BFR / ITS / MCT / Starship

[artpoz]

Elon jak narazie zdaje się ignorować problem promieniowania mówiąc, że to "not big deal". A blachy w kolejnych prototypach coraz cieńsze...

[station]

Starship może na renderach wygląda spektakularnie i tak też być może będzie w rzeczywistości jak oderwie się za 5,6 lat, natomiast coraz większe obawy budzi - przynajmniej u mnie - kwestia lądowania ale znacznie większe obawy budzi zabezpieczenie załogi przed wspomnianym promieniowaniem słonecznym i jeszcze bardziej zgubnym - kosmicznym. Odnoszę coraz większe wrażenie, że w misjach orbitalnych Starship będzie aż za dobry, natomiast w kwestiach lotów np.na Księżyc, nie wspominając już o znacznie bardziej trudniejszym celu jaki jest Mars - nie zda egzaminu. Dlaczego? Nawet NASA wyraża obawy w kwestii chociażby... lądowania na Księżycu...w pozycji wertykalnej. Dochodzi też słynne zabezpieczenie poszycia, ekranowanie konstrukcji płaszczami...wodnymi? Generalnie, co z tego, że Starship będzie „fajnie wyglądał, fajnie startował i lądował na Ziemi”, jak w kwestii Deep Space, do której w końcu jest tworzony - może kompletnie nie zdać egzaminu.

[Tantal]

Na razie niech się oderwie od ziemi... Co prawda pewnie będzie to szybciej niż za 5-6 lat... chyba że mówisz o wersji załogowej

Dopiero będąc na orbicie można muskową metodą prób i błędów testować do upadłego różne rozwiązania. Na razie chodzi tylko o to, by po taniości stworzyć w pełni odzyskiwalną puszkę zdolną wynieść 100 ton na orbitę. Koncepcje tego jakie będą osłony od promieniowania, czy będzie sztuczna grawitacja, etc. zmienią się pewnie pierdylion razy tak samo, jak obecnie zmienia się bazowy design Starshipa.

[Borys]

A szkoda że Starship nie ma modułu z sztucznym ciążeniem, który by się obracał.

Starship ma mieć 50 metrów długości. Gdyby nim zakręcić wokół osi poprzecznej (lub strzałkowej, w przypadku bryły osiowo symetrycznej na jedno wychodzi), promień obrotu najwyższego pokładu wyniósłby 25 metrów (zakładając w miarę równomierne rozłożenie masy w pojeździe). Maksymalna prędkość obrotowa, do której większość z nas jest w stanie przywyknąć, wynosi 3 obroty na minutę. Z prostego rachunku (a=w²r) wynika, że ciążenie na górnym pokładzie wyniosłoby 0.25g. Trochę mniej niż na Marsie, ale więcej niż na Księżycu.

[Borys]

Ja bym się od braku grawitacji bardziej martwił szkodliwym promieniowaniem kosmicznym. Gdzieś czytałem, że lecący na Marsa Curiosity miał włączoną aparaturę i podczas lotu zebrał 0,5 Siwerta. A to sam lot w jedną stronę. 2-3 Siwerty są dawką śmiertelną.

To zależy w jakim okresie czasu ta dawka została zaabsorbowana. Niejaki Albert Stevens w ciągu dwudziestu lat otrzymał łączną dawkę 64 Siewertów (średnio 3.2 Sw/rok). Zmarł na serce w wieku 79 lat.

[Adam.Przybyla]

... a Coriolis mu zeby wybije =  osobnik w takiej karuzeli, caly czas czulby dziwna  hantle w kapsie, o dziwo nie ciagnaca go w dol ale w bok, a jakby szedl na szybko np. do wc, zdaza sie, to nawet w porywach dwie takie hantle;-)  Z powazaniem
                                                                                                                                              Adam Przybyla

[kakmar]

Generalnie, co z tego, że Starship będzie „fajnie wyglądał, fajnie startował i lądował na Ziemi”, jak w kwestii Deep Space, do której w końcu jest tworzony - może kompletnie nie zdać egzaminu.

Zaraz, starship jest (ma być) największym pojazdem załogowym jaki dotychczas zbudowaliśmy/budujemy. Stąd wydaje mi się że szansa na zapewnienie odpowiednich warunków do dalszych podróży jest właśnie na nim, a nie w kapsułach typu orion czy podobnych puszkach.

[station]

Generalnie, co z tego, że Starship będzie „fajnie wyglądał, fajnie startował i lądował na Ziemi”, jak w kwestii Deep Space, do której w końcu jest tworzony - może kompletnie nie zdać egzaminu.

Zaraz, starship jest (ma być) największym pojazdem załogowym jaki dotychczas zbudowaliśmy/budujemy. Stąd wydaje mi się że szansa na zapewnienie odpowiednich warunków do dalszych podróży jest właśnie na nim, a nie w kapsułach typu orion czy podobnych puszkach.

Szansa być może jest, ale to nie chodzi wyłącznie o wielkość lecz o maksymalne bezpieczeństwo dla przyszłej załogi. Poczekajmy jednak jeszcze te 5, 6 lat. Być może faktycznie w końcu powstanie wersja, która pozwoli na odbywanie kiedyś bezpiecznej - z punktu widzenia promieniowania - wielodniowej czy wielotygodniowej podróży.

[artpoz]

To zależy w jakim okresie czasu ta dawka została zaabsorbowana.

0,5 Sv zebrano łącznie w ciągu 250 dni lotu. 2-3 Sv jest śmiertelne gdy otrzymamy je jednorazowo. Jednak zakładając, że podróż na Marsa potrwa 2,5 roku (1 rok podróż w dwie strony + 1,5 roku pobytu na powierzchni) i ani statek, ani baza nie będą niczym zabezpieczone przed promieniowaniem,  ryzyko zachorowania na raka wśród załogi znacznie wzrośnie.

[Tantal]

Generalnie, co z tego, że Starship będzie „fajnie wyglądał, fajnie startował i lądował na Ziemi”, jak w kwestii Deep Space, do której w końcu jest tworzony - może kompletnie nie zdać egzaminu.

Zaraz, starship jest (ma być) największym pojazdem załogowym jaki dotychczas zbudowaliśmy/budujemy. Stąd wydaje mi się że szansa na zapewnienie odpowiednich warunków do dalszych podróży jest właśnie na nim, a nie w kapsułach typu orion czy podobnych puszkach.

Największym, ale być może nadal zbyt małym. Zresztą przypomnijmy sobie, że początkowe koncepcje zakładały większe rozmiary statku, zdaje się 15 metrów średnicy zamiast 9ciu. Musk wspominał też chyba później o pierwszych koncepcjach statku większego od obecnego Starshipa, o promieniu 18 metrów. Na pewno nie ma się co przywiązywać do tego jaki kształt i wielkość mają dzisiejsze pre-prototypy. A już wizje podróży na Marsa mogą zakładać kompletnie odjechaną architekturę.  Na przykład można sobie wyobrazić takie dwa olbrzymy 50x18m spięte długim, złożonym na orbicie 200-metrowym pomostem tak aby habitaty mogły obracać się wokół większego promienia. Rzecz wyobrażalna do zbudowania w perspektywie kilkunastu lat.

[Slavin]

To zależy w jakim okresie czasu ta dawka została zaabsorbowana.

0,5 Sv zebrano łącznie w ciągu 250 dni lotu. 2-3 Sv jest śmiertelne gdy otrzymamy je jednorazowo. Jednak zakładając, że podróż na Marsa potrwa 2,5 roku (1 rok podróż w dwie strony + 1,5 roku pobytu na powierzchni) i ani statek, ani baza nie będą niczym zabezpieczone przed promieniowaniem,  ryzyko zachorowania na raka wśród załogi znacznie wzrośnie.

Z drugiej strony astronauci podczas 2,5 letniej misji na Marsa nie będą palić papierosów.
Człowiek na Ziemi który pali papierosy również naraża się na czynniki rakotwórcze.
Gdyby wybrać astronautów spośród palaczy i wysłać ich na 2,5 letnią misję bez papierosów, ryzyko mogłoby nawet zmaleć.

[Tantal]

Z rzeczy bardziej, nomen omen, przyziemnych niż podróże na Marsa. Musk na Twiterze potwierdził, że jedna z konstrukcji, której budowę rozpoczęto to stanowisko startowe do lotów orbitalnych. Raczej nie budują tego, żeby użyć dopiero za 5 lat

Wszyscy prawie śledzą NSF ale dla reszty: za 3 dni próba lotu SN6. SN5 wyjechał z doku, prawdopodobnie po to by zwolnić miejsce dla budowanego SN9. Mamy 4 prototypy w testach / budowie. Kolejne starty, RUDy i co tam jeszcze do końca roku zapewnione. Potwierdzone też, że SN8 i SN9 mają mieć podpięte 3 silniki i lotki, więc powinny już wykonywać dłuższe loty.

[Adam.Przybyla]

Spokojnie, musk na teraz to raczej tapla sie przy brzegu w brodziku, na dalsze loty sobie poczekamy;-)
BTW, caly czas cos sie dzieje, i nie jest tak, ze nie ma postepu w ochronie przed promieniowanem,
bedzie tani transport poza Ziemie to "czapeczka" na promieniowania sie znajdzie;-)
Ostatnio Japonczycy, a dokladnie Professor Kanya Kusano (Director of the Institute for Space-Earth Environmental Research, Nagoya University) z zespolem, znalezli sposob na przewidywanie flar i ich wielkosci:

"The new method of flare prediction, called the kappa scheme, is based on the theory of "double-arc instability," that is a magnetohydrodynamic (MHD) instability triggered by magnetic reconnection. The researchers assumed that a small-scale reconnection of magnetic field lines can form a double-arc (m-shape) magnetic field and trigger the onset of a solar flare. The kappa -scheme can predict how a small magnetic reconnection triggers a large flare and how a large solar flare can occur."



Z powazaniem
                        Adam Przybyla
Zrodla:
https://science.sciencemag.org/content/369/6503/587
https://www.spacedaily.com/reports/Research_team_develops_the_first_physics_based_method_for_predicting_large_solar_flares_999.html

[Piotr111]

Przed nagłymi skutkami promieniowania próbuje się ochronić ludzi farmakologicznie. Chyba nad tym pracuje wojsko.
Promieniowanie najpierw uszkadza szybko dzielące się
komórki czyli nabłonek jelitowy, stąd biegunka po napromieniowaniu, oraz szpik kostny, gdzie promieniowanie powoduje zaburzenia w produkcji składników krwi, co dalej wywołuje infekcje, krwotoki i anemię.
Przewlekłe skutki napromieniowania czyli zwiększenie częstości nowotworów można ograniczyć poprzez testy genetyczne kandydatów na astronautów, wybierać te osoby które nie mają w genach pewnych mutacji. Inną sprawą jest to, że wiele zawodów powoduje szkody na zdrowiu, co nie oznacza, że tych zawodów się zakazuje.
Po prostu astronauta wracający z głębokiego kosmosu będzie do końca życia musiał częściej wykonywać pewne badania.
Kolejna sprawa to postęp w leczeniu pewnych nowotworów jak choćby terapia car-t, immunoterapia itp.

https://immuno-onkologia.pl/limfocyty-car-t-immunoterapia-adoptywna/

https://swiatlekarza.pl/immunoterapia-to-naprawde-przelom-w-leczeniu/

https://www.dw.com/pl/badania-choroba-popromienna-wkr%C3%B3tce-uleczalna/a-15739213

[eRKa]

Przed nagłymi skutkami promieniowania próbuje się ochronić ludzi farmakologicznie. Chyba nad tym pracuje wojsko.
Promieniowanie najpierw uszkadza szybko dzielące się
komórki czyli nabłonek jelitowy, stąd biegunka po napromieniowaniu, oraz szpik kostny, gdzie promieniowanie powoduje zaburzenia w produkcji składników krwi, co dalej wywołuje infekcje, krwotoki i anemię.
Przewlekłe skutki napromieniowania czyli zwiększenie częstości nowotworów można ograniczyć poprzez testy genetyczne kandydatów na astronautów, wybierać te osoby które nie mają w genach pewnych mutacji. Inną sprawą jest to, że wiele zawodów powoduje szkody na zdrowiu, co nie oznacza, że tych zawodów się zakazuje.
Po prostu astronauta wracający z głębokiego kosmosu będzie do końca życia musiał częściej wykonywać pewne badania.
Kolejna sprawa to postęp w leczeniu pewnych nowotworów jak choćby terapia car-t, immunoterapia itp.

https://immuno-onkologia.pl/limfocyty-car-t-immunoterapia-adoptywna/

https://swiatlekarza.pl/immunoterapia-to-naprawde-przelom-w-leczeniu/

https://www.dw.com/pl/badania-choroba-popromienna-wkr%C3%B3tce-uleczalna/a-15739213

Na tą chwilę to chyba lekki OT.