« Odpowiedź #4 dnia: Marca 21, 2023, 23:19 »
https://spacemen1969.blogspot.com/2012/03/20eme-anniversaire-du-premier-belge.htmlhttps://twitter.com/spacemen1969/status/1638074209846063104BiS interview: Dirk Frimout (Eerste Belg in de ruimte)Geschreven door: Kris Christiaens
Foto: NICOLAS LAMBERT - BELGARuimtevaart is en blijft enorm fascinerend. De laatste descennia is België een niet onbelangrijke rol gaan spelen in de Europese ruimtevaart en blijven de jaarlijkse omzetcijfers van de Belgische ruimtevaartindustrie stijgen. In Vlaanderen en Wallonië bestaat sedert vele jaren de mogelijkheid om een loopbaan uit te bouwen in de sterk groeiende ruimtevaartsector dat op zijn beurt jongeren stimuleert om te kiezen voor een technologische of wetenschappelijke studierichting. Belgium in Space sprak met verschillende mensen die zowel tewerkzaam zijn in de Belgische ruimtevaartindustrie alsook bij verschillende instituten en stelde hen tal van vragen in verband met hun functie, hun passie voor ruimtevaart en hun studies. Voor dit interview nam Belgium in Space contact op met Dirk Frimout. Burggraaf Frimout werd in 1992 de eerste Belg in de ruimte tijdens de Amerikaanse STS-45 ruimtemissie en is vandaag de dag nog steeds enorm gepassioneerd door ruimtevaart.
(BiS) U bent in maart 1992 de ruimte in gegaan met het Amerikaanse ruimteveer Atlantis, waar dacht u aan toen de krachtige raketmotoren tot ontbranding werden gebracht?
(DF) De Shuttle vertrekt niet als een kanonbal, maar verlaat zeer langzaam de Aarde, zodat je dit niet onmiddellijk voelt. Omdat je alleen de vibraties gewaar wordt stelde ik mij de vraag of we nu werkelijk vertrokken waren. Pas enkele seconden nadien voel je de rotatie beweging van de Shuttle en dan weet je zeker dat je onderweg bent. Dan stijgt de spanning natuurlijk.
(BiS) U hebt samen met 5 andere ruimtevaarders 8 dagen en 22 uur in de ruimte verbleven, hoe zag de planning eruit aan boord van het ruimteveer?
(DF) We waren met 7 aan boord, verdeeld in twee teams van 3. Telkens was er een piloot verantwoordelijk voor alle functies van de Shuttle, een “mission specialist” verantwoordelijk voor de systemen, zoals de computer, de lucht filters enz, maar ook voor de experimenten. De derde persoon was verantwoordelijk voor de experimenten. De zevende persoon was de gezagvoerder, die zijn tijd wat verdeelde over de twee teams. Elk team had een shift van 12 uur. Daarna was er een “hand-over” en was er tijd voorzien om te eten, je te wassen en te slapen maar ook nog wat vrije tijd die elk kon invullen zoals hij wilde.
(BiS) De STS-45 ruimtemissie waar u deel van uitmaakte kreeg de naam ATLAS (Atmospheric Laboratory for Applications and Science), wat was het belangrijkste wetenschappelijke doel van deze ruimtevlucht?
(DF) We hadden drie groepen van experimenten. Zo hadden we experimenten die metingen verrichten in de atmosfeer, experimenten die metingen verrichten in verband met de zon, die de bron is van de energie die onze atmosfeer krijgt en metingen in verband met aurora’s. We hadden aan boord van het ruimteveer ook een electronenkanon aan boord om zelf artificiële aurora’s te maken.
(BiS) U hebt 143 omwentelingen om onze planeet gemaakt, wat is u het meest bijgebleven aan uw ruimtemissie?
(DF) Natuurlijk het fantastische zicht op onze Aarde. Dat beeld fascineert in de loop van de missie meer en meer en elke vrije minuut kijk je door het venster.
(BiS) Stel dat u zelf een bemande ruimtemissie zou mogen plannen, hoe zou deze eruit zien en welk doel zou deze dan hebben?
(DF) Zeer moeilijke vraag! Wellicht ongeveer als de missie nu was, maar misschien toch nog wat meer vrije tijd om naar de Aarde te kijken en zelf in de Shuttle wat proefjes te verrichten in verband met de gewichtloosheid.
(BiS) Wat is voor u de grootste verwezenlijking van de mens op vlak van bemande en onbemande ruimtevaart?
(DF) Voor mij blijft de landing op de maan (Apollo ruimteproject) de meest spectaculaire missie. Telkens ik naar de maan kijk denk ik daaraan dat mensen daar op hebben gelopen.
(BiS) De laatste jaren worden we vaak geconfronteerd met commerciële ruimtevaart zoals mensen die betalen om de ruimte in te gaan, wat vind u hiervan?
(DF) Ruimtetoerisme komt er zeker en dat is goed ook. Men is reeds bezig met het ontwikkelen van ruimtetuigen speciaal voor toeristen. Ik heb wel wat meer moeite met het gebruik van een wetenschappelijk laboratorium, nu nog in volle opbouw, voor betalende toeristen.
(BiS) Hoe ziet u de bemande ruimtevaart evolueren?
(DF) Op zekere dag, wellicht binnen een 20tal jaren zullen er bemande vluchten naar Mars zijn. Voor mij is dat een grote uitdaging van de mensheid.
(BiS) Op welke leeftijd en hoe bent u gefascineerd geraakt door ruimtevaart of ruimteonderzoek?
(DF) Ik zeg altijd dat mijn generatie de generatie van de ruimtevaart is. Wij hebben alles vanaf het begin meegemaakt. Mijn passie is begonnen met de lancering van Spoetnik. Ik heb ook het geluk gehad dat ik na mijn studies heb kunnen werken voor een wetenschappelijk instituut dat ruimteonderzoek verrichtte. Mijn droom om zelf in de ruimte te gaan is er pas gekomen wanneer er sprake van was om ook wetenschappers te laten deelnemen aan ruimtemissies.
(BiS) Hoe zag uw opleiding tot astronaut eruit?
(DF) De opleiding was zeer intens, lang, maar ook zeer boeiend. Ik vond dat we zeer goed voorbereid waren voor de missie.
(BiS) Welke raad kan u aan jongeren geven die gepassioneerd zijn door wetenschap en techniek?
(DF) Dat ze zich een doel stellen en dan alles er voor over hebben om dit doel te bereiken. Indien ze er dan niet in gelukken, dan zullen ze toch geen spijt hebben dat ze er niet alles voor gedaan hebben.
(BiS) U bent één van de weinige mensen op Aarde die zich “ruimtevaarder” mogen noemen, in hoeverre heeft dit uw leven beïnvloed?
(DF) Het heeft mijn leven veel veranderd. In de eerste plaats ben ik zeer tevreden dat ik mijn doel heb kunnen bereiken. Dat geeft een enorme zelfvoldoening. Dat is ook iets dat men niet meer kan afnemen, een interne rijkdom die je niet kunt verliezen. Langs de andere kant gaat het leven verder en kun je voor jezelf andere doelen stellen. Door mijn ruimtevlucht krijg je ook meer mogelijkheden, maar heb je wel een grotere verantwoordelijkheid vooral tegenover de jongeren.
(BiS) Bent u vandaag de dag nog steeds professioneel actief in de ruimtevaart?
(DF) Nee, ik ben gepensioneerd. Maar ruimtevaart boeit mij nog altijd evenveel en nu tracht ik mijn passie over te brengen naar jongeren. Ik ben voorzitter van Eurospace Society, een vzw die zich inzet om de jongeren te motiveren voor wetenschap en techniek.
(BiS) Alvast bedankt voor dit interview en veel succes nog!
https://www.belgiuminspace.be/artikelen/interviews/bis-interview-dirk-frimout-eerste-belg-in-de-ruimteDirk Frimout: ‘De eerste Belg in de ruimte’
Interview door Frederic Petitjean 11.09.2018
Op 24 maart 1992 gebeurde het: eindelijk had ook België een ‘eigen’ astronaut. Dirk Frimout was de allereerste landgenoot die met de Space Shuttle meevloog en sindsdien is hij een bevlogen pleitbezorger voor meer ruimtevaart en meer technologie in het algemeen.
Posters, foto’s, gedenkplaten en memorabilia… Het kantoor van zijn huis in Gent bevat nog veel souvenirs aan de ruimtereis die Dirk Frimout in 1992 ondernam. Hoe kan het ook anders: in de geschiedenis van de mensheid zijn er slechts 560 aardbewoners geweest die ooit onze dampkring hebben verlaten. Frimout was nummer 268.
Wordt u nog vaak op uw ruimtereis aangesproken?
“In die 26 jaar is er nog geen dag voorbijgegaan zonder dat ik ermee bezig ben of zonder dat iemand me erover aanspreekt. Dat is logisch, want een groot deel van mijn leven heeft dan ook in functie gestaan van die vlucht. Ik ben daar enorm intensief mee bezig geweest.” vertelt Dirk Frimout.
Hoe bent u astronaut geworden?
“Het was niet echt een kinderdroom, want ruimtevaart bestond eigenlijk nog niet toen ik kind was. Het begon toen ik ging werken bij het Instituut voor Ruimte-Aeronomie in Ukkel, waar men de hogere atmosfeer bestudeerde. Ik heb daar ook mijn doctoraat volbracht in samenwerking met de UGent. In 1972 ben ik dan naar Amerika getrokken om mijn postdoctoraat aan de University of Colorado te starten. Aan hun Laboratory for Atmospheric and Space Physics werkte ik mee aan experimenten met de Mariner 9, de eerste satelliet die metingen deed in een baan rond Mars. Zo kreeg die droom stilaan vorm.”
Maar u bent teruggekomen naar België.
“Ja, terug naar het instituut in Ukkel. Een van de experimenten die we daar voorbereidden, ging over het meten van de minderheidsbestanddelen in de atmosfeer, en in het bijzonder over de ozonlaag. Dit werd weerhouden voor de Spacelab 1-missie, een ruimtestation gebouwd door ESA voor NASA. Daarvoor liet NASA dan Europese astronauten met haar shuttle-programma meevliegen. Het opmerkelijke was dat de selectie van astronauten aangekondigd werd via een krantenadvertentie. Ik heb mij daarvoor kandidaat gesteld, samen met 2.500 anderen in Europa. Uiteindelijk ben ik bij de laatste twaalf geraakt. Maar bij de selectie van de laatste vier ben ik niet weerhouden.” zegt Dirk Frimout.
Door niet aan ruimtevaart mee te doen, loop je enorme knowhow mis
Hoe hebt u de uitvoering van uw droom verdergezet?
“De ESA vroeg me of ik de opleiding van de vier anderen mee wou verzorgen. Ondertussen was NASA ook een project gestart rond de studie van de atmosfeer en de interactie tussen de zon en de aarde. Daarvoor heb ik mij dan kandidaat gesteld en ben ik als reserve weerhouden. Door de ramp met de Challenger in ’86 werden die experimenten pas opnieuw geprogrammeerd in 1992. Toen werd een van de effectieve astronauten ziek en heeft NASA de wetenschappers gevraagd wie hem moest vervangen. Een geluk bij een ongeluk dus, want dan werd ik gekozen. Dat was zes maanden voor de vlucht. Ik wist dus maar een halfjaar op voorhand dat ik zou meegaan.” legt Dirk Frimout uit.
Heeft u ooit angst gehad?
“Nooit. Natuurlijk kan er altijd iets misgaan, maar je kent die systemen zo door en door, dat je het gevaar veel beter kunt inschatten dan wie dan ook. En daarbij: dit was mijn grote droom. Dit was waar ik jaren voor gewerkt had, naar getracht had. De laatste maand was ik wel gestresseerd, maar vooral omdat ik bang was om ziek te worden, of om iets mee te maken waardoor ik niet zou kunnen meegaan. Elke astronaut is daar bang voor. Het was pas wanneer de motoren ontstoken werden, dat ik wist: nu is het echt zover. Dat gevoel kun je nergens mee vergelijken.”
Wat is het wetenschappelijke resultaat geweest van uw vlucht?
“Wij hebben ons dus vooral beziggehouden met metingen naar minderheidsbestanddeeltjes die slechts in minuscule hoeveelheden voorkomen, zoals bijvoorbeeld ozon, stikstofoxiden of fluorocarbons. Terwijl wij deze experimenten in de ruimte voltrokken, maakten wetenschappers op aarde daar tegelijkertijd mathematische modellen over. Die werden dan vergeleken met onze metingen. Wat niet overeenkwam, hebben zij aangepast in hun modellen. Uiteindelijk heeft dit sterk bijgedragen tot de Montreal- en Kyotoprotocollen, die bijvoorbeeld freons verboden.” vertelt Dirk Frimout.
Het was pas wanneer de motoren ontstoken werden, dat ik wist: nu is het echt zover. Dat gevoel kun je nergens mee vergelijken
Zou Europa geen eigen ruimtetuig moeten ontwerpen in plaats van met Amerika en Rusland mee te liften?
“Eind jaren 80, begin jaren 90 is hier sprake van geweest met de Hermes-shuttle. Uiteindelijk is deze er nooit gekomen door de hoge kosten. Dat is natuurlijk een keuze die je maakt als land. De Verenigde Staten betalen ongeveer zeven keer meer voor ruimtevaart dan Europa, maar de return op deze investering is groot. Voor het Apollo-project bijvoorbeeld was de ROI twaalf keer hoger dan de investering.”
“Hier in België is dat ook zo: we verdienen aan ruimtevaart ongeveer vier keer meer dan dat we erin stoppen. Niet alleen door wat ze rechtstreeks aan de ruimtevaart kunnen factureren, maar ook via de technologie die beschikbaar wordt. En de ROI is zelfs nog hoger door de kennis die men opbouwt en die later voor andere zaken kan worden ingezet. Dat wordt geweldig onderschat. Men zegt vaak: ruimtevaart is peperduur. Integendeel, ruimtevaart brengt veel op. Door er niet aan mee te doen, loop je enorme knowhow mis.” zegt Dirk Frimout.
Hebben we genoeg aandacht voor technologie en ruimtevaart in het onderwijs?
“In het onderwijs is er nu veel aandacht voor STEM – science, technology, engineering, math – omdat men meer wetenschappers en technologen nodig heeft. Wel, in ruimtevaart komt dat allemaal samen: wiskunde, fysica, natuurkunde, chemie, noem maar op. In de secundaire eindtermen wordt het begrip ‘ruimtevaart’ nergens vermeld. Meer nog, men verengt het vaak tot een communautaire kwestie, want ruimtevaart is federaal en onderwijs is regionaal. Dat is zo jammer. België heeft nochtans, via experimenten bijvoorbeeld, altijd proportioneel zeer veel aan de ruimtevaart bijgedragen, zeker voor zo’n klein land.” legt Dirk Frimout uit.
Met de Euro Space Society probeert u de jeugd warm te maken voor ruimtevaart.
“Ja, de Euro Space Society is een vzw die ik na mijn vlucht mee heb opgericht. We richten ruimteklassen in, sturen kinderen op space camp, hebben een beurs voor laatstejaarsstudenten en leiden leerkrachten op zodat ze daarna lezingen kunnen geven in de scholen. En dat werkt. Ik ga zelf regelmatig in scholen spreken. Je kunt tijdens die twee uur durende uiteenzetting een speld horen vallen, de kinderen zijn oprecht begeesterd. Ik vind het ongelooflijk om die interesse voor de ruimte aan te wakkeren bij de jeugd. Jonge mensen zijn vaak moeilijk te motiveren om te studeren, omdat ze zoveel afleiding ondervinden. Maar ik geloof echt dat ruimtevaart hun interesse in de wetenschap kan aanwakkeren. Hier blijf ik ook voor streven.” vertelt Dirk Frimout.
Smart fact
Wat was u geworden als u geen astronaut was geweest?
“Ik zou wetenschappelijk onderzoeker geweest zijn, denk ik. Ik was dan waarschijnlijk gewoon verder blijven werken op het Instituut voor Ruimte-Aeronomie.”
Beeld: Thomas Schurmans
https://www.fokus-online.be/interview/dirk-frimout-de-eerste-belg-in-de-ruimte/
« Ostatnia zmiana: Kwietnia 01, 2023, 13:08 wysłana przez Orionid »
Zapisane
Wątek: DDDD Frimout - 21.03.1941 (Przeczytany 2136 razy)