płk prof. dr hab. med. Krzysztof Stanisław KlukowskiKomendant WIML 1997-2002
https://www.wiml.waw.pl/pl/plk-prof-dr-hab-med-krzysztof-stanislaw-klukowskiJubileusz Profesora Krzysztofa Klukowskiego GŁOS AKADEMICKI 10/2015
30 września br. jubileusz 70. urodzin obchodził prof. dr hab. n. med. Krzysztof Stanisław Klukowski – pracownik Instytutu Optoelektroniki Wojskowej Akademii Technicznej. (...)
https://ioe.wat.edu.pl/wp-content/uploads/2021/09/ga235_23.pdfprof. dr hab. Krzysztof Klukowski26 września 2013 r.
Prof. dr hab. Krzysztof Klukowski ukończył w 1968 roku Wojskową Akademię Medyczną w Łodzi, a w 1971 roku Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie. W 1974 roku uzyskał w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej w Warszawie stopień naukowy doktora nauk medycznych, a w 1984 doktora habilitowanego nauk medycznych. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1994 roku. (...)
W latach 1987-1989 oraz od 1996 prof. Krzysztof Klukowski był członkiem Komitetu Badań Kosmicznych i Satelitarnych PAN (od 1997 przewodniczącym Komisji Biologii i Medycyny Kosmicznej), a w latach 1987-1993 członkiem Komitetu Nauk o Kulturze Fizycznej PAN. Od 2003 roku jest Wiceprzewodniczącym Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej PAN. (...)
https://centrumhistorii.awf.wroc.pl/doctors/prof-dr-hab-krzysztof-klukowski/Na drugim etapie było 17., ale 1. się wycofał i nie brał udziału w procesie selekcji medycznej ( III etap).30. ROCZNICA LOTU POLAKA W KOSMOSKrzysztof KLUKOWSKI
REMINISCENCJE ZWIĄZANE Z 30-LECIEM LOTU PIERWSZEGO POLAKA W KOSMOS
(...) Na etapie wstępnym specjaliści Głównej Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej WIML dokonali analizy akt lotniczo-lekarskich pilotów latających na samolotach naddźwiękowych uwzględniając brak istotnych zastrzeżeń zdrowotnych, pozytywne charakterystyki lotniczo-lekarskie sporządzone przez lekarzy lotniczych i dowódców jednostek, wybierając 71 kandydatów.
Po szczegółowej analizie stanu z lotem kosmicznym wybrano do dalszych badań kwalifikacyjnych 16 pilotów.
Chcąc dokonać obiektywnej oceny stanu zdrowia, postanowiono przygotowania wstępne i badania kwalifikacyjne kandydatów przeprowadzić w warunkach stacjonarnych, wykorzystując wojskowe ośrodki szkoleniowo-kondycyjne (Mrągowo, Zakopane) oraz bazę WIML.
W ramach treningów specjalnych zorganizowano dwa dwutygodniowe turnusy opracowując program szkolenia oparty na ustalonych wymaganiach psychofizycznych stawianych kandydatom na kosmonautów [3]. Powyższe pobyty i treningi w WOSzK miały za zadanie poprawę sprawności i wydolności fizycznej, z uwzględnieniem treningu narządu przedsionkowego oraz ćwiczeń gimnastycznych z odwrotnym położeniem ciała – tilt-up (przekrwienie głowy). W większości zajęć stosowano zasadę indywidualności ćwiczeń i obciążeń treningowych, zwłaszcza w zakresie treningu narządu przedsionkowego oraz kształtowania koordynacji i orientacji przestrzennej. W czwartym tygodniu zajęć zmniejszono intensywność treningu siłowego, wprowadzając więcej zajęć rekreacyjnych (gry sportowe, pływanie) oraz prowadząc turystykę górską na trasach o mniejszym stopniu trudności. Podczas treningów kandydaci codziennie poddawani byli obserwacjom lekarskim (pomiar tętna, ciśnienia tętniczego i temperatury ciała) oraz okresowej kontroli masy ciała.
Niezależnie od prowadzonych treningów w pierwszym tygodniu zajęć (WOSzK Mrągowo) zostały przeprowadzone pogłębione badania psychologiczne (płk doc. dr hab. Romuald Błoszczyński). Powyższe badania uwzględniały: odporność emocjonalną na sytuacje zagrożenia (katapulta treningowa UTKZ), wydolność umysłową, tempo pracy umysłowej, procesy spostrzegania i uwagi oraz wybrane cechy osobowości. Szczególną uwagę zwracano na problemy motywacji związane z gotowością do uczestniczenia w przyszłym locie kosmicznym.
W kolejnym etapie przygotowań (WIML) kontynuowano treningi specjalne narządu przedsionkowego, treningi w wirówce przeciążeniowej w osi Gx (symulujące start rakiety) oraz wykonano szereg badań specjalistycznych. Dotyczyły one określania tolerancji na przyśpieszenia +Gz (program czasowy i liniowy), określenia tolerancji na niedotlenienie (KNC 7500 m n.p.m. oraz test na bieżni ruchomej – 2000 m), badano dynamiczną ostrość wzroku oraz określano wrażliwość narządu przedsionkowego. Przeprowadzono również szereg testów klinicznych (np. gastrofiberoskopia, rektoskopia, statokinezjometria) oraz psychologicznych (koordynacja wzrokowo-ruchowa, czasy reakcji, reaktywność emocjonalna, cechy osobowości). Te ostatnie badania miały na celu wyłonienie kandydatów o bardzo niskim poziomie niepokoju, zrównoważonych emocjonalnie i o osobowości ekstrawertywnycznej. Na tej podstawie w dalszej selekcji pozostali kandydaci, którzy niezależnie od wysokich walorów zdrowotnych i ponadprzeciętnej tolerancji fizycznych czynników lotu (ryc. 3) reprezentowali wysoki poziom sprawności intelektualnej i percepcyjnej, wysoką odporność na długotrwałą pracę umysłową, stałość uwagi dowolnej oraz właściwą jej podzielność i przerzutność a także sprawną pamięć operacyjną [1].
Po wspólnym posiedzeniu (konsultacjach medycznych specjalistów z Gwiezdnego Miasteczka i WIML) (ryc. 4) do dalszych badań wyłoniono spośród 10 kandydatów – 4 najlepszych, którzy dalsze badania kwalifikacyjne mieli przejść w Centrum Przygotowań Kosmicznych (ZSRR)[5].
Wątek: Czesław Pazur (23.07.1941-14.09.2009) (Przeczytany 254 razy)