Autor Wątek: Eduard Iwanowicz Bujnowskij (1936-2025)  (Przeczytany 439 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29364
  • Very easy - Harrison Schmitt
Eduard Iwanowicz Bujnowskij (1936-2025)
« dnia: Grudnia 17, 2025, 09:47 »
Eduard Iwanowicz Bujnowskij (26.02.1936-24.11.2025) [89]

Eduard Iwanowicz Bujnowskij został wyselekcjonowany w ramach WWS grupa 2 (1963).

26.02.1936 urodził się w Nowoczerkasku w obwodzie rostowskim w ZSRR.

1951 ukończył siódmą klasę w Szkole Podstawowej nr 144 w Moskwie.

1954 ukończył 2. Moskiewską Szkołę Przygotowawczą Artylerii.

1958 ukończył Wyższą Szkołę Inżynierii Artyleryjskiej w Rostowie, na wydziale Urządzenia Artyleryjskie.

18.09.1958 rozpoczął pełnienie funkcji szefa załogi ds. detonacji awaryjnych w zespole testowym rdzenia międzykontynentalnego pocisku balistycznego R-7 (8K71) na poligonie Tiura-Tam (Bajkonur).

09.03.1959 rozpoczął pełnienie funkcji szefa załogi ds. automatycznej stabilizacji w zespole testowym autonomicznego pocisku balistycznego R-7 w Plesiecku.

14.01.1960 został zastępcą przedstawiciela wojskowego.

24.04.1961 rozpoczął pełnienie funkcji przedstawiciela wojskowego Przedstawicielstwa Wojskowego Szefa Uzbrojenia Rakietowego przy NII-885 Głównego Zarządu Uzbrojenia Rakietowego Strategicznych Wojsk Rakietowych.
Pełnił tę funkcję do czasu wstąpienia do korpusu kosmonautów.

06.1962 przeszedł dwudniowe wstępne badania lekarskie w Klinice Sił Powietrznych.

W połowie 09.1962 ukończył dwumiesięczne stacjonarne badania medyczne w Centralnym Wojskowym Naukowo-Badawczym Szpitalu Lotniczym.

Pod koniec 11.1962 uzyskał pozwolenie Centralnej Komisji Lekarsko-Lotniczej.

08.01.1963 na posiedzeniu komisji mandatowej został rekomendowany do przyjęcia do oddziału kosmonautów.

10.01.1963 rozporządzeniem Głównodowodzącego Sił Powietrznych nr 14 został przyjęty do CPK jako słuchacz-kosmonauta.

25.01.1963-12.1964 przeszedł ogólne szkolenie kosmiczne.

Latał z instruktorem na samolotach MiG-15, MiG-17bis i Ił-14.

Nie ukończył szkolenia z powodu opuszczenia korpusu kosmonautów.

11.12.1964 opuścił korpus kosmonautów z przyczyn zdrowotnych (przyspieszone tętno podczas obrotów wirówki, sięgające 160-180 uderzeń na minutę).

Później pod kierunkiem S.P. Korolowa, został włączony do grupy specjalistów cywilnych – kandydatów do lotów kosmicznych.

1968 przeszedł egzamin w Instytucie Problemów Medycznych i Biologicznych, gdzie wybierano specjalistów cywilnych.

Egzaminu nie zdał, ponieważ nie uzyskał zgody na test na wirówce.

1965–1970 po zwolnieniu z korpusu kosmonautów pełnił funkcję przedstawiciela wojskowego w Instytucie Badawczym nr 944 Biura Przedstawicielstwa Wojskowego Głównego Zarządu Uzbrojenia Rakietowego.

19.11.1973 obronił rozprawę doktorską w Akademii Wojskowej im. F.E. Dzierżyńskiego i uzyskał stopień doktora nauk technicznych.

Od połowy 1970 pełnił funkcję inspektora, od 1984 zastępcy kierownika departamentu, a od lata 1987 kierownika departamentu zaopatrzenia kompleksu rakietowo-kosmicznego Energia-Buran w Głównym Zarządzie Aktywów Kosmicznych Ministerstwa Obrony ZSRR.

07.07.1989 został zwolniony ze służby i przeniesiony do rezerwy w stopniu inżyniera pułkownika (03.12.1976) w związku z przejściem na emeryturę.

Po odejściu z Sił Zbrojnych pełnił funkcję kierownika wydziału w Centrum Badań Naukowych Informatyki w Ministerstwie Spraw Zagranicznych ZSRR, a po rozpadzie Związku Radzieckiego – w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Rosji.

Autor wspomnień „Wprowadzenie do kosmosu” («Приобщение к космосу»), „Jak chciałem zostać bohaterem” («Как я хотел стать героем») i „Życie codzienne pierwszych rosyjskich naukowców rakietowych i kosmonautów” («Повседневная жизнь первых российских ракетчиков и космонавтов») (Moskwa: Mołodaja Gwardia, 2005), a także artykułów w czasopismach „Myśl Wojskowa” i „Lotnictwo i Kosmonautyka”.

Posiadał medal II kategorii w gimnastyce artystycznej, medal II kategorii w skokach spadochronowych (wykonał 30 skoków) oraz był sędzią I kategorii w gimnastyce artystycznej.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/buynovsky_eduard.htm
https://www.worldspaceflight.com/bios/b/buinovski-e.php
http://www.astronautix.com/b/buinovski.html

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/bujnovskij-eduard-ivanovic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_126.htm

Буйновский, Эдуард Иванович
https://pl.wikipedia.org/wiki/Eduard_Bujnowski

http://samlib.ru/b/bujnowskij_e_i/about.shtml
https://weebau.com/astros_cis/buynovsky.htm
« Ostatnia zmiana: Grudnia 17, 2025, 09:51 wysłana przez Orionid »

Online Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 29364
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Eduard Iwanowicz Bujnowskij (1936-2025)
« Odpowiedź #1 dnia: Grudnia 17, 2025, 09:59 »
Z jego grupy żyje już tylko Witalij Michajłowicz Żołobow.

Był bezpośrednim uczestnikiem startu Jurija Aleksiejewicza Gagarina.

24 ноября 2025 г. ушел из жизни наш близкий друг Буйновский Эдуард Иванович
https://www.microinform.ru/news/2025/BuinovskyE/

Cytuj
В ОТРЯДЕ КОСМОНАВТОВ.

И вот - 8 января уже 1963 года! Мандатная комиссия под председательством первого героя Советского Союза - летчика генерала Николая Петровича Каманина, задав мне несколько вопросов, объявляет : Старший лейтенант Буйновский, вы зачисляетесь в отряд слушателей - космонавтов ВВС! Стоит ли говорить, что я пережил и какая у меня была буря чувств , когда я вышел из кабинета, где заседала комиссия! Это одно из самых ярких, запоминающихся мгновений моей жизни.

Провожали меня всем коллективом. На общем собрании мне сказали много хороших, добрых слов, просили не подкачать и быть достойным имени ракетчика. Я уж не помню, какие слова благодарности я говорил в ответ, но точно помню, что я просил меня не забывать и не исключать из коллектива. Видно все-таки я предчувствовал, чем закончится мой путь в герои космоса. Ну, это еще все впереди.

А пока мы с Виталием Жолобовым, с которым подружились еще в госпитале, 25 января электричкой с Ярославского вокзала добрались до Платформы 41 км, где нас ждал ГАЗ - 69, который и доставил нас в таинственный Центр подготовки космонавтов - несколько 2-х и 3-х этажных домиков в прекрасном сосновом лесу. Собралась нас прямо-таки интернациональная команда : летчики, штурманы, инженеры ВВС и мы - четверо ракетчиков - В. Жолобов, В. Гуляев, П. Колодин и я, всего 15 человек. Это фактически третий набор в отряд : первый - гагаринский, девушки и вот - мы. Впервые среди слушателей - космонавтов были инженеры и не просто инженеры, а представители Ракетных войск - извечного оппонента ВВС в определении главенствующей роли в вопросах освоения космического пространства в Вооруженных Силах и стране в целом.
https://samlib.ru/b/bujnowskij_e_i/baiki.shtml

Английский менталитет.
13.01.2021
http://cosmosinter.ru/colleague/colleague_arts/detail.php?ID=4219
« Ostatnia zmiana: Grudnia 27, 2025, 00:06 wysłana przez Orionid »

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Eduard Iwanowicz Bujnowskij (1936-2025)
« Odpowiedź #1 dnia: Grudnia 17, 2025, 09:59 »