Kenneth Stanley Reightler Jr. został wyselekcjonowany w ramach
NASA grupa 12 (1987).
Jest 255. człowiekiem w kosmosie.
Odbył 2 loty kosmiczne, jako pilot, które trwały łącznie 13d 15h 36m 59s:
12.09.1991-18.09.1991
STS-48 Discovery/F-13 005:08:27:37
03.02.1994-11.02.1994
STS-60 Discovery/F-18 008:07:09:22
24.03.1951 urodził się w bazie lotniczej marynarki wojennej Patuxent River w stanie Maryland
06.1973 ukończył
United States Naval Academy, uzyskując tytuł licencjata w dziedzinie inżynierii lotniczej.
1973 rozpoczął szkolenie lotnicze w bazie lotniczej
Naval Air Station w Corpus Christi w Teksasie.
08.1974 został lotnikiem marynarki wojennej.
Po przeszkoleniu na samolot P-3C Orion został przydzielony do
Patrol Squadron Sixteen w Jacksonville na Florydzie, gdzie pełnił funkcję kierownika lotów i dowódcy samolotu patrolowego.
Brał udział w misjach do bazy lotniczej Keflavik na Islandii i bazy lotniczej Sigonella na Sycylii.
1978 ukończył
US Naval Test Pilot School w Patuxent River.
Po ukończeniu studiów pozostał w
Naval Air Test Center w Patuxent River, gdzie pełnił funkcję testego i oficera projektowego w ramach szeregu różnych programów testowych samolotów
P-3 Orion,
S-3 Viking i
T-39 Sabre.
Następnie przeniesiono go z powrotem do
US Naval Test Pilot School, gdzie był instruktorem lotów testowych i oficerem bezpieczeństwa, latając na samolotach P-3, T-39,
TA-7,
T-2 Buckeye i
OV-1 Mohawk.
06.1981 został oficerem łączności na lotniskowcu
USS Dwight D. Eisenhower (CVN-69), gdzie również pilotował samoloty
C-1A i pełnił funkcję tymczasowego oficera ochrony.
Brał udział w dwóch misjach lotniskowców na Morzu Śródziemnym.
07.1984 uzyskał tytuł magistra w zakresie zarządzania systemami na
University of Southern California.
12.1984 uzyskał tytuł magistra nauk o lotnictwie w
Naval Postgraduate School w Monterrey.
Początek 1985 ukończył szkolenie konwersyjne na samolocie
F/A-18 Hornet w Strike Fighter Squadron 125 (VFA-125) w bazie lotniczej marynarki wojennej Lemoore w Kalifornii.
03.1985 został przeniesiony z powrotem do
US Naval Test Pilot School, gdzie pełnił funkcję starszego instruktora lotów w zakresie systemów lotniczych, a później głównego instruktora.
1985 aplikował do
NASA grupa 11.
Był jednym z 59. finalistów zaproszonych do Houston na badania lekarskie.
08.1987 został przyjęty do
NASA grupa 12 w charakterze pilota.
08.1988 po ukończeniu szkolenia podstawowego uzyskał kwalifikacje pilota wahadłowca i został przydzielony do Biura Astronautów NASA.
Głównym ładunkiem użytecznym misji STS-48 Discovery był
UARS (Upper Atmosphere Research Satellite) przeznaczony do badania wpływu człowieka na planetę atmosfery i jej warstwy ozonowej.
Załoga wykonała pierwszy manewr unikania kolizji (COLA).
Wahadłowiec przeleciał w bezpiecznej odległości od satelity
Kosmos 955, który został wystrzelony 20.09.1977.
Misja
STS-60 Discovery była pierwszą z dziesięciu z udziałem
rosyjskiego kosmonauty.
Głównymi ładunkami były moduł ciśnieniowy SPACEHAB-2 i platforma satelitarna WSF-1 (Wake Shield Facility-1)
której nie udało się wysłać do autonomicznego lotu.
Rozmieszczono dwa ładunki GAS.
Były to ODERACS (Orbital Debris Radar Calibration Spheres), zestaw sześciu sfer o rozmiarach od 5 do 15 cm, zaprojektowanych w celu pomocy w kalibracji ogólnoświatowych systemów śledzenia radarowego, oraz BREMSAT Uniwersytetu w Bremie, który mierzył warunki, takie jak wpływ przyspieszenia na satelity.
Pełnił różne funkcje, w tym szefa
Space Station Branch, szefa
Mission Support Branch i CAPCOM.
Był głównym astronautą ds. rozwoju oprogramowania lotniczego i systemów komputerowych.
Przedstawiciel
Flight Crew Operations Directorate w
Shuttle Program Requirements Control Board.
Weather Coordinator dla startów i lądowań wahadłowców kosmicznych.
Astronaut Office w zakresie wznoszenia, wejścia i przerwania lotu wahadłowców.
07.1995 odszedł z NASA
1995 Reightler odszedł z
U.S. Navy w stopniu kapitana i rozpoczął pracę w Lockheed Martin w Houston w Teksasie.
Był odpowiedzialny za zarządzanie programami inżynieryjnymi, naukowymi, komunikacyjnymi i operacyjnymi, świadcząc usługi techniczne dla NASA.
1996 awansował na stanowisko wiceprezesa.
2001 roku awansował na stanowisko starszego wiceprezesa Lockheed Martin Space Operations (LMSO), odpowiedzialnego za codzienną działalność firmy.
2004 awansował na stanowisko prezesa LMSO w Greenbelt w stanie Maryland.
2006 po wygraniu kontraktu na
Orion/Crew Exploration Vehicle, Reightler dołączył do
Lockheed Martin Space Systems Company jako wiceprezes
NASA Program Integration.
Jego nalot wynosi ponad 4700 godzin na ponad 60 typach samolotów.
https://www.nasa.gov/wp-content/uploads/2023/06/reightler-bio-current-reightle.pdfhttp://www.spacefacts.de/bios/astronauts/english/reightler_kenneth.htmhttp://www.astronautix.com/r/reightler.htmlhttps://www.worldspaceflight.com/bios/r/reightler-k.phphttps://mek.kosmo.cz/bio/usa/00255.htmhttps://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/reightler-jr-kenneth-stanley.htmlhttps://www.astronaut.ru/index/in_pers/13_147.htmhttps://www.april12.eu/usaastron/reightler255en.htmlhttps://en.wikipedia.org/wiki/Kenneth_S._Reightler_Jr.
https://fr.wikipedia.org/wiki/Kenneth_S._Reightler,_Jr.
http://www.autogramy.cz/index.php?category=show&id=6987&lang=en#HappyBirthday to ASE Life Member Ken Reightler, Jr., who flew to space twice in 1991 and 1994 (STS-48 and STS-60)!
https://twitter.com/ASE_Astronauts/status/1904232074262749525