Autor Wątek: Cassini  (Przeczytany 276772 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #465 dnia: Lipca 23, 2016, 06:52 »
Tetyda ( 1,062 kilometrów średnicy) jest na zdjęciu  dalej  niż  Saturn  .
Tetyda, podobnie jak wszystkie główne księżyce Saturna  obiega planetę niemal dokładnie w płaszczyźnie równikowej.
Zdjęcie zostało zrobione z kamery szerokokątnej sondy Cassini  26 stycznia 2015 roku za pomocą spektralnego filtru, który pozwolił  na wykonanie zdjęcia  w bliskiej podczerwieni ( 752 nanometrów).

Obraz został został uzyskany  z odległości około 3,4 milionów kilometrów od Saturna.  Widok Tetydy zostały rozjaśniony trzy razy  w stosunku do Saturna w celu zwiększenia  widoczności księżyca.

https://www.nasa.gov/image-feature/jpl/pia20488/tethys-tops-saturn
« Ostatnia zmiana: Lipca 23, 2016, 06:55 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #466 dnia: Sierpnia 10, 2016, 11:00 »
Cassini przesłał na Ziemię zdjęcie  Rhei wykonane 3 czerwca 2016 z odległości 587 000 kilometrów.

Rhea - lodowy księżyc o  średnicy równikowej  1527 km jest drugim pod względem wielkości satelitą Saturna.
Obiega planetę macierzystą w ciągu 4,518 doby.
Większość powierzchni jest pokryta  cienką warstwą lodu wodnego z minimalną zawartością skał.
Na powierzchni  zaobserwowano kaniony , łańcuchy kraterów, rowy, wąskie zagłębienia.
Przyjmuje się , że wnętrze księżyca jest jednorodną mieszaniną lodu i skał.

Stara  powierzchnia Rhei  jest jedną  z najbardziej pokrytych  kraterami spośród pozostałych  księżyców Saturna.
Albedo księżyca wykazuje subtelne różnice i na dodatek jest jednym z najwyższych wśród obiektów naszego systemu planetarnego (0,949 ± 0,003). Dla porównania najwyższe albedo w Układzie Słonecznym posiada inny księżyc Saturna : Enceladus (0,99), który odbija najwięcej padającego nań światła słonecznego. Albedo Ziemi wynosi 0,367.

W 2010  Cassini odkrył istnienie bardzo rzadkiej atmosfery wokół księżyca, składającej się z tlenu i dwutlenku węgla. Atmosfera ma charakter okresowy, kiedy  Rea przechodzi przez pole magnetyczne Saturna.  Wysokoenergetyczne cząstki wchodzą wówczas  w  interakcję z lodową powierzchnią księżyca , emitując   atomy tlenu.  Z kolei pochodzenie CO2 może być wynikiem  reakcji tlenu z bogatymi w węgiel ziarnami, które występują na samym księżycu lub też mogą pochodzić z   mikrometeorytów opadających na powierzchnię Rhei.

http://www.spacedaily.com/reports/Rhea_Shines_Brightly_About_Saturn_999.html
https://www.pulskosmosu.pl/2016/08/02/a-tymczasem-rea-swieci-jak-oszalala/
« Ostatnia zmiana: Sierpnia 11, 2016, 09:46 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #467 dnia: Sierpnia 11, 2016, 09:28 »
Cassini wykrył  głębokie, strome jednostronnie  kaniony na Tytanie, które są wypełnione  ciekłymi węglowodorami. Są to pierwsze  bezpośrednie dowody obecności kanałów wypełnionych cieczą na Tytanie. Jest to również pierwsza obserwacja kanionów o setkach metrów głębokości.

Artykuł  w czasopiśmie Geophysical Research Letters opisuje analizę  danych uzyskanych przez sondę  Cassini podczas bliskiego przelotu obok Tytana w maju 2013. Podczas przelotu, instrument radarowy Cassini koncentrował  się na kanałach, które rozgałęziają się z dużego morza północnego  o nazwie Ligeja Mare.

Obserwacje Cassini wskazują, że kanały - w szczególności ich sieć  nazwana Vid Flumina - są wąskimi kanionami z reguły o szerokości mniejszej od kilometra i o nachyleniu stoku wynoszącym ponad 40 stopni.
Kaniony również są dość głębokie - ich głębokość wynosi od 240 do 570 metrów.

Rozgałęzienia kanałów są na obrazach radarowych  ciemne, podobnie jak metan wypełniający  morza Tytana. Sugeruje to, że kanały mogą być również wypełnione płynem, ale bezpośrednia obserwacja  nie została wykonana do tej pory.

Wcześniej nie było jasne, czy ciemny materiał był cieczą czy też jedynie nasyconymi  osadami - które w bardzo niskich temperaturach na Tytanie miałyby konsystencję  lodu , bez cech przemieszczania się.

Kluczem do zrozumienia natury kanałów była droga sygnału radarowego wysłanego przez sondę. Charakterystyka odbić od badanej powierzchni pozwoliła ustalić, że radar obserwuje morza węglowodorowe.
Echa radarowe pozwoliły też ustalić parametry kanionów.

Źródło: http://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6589
http://www.pulskosmosu.pl/2016/08/11/cassini-odkrywa-zalane-kaniony-na-tytanie/
http://www.jpl.nasa.gov/spaceimages/details.php?id=pia16197
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,410827,sonda-cassini-znalazla-wypelnione-ciecza-kaniony-na-tytanie.html
« Ostatnia zmiana: Sierpnia 15, 2016, 14:55 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #468 dnia: Sierpnia 11, 2016, 09:58 »
Obraz chmur na północnej półkuli Saturna uzyskany  przez złożenie zdjęć wykonanych kamerą szerokokątową 20 lipca 2016 roku w filtrach czułych w podczerwieni (dł. fali 750, 727 i 619 nm).

https://www.pulskosmosu.pl/2016/08/11/cassini-chmury-saturna-w-podczerwieni/
https://www.nasa.gov/image-feature/infrared-saturn-clouds

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Cassini
« Odpowiedź #468 dnia: Sierpnia 11, 2016, 09:58 »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #469 dnia: Sierpnia 22, 2016, 21:13 »
Tetyda (średnica  1062 km)  i Hyperion (360x280x225 km) na zdjęciu są oddalone od siebie o ok. 1,5 mln km..
Zdjęcie zostało wykonane przez sondę Cassini 15 sierpnia 2015 z odległości ok. 1,2 mln km.

Tetyda jest prawie pięć razy mniejsza od Tytana. Średnia gęstość tego księżyca wynosząca 0,97 g/cm3  zdaje się wskazywać, że składa się niemal w całości z lodu wodnego,


Lodowy księżyc Hyperion jest jednym z największych  znanych  ciał niebieskich, którego kształt bardzo odbiega od kulistego.
Jego Średnia gęstość wynosi 0,544 ± 0,050[2]g/cm3.

Ma zaledwie 15% masy Mimasa, najmniej masywnego ciała kulistego w naszym Układzie Słonecznym.
Uważa się, że niezwykle mała  gęstość wynika z porowatości jego wnętrza. Wyniki badań wskazują, że 40 % jego wnętrza stanowi pusta przestrzeń.

Pokryty jest dużą ilością kraterów, co nadaje księżycowi wygląd dużej gąbki.

http://www.jpl.nasa.gov/spaceimages/details.php?id=PIA20493

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #470 dnia: Sierpnia 22, 2016, 21:16 »
Zdjęcie powierzchni Dione uzyskano 11 kwietnia 2015 z odległości ok. 110 000 km. Urozmaicony widok powierzchni jest świadectwem geologicznej przeszłości księżyca.

Dione (1123 km) ma średnią gęstość  1,50 g/cm3.  Księżyc zbudowany jest w większości z lodu wodnego z domieszką skał.

Półkula zwrócona do Saturna jest w dużym stopniu zryta kraterami  uderzeniowymi.
Druga półkula pokryta jest siecią linii. Są to lodowe klify , być może tektonicznej proweniencji , mające  nawet  kilkaset metrów wysokości.

http://www.nasa.gov/image-feature/jpl/pia20492/a-moons-contrasts

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #471 dnia: Września 08, 2016, 19:10 »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #472 dnia: Września 13, 2016, 12:45 »
Cień Saturna rzucany na jego pierścienie będzie się  kurczył aż do przesilenia letniego, kiedy to znowu rozpocznie wydłużanie się osiągając zewnętrzną krawędź pierścieni w 2019 roku.

Źródło: http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/13/cien-saturna-rzucany-na-jego-pierscienie-juz-nie-taki-dlugi/
https://saturn.jpl.nasa.gov/resources/7500/

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #473 dnia: Września 13, 2016, 13:00 »
"Odkształcone" pierścienie Saturna  spowodowane załamaniem promieni świetlnych przechodzących  przez górne warstwy atmosfery Saturna.

The difference in illumination brings out some noticeable differences. The A ring is much darker here, on the rings' unlit face, since its larger particles primarily reflect light back toward the sun (and away from Cassini’s cameras in this view). The narrow F ring (at bottom), which was faint in the earlier image, appears brighter than all of the other rings here, thanks to the microscopic dust that is prevalent within that ring. Small dust tends to scatter light forward (meaning close to its original direction of travel), making it appear bright when backlit. (A similar effect has plagued many a driver with a dusty windshield when driving toward the sun.)

This view looks toward the unilluminated side of the rings from about 19 degrees below the ring plane. The image was taken in red light with the Cassini spacecraft narrow-angle camera on July 24, 2016.

The view was acquired at a distance of approximately 527,000 miles (848,000 kilometers) from Saturn and at a sun-Saturn-spacecraft, or phase, angle of 169 degrees. Image scale is 3 miles (5 kilometers) per pixel.

https://saturn.jpl.nasa.gov/resources/7494/
« Ostatnia zmiana: Września 17, 2016, 00:26 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #474 dnia: Września 17, 2016, 00:15 »
Za niecały już rok 15 września 2017 zaplanowano destrukcyjne zakończenie misji Cassiniego.
Jednak finalne orbity pozwolą poznać pierścienie Saturna lepiej, jak też samą planetę, zbliżając się na odległość zaledwie 3800 km od wierzchołków chmur planety olbrzyma. Orbity Sondy Cassini w czasie ostatniej fazy naukowej misji będą przypominać orbity sondy Juno  obiegającej Jowisza.

A zaczęło się w 1975, kiedy to raport Space Science Board amerykańskiej National Research Council i jego Committee on Planetary and Lunar Exploration zalecił głębsze zbadanie układu Saturna.

W 1982 roku Space Science Committee należący do European Science Foundation i amerykański Space Science Board utworzyły wspólną grupę roboczą, której zadaniem było zbadanie możliwości współpracy pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Europą w dziedzinie badań planetarnych. W rezultacie, w listopadzie 1982 roku, europejscy naukowcy D. Gautier i W. Ip przedłożyli ESA propozycję misji złożonej z orbitera Saturna i próbnika Tytana, jednocześnie sugerując przeprowadzenie jej we współpracy z NASA. W styczniu 1983 roku amerykański Solar System Exploration Committee zarekomendował NASA przeprowadzenie misji na Tytana (Titan Probe-Radar Mapper) z możliwością dołączenia do niej orbitera Saturna.  https://pl.wikipedia.org/wiki/Cassini-Huygens


The final year is going to be an exciting one. On November 29, a flyby of Titan will drop Cassini's closest approach to Saturn to a point just 10,000 kilometers beyond the F ring. Cassini will be able to study the weird phenomena of Saturn's rings and ringmoons closer than ever before, and will travel to never-before-sampled regions of Saturn's magnetic field. Then, on April 22, 2017, a final targeted flyby of Titan will shift Cassini's periapsis to a point between the innermost D ring and Saturn. On each close approach to Saturn, it'll fly within 3800 kilometers of the cloud tops. Cassini will see the planet, rings, and energetic particle environment from a new perspective, and have the first ever opportunity to measure the masses of the ring system and Saturn separately. A final nudge by distant Titan on September 15, 2017, will send Cassini to its death.

http://www.planetary.org/blogs/emily-lakdawalla/2016/09150727-one-year-remains-in-cassini.html
http://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6623
http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/17/sonda-cassini-rozpoczyna-ostatni-rok-pracy-przy-saturnie/

It’s been eight years since Cassini’s tour of Saturn was supposed to have ended, 19 years since it left Earth, and more than two decades since most of its electronics were assembled (so long ago that smartphones and MP3 players didn’t exist, and the Internet was a novelty). The mission has been extended twice, and still the data flows in from Saturn.(...)

Some things have turned out better than expected. The spacecraft’s solid-state recorders, for instance, “should be shot through with holes [damaged storage cells] by now from radiation,” says Earl Maize, Cassini’s program manager at JPL, yet they’re practically as good as new. The Huygens probe continued to transmit data from the surface of Titan longer than anyone predicted. When I suggest that Cassini might best be named the Serendipitous Mission, Maize balks. “We tend to call it planning,” he says.

The project began, as many space missions do, with a simple idea: Send a spacecraft to orbit Saturn—not just to zoom past quickly, but to stick around the neighborhood and explore the planet and its moons thoroughly. The year was 1982. Ronald Reagan was in the White House, the space shuttle was new, and the summer before, Voyager 2 had rushed by the planet, its rings, and moons, returning hundreds of close-ups of Saturn.

The Voyager images and data were spectacular, and they increased the scientists’ appetite. The Galileo mission to orbit Jupiter was already in the works. Why not do the same thing for Saturn? From the beginning, it was agreed that the mission should be international—the “most intimate and intricate” such collaboration to date, according to Jonathan Lunine of Cornell University, an interdisciplinary scientist working on the mission. Some 19 nations joined the project, along with the European and Italian space agencies.

http://www.airspacemag.com/flight-today/team-cassini-180960062/

Misja Cassiniego w liczbach po 12 latach od wejścia na orbitę wokół Saturna: https://saturn.jpl.nasa.gov/resources/7501/
« Ostatnia zmiana: Września 17, 2016, 09:19 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #475 dnia: Września 19, 2016, 18:39 »
28-kilometrowy  Pan w  przerwie Enckego sfotografowany  2 lipca 2016.

Pan (17 miles or 28 kilometers across, left of center) holds open the Encke gap and shapes the ever-changing ringlets within the gap (some of which can be seen here). In addition to raising waves in the A and B rings, other moons help shape the F ring, the outer edge of the A ring and open the Keeler gap.

This view looks toward the sunlit side of the rings from about 8 degrees above the ring plane. The image was taken in visible light with the Cassini spacecraft narrow-angle camera on July 2, 2016.

http://www.nasa.gov/image-feature/jpl/pia20499/where-the-small-moon-rules
« Ostatnia zmiana: Września 19, 2016, 18:41 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #476 dnia: Września 21, 2016, 01:13 »
Zagadkowy mechanizm powstawania chmur lodowych w atmosferze Tytana.

 Yet, just as Voyager found, when it comes to the vapor form of this chemical, CIRS reported that Titan's stratosphere is as dry as a desert. (...)

One explanation suggested early on was that the vapor might be present, but Voyager's instrument wasn't sensitive enough in the critical wavelength range needed to detect it. But when CIRS also didn't find the vapor, Anderson and her Goddard and Caltech colleagues proposed an altogether different explanation. Instead of the cloud forming by condensation, they think the C4N2 ice forms because of reactions taking place on other kinds of ice particles. The researchers call this "solid-state chemistry," because the reactions involve the ice, or solid, form of the chemical.

The first step in the proposed process is the formation of ice particles made from the related chemical cyanoacetylene (HC3N). As these tiny bits of ice move downward through Titan's stratosphere, they get coated by hydrogen cyanide (HCN). At this stage, the ice particle has a core and a shell comprised of two different chemicals. Occasionally, a photon of ultraviolet light tunnels into the frozen shell and triggers a series of chemical reactions in the ice. These reactions could begin either in the core or within the shell. Both pathways can yield dicyanoacteylene ice and hydrogen as products.

http://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6625
http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/21/naukowcy-znow-odkrywaja-zagadkowe-chmury-na-tytanie/
« Ostatnia zmiana: Września 21, 2016, 07:25 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #477 dnia: Października 06, 2016, 16:20 »
Według najnowszych danych przesłanych na Ziemię przez sondę Cassini orbitującą wokół Saturna, głęboko pod powierzchnią Dione istnieje ocean podpowierzchniowy. Dwa inne księżyce Saturna – Tytan i Enceladus – także skrywają globalny ocean pod lodową skorupą. Teraz do tej listy dołącza Dione.

Źródło: http://www.pulskosmosu.pl/2016/10/05/czy-we-wnetrzu-dione-takze-istnieje-podpowierzchniowy-ocean/
http://phys.org/news/2016-10-saturn-moon-dione-harbors-subsurface.html
http://www.space24.pl/463600,oceany-pod-trzema-ksiezycami-saturna
« Ostatnia zmiana: Października 06, 2016, 16:31 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #478 dnia: Października 21, 2016, 20:13 »
Pogoda na Tytanie zmieniła się znacznie od czasu zaorbitowania Cassiniego wokół Saturna.

Coustenis zaprezentowała wyniki badań zespołu podczas 48. spotkania American Astronmical Society Division for Planetary Sciences i 11. spotkania European Planetary Science Congrs (EPSC) w Pasadenie. „Dotarliśmy do Saturna w środku zimy na półkuli północnej i od tego czasu monitorowaliśmy zmiany atmosferyczne Tytana przez dwie pełne pory roku.”

Ciepło krąży w atmosferze Tytan w cyklu, który obejmuje wynoszenie ciepłych gazów na biegunie letnim i opadaniu chłodnych gazów na biegunie zimowym. Obserwacje prowadzone za pomocą sondy Cassini wskazują na wielkoskalowe odwrócenie tego układu, które rozpoczęło się zaraz po równonocy w 2009 roku.

Półkule Tytana w różny sposób zareagowały na te zmiany sezonowe. Nadejście zimy doprowadziło do spadku temperatury o 40 stopni Celsjusza w stratosferze nad biegunem południowym na przestrzeni ostatnich czterech lat. Zupełnie inaczej było na północnej półkuli gdzie temperatury pozostawały niezmienione przez całą wiosnę i wzrosły zaledwie o sześć stopni od 2014 roku.

Źródło  http://www.pulskosmosu.pl/2016/10/21/sonda-cassini-obserwuje-zmiany-por-roku-na-tytanie/
http://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6655

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29940
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Cassini
« Odpowiedź #479 dnia: Października 21, 2016, 21:30 »
Księżyc Saturna Prometheus ( 86 km średnicy) jest  widoczny jako punkcik w lewym górnym rogu.

The image shows that even on the planet's night side, the rings remain in sunlight, apart from the portion that lies within Saturn's shadow. The rings also reflect sunlight back onto the night side of the planet, making it appear brighter than it would otherwise appear.

Saturn's small moon Prometheus (53 miles or 86 kilometers across) is faintly visible as a speck near upper left. The shadow of Saturn was once long enough to stretch to the orbit of Prometheus. But as northern summer solstice approaches, Saturn's shadow no longer reaches that far (see PIA20498). So Prometheus will not move into the darkness of the planet's shadow until the march of the seasons again causes the shadow to lengthen.

This view looks toward the sunlit side of the rings from about 41 degrees above the ring plane. The image was taken in visible light with the Cassini spacecraft wide-angle camera on Aug. 14, 2016.

https://www.nasa.gov/image-feature/jpl/pia20505/in-daylight-on-the-night-side

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Cassini
« Odpowiedź #479 dnia: Października 21, 2016, 21:30 »