Autor Wątek: Sojuz MS-29  (Przeczytany 7336 razy)

0 użytkowników i 4 Gości przegląda ten wątek.

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Sojuz MS-29
« dnia: Września 16, 2025, 09:44 »
Za 272 dni zaplanowany jest start dwudziestego dziewiątego cyfrowego statku serii Sojuz MS - Sojuz MS-29.
Nosić on będzie numer №760.
W grafiku lotów do MSK nosi oznaczenie 75S.

Będzie to już 153. start załogowy statku Sojuz o ponad 50 letniej historii.

21.08.2024 Międzyresortowa Komisja ds. Wyboru Kosmonautów zatwierdziła składy załóg głównych i rezerwowych.
W skład załogi głównej weszli kosmonauci Roskosmosu:
Piotr Dubrow , Siergiej Korsakow i Anna Kikina.

07.02.2025 pojawiła się informacja o mianowaniu kosmonautki Roskosmosu Anny Kikiny na stanowisko inżyniera pokładowego nr 1 w głównej załodze statku kosmicznego Sojuz MS-29 i Ekspedycji 75, a astronauty NASA Anila Madhavana Samoilenko Menona na miejsce kosmonauty Roskosmosu Siergieja Korsakowa.

Załoga o kryptonimie radiowym Tigris:


Średnia wieku załogi wynosi 46,00 l.

Załoga jest rezerwową dla Sojuza MS-28

Wątki załogantów
PWD    https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=5226.msg181637#msg181637
AJK      https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=5780.msg190571#msg190571
AMSM  https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=6960.msg206997#msg206997
« Ostatnia zmiana: Października 28, 2026, 07:44 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #1 dnia: Września 16, 2025, 09:51 »
1) Załoga odbyła trening przetrwania (lądowanie na terenie zalesionym i bagiennym w warunkach zimowych).

«Выжили» в лесу и эвакуировали «раненого» товарища: у космонавтов Петра Дуброва, Анны Кикиной и астронавта Анила Менона завершилась автономная тренировка
31 января 2025



Cytuj
На завершающем этапе тренировки по решению испытательно-тренировочной  бригады в составе инструкторов, врачей, психологов и других специалистов ЦПК  Анне выпала роль «пострадавшего» члена экипажа. По сценарию она получила «травму» – подозрение на перелом правой ноги. При таком диагнозе самостоятельное передвижение невозможно, поэтому, после оказания экстренной помощи, остальные члены экипажа приняли решение эвакуировать Анну на носилках, которые они сделали из подручных материалов. Спасательная операция прошла благополучно, и в итоге астронавту Анилу Менону доверили подачу сигнала спасателям с использованием пиросигнального средства.
https://www.gctc.ru/main.php?id=6991

2) 11.02.2025 Anna Kikina i Piotr Dubrow spędzili pierwszą połowę dnia w wodzie.
Kosmonauci ćwiczyli standardowe procedury EVA podczas szkolenia w hydrolaboratorium.
Do typowych zadań należą m.in. otwieranie i zamykanie włazów, przemieszczanie operatorów wzdłuż poręczy na zewnętrznej powierzchni ISS, transport przedmiotów o różnych rozmiarach i wadze oraz prace na powierzchni stacji.

Вспомнить всё! У космонавтов Анны Кикиной и Петра Дуброва состоялась тренировка в гидролаборатории
11 февраля 2025



https://www.gctc.ru/main.php?id=7006

3) Pierwsza kompleksowa sesja szkoleniowa załogi:
Załoga wykonała wszystkie etapy „lotu” na ISS: przygotowania przed startem, wystrzelenie załogowego statku transportowego na orbitę, podejście do lądowania, zacumowanie i dokowanie do stacji.

Ćwiczono sytuacje awaryjne.
Na przykład problemy z komunikacją.
Odbiornik radiowy lub wewnętrzny interkom mogą ulec awarii.
Innym częstym przypadkiem awaryjnym, który instruktorzy symulują podczas szkolenia, jest awaria systemu podtrzymywania życia statku kosmicznego: wkład absorpcyjny odpowiedzialny za pochłanianie dwutlenku węgla, system wentylacji i jednostka oczyszczania atmosfery mogą ulec awarii.
Ważne jest, aby załoga szybko zidentyfikowała problem, zgłosiła go na Ziemię i, jeśli to możliwe, jak najszybciej go rozwiązała.

Jedna z sytuacji awaryjnych, którą instruktor przedstawił załodze, dotyczyła systemu radiowego Kurs – nie udało mu się namierzyć sygnału ISS.
Ponadto, podczas szkolenia, lustro celownicze specjalnego systemu używanego przez załogę do monitorowania zbliżania się statku kosmicznego i dokowania do stacji nie zmieniło swojego położenia.
W związku z tym załoga musiała prowadzić cały wizualny monitoring procesu za pomocą kamer wideo.

Wystąpiła również nietypowa sytuacja z silnikiem dokująco-orientacyjnym statku, która doprowadziła do częściowej awarii.
Załoga musiała ustalić charakter problemu i jego możliwe przyczyny.

Первая комплексная тренировка экипажа: космонавты Пётр Дубров, Анна Кикина и астронавт Анил Менон совместно управляли кораблём «Союз»
25 февраля 2025



https://www.gctc.ru/main.php?id=7024

4) Załoga rezerwowa ISS-74 ukończyła serię ćwiczeń reagowania kryzysowego z wykorzystaniem symulatorów na rosyjskim segmencie ISS (ISS RS) oraz na załogowym statku transportowym Sojuz.
Kosmonauci Piotr Dubrow i Anna Kikina oraz astronauta NASA Anil Menon ćwiczyli wspólne działania w przypadku pożaru, dekompresji i wycieku amoniaku na „stacji”.

Podczas kolejnej sesji szkoleniowej doszło do dekompresji w Wielofunkcyjnym Module Laboratoryjnym (MLM).
Po usunięciu wycieku, Piotr Dubrow, Anna Kikina i Anil Menon ćwiczyli radzenie sobie z fałszywym alarmem z czujnika dymu, po czym natknęli się na kolejny wyciek amoniaku.
Tym razem złagodzenie skutków wypadku było niemożliwe, więc załoga weszła na pokład statku kosmicznego Sojuz i rozpoczęła przygotowania do opuszczenia „stacji”.

Ponieważ amoniak jest niebezpieczny dla zdrowia ludzkiego, uczestnicy ćwiczeń zakładali respiratory.
Następnie, przygotowując się do dekompresji „statku”, załoga zakładała skafandry kosmiczne.
Był to dość pracochłonny proces: Piotr Dubrow, Anna Kikina i Anil Menon, nie zdejmując respiratorów, najpierw założyli skafandry do pasa, przewlekli ręce przez rękawy i dopiero na ostatnim etapie, wstrzymując oddech, na krótko zdjęli respiratory, aby dokończyć procedurę.
Następnie założyli je ponownie i dokończyli zakładanie skafandrów. Było to niemożliwe bez wzajemnej pomocy.

Podobnie, trzecia sesja szkoleniowa w zakresie reagowania kryzysowego na ISS RS zakończyła się opuszczeniem „stacji”.
Tym razem kosmonauci i astronauci nie byli w stanie ugasić „pożaru”, który według scenariusza miał miejsce w MRM-1 (Minimodule Badawczym).
Ponieważ statek ratunkowy był zadokowany do tego modułu, załoga nie miała innego wyjścia, jak tylko pilnie wrócić na Ziemię.

Czynności Piotra Dubrowa, Anny Kikiny i Anila Menona były w dużej mierze podobne do tych, które wykonali poprzedniego dnia.
Tym razem jednak kosmonauci i astronauci ćwiczyli korzystanie z masek przeciwgazowych, które również musieli założyć przed dekompresją skafandrów.
Praca z ochronnym sprzętem oddechowym wiąże się z pewnymi niuansami.
Na przykład, ważne jest, aby nie ściskać zbyt mocno torby z maską gazową, ponieważ może to spowodować problemy z oddychaniem.
Należy również zwrócić uwagę na specyfikę wkładu regeneracyjnego, który uwalnia tlen i ciepło podczas reakcji chemicznej.
Następnie załoga przygotowała „statek” i wykonała awaryjne zejście na Ziemię.

Пожар, выброс аммиака, разгерметизация: дублёры МКС-74 отработали действия при аварийных ситуациях
27 июня 2025






https://www.gctc.ru/main.php?id=7203

5)  Kosmonauci mają możliwość stworzenia idealnego menu, degustując różne potrawy i wystawiając im oceny. 10 punktów to superdanie, 8-9 punktów to smaczne, a 1-2 punkty przyznawane są potrawom, które nie przypadły kosmonautom do gustu.
Niskie oceny zdarzają się rzadko, ponieważ specjaliści usuwają z menu dania, które nie podobają się kosmonautom.

Космическое меню: как его составляют и что едят космонавты на МКС?
13 августа 2025


https://www.gctc.ru/main.php?id=7251


6) Piotr Dubrow i Anna Kikina, rosyjscy członkowie załogi rezerwowej misji ISS-74, odbyli trening w laboratorium wodnym, mający na celu przećwiczenie określonych operacji związanych z pracami poza statkiem kosmicznym (EVA).

W ramach ekspedycji ISS-74 zaplanowano WKD-66 i WKD-67.

W ramach realizacji rosyjskiego programu naukowego przewidziano przeprowadzenie eksperymentu kosmicznego „Słońce-Teraherc”.
Eksperyment ten ma na celu rejestrację promieniowania elektromagnetycznego Słońca w paśmie terahercowym w celu zbadania procesów przyspieszania i oddziaływania cząstek naładowanych w atmosferze słonecznej.

„Głównym zadaniem WKD-66 jest zainstalowanie na module serwisowym o dużej średnicy aparatury, która będzie rejestrować promieniowanie elektromagnetyczne w paśmie terahercowym.
Podczas ćwiczeń należało wynieść ten sprzęt z komory śluzowej, zdemontować teleskop i zamontować w jego miejsce wspomniane urządzenia, a także specjalny adapter oraz podłączyć przewody elektryczne.

Ponadto kosmonauci zrealizowali główne zadanie WKD-67: wymienili panel regulatora przepływu cieczy w bloku funkcjonalno-ładunkowym (FGB) „Zaria”.
Ponadto podczas ćwiczeń kosmonauci wyczyścili iluminator wielofunkcyjnego modułu laboratoryjnego (MLM) „Nauka” oraz wykonali szereg innych zadań, które czekają Ekspedycję 74 podczas EVA” – powiedział Igor Tarasow, kierownik 1. laboratorium 30. działu Centrum Przygotowania Kosmonautów.

Według Anny Kikiny, ważną rolę w pomyślnym przeprowadzeniu czynności poza statkiem kosmicznym odgrywa dobre dopasowanie skafandra oraz umiejętność pracy w nim:

„Mankiety na rękach i nogach muszą być prawidłowo dopasowane, a rozmiar rękawic skafandra odgrywa istotną rolę.
Bardzo ważne jest odpowiednie zabezpieczenie rąk (dłoni, palców) oraz wcześniejsze przewidzenie, gdzie mogą pojawić się problemy po długotrwałym ucisku i tarciu wewnątrz rękawic.
W celu ochrony można wykonać nakładki, zastosować taśmy lub skorzystać z plastrów. Wszystkie te szczegóły omawiamy z wyprzedzeniem z naszymi specjalistami, którzy bardzo nam pomagają”.

Trening pod wodą poprzedziły zajęcia praktyczne, podczas których kosmonauci, instruktorzy i nurkowie ustalili obowiązki operatorów systemu WKD, trasy ich przemieszczania się po powierzchni stacji, miejsca mocowania sprzętu na jej zewnętrznej powierzchni, a także to, który z kosmonautów przenosi jakie urządzenia i w jakiej kolejności, oraz szereg innych czynności.

„Część czynności podczas treningu udało nam się wykonać w sposób bardziej ergonomiczny; ustaliliśmy, w jakiej kolejności najlepiej się przemieszczać oraz w którym punkcie na zewnętrznej stronie „stacji” należy się znajdować, aby praca przebiegała jak najskuteczniej”.

Grupa nurków również doskonale znała kolejność naszych działań. Działaliśmy jak zgrany zespół. Gdyby nie wzajemne zrozumienie, wszystko trwałoby dłużej, a tak reagowali błyskawicznie.
Pod wodą spędziliśmy 4 godziny i przez cały ten czas nie było żadnych przestojów, wszyscy pracowali zgranie – opowiedziała o wynikach treningu Anna Kikina.





Космонавты на тренировке установили аппаратуру для эксперимента «Солнце-Терагерц»
09 сентября 2025
https://www.gctc.ru/main.php?id=7284


7) 13/10.2025 Piotra Dubrow i Anna Kikina znakomicie zaliczyli trening egzaminacyjny z ręcznego sterowanego zejścia (RUS) na wirówce CF-18.
Symulator ten pozwala odtworzyć przeciążenia występujące podczas startu i wyniesienia rakiety oraz powrotu aparatu lądującego (ML) statku załogowego „Sojuz” na Ziemię.

Kosmonauci ćwiczą czynności związane z ręcznym sterowaniem lądowaniem w warstwie atmosferycznej podczas treningów pod okiem instruktorów.
Podczas treningu egzaminacyjnego każdy z rosyjskich członków załogi rezerwowej wykonał po 4 scenariusze: dwa statyczne i dwa dynamiczne.

Podczas egzaminacyjnego treningu z zakresu RUS Piotr Dubrow i Anna Kikina wykazali się wysokim poziomem przygotowania zawodowego, pomyślnie sprowadzili moduł lądowania na Ziemię do punktu docelowego we wszystkich trybach i otrzymali od komisji egzaminacyjnej oceny doskonałe.


«Приземлились» успешно: дублирующий экипаж МКС-74 сдал экзамен по ручному управляемому спуску
13 октября 2025
https://www.gctc.ru/main.php?id=7327


8 ) 22.10.2025 Piotr Dubrow i Anna Kikina oraz Anil Menon spędzili osiem godzin na pokładzie „stacji”.
Przeprowadzili oni sesję szkoleniową typu „Standardowy Dzień Lotu” (TPS) z wykorzystaniem symulatorów rosyjskiego segmentu (RS) Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, mającą na celu odwzorowanie typowego dnia pracy na orbicie.

Codzienna rutyna załogi opiera się na harmonogramie otrzymywanym z Ziemi, szczegółowo określającym każdą czynność godzina po godzinie.
Piotr Dubrow i Anna Kikina rozpoczęli poranek od inspekcji „stacji” i restartu pokładowego systemu komputerowego.
Następnie odbyła się konferencja z „Centrum Kontroli Misji” – w którego rolę wcielił się zespół instruktorów z Centrum Szkolenia Kosmonautów (CTC) – podczas której doprecyzowano plany na nadchodzący dzień.

W trakcie szkolenia kosmonauci wykonywali różnorodne zadania związane z utrzymaniem systemów rosyjskiego segmentu ISS.
Przeprowadzili m.in. naprawę systemu wytwarzania tlenu „Elektron” oraz przywrócili łączność z Ziemią, utraconą wcześniej na skutek awarii odbiornika.

Kolejną sytuacją odbiegającą od normy była awaria toalety; rosyjscy członkowie załogi z powodzeniem przywrócili sprawność systemu sanitarnego.
Kosmonauci zajęli się również potencjalnym zagrożeniem kolizją ze śmieciami kosmicznymi i przeprowadzili manewr korekty orbity „stacji”.

Podobnie jak podczas rzeczywistej misji na ISS, harmonogram załogi przewidywał czas na przeprowadzenie eksperymentów kosmicznych.
Jednym z nich był eksperyment medyczny, polegający na pobraniu danych z osobistego dozymetru „Pele” – urządzenia służącego do pomiaru poziomu promieniowania.
Piotr Dubrow i Anna Kikina zrealizowali także eksperyment „Neutron”, koncentrujący się na badaniu charakterystyki czasowej i energetycznej widma neutronów w przestrzeni okołoziemskiej, oraz eksperyment „Phagen”, którego celem było badanie mutacji terapeutycznych bakteriofagów poddanych warunkom lotu kosmicznego.
Ponadto kosmonauci przeprowadzili sesję łączności za pośrednictwem kanału radiowego dla krótkofalowców.

W harmonogramie szkolenia przewidziano również czas na posiłek.
Zadanie przygotowania jedzenia powierzono Anilowi ​​Menonowi, jednak podczas podgrzewania posiłku napotkał on nieoczekiwany problem.
„Na pokładzie członkowie załogi są klasyfikowani według poziomu kwalifikacji – jako specjaliści, operatorzy lub użytkownicy – ​​i na tej podstawie przydziela się im zadania.
Włączanie i wyłączanie systemu podgrzewania żywności nie należy do obowiązków astronauty, a konkretnie – »użytkownika«.
Anil Menon zastał system wyłączony.
Zgłosił to na Ziemię i otrzymał zalecenie skonsultowania się z rosyjskim członkiem załogi odpowiedzialnym za rosyjski segment stacji.
Piotr Dubrow włączył system, po czym Anil Menon podgrzał posiłek” – wyjaśnił Michaił Anacki, kierownik laboratorium szkolenia zintegrowanego dla rosyjskiego segmentu ISS w CPK.

Po przerwie na lunch Piotr Dubrow, Anna Kikina i Anil Menon wznowili wspólną pracę, nagrywając relację telewizyjną zgodnie z wytycznymi z Ziemi.

Podczas symulacji typowego dnia lotu wszyscy kosmonauci muszą zmierzyć się z obowiązkowym scenariuszem awaryjnym, co pozwala zweryfikować poprawność ich działań.
Tym razem sesja szkoleniowa zakończyła się symulacją wycieku amoniaku – substancji najbardziej toksycznej na stacji, szkodliwej dla układu oddechowego, błon śluzowych i skóry człowieka.

Amoniak występuje w stanie ciekłym w zewnętrznych obiegach systemu kontroli termicznej amerykańskiego segmentu ISS.
Jednak w przypadku przypadkowego uwolnienia tej substancji zagrożona jest atmosfera całej stacji, dlatego załoga musi znać procedury postępowania w takiej sytuacji odbiegającej od normy.

Piotr Dubrow, Anna Kikina i Anil Menon pomyślnie zidentyfikowali i rozwiązali symulowane sytuacje nietypowe oraz awaryjne, wykazując się doskonałą współpracą i uzyskując wysokie oceny.

24.10.2025 podstawowa załoga misji ISS-74 –  Siergiej Kud-Swierczkow i Siergiej Mikajew oraz Christopher Williams – weźmie udział w symulacji typowego dnia lotu.




Справились со сбоями в системах и «очистили» атмосферу от аммиака: как прошли типовые полётные сутки у дублирующего экипажа МКС-74?
22 октября 2025
https://www.gctc.ru/main.php?id=7344
« Ostatnia zmiana: Października 16, 2026, 03:39 wysłana przez Orionid »

Offline kanarkusmaximus

  • Administrator
  • *****
  • Wiadomości: 24266
  • Ja z tym nie mam nic wspólnego!
    • Kosmonauta.net
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #2 dnia: Września 16, 2025, 09:52 »
Dzięki za ten wątek! Jak dobrze kumam to także będzie przedłużona misja trwająca około 8 miesięcy?

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #3 dnia: Września 16, 2025, 10:11 »
Dzięki za ten wątek! Jak dobrze kumam to także będzie przedłużona misja trwająca około 8 miesięcy?
Tak. 8 miesięcy minie w połowie 02.2027.
Lądowanie ma nastąpić w 03.2027.
Dubrow zostanie 2. człowiekiem, który po drugim locie osiągnie drugi wynik pod względem nalotu dla dwóch pierwszych odbytych misji kosmicznych (ponad 600 dni).
« Ostatnia zmiana: Września 16, 2025, 11:18 wysłana przez Orionid »

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #3 dnia: Września 16, 2025, 10:11 »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #4 dnia: Kwietnia 29, 2026, 10:15 »
Oficjalne godło misji.
Cytuj
Ana Julia @anajuliabanlei 1:17 AM · Apr 29, 2026
Roscosmos presentó el emblema oficial de la misión Soyuz MS-29, prevista, como muy pronto, para mediados de septiembre rumbo a la ISS. La tripulación estará integrada por los cosmonautas Pyotr Dubrov, Anna Kikina y el astronauta de la NASA Anil Menon.
https://x.com/anajuliabanlei/status/2049266827952296086

Offline NewMan

  • Senior
  • ****
  • Wiadomości: 486
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #5 dnia: Sierpnia 03, 2026, 15:21 »
W nawiązaniu do wymiany zdań w wątku „ISS – Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (2026)” wyjaśniam, że tu mam potrzebę aktualizacji, że 14 lipca 2026 o 14:47 (czasu uniwersalnego) Sojuz MS-29 wystartował.

NewMan

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #6 dnia: Sierpnia 03, 2026, 17:33 »
Szykuje się rekordowy lot załogowego Sojuza i takiż nalot Rosjanki.
Niezwykły widok startującego Sojuza MS-29 na tle tarczy słonecznej.
Cytuj
Michal Vaclavik @Kosmo_Michal 6:03 PM · Jul 16, 2026
Translated from Czech
During Tuesday's launch of the Soyuz-2.1 carrier rocket with the crewed spacecraft Soyuz MS-29, it was captured so beautifully against the solar disk.
https://twitter.com/Kosmo_Michal/status/2077786137611882567
Cytuj
Association of Space Explorers @ASE_Astronauts 5:02 PM · Jul 14, 2026
Congratulations to the crew of Soyuz MS-29 on their successful launch to the @Space_Station! 🚀
Welcome back to space, Pyotr Dubrov and Anna Kikina! Congratulations to @astro_anil for becoming the 648th orbital flier in the Registry of Space Travelers!
https://twitter.com/ASE_Astronauts/status/2077046150750769488

Next Space Station Residents Prepare for Launch on Soyuz MS-29
NASA Johnson
« Ostatnia zmiana: Października 25, 2026, 10:19 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #7 dnia: Października 04, 2026, 08:22 »
9) Rosyjski program naukowy realizowany na pokładzie ISS obejmuje dziesiątki różnorodnych eksperymentów.
Istotne miejsce zajmują wśród nich badania związane ze zdalną obserwacją Ziemi – przykładem może być eksperyment kosmiczny „Uragan” (Huragan), prowadzony przez korporację RSC Energia.
Jego realizacja na pokładzie stacji rozpoczęła się niemal natychmiast po uzyskaniu przez nią gotowości operacyjnej, a udział w nim bierze każda rosyjska załoga.

Jak wskazuje nazwa eksperymentu, szczególną uwagę poświęca się obserwacji potencjalnie niebezpiecznych i katastrofalnych zjawisk na naszej planecie, takich jak huragany, tsunami czy tornada.
Prace te prowadzone są przy użyciu aparatury działającej w różnych zakresach widma elektromagnetycznego.
Piotr Dubrow i Anna Kikina, niedawno odświeżyli swoje umiejętności w zakresie obsługi cyfrowego sprzętu fotograficznego podczas praktycznego szkolenia na symulatorach rosyjskiego segmentu ISS.

Instruktorzy z CPK wykorzystują również specjalistyczny symulator „WIN” podczas przygotowań do eksperymentu „Uragan”.
Ponadto w obiektach RSC Energia prowadzone są szkolenia mające na celu utrzymanie biegłości w obsłudze aparatury naukowej – w szczególności systemu wideo-spektralnego oraz hiperspektrometru.

W trakcie trwania eksperymentu zgromadzono ogromną ilość danych dotyczących Ziemi.
Zdjęcia i dane spektrometryczne uzyskane z pokładu ISS są aktywnie wykorzystywane przez różne rosyjskie agencje i organizacje – takie jak Ministerstwo ds. Obrony Cywilnej, Sytuacji Nadzwyczajnych i Likwidacji Skutków Klęsk Żywiołowych (EMERCOM) oraz Rosyjska Akademia Nauk (RAN) – zarówno do celów naukowych, jak i praktycznych.

Systemy techniczne i metody opracowane oraz udoskonalone w ramach eksperymentu „Uragan” mają zostać wykorzystane przy tworzeniu zautomatyzowanych systemów satelitarnych służących do monitorowania i badania powierzchni Ziemi.



Наблюдения и фиксация: космонавты Роскосмоса Пётр Дубров и Анна Кикина готовятся к космическому эксперименту «Ураган»
| Экипажи 10 ноября 2025
https://www.gctc.ru/main.php?id=7372


10) 02.12.2025 Dmitrij Pietielin i Konstantin Borisow przeprowadzili sesję treningową w hydrolaboratorium, ćwicząc standardowe czynności, które będą wykonywać podczas EVA.

„Demontowaliśmy wyposażenie z zewnętrznej części modułu serwisowego »Zwiezda« – w praktyce ćwiczyliśmy proces usuwania zużytego sprzętu w przestrzeń kosmiczną poprzez jego odepchnięcie. Ręcznie przenosiliśmy również część pozostałego wyposażenia do wielofunkcyjnego modułu laboratoryjnego »Nauka«, korzystając także z wysięgnika ładunkowego – mechanicznego manipulatora dostępnego w rosyjskim segmencie ISS. I oczywiście podczas każdego treningu ćwiczymy postępowanie w sytuacjach niestandardowych” – opisał szkolenie Dmitrij Pietielin, dowódca załogi rezerwowej misji ISS-75.

Podczas spaceru kosmicznego niektóre zadania są rozdzielone między kosmonautów, jednak większość operacji wykonują oni wspólnie.

„Na przykład wspólnie przenosimy ciężki lub nieporęczny sprzęt. Istnieją konkretne zasady dotyczące wyjścia na zewnątrz i powrotu do wnętrza stacji. Mamy jasny podział ról. To ja odpowiadam za otwarcie włazu i montaż pierścienia ochronnego; jest to zadanie »Operatora 2«, a ja pełnię właśnie tę funkcję. Podczas pracy kieruję się wskazówkami Dmitrija, ponieważ ma on ogromne doświadczenie zarówno w szkoleniach do EVA, jak i w rzeczywistych spacerach kosmicznych – odbył ich już sześć. Dlatego uważnie śledzę jego sygnały i rady, staram się naśladować jego działania i ruchy, a także dążę do nauki, przyswajania wiedzy i doskonalenia swoich umiejętności” – wyjaśnił Konstantin Borisow.

Sesja treningowa w warunkach neutralnej pływalności trwała około pięciu godzin. Pod koniec kosmonauci ćwiczyli procedury na wypadek sytuacji niestandardowej: po wykryciu spadku ciśnienia w małym module badawczym „Poisk” przeprowadzili ewakuację, przechodząc do przedziału przejściowego modułu serwisowego „Zwiezda”.




Отработали перенос и демонтаж оборудования: у дублирующего экипажа МКС-75 прошла тренировка в гидролаборатории
| Экипажи 02 декабря 2025
https://www.gctc.ru/main.php?id=7403


11) Po powrocie z Bajkonuru Piotr Dubrow i Anna Kikina, rozpoczęli szkolenie na symulatorze załogowego statku kosmicznego Sojuz – tym razem jako podstawowa załoga misji ISS-75.
Program ich przygotowań został ustalony z wielomiesięcznym wyprzedzeniem, co pozwoliło im płynnie przejść z roli załogi rezerwowej do bezpośrednich przygotowań do własnej misji.

Główna różnica między byciem członkiem załogi podstawowej a rezerwowej polega na większej intensywności szkoleń oraz bardziej ograniczonym czasie przeznaczonym na przygotowania.
Przykładowo, Piotr Dubrow i Anna Kikina mają zaplanowane 14 sesji na symulatorze Sojuza, podczas gdy jako załoga rezerwowa odbyli ich 27.
Celem kosmonautów i ich instruktora jest utrwalenie wcześniej zdobytych umiejętności, przeanalizowanie różnych scenariuszy awaryjnych – w tym złożonych kombinacji usterek – oraz doskonalenie współpracy załogi w ramach czasu przewidzianego w programie.

„W krótkim czasie musimy wraz z załogą przećwiczyć jak najwięcej scenariuszy awaryjnych, dotyczących różnych faz lotu.
Skupiamy się przede wszystkim na sytuacjach krytycznych dla bezpieczeństwa załogi i powodzenia misji.
Te sesje treningowe – w tym końcowy egzamin kompleksowy – będą znacznie bardziej wymagające i nasycone sytuacjami awaryjnymi niż standardowe operacje.
Musimy być jednak przygotowani na wszystko” – wyjaśnił instruktor załogi, Siergiej Irtuganow, główny specjalista ds. szkolenia kosmonautów.

Podczas pierwszej sesji tego cyklu szkoleniowego Piotr Dubrow i Anna Kikina ćwiczyli wyniesienie statku na orbitę okołoziemską, a następnie zbliżenie do ISS z wykorzystaniem profilu podejścia obejmującego dwa okrążenia Ziemi.
Po wykonaniu pierwszego manewru korygującego załoga napotkała niebezpieczną sytuację: na pokładzie wybuchł „pożar”, co zmusiło kosmonautów do rozpoczęcia procedury awaryjnego powrotu na Ziemię.
„W razie wystąpienia anomalii należy ją zidentyfikować i podjąć odpowiednie działania – a wszystko to przy jednoczesnym śledzeniu dynamicznie przebiegającego procesu lotu.
Z tego powodu zakres obowiązków załogi jest ściśle określony: dowódca statku kosmicznego koncentruje się przede wszystkim na dynamice lotu, podczas gdy inżynier pokładowy monitoruje stan systemów pokładowych.
Zespół musi działać spójnie, niezależnie od sytuacji na pokładzie czy konkretnej fazy lotu.
Ponieważ nie ma dwóch identycznych załóg, do każdej z nich podchodzimy indywidualnie.
Najważniejszym i najbardziej twórczym elementem pracy instruktora jest rozpoznanie słabych stron załogi i praca nad nimi, przy jednoczesnym doskonaleniu współpracy – zarówno podczas standardowych operacji, jak i – co kluczowe – w różnych sytuacjach odbiegających od normy” – wyjaśnił Siergiej Irtuganow.

Piotr Dubrow i Anna Kikina to doświadczeni kosmonauci, jednak w składzie podstawowej załogi misji ISS-75 pełnią nowe funkcje: Piotr jest dowódcą statku kosmicznego, a Anna – inżynierem pokładowym rosyjskiego statku transportowego.
Wykazali się wysokim poziomem koordynacji i umiejętnością pracy zespołowej, skutecznie radząc sobie z każdą sytuacją awaryjną, z jaką przyszło im się zmierzyć podczas szkolenia.



Космонавты справились с «пожаром» в корабле: у основного экипажа МКС-75 начался цикл тренировок на тренажёре ТПК «Союз»
| Экипажи 04 декабря 2025
https://www.gctc.ru/main.php?id=7409


12) Siergiej Prokopjew nie ma nominacji do załogi Sojuza MS-29 i Sojuza MS-30 podstawowej lub rezerwowej.

20.01.2026 Siergiej Prokopjew i Dmitrij Pietielin, przeprowadzili sesję treningową w hydrolaboratorium CPK. Zajęcia koncentrowały się na ćwiczeniu standardowych czynności, które wszyscy rosyjscy członkowie załogi wykonują podczas spacerów kosmicznych (aktywności poza pojazdem, tzw. EVA).

Do działań tych należą: otwieranie i zamykanie włazów, poruszanie się wzdłuż ciągów uchwytów na zewnętrznej powierzchni ISS, transport pojemników ze sprzętem o różnych rozmiarach i masach, a także wykonywanie zadań na poszyciu stacji.

Obaj kosmonauci posiadają bogate doświadczenie: Siergiej Prokopjew ma na koncie osiem spacerów kosmicznych, a Dmitrij Pietielin – sześć.
Pietielin zwrócił uwagę na pewne niuanse pracy w środowisku podwodnym – czynniki, które należy uwzględnić, zwłaszcza po dłuższej przerwie w tego typu treningach.

„Zasady fizyczne są tu inne.
Pod wodą panuje zwiększone ciśnienie, podczas gdy w otwartej przestrzeni kosmicznej jest ono niskie – podobnie jak wysoko w górach. Trzeba na nowo przemyśleć niektóre procesy, na przykład sposób poruszania się, pamiętając jednocześnie o rzeczywistej strukturze stacji i konkretnych trasach, którymi przemieszczano się podczas wcześniejszych spacerów kosmicznych” – wyjaśnił Dmitrij Pietielin.

Oprócz standardowych działań, kosmonauci ćwiczyli również scenariusze awaryjne: transport członka załogi, który utracił zdolność do samodzielnego poruszania się, oraz ewakuację do zapasowej śluzy powietrznej na wypadek utraty szczelności głównego włazu po zakończeniu spaceru kosmicznego.

Podczas pracy w hydrolaboratorium Siergiej Prokopjew i Dmitrij Pietielin przetestowali nowy układ linek zabezpieczających, służących do poruszania się po zewnętrznej części rosyjskiego segmentu ISS.
Standardowy zestaw składa się z dwóch linek: krótkiej (o długości około jednego metra) oraz linki o zmiennej długości, wyposażonej w mechanizm sprężynowy, który pozwala na jej wydłużenie do trzech metrów.
Zgodnie z nowym protokołem, kosmonauci zastosowali dwie linki o zmiennej długości, co zapewnia większą swobodę ruchu. „Konfiguracja wykorzystująca dwie linki asekuracyjne o zmiennej długości została już przetestowana podczas dwóch wyjść w przestrzeń kosmiczną przez kosmonautów Siergieja Ryżykowa i Aleksieja Zubrickiego.
Ocenili oni sposób jej działania i byli z niej bardzo zadowoleni.
Przed ich wyjściami w przestrzeń kosmiczną przeprowadziliśmy również odpowiednie procedury w laboratorium neutralnej wyporności (tzw. hydrolaboratorium), a dzisiaj, w trakcie wykonywania różnych zadań, korzystaliśmy zarówno z krótkiej linki asekuracyjnej, jak i z linek o zmiennej długości” – wyjaśnił Siergiej Prokopjew.

Kosmonauci pomyślnie zrealizowali wszystkie wyznaczone zadania. Kolejna sesja treningowa w laboratorium neutralnej wyporności zaplanowana jest na piątek, 23 stycznia.

„Odbędzie się również trening poświęcony standardowym operacjom podczas wyjść w przestrzeń kosmiczną (EVA), a konkretnie pracy z ramieniem robotycznym ERA.
Wykorzystując pełnowymiarową makietę podwodną, ​​kosmonauci będą ćwiczyć poruszanie się wzdłuż ramienia robotycznego oraz udzielanie wsparcia operatorowi w sytuacji, gdyby ramię ERA nieoczekiwanie zatrzymało się” – powiedział Igor Tarasow, kierownik Laboratorium nr 1 w Departamencie 30 Centrum Przygotowania Kosmonautów.



Работа по новой схеме страховки: космонавты Роскосмоса Сергей Прокопьев и Дмитрий Петелин выполнили типовые операции в гидролаборатории
| Подготовка космонавтов 20 января 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7466


13) Piotr Dubrow i Anna Kikina, wraz z Anilem Menonem – podstawowa załoga 75. ekspedycji na ISS – spędzili bieżący tydzień na ćwiczeniu procedur reagowania w sytuacjach awaryjnych, które mogą wystąpić w rosyjskim segmencie stacji.

Scenariusze awaryjne obejmują trzy rodzaje zdarzeń: pożar, rozszczelnienie oraz wyciek amoniaku.
W zależności od okoliczności, sytuacje te mogą być możliwe do opanowania lub nie – w tym drugim przypadku załoga musi ewakuować się ze stacji.
Podczas sesji treningowych na symulatorach rosyjskiego segmentu załoga przerabia wszystkie możliwe warianty rozwoju takich zdarzeń.

Na każdą sesję szkoleniową instruktorzy z CPK przygotowują kilka scenariuszy.
W przypadku rozszczelnienia system komputerowy rosyjskiego segmentu może na podstawie wskaźników przepływu powietrza wskazać konkretny moduł, w którym spadło ciśnienie, co pozwala załodze na odizolowanie tego fragmentu stacji.
Nie zawsze jest to jednak takie proste; czasami zlokalizowanie wycieku wymaga czasu.
Zgodnie z obowiązującymi procedurami, załoga musi wykonać precyzyjny ciąg działań – zamykając kolejne włazy – aby zidentyfikować moduł, w którym doszło do awarii.

„Zmieniamy tempo ubytku powietrza, co zmusza załogę do ciągłego monitorowania czasu pozostałego do momentu, w którym ciśnienie spadnie do poziomu krytycznie niskiego” – wyjaśnia Jurij Szczerbakow, główny specjalista ds. szkolenia kosmonautów w CPK.
„Czasami wprowadzamy dodatkowe utrudnienia, na przykład problemy zdrowotne u jednego z członków załogi – choćby objawy niedotlenienia (hipoksji) – aby uczestnicy mogli przećwiczyć również takie sytuacje”.

Kolejnym rodzajem awarii jest wyciek amoniaku – uwolnienie toksycznego gazu, który czyni atmosferę na stacji niebezpieczną dla zdrowia ludzi.
W rosyjskim segmencie ISS nie ma amoniaku, jednak wyciek w segmencie amerykańskim spowodowałby skażenie atmosfery w całej stacji.
Piotr Dubrow, Anna Kikina i Anil Menon zmierzyli się z takim scenariuszem podczas ćwiczeń.

Aby chronić drogi oddechowe przed toksyczną substancją, załoga założyła specjalne maski ochronne.
Zgodnie z założeniami scenariusza, awarii nie dało się opanować, więc członkowie załogi przeszli do pojazdu ratunkowego – symulatora statku Sojuz – i rozpoczęli przygotowania do awaryjnego powrotu na Ziemię.
W przewidywaniu ewentualnej utraty ciśnienia w „statku kosmicznym” załoga założyła skafandry kosmiczne.
Jest to niezwykle złożony proces: nie zdejmując masek oddechowych, Piotr Dubrow, Anna Kikina i Anil Menon najpierw wciągnęli skafandry do pasa, a następnie wsunęli ręce w rękawy.
W końcowym etapie na krótką chwilę wstrzymali oddech, zdjęli maski, aby dokończyć zakładanie skafandrów, po czym natychmiast założyli je z powrotem i zabezpieczyli elementy ubioru.
Zadanie to byłoby niewykonalne bez wzajemnej pomocy.

Pożar jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń, do jakich może dojść na stacji kosmicznej.
Jeśli pożaru w rosyjskim segmencie nie uda się ugasić, załoga statku Sojuz musi założyć maski ochronne i rozpocząć przygotowania do przejścia na pokład statku, aby przeprowadzić awaryjne lądowanie na Ziemi.

„Pożar to sytuacja awaryjna wymagająca najszybszej możliwej reakcji.
Instrukcja pokładowa, określająca działania załogi w razie pożaru, zawiera listę kroków, które trzeba znać na pamięć – takich jak uruchomienie alarmu (jeśli nie włączył się automatycznie), założenie maski ochronnej czy użycie gaśnicy, co wymaga dokładnej wiedzy o tym, gdzie znajduje się sprzęt gaśniczy”.
„Oprócz przestrzegania instrukcji, podczas szkolenia kładziemy duży nacisk na procedury bezpieczeństwa: zespół gaszący pożar musi składać się z co najmniej dwóch osób, a załoga musi dopilnować, by ogień nie odciął drogi powrotnej do statku ratunkowego” – wyjaśnił Jurij Szczerbakow.

Podczas tego konkretnego ćwiczenia Piotr Dubrow i Anna Kikina nie musieli ewakuować się ze stacji – udało im się skutecznie ugasić pożar.

W sytuacjach awaryjnych kluczowym czynnikiem jest czas; zdrowie i życie załogi zależą od tego, jak dobrze potrafią ze sobą współpracować.
Z tego powodu CPK prowadzi wspólne sesje szkoleniowe z udziałem dwóch załóg.
Podstawowa załoga misji ISS-75 oraz załoga rezerwowa misji SpaceX Crew-12 ćwiczyły procedury reagowania w sytuacjach awaryjnych, korzystając z symulatorów rosyjskiego segmentu ISS.

Uczestnicy wykazali się wysokim poziomem koordynacji działań i pomyślnie poradzili sobie ze wszystkimi scenariuszami awaryjnymi przygotowanymi przez instruktorów.





У основного экипажа МКС-75 состоялся цикл тренировок по действиям при аварийных ситуациях на РС МКС
| Экипажи 24 января 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7470
« Ostatnia zmiana: Października 28, 2026, 06:27 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #8 dnia: Października 30, 2026, 10:29 »
14) W porównaniu z załogą symulowaną, która także trenowała procedury przetrwania po lądowaniu, mediów nie było.

Załoga rezerwowa Dmitrij Pietielin i Konstantin Borisow oraz Denise Burnham ukończyli ćwiczenia kwalifikacyjne, podczas których trenowali procedury przetrwania po lądowaniu w zalesionym, podmokłym terenie w warunkach zimowych.

Zgodnie ze scenariuszem, lądownik załogi wykonał awaryjne lądowanie, a załoga musiała oczekiwać na przybycie ekip poszukiwawczo-ratowniczych.
W zimowym lesie głównym wyzwaniem jest ochrona przed zimnem, dlatego członkowie załogi założyli kombinezony termiczne z zestawu przetrwania (znanego jako NAZ).
Wyposażenie to pozwala przetrwać nawet 48 godzin w temperaturze sięgającej -50°C, bez ryzyka poważnego uszczerbku na zdrowiu.

Aleksandr Gierman, zastępca kierownika wydziału w CPK, podkreślił podczas zajęć praktycznych kilka kluczowych zasad: lepiej nie zakładać od razu całej dostępnej odzieży, aby w razie potrzeby móc przebrać się w suche rzeczy.
Mokre elementy garderoby należy suszyć przy ognisku lub poprzez wymrożenie wilgoci.
W razie potrzeby można również wykorzystać improwizowane materiały, aby zatrzymać ciepło ciała.

„Można na przykład wykonać »ponczo« z tkaniny spadochronowej: składa się ją w kilka warstw, wycina otwór na głowę, zakłada na siebie i przewiązuje pasem – zapewnia to dodatkową ochronę przed wiatrem.
Z materiału spadochronowego można również przygotować owijki na nogi.
Ponadto, wykorzystując opatrunki medyczne z zestawu przetrwania, można owinąć nimi ciało na warstwę podstawowej odzieży, pod kombinezonem termicznym.
Metodę tę warto jednak stosować głównie podczas odpoczynku; w trakcie aktywnej pracy lub przemieszczania się lepiej z niej zrezygnować, ponieważ materiały te nie przepuszczają powietrza” – wyjaśnił Aleksandr Gierman.
Po założeniu kombinezonów termicznych Dmitrij Pietielin, Konstantin Borisow i Denise Burnham wyruszyli na poszukiwanie odpowiedniego miejsca na obozowisko.

Teren nie mógł znajdować się w zagłębieniu lub wąwozie, w pobliżu martwych bądź pochylonych drzew, ani na powierzchni zbiornika wodnego.
Zalecono również, aby nie oddalać się zbytnio od lądownika.
Po wybraniu odpowiedniego miejsca załoga przystąpiła do budowy schronienia, używając maczety oraz dostępnych materiałów.
Najpierw wzniesiono szałas typu „jednospadowy” (oparty na stelażu z żerdzi), a następnie konstrukcję w stylu tipi, wykorzystując do tego fragment tkaniny spadochronowej.

Przygotowano również ognisko sygnalizacyjne.
Przy bezchmurnej pogodzie taki ogień można dostrzec w nocy z odległości nawet 5 kilometrów.
W ciągu dnia swoją obecność można było zasygnalizować za pomocą świeżych gałęzi drzew iglastych, które wytwarzają gęsty dym, widoczny z dużej odległości.

W skład zestawu przetrwania wchodziły niewielkie zapasy: woda (w ilości dwóch litrów na osobę) oraz pożywna żywność, taka jak liofilizowany twaróg i suszone śliwki.
W trakcie wykonywania zadań załoga robiła przerwy na posiłek.

Na początku każdej godziny załoga była zobowiązana do nawiązania kontaktu z zespołem poszukiwawczo-ratowniczym, aby przekazać aktualne informacje o sytuacji w obozowisku oraz stanie zdrowia członków załogi.

Działania kosmonautów i astronauty były oceniane przez zespół szkoleniowo-testowy, w skład którego wchodzili instruktorzy, lekarze, psycholodzy oraz inni specjaliści z Centrum Przygotowania Kosmonautów.

W końcowej fazie scenariusza szkoleniowego dowódca załogi, Dmitrij Pietielin, „złamał” rękę podczas upadku.
Po udzieleniu pierwszej pomocy załodze udało się dotrzeć do wyznaczonego punktu spotkania z ratownikami, gdzie zasygnalizowała swoją obecność za pomocą flary pirotechnicznej.
„Tym razem szkolenie odbywało się w dość nietypowych warunkach pogodowych: spadła rekordowa ilość śniegu, a jego pokrywa była naprawdę głęboka.
Poruszanie się po obozowisku czy zbieranie opału wiązało się z ciągłym zapadaniem w śnieg – nie wspominając o wysiłku potrzebnym na odśnieżenie terenu pod budowę schronień.
Było to spore wyzwanie.
Do tego doszła konieczność wzniesienia dwóch różnych typów konstrukcji, co dodatkowo utrudniało zadanie.
Uważam jednak, że załoga poradziła sobie dobrze” – powiedział Dmitrij Pietielin.

Dla Konstantina Borisowa było to już drugie zimowe szkolenie z zakresu przetrwania w warunkach leśnych.
Po raz pierwszy z wyzwaniem, jakim jest ekstremalne zimno, zetknął się kilka lat temu, podczas ogólnego szkolenia dla kosmonautów:

„Doświadczenia z tamtych zimowych ćwiczeń przetrwania, odbytych w trakcie szkolenia podstawowego, okazały się bardzo przydatne – podobnie jak wczorajsze zajęcia praktyczne, nie wspominając już o szkoleniu teoretycznym.
Warunki były wówczas bardzo zbliżone: temperatura spadała do minus dwudziestu stopni Celsjusza, a nawet niżej.
Wtedy spędziliśmy 48 godzin, funkcjonując samodzielnie w dzikim terenie, podczas gdy dzisiaj w lesie przebywaliśmy około siedmiu godzin.
Człowiek uświadamia sobie, że jest w stanie sprostać każdemu wyzwaniu, ponieważ już wcześniej znalazł się w identycznej sytuacji – tyle że trwała ona sześciokrotnie dłużej.
Nie było więc żadnych większych trudności; wszystko wróciło do pamięci.
Co najważniejsze, towarzyszy temu pewność: skoro wtedy przetrwaliśmy 48 godzin, to z jednodniowym ćwiczeniem z pewnością sobie poradzimy” – opowiadał Konstantin Borisow.

Zespół odpowiedzialny za testy i szkolenia przeprowadził podsumowanie ćwiczeń.
Załoga pomyślnie zrealizowała wszystkie zadania przewidziane w programie.
Specjaliści wysoko ocenili załogę za dobrą współpracę oraz kompetentne działanie podczas zimowego treningu przetrwania w zalesionym, podmokłym terenie.




«Выжили» в лесу в двадцатиградусный мороз: у дублирующего экипажа МКС-75 завершилась зачётная тренировка
| Экипажи 05 февраля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7483


15) Podstawowa załoga ekspedycji ISS-75 przechodzi serię szkoleń praktycznych, koncentrujących się na diagnozowaniu stanów chorobowych oraz udzielaniu pomocy medycznej – zarówno sobie, jak i innym członkom załogi.
Podczas jednych z takich zajęć Piotr Dubrow i Anna Kikina, ćwiczyli wykonywanie zastrzyków śródskórnych, podskórnych i domięśniowych, pobieranie próbek krwi z palca oraz obsługę sprzętu medycznego.

Warto zaznaczyć, że przebywając w przestrzeni kosmicznej, kosmonauci pozostają w stałym kontakcie z lekarzem załogi, z którym omawiają wszelkie kwestie zdrowotne.
Jednak w sytuacjach wymagających realizacji zaleceń lekarskich – na przykład wykonania zastrzyku czy przeprowadzenia określonych badań – kosmonauci muszą wykonać te czynności samodzielnie.
Niezbędne umiejętności są kształtowane na etapie ogólnego szkolenia kosmonautów, utrwalane podczas zajęć praktycznych w wyspecjalizowanych grupach, a następnie doskonalone po przydzieleniu kosmonauty do konkretnej załogi.

„Zakres szkolenia jest taki sam zarówno dla załogi podstawowej, jak i rezerwowej.
Niemniej jednak załoga podstawowa może poprosić o położenie większego nacisku na wybrane zagadnienia, a my dostosowujemy nasze podejście do indywidualnych potrzeb kosmonautów.
Podczas czterogodzinnych zajęć teoretycznych omawiamy zawartość wszystkich zestawów medycznych – zarówno tych znajdujących się na pokładzie statku kosmicznego, jak i tych umieszczonych w rosyjskim segmencie ISS” – wyjaśnia Natalia Piekarska, instruktorka w CPK.

„Jeśli chodzi o umiejętności praktyczne, obejmują one takie obszary jak udzielanie pomocy w stanach nagłych, podstawowe opracowywanie ran chirurgicznych, wykonywanie różnego rodzaju zastrzyków, zakładanie opatrunków oraz unieruchamianie urazów” – dodaje Piekarska.

Oprócz ćwiczenia technik wykonywania zastrzyków i obsługi sprzętu medycznego, podczas zajęć praktycznych Piotr Dubrow i Anna Kikina zapoznawali się również z zawartością zestawów medycznych.
Na pokładzie statku kosmicznego, w trakcie lotu na ISS, znajdują się dwa zestawy medyczne, podczas gdy większość materiałów i narzędzi medycznych przechowywana jest na samej stacji.
Zestawy te są zorganizowane według układów narządów – na przykład zestawy do dezynfekcji, postępowania w przypadku problemów kardiologicznych, oparzeń i urazów czy stanów zapalnych.
Wewnątrz znajduje się instrukcja, która szczegółowo opisuje nie tylko konkretne diagnozy, ale także objawy rozmaitych chorób czy urazów, wraz ze wskazówkami krok po kroku dotyczącymi udzielania pomocy medycznej – jest to kluczowe źródło informacji na wypadek utraty łączności z Ziemią oraz zespołem wsparcia medycznego w Centrum Kontroli Misji.



Тренировали руку: космонавты Роскосмоса Пётр Дубров и Анна Кикина отработали технику выполнения инъекций
| Экипажи 12 февраля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7496


16) Manipulator ERA to zdalnie sterowany robot kosmiczny, zamontowany na zewnątrz wielofunkcyjnego modułu laboratoryjnego „Nauka” – części rosyjskiego segmentu ISS.
Został zaprojektowany do prac konserwacyjnych przy modułach, inspekcji zewnętrznej powierzchni stacji, obsługi ładunków oraz wspierania EVA.

Dzięki symetrycznej konstrukcji, wyposażonej w dwa chwytaki (efektory końcowe) oraz zintegrowane kamery wideo, manipulator może przemieszczać się po powierzchni rosyjskiego segmentu ISS, przechodząc między wyznaczonymi punktami bazowymi.

Podczas spacerów kosmicznych manipulator ERA służy do transportu ładunków wzdłuż zewnętrznej części stacji, a także do przemieszczania kosmonautów znajdujących się na przenośnej platformie roboczej.

Robot może pracować w trybie autonomicznym, realizując określone zadania: specjaliści z korporacji RKK „Energia” przygotowują oprogramowanie w formie zautomatyzowanych sekwencji, które kosmonauci na pokładzie wgrywają do systemu, nadzorując następnie pracę urządzenia.

Istnieje również bardziej złożony tryb sterowania – obsługa ręczna.
To właśnie ten tryb ćwiczyli kosmonauci Piotr Dubrow i Anna Kikina, korzystając z symulatora „Don-ERA”.
Wydawali oni polecenia za pomocą laptopa, ustawiając wymagane parametry i obserwując ruchy manipulatora na ekranach, na których wyświetlany był obraz z kamer zamontowanych na zewnątrz stacji.

Podczas tych sesji kosmonauci wykonywali standardowe operacje, testując różne warianty sterowania ręcznego.
Ćwiczyli również procedury awaryjnego zatrzymania manipulatora.
Przykładowo, podczas spaceru kosmicznego członek rosyjskiej załogi znajdujący się na platformie roboczej – zbliżając się do elementów stacji w strefie operacyjnej – może uznać, że przekroczono bezpieczny limit, i zażądać wydania komendy „ERA-STOP”; operator znajdujący się wewnątrz stacji wykonuje wówczas to polecenie.
Oprócz standardowych działań, Piotr Dubrow i Anna Kikina trenowali także reagowanie na sytuacje nietypowe.
W przypadku awarii podsystemu załoga musi przekazać informacje z konsoli sterowniczej na Ziemię, co pozwala specjalistom z Centrum Kontroli Lotów ustalić najlepszy sposób rozwiązania problemu.
Inny rodzaj awarii systemu dotyczy sytuacji, w której kamera manipulatora – zamontowana na samym ramieniu robotycznym – przestaje rozpoznawać punkt odniesienia na obiekcie docelowym.
W takim przypadku robot nie jest w stanie automatycznie zbliżyć się do punktów odniesienia na powierzchni modułu ani się z nimi połączyć.
Jeśli do tego dojdzie, operator systemu ERA (European Robotic Arm – Europejskie Ramię Robotyczne) musi przeprowadzić te manewry ręcznie.

„Podczas zajęć praktycznych i szkoleń zapoznawaliśmy się ze specyfiką konsoli sterowniczej, zgłębialiśmy tryby pracy – zarówno automatyczny, jak i ręczny – ćwiczyliśmy standardowe procedury oraz doskonaliliśmy reakcje na sytuacje odbiegające od normy.
Rosyjscy członkowie podstawowej załogi misji ISS-75 zaprezentowali te umiejętności podczas końcowego sprawdzianu” – wyjaśnił Maksim Kondratienko, główny specjalista ds. szkolenia w CPK.

Komisja oceniała, w jaki sposób kosmonauci prowadzą łączność radiową, korzystają z list kontrolnych (tzw. radiogramów) oraz obsługują ramię robotyczne za pomocą wewnętrznej konsoli sterowniczej.
W trakcie sesji radiowych sprawdzano, na ile szczegółowe i precyzyjne są opisy przekazywane przez operatora – weryfikowano, czy nie pominięto żadnych kluczowych informacji – a także czy raporty są zwięzłe.
Ma to ogromne znaczenie, ponieważ bezpośrednio wpływa na czas potrzebny do wykonania operacji, zwłaszcza podczas pracy na zewnątrz stacji (EVA – spacer kosmiczny).
W przypadku korzystania z list kontrolnych zwracano uwagę na przejrzystość działań oraz monitorowanie najważniejszych parametrów; każde przeoczenie skutkowało obniżeniem oceny.
Monitorowano również liczbę błędów popełnionych podczas sterowania manipulatorem z poziomu wewnętrznej konsoli.

Piotr Dubrow i Anna Kikina pomyślnie wykonali wszystkie zadania wyznaczone przez instruktora w trakcie szkolenia i uzyskali doskonałe wyniki podczas końcowego sprawdzianu.



Космонавты Роскосмоса Пётр Дубров и Анна Кикина успешно прошли контрольную тренировку на тренажёре «Дон-ERA»
| Экипажи 13 февраля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7499


17) 17.02.2026 rosyjscy członkowie podstawowej załogi misji ISS-75 przeprowadzili sesję treningową w laboratorium neutralnej wyporności (tzw. hydrolaboratorium), aby przećwiczyć konkretne operacje w ramach wyjścia w przestrzeń kosmiczną (EVA-67).

Głównym zadaniem, które Piotr Dubrow i Anna Kikina mają wykonać podczas właściwego spaceru kosmicznego, jest wymiana jednego z dwóch paneli regulatora przepływu płynu w systemie kontroli termicznej modułu „Zaria” (Functional Cargo Block – FGB), będącego częścią rosyjskiego segmentu ISS.

„Choć sam panel jest niewielki, zawiera toksyczny czynnik chłodzący, dlatego umieszczono go w specjalnym, hermetycznie zamkniętym pojemniku.
Kosmonauci muszą wynieść ten pojemnik przez właz śluzy i przetransportować go w miejsce montażu.
Pojemnik nie jest szczególnie ciężki, ale za to dość nieporęczny”.

„Pod względem złożoności nie jest to najtrudniejsze zadanie – w rzeczywistości będzie to już czwarty raz, kiedy zostanie wykonane na orbicie.
Panel wymieniano wcześniej podczas misji EVA-11, EVA-33 oraz EVA-48; teraz kolej na Piotra Dubrowa i Annę Kikinę.
Na zewnętrznej części rosyjskiego segmentu ISS znajdują się dwa takie panele.
Panel nr 1 był już wymieniany dwukrotnie, a teraz przyszła kolej na drugą wymianę panelu nr 2” – wyjaśnił Igor Tarasow, kierownik Laboratorium nr 1 (Dział 30) w CPK.

Hydrolaboratorium wyposażono w makietę europejskiego ramienia robotycznego ERA (European Robotic Arm).
Podczas podwodnego treningu pracę kosmonautów wspierała symulacja ustawienia tego ramienia – tego samego urządzenia, które będzie pomagać załodze podczas właściwego wyjścia w przestrzeń kosmiczną.

Piotr Dubrow i Anna Kikina pomyślnie wykonali powierzone im zadanie, wykazując się wysokim poziomem koordynacji i umiejętnością pracy zespołowej.
W czwartek czeka ich kolejna sesja treningowa w hydrolaboratorium, podczas której kosmonauci ponownie przeprowadzą wymianę panelu regulatora przepływu płynu.
Wszelkie przemieszczanie się po powierzchni stacji oraz module „Zaria” (FGB) będzie odbywać się „pieszo” – bez wsparcia ramienia robotycznego – w celu przećwiczenia procedur na wypadek sytuacji, w których z tego czy innego powodu nie będzie można użyć ramienia ERA.



Космонавты Роскосмоса Пётр Дубров и Анна Кикина отработали под водой замену оборудования
| Экипажи 17 февраля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7505
« Ostatnia zmiana: Listopada 10, 2026, 08:37 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #9 dnia: Listopada 02, 2026, 14:04 »
18) Rosyjscy członkowie załogi misji ISS-75 przechodzą obecnie szkolenie przygotowujące do lotu kosmicznego, które obejmuje również przygotowanie do prowadzenia eksperymentów medycznych na pokładzie stacji.

Od kilku lat kosmonauci Roskosmosu biorą udział w kompleksowych badaniach biomedycznych pod nazwą „Neuroimmunologia”.
Celem tych prac jest zebranie danych na temat fizjologicznej adaptacji ludzkiego organizmu do warunków długotrwałego lotu kosmicznego oraz ocena wpływu stresu na układ odpornościowy.
Badania te są prowadzone przez specjalistów medycznych z CPK oraz Instytutu Problemów Biomedycznych (IPBM).

Aby przeanalizować zmiany zachodzące w układzie odpornościowym, kosmonauci będą musieli samodzielnie przeprowadzić szereg badań podczas pobytu na orbicie.
W trakcie zajęć praktycznych Piotr Dubrow i Anna Kikina zapoznali się z obsługą kilku urządzeń medycznych.
Kluczowym elementem badań jest jednak analiza krwi żylnej – członkowie załogi będą musieli samodzielnie pobierać jej próbki na pokładzie ISS.
Kosmonauci ćwiczyli tę procedurę pod okiem i bezpośrednim nadzorem Natalii Piekarskiej, instruktorki z CPK.

Natalia Pietrowna szczegółowo omówiła kolejne etapy postępowania: czynności wykonywane przed, w trakcie oraz po zakończeniu procedury.
Następnie kosmonauci na zmianę „pobierali krew” od fantomu medycznego, a później z powodzeniem wykonali to zadanie na swoich instruktorach.

„Wiele eksperymentów naukowych na ISS wymaga pobierania krwi żylnej, jest to więc zadanie, które musi zostać wykonane w trakcie misji.
Główna różnica między Ziemią a przestrzenią kosmiczną polega na organizacji przestrzeni roboczej – stan nieważkości znacząco ogranicza możliwości rozmieszczenia narzędzi oraz utrzymania wymaganej sterylności podczas pracy”.
„Nasze organizmy szybko się adaptują, więc ich funkcjonowanie na Ziemi nie różni się znacząco od tego, co obserwujemy w kosmosie.
Wyzwania, z jakimi mierzymy się tutaj podczas pobierania krwi, występują również w trakcie lotu kosmicznego.
Kluczowe jest wypracowanie umiejętności – trzeba ją nie tylko opanować, ale także stale utrzymywać na odpowiednim poziomie” – wyjaśnił Piotr Dubrow.

Na orbicie do zadań kosmonautów należy również odpowiednie przygotowanie próbek krwi, tak aby można było je zabezpieczyć i sprowadzić na Ziemię.
Piotr Dubrow i Anna Kikina na zmianę przygotowywali rozmazy krwi na szkiełkach podstawowych oraz przeprowadzali wirowanie – proces, który pozwala rozdzielić krew na poszczególne składniki.

Podczas swojego pierwszego lotu kosmicznego Anna Kikina wykonywała już podobne czynności z wykorzystaniem krwi włośniczkowej.

„Jest to materiał biologiczny, który wymaga ostrożnego traktowania – zarówno pod kątem higieny, jak i ogólnej staranności – ponieważ jest to cenna substancja biologiczna; nie można jej pobierać wielokrotnie w dowolnym momencie.
Dlatego podczas pracy z nią należy ściśle przestrzegać instrukcji, krok po kroku.
Oczywiście kluczowe jest zachowanie czystości i higieny na każdym etapie procesu.

Aby przeprowadzić wirowanie krwi sprawnie i bez opóźnień, cały ciąg działań trzeba przećwiczyć jeszcze na Ziemi.
Podczas szkoleń praktycznych doskonalimy obsługę sprzętu oraz samą procedurę, dzięki czemu jesteśmy w pełni przygotowani do zadań, które będziemy wykonywać w trakcie lotu kosmicznego” – wyjaśniła Anna Kikina.

Dane zgromadzone w ramach tych kompleksowych badań pomogą w przyszłości rozszyfrować mechanizmy zmian zachodzących w układzie odpornościowym i będą miały kluczowe znaczenie dla zrozumienia złożonych zależności między świadomością, stresem a odpornością.
Pozwoli to na dalsze udoskonalanie wsparcia biomedycznego podczas długotrwałych lotów orbitalnych i międzyplanetarnych, a także dostarczy wiedzy niezbędnej do zapobiegania niepożądanym reakcjom immunologicznym organizmu, występującym pod wpływem różnych ekstremalnych czynników lub w przebiegu stanów patologicznych.


Выполнили забор крови и её центрифугирование: космонавты Роскосмоса Пётр Дубров и Анна Кикина готовятся к эксперименту «Нейроиммунитет»
| Экипажи 18 февраля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7507


19) Rosyjscy członkowie załogi misji ISS-75, Piotr Dubrow i Anna Kikina, rozpoczęli szkolenie do nowego eksperymentu kosmicznego: obsługi antropomorficznego robota o nazwie „Teledroid”.
Urządzenie to ma wspierać kosmonautów w zadaniach wykonywanych na zewnątrz rosyjskiego segmentu ISS, pomagając ograniczyć ryzyko oraz koszty związane z wyjściami kosmonautów w przestrzeń kosmiczną.
Konstrukcja Teledroida jest przystosowana do pracy w warunkach próżni, promieniowania oraz ekstremalnych wahań temperatury.

Prototyp tego eksperymentalnego robota nowej generacji przeszedł już serię testów.
Obecnie specjaliści w ośrodku prowadzą szkolenia z udziałem kosmonautów, przygotowując ich do realizacji celów naukowych misji ISS-75.

System sterowania – obejmujący interfejs odwzorowujący ruchy użytkownika oraz gogle wirtualnej rzeczywistości – będzie znajdował się wewnątrz stacji, podczas gdy sam robot zostanie umieszczony na zewnątrz rosyjskiego segmentu ISS.
Ten „zdalnie sterowany android” może pracować zarówno w trybie automatycznym, jak i ręcznym.
Co więcej, po raz pierwszy do kierowania jego działaniami wykorzystane zostaną polecenia głosowe.

„Urządzenie oferuje trzy tryby pracy: automatyczny; tryb »odwzorowywania« (lub teleobecności), który jest najbardziej wymagający dla kosmonautów; oraz tryb nadzorczy, w którym robotem steruje się za pomocą poleceń głosowych” – wyjaśnia Jurij Czebotariew, starszy pracownik naukowy ośrodka, odpowiedzialny za szkolenie kosmonautów do tego eksperymentu.
„W trybie nadzorczym kosmonauta wydaje polecenie, a robot – korzystając z systemu wizji komputerowej – wykonuje zadanie.
Może na przykład podnieść młotek, podać klucz lub inne narzędzia, a także przeprowadzić szereg innych rutynowych czynności”.
„Kosmonauci będą wykonywać zadania przy użyciu zdalnie sterowanego robota w trzech różnych konfiguracjach.
W pierwszej pracują z modelami wirtualnymi: uruchamiają symulator komputerowy i ćwiczą scenariusze w środowisku wirtualnej rzeczywistości, co jest bezpieczne dla sprzętu.
W drugiej konfiguracji kosmonauta steruje rzeczywistym robotem »Teledroid«, znajdującym się wewnątrz rosyjskiego segmentu ISS.
Wreszcie, w trzecim wariancie, robot jest umieszczony na zewnątrz stacji, co pozwala kosmonautom na realizację zadań za pomocą systemu sterowania typu »master-slave« – operator znajduje się wewnątrz stacji, a robot na zewnątrz” – dodał Jurij Czebotarjow.

„Nasza rola, jako testerów i operatorów, polega na pracy z tego typu sprzętem – a konkretnie z interfejsem sterowania typu »master-slave«, który przenosi nasze ruchy na robota – oraz na wykonywaniu kluczowych operacji związanych z misją.
Oczywiście jest to dla nas bardzo zajmujące zadanie.
Przed nami jeszcze sporo pracy; musimy przekazywać swoje uwagi i współpracować ze specjalistami, aby dalej rozwijać tę dziedzinę” – powiedziała Anna Kikina po zakończeniu sesji treningowej.

Robot eksperymentalny został opracowany przez spółkę NPO Androidnaja Tiechnika, a nadzór nad samym eksperymentem sprawuje spółka CNII Masz.

„Uzyskane wyniki, wraz z rekomendacjami specjalistów z CPK oraz samych kosmonautów, zostaną przekazane producentowi, aby pomóc w udoskonaleniu systemu robotycznego” – stwierdził Aleksandr Kulikow, specjalista ds. technicznych urządzeń szkoleniowych dla kosmonautów.

„Własne zaplecze produkcyjne CPK ponownie odegrało aktywną rolę w przygotowaniu stanowisk operatorskich.
Zespół specjalizujący się w produkcji eksperymentalnej sprawnie i fachowo wykonał rampę, stojaki na sprzęt, funkcjonalny panel sterowania, regulowany uchwyt oraz inne konstrukcje, które ułatwiają zarówno prowadzenie badań, jak i szkolenie kosmonautów” – dodali koordynatorzy eksperymentu.





Робот «Теледроид» в ЦПК: начались тренировки с будущим «помощником космонавтов»
| Экипажи 27 февраля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7519


20) 25.03.2026 rosyjscy członkowie podstawowej załogi misji ISS-75 przeprowadzili sesję treningową w laboratorium neutralnej wyporności (tzw. hydrolaboratorium), aby przećwiczyć konkretne operacje w ramach wyjścia w przestrzeń kosmiczną (EVA-67).

Głównym zadaniem, które Piotr Dubrow i Anna Kikina mają wykonać podczas właściwego spaceru kosmicznego, jest wymiana jednego z dwóch paneli regulatora przepływu płynu w systemie kontroli termicznej modułu „Zaria” (FGB – Functional Cargo Block) – elementu rosyjskiego segmentu ISS.

Dla Piotra Dubrowa jest to zadanie dobrze znane; podczas swojego pierwszego lotu kosmicznego w 2021 roku, wraz z Olegiem Nowickim, przeprowadził on wymianę identycznego panelu w trakcie wyjścia w przestrzeń kosmiczną.

„Sama operacja nie należy do najbardziej skomplikowanych, jednak ze względu na to, że system kontroli termicznej jest jednym z kluczowych układów każdego statku kosmicznego, odpowiedzialność za jego prawidłową obsługę jest ogromna.
Dlatego niezwykle ważne jest, aby każdy etap prac był monitorowany z najwyższą starannością, a także by zachować szczególną ostrożność w pobliżu innych urządzeń zainstalowanych na zewnętrznej powierzchni modułu” – wyjaśnił Piotr Dubrow.

Panel, który kosmonauci mają wymienić, znajduje się wewnątrz ciśnieniowego pojemnika; muszą oni przetransportować go i zamontować na module „Zaria”. Podczas treningu w laboratorium neutralnej wyporności rosyjscy członkowie załogi przećwiczyli cały proces w najdrobniejszych szczegółach.

„Kluczową zasadą jest kolejność działań. Jeden z operatorów dba o bezpieczeństwo i kontroluje położenie zasobnika – dużego cylindrycznego pojemnika wyposażonego w uchwyty oraz punkty mocowania. Podczas gdy jeden operator przytrzymuje, zabezpiecza i monitoruje zasobnik, drugi przemieszcza się wyznaczoną trasą”. „Następnie pojemnik jest przekazywany kolejnemu operatorowi, który kontynuuje jego transport; w ten sposób, krok po kroku, docieramy do miejsca wykonywania prac” – wyjaśnił Piotr Dubrow.

Podczas treningu kosmonauci przemieszczali pojemnik z panelem ręcznie, jednak w trakcie właściwego wyjścia w przestrzeń kosmiczną (EVA) do tego celu wykorzystane zostanie ramię robotyczne ERA. Robotyczny asystent odegra kluczową rolę w usunięciu starego, wymienionego panelu – który trzeba będzie odsunąć od stacji – a także w przetransportowaniu Piotra Dubrowa wraz z platformą zawierającą adaptery z wielozadaniowego modułu laboratoryjnego (MLM) do modułu serwisowego rosyjskiego segmentu ISS.

Piotr Dubrow i Anna Kikina pomyślnie wykonali zadania wyznaczone im przez instruktorów, wykazując się wysokim poziomem koordynacji działań.




Космонавты Роскосмоса Пётр Дубров и Анна Кикина отработали под водой замену панели в системе терморегулирования российского сегмента МКС
| Экипажи 25 марта 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7541


21) Piotr Dubrow i Anna Kikina, ukończyli sesje ćwiczeniowe na stanowisku symulacyjnym „Orlan-MK”.
System ten służy do przygotowywania kosmonautów do wyjść w przestrzeń kosmiczną z wykorzystaniem technologii wirtualnej rzeczywistości.

Rosyjscy członkowie załogi misji ISS-75 odświeżyli swoje umiejętności w zakresie obsługi systemów skafandra „Orlan-MKS” – używanego podczas prac na zewnątrz stacji – oraz przećwiczyli procedury związane z działaniem śluzy powietrznej (ciąg czynności zapewniający bezpieczne otwarcie włazu wyjściowego stacji).

„Podczas sesji każdy z kosmonautów korzystał z gogli wirtualnej rzeczywistości oraz kontrolerów ręcznych, aby symulować zakładanie skafandra, poruszanie się po modułach stacji, procedury wychodzenia i powrotu przez śluzę, a także interakcję z wirtualnym otoczeniem – w szczególności z obiektami ujętymi w pokładowych procedurach operacyjnych” – wyjaśnił Dmitrij Zubow, kierownik Laboratorium nr 3 w Centrum Przygotowania Kosmonautów.

Po zakończeniu tych ćwiczeń na stanowisku symulacyjnym, Piotr Dubrow i Anna Kikina przejdą kolejny etap szkolenia na symulatorze „Wychod-2” („Wyjście-2”), który wyposażony jest w makiety głównej i zapasowej śluzy powietrznej wraz z odpowiednim oprzyrządowaniem.



Основной экипаж МКС-75 отработал навыки прямого и обратного шлюзования в виртуальном скафандре
| Экипажи 30 марта 2026


22) Rosyjscy członkowie podstawowej załogi misji ISS-75 wzięli udział w sesji treningowej z wykorzystaniem symulatora załogowego statku kosmicznego Sojuz.
Ćwiczyli procedury wymagane na różnych etapach misji: podczas przygotowań do startu, wprowadzania na orbitę, zbliżania się do stacji kosmicznej oraz dokowania.

W trakcie lotu załoga działa w oparciu o dokumentację pokładową.
Zintegrowane szkolenie Piotra Dubrowa i Anny Kikiny rozpoczęło się od standardowych, nominalnych operacji.
Następnie, w ciągu pięciu godzin, instruktor Siergiej Irtuganow wprowadzał różne sytuacje nienominalne (awaryjne lub nietypowe) na poszczególnych etapach „lotu”.

„Przede wszystkim nasze szkolenie koncentruje się na działaniach nominalnych podczas różnych faz lotu kosmicznego.
Sytuacje nienominalne wprowadzamy jako uzupełnienie tych podstawowych zadań, aby upewnić się, że załoga pamięta właściwe procedury dla takich scenariuszy.
Kluczowe jest takie zaplanowanie tych zdarzeń, aby pozostały one realistyczne.

W tej konkretnej sesji zintegrowanej kosmonauci musieli ostatecznie przeprowadzić dokowanie; dlatego scenariusze nienominalne zostały dobrane tak, aby mimo wszystko umożliwiły pomyślne połączenie ze stacją – zamiast wymuszać na przykład awaryjne przerwanie lotu i powrót na Ziemię.

Co więcej, ważne jest, aby potencjalne awarie systemów były równomiernie rozłożone w trakcie całego szkolenia, ponieważ takie problemy mogą wystąpić w dowolnym momencie rzeczywistej misji – a załoga musi być gotowa, by zareagować na nie w każdej chwili” – wyjaśnił Siergiej Irtuganow, główny specjalista ds. szkolenia kosmonautów.

Niektóre z tych sytuacji nienominalnych można uznać za standardowe, gdyż ćwiczy się je niemal podczas każdej sesji treningowej.
Należą do nich m.in. problemy z łącznością, usterki systemów podtrzymywania życia czy awarie systemów automatycznych, które zmuszają kosmonautów do przejścia na ręczny tryb dokowania.
Jeśli załoga w porę nie zauważy nietypowej sytuacji lub na nią nie zareaguje, jej kolejne działania również będą obarczone błędami.
Aby temu przeciwdziałać, instruktorzy wprowadzają czasem mniej typowe scenariusze, pomagając kosmonautom lepiej zrozumieć leżące u ich podstaw związki przyczynowo-skutkowe.

Piotr Dubrow i Anna Kikina pomyślnie poradzili sobie ze wszystkimi zadaniami podczas sesji treningowej. Swoje kompetencje oraz spójność jako zespół udowodnili już w czasie, gdy pełnili funkcję załogi rezerwowej; teraz skupiają się na utrwaleniu tych umiejętności.
Przed załogą jeszcze osiem sesji szkoleniowych, których zwieńczeniem będzie ta najważniejsza – kompleksowy egzamin końcowy.




Космонавты Роскосмоса Пётр Дубров и Анна Кикина отработали все этапы полёта к МКС
| Экипажи 01 апреля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7550
« Ostatnia zmiana: Listopada 11, 2026, 19:46 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #10 dnia: Listopada 11, 2026, 19:46 »
23) Dmitrij Pietielin i Konstantin Borisow (członkowie załogi rezerwowej 75. ekspedycji) przeprowadzili sesję szkoleniową w rosyjskim segmencie stacji, aby utrzymać swoje umiejętności operacyjne.
Podobnie jak w każdym domu czy mieszkaniu, przestrzeń życiową w kosmosie trzeba utrzymywać w należytym porządku; wiąże się to z okresową wymianą uszkodzonych elementów systemów lub usuwaniem awarii – zadaniami, które załoga wykonywała w trakcie tego szkolenia.

Kosmonauci pracowali między innymi przy systemie zasilania.
Dmitrij Pietielin wymienił akumulator w module serwisowym, a Konstantin Borisow – jednostkę sterującą przetwornikiem energii w module funkcjonalno-towarowym „Zaria”, będącym częścią rosyjskiego segmentu ISS.

Znaczną część codziennych obowiązków załogi na stacji stanowi praca z komputerami przenośnymi, które są niezbędne do sterowania rosyjskim segmentem.
Kosmonauci przeprowadzili rutynową konserwację komputera sterującego w wielofunkcyjnym module laboratoryjnym „Nauka” oraz zaktualizowali cyfrowe wersje dokumentacji pokładowej.

Dmitrij Pietielin i Konstantin Borisow zajęli się również konserwacją systemów podtrzymywania życia.
Przelali mocz ze zbiornika gromadzącego do zbiornika systemu zaopatrzenia w wodę „Rodnik”, znajdującego się na pokładzie statku transportowego.
Następnie napełnili zbiornik w module serwisowym roztworem dezynfekującym.
Ponadto kosmonauci sprawdzili działanie zaworu próżniowego w systemie „Wozduch” („Powietrze”), który odpowiada za usuwanie dwutlenku węgla z atmosfery stacji.

Podczas realizacji zaplanowanych zadań załoga napotkała kilka sytuacji odbiegających od normy: wystąpiły problemy z łącznością, awaria systemu sanitarnego oraz usterka modułu rozszerzenia interfejsów.
Pojawiła się również sytuacja alarmowa – fałszywy sygnał z czujnika dymu.
Takie zdarzenia mogą sporadycznie wystąpić podczas rzeczywistego lotu kosmicznego – na przykład w sytuacji, gdy zmienia się przejrzystość atmosfery na stacji, co może być spowodowane obecnością pyłu.
„Gdy tylko rozbrzmiewa alarm, kosmonauci muszą wykonać szereg wyuczonych na pamięć procedur, aby ustalić, czy rzeczywiście wybuchł pożar.
W trakcie tego ćwiczenia uruchomiono czujnik dymu znajdujący się za szafką medyczną w module serwisowym stacji” – wyjaśniła Swietłana Kozłowa, główny specjalista ds. szkolenia kosmonautów w CPK, opisując protokół postępowania w takiej sytuacji awaryjnej.

Dmitrij Pietielin i Konstantin Borisow poradzili sobie zarówno z rutynowymi zadaniami, jak i scenariuszami awaryjnymi przygotowanymi przez instruktorów, wykazując się wysokim poziomem przygotowania.



Работа в космическом доме: у дублирующего экипажа МКС-75 состоялась тренировка на тренажёрах российского сегмента МКС
| Экипажи 02 апреля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7552


24) Piotr Dubrow i Anna Kikina, przeprowadzili sesję treningową z wykorzystaniem symulatora lądowania TS-18, zintegrowanego z wirówką przeciążeniową CF-18.
Członkowie rosyjskiej załogi ćwiczyli umiejętności niezbędne do przeprowadzenia ręcznego zejścia z orbity – procedury określanej mianem „ręcznego sterowanego lądowania”.

Choć powrót statku kosmicznego z ISS na Ziemię odbywa się zazwyczaj w trybie automatycznym, system umożliwia przejście na sterowanie ręczne w fazie wejścia w atmosferę, jeśli wystąpi sytuacja odbiegająca od normy.
Może to być na przykład ryzyko przekroczenia wyznaczonego obszaru lądowania.
Dlatego każdy kosmonauta musi być przygotowany na taką ewentualność, a podczas szkoleń umiejętności ręcznego sterowania lądowaniem są ćwiczone aż do momentu, gdy stają się odruchowe.

Piotr Dubrow i Anna Kikina trenowali ręczne sterowanie lądowaniem przy użyciu wirówki CF-18.
Specjaliści z CPK wykorzystują to urządzenie do symulacji przeciążeń, które występują zarówno podczas startu statku kosmicznego, jak i podczas powrotu kapsuły załogowej typu „Sojuz” na Ziemię.
Symulator pozwala kosmonautom nie tylko obserwować, jak ich działania wpływają na zachowanie modułu lądującego, ale także fizycznie odczuwać te skutki poprzez zmiany wartości przeciążenia.

Moduł powrotny obsługuje się za pomocą specjalnego drążka sterowniczego.
Głównym celem jest sprowadzenie kapsuły jak najbliżej wyznaczonego punktu lądowania przy jednoczesnym ograniczeniu przeciążeń do minimum – wynik ten zależy w całości od działań kosmonauty.
Piotr Dubrow i Anna Kikina pomyślnie wykonali powierzone im zadanie.




Основной экипаж МКС-75 выполнил ручной управляемый спуск
| Экипажи 03 апреля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7554


25) Rosyjscy członkowie załogi misji ISS-75 przechodzą obecnie szkolenie przygotowujące do lotu kosmicznego, które obejmuje również przygotowania do prowadzenia eksperymentów medycznych na pokładzie stacji.

Od kilku lat kosmonauci agencji Roskosmos biorą udział w kompleksowym badaniu biomedycznym o nazwie „Neuroimmunologia”.
Celem tego projektu jest zebranie danych na temat fizjologicznej adaptacji ludzkiego organizmu do warunków długotrwałego lotu kosmicznego oraz ocena wpływu stresu na układ odpornościowy.
Badanie prowadzone jest przez specjalistów medycznych z CPK oraz Instytutu Problemów Biomedycznych (IPBM).

Podczas pobytu na ISS kosmonauci będą musieli pobierać sobie nawzajem krew żylną – procedura ta wymaga specjalistycznej wiedzy i opanowania konkretnych umiejętności.
W Centrum Przygotowania Kosmonautów praktyczne szkolenie w tym zakresie odbywa się w laboratorium klinicznym, gdzie pod nadzorem personelu medycznego przestrzegane są rygorystyczne zasady aseptyki i antyseptyki.

Podczas jednej z ostatnich sesji szkoleniowych Piotr Dubrow pobrał krew od Anny Kikiny.

„Używając profesjonalnego sprzętu – specjalistycznych igieł i probówek – Piotr za pierwszym razem bezbłędnie wkłuł się w żyłę i pobrał od Anny wymaganą ilość krwi. Jest to prawdopodobnie najtrudniejszy etap eksperymentu; bez niego nie można przeprowadzić kolejnych faz. Kosmonauci i specjaliści byli tak zadowoleni z przebiegu tych ćwiczeń, że poprosili o powtórzenie sesji!
Jesteśmy przekonani, że w warunkach kosmicznych załodze będzie znacznie łatwiej wykonać tę procedurę” – powiedziała Natalia Piekarska, instruktorka w Centrum Przygotowania Kosmonautów.

Na orbicie kosmonauci będą również odpowiedzialni za odpowiednie przygotowanie próbek krwi, aby zapewnić ich trwałość aż do momentu powrotu na Ziemię.
Proces ten obejmuje sporządzanie rozmazów krwi na szkiełkach podstawowych, rozdzielanie składników krwi za pomocą wirówki oraz zamrażanie próbek. W trakcie sześciomiesięcznego lotu zaplanowano trzy takie procedury pobrania krwi żylnej.

Dane uzyskane w ramach tego kompleksowego badania pomogą wyjaśnić mechanizmy zmian zachodzących w układzie odpornościowym i będą miały istotne znaczenie dla zrozumienia wzajemnych powiązań między świadomością, stresem a odpornością organizmu. Z kolei przyczyni się to do dalszego udoskonalania wsparcia biomedycznego zapewnianego podczas długotrwałych misji orbitalnych i międzyplanetarnych, a jednocześnie pozwoli zdobyć wiedzę niezbędną do zapobiegania niekorzystnym reakcjom immunologicznym – wywoływanym zarówno przez ekspozycję na rozmaite czynniki ekstremalne, jak i przez rozwój stanów patologicznych.


Космонавт Роскосмоса Пётр Дубров успешно выполнил забор крови в рамках подготовки к экспериментам «Нейроиммунитет» и «Коррекция»
| Экипажи 07 апреля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7557


26) 08.04.2026 przedstawiciele Wydziału Badań Kosmicznych Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa odwiedzili Centrum Przygotowania Kosmonautów, aby zaprezentować kosmonautom Piotrowi Dubrowowi i Annie Kikinej nowy eksperyment o nazwie „GWS-1”.
Badanie to będzie prowadzone we współpracy ze specjalistami medycznymi Centrum.

Eksperyment naukowy ma zostać przeprowadzony na pokładzie ISS.
Jego celem jest uzyskanie danych, które pozwolą sprawdzić, czy galwaniczna stymulacja przedsionkowa (galvanic vestibular stimulation – GVS) – polegająca na przykładaniu prądu elektrycznego o niskim natężeniu do skóry głowy – może pomóc w normalizacji procesu stabilizacji wzroku kosmonauty na danym obiekcie w warunkach nieważkości.

W ziemskich warunkach stałe, codzienne informacje o położeniu i ruchu ciała w przestrzeni – przesyłane z układu przedsionkowego do ośrodkowego układu nerwowego – są dla organizmu „znajome”.
Zgodne są one z utrwalonymi wzorcami, a konkretnie z integracją danych dotyczących przyspieszeń liniowych i kątowych, co pozwala człowiekowi ustabilizować wzrok na wybranym obiekcie.
W warunkach nieważkości ta wykształcona ewolucyjnie interakcja ulega zaburzeniu; informacje przesyłane do układu nerwowego przez narządy otolitowe (odpowiedzialne za wykrywanie przyspieszeń liniowych) zmieniają się, ponieważ znika składowa grawitacyjna.
Może to prowadzić do wystąpienia objawów choroby lokomocyjnej oraz/lub trudności w śledzeniu wzrokiem obiektów.

„Na Ziemi, gdy odwracasz głowę w stronę jakiegoś przedmiotu, Twój wzrok zatrzymuje się na nim po upływie około stu milisekund. W warunkach nieważkości ten sam ruch może skutkować opóźnieniem sięgającym nawet 1,5 sekundy między momentem obrotu głowy a chwilą, w której wzrok skupia się na obiekcie i rozpoznaje go”. „Na przykład, jeśli człowiek widzi fragment znanego przedmiotu – powiedzmy szafy – jego mózg »uzupełnia« w myślach brakujące elementy i identyfikuje obiekt jako »szafę«”.
„W takich przypadkach wymagany poziom fiksacji wzroku jest minimalny, ponieważ rola wzroku w bieżącej aktywności danej osoby jest ograniczona.
Z kolei w sytuacji, gdy pojawia się nieznany obiekt – taki, z którym dana osoba nigdy wcześniej nie miała do czynienia – uruchamia ona widzenie centralne, intensywnie skupiając wzrok i zwiększając poziom uwagi” – wyjaśnia Matwiej Jegorow, główny technolog eksperymentu medycznego na Wydziale Badań Kosmicznych Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa.

Zastosowanie krótkotrwałego impulsu elektrycznego (trwającego około sekundy) na skórę głowy może pomóc skrócić czas potrzebny na ogniskowanie wzroku. Napięcie nie powinno przekraczać 30 woltów, przy natężeniu prądu do 2 miliamperów.
Intensywność jest regulowana ręcznie do poziomu komfortowego dla badanych, w oparciu o ich własne odczucia – jest to protokół stosowany również w badaniach typu „ślepa próba”.

„Takie słabe prądy stymulują obwodowe elementy układu przedsionkowego, naśladując sygnały generowane zazwyczaj przez narządy otolitowe. Dzięki temu układ nerwowy człowieka otrzymuje informację, że aparat przedsionkowy funkcjonuje w warunkach zbliżonych do ziemskich.
Naszym celem jest skrócenie czasu niezbędnego do fiksacji wzroku. Jeśli uda się to osiągnąć, potwierdzi to skuteczność naszej metodologii” – mówi Matwiej Jegorow.

Piotr Dubrow i Anna Kikina zapoznali się ze sprzętem, z którego będą korzystać na pokładzie statku kosmicznego.
W jego skład wchodzi moduł elektroniczny zasilany z instalacji elektrycznej statku, urządzenie AGVS (zaprojektowane do reagowania na określone sygnały) oraz wideookulograf – przyrząd przypominający maskę do nurkowania, zakładany na głowę w celu automatycznego śledzenia ruchów gałek ocznych.
Zestaw zawiera również elektrody: dwie umieszcza się za uszami badanego, a trzecią – na środku czoła.

Następnie kosmonautom zaprezentowano sposób działania aparatury.
Na ekranie widoczne są cztery ramiona ułożone w kształt krzyża; na dany sygnał umieszczone na nich światła zapalają się na czerwono lub zielono w losowej kolejności.
Zadaniem badanej osoby jest naciśnięcie na urządzeniu AGVS przycisku odpowiadającego wyświetlonemu kolorowi.
W trakcie całego procesu sprzęt śledzi ruchy oczu, a kamera wideo rejestruje przebieg badania.
Nowy eksperyment obejmuje co najmniej dwie sesje szkoleniowe przed lotem kosmicznym, 12 sesji dla każdego uczestnika podczas jego misji na pokładzie ISS oraz 7 sesji uzupełniających po powrocie na Ziemię.



Космонавтам Роскосмоса Петру Дуброву и Анне Кикиной представили новый медицинский эксперимент «ГВС-1»
| Экипажи 13 апреля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7560


27) Podstawowa załoga misji ISS-75 przechodzi serię szkoleń z zakresu prac poza stacją kosmiczną (EVA), korzystając z symulatora „Wychod-2” (Wyjście-2).
Pod okiem instruktora kosmonauci realizują program ćwiczeń obejmujący przygotowania do wyjścia w przestrzeń kosmiczną, wykonywanie zadań na zewnątrz „stacji” oraz reagowanie na sytuacje awaryjne w skafandrach kosmicznych.

Sytuacje awaryjne mogą wystąpić na każdym etapie prac poza stacją.
Przykładowo, Piotr Dubrow i Anna Kikina mierzyli się z problemem utraty szczelności skafandrów – scenariuszem, do którego mogłoby dojść na skutek zderzenia z mikrometeoroidem lub kontaktu z ostrym przedmiotem podczas pracy na zewnątrz.

Skafander typu „Orlan-MKS” wyposażony jest w automatyczny system kontroli termicznej.
Ponieważ każdy zautomatyzowany układ może ulec awarii, instruktorzy uczą kosmonautów, jak postępować w takich przypadkach.
Podczas omawianej sesji zasymulowano awarię głównej pompy, co doprowadziło do przerwania chłodzenia wewnątrz skafandrów.
Ponadto załoga musiała zmierzyć się z nieszczelnością zbiorników tlenu.

Pod koniec szkolenia załoga musiała poradzić sobie z kolejną sytuacją awaryjną: całkowitą utratą zasilania elektrycznego skafandra.
W takiej sytuacji – gdy wszystkie komponenty elektryczne przestają działać – kosmonauci musieli uruchomić mechaniczny system wentylacji, przerwać prace poza stacją i niezwłocznie powrócić do śluzy powietrznej.

Piotr Dubrow i Anna Kikina pomyślnie poradzili sobie ze wszystkimi scenariuszami awaryjnymi przygotowanymi przez instruktora.




Космонавты Роскосмоса Пётр Дубров и Анна Кикина продолжают подготовку к внекорабельной деятельности на тренажёре «Выход-2»
| Экипажи 20 апреля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7565
« Ostatnia zmiana: Listopada 17, 2026, 03:41 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #11 dnia: Listopada 17, 2026, 04:41 »
28) Dmitrij Pietielin i Konstantin Borisow oraz Deniz Burnham ukończyli serię kompleksowych szkoleń z wykorzystaniem symulatorów rosyjskiego segmentu ISS oraz załogowego statku kosmicznego Sojuz.
Załoga rezerwowa misji ISS-75 ćwiczyła procedury reagowania na sytuacje awaryjne na pokładzie stacji.

Scenariusze awaryjne obejmują trzy konkretne rodzaje zdarzeń: pożar, rozszczelnienie oraz wyciek amoniaku.
W zależności od okoliczności, sytuacje te mogą być możliwe do opanowania – co pozwala załodze na rozwiązanie problemu – lub niemożliwe do opanowania, co wymusza ewakuację stacji.
Szkolenia na symulatorach rosyjskiego segmentu obejmują wszystkie możliwe warianty rozwoju takich zdarzeń.

Przykładowo, załoga rezerwowa musiała zmierzyć się z rozszczelnieniem modułu mieszkalnego statku Sojuz. Kosmonauci i astronautka musieli zlokalizować źródło ucieczki powietrza; ponieważ scenariusz zakładał, że awarii nie da się usunąć, załoga musiała przejść do modułu lądownika, przeprowadzić awaryjne odcumowanie i powrócić na Ziemię.

Dmitrij Pietielin, Konstantin Borisow i Deniz Burnham ćwiczyli również procedury reagowania na wypadek pożaru.
W jednym ze scenariuszy „pożar” wybuchł w module badawczym MRM-1 (Mini-Research Module 1). Ponieważ statek ratunkowy był zacumowany właśnie do tego modułu, załoga nie miała innego wyjścia, jak tylko wykonać awaryjne zejście z orbity i powrót na Ziemię.

Ponieważ produkty spalania stanowią śmiertelne zagrożenie, załoga założyła ochronne maski oddechowe jeszcze podczas przebywania na stacji.
Maski te zapewniają ochronę przez 20–40 minut.
Dostępne są również inne środki ochrony indywidualnej o podobnym czasie skuteczności. „Najważniejszym aspektem lotów kosmicznych jest bezpieczeństwo załogi.
Dlatego podczas szkoleń koncentrujemy się przede wszystkim na pracy zespołowej, korzystaniu ze sprzętu ratunkowego oraz precyzyjnym wykonywaniu procedur opisanych w instrukcjach pokładowych” – wyjaśnił Michaił Anacki, kierownik Laboratorium nr 1 w 1. Departamencie Centrum Przygotowania Kosmonautów.

W drugim scenariuszu „pożar” wybucha w wielofunkcyjnym module laboratoryjnym, znajdującym się w pobliżu zacumowanego statku kosmicznego.
Ponieważ „pożaru” nie da się ugasić, załoga uruchamia procedurę awaryjną, mającą na celu ewakuację ze „stacji”.

Ten etap zintegrowanego ćwiczenia szkoleniowego odbywa się wewnątrz symulatora statku kosmicznego Sojuz, do którego weszli członkowie załogi: Dmitrij Pietielin, Konstantin Borisow oraz Deniz Burnham.
Zanim dojdzie do obniżenia ciśnienia wewnątrz statku, załoga musi założyć skafandry kosmiczne, mając jednocześnie na twarzach maski ochronne.
Instruktorzy uważnie obserwują, czy ta złożona procedura jest wykonywana prawidłowo.

„Niektóre czynności wymagają wzajemnej pomocy, ponieważ jeden kosmonauta nie byłby w stanie wykonać ich samodzielnie.
Załoga pracuje pod presją czasu, a my oceniamy, jak sprawnie organizuje ona awaryjne odcumowanie i powrót na Ziemię.
Kluczowe jest zapamiętanie kolejności wielu działań; choć dostępna jest dokumentacja pokładowa, nie zawsze można z niej skorzystać – zwłaszcza w warunkach zadymienia” – wyjaśnił Ignat Ignatow, główny specjalista ds. szkolenia kosmonautów w 1. wydziale Centrum Przygotowań Kosmonautów.

Po sprawdzeniu szczelności skafandrów i obniżeniu ciśnienia w statku, załoga przeprowadziła procedury awaryjnego odcumowania, które różnią się od tych stosowanych w trakcie standardowych operacji.
Istotnym elementem tego procesu było wykonanie precyzyjnych manewrów silnikowych, dzięki którym statek mógł bezpiecznie „odłączyć się” od „stacji”.
Dmitrij Pietielin, Konstantin Borisow i Deniz Burnham zrealizowali niezbędne procedury przewidziane dla sytuacji awaryjnych, pomyślnie „wrócili na Ziemię” i udowodnili, że stanowią zgrany zespół.






Дублирующий экипаж МКС-75 отработал действия в случае аварий на российском сегменте МКС
23 апреля 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7570


29) Dmitrij Pietielin i Konstantin Borisow, rosyjscy członkowie załogi rezerwowej misji ISS-75, ćwiczyli operacje związane z wyjściem w przestrzeń kosmiczną (EVA-67) podczas treningu w laboratorium neutralnej wyporności (tzw. hydrolaboratorium).

Głównym zadaniem kosmonautów była wymiana jednego z dwóch paneli regulatora przepływu płynu w systemie kontroli termicznej modułu „Zaria” (Functional Cargo Block – FGB), będącego częścią rosyjskiego segmentu ISS.

„Okres eksploatacji tego urządzenia w rosyjskim segmencie ISS dobiega końca, dlatego planujemy jego wymianę.
Podczas sesji treningowej przećwiczyliśmy niezbędne procedury.
Dodatkowo wykonaliśmy dwa mniejsze zadania: demontaż i usunięcie jednego adaptera oraz zainstalowanie w jego miejsce nowego elementu” – wyjaśnił Dmitrij Pietielin.

Panel przeznaczony do wymiany podczas spaceru kosmicznego znajduje się w hermetycznym pojemniku, który należy przenieść i zamontować na module „Zaria”.
Podczas treningu w hydrolaboratorium rosyjscy kosmonauci przećwiczyli cały proces w najdrobniejszych szczegółach.

„Przeprowadzaliśmy tę operację wielokrotnie.
Moim zdaniem nie jest ona szczególnie trudna, ale wiąże się z pewnym wyzwaniem: panel umieszczony jest w specjalnym hermetycznym pojemniku.
Jest on dość duży, więc musimy go transportować zgodnie z protokołami dotyczącymi przemieszczania wielkogabarytowego sprzętu – nie możemy go po prostu przypiąć i puścić wolno.
Musimy manewrować nim wzdłuż zewnętrznej części stacji, cały czas go trzymając i wymieniając się rolami, co czyni proces transportu dość złożonym” – opowiedział Konstantin Borisow.

Podczas właściwego spaceru kosmicznego na orbicie planowane jest wykorzystanie europejskiego ramienia robotycznego ERA (European Robotic Arm).
„W przeszłości procedury wymiany takich paneli wykonywano bez użycia ramienia robotycznego.
Teraz jednak zdecydowaliśmy się przetestować te same operacje przy wsparciu ERA, aby usprawnić i przyspieszyć pracę.
Ponieważ zawsze musimy mieć plan awaryjny, ćwiczymy te zadania zarówno z wykorzystaniem ramienia robotycznego, jak i metodą tradycyjną – ręcznie docierając do odpowiednich miejsc pracy” – wyjaśnił Dmitrij Pietielin.
Kosmonauci pomyślnie wykonali zadania wyznaczone im przez instruktorów i wykazali się wysokim poziomem koordynacji.




Космонавты Роскосмоса Дмитрий Петелин и Константин Борисов выполнили в гидролаборатории программу подготовки к выходу в открытый космос
| Экипажи 04 мая 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7578


30) Kosmonauci Piotr Dubrow i Anna Kikina przygotowują się obecnie do lotu kosmicznego w składzie podstawowej załogi misji ISS-75.

Stan nieważkości negatywnie wpływa na zdrowie człowieka.
Szczególnie narażone są układy krążenia, kostny oraz mięśniowy, ponieważ organizm przestaje być poddawany obciążeniom fizycznym.
W przestrzeni kosmicznej brakuje osiowego obciążenia (nacisku pionowego na kręgosłup) oraz sił wynikających z ciężaru ciała.
Naturalne formy poruszania się, takie jak chodzenie czy bieganie, są na pokładzie stacji niemożliwe – z wyjątkiem ćwiczeń wykonywanych na bieżni.

„W warunkach mikrograwitacji bieżnia – używana wraz ze specjalistycznym kombinezonem obciążeniowym – jest jedynym urządzeniem, które pozwala utrzymać wyprostowaną postawę, naśladującą fizjologiczną pozycję, do jakiej jesteśmy przyzwyczajeni w warunkach normalnej grawitacji.
Co więcej, bieżnia umożliwia kosmonautom chodzenie i bieganie; te konkretne ruchy stanowią najskuteczniejszy sposób przeciwdziałania negatywnym skutkom stanu nieważkości” – wyjaśnia Natalia Łysowa, starszy pracownik naukowy w Instytucie Problemów Medyczno-Biologicznych (IBMP) Rosyjskiej Akademii Nauk oraz główny badacz w Centrum Przygotowania Kosmonautów (CPK).

W rezultacie trening lokomotoryczny – pomagający zapobiegać degradacji tkanki kostnej i mięśniowej oraz osłabieniu układu krążenia – uznawany jest za podstawowy środek profilaktyczny na orbicie.
Jest to reżim, którego bez wyjątku przestrzega każdy kosmonauta.

„Stan nieważkości odgrywa kluczową rolę na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej; aby go skompensować, stosuje się specjalny kombinezon obciążeniowy, który symuluje siłę grawitacji, sprawiając, że nacisk wywierany na ciało jest zbliżony do ciężaru, jakiego doświadczamy na Ziemi”.
Ponieważ system mocujący jest zakotwiczony w dwóch punktach, bieżnia ma tendencję do oscylowania – porusza się do przodu, do tyłu oraz na boki. Co więcej, ze względu na to, że sama bieżnia jest zawieszona, czynniki te składają się na złożony zakres ruchu.
Kosmonauci, którzy po raz pierwszy trafiają w przestrzeń kosmiczną, muszą poświęcić nieco czasu na naukę utrzymywania równowagi.
Muszą dbać o to, by bieżnia pozostawała w bezpiecznym zakresie – tak aby nie uderzyć w elementy konstrukcyjne stacji – a jednocześnie uczyć się kompensowania wywołanych ruchem drgań za pomocą własnego ciała.

„Bieżnia używana w dziale medycznym na Ziemi jest zaprojektowana tak, aby jak najbardziej przypominała tę znajdującą się na pokładzie stacji.
Jednak ze względu na obecność grawitacji oraz brak systemu zabezpieczeń (pasów mocujących), wrażenia z ćwiczeń różnią się od tych, z jakimi mamy do czynienia w kosmosie” – wyjaśnił Piotr Dubrow.

Procedura treningu na bieżni jest opisana w dokumentacji pokładowej i obejmuje trzyodniowy cykl, w którym każdy dzień przewiduje inny tryb pracy urządzenia.
Cykl ten powtarza się przez cały czas trwania misji; każdego dnia kosmonauta spędza na bieżni od 32 do 42 minut.
Urządzenie może działać w dwóch trybach: aktywnym (napędzanym silnikiem) oraz pasywnym (w którym użytkownik musi samodzielnie przesuwać taśmę bieżni za pomocą nóg).


„Można to porównać do pchania przed sobą jakiegoś przedmiotu lub biegu pod górę.
Podczas takich ćwiczeń na stacji ma się wrażenie, jakby biegło się z ciężkim plecakiem turystycznym, przy jednoczesnym ograniczeniu zakresu ruchów.
System zabezpieczeń ogranicza możliwość poruszania się w lewo lub w prawo względem linii środkowej bieżni.
Nie można też stawiać zbyt długich ani zbyt szerokich kroków, ponieważ długość samej bieżni narzuca pewne ograniczenia” – opowiada Anna Kikina, opisując szczegóły treningu na orbicie.
Pierwszego dnia treningu kosmonauta na orbicie pokonuje około trzech kilometrów, drugiego dnia – około czterech, a trzeciego – pięć kilometrów.
Prędkość również zmienia się w zależności od dnia treningowego oraz trybu pracy urządzenia.
Przykładowo, w trybie pasywnym – wymagającym większego wysiłku fizycznego – maksymalna prędkość wynosi 8 km/h. W trybie aktywnym prędkość biegu może sięgać od 12 do 14 km/h, w zależności od konkretnego dnia w cyklu treningowym.


Подготовка к пробежкам в невесомости: у космонавтов Роскосмоса Петра Дуброва и Анны Кикиной состоялись тренировки на бегущей дорожке
| Экипажи 06 мая 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7581


31) 12.05.2026 Piotr Dubrow i Anna Kikina – rosyjscy członkowie podstawowej załogi misji ISS-75 – przystąpili do egzaminów.
Pierwszym punktem harmonogramu było ręczne przeprowadzenie manewru zbliżenia załogowego statku kosmicznego Sojuz do ISS z wykorzystaniem symulatora „Don-Sojuz”.

W trakcie rzeczywistego lotu proces zbliżania statku do stacji odbywa się w trybie automatycznym.
Jednak w sytuacji awaryjnej lub nietypowej kosmonauci muszą przejąć ręczną kontrolę nad statkiem.

Piotr Dubrow i Anna Kikina zdawali egzamin w oparciu o losowo przydzielone scenariusze, z których każdy obejmował cztery różne tryby operacyjne.
Zadanie załogi rozpoczynało się od monitorowania standardowego, automatycznego procesu zbliżania.
Następnie komisja egzaminacyjna wprowadzała sytuacje nietypowe – na przykład awarię pokładowego systemu komputerowego lub usterkę systemu radiotechnicznego „Kurs” – co przerywało automatyczną sekwencję i wymuszało przejście na sterowanie ręczne, przy użyciu analogowych lub dyskretnych obwodów sterowania.

Głównym celem kosmonautów podczas tego sprawdzianu jest rozpoznanie sytuacji nietypowych, zgłoszenie ich do Centrum Kontroli Lotów oraz przejście na sterowanie ręczne.

„Awaria pokładowego systemu komputerowego powoduje przerwanie automatycznego procesu zbliżania.
W takim scenariuszu załoga musi przejąć ręczną kontrolę nad statkiem Sojuz – korzystając z analogowego obwodu sterowania – aby przeprowadzić manewry zbliżenia, oblotu stacji oraz utrzymania pozycji względem niej”.
„Podczas symulacji egzaminacyjnej przećwiczono również dwa scenariusze awaryjne: najpierw awarię systemu nawigacji satelitarnej, a następnie awarię obu jednostek systemu »Kurs« (odpowiedzialnego za automatyczne zbliżanie).
W takich przypadkach załoga jest zobowiązana do przejścia na ręczne sterowanie zbliżaniem przy użyciu dyskretnego obwodu sterowania.
Kosmonauci z powodzeniem wykonali manewry zbliżenia, oblotu oraz utrzymania pozycji w tym trybie” – wyjaśnił Andriej Sawincew, kierownik laboratorium w CPK.

Każdy członek załogi statku transportowego pełnił określoną funkcję. Inżynier pokładowy Anna Kikina, przebywając w module mieszkalnym, przekazywała parametry ruchu statku kosmicznego na podstawie wskazań przyrządów.
Do określenia odległości między statkiem a MSK wykorzystano laserowy dalmierz impulsowy, natomiast do obliczenia prędkości statku posłużył układ obliczania współrzędnych.

Dysponując tymi danymi, dowódca statku Piotr Dubrow przeprowadził ręczne podejście do stacji.
Skorygował prędkość wzdłużną, wyeliminował ewentualny dryf boczny oraz utrzymał orientację statku względem MSK.
Po zakończeniu podejścia wykonał manewr oblotu stacji w kierunku wyznaczonego w scenariuszu egzaminacyjnym węzła cumowniczego, przeprowadził obrót wokół osi podłużnej (roll), a następnie wykonał manewr zawisu bezpośrednio przed docelowym portem cumowniczym.

Poziom wyszkolenia załogi oceniała komisja egzaminacyjna, w skład której weszli specjaliści z Centrum Przygotowania Kosmonautów oraz korporacji RKK „Energia”.

„Podczas ręcznego podejścia do stacji Piotr Dubrow i Anna Kikina utrzymywali wszystkie parametry zgodnie z wymogami procedur sterowania ręcznego.
W trakcie manewru oblotu zachowano wymagane odległości, a całość zakończyła się zawisem w osi portu cumowniczego, przy czym wszystkie wartości mieściły się w dopuszczalnych granicach.
Ocenie poddano precyzję zawisu, utrzymywaną odległość, prędkość względną, czas wykonania manewru oraz zużycie paliwa.
Wszystkie parametry zostały spełnione z dużym zapasem.
Komisja zwróciła uwagę na doskonałą koordynację działań załogi, jasny sposób przekazywania meldunków oraz efektywną współpracę” – wyjaśnił Andriej Sawincew, kierownik laboratorium w 1. Zarządzie CPK.

Za profesjonalne i dobrze skoordynowane wykonanie zadań komisja egzaminacyjna przyznała kosmonautom Piotrowi Dubrowowi oraz Annie Kikinej ocenę „celującą”.

Rosyjscy członkowie załogi rezerwowej misji MSK-75 – kosmonauci Roskosmosu Dmitrij Pietielin i Konstantin Borisow – również pomyślnie przeszli identyczny egzamin.
Wykonali oni cztery manewry ręcznego podejścia, przewidziane w zadaniu egzaminacyjnym, oraz skutecznie poradzili sobie z symulowanymi sytuacjami awaryjnymi.
Kosmonauci wykonali zadanie wzorowo, wykazując się wysokim poziomem współpracy zespołowej.



Отличный старт: у основного и дублирующего экипажей МКС-75 началась экзаменационная сессия
| Экипажи 12 мая 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7586
« Ostatnia zmiana: Listopada 20, 2026, 06:10 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #12 dnia: Listopada 20, 2026, 06:11 »
32) 13.05.2026 w hydrolaboratorium CPK odbyły się nietypowe ćwiczenia.
Podstawowa załoga 75. ekspedycji na ISS – Piotr Dubrow i Anna Kikina – trenowała zadania przewidziane podczas nadchodzącego spaceru kosmicznego (EVA 68), koncentrując się przede wszystkim na instalacji robota „Teledroid”.

Jest to trzecia generacja robotów antropomorficznych (przypominających ludzi), opracowana przez spółkę NPO „Androidnaja Technika” pod nadzorem głównej organizacji odpowiedzialnej za eksperyment – ​​spółki CNII Masz.
W przeciwieństwie do swoich poprzedników, „Teledroid” – android sterowany zdalnie – nie posiada „nóg”, ponieważ został zaprojektowany z myślą o pracy na zewnątrz stacji, a nie o poruszaniu się po płaskich powierzchniach.

Zadaniem „Teledroida” jest wspieranie kosmonautów podczas prac na zewnątrz stacji, na przykład poprzez podawanie narzędzi, oświetlanie miejsca pracy czy podłączanie kabli i złączy.
Robot został skonstruowany tak, aby był odporny na promieniowanie oraz ekstremalne wahania temperatury.

Choć Piotr Dubrow i Anna Kikina mieli już wcześniej okazję obsługiwać androida podczas treningów na Ziemi, tym razem – w warunkach neutralnej wyporności (symulujących stan nieważkości) – stanęli przed trudniejszym wyzwaniem: musieli przetransportować „Teledroida” ze śluzy modułu MIM-2 do miejsca jego docelowej instalacji na wielofunkcyjnym module laboratoryjnym „Nauka” (MLM).

Oprócz robota, ładunek transportowany przez kosmonautów zawierał zewnętrzną kamerę telewizyjną, przeznaczoną do monitorowania działań „Teledroida” podczas wykonywania przez niego powierzonego eksperymentu.
Sprzęt ten jest dość duży i ciężki (sam robot waży około 105 kg), a przy tym delikatny, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas jego obsługi.
„Do transportu ładunku podczas spaceru kosmicznego wykorzystane zostanie ramię robotyczne ERA.
Przetransportuje ono jedną z osób wykonujących zadanie – Annę Kikinę – wraz z wyposażeniem do miejsca montażu.
Drugi operator, Piotr Dubrow, dotrze do wyznaczonego punktu »pieszo«, przemieszczając się wzdłuż poręczy.
Po dotarciu do strefy roboczej spotkają się, aby zainstalować i podłączyć robota, a także zamontować zewnętrzną kamerę telewizyjną” – wyjaśnił Igor Tarasow, kierownik Laboratorium nr 1 w Departamencie 30 Centrum Szkolenia Kosmonautów.

Piotr Dubrow i Anna Kikina pomyślnie wykonali zadania wyznaczone przez instruktorów, wykazując się wysokim poziomem koordynacji.
Będą mieli okazję do dalszego utrwalenia tych umiejętności praktycznych w najbliższy piątek, ponieważ na 15 maja zaplanowano kolejną sesję treningową z wykorzystaniem systemu „Teledroid”.



Космонавты Роскосмоса Пётр Дубров и Анна Кикина установили антропоморфного робота на поверхности макета российского сегмента МКС во время тренировки в гидролаборатории
| Экипажи 14 мая 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7588

https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=5773.msg190647#msg190647
« Ostatnia zmiana: Dzisiaj o 12:31 wysłana przez Orionid »

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30831
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #13 dnia: Dzisiaj o 12:34 »
37) Piotr Dubrow i Anna Kikina ukończyli egzaminacyjne szkolenie z zakresu ręcznego sterowania lądowaniem (manual descent control – MDC) z wykorzystaniem wirówki treningowej CF-18.
Urządzenie to pozwala symulować przeciążenia, na jakie narażony jest organizm człowieka podczas startu i wznoszenia rakiety, a także w trakcie powrotu modułu lądującego statku kosmicznego „Sojuz” na Ziemię.

Choć standardowe lądowanie modułu odbywa się w trybie automatycznym, awarie techniczne mogą wymusić interwencję ręczną; dlatego każdy kosmonauta musi biegle opanować umiejętność ręcznego sterowania lądowaniem.

Załogi ćwiczą procedury ręcznego sterowania w fazie lotu w atmosferze pod okiem instruktorów.
Podczas egzaminu Piotr Dubrow i Anna Kikina otrzymali scenariusz testowy – tzw. „bilet egzaminacyjny” – który wymagał od nich przeprowadzenia czterech określonych wariantów manewrów, obejmujących kombinację profili statycznych i dynamicznych.

„Każdy bilet egzaminacyjny zawiera różne warianty scenariuszy zakładających »chybienie« celu – czyli lądowanie w pewnej odległości przed lub za wyznaczonym punktem.
Przykładowo, znaczne przekroczenie wyznaczonego miejsca lądowania skutkuje bardziej stromą trajektorią wejścia w atmosferę i wyższymi przeciążeniami.
Nasz symulator pozwala odtworzyć do ośmiu różnych trybów lądowania.
Konstruujemy te zestawy zadań tak, aby zapewnić różnorodność, ściśle przestrzegając przy tym ustalonej metodologii testowania umiejętności ręcznego sterowania.
Celem jest sprawdzenie, czy kosmonauta potrafi przeprowadzić ręczne lądowanie w warunkach odbiegających od nominalnej trajektorii” – wyjaśnił Siergiej Irtuganow, główny specjalista ds. szkolenia kosmonautów.
Kluczowym zadaniem dla kosmonautów jest sprowadzenie modułu lądującego jak najbliżej wyznaczonego punktu przyziemienia, przy jednoczesnym utrzymaniu przeciążeń w bezpiecznych granicach, aby uniknąć nadmiernego i szkodliwego obciążenia organizmu.
„Wyświetlacze w module zstępującym (DM) prezentują dane obliczone przez naziemne centrum kontroli jeszcze przed rozpoczęciem zejścia; uwzględniają one parametry balistyczne oraz warunki atmosferyczne.
Obliczenia te tworzą tak zwaną »zaprogramowaną trajektorię« – konkretną krzywą, która wyznacza wymagane tempo wytracania prędkości przez moduł podczas przechodzenia przez kolejne warstwy atmosfery.
Poprzez zmianę orientacji kapsuły w przestrzeni – a konkretnie jej kąta obrotu wokół osi wzdłużnej (tzw. kąta przechylenia) – możemy regulować siłę nośną, co pozwala nam sterować pojazdem tak, aby zbliżał się do wyznaczonej trajektorii lub się od niej oddalał.
W uproszczeniu: śledząc nasze położenie względem tej krzywej i odpowiednio korygując kąt obrotu, przeprowadzamy ręczne sterowanie zejściem” – wyjaśnił Piotr Dubrow.

„Już na samym początku ustalamy strategię sterowania w oparciu o początkowe odchylenie od założonej trajektorii.
Prognozujemy, gdzie moduł powinien znajdować się na poszczególnych etapach zejścia: kiedy powinien »zejść« poniżej zaprogramowanej krzywej, kiedy powinien się do niej zbliżyć, a w niektórych przypadkach – kiedy musi »wznieść się« z powrotem w jej stronę.
Pod koniec fazy sterowania ręcznego moduł powinien znaleźć się w określonej odległości od zaprogramowanej trajektorii.
Ostateczne położenie zależy zarówno od początkowego odchylenia, jak i od korekt wprowadzonych w trakcie całego procesu.
Na tym właśnie polega główne wyzwanie związane z ręcznym sterowaniem zejściem” – dodała Anna Kikina.

Podczas egzaminu oboje kosmonauci pomyślnie zrealizowali wszystkie cztery przydzielone im scenariusze zejścia. Wykazali się wysokimi kompetencjami zawodowymi i otrzymali bardzo dobrą ocenę od komisji egzaminacyjnej.
Wcześniej egzaminy z obsługi systemów rosyjskiego segmentu ISS z powodzeniem zaliczyli również członkowie załogi rezerwowej misji ISS-75 – kosmonauci Roskosmosu, Dmitrij Pietielin i Konstantin Borisow.




Космонавты успешно «приземлились»: Пётр Дубров и Анна Кикина сдали экзамен по ручному управляемому спуску
| Экипажи 01 июня 2026
https://www.gctc.ru/main.php?id=7605

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Sojuz MS-29
« Odpowiedź #13 dnia: Dzisiaj o 12:34 »