Satelita astronomiczny WISE (Wide-Feld Infrared Survey Explorer, MIDEX/WISE) jest planowanym amerykańskim (NASA) pojazdem, którego celem będzie wykonanie przeglądu całego nieba w zakresie środkowej podczerwieni (3.5 - 23 mikronów) z czułością ponad 1000 razy lepszą od przeglądu satelity IRAS i 500 razy lepszą niż przegląd satelity Akari. Do celów naukowych misji zaliczają się: znalezienie większej ilości galaktyk intensywnie świecących w podczerwieni; wykonanie poszukiwań słabych gwiazd w pobliżu Słońca; wyrycie większości planetoid głównego pasa o średnicach powyżej 3 kilometrów; rozciągniecie przeglądu 2MASS do podczerwieni termalnej; umożliwienie badań szerokiego zakresu problemów astronomicznych, od formowania się planet w dyskach protoplanetarnych do formowania się gwiazd w normalnych galaktykach; oraz dostarczenie podstawowego katalogu dla Teleskopu Kosmicznego Jamesa Webba (James Webb Space Telescope - JWST). WISE zmierzy średnice ponad 100 000 planetoid, wykona obserwacje pyłu odpowiedzialnego za światło zodiakalne, oraz poszuka śladów pyłu kometarnego. Poza Układem Słonecznym dostarczy pełnego katalogu młodych gwiazd z dyskami protoplanetarnymi, oraz pasów drobnych ciał w układach planetarnych wokół starszych gwiazd. Wykona poszukiwania pobliskich brązowych karłów. Możliwe będzie wyszukanie brązowych karłów chłodniejszych do 750K, które nie zostały odnalezione za pomocą przeglądów 2MASS (Two-Micron All Sky Survey) i SDSS (Sloan Digital Sky Survey). Satelita wyszuka brązowe karły o temperaturach do 450K w odległości 75 lat świetlnych, do 300 K w odległości do 20 lat świetlnych, oraz do 150 K w odległości do 10 lat świetlnych. Dane pozwolą na ocenę zagęszczenia brązowych karłów w okolicach Słońca i na ocenę intensywności procesów gwiazdotwórczych produkujących obiekty o najniższych masach. Dzięki możliwości obserwacji fragmentów nieba zakrytych przez pył międzygwiazdowy, umożliwi odwzorowanie globalnej struktury Galaktyki, a także poprzez obserwacje promieniowania pyłu wykonanie bardzo dobrych map jego rozmieszczenia w Galaktyce. Poza Galaktyką wykona badania struktury, oraz historii formowania się gwiazd w tysiącach galaktyk. Zbada także galaktyki ultraświecące w podczerwieni (Luminous Infrared Galaxies - ULIRG), które są produktem zderzeń galaktyk powodujących eksplozję działalności gwiazdotwórczej (w większości są one zakryte przez chmury pyłu rozgrzewanego przez młode gwiazdy). Zostały one odkryte przez IRAS i wypromieniują w podczerwoni 100 razy więcej energii niż w świetle widzialnym. Misja pozwoli na zaobserwowanie ULIRG w dużych odległościach, w okresie gdy Wszechświat miał około 3 miliardów lat. WISE scharakteryzuje także populację galaktyk z aktywnymi jądrami (Ative Galactic Nuclei - AGN), których jądra w dużej części są zakryte przez pyl i nie zostały zaobserwowane w zakresach optycznych i ultrafioletowym. Obserwacje gromad galaktyk pozwolą także na badania natury ciemnej energii. Misja WISE jest rozwijana w ramach programu NASA MIDEX (Medium Class Explorer).
Szczegółowy opis misji:
http://www.astronautyka.org/index.php/topic,80.0.html
(napisano 31.12.2009 r.)
29-go grudnia WISE "otworzył oczy" na kosmos rozpoczynając tym samym miesięczny okres kalibracji i przygotowań do wypełniania swoich zadań - m.in wykonania pierwszych zdjęć, które powinniśmy otrzymać w nadchodzących tygodniach..
O godzinie 20:30 czasu PST 29-go grudnia inżynierowie misji wysłali komendy do mikro ładunków piro, które umożliwiły odstrzelenie specjalnej osłony odsłaniając tym samym główną aparaturę optyczną i 4 bardzo czułe detektory. Po złamaniu mocowań trzy sprężyny wypchnęły osłonę od satelity kierując ją na niższą orbitę. Osłona pełniła (jak nietrudno się domyślić) istotną rolę w izolacji komory z aparaturą od zewnętrznych warunków (na Ziemi, podczas startu, i na orbicie przez ostatnie 2 tygodnie przed promieniami słonecznymi).
Szybko przypominając - WISE wykona najdokładniejszy w historii przegląd nieba w poszukiwaniu bardzo ciemnych obiektów - przeszukiwać będzie w paśmie podczerwonym i właśnie dlatego aparatura detekcyjna będzie chłodzona do temperatury zaledwie 8 K. Satelita zdąży przeczesać niebo 1.5 razy w ciągu 9 miesięcy - po tym czasie wyczerpie się czynnik chłodzący.
Satelita zacznie przegląd nieba od połowy stycznia, wykonując dziennie około 7500 tysiąca zdjęć.