11.05.1957 urodził się w Rzymie.
1975 ukończył Kolegium Naukowe „M. Massimo” w Rzymie.
1981 uzyskał tytuł lekarza na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Rzymskiego „La Sapienza”.
1984 ukończył studia doktoranckie z otolaryngologii na Uniwersytecie Rzymskim.
1989 ukończył studia doktoranckie z audiologii (medycyny audiologicznej) na Uniwersytecie Neapolitańskim.
1989 ukończył zaawansowany kurs szkolenia lotniczego dla zagranicznych lekarzy wojskowych w Szkole Medycyny Lotniczej i Kosmicznej Stanów Zjednoczonych w Bazie Sił Powietrznych Brooks w Teksasie i uzyskał dyplom chirurga lotniczego USA.
1991 rozpoczął pracę jako wykładowca inżynierii fizjologicznej lotnictwa i kosmonautyki na kierunku medycyny lotniczej i kosmicznej Uniwersytetu Rzymskiego „La Sapienza”.
1992 brał udział w projekcie ESA EXEMSIT-92 (Experimental Campaign for the European Manned Space Infrastructure) realizowanym w Centrum Badań Lotniczych i Kosmicznych w Kolonii, jako członek zespołu ds. realizacji programu oraz kierownik naukowy eksperymentu dotyczącego charakterystyki ruchów gałek ocznych podczas długotrwałej izolacji.
1993–1995 wykładał również medycynę lotniczo-kosmiczną w Szkole Medycznej Sił Powietrznych w Rzymie.
1983–1984 służył jako lekarz wojskowy we włoskiej służbie medycznej w stopniu porucznika.
1985 rozpoczął służbę jako lekarz wojskowy w Służbie Medycznej Włoskich Sił Powietrznych.
1985–1987 był szefem służby medycznej w bazie lotniczej Vigna di Valle w Rzymie.
Pod koniec 1987 został mianowany oficerem medycznym ds. badań w Departamencie Medycyny Lotniczej i Kosmicznej w bazie lotniczej Pratica di Mare w Rzymie, gdzie pełnił funkcję kierownika sekcji audiowestybularnej tego departamentu w stopniu podpułkownika.
1990 brał udział w rekrutacji astronautów prowadzonej przez ASI (ESA-2) dla ESA.
08.05.1991 został wybrany jako jeden z 5 włoskich kandydatów.
Wraz z Maurizio Celim dostał się do drugiej tury selekcji w marcu 1992, kiedy z 59 kandydatów pozostało 25, ale nie zostali wybrani.
02.1994 Luca Urbani jako członek załogi brał udział w symulacji pracy modułu orbitalnego Columbus CUSC-94 (Columbus Utilization Simulation Campaign).
Symulację części długotrwałego lotu przeprowadzono na module makiety w Europejskim Centrum Technologii w Noordwijk w Holandii.
1995 został zaproponowany przez ASI na specjalistę od ładunku użytecznego podczas lotu LMS-1, a 08.05.1995 został ogłoszony rezerwowym specjalistą ładunku w misji STS-78.
Podczas lotu był koordynatorem komunikacji załogi w Centrum Kontroli Ładunku w Huntsville.
07.07.1996 opuścił włoski korpus astronautów.
Brał udział w rekrutacji 1998 (ASI-3), ale zakończył się niepowodzeniem.
Zgłosiłem się do udziału w naborze 2001 (ASI-4).
Opublikował ponad 50 artykułów i referatów, głównie z zakresu patopsychologii słuchu i układu przedsionkowego, fizjologii lotniczej i kosmicznej oraz medycyny.
Urbani posiada licencję pilota turystycznego na samoloty stałopłatowe, szybowce i ultralekkie, z nalotem około 2850 godzin na szybowcach i samolotach jednosilnikowych.
Jest siedmiokrotnym mistrzem Włoch w różnych klasach lotów szybowcowych.
Posiada licencję radioamatora.Do tej pory w kosmos poleciało 8. Włochów.
ESA w 2022 wyselekcjonowała 2. potencjalnych włoskich kandydatów:
Anthea Comellini,
Andrea Patassa.
http://www.astronautix.com/u/urbani.htmlhttps://www.worldspaceflight.com/bios/u/urbani-l.phphttps://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/urbani-luca.html50 anni fa la missione Apollo 11. Ora scoprite la Luna in AmericaPAOLA PIGNATELLI 17 FEBBRAIO 2019
https://actionmagazine.it/50-anni-fa-la-missione-apollo-11-ora-scoprite-la-luna-in-america/https://mondointasca.it/2019/02/01/visit-usa-italy-allunaggio-apollo-11/Tutti gli astronauti italiani30.07.2015
https://www.wired.it/scienza/spazio/2015/07/30/astronauti-italiani-spazio/http://www.aeroclubrieti.it/w/?p=413https://associazioneastronomicamirasole.wordpress.com/2019/03/22/lex-astronauta-luca-urbani-a-mirasole/https://mincioedintorni.com/2019/02/05/a-man-on-the-moon-a-50-anni-dallapollo-11-dr-feelgood-incontra-lastronauta-luca-urbani/https://www.startmag.it/podcast/quale-futuro-per-il-post-stazione-spaziale-internazionale/K