Witalij Iwanowicz Siewastjanow (08.07.1935-05.04.2010)Witalij Iwanowicz Siewastjanow został wyselekcjonowany w ramach
Cywilni specjaliści grupa 2 - uzupełniający nabór (1967).
Odbył dwa rekordowe loty kosmiczne, które trwały łącznie 80d 16h 19m 03s.
1959 ukończył Moskiewski Instytut Lotniczy (MAI) im. S. Ordżonikidze i uzyskał dyplom inżyniera mechanika w budowie samolotów.
04.1965 obronił pracę doktorską w Moskiewskim Instytucie Lotniczym i uzyskał stopień kandydata nauk technicznych.
1966 przeszedł badania lekarskie w CWNIAG jako jeden z kandydatów na kosmonautów przygotowujących się do przelotu obok Księżyca w ramach
programu UR-500K - L1.
31 stycznia 1967 roku został powołany na stanowisko testera 731. oddziału CKBEM (Центральной конструкторское бюро экспериментального машиностроения ЦКБЭМ).
02.1967-02.1969 odbył szkolenie w ramach programu przelotu obok Księżyca (UR-500K - L1) i lądowania na Księżycu (N1-LZ) z Pawłem Popowiczem.
02.1969-10.1969 przeszedł bezpośrednie szkolenie do lotu na aktywnym statku kosmicznym Sojuz w ramach programu lotu trzech statków z dokowaniem jako inżynier pokładowy głównej załogi wraz z Andrijanem Nikołajewem.
09.1969 ich załoga kontynuowała szkolenie w charakterze załogi rezerwowej.
13.10.1969 podczas lotu statku kosmicznego Sojuz-8 pełnił funkcję rezerwowego inżyniera pokładowego statku.
01.1970-05.1970 z Andrijanem Nikołajewem szkolił się na inżyniera pokładowego głównej załogi statku kosmicznego Sojuz w ramach autonomicznego programu lotów długoterminowych.
01.06.1970-19.06.1970 odbył lot kosmiczny jako inżynier pokładowy statku kosmicznego Sojuz-9 wraz z Andrijanem Nikołajewem.
Załoga ustanowiła nowy rekord w długości załogowego lotu kosmicznego (17d 16h 58m 55s).
09.1970-16.03.1971 szkolił się jako inżynier pokładowy czwartej (rezerwowej) załogi do lotu na DOS-1 wraz z Gieorgijem Dobrowolskim i Anatolijem Woronowem (Gieorgija Dobrowolskiego zastąpił Aleksiej Gubariew 12.02.1971).
11.1970-12.1970 został tymczasowo wycofany od programu DOS i z Gieorgijem Dobrowolskim przeszkolił się na inżyniera pokładowego do lotu statkiem kosmicznym Sojuz w ramach
programu Kontakt.
05.1970-02.06.1971 szkolił się jako inżynier pokładowy trzeciej (rezerwowej) załogi do lotu na DOS-1 z Aleksiejem Gubariewem i Anatolijem Woronowem.
06.06.1971-30.06.1971 szkolił się jako inżynier pokładowy drugiej (rezerwowej) załogi w ramach programu 2. wyprawy na DOS-1 wraz z Aleksiejem Gubariewem i Anatolijem Woronowem.
08.1971 załoga została rozwiązana.
10.10.1971-07.1972 odbył bezpośrednie szkolenie do lotu na DOS-2 jako inżynier pokładowy czwartej (rezerwowej) załogi wraz z Piotrem Klimukiem.
25.10.1972-10.04.1973 odbył bezpośrednie szkolenie do lotu na DOS-3 jako inżynier pokładowy czwartej (rezerwowej) załogi wraz z Piotrem Klimukiem.
10.12.1973-31.05.1974 szkolił się do lotu na DOS-4 jako inżynier pokładowy 3. (rezerwowej) załogi wraz z Piotrem Klimukiem.
07.1974-12.1974 w związku z opóźnieniem w uruchomieniu DOS-4 (Salut-4) przeszedł szkolenie w ramach tego samego programu.
1974 przez dwa miesiące szkolił się w załodze razem z Władimirem Kowalonokiem.
01.1975-13.03.1975 szkolił się na stanowisko inżyniera pokładowego drugiej (zapasowej) załogi lotu na DOS-4 (Salut-4) z Piotrem Klimukiem.
05.04.1975 podczas lotu statku kosmicznego Sojuz-18-1 był rezerwowym inżynierem pokładowym statku.
14.04.1975-12.05.1975 odbył szkolenie na stanowisko inżyniera pokładowego załogi głównej w trybie utrzymywania gotowości do lotu w ramach programu drugiej wyprawy (EO-2) na DOS-4.
24.05.1975-26.07.1975 odbył lot jako inżynier pokładowy statku kosmicznego Sojuz-18 i systemu operacyjnego Salut-4 (DOS-4) wraz z Piotrem Klimukiem.
Był to rekordowy radziecki lot kosmiczny (62d 23h 20m 08s).
05.01.1977-09.02.1979 był dowódcą korpusu kosmonautów Państwowego Biura Projektowego NPO Energia, pozostając instruktorem-kosmonautą testowym w 110. wydziale.
01.03.1982 został instruktorem-kosmonautą testowym w 291. wydziale.
1983-02.1984 kształcił się jako inżynier pokładowy załogi rezerwowej w ramach programu wyprawy wizytującej do DOS (Salut-7) wspólnie z Aleksandrem Wiktorienką, a do 11.1983 wspólnie z Rimantasem Stankieviciusem.
19.04.1985 został zastępcą kierownika 292. wydziału.
1988 rozpoczął szkolenie w ramach długoterminowego programu lotów na stacji kosmicznej Mir.
02.1989-09.1989 z Wiktorem Afanasjewem i Rimantasem Stankievičiusem szkolił się na inżyniera pokładowego załogi rezerwowej lotu na stację kosmiczną Mir.
09.1989-02.1990 szkolił się jako inżynier pokładowy dla załogi rezerwowej statku kosmicznego Sojuz TM-9 w ramach programu 6. głównej wyprawy (EO-6) na stację kosmiczną Mir z Wiktorem Afanasiewem.
03.1990 trenował jako inżynier pokładowy dla załogi rezerwowej statku kosmicznego Sojuz TM-10 w ramach programu 7. głównej wyprawy (EO-7) na stacje kosmiczną Mir z Wiktorem Afanasiewem.
12.06.1990 decyzją MMC nałożono na niego limit wieku, w związku z czym został usunięty ze szkolenia na długotrwały lot i zastąpiony w załodze przez inżyniera pokładowego załogi rezerwowej Musę Manarowa.
30.12.1993 został zwolniony z NPO Energia i korpusu kosmonautów w związku z przeniesieniem do pracy w Dumie Państwowej Federacji Rosyjskiej.
17.12.1995 został wybrany do Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej II kadencji.
Był członkiem Komisji Spraw Międzynarodowych i przewodniczącym Komisji Akredytacyjnej.
Pracował w komisji Zgromadzenia Międzyparlamentarnego Państw Członkowskich WNP ds. polityki zagranicznej.
12.1999 został wybrany do Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej III kadencji.
Członek frakcji Partii Komunistycznej.
08.12.2003 został wybrany na zastępcę Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej IV kadencji, wybrany w okręgu wyborczym 039 (Apsheronsky) Terytorium Krasnodarskiego.
Członek frakcji Partii Komunistycznej.
Członek Komisji Dumy Państwowej ds. Międzynarodowych oraz Komisji Dumy Państwowej ds. Mandatów i Zagadnień Etyki Zastępców.
12.2007 kandydował na posła do Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej V kadencji z listy Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej, grupa regionalna nr 43 (obwód kałuski).
Mimo że partia przekroczyła barierę 5%, zajmując 1. miejsce na liście ugrupowania regionalnego, nie była uwzględniana w liczbie posłów przy podziale mandatów poselskich.
Wykonał 28 skoków ze spadochronem i ma na koncie 14 godzin lotu na samolocie Jak-18 z instruktorem w 4. Aeroklubie Moskiewskim.
Autor ponad 200 publikacji naukowych, 6 wynalazków i jednego odkrycia.
Lata 70.–80. był gospodarzem programu telewizyjnego „Człowiek. Ziemia. Wszechświat".
Autor książki „Dziennik ponad chmurami” («Дневник над облаками» (1977).
Jeden ze współautorów książki „Kosmonautyka i eksperyment naukowy. Problemy metodologiczne” («Космонавтика и научный эксперимент. Проблемы методологии» 1979) .
05.04.2010 pułkownik rezerwy Witalij Iwanowicz Siewastjanow zmarł w wieku 74 lat wskutek białaczki.
http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/sevastiyanov_vitali.htmhttp://www.astronautix.com/s/sevastyanov.htmlhttps://www.worldspaceflight.com/bios/s/sevastyanov-v.phphttps://mek.kosmo.cz/bio/rusko/00047.htmhttps://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/sevastjanov-vitalij-ivanovic.htmlhttps://www.astronaut.ru/crossroad/047.htmhttps://www.april12.eu/russcosm/sevastianov48ru.htmlhttps://en.wikipedia.org/wiki/Vitaly_SevastyanovСевастьянов, Виталий Ивановичhttps://pl.wikipedia.org/wiki/Andrijan_Niko%C5%82ajewhttps://tass.ru/encyclopedia/person/sevastyanov-vitaliy-ivanovichhttp://www.immun.ru/svsnekr/https://warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=838https://forum.novosti-kosmonavtiki.ru/index.php/topic,10717.0.htmlhttp://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/sevastianov.htmlYT
https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=1559.msg59295#msg59295https://twitter.com/ASE_Astronauts/status/1810437508464881803/