Autor Wątek: [JICA] 10 lat współpracy JICA i JAXA: wywiad z astronautą JAXA, Osamą Suwą  (Przeczytany 1685 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30824
  • Very easy - Harrison Schmitt
[10 lat współpracy JICA i JAXA] Łączenie rozwoju międzynarodowego z eksploracją kosmosu: wywiad z astronautą JAXA, Osamą Suwą
31 marca 2025 r.


Astronauta JAXA Satoshi Suwa przechodzi obecnie szkolenie w należącym do NASA Centrum Lotów Kosmicznych im. Johnsona, obejmujące m.in. pracę poza statkiem kosmicznym (EVA), obsługę systemów Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) oraz operowanie ramionami robotycznymi. (Zdjęcie dzięki uprzejmości JAXA)

Makoto Suwa, astronauta JAXA odbywający obecnie szkolenie w NASA, od dawna jest związany z obszarem rozwoju międzynarodowego – pracował m.in. jako nauczyciel przedmiotów ścisłych w Rwandzie w ramach programu Japan Overseas Cooperation Volunteers (JOCV) oraz zajmował się projektami dotyczącymi zarządzania ryzykiem klęsk żywiołowych w Banku Światowym.
W jaki sposób to doświadczenie przekłada się na jego obecną rolę w eksploracji kosmosu i jak wpłynie na jego przyszłe działania?
O te kwestie zapytaliśmy go podczas krótkiej przerwy w jego intensywnym harmonogramie szkoleniowym.


Wykorzystanie potencjału współpracy międzynarodowej i eksploracji kosmosu w praktyce terenowej

—Od 2008 roku spędził Pan około dwóch lat w Rwandzie jako członek Japońskiego Korpusu Współpracy Zagranicznej (JOCV).
Uczył Pan przedmiotów ścisłych i matematyki w szkołach średnich, a także wykładał w instytucji edukacyjnej, która później przekształciła się w Uniwersytet Rwandy.
Patrząc wstecz, jakich spostrzeżeń dostarczyło Panu to doświadczenie w kontekście późniejszej kariery w dziedzinie eksploracji kosmosu?


Suwa: Już od czasów studenckich interesowałem się trzema dziedzinami: naukami o Ziemi, współpracą międzynarodową oraz eksploracją kosmosu.
Podczas studiów magisterskich z zakresu nauk o Ziemi zacząłem zastanawiać się, jak mógłbym wykorzystać tę wiedzę w pracy na rzecz rozwoju międzynarodowego – a program JOCV okazał się doskonałym rozwiązaniem.
Z perspektywy czasu wiem, że była to słuszna decyzja.
Pracując w Rwandzie jako nauczyciel przedmiotów ścisłych i matematyki, na własnej skórze przekonałem się, jak kluczową rolę w rozwoju odgrywa edukacja.
W sektorze współpracy międzynarodowej często mówi się o „budowaniu potencjału” (ang. *capacity building*), czyli wzmacnianiu kompetencji lokalnych partnerów.
Dzięki pracy w rwandyjskich klasach zyskałem intuicyjne, praktyczne zrozumienie tego, jakie konkretnie zdolności należy rozwijać i czego rzeczywiście potrzeba w terenie.

W czasie mojego pobytu w Rwandzie astronauta Soichi Noguchi przebywał na długoterminowej misji na ISS.
Zgłosiłem nas do programu umożliwiającego uczniom na Ziemi kontakt ze stacją, ale niestety nie zostaliśmy zakwalifikowani.
Mimo to, JAXA przesłała nam płytę DVD, na której widać było astronautę Koichiego Wakatę przeprowadzającego eksperymenty w stanie nieważkości na pokładzie stacji.
Kiedy pokazałem to nagranie moim uczniom, byli – co zrozumiałe – znacznie bardziej zafascynowani tym, czego nigdy wcześniej nie widzieli, niż moimi lekcjami! (śmiech)
Eksploracja kosmosu ma niezwykłą moc przekraczania granic i pobudzania wyobraźni dzieci.
W obszarze współpracy międzynarodowej coraz częściej dostrzegamy punkty styczne z sektorem kosmicznym – na przykład poprzez wykorzystanie danych satelitarnych.
Mój pobyt w Rwandzie pozwolił mi intuicyjnie wyczuć, że istnieje ogromny potencjał dla jeszcze ściślejszego powiązania eksploracji kosmosu z działaniami na rzecz rozwoju międzynarodowego.



Pan Suwa (po lewej), który niegdyś nauczał przedmiotów ścisłych i matematyki w Lycée de Kigali – szkole średniej w Rwandzie – jako członek organizacji Japan Overseas Cooperation Volunteers.

—Po pracy w ramach organizacji Japan Overseas Cooperation Volunteers oraz okresie spędzonym w Światowej Organizacji Meteorologicznej, przez około dziewięć lat – począwszy od 2014 roku – pracował Pan w Banku Światowym, koncentrując się głównie na zarządzaniu ryzykiem klęsk żywiołowych, budowaniu odporności oraz inicjatywach związanych ze zmianami klimatu w Afryce.
Bazując na Pana doświadczeniach w międzynarodowych organizacjach rozwojowych, czy mógłby Pan podzielić się swoimi przemyśleniami na temat związku między eksploracją i rozwojem sektora kosmicznego a międzynarodowym rozwojem?


Suwa: Przykładowo, ostatni projekt, przy którym pracowałem w Banku Światowym, dotyczył bezpieczeństwa żywnościowego w Afryce Zachodniej.
W tym regionie klęski żywiołowe – takie jak susze czy powodzie – mają ogromny wpływ na bezpieczeństwo żywnościowe.
Zaradzenie tym problemom wymaga wiedzy eksperckiej z wielu dziedzin, w tym rolnictwa, zarządzania ryzykiem klęsk żywiołowych oraz gospodarki zasobami wodnymi.
Co więcej, aby zminimalizować skutki katastrof, niezbędne są dane i informacje obejmujące swoim zakresem rozległe obszary.
Dane te muszą być analizowane w sposób zintegrowany, aby stanowić podstawę do podejmowania decyzji.
W tamtym czasie podejście „oddolne” (ang. *bottom-up*), stosowane w Afryce Zachodniej – polegające na gromadzeniu informacji na szczeblu lokalnym i ich agregowaniu na wyższych poziomach – napotykało szereg wyzwań związanych z efektywnością, terminowością oraz kontrolą jakości danych.
W związku z tym współpracowałem z przedstawicielami rządów w Afryce Zachodniej, badając, w jaki sposób dane satelitarne mogą stanowić uzupełniające źródło informacji.
Założyliśmy, że dzięki wykorzystaniu takich danych będziemy mogli w terminowy sposób pozyskiwać wysokiej jakości, spójne informacje z rozległych terytoriów, co pozwoliłoby na stworzenie systemów informacyjnych wspierających zarządzanie ryzykiem klęsk żywiołowych oraz bezpieczeństwo żywnościowe.
Jestem przekonany, że wykorzystanie technologii kosmicznych w międzynarodowym rozwoju niesie ze sobą ogromny potencjał i wierzę, że dyskusja na ten temat będzie się dalej rozwijać.

Jednocześnie uważam, że warto rozważyć synergię między rozwojem sektora kosmicznego a międzynarodowym rozwojem w szerszym kontekście.
Cele eksploracji kosmosu – takie jak dotarcie na Księżyc, Marsa czy jeszcze dalej – mają ogromne znaczenie same w sobie, ponieważ poszerzają sferę ludzkiej egzystencji i dostarczają nowej wiedzy naukowej oraz technologicznej.
Uważam jednak, że dotarliśmy do momentu, w którym musimy poważniej zastanowić się nad tym, jak owoce rozwoju sektora kosmicznego mogą przynieść korzyści naszej planecie.
W tym ujęciu współpraca między sektorem kosmicznym a obszarem międzynarodowego rozwoju stanie się prawdopodobnie coraz ważniejszym fundamentem działań.


—W jaki sposób zamierza Pan wykorzystać swoje doświadczenie w dziedzinie rozwoju międzynarodowego w przyszłej pracy jako astronauta oraz w sektorze rozwoju technologii kosmicznych?

Suwa: Aby postrzegać efekty rozwoju sektora kosmicznego jako element rozwiązywania wyzwań związanych z rozwojem międzynarodowym – i aby szerzej upowszechnić takie podejście – musimy równolegle realizować szereg inicjatyw.
Po pierwsze, potrzebujemy jasnej wizji tego, w jaki sposób rozwój technologii kosmicznych może przyczynić się do wzrostu gospodarczego poszczególnych państw oraz wspierać je w rozwiązywaniu konkretnych problemów.
Kluczowe jest również, aby każdy kraj opracowywał i regularnie aktualizował własne strategie oraz polityki dotyczące zaangażowania w sektor kosmiczny.

Co więcej, ponieważ wiele państw dysponuje ograniczonymi zasobami wiedzy i budżetami na działania związane z kosmosem, utrzymywanie rozproszonych struktur instytucjonalnych jest nieefektywne – na przykład sytuacja, w której dane satelitarne do celów rolniczych są zarządzane przez ministerstwo rolnictwa, podczas gdy kwestie zarządzania kryzysowego podlegają zupełnie innemu resortowi.
Dla wielu krajów coraz większe znaczenie będzie miało tworzenie i wzmacnianie systemów oraz organizacji, które integrują rozwój sektora kosmicznego z działaniami na rzecz rozwoju międzynarodowego.
Jednocześnie musimy prezentować „dobre praktyki” – konkretne przykłady tego, jak technologie kosmiczne realnie pomagają rozwiązywać problemy na Ziemi.
Uważam, że jednym z kluczowych wyzwań w tym procesie będzie kształcenie specjalistów zdolnych do budowania pomostu między sektorem kosmicznym a obszarem rozwoju międzynarodowego.

Niezależnie od tego, czy zajmie to dziesięć lat, czy dłużej, jestem zaangażowany w dążenie do przyszłości, w której rozwój międzynarodowy i rozwój sektora kosmicznego będą skutecznie zintegrowane – w sposób odpowiadający na aktualne potrzeby – tak aby przynieść wymierną korzyść społeczeństwu.


W jaki sposób rozwój sektora kosmicznego może być skuteczniej wykorzystany w obszarze międzynarodowej współpracy na rzecz rozwoju?

—W miarę jak państwa afrykańskie zaczynają angażować się w rozwój technologii kosmicznych, z jakimi wyzwaniami muszą się mierzyć i jakie mają oczekiwania w kontekście wzrostu aktywności oraz przemysłu kosmicznego na kontynencie?

Suwa: Odnoszę wrażenie, że – poza nielicznymi wyjątkami – państwa afrykańskie zajmują obecnie dość ograniczoną pozycję, funkcjonując głównie jako „użytkownicy końcowi” w dziedzinie rozwoju sektora kosmicznego.
Dominujące podejście polega na korzystaniu z danych pochodzących z innych krajów lub od komercyjnych operatorów satelitarnych, bądź też na wdrażaniu gotowych, dostępnych na rynku rozwiązań.
Uważam jednak, że w przyszłości kraje afrykańskie powinny przyjąć bardziej proaktywną postawę.
Choć korzystanie z danych satelitarnych z zewnętrznych źródeł pozostaje istotne, równie ważne jest, aby państwa te aktywniej uczestniczyły w fazie projektowania – na przykład poprzez precyzyjne określanie, jakie rodzaje obserwacji są im potrzebne do zaspokojenia własnych, krajowych potrzeb.
Pozwoliłoby to dostawcom usług satelitarnych na oferowanie lepszych rozwiązań, a jednocześnie zapewniłoby krajom afrykańskim dostęp do dokładnie takich danych i usług wysokiej jakości, jakich potrzebują.
Jako „młody” kontynent, Afryka dysponuje ogromnym potencjałem w zakresie rozwijania kapitału ludzkiego, który będzie napędzał przyszłe przedsięwzięcia związane z kosmosem.

Co więcej, wierzę, że rozwój sektora kosmicznego może wywrzeć znaczący wpływ na edukację w krajach rozwijających się.
Marzę o tym, by pewnego dnia – będąc w kosmosie jako astronauta – nawiązać połączenie ze szkołami w całej Afryce i poprowadzić dla nich wydarzenia edukacyjne.
Moją osobistą ambicją jest poszukiwanie nowych ram dla wykorzystania technologii kosmicznych w edukacji.


—Jeśli chodzi o rozwój sektora kosmicznego w krajach rozwijających się, jakie są Pani oczekiwania wobec dalszej współpracy między JICA – agencją kierującą międzynarodową współpracą na rzecz rozwoju – a JAXA, która koncentruje się na badaniach i rozwoju technologii kosmicznych?

Suwa: JAXA to instytucja badawczo-rozwojowa, której głównym atutem jest tworzenie i wdrażanie technologii kosmicznych, w tym wykorzystanie danych satelitarnych.
Ponieważ jednak nie jest to agencja zajmująca się międzynarodową współpracą na rzecz rozwoju, nie posiada ona optymalnych warunków do głębokiego zaangażowania w sprawy konkretnego kraju.
Z kolei JICA jest silnie zakorzeniona w lokalnych realiach; buduje trwałe sieci kontaktów i posiada głębokie zrozumienie specyficznej dynamiki każdego z państw.
Uważam, że technologie i doświadczenia związane z rozwojem sektora kosmicznego mogą być skutecznie wykorzystane w działaniach na rzecz rozwoju międzynarodowego tylko wtedy, gdy zostaną połączone z praktyczną wiedzą o realiach terenowych.
Kluczowe jest zestawienie specjalistycznej wiedzy oraz sieci kontaktów, które wypracowała organizacja JICA, z możliwościami technicznymi i kompetencjami w dziedzinie kosmonautyki, jakimi dysponuje JAXA.

Podczas projektowania i wdrażania innowacyjnych przedsięwzięć często skupiamy się przede wszystkim na samej technologii.
Równie ważne jest jednak wyraźne pokazanie, w jaki sposób sektor kosmiczny może odpowiadać na konkretne wyzwania w szerszym kontekście oraz jak może funkcjonować w sposób zintegrowany z innymi rozwiązaniami.
Aby skutecznie połączyć rozwój sektora kosmicznego z rozwojem międzynarodowym, niezbędne jest dalsze zacieśnianie współpracy między organizacjami o odmiennych, lecz uzupełniających się mocnych stronach – takimi jak JAXA i JICA.


Spotkanie po latach z dawnym kolegą z czasów mojej pracy w ramach Japońskiego Korpusu Współpracy Zagranicznej (JOCV)! „Dla uczniów w Rwandzie obecność pana Suwy jest źródłem inspiracji”.


Innocenty (po lewej) i Dieudonné (po prawej) z Lycée de Kigali ponownie spotkali się online z panem Suwą

Dzięki temu wywiadowi – przy wsparciu biura JICA w Rwandzie – doszło do ponownego spotkania pana Suwy z dwoma jego dawnymi współpracownikami z Lycée de Kigali, szkoły średniej, w której pracował jako członek Japońskiego Korpusu Współpracy Zagranicznej (JOCV).
Wspominając tamten okres, pan Dieudonné zauważył, że pan Suwa „nigdy nie marnował ani chwili; był człowiekiem, który wyznaczał sobie cele i konsekwentnie dążył do ich realizacji”.
Pan Innocent, który mieszkał w sąsiedztwie pana Suwy w budynku dla personelu, stwierdził, że to właśnie te cechy pozwoliły mu zostać astronautą.

Podczas wspólnych wspomnień pan Suwa określił swój pobyt w Rwandzie – w tym nawiązane tam znajomości, między innymi z owymi nauczycielami – mianem „skarbu”.
Podkreślił również, że lekcje odebrane w Lycée de Kigali oraz doświadczenia zdobyte w Rwandzie okazały się bezcenne podczas procesu rekrutacji na astronautę, zwłaszcza w kontekście dyskusji o znaczeniu pracy zespołowej oraz własnych mocnych i słabych stronach.

W trakcie rozmowy pan Suwa odpowiedział także na pytania obecnych uczniów Lycée de Kigali.
Gdy jeden z nich zapytał, jak rozpocząć karierę w sektorze kosmicznym, pan Suwa zachęcił młodzież, wskazując, że branża ta ma ogromny potencjał i stanowi doskonały obszar dla przyszłego rozwoju zawodowego.
Doradził uczniom, aby zastanowili się, w jaki sposób sami chcieliby wnieść swój wkład, zdobywali odpowiednie doświadczenie i – co najważniejsze – nigdy się nie poddawali.
Pan Suwa utrzymuje kontakt ze swoimi dawnymi uczniami za pośrednictwem mediów społecznościowych, śledząc ich dalsze losy po ukończeniu szkoły.

Nauczyciele wyrazili ogromną dumę z faktu, że to właśnie z ich szkoły wywodzi się astronauta.
Z niecierpliwością wyczekują kolejnych kosmicznych przedsięwzięć pana Suwy, podkreślając, że jego osiągnięcia stanowią dla obecnych uczniów wielkie źródło inspiracji. Na zakończenie rozmowy cała trójka obiecała pozostać w kontakcie, z nadzieją na kolejne spotkanie w przyszłości.



Uczeń szkoły średniej, który zadał pytanie panu Suwie


Uczniowie Lycée de Kigali z entuzjazmem uczestniczą w lekcjach
https://www.jica.go.jp/information/topics/2024/J20250331_01.html
« Ostatnia zmiana: Listopada 03, 2026, 14:33 wysłana przez Orionid »

Polskie Forum Astronautyczne