Potencjalna możliwość potencjalnej dalszej kontynuacji załogowego programu Apollo jest jednym z tych "wielkich mitów" dotychczasowej historii załogowej eksploracji kosmosu.
Coraz częściej podnoszą się liczne głosy że ta lekkomyślna amerykańska rządowa/polityczna decyzja o lekkomyślnym i przedwczesnym zakończeniu załogowego programu Apollo była największym długoterminowym błędem w kontekście technologicznych możliwości Stanów Zjednoczonych USA.
Rozczarowane i gorzko tym gorzkim faktem sfrustrowane dobrze znane na zachodzie "kosmiczne" medialne osoby takie jak chociażby:
Carl Sagan i Robert Zubrin były słusznie przekonane że ci liczni demokratyczni politycy amerykańscy dobrze widząc coraz bardziej słabnące zainteresowanie całej demokratycznej amerykańskiej opinii publicznej (i liczne krytyczne głosy przynajmniej zbyt sporej części demokratycznego amerykańskiego społeczeństwa że jednak to jest zbyt kosztowną konkurencją dla "zwykłych" dziedzin budżetu nawet super bogatego amerykańskiego państwa) niestety przedwcześnie i lekkomyślnie zamknęły ten obiecujący rządowy amerykański program.
Warto jest także wciąż dobrze pamiętać dodatkowy i dobrze znany/pamiętny etos tych ówczesnych zimno-wojennych czasów tej ówczesnej 45-letniej zimnej wojny:
Zbyt długo przedłużająca się, coraz bardziej kosztowna i coraz bardziej psychologicznie męcząca/wyczerpująca zarówno całe zbyt nią wyczerpane demokratyczne amerykańskie społeczeństwo całego dobrego demokratycznego USA i zbyt nią zmęczonych/wyczerpanych złych bandyckich paskudnych zbrodniczych sowieckich komunistów/komuchów, złą zbrodniczą komunistyczną armię złego zbrodniczego komunistycznego Wietnamu Północnego NVA i zły zbrodniczy Vietkong, niepopularna medialnie i przesadnie zdemonizowana dziennikarsko ale mimo to jednak słuszna, potrzebna, moralnie sprawiedliwa i ostatecznie zdecydowanie militarnie wygrana wojna domowa w Wietnamie.
Kontrowersyjna decyzja o przedwczesnym zamknięciu ostatnich trzech wcześniej oryginalnie planowanych załogowych misji księżycowych (anulowanych/niezrealizowanych Apollo 18, 19 i 20) szybko spotkała się w kręgach wielu zawodowych astronautów jako ich osobisty gorzki frustrujący zawód i jako ich osobiste gorzkie frustrujące rozczarowanie i jako ich osobistą gorzką frustrację (wielu z nich miało skrycie swoją uzasadnioną nadzieję że będą potem oni następni w tej startowej "kolejce").
Na twoje dobre pytanie Ekoplaneto o gabarytowym miejscu dostępnym dla tej przenoszonej ludzkiej biologicznej dwu-osobowej załogi w czasie jej wielomiesięcznego lotu załogowego Apolla do Wenus i z powrotem na Ziemię znalazłem w sieci internetowej konkretną stronę z konkretną grafiką.
Planowane było zastąpienie załogowego lądownika księżycowego LM czymś w rodzaju załogowego habitatu mieszkalnego a ta całość byłaby trwale przez cały czas przytwierdzona do ostatniego trzeciego jednorazowego wodorowego stopnia Saturna 5 który wraz z Apollem CM i z tym dodatkowym załogowym habitatem mieszkalnym miał docelowo wyruszyć z dwoma zawodowymi astronautami USA w kierunku białej Wenus.