Aleksandr Jurjewicz Kaleri został wyselekcjonowany w ramach
Cywilni specjaliści grupa 7 (1984).
Jest 265. człowiekiem w kosmosie.
Odbył 5 lotów kosmicznych, które trwały łącznie 769d 06h 35m 01s:
17.03.1992-10.08.1992
Sojuz TM-14 Mir OE-11/Mir-92 Witjaź 145:14:10:33
17.08.1996-02.03.1997
Sojuz TM-24 Mir OE-22/Cassiopée Fregat 196:17:26:13
04.04.2000-16.06.2000
Sojuz TM-30 Mir OE-28 Jenisiej 072:19:41:53
18.10.2003-30.04.2004
Sojuz TMA-3 ISS-7S/EP-5/Cervantes Inguł 194:18:33:12
07.10.2010-16.03.2011
Sojuz TMA-01M ISS-24S Inguł 159:08:43:10
Wykonał 5 spacerów kosmicznych, które trwały w sumie 23h 35m.
Pod względem nalotu jest na 5. miejscu.
13.05.1956 urodził się w Jurmale w Republice Łotewskiej ZSRR.
1973 ukończył 10. klasę Rosyjskiej Szkoły Średniej nr 5 w Jaundubulti (obwód jurmalski).
1979 ukończył Moskiewski Instytut Fizyki i Techniki w Dołgoprudnym, w obwodzie moskiewskim, uzyskując dyplom z dynamiki lotu i sterowania statkami powietrznymi.
19.09.1979 rozpoczął pracę jako inżynier na Wydziale 016 Państwowego Biura Konstrukcyjnego NPO Energia.
Brał udział w opracowywaniu dokumentacji projektowej i technicznej oraz w testach w warunkach rzeczywistych stacji orbitalnej Mir.
Zajmował się badaniem obciążeń w ramach eksperymentu „Astra-2” na stacji kosmicznej Salut-7, a także jedną z modyfikacji statku Sojuz T oraz modułu dla stacji kosmicznej Mir.
Programista o wysokich kwalifikacjach.
Połowa 04.1982 rozpoczął stacjonarne badania lekarskie w Instytucie Problemów Medycznych i Biologicznych (IMBP) w ramach kolejnego naboru (7. nabór) do korpusu kosmonautów NPO Energia.
06.1982 uzyskał pozytywną opinię Komisji Ekspertów Medycznych.
03.12.1982 został dopuszczony do szkolenia specjalistycznego.
1983 Aleksandr Jurjewicz Kaleri ukończył zaocznie studia podyplomowe w Moskiewskim Instytucie Fizyki i Technologii, uzyskując dyplom z Mechaniki Cieczy, Gazów i Plazmy.
27.06.1983 przeszedł do rezerwy w stopniu starszego porucznika.
Na początku 1984 został wybrany do korpusu kosmonautów na podstawie wyników egzaminów wewnętrznych w NPO Energia.
15.02.1984 decyzją Państwowej Komisji Międzyresortowej został rekomendowany do wstąpienia do korpusu kosmonautów NPO Energia jako kandydat.
13.04.1984 zarządzeniem nr 858, został mianowany kandydatem na kosmonautę doświadczalnego w Wydziale 291 NPO Energia.
11.1985-10.1986 odbył ogólne szkolenie kosmiczne w CPK.
28.11.1986 decyzją Międzyresortowej Komisji Kwalifikacyjnej, uzyskał kwalifikacje kosmonauty doświadczalnego.
11.02.1987 został mianowany kosmonautą doświadczalnym w Wydziale 291 NPO Energia.
1987–1992 przygotowywał się w grupie do lotów na stację kosmiczną Mir.
04.1987-05.1987 odbył szkolenie na inżyniera pokładowego trzeciej (rezerwowej) załogi statku kosmicznego Sojuz TM-4 w ramach programu trzeciej głównej wyprawy (EO-3) na stację kosmiczną Mir razem z Władimirem Lachowem.
05.1987 zastąpił Siergieja Jemieljanowa w załodze rezerwowej Sojuza TM-4.
05.1987-12.1987 z Aleksandrem Wołkowem i Aleksandrem Szczukinem szkolił się na inżyniera pokładowego załogi rezerwowej.
21.12.1987 podczas startu statku kosmicznego Sojuz TM-4 pełnił funkcję rezerwowego inżyniera pokładowego.
01.1988 rozpoczął szkolenie na inżyniera pokładowego głównej załogi statku kosmicznego Sojuz TM-7 w ramach czwartej głównej wyprawy (EO-4) na stację kosmiczną Mir oraz radziecko-francuskiego programu Aragats razem z Aleksandrem Wołkowem i Jean-Loup Chrétienem.
22.03.1988 został usunięty ze treningów ze względów zdrowotnych i zastąpiony przez Siergieja Krikalowa.
06.10.1989 decyzją Główną Komisji Medycznej ponownie został dopuszczony do przygotowywania się do szkoleni w ramach załóg.
05.1990-11.1990 odbył szkolenie na inżyniera pokładowego rezerwowej (trzeciej) załogi Sojuza TM-11 w ramach programu EO-8 na stacji kosmicznej Mir wraz z Aleksandrem Wołkowem.
01.1991-04.1991 odbył szkolenie na inżyniera pokładowego załogi dublerskiej Sojuza TM-12 w ramach programu EO-9 na stację kosmiczną Mir oraz radziecko-brytyjskiego programu Juno razem z Aleksandrem Wołkowem i Timothym Mace.
18.05.1991 podczas startu Sojuza TM-12 pełnił funkcję rezerwowego inżyniera pokładowego statku kosmicznego.
05.1991 rozpoczął szkolenie jako inżynier pokładowy głównej załogi Sojuza TM-13 w ramach programu EO-10 na stacji kosmicznej Mir oraz radziecko-austriackiego programu Austromir razem z Aleksandrem Wołkowem i Franzem Arturem Viehböckiem.
10.07.1991 w związku z decyzją Komisji Państwowej o połączeniu lotów w ramach programów austriackiego i kazachskiego został usunięty z załogi i zastąpiony przez Toktara Aubakirowa.
10.1991-02.1992 przygotowywał się jako inżynier pokładowy w głównej załodze statku kosmicznego Sojuz TM-14 w ramach programu EO-11 Mir i rosyjsko-niemieckiego programu Mir-92 razem z Aleksandrem Wiktorienko i Klausem-Dietrichem Flade.
1992 otrzymał tytuł Pilot-Kosmonauta Federacji Rosyjskiej, jako pierwsza osoba, która go otrzymała.
03.1994 został mianowany zastępcą kierownika Wydziału 291 (korpusu kosmonautów) w NPO Energia.
10.1995-07.1996 odbywał szkolenie na inżyniera pokładowego w załodze rezerwowej Sojuza TM-24 w ramach lotu EO-22 na stację orbitalną Mir oraz rosyjsko-francuskiego programu Cassiopeia razem z Walerijem Korzunem i Léopoldem Eyhartsem.
12.08.1996 z powodu choroby Giennadija Manakowa, głównego dowódcy załogi statku kosmicznego Sojuz TM-24, decyzją Państwowej Komisji z roku, do składu głównej załogi statku zamiast Giennadija Manakowa i Pawła Winogradowa zostali wyznaczeni odpowiednio Walerij Korzun i Aleksander Kaleri, którzy byli planowani jako główna załoga EO-24.
1997 został Kawalerem Legii Honorowej (Francja).
12.1997-07.1998 przechodził szkolenie jako inżynier pokładowy załogi rezerwowej w ramach misji EO-26 na stacji kosmicznej Mir, razem z Siergiejem Zalotinem.
Jako kosmonauta-badacz miał razem z nimi przechodzić szkolenie Jurij Szargin, mianowany do załogi 24.02.1998, ale nie przystąpił do treningów, ponieważ został wykluczony ze szkolenia ze względów zdrowotnych.
06.05.1998 jako kosmonauta-badacz rozpoczął przygotowania Oleg Kotow.
13.08.1998 podczas startu statku kosmicznego Sojuz TM-28 pełnił funkcję zastępcy inżyniera pokładowego statku.
03.1999-03.2000 odbywał szkolenie na inżyniera pokładowego Ekspedycji 28 na stację orbitalną Mir (EO-28) razem z Siergiejem Zalotinem.
01.2000 rozpoczął odbywanie z nimi szkolenia aktor Władimir Stiekłow, ale został usunięty z załogi 16.03.2000 z powodów finansowych.
01.2001-05.2002 przygotowywał się do lotu kosmicznego jako dowódca rezerwowej załogi 5 Ekspedycji na ISS razem ze Scottem Kellym i Dmitrijem Kondratjewem.
01.10.2002 rozpoczął przygotowania jako inżynier pokładowy głównej Ekspedycji 7 na ISS razem z Jurijem Malenczenko
i Edwardem Lu.
25.02.2003 po katastrofie promu Columbia, która spowodowała korektę programu lotów na ISS i zmianę składu załóg rozpoczął przygotowywania jako inżynier pokładowy rezerwowej Ekspedycji 7 na ISS.
13.03.2003 decyzją Międzyresortowej komisji został przydzielony do załogi głownej Ekspedycji 8 na ISS, która miała wystartować na statku kosmicznym „Sojuz TMA-3”, i kontynuował przygotowania jako inżynier pokładowy Ex-8 oraz dowódca statku kosmicznego „Sojuz TMA-3” razem z Colinem Michaelem Foale.
Pod koniec 07.2005 został włączony do mieszanej grupy kosmonautów oznaczonej jako „ISS-15/16/17”, która miała utworzyć załogi Ekspedycji 15, 16 i 17 na ISS.
15.08.2005 rozpoczął szkolenie z tą grupą w Korpusie kosmonautów Centrum Badawczego im. Jurija Gagarina w Centrum Szkolenia Kosmonautów.
Rozważano możliwość włączenia go do załogi rezerwowej Ekspedycji 17 jako inżyniera pokładowego dla statku transportowego i ISS.
06.2006 decyzją Roskosmosu, CPK i RKK Energia, został wstępnie mianowany dowódcą załogi rezerwowej Ekspedycji 16na ISS oraz dowódcą załogi głównej Ekspedycji 18 na ISS.
Start Ekspedycji 18 na pokładzie statku kosmicznego Sojuz-TMA-13 zaplanowano na 09.2008.
Miał to być pierwszy lot nowej modyfikacji Sojuza-TMA (Seria 700).
Latem 2006 pierwszy lot tej serii statków kosmicznych został przełożony na wiosnę 2009, a następnie na jeszcze późniejszy termin.
W rezultacie jego przydział do załogi Ekspedycji 18 nie doszedł do skutku.
30.10.2006 zarządzeniem Prezesa RKK Energia został mianowany szefem Służby Lotniczej RKK „Energia” (obecnie Centrum Naukowo-Technicznego korporacji), zachowując stanowisko instruktora-kosmonauty-testera 1. klasy.
Tym samym rozkazem zwolniono go ze stanowiska zastępcy dowódcy oddziału kosmonautów RKK „Energia”.
08.2007 został tymczasowo przydzielony do głównej załogi Ekspedycji 23 na ISS, do 07.2008 oznaczona jako ISS-21A).
Zgodnie z tymi planami, główna załoga miała wystartować statkiem kosmicznym Sojuz TMA-18 w 03.2010.
Miał to być pierwszy lot nowej modyfikacji Sojuza TMA (Seria 700).
21.08.2008 nominacja ta została potwierdzona w planie lotu na ISS opublikowanym przez biuro prasowe Roskosmosu.
21.11.2008 jego nominacja została oficjalnie potwierdzona przez NASA (komunikat prasowy nr 08-306) podczas ogłaszania składów załóg Ekspedycji 20-26.
04.2009 z powodu sześciomiesięcznego opóźnienia w starcie nowego statku kosmicznego, został przydzielony do głównej załogi Ekspedycji 25/26 na ISS.
Zgodnie z harmonogramem z 04.2009, start statku kosmicznego Sojuz nr 701 zaplanowano na 09.2010.
Został mianowany dyrektorem Centrum Lotów Kosmicznych RKK „Energia” (przed reorganizacją nosiło nazwę Służby Lotniczej RKK „Energia”).
20.01.2010-02.02. 2010 , jako członek załogi wstępnej, razem z Olegiem Skripoczką i Jewgienijem Tariełkinem uczestniczył w dwudniowych szkoleniach z zakresu przetrwania w terenie odludnym w przypadku awaryjnego lądowania modułu powrotnego.
Szkolenia odbywały się w lesie pod Moskwą.
26.04.2010 na posiedzeniu Międzyresortowej Komisji ds. Wyboru Kosmonautów i Przydziału do Załogowych Statków Kosmicznych i Stacji Kosmicznych uzyskał certyfikat kosmonauty oddziału RKK Energia.
14.09.2010 w CPK razem z Olegiem Skripoczką i Scottem Kellym, ukończył szkolenie przedstartowe w rosyjskim segmencie ISS.
15.09.2010 załoga ukończyła szkolenie egzaminacyjne na symulatorze TDK-7ST nr 4 (symulator Sojuz TMA).
17.09.2010 Komisja Międzyresortowa zatwierdziła go na stanowisko głównego dowódcy załogi statku kosmicznego Sojuz TMA-M.
21.09.2010 nominacja została potwierdzona na posiedzeniu Rady Federalnej Agencji Kosmicznej.
01.2012 został mianowany wiceprzewodniczącym Komisji Selekcyjnej Kosmonautów 2012.
16.10.2014 na posiedzeniu Głównej Komisji Medycznej został zatwierdzony do szkolenia załóg.
16.04.2022 w związku z przejściem na emeryturę oficjalnie złożył rezygnację ze stanowiska instruktora kosmonauty doświadczalnego.
16.04.2022 został głównym ekspertem w RKK Energia.
Ma 22 godziny nalotu na samolocie szkolnym L-39.
Wykonał 14 skoków spadochronowych.
1992 współautor książki „Obserwacje Ziemi z Kosmosu” («Наблюдения Земли из космоса»).http://www.astronautix.com/k/kaleri.htmlhttps://www.worldspaceflight.com/bios/k/kaleri-a.phphttps://mek.kosmo.cz/bio/rusko/00265.htmhttps://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/kaleri-aleksandr-jurievic.htmlhttps://en.wikipedia.org/wiki/Aleksandr_Kalerihttps://tass.ru/encyclopedia/person/kaleri-aleksandr-yurevichhttps://warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=2975http://space.hobby.ru/astronauts/kalery.htmlhttps://vuzopedia.ru/teacher/kaleri-aleksandr-yurevichhttps://forum.novosti-kosmonavtiki.ru/index.php?topic=18124.msg2186485#msg2186485Калери Александр Юрьевичhttps://retrofm.ru/index.php?go=Citation&citata=56113 mai
Joyeux anniversaire (68) à Alexandre Kaleri🎂🎂🎂
(Très très expérimenté avec 5 vols depuis 1992 (MIR 11 / 22 / MIR 28 / Expedition 8 et Expedition 25-26 soit 769 jours 06 heures 33 minutes dans l'espace et 5 EVA, entre 1992 et 2011 - retraite en 2022)
https://twitter.com/spacemen1969/status/1789778830682681745