Boris Nikołajewicz Biełousow (24.07.1930-27.06.1998)Boris Nikołajewicz Biełousow zostal wyselekcjonowany w ramach
WWS grupa 3 (1965).
1950 ukończył Leningradzką Wyższą Szkołę Budowy Przyrządów Lotniczych.
1953 ukończył Kazańską Wojskową Szkołę Techniczną Lotnictwa Dalekiego Zasięgu.
Uzyskał specjalizację jako technik obsługi statku powietrznego.
1960 ukończył wydział elektrotechniki Akademii Inżynierii Sił Powietrznych Czerwonego Sztandaru w Leningradzie im. A.F. Możajskiego.
Po ukończeniu studiów obronił pracę dyplomową „System sterowania samolotem” z oceną celującą.
06.07.1960 rozpoczął służbę jako inżynier testowy w 26. oddziale jednostki wojskowej 14332 Sił Rakietowych w Kapustin Jar.
31.05.1962 rozpoczął służbę na poligonie Tiura-Tam, najpierw jako inżynier doświadczalny 2. oddziału jednostki wojskowej 63670 RV, a od 12.01.1963 jako starszy inżynier ds. testów 3. laboratorium 2. oddziału jednostki wojskowej 26360.
1962 przeszedł pomyślnie badania lekarskie w CWNIAG (
ЦВНИАГ) z kandydatami na kosmonautów 2. grupy i był jednym z 25 finalistów, ale nie został zapisany do oddziału.
1965 ponownie pomyślnie przeszedł komisję lekarską w CWNIAG i znalazł się w gronie 69 kandydatów uznanych za zdolnych do specjalnego przeszkolenia ze względów zdrowotnych.
23.10.1965 na ostatniej naradzie nie został przyjęty do oddziału (według wspomnień Kamanina ze względu na służbę teścia Biełousowa w czasie wojny jako tłumacz dla Niemców).
Dopiero po interwencji Kełdysza i Korolowa został on wpisany na listę i rozkazem Naczelnego Dowódcy Sił Powietrznych nr 942 z dnia 28.10.1965 został mianowany na stanowisko studenta-kosmonauty I Oddziału Centrum Szkolenia Kosmonautów Sił Powietrznych.
09.1966 roku został włączony do grupy kosmonautów szkolących się w ramach programu lotów na statku kosmicznym
Sojuz 7K- Zwiezda.
25.12.1967 na egzaminach państwowych do OKP uzyskał ocenę „dostateczną” i został rekomendowany do wydalenia z oddziału.
05.01.1968 rozkazem Naczelnego Dowódcy Sił Powietrznych nr 03 został usunięty z korpusu kosmonautów z następującą treścią: ze względu na słabe wyniki w nauce i charakterystykę wagową (wówczas ważył 85 kg), co nie spełniało wymagań stawianych członkom załogi statku kosmicznego.
Został oddelegowany do Naczelnego Dowództwa Sił Rakietowych.
1968-1976 po opuszczeniu korpusu kosmonautów służył w Bolszewo w obwodzie moskiewskim, w NII-50 (początkowo oddział NII-4, a następnie w 50. Centralnym Instytucie Badawczym Ministerstwa Obrony ZSRR).
31.01.1968 został młodszym pracownikiem naukowym, następnie starszym pracownikiem naukowym w JW 73790,
od 25.05.1968 młodszym pracownikiem naukowym w laboratorium nr 122,
od 25.06.1970 starszym pracownikiem naukowym w laboratorium nr 11,
od 11.12. 1970 – starszy inżynier laboratorium nr 651,
od 03.11.1972 młodszy pracownik naukowy w laboratorium nr 151.
Według samego Biełousowa został wydalony z korpusu kosmonautów z powodu złego stosunku do niego szefa oddziału kosmonauty kosmonautów Kuzniecowa, który zainicjował wydalenie ze względu na fakt, że teść Biełousowa pracował jako tłumacz dla Niemców w czasie wojny, a następnie oskarżony o zdradę stanu (w 1952 teść Biełousowa został skazany i osadzony w więzieniu na dwa lata, po czym został zwolniony na mocy amnestii).
Ta wersja wydaje się całkiem prawdopodobna, gdyż w pamiętnikach N.P. Kamanina znajdują się wzmianki o tym, że KGB wielokrotnie występowało z żądaniami wydalenia Biełousowa.
1972 po zmianie szefa Centrum Kosmonauty, Biełousow napisał list do Sekretarza Generalnego Komitetu Centralnego KPZR L.I. Breżniewa z prośbą o przywrócenie go do korpusu kosmonautów.
Jednak jego prośba została odrzucona.
14.03.1980 został redaktorem 6. Biura Wydawniczego Literatury Wojskowej i Wojskowo-Technicznej w Językach Obcych "Technik Wojskowy".
19.12.1980 rozkazem Ministerstwa Obrony ZSRR został przeniesiony z Sił Zbrojnych do rezerwy.
1981 po przeniesieniu do rezerwy przez kilka lat pracował jako nauczyciel fizyki w Szkole nr 4 w Łosinopietrowsku koło Monina.
19.08.1981 został skreślony z wykazów jednostek wojskowych.
24.02.1986-24.09.1986 pracował w Moskiewskim Stowarzyszeniu Przemysłowym ds. Produkcji Tkanin Wełnianych jako zastępca dyrektora Fabryki Cienkiej Sukni Swierdłowa.
1987 wysłał list do Sekretarza Generalnego KC KPZR M.S. Gorbaczowa, w którym zaproponował swoją kandydaturę do lotu jako najstarszy kosmonauta (miał 57 lat), ale nie otrzymał odpowiedzi od Gorbaczowa.
27.06.1998 inżynier-pułkownik rezerwy Boris Nikołajewicz Biełousow zmarł w wieku 67. lat na skutek długiej i długotrwałej choroby.
http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/belousov_boris.htm http://www.astronautix.com/b/belousov.html https://www.worldspaceflight.com/bios/b/belousov-b.php https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/belousov-boris-nikolajevic.html https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_059.htm 1930-07-27Белоусов, Борис Николаевич 1930-07-27T-RВсе это время мысли о космосе не оставляли его. Он никак не хотел, не мог смириться с тем, что дорога в космос для него закрыта. В течение трех лет он занимался вопросом реабилитации тестя, но ничего не добился. Тогда он развелся с женой, тем самым открестившись от ее отца - «врага народа», но и это не помогло. В 1987 г. Белоусов сделал последний отчаянный шаг - он направил письмо Генеральному секретарю ЦК КПСС М.С.Горбачеву. В письме он предлагал в честь 70-летия Октябрьской социалистической революции от-править его в космический полете целью установления своеобразного рекорда - самый пожилой человек, совершивший космический полет. В то время Белоусову было 57 лет, а самым старшим по возрасту астронавтом, стартовавшим в космос, был 51-летний американец Доналд Слейтон. Ответа от Горбачева Белоусов так и не дождался.
http://space.hobby.ru/astronauts/belousov.htmlhttps://www.lib.cas.cz/space.40/ASTRON/RUS/BELO-BN.HTMhttp://www.cosmoworld.ru/spacehistory/astronauts/belousov.htmlhttps://persona.rin.ru/eng/view/f/0/31770/boris-nikolaevich-belousovhttp://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/belousov-b.htm
Wątek: Osobistości - wątek zbiorczy (Przeczytany 194902 razy)