BJ Dunbar - 03.03.1949

[Orionid]

Bonnie Jeanne Dunbar została wyselekcjonowana w ramach NASA grupa 9 (1980) jako jedna z 2. kobiet.

Jest 187. człowiekiem w kosmosie oraz 9. kobietą.
W okresie 1985-1998 odbyła 5. lotów kosmicznych w charakterze specjalisty misji, które trwały łącznie 50d 08h 24m 41s:

30.10.1985-06.11.1985 STS-61A Challenger/F-9 007:00:44:51
09.01.1990-20.01.1990 STS-32 Columbia/F-9 010:21:00:36
25.06.1992-09.06.1992 STS-50 Columbia/F-12 013:19:30:05
27.06.1995-07.07.1995 STS-71 Atlantis/F-14 009:19:22:15
22.01.1998-31.01.1999 STS-89 Endeavour/F-12 008:19:46:54


03.03.1949 urodziła się w Sunnyside w stanie Waszyngton.

1967 ukończyła Sunnyside High School w Sunnyside.

1971 ukończyła University of Washington, uzyskując tytuł licencjata z inżynierii ceramicznej, górnictwa, metalurgii i ceramiki.

1971–1973 pracowała w Boeing Computer Services jako analityk systemów.

1975 uzyskała tytuł magistra inżynierii ceramicznej University of Washington.

1975 odbyła staż w Harwell Laboratories w Oksfordzie w Wielkiej Brytanii.

Jej praca dotyczyła zwilżania cieczy na stałych podłożach.

W tym czasie odbyła szkolenie spadochroniarza w Królewskich Siłach Powietrznych.

1976 po powrocie do Stanów Zjednoczonych rozpoczęła pracę w Rockwell International Space Division w Downey w Kalifornii, gdzie opracowywała ceramiczne płytki z powłoką termiczną dla stopnia orbitalnego wahadłowca kosmicznego i metody ich naprawy w Palmdale.

1983 roku obroniła rozprawę doktorską i uzyskała tytuł doktora inżynierii biomedycznej na University of Houston.

Jej wielodyscyplinarna rozprawa doktorska (materiałoznawstwo i fizjologia) dotyczyła oceny wpływu symulowanego lotu kosmicznego na wytrzymałość kości i odporność na pękanie.

W tym samym czasie pracowała jako adiunkt na Wydziale Inżynierii Mechanicznej na University of Houston.

Przed powołaniem do grupy astronautów pełniła funkcję kontrolera lotu podczas procesu deorbitacji stacji kosmicznej Skylab w 1979, a następnie została wyznaczona do pracy przy integracji kilku ładunków w ramach programu STS.

STS-61A D-1 Spacelab: pierwszy raz 8-ośmioosobowa załoga.
Była odpowiedzialna za obsługę Spacelaba i jego podsystemów oraz przeprowadzanie różnorodnych eksperymentów. Jej szkolenie obejmowało sześciomiesięczne szkolenie eksperymentalne w Niemczech, Francji, Szwajcarii i Holandii.

STS-32 Dunbar była głównym operatorem  RMS podczas odzyskiwania LDEF.
AA https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=3897.msg140107#msg140107

STS-50 Nadzorowała ładunek United States Microgravity Lab-1.

STS-71 Pierwsze połączenie wahadłowca ze stacją kosmiczną Mir.
Pełniła funkcję MS-3 ds. ładunku Spacelab, w którym załoga przeprowadzała badania lekarskie powracającej załogi Mir.

STS-89 Doktor Dunbar odpowiadała za wszystkie działania związane z ładunkiem, w tym za przeprowadzenie 23. eksperymentów technologicznych i naukowych.
Podczas piątej i ostatniej wymiany amerykańskiego astronauty STS-89 dostarczył Andy'ego Thomasa do Mira i wrócił z Davidem Wolfem.

02.1994 rozpoczęła 13-miesięczny pobyt w Star City i odbyła szkolenie jako członek załogi rezerwowej do 3-miesięcznego lotu na stację kosmiczną Mir.

03.1995 uzyskała certyfikat rosyjskiego Centrum Szkolenia Kosmonautów do wykonywania długotrwałych lotów na stację kosmiczną Mir.

10.1995-11.1996 Pracowała w JSC jako zastępca dyrektora  w  Mission Operations Directorate gdzie była odpowiedzialna za nadzorowanie gotowości szkoleniowej w programie ISS oraz za ułatwianie operacji i strategii szkoleniowych w Rosji i USA.

06.1998-07.2003 pełniła funkcję zastępcy dyrektora w NASA Johnson Space Center (JSC), specjalizując się w badaniach uniwersyteckich.

10.2003-01.2005 była zastępcą dyrektora ds. Biological Sciences and Applications.

01.2005-09.2005 pełniła funkcję zastępcy dyrektora ds. Technology Integration and Risk Management.

09.2005 Dr Dunbar odeszła z NASA,

09.2005-04.2010 pełniła funkcję prezesa i dyrektora generalnego Seattle Museum of Flight w stanie Waszyngton.

2011 została mianowana dyrektorem programu edukacyjnego STEM (nauka, technologia, inżynieria i matematyka) w Seattle.

01.2016 przeniosła się na stanowisko profesora w Texas A&M Engineering Experiment Station - TEES na Texas Agricultural and Mechanical University - Texas A&M University

Doktor Dunbar posiada licencję prywatnego pilota, mając wylatane ponad 200 h na jednosilnikowych samolotach lądowych.

Spędziła także w powietrzu ponad 1000 h na odrzutowcach T-38 jako drugi pilot i ponad 100 h jako drugi pilot na samolocie Cessna Citation Jet. 

https://www.nasa.gov/wp-content/uploads/2016/01/dunbar_bonnie.pdf

http://www.spacefacts.de/bios/astronauts/english/dunbar_bonnie.htm
http://www.astronautix.com/d/dunbar.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/d/dunbar-b.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/dunbar-bonnie-jeanne.html
https://mek.kosmo.cz/bio/usa/00187.htm
https://www.astronaut.ru/crossroad/187.htm
https://www.april12.eu/usaastron/dunbar187en.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Bonnie_J._Dunbar
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bonnie_J._Dunbar

https://engineering.tamu.edu/aerospace/profiles/dunbar-bonnie.html
https://www.sovietmilitarystuff.com/nasa-astronaut-scientist-bonnie-j-dunbar-patch-sleeve-embroidery.html
O (zb) https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=3483.msg182296#msg182296
https://twitter.com/ASE_Astronauts/status/1631701415964835850
https://twitter.com/ASE_Astronauts/status/1764320025203155421

#ASEspotlight: Bonnie Dunbar 💫
ASE Life Member @BonnieJDunbar floated in a life raft during emergency egress training in @NASA_Johnson's Weightless Environment Training Facility in November 1989.
Fun fact: She was the 1st female ASE president!
Happy 75th birthday, Bonnie! 🎉

https://twitter.com/AeroMedicine/status/1501812793422618627

Former @NASA astronaut-physician (neurologist) Bonnie Dunbar is conducting research into the digital manufacturing of custom, high-performance pressure suits that would allow astronauts to explore the surface of Mars.
http://parabolicarc.com/2022/03/07/former-astronaut-bonnie-dunbar-researches-manufacture-of-custom-spacesuits-for-mars-exploration/

UW|360 - May 2011: Museum of Flight

[Orionid]

Interesujące szczegóły biograficzne byłej astronautki.

Oral-History:Bonnie Dunbar

Kata: So your early experiences with science and technology in this setting, can you talk a little bit about that?

Dunbar: Well, my interest in science and technology came from reading. And as I look back on it, the engineering part of it was hands-on. My mom and dad were very self-sufficient, I think as most ranching and farming families were. And being the oldest of four kids, my dad never treated me any differently than my brothers. When I got old enough, and that was about nine, I was driving a tractor. I would help him repair the tractors. I liked it. I like being outside. I liked doing things with my hands and understanding how things worked.

So the first set of books my parents ever bought was a set of encyclopedias, because they both would have loved to have had the opportunity to go on to college, or even my mother, to finish high school. But her dad died when she was about sixteen, and so they couldn’t afford to keep sending her to high school, because she had to actually ride a horse into Havre, Montana, and board there to go high school.

So education was very important to them. And because of that, it was impressed upon it, that, you know, we didn’t have a lot growing up. But I don’t know if it was my grandfather or my parents had said, you know, the one thing they could never take away from you was knowledge, no one could ever rob you of knowledge.

And in the summertime, not being in school, reading is what I did most, so reading encyclopedias, or reading books out of the Bookmobile. I was fascinated by space because we launched Alan Shepard when I was about eight or nine, and John Glenn. And I was reading science fiction. And so that was my introduction to science and technology, was from reading, and more informally from doing. I didn’t know any scientists or engineers. (...)
https://ethw.org/Oral-History:Bonnie_Dunbar

Dunbar, Bonnie J. (b. 1949)

(...) Dunbar was just finishing up her junior year when she suffered the first, and most searing, loss of her life. Her younger brother Robert, who had followed in their father’s footsteps and joined the Marines, was killed in Vietnam on May 31, 1970. Only 16 months apart in age, she and "Bobby" were very close as children, always doing things together, even looking somewhat alike until he got a growth spurt and surpassed her in height. In the years to come, Dunbar would be rocked by other deaths, including friends and colleagues who died in the Challenger and Columbia shuttle disasters, but "nothing, nothing was ever tougher than losing my brother in Vietnam." She grieved, then went on, more determined than ever, partly out of a need to "live two lives" (Tate interview). (...)

Dunbar was the first person in her family to go to college; the first woman to hold a fulltime professional position in the computer services division at the Boeing Space Center in Kent; and the first female graduate student in the Department of Mining, Metallurgical, and Ceramic Engineering at the UW. She would soon become the first woman from Washington state to go into space. (...)

Dunbar experienced two other wrenching losses in 1986. Her mentor, Professor John I. Mueller, died on April 2, of cancer, at age 69. Then, on April 30, her youngest brother, Gary Dunbar, died of smoke inhalation during a fire in his house in Sunnyside. "It was a sad year," she says. "But you move on. That’s something I learned from my mother and father. Death is a part of life. And you have to have grief and you grieve, but you have to move on or you can’t function" (Tate interview). (...)
https://www.historylink.org/File/9865