspace/status/1428780883696181254
-
Coraz bliżej do startu. Przeprowadzono test systemu tłumienia dźwięku na LC-16. Z tej platformy startowej wystartowało 26 misji głównie na Titan I, Titan II i Pershing. Debiut rakiety Terran 1 na początku 2022r będzie pierwszym startem na LC-16 od 21 Marca 1988r.
https://youtu.be/P_9bjXbCN2o
-
Relativity Space pokazało zdjęcie swojej rakiety Terran-1, który został wyprodukowany z drukarki 3D. Firma zdecydowała na wykonanie większości testów pierwszego stopnia rakiety na miejscu startu czyli padzie LC-16, a nie w specjalnie wybudowanym miejscu testowym. Jest to ryzykownie, ale szybszej rakieta bedzie gotowa do pierwszego startu.
https://twitter.com/thetimellis/status/1545808709653131267
-
Relativity Space przeprowadziło udany test spin-start wszystkich 9 silników(wydrukowanymi w 3D). SLS i Starship ścigają się kto pierwszy dotrze na orbitę, a Terran 1 ściga się o miano bycia pierwsza rakieta napędzana metanem, która dotrze na orbitę.
https://twitter.com/relativityspace/status/1551673477500784640
-
Dzisiaj przeprowadzono 20s test wszystkich dziewięciu silników w pierwszym stopniu rakiety, a kolejny test ma być jeszcze dłuższy. Terran 1 jest na dobrej drodze by być pierwszą rakietą tlenowo-metanową wystrzeloną na orbitę.
https://twitter.com/thetimellis/status/1561801564741808129
-
Jak poradziła sobie wydrukowana rakieta?
W czwartek, 22 marca, z przylądka Cape Canaveral wystartowała pierwsza rakieta wydrukowana całkowicie metodą druku 3D.
Relativity Space, firma z ambicjami stworzenia pierwszej, „wielorazowej” rakiety, niedawno przeprowadziła pierwszy test nowej technologii. Silniki nośne rakiety, w całości zasilane metanem, skutecznie pokazały siłę i skuteczność wydrukowanej struktury. Niestety rakieta nie dotarła na planowaną orbitę w wyniku awarii na drugim etapie lotu. Misja „Good Luck, Have Fun” , która odbyła się 22 marca, była trzecim podejściem startowym rakiety. Start był i tak znacząco opóźniony w wyniku silnych wiatrów od strony oceanu.
(https://astronet.pl/wp-content/uploads/2023/03/terran-1-1100x734.webp)
Dwuetapowa rakieta, nazywana Terran 1, swoim istnieniem bije sporo rekordów. Jest pierwszą rakietą orbitalną wykonaną całkowicie za pomocą druku 3D oraz pierwszą rakietą wyprodukowaną w Stanach Zjednoczonych, używającą metanu jako paliwa. Pierwsza faza lotu przebyła się bez zakłóceń. Problemy zaczęły się dopiero około trzech minut po starcie, kiedy miał zapalić się silnik drugiego stopnia.
(https://astronet.pl/wp-content/uploads/2023/03/terran-1-drukowanie-750x498.jpg)
Proces drukowania rakiety Terran 1
Według planu startu, silnik drugiego stopnia rakiety, Aeon, miał zapalić się na pięciominutowy czas spalania w celu przyspieszenia rakiety do prędkości orbitalnej. Kamera umieszczona na niższym poziomie zaobserwowała przerywane płomienie wydobywające się z silnika, które zdawały się nie dawać wystarczającej mocy potrzebnej do wejścia na orbitę. Rakieta osiągnęła maksymalną prędkość 7 400 kilometrów na godzinę, następnie zaczęła zwalniać, kiedy na krótko przekroczyła linię Kármana i znalazła się w kosmosie. Niestety z powodu problemów z silnikiem drugiego stopnia nie udało się osiągnąć prędkości potrzebnej do wejścia na orbitę. Można wyczytać te informacje z zapisu live testowego lotu.
(https://astronet.pl/wp-content/uploads/2023/03/terran-1-chemat-750x418.jpg)
Dyrektor startów Relativity potwierdził zajście anomalii na drugim poziomie rakiety około pięć minut po rozpoczęciu misji. Na pokładzie Terran 1 w czasie lotu testowego nie było żadnych satelitów. Śmieci z rakiety prawdopodobnie wpadły do Oceanu Atlantycznego około 400 mil na wschód od Cape Canaveral.
Kanadyjski start-up, Relativity Space, przed startem rakiety wydał oświadczenie, że jego głównym celem było pokazanie, jak wydrukowana w technologii 3D rakieta może wytrzymać ekstremalne wibracje i siły występujące podczas startu, ze szczególnym uwzględnieniem fazy znanej jako Max-Q w której występuje maksymalne ciśnienie aerodynamiczne. Dane zebrane podczas lotu testowego pomogą w rozwoju przyszłej rakiety wielokrotnego użytku firmy, nazwanej Terran R.
(https://astronet.pl/wp-content/uploads/2023/03/telativity-space-zespol.png)
Testy lądowe przed pierwszym startem Terran 1 pokazały, że wydrukowana rakieta może znieść siły podobne do tych, które wytrzymują rakiety zbudowane z bardziej konwencjonalnych materiałów, takich jak aluminium czy stal nierdzewna. Środowy lot testowy zdaje się je potwierdzać.
Dziewięć silników Aeon 1, zaprojektowanych przez Relativity, zasilanych wyłącznie metanem, w czasie startu zdołało wyprodukować 93978 kilogramów ciągu. Ponieważ w roli paliwa został wykorzystany metan, płomień spalin był zabarwiony na niebiesko. Metan jest dużo skuteczniejszym wyborem niż nafta, używana w większości najpopularniejszych rakiet takich jak Falcon 9 czy Atlas 5 – lepiej się spala i pozostawia mniej pozostałości w komorze silnika.
(https://astronet.pl/wp-content/uploads/2023/03/terran-1-spaliny-metan-750x500.jpg)
Rakieta zdołała osiągnąć prędkość dźwięku po około minucie od startu misji. Kluczowy moment misji nastąpił w momencie T+80 sekund, kiedy rakieta wkroczyła w etap Max-Q. Silniki na pierwszym etapie zakończyły swoją pracę po dwóch minutach i czterdziestu sekundach od startu, a chwilę później została uwolniona rakieta nośna pierwszego stopnia. Następnie swoją pracę miał rozpocząć silnik drugiego stopnia przyspieszając rakietę do prędkości orbitalnej. Niestety, kiedy na tym etapie prędkość rakiety zaczęła niespodziewanie spadać, Relativity Space musiała ogłosić przedwczesny koniec lotu testowego.
https://spaceflightnow.com/2023/03/22/relativity-space-terran-1-glhf-2/ (https://spaceflightnow.com/2023/03/22/relativity-space-terran-1-glhf-2/)
-
W wątku cisza, a tymczasem Relativity Space od wiosny testuje elementy silnika Aeon-R. Kilka dni temu z sukcesem przetestowano w pełni zintegrowaną jednostkę:
https://www.youtube.com/watch?v=EKkCYzrmJHs (https://www.youtube.com/watch?v=EKkCYzrmJHs)
Ma to być silnik do ich nowej rakiety Terran-R. Podobnie jak SpaceX, Relativity postanowiło dokonać sporego przeskoku, skasowało plany rozwoju Terrana-1 i skupia się na przygotowaniu Terrana-R. Ma nawet kontrakty na wyniesienie nim na orbitę satelit od One Web, planowane na 2025 rok.
Z ich skutecznością mogą dać radę, stając się kolejnym konkurentem dla Falcona. Będą też konkurować ze Starshipem o to, która rakieta napędzana metanem szybciej wyniesie na orbitę jakiś użyteczny ładunek. Już za 2-3 lata może się okazać, że rakiety na metan (SS, Terran, Neutron) zdominują rynek.