RM Mullane - 10.09.1945

[Orionid]

Jest 5. i ostatnim byłym amerykańskim astronautą, obchodzącym w tym roku 80. urodziny.
W ciągu 66. miesięcy wykonał 3 loty kosmiczne.
Był przydzielony do załogi wahadłowca, który miał wystartować z Vandenberg AFB.

Pierwszy start trzeciego wahadłowca kosmicznego.
Załoga początkowo miała wykonać inną misję.
Trzy satelity telekomunikacyjne firmy Hughes na pokładzie.
Ładunek OAST-1 był największą konstrukcją rozłożoną z załogowego statku kosmicznego.
Pierwszy komercyjny specjalista ładunku.
Druga Amerykanka w kosmosie.
Pierwszy lot małżonka pierwszej astronautki NASA.

Trzeci lot wahadłowca dla Pentagonu.
Pierwsza misja wojskowa bez astronauty MSE.
Niepotwierdzony EVA , podczas którego miało dojść do naprawy satelity Lacrosse.

Szósty lot wahadłowca dla Pentagonu.
Czwarta misja wojskowa bez astronauty MSE.
Rozmieszczenie satelity rozpoznawczego KH-12.

Richard Michael Mullane został wyselekcjonowany w ramach NASA grupa 8 (1978).

Jest 147. człowiekiem w kosmosie.

Odbył 3 loty kosmiczne, które trwały łącznie 14d 20h 20m 00s:

30.08.1984-05.09.1984 STS-41D Discovery/F-1 006:00:56:04
02.12.1988-06.12.1988 STS-27 Atlantis/F-3 004:09:05:34
28.02.1990-04.03.1990 STS-36 Atlantis/F-6 004:10:18:22

10.09.1945 urodził się w Wichita Falls w Teksasie.

1963 ukończył St. Pius X Catholic High School.

1967 ukończył United States Military Academy w West Point, uzyskując tytuł licencjata z inżynierii wojskowej.

01.1969-11.1969 służył w Wietnamie w Tan Son Nhut Air Base jako dowódca-operator taktycznego samolotu rozpoznawczego RF-4C.
Wykonał 150 lotów bojowych.

Potem służył w Wielkiej Brytanii przez cztery lata.

1975 uzyskał tytuł magistra inżynierii lotniczej w Air Force Institute of Technology.

07.1976 ukończył USAF Flight Test Engineering Course w Edwards AFB w Kalifornii, po czym służył jako dowódca-operator w 3246th Test Wing w Eglin AFB na Florydzie.

08.1979 po ukończeniu szkolenia podstawowego został przydzielony do Biura Astronautów jako specjalista misji.

Misja Discovery STS-41D była inauguracyjnym lotem trzeciego wahadłowca.

Dowodził nią Henry Warren 'Hank' Hartsfield, Jr. , który był pilotem ostatniej misji testowej wahadłowca Columbia.

Charles Walker odbył lot kosmiczny jako pierwszy komercyjny specjalista ładunku.

Został on nazwany głównie na cześć HMS Discovery kapitana Jamesa Cooka , ale także było to nawiązanie do statków dowodzonych przez Henry'ego Hudsona w celu poszukiwania Przejścia Północno-Zachodniego, przez George'a Naresa w celu dotarcia do Bieguna Północnego i przez Roberta Falcona Scotta w celu podboju Antarktydy.

Wahadłowiec wystartował przy czwartej próbie.

Zamiast satelity TDRS załoga rozmieściła 3 satelity telekomunikacyjne:
SBS-4 dla Satellite Business Systems ,
Telstar 302 dla Telesat of Canada,
Syncom IV-2 ( Leasat-2) , satelity firmy Hughes , wydzierżawionego Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych.

Wszystkie trzy były satelitami firmy Hughes.

Leasat-2 był pierwszym dużym satelitą telekomunikacyjnym zaprojektowanym specjalnie do wyniesienia na orbitę z wahadłowca kosmicznego.

Kolejnym ładunkiem był panel słoneczny OAST -1 (Office of Application and Space Technology-1).
W formie złożonej pakiet miał grubość 180 mm.
Po rozłożeniu w ładowni wahadłowca OAST -1 miał rozmiary 4m x 31m i grubość 180 mm.

Panel zawierał wiele różnych typów eksperymentalnych ogniw słonecznych i był kilkakrotnie rozkładany do pełnej wysokości.
Była to największa konstrukcja, jaką kiedykolwiek rozłożono z załogowego statku kosmicznego.
https://www.citizen.co.za/south-coast-herald/uncategorized/2018/08/30/august-30-day-world-history-briefly/

Mullane został następnie przydzielony do STS 62A, pierwszej misji wahadłowca zaplanowanej do startu z Vandenberg Air Force Base.

15.09.1987 w komunikacie prasowym NASA 87-043 ogłoszono jego przydział na stanowisko specjalisty misji w załodze wahadłowca STS-27 Atlantis.

Był to trzeci lot wahadłowca dedykowany Departamentowi Obrony.

Załoga pomyślnie rozmieściła satelitę rozpoznawczego Lacrosse (USA-34) dla NRO (National Reconnaissance Office) i CIA (Central Intelligence Agency).
Pojawiły się nieoficjalne doniesienia, że satelita uległ awarii po rozmieszczeniu.
Atlantis miał ponownie spotkać się z satelitą, a załoga naprawić ładunek.
To sugerowałoby EVA Jerry'ego Rossa i/lub Williama Shepherda.
Potwierdzenie tego spaceru kosmicznego nie zostało udzielone do dziś.

Misja STS-36 Atlantis była szóstym lotem wahadłowca dedykowanym Departamentowi Obrony.

Trajektoria startu była unikalna dla tego lotu i pozwoliła misji osiągnąć nachylenie orbity 62° (typowe maksymalne nachylenie dla lotu wahadłowca wynosiło 57°, pierwotnie start miał się odbyć z Vandenberg AFB) wymaganej dla rozmieszczenia ładunku.

Była to czwarta misja wojskowa bez MSE wśród członków załogi.

Głównym celem było umieszczenie satelity rozpoznawczego AFP-731 (KH-12; USA-53) z wykorzystaniem w pełni cyfrowego systemu obrazowania do przesyłania obrazów.
Uważa się, że satelity KH-11 przypominają rozmiarem i kształtem HST, ponieważ były transportowane w podobnych kontenerach i miały porównywalne średnice zwierciadeł głównych.
USA-53, nazywany „Misty”, był krótko śledzony przez amatorskich obserwatorów satelitarnych w 10.1990 i 11.1990.

Zakładając, że zwierciadło ma średnicę 2,4 m, teoretyczna rozdzielczość naziemna bez degradacji atmosferycznej i 50% MTF (Modulation Transfer Function) wyniosłaby około 15 cm.
Rozdzielczość operacyjna byłaby gorsza ze względu na wpływ atmosfery.

09.1990 opuścił korpus astronautów.

09.1990 przeszedł na emeryturę z Sił Powietrznych w randze pułkownika.

Zaczął prowadzić działalność jako mówca i pisarz.

06.1993 wydał swoją pierwszą książkę „Red Sky, A Novel of Love, Space, & War”.

01.2006 ukazała się jego kolejna książka, „Riding Rockets: The Outrageous Tales of a Space Shuttle Astronaut”.

23.07.2010 wspiął się na Kilimandżaro.

https://www.nasa.gov/sites/default/files/atoms/files/mullane_richard.pdf

http://www.spacefacts.de/bios/astronauts/english/mullane_richard.htm
http://www.astronautix.com/m/mullane.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/m/mullane-r.php

https://mek.kosmo.cz/bio/usa/00146.htm
http://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/mullane-richard-michael.html
https://www.astronaut.ru/crossroad/145.htm
https://www.april12.eu/usaastron/mullane147ru.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Mike_Mullane
https://it.wikipedia.org/wiki/Richard_Mullane

https://mikemullane.com/

https://historycollection.jsc.nasa.gov/JSCHistoryPortal/history/oral_histories/MullaneRM/MullaneRM_1-24-03.htm

NASA Beach House History Video.mp4
Mike Mullane 12.07.2011


Mike Mullane | Space Shuttle Astronaut | Keynote Speaker | SpeakInc


2023 https://x.com/spacemen1969/status/1700752211176042909
2023 https://x.com/ASE_Astronauts/status/1700947343539925465
2024 https://x.com/spacemen1969/status/1833264871082770486

Stephane SEBILE @spacemen1969 12:03 AM · Sep 10, 2025
10 septembre
Joyeux anniversaire (80) à Richard ''Mike'' Mullane 🎂🎂🎂
(un des astronautes les plus atypiques de la NASA - il ne pratique pas la langue de bois - avec 3 missions spatiales : STS-41D / 27 / 38 soit 14 jours 20 heures 20 minutes dans l'espace)

https://twitter.com/spacemen1969/status/1965536443280871492

Association of Space Explorers @ASE_Astronauts 8:02 PM · Sep 10, 2024
#HappyBirthday to ASE Life Member Mike Mullane, who flew to space three times between 1984 and 1990 (STS-41-D, STS-27, and STS-36)!

https://twitter.com/ASE_Astronauts/status/1833566629319303606

[Orionid]

Przegląd misji wahadłowców dla DoD.
Astronauta brał udział w 3. takim locie i 1. dla DoD po katastrofie Challengera.

The Shuttle's next military mission was put on hold after the Challenger disaster, but it was carried out by Atlantis between 2 and 7 December 1988. The mission was highly classified, so most details are not releasable. The mission was commanded by Navy Commander Robert L. Gibson, and the orbiter was piloted by Air Force Colonel Guy S. Gardner. The mission specialists were Air Force Colonel Richard M. Mullane, Air Force Lt. Colonel Jerry L. Ross and Navy Commander William M. Shepherd. Though the countdown was picked up at 0230Z on December 1st, upper level wind shear effects delayed the launch until December 2nd. The countdown was picked up again on December 2nd, but a problem with a ground feed liquid oxygen valve required a 50-minute unscheduled hold at T minus 180 minutes. Wind shear problems forced another delay at T minus nine minutes for an additional 99 minutes, but the final unscheduled hold (at T minus 31 seconds) only lasted 71 seconds. Atlantis lifted off Pad 39B at 1430:34Z on December 2nd. The Shuttle landed at Edwards Air Force Base at 2336:11Z on 6 December 1988.93

https://spp.fas.org/military/program/cape/cape2-9.htm