Karl Gordon Henize (17.10.1926-05.10.1993)Karl Gordon Henize został wyselekcjonowany w ramach
NASA grupa 6 (1969).
175. człowiek w kosmosie.
Odbył 1 lot kosmiczny:
29.07.1985-06.08.1985
STS-51F Challenger/F-8 007:22:45:26
Nie ukończył szkoły średniej Mariemont High School w stanie Ohio, ponieważ po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej postanowił kontynuować karierę w programie marynarki wojennej V-12 zamiast uczęszczać do szkoły.
Ukończył szkolenie (w czasie wojny) w ramach Programu Szkolenia Oficerów Marynarki Wojennej i po wojnie został rezerwistą Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.
1947 ukończył studia na
University of Virginia, uzyskując tytuł licencjata z matematyki.
1948 uzyskał tytuł magistra astronomii na
University of Virginia.
1948–1951 pracował w
University of Michigan Observatory.
W tym czasie w
Lamont-Hussey Observatory w Bloemfontein w Republice Południowej Afryki prowadził obserwacje spektroskopowe gwiazd i mgławic, które pokazywały linie emisyjne wodoru
1954 obronił rozprawę doktorską i uzyskał doktorat z astronomii na
University of Michigan.
1954 został stypendystą
Carnegie'ego w Mount Wilson Observatory w Pasadenie w Kalifornii i przeprowadził badania spektroskopowe i fotometryczne gwiazd i mgławic z liniami emisyjnymi.
1956-1959 pełnił funkcję starszego astronoma w
Smithsonian Astrophysical Observatory.
Był odpowiedzialny za stacje fotograficznego śledzenia satelitów w ramach programu śledzenia satelitów i za utworzenie i obsługę globalnej sieci 12 stacji do fotograficznego śledzenia sztucznych satelitów Ziemi.
1959 dr Henize został mianowany profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Astronomii
Northwestern University w Evanston w stanie Indiana.
Oprócz nauczania prowadził badania nad mgławicami planetarnymi, gwiazdami o osobliwych liniach emisyjnych.
1961-1962 prowadził obserwacje w
Mt. Stromlo Observatory w Canberze w Australii.
1964 otrzymał tytuł profesora na Wydziale Astronomii
Northwestern University w Evanston w stanie Indiana.
Henize zajmował się również badaniami ultrafioletowych układów optycznych i programami astronomicznymi dostosowanymi do programu załogowych lotów kosmicznych.
1967 po przyjęciu do grupy astronautów NASA został wysłany do bazy lotniczej
Vance AFB w Oklahomie na 53-tygodniowe szkolenie lotnicze.
Został w wieku 42. lat najstarszym kadetem.
1968 osiągnął stopień komandora porucznika (kapitana III stopnia) w Rezerwie Marynarki Wojennej.
Był głównym projektantem eksperymentu S-013, który przeprowadzono podczas lotów statków kosmicznych Gemini 10, Gemini 11 i Gemini 12.
Był częścią załogi wsparcia misji Apollo 15.
Miał być jednym z kandydatów do załóg programu Apollo, którego loty zostały anulowane.
Był członkiem ekipy wsparcia wszystkich trzech wypraw na stację Skylab.
Był również twórcą eksperymentu
S-019, który przeprowadzono na stacji Skylab.
1974-1978 kierował zespołem
NASA Facility Definition Team for STARLAB, który miał opracować 1-metrowy teleskop UV dla laboratorium Spacelab.
05.1977 brał udział w eksperymencie
ASSESS-2, który miał na celu symulację pracy w laboratorium orbitalnym Spacelab na Ziemi.
1978-1980 kierował grupą, która budowała szerokokątnego teleskop dla laboratorium Spacelab.
Po rozpoczęciu programu wahadłowców kosmicznych przeszedł szkolenie jako specjalista misji.
1979-1986 był przewodniczącym grupy roboczej Międzynarodowej Unii Astronomicznej zajmującej się wykorzystaniem teleskopów zwierciadlanych Schmidta do obserwacji nieba w zakresie głębokiego ultrafioletu.
W misji
STS-51F Challenger w wieku 58. lat został wówczas najstarszym człowiekiem w kosmosie.
Był to pierwszy lot Spacelab wyłącznie na paletach oraz pierwszy, kiedy obsługiwano system Spacelab
IPS (Instrument Pointing System).
Do obowiązków dr Henize należało testowanie i obsługa IPS, obsługa RMS (Remote Manipulator System), konserwacja systemów Spacelab i obsługa kilku eksperymentów.
1986 po opuszczeniu korpusu astronautów pozostał w NASA jako główny naukowiec
Space Physics Branch w
Space and Life Sciences Directorate w JSC
Głównym obszarem prac było rozwijanie eksperymentów mających na celu realizację możliwości obserwacyjnych, jakie zapewnia stacja kosmiczna.
Ponadto pracował w
Orbital Debris Group zajmując się oceną zagrożenia, jakie dla realizacji programu kosmicznego stanowią tzw. śmieci kosmiczne.
05.10.1993 Karl Gordon Henize zmarł podczas wspinaczki na północną ścianę Mount Everestu w wyniku obrzęku płuc spowodowanego dużą wysokością.
Został pochowany w lodowcu Changste na wysokości 5486 metrów.
Spędził w powietrzu ok. 2300 godzin.
Autor i współautor ponad 70 artykułów naukowych na temat badań astronomicznych.
2004 jego imieniem nazwano mgławicę znajdującą się poza naszą Galaktyką w odległości 163 000 lat świetlnych. Obecnie nosi nazwę Henize 206.
https://www.nasa.gov/wp-content/uploads/2016/01/henize_karl.pdfhttp://www.spacefacts.de/bios/astronauts/english/henize_karl.htmhttp://www.astronautix.com/h/henize.htmlhttps://www.worldspaceflight.com/bios/h/henize-k.phphttps://mek.kosmo.cz/bio/usa/00176.htmhttp://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/henize-karl-gordon.htmlhttps://www.astronaut.ru/crossroad/175.htmhttps://www.april12.eu/usaastron/henize176ru.htmlhttps://en.wikipedia.org/wiki/Karl_Gordon_Henizehttps://pl.wikipedia.org/wiki/Karl_HenizeAssociation of Space Explorers @ASE_Astronauts 10:00 PM · Oct 17, 2024
Today, we remember ASE member Karl Henize on his #birthday. Henize flew to space in 1985 aboard STS-51-F. ✨
https://twitter.com/ASE_Astronauts/status/1847004872840785992
Wątek: Karl Gordon Henize (1926-1993) (Przeczytany 366 razy)