Polskie Forum Astronautyczne
Plany i rozwój => Polski program kosmiczny => Wątek zaczęty przez: Romek63 w Marca 31, 2014, 21:18
-
Ciekawy artykuł dzisiaj znalazłem i chyba jego treść zasługuje na nowy wątek.
Polski projekt załogowej misji do Marsa.
http://gadzetomania.pl/940,polski-projekt-misji-na-marsa-wsrod-najlepszych-na-swiecie-astronauci-zamieszkaja-w-zbiorniku-paliwa
W kwietniu w należącym do NASA Centrum Badawczym Ames odbędzie się finał konkursu Inspiration Mars Student Design Contest, którego uczestnicy mieli zaplanować załogową misję na Marsa. Wśród finalistów znalazła się również drużyna z Polski!
[...]W tym miejscu znajdziecie konkursowe prezentacje polskich zespołów (uwaga, duże pliki!): WUT Dream Team, Space is More, Mars IV.
http://members.marssociety.org/inspiration-mars/semifinalists/WUT%20Dream%20Team%20Mars%202018%20v1.7.pdf
http://members.marssociety.org/inspiration-mars/finalists/Space%20is%20More-Final.pdf
http://members.marssociety.org/inspiration-mars/semifinalists/MARS%20IV%20%28Poland%29.pdf
http://spaceismore.files.wordpress.com/2014/03/spaceismoresmall22.jpg
[...](http://m.gadzetomania.pl/m01-58cb87cf48cfa227bd19e1af7340,630,0,0,0.jpg)
(http://m.gadzetomania.pl/m02-f4082f03890a895fdd9a4ec2a1bd,630,0,0,0.jpg)
(http://m.gadzetomania.pl/m03-623c6b46a8ef0cce2d7a122e1e2c,630,0,0,0.jpg)
Ten pomysł z wykorzystaniem zbiornika paliwa jako habitatu bardzo mi się podoba :)
Bardzo przepraszam za to że to niestety tylko artykuł z portalu Gadżetomania, a więc silą rzeczy musi być oczywiście bardzo nieprofesjonalny, mało wiarygodny i pełen błędów :( więc niektórzy mogą być znowu oburzeni. Mam jednak nadzieję, że raz jeszcze zostanie mi to wybaczone ze względu na interesującą tematykę i aktualność. Na profesjonalnym portalu kosmonauta.net niestety na razie niewiele można o tych projektach poczytać :-\
-
Przepraszam za to że to niestety tylko artykuł z portalu Gadżetomania, a więc silą rzeczy musi być oczywiście bardzo nieprofesjonalny i pełen błędów :( więc niektórzy mogą być znowu oburzeni. Mam jednak nadzieję, że raz jeszcze zostanie mi to wybaczone ze względu na interesującą tematykę i aktualność.
Romku, nie udawaj że jesteś taki wrażliwy ;).
Ale swoją drogą istotnie, lepiej odsyłać do źródła:
http://spaceismore.com/ - blog SpaceIsMore Leszka Orzechowskiego, szefa zespołu.
PS.
Warto podkreślić, że zespół z Politechniki Wrocławskiej zakwalifikował się do finałowej dziesiątki w konkursie Inspiration Mars Student Design Contest (na 38 startujących). W kwietniu finał gdzieś w NASA.
-
... pomysl na "meble z ikei" jest calkim niezly;-))) Ale, niestety, niezbyt sie nadaje, wiekszosc komponentow na ISS jest po prostu przylepiona/przywiazana do scian. To samo dotyczy "lozek" (dobrze widze?) Na iss sa to specyficzne "szafki" do ktorych pakuje sie pionowa astronautow. Sam pomysl na to aby odzielic glowny bezzalogowy statek od zalogowej czesci imho bardzo dobry - wydaje mi sie jednak, ze mozna by to oddzielenie lepiej wykorzystac. Czy liczyliscie jaka ma Wasz statek mase? czy silnik z SLS starczy? I tak sie zastanawiam nad ta wirowka, w sumie pomysl dobry, ale czy nie spowoduje, ze glowny statek nie zacznei po malu ale zawsze wirowac w druga strone?;-) Z powazaniem
Adam Przybyla
Jeśli chodzi o masę statku to element ext-LUS czyli górny stopień SLS waży 107 ton i w zależności od dnia między pierwszym a dwudziestym dniu stycznia 2018 roku pozwala on na umieszczenie na odpowiedniej trajektorii payloadu od 27 do 30 ton i tyle właśnie waży Earth Reentry Pod wraz modułem serwisowym oraz zdokowanym do niego module cargo który nazywamy w raporcie Dry Workshop. Jeśli chodzi o dokładniejsze informacje na temat trajektorii to zapraszam do części drugiej naszego raportu. Aleksander Tuzik z naszej grupy napisał algorytm ewolucyjny i obliczył "od zera" trajektorię o minimalnym C3. Czynnikiem decydującym było ograniczenie prędkości wejścia w atmosferę Kapsuły ERP. Maksymalna zakładana przez nas prędkość wejścia w atmosferę to 14.2 km/s.
G-bike czyli nasza wirówka faktycznie będzie będzie powodowała obrót całego statku w przeciwnym kierunku, ale moduł serwisowy wzięty prawie całkowicie żywcem z Cygnusa zawiera zapas hipergoli do RCSów aby wielokrotnie zmieniać położenie statku w przestrzeni.
Łóżko pokazane w infografice to tak naprawdę cylinder który pozwoli parze uprawiać seks w stanie nieważkości co jest istotnym elementem dziennej rutyny przy tak długiej izolacji.
Zapraszam wszystkich do lektury naszego raportu jak i raportów konkurencji na stronie mars society.
Pozdrawiam
Szymon Gryś
-
Łóżko pokazane w infografice to tak naprawdę cylinder który pozwoli parze uprawiać seks w stanie nieważkości co jest istotnym elementem dziennej rutyny przy tak długiej izolacji.
Polacy pomyślą o wszystkim chacha :D
szymszym2020 zapraszamy do częstszego komentowania postępów waszych prac na forum oraz na zachęć współtowarzyszy (tak czerwono trochę brzmi:)) na forum. :)
-
Tak naprawdę wszystkie prace są już zakończone. Teraz pozostaje nam 1. przygotować się na pytania jakie mogą nam zadać w stanach w Nasa ARC 2. znaleźć dofinansowanie, żeby tam w ogóle jechać.
Ja z chęcią wszystko skomentuje tylko nie chce się wypowiadać na tematy które może nikogo tutaj nie interesują. Dlatego zapraszam do przejrzenia naszego projektu i zadawania pytań
http://members.marssociety.org/inspiration-mars/finalists/Space%20is%20More-Final.pdf
-
Przyznaję, że nioe przeczytałem całego opisu projektu, bo to obszerny dokument. Przejrzałem tylko infografikę i mam kilka prostych pytań, wynikających może z tego, ze nie chciało mi się jeszcze zagłębić w tekst:
- Dlaczego moduł serwisowy akurat z Cygnusa? Sama NASA chce docelowo używać modułu z ATV.
- Co to jest "rakieta 2. stopnia"? Przypuszczam, że to nie DCSS, który prawdopodobnie będzie drugim stopniem SLS, ale zostanie ona wyniesiona przez SLS jako ładunek?
- Jak ma się ta rakieta 2. stopnia do rysunku "spacecraft view"? Czy jest to zestaw: silniki zamontowane do ramy, potem zbiorniki na LOX, a potem duży zbiornik na LH? Rozumiem, że po wykorzystaniu całego LH, zbiornik ten zostanie przerobiony na habitat.
- Jeśli tak, to kiedy to nastąpi? Wkrótce po opuszczeniu LEO? Jeśli znowu tak, to statek będzie pozbawiony jakiejkolwiek możliwości korygowania orbity, bez kropli paliwa, a silniki i zbiornik LOX będą już niepotrzebne.
-
To ja w takim razie mam takie pytanie. Czy ta wirówka napędzana siłą mięśni kosmonautów miałaby działać bez przerwy przez cały czas lotu, czy tylko od czasu do czasu, i czy miałaby ewentualnie posiadać jakiś dodatkowy napęd np. klasycznym silnikiem elektrycznym lub silniczkami jonowymi ? A jeśli nie będzie mechanicznego napędu wirówki to dlaczego - zbyt ograniczone zasoby energii na statku ? W końcu przecież działająca non stop wirówka bardziej by służyła utrzymaniu dobrego zdrowia i kondycji załogi.
-
Według nas to właśnie moduł od Cygnusa posiada możliwość powiększenia zbiorników na hipergole której zużycie zupełnie na oko oszacowaliśmy ze względu na brak dostępnych danych na temat zużycia. Dodatkowo Cygnus posiada wbudowane interfejsy aby używać wybrane przez nas ogniwa słoneczne Super Flex.
Nie używamy DCSS ze względu na zbyt dużą wartość Boil-offu. Używamy Large Upper Stage, który będzie wyniesony przes SLS jako payload. Do ramy zamontowane są 4 silniki RL-10. Najlpierw wykonamy nimi burn trwający około 400 sekund, który wyniesie statek na mocno eliptyczną orbitę a potem kolejny około 400 sekundowy burn wyniesie nas na trajektorię Mars flyby(szczegóły w raporcie). Zbiorniki w tego typu nawet bezzałogowych misjach są wietrzone z pozostałego paliwa ze względów bezpieczeństwa i wszelkie korekty są wykonywane przez silniki używające hipergoli. Największa korekta orbity odbędzie się kilkanaście dni po opuszczeniu LEO i jest to znikome delta V. Dlatego jakiś czas po impulsie na LEO załoga napełni zbiornik po LH atmosferą i zamieni go habitat.
Jeśli chodzi o wirówkę to będzie napędzana tylko i wyłącznie siłą ludzkich mięśni. Będzie obracać się z prędkością pozwalającą na osiągniecie przeciążenia na poziomie nóg wynoszącego około 1,2 g. Osoba pedałującą miałaby na sobie okulary Oculus Rift na których byłaby wyświetlana przejażdżka zwykłym rowerem aby uniknąć nudności. Trening na G-bike'u jest codzienną rutyną treningową załogi mającą na celu zminimalizowanie odwapnienia kośćca oraz zaniku mięśni.
-
Czyli nie przewidujecie żadnej możliwości korekty lotu już wkrótce po opuszczeniu LEO? Silniki manewrowe modułu Cygnusa pewno wystarczą tylko na same manewry podczas powrotnego wejścia w atmosferę.
-
Moduł Cygnusa jest oczywiście odrzucany przed wejściem w atmosferę, a manewry są możliwe dzięki RCSom wbudowanym w ERP. A nawet w razie wejścia balistycznego przeciążenie nie powinno zabić śmiałków na pokładzie :D
Dużych korekt po opuszczeniu LEO też nie przewiduje z racji fundamentalnych zasad mechaniki orbitalnej, czyli w skrócie wracamy na ziemię za darmo (free return trajectory)
-
Osłony radiacyjne też macie, czy po lądowaniu od razu na chemioterapię ? ;)
-
Druga część trzeciej części raportu poświęcona jest promieniowaniu i przeciwdziałaniu jego skutkom.
Po pierwsze statek prawie cały czas lotu jest zorientowany głównymi silnikami do słońca aby ich konstrukcja i zbiornik LOX chłonęły promieniowanie ze strony słońca. Symulacyjnie został wyznaczony obszar statku gdzie promieniowanie będzie najsłabsze i tam usytuowane zostały "łóżka". W 2018 aktywność słoneczna będzie w minimum więc załodze nie grożą duże rozbłyski, ale w razie takiego wydarzenia skryją się oni za zbiornikiem z wodą która pochłonie praktycznie całe promieniowanie słoneczne. Szacujemy wzrost ryzyka na zachorowanie na śmiertelnego raka na 2% według danych NASA.
-
Gratulacje dostania się do finału konkursu! Niech to będzie taki pierwszy kroczek ku poważnym pracom typu "mission design" w Polsce. :)
Pytanie - czy powrót jest z flyby koło Wenus , czy też bez? Jaki jest najbliższy dystans do Słońca w trakcie misji? Czy aspekty termiczne + chłodzenie zostało rozwiązane? Tutaj mogę się mylić, ale wszystko bliżej od 1 AU w kwestiach lotów załogowych to chyba bardzo nieznany teren...
-
Nie mylisz się. Ogólnie wszystko jeśli chodzi o loty załogowe zarówno w odległości mniejszej jak i większej od 1 AU to dość nieznany teren.
Jedna trajektoria to około 500 dniowy Mars flyby, ale mamy zoptymalizowaną też 750 dniową trajektorię z przelotem najpierw koło Marsa następnie koło Wenus.
Na module cargo pomiędzy zbiornikami na atmosferę są radiatory którymi kontrolujemy temperaturę wewnątrz.
-
Jakiej wielkości byłyby to radiatory? Jakie byłoby chłodziwo? (to z perspektywy doświadczeń na ISS wiemy że to złożony problem)
Czy powrót koło Wenus jest dłuższy od samego Mars flyby? Mi się wydawało, że przelot koło Wenus skraca czas misji.
Z jakiego oprogramowania korzystaliście przy proponowaniu trajektorii lotu?
-
Jeśli chodzi o radiatory to napisaliśmy w raporcie po prostu, że używamy trzech zgodnych z systemem ECLSS pod który będą podpięte.
Istnieją trajektorię w których przelot koło Wenus skraca czas, ale nie jest tak podczas konfiguracji planet w 2018 gdzie przelot koło Wenus dodaje 250 dni do misji.
Optymalizacje trajektorii odbyły się poprzez użycie skryptu w Pythonie napisanego przez jednego z członków naszej grupy
-
Bogowie, jak dobrze jest przejrzeć raport, który ma sens ;)
Bardzo dobre opracowanie.
Odnośnie "mebli" to zmieniłbym chyba podejście - wasz habitat nie posiada systemu sztucznego ciążenia (poza G-Bike), dlatego rozplanowanie całości może być bardziej swobodne. Napisaliście, że są składane. W praktyce to nawet nie muszą być "meble", tylko rodzaj kieszeni wykonanych z tekstyliów i przymocowanych do ściany. Dużo łatwiejsze i lżejsze. Generalnie stosowałbym sztywne powierzchnie tylko tam, gdzie to absolutnie konieczne, a i wtedy rozważyłbym jakieś lekkie materiały na rozkładanym szkielecie konstrukcyjnym.
Jedno czego nie znalazłem - jest informacja, że zbiornik będzie przystosowany do użytku tj. będzie w nim zainstalowane wyposażenie, ale nie znalazłem informacji w jaki sposób ma się tam znaleźć. Z Dry Workshop?
-
Bogowie, jak dobrze jest przejrzeć raport, który ma sens ;)
Bardzo dobre opracowanie.
Odnośnie "mebli" to zmieniłbym chyba podejście - wasz habitat nie posiada systemu sztucznego ciążenia (poza G-Bike), dlatego rozplanowanie całości może być bardziej swobodne. Napisaliście, że są składane. W praktyce to nawet nie muszą być "meble", tylko rodzaj kieszeni wykonanych z tekstyliów i przymocowanych do ściany. Dużo łatwiejsze i lżejsze. Generalnie stosowałbym sztywne powierzchnie tylko tam, gdzie to absolutnie konieczne, a i wtedy rozważyłbym jakieś lekkie materiały na rozkładanym szkielecie konstrukcyjnym.
Jedno czego nie znalazłem - jest informacja, że zbiornik będzie przystosowany do użytku tj. będzie w nim zainstalowane wyposażenie, ale nie znalazłem informacji w jaki sposób ma się tam znaleźć. Z Dry Workshop?
Sama idea mebli itp. była stworzona w celu stworzenia stworzenia "domowej atmosfery", aspekt psychologiczny - załoga będzie w odosobnieniu przez 500 dni. co do drugiego pytania - wszystko będzie w dry workshop.
Osłony radiacyjne też macie, czy po lądowaniu od razu na chemioterapię ? ;)
zajmowałem się analizą i ograniczeniem wpływu promieniowania na człowieka w kosmosie przy tym projekcie. Tak więc w skrócie:
- GCR - promieniowanie kosmiczne:
ogólnie powiem tak, NASA w swoich publikacjach robi z tego wielki problem, jednak pozwoliłem sobie być innego zdania. Zwykło się przyjmować maksymalną dawkę efektywną w wysokości 50 rem/rok, nasi astronauci przyjmą 60 rem/rok, a tak na dobrą sprawę nie stosujemy żadnych dedykowanych osłon. Ponadto warto dodać, że lot miałby się odbyć w minimum słonecznym, gdzie promieniowanie GCR bywa nawet 3x większe niż w maksimum (związane jest to aktywnością słoneczną).
Co do SPE, czyli zagrożenia ze strony Słońca
Protony bardzo łatwo wyhamować, ale jeśli tego nie zrobimy, to w razie dużego wybuchu, nasza załoga umrze w ciągu kilkunastu/kilkudziesięciu godzin. Tutaj muszę sprostować kolegę z zespołu, bo statek będzie leciał Cygnusem do Słońca (wybaczam mu tę niewiedzę, ja sam nie ogarniam całego projektu, nie sposób).
Ogólnie uważam, że problem promieniowania leży w tym, że jest praktycznie niepoznany. Brakuje rzetelnych danych nt. wpływu niskich dawek promieniowania (szczególnie ciężkich jonów) przez długi okres. Dochodzą jeszcze kwestie takie jak promieniowanie wtórne w ciele człowieka ... są jakieś publikacje na ten temat opierające się na symulacjach komputerowych, ale mało tego wszystkiego. Dużo tego, ale nie chcę robić wywodów pięciostronicowych, bo zdaję sobie sprawę, że temat niezbyt porywający dla większości ludzi :D. Jednak jakby ktoś chciał się dowiedzieć czegoś więcej, to z wielką chęcią odpowiem.
Pozdrawiam,
Aleksander Gorgolewski
-
Hmm, w Dry Workshop chcecie wykorzystać zbiornik do zwiększenia ochrony przed promieniowaniem - trochę nie rozumiem, raz w opisie jest informacja, że to zbiornik wody, drugi raz, że to "wastes". W sumie trochę dziwi mnie takie podejście. Macie przecież EDS, który będzie miał o ile się orientuję większą gęstość niż Cygnus, więc powinien lepiej chronić od tej strony przed promieniowaniem. Zresztą lecicie po trajektorii swobodnego powrotu, po jednym burnie EDS (wypalacie całe paliwo ze zbiornika). Rozumiem, że zbiornik LOX też będzie opróżniony na tym etapie?
Jeśli tak, to macie w planach jakieś jego wykorzystanie?
Bo moglibyście napełnić go wodą. Możecie przykładowo zastosować elastyczną membranę (stosuje się to czasem w niektórych rozwiązaniach, żeby wyrównać ciśnienie) i wpuszczając wodę, rozłożyć ją w części zbiornika bliższej habitatowi (musielibyście policzyć jak gruba będzie warstwa dla waszego zapasu wody, tylko nie wiem czy zabieracie 2,5 czy 4 m3, zbiornik w Dry Workshop jest na 2,5 m3 ale w opisie mas jest 4 tony dla wody - reszta jest w ścianie habitatu?).
Gdybyście mieli większy margines ładunku na LEO to moglibyście wypełnić ten zbiornik w całości (miejsce się znajdzie, bo możecie dodatkowe zbiorniki dać na zewnątrz zbiornika LOX), a to oferowałoby znacznie większą ochronę i na większej powierzchni niż przesunięty zbiornik w Dry Workshop (oczywiście trzeba by uwzględnić w obliczeniach zmianę masy i sprawdzić czy to ma sens). Oczywiście pod warunkiem, że EDS by pociągnął zwiększenie masy, co oznaczałoby najprawdopodobniej zmianę trajektorii i wydłużenie misji. Kolejny punkt gdzie trzeba by sprawdzić czy to się opłaca.
W każdym razie dodatkowo wykorzystujecie do ochrony zwartą, większą konstrukcję napędową EDSu. Moglibyście też wykorzystać ten zbiornik w systemie kontroli temperatury, jako pasywny bufor, bo widzę, że i tak wykorzystujecie wodę w wymienniku ciepła kabiny. W ten sposób moglibyście stabilizować temperaturę w kabinie nawet w przypadku awarii drugiego układu, przenoszącego ciepło na radiatory. Obeszlibyście się też bez podwójnych ścianek wypełnionych woda w habitacie (liczyliście ochronę dla promieniowania kosmicznego przy warstwie tej grubości? Odnoszę wrażenie, że nie będzie ona zbyt gruba? Jak duża stanowi ochronę?). Ewentualnie możecie nadal wykorzystywać to rozwiązanie, ale sterować ciśnieniem ze zbiornika i w ten sposób nie byłoby konieczne selektywne opróżnianie kieszeni w ścianach.
P.S. Ile w końcu zabieracie ze sobą wody? Widzę total 4 tony, ale na "wyjściu" jest 4 tony jako "urine", ale też 750 kg w "hygene". "Feces" też będzie zawierać trochę wody. Generujecie dodatkową wodę na pokładzie?
-
Bogowie, jak dobrze jest przejrzeć raport, który ma sens ;)
Bardzo dobre opracowanie.
Bogowie jak dobrze, że ktoś to przeczytał i wie o co chodzi.
Odnośnie zbiornika po LOX to wypełnienie go wodą nie wchodzi w grę z trywialnych względów. Aby mieć dostęp do wody którą mielibyśmy ewentualnie tam wpompować to musielibyśmy wypełnić go do pełna, żeby ciecz nie osadziła się na ścianach i swobodnie nie chlupotała w w zbiorniku. Użycie membrany napełnianej jak balon membrany (dobrze rozumiem?) niwelowałby ten problem, ale to rozwiązanie jest niemożliwe ze względu na brak dostępu do zbiornika. Załogę dzieli od tego zbiornika około 2 metry próżni. Wstawienie tam membrany przed startem też jest problematyczne ze względu na kriogeniczne środowisko jakie tam panuje przy napełnieniu LOXem. Kolejną sprawą jest też prosta kwestia: skąd wziąć wodę którą mielibyśmy tam wpompować. Nawet jakby się znalazło to ograniczeniem nie jest margines na LEO który możemy bardzo solidnie powiększać, ale już wąski margines masy na Mars Transfer Burn.
Jedno czego nie znalazłem - jest informacja, że zbiornik będzie przystosowany do użytku tj. będzie w nim zainstalowane wyposażenie, ale nie znalazłem informacji w jaki sposób ma się tam znaleźć. Z Dry Workshop?
Niektóre elementy będą obecne w zbiorniku LH od początku. Jest to śluza przy interfejsie dokowania, rury do napełniania atmosferą i klimatyzacji oraz rozpięte pomiędzy kratownicą na ścianach zbiornika stalowe linki na których rozciągnięte zostaną membrany.
Pozostałe elementy na styk upakowane w DW i zostaną umieszczone w Wet Workshop po napełnieniu atmosferą, otwarciem śluzy, otwarciem drzwi interfejsu dokowania i ściągnięciu z nich elementów konstrukcyjny niepotrzebnych po dokowaniu(powiększa to okno przejścia i kilka cali).
-
Jak jest z żywnością i kupą? Ile kupy powstanie w trakcie misji i co z nią będzie się dziać?
Wydaje mi się, że ogólnie najsłabszą częścią projektu jest to, że SLS w 2018 roku pewnie nie będzie dostępny, bo wówczas dokonana zostanie tylko misja EM-1. :) Ale to "teoretyczny" szczegół.
Ciekawi mnie ten skrypt do orbit - czy ktoś go zweryfikował? A może go udostępnicie w sieci?
-
Wody bierzemy 2,5t, teoretycznie wg jednego z raportów Inspiratin Mars, starczyłoby 1,5 t. - taka miałaby być teoretyczna efektywność systemów odzyskiwania wody. Jeżeli widnieją gdzieś 4t, to jest błąd.
Zbiornik, jak napisano w raporcie, jest dwukomorowy woda-odpady. Zbiornik taki w razie konieczności użycia, całkowicie niweluje zagrożenie. Jednak i tak ryzyko na wystąpienie takiego wyrzutu Słonecznego jest nikłe. Sama konstrukcja i resztki hydryzyny wystarczą do ochrony przed większością SPE
Nie bardzo rozumiem o jaką wodę w ścianach habitatu chodzi. Prawie cała woda będzie ciągle w zbiorniku, to rozwiązanie proste i nieskomplikowane, a prostota rozwiązań jest jednym z postulatów konkursu. Umieszczanie wody, która ma być wykorzystywana aktywnie w ścianach 270 m2 zbiornika to gra niewarta świeczki i technicznie myślę, że niewykonalna na ten moment.
Co do SLS, to samo Inspiration Mars zaproponowało to rozwiązanie. Byliśmy świadomi, że to nierealne, ale nie było lepszych alternatyw wg nas.. zresztą, wiadomo, że misja jak już, to się odbędzie w 2021 r. więc myślę, że użycie tego rozwiązania, nie będzie miało szczególnego wpływu na wyniki finału.
Co do kupy. Z odchodów odzyskuje się b. wysoki procent wody, którą się wykorzystuje ponownie. Jak znajdę odpowiednią publikację to powiem szerzej jak to wygląda, bo sprawa mimo, że gówniana, to bardzo ciekawa.
Nikt skryptu nie weryfikował, dopiero sędziowie to zrobią/zrobili. Zapytam się autora, może udostępni.
EDIT.
http://www.applieddefense.com/wp-content/uploads/2012/12/IEEE_Aerospace_TITO-CARRICO_Feasibility_Analysis_for_a_Manned_Mars_Free-Return_Mission_in_2018_v10.pdf
tak apropos odchodów i ogólnie ECLSS, bo na tym się skupia ta praca.
-
Myśleliśmy nad wykorzystywaniem sprasowanych nieczystości do tworzenia powłoki chroniącej przed promieniowaniem, ale uznaliśmy, że czynnik psychologiczny miałby tu kluczową kwestie ważniejszą niż minimalnie mniejsza dawka promieniowania. Dodatkowo nie udałoby im się stworzyć przez 501 dni tyle odpadów żeby zakryć nawet połowę powierzchni. Uważam, że nikt nie chciałby spędzić tyle czasu otoczony saszetkami z własnym kałem jakiekolwiek miałoby to dawać korzyści.
-
Mowi sie o tym, ze Bigelow ma zamiar skladowac wode w scianach swoich habitatow do ochrony przed promieniowaniem jak i jako paliwo (elektroliza?napde jonowy?). Z powazaniem
Adam Przybyla
-
To wyjaśnia nieporozumienie. Na samym początku rozważaliśmy użycie tego habitatu, ale zrezygnowaliśmy z powodu fizyki
-
Co znaczy "z powodu fizyki"?
-
Large Upper Stage nie dałby rady tyle Δv wysupłać ile potrzebowaliśmy. BA330 razem ERP i modułem serwisowym nie trafiłby taką trajektorię jaką sobie wybraliśmy. Nawet gdybyśmy bardzo dużo zeszli z masy nie wiadomo czego to bylibyśmy na styk z zerowym marginesem. Czyli wtedy mieliśmy do wyboru albo drugi stage albo redesign. Zastanawialiśmy nad jakimś boosterem od Castora, ale to byłoby zbyt nieefektywne. Dlatego wybraliśmy Wet Workshop i tak właśnie fizyka przeszkodziła nam w ambitnych planach wysłania Bigelowa na Marsa
-
Odnośnie zbiornika po LOX to wypełnienie go wodą nie wchodzi w grę z trywialnych względów. Aby mieć dostęp do wody którą mielibyśmy ewentualnie tam wpompować to musielibyśmy wypełnić go do pełna, żeby ciecz nie osadziła się na ścianach i swobodnie nie chlupotała w w zbiorniku. Użycie membrany napełnianej jak balon membrany (dobrze rozumiem?) niwelowałby ten problem, ale to rozwiązanie jest niemożliwe ze względu na brak dostępu do zbiornika. Załogę dzieli od tego zbiornika około 2 metry próżni. Wstawienie tam membrany przed startem też jest problematyczne ze względu na kriogeniczne środowisko jakie tam panuje przy napełnieniu LOXem. Kolejną sprawą jest też prosta kwestia: skąd wziąć wodę którą mielibyśmy tam wpompować. Nawet jakby się znalazło to ograniczeniem nie jest margines na LEO który możemy bardzo solidnie powiększać, ale już wąski margines masy na Mars Transfer Burn.
Chodziło mi o takie rozwiązanie w którym polimerowa membrana jest częścią zbiornika tj. na początku jest dociskana do ściany przez LOX, a po burnie i ewentualnym zrzucie reszty pozostałego LOX, napełnianie byłoby od drugiej strony, tj. membrana odkształcałaby się do wewnątrz zbiornika. Wydaje mi się, że konstrukcyjnie to jest do przeskoczenia, tym bardziej, że to nie nowość - coś podobnego było przedmiotem badań, kiedy chciano ograniczyć się do pojedynczego zbiornika z elastyczną przegrodą pomiędzy paliwem a utleniaczem. Nawet chyba powstały jakieś patenty. Kluczowe pytanie czy da się ją zaprojektować w taki sposób, żeby wytrzymała pod ciśnieniem LOX i przy niskiej temperaturze. Po burnie można by ją powoli podgrzać i dopiero wtedy rozpocząć pompowanie wody. Oczywiście oznaczałoby to konieczność wyprowadzenia dodatkowego układu przechodzącego przez habitat. Jak powiedziałem, nie mnie to liczyć, czy to w ogóle opłacalne ;)
Niektóre elementy będą obecne w zbiorniku LH od początku. Jest to śluza przy interfejsie dokowania, rury do napełniania atmosferą i klimatyzacji oraz rozpięte pomiędzy kratownicą na ścianach zbiornika stalowe linki na których rozciągnięte zostaną membrany.
To akurat rozumiem - to jest dobrze opisane i trochę podobne do modułów nadmuchiwanych.
Pozostałe elementy na styk upakowane w DW i zostaną umieszczone w Wet Workshop po napełnieniu atmosferą, otwarciem śluzy, otwarciem drzwi interfejsu dokowania i ściągnięciu z nich elementów konstrukcyjny niepotrzebnych po dokowaniu(powiększa to okno przejścia i kilka cali).
Aha, rozumiem, że DW ma po zapakowaniu wszystkiego dość miejsca w centralnej części, żeby załoga mogła dostać się do włazu?
-
Mowi sie o tym, ze Bigelow ma zamiar skladowac wode w scianach swoich habitatow do ochrony przed promieniowaniem jak i jako paliwo (elektroliza?napde jonowy?). Z powazaniem
Adam Przybyla
To chyba tylko na LEO ma sens. Poza orbitą ta warstwa będzie chyba zbyt cienka, żeby być skuteczną.
-
Zbiornik, jak napisano w raporcie, jest dwukomorowy woda-odpady. Zbiornik taki w razie konieczności użycia, całkowicie niweluje zagrożenie. Jednak i tak ryzyko na wystąpienie takiego wyrzutu Słonecznego jest nikłe. Sama konstrukcja i resztki hydryzyny wystarczą do ochrony przed większością SPE
Nie boicie się potencjalnych problemów kontaminacyjnych związanych z awariami układów znajdujących się tak blisko siebie?
Nie bardzo rozumiem o jaką wodę w ścianach habitatu chodzi. Prawie cała woda będzie ciągle w zbiorniku, to rozwiązanie proste i nieskomplikowane, a prostota rozwiązań jest jednym z postulatów konkursu. Umieszczanie wody, która ma być wykorzystywana aktywnie w ścianach 270 m2 zbiornika to gra niewarta świeczki i technicznie myślę, że niewykonalna na ten moment.
Chodzi o pewne rozwiązanie Bigelowa (które zresztą wywodzi się z opracowań jeszcze z lat 60), który chce wpompować wodę pomiędzy ścianki modułu, żeby stworzyć przy okazji warstwę pochłaniającą część promieniowania. Z grubsza to sensowne, ale wszystko zależy od tego ile właściwie tego promieniowania jest, bo przekłada się to bezpośrednio na grubość warstwy płaszcza wodnego. Nie pamiętam szczerze ile tam było zalecanej grubości, ale chyba całkiem sporo, jeśli przeliczyć to na cały habitat.
Co do kupy. Z odchodów odzyskuje się b. wysoki procent wody, którą się wykorzystuje ponownie. Jak znajdę odpowiednią publikację to powiem szerzej jak to wygląda, bo sprawa mimo, że gówniana, to bardzo ciekawa.
Nikt skryptu nie weryfikował, dopiero sędziowie to zrobią/zrobili. Zapytam się autora, może udostępni.
Gówniana, ale ważna ;) Nie można sobie pozwolić na takie marnotrawstwo wody. I nie tylko, ale to już inny profil misji.
-
Nie boicie się potencjalnych problemów kontaminacyjnych związanych z awariami układów znajdujących się tak blisko siebie?
Nie boimy się :D. Projekt jest napisany raczej ideowo. Nie rozprawialiśmy nad takimi szczegółami. Po prostu przyjmujemy, że taki zbiornik jest do skonstruowania i tyle. Gdybyśmy mieli się rozdrabniać nad takimi szczegółami to raport robilibyśmy rok i miał 300 stron, gdzie regulaminowych limitem było 50 stron. Myślę, że głównym zamysłem konkursu była światowa burza mózgów i wysyp nowych, świeżych pomysłów.
Chodzi o pewne rozwiązanie Bigelowa (które zresztą wywodzi się z opracowań jeszcze z lat 60), który chce wpompować wodę pomiędzy ścianki modułu, żeby stworzyć przy okazji warstwę pochłaniającą część promieniowania. Z grubsza to sensowne, ale wszystko zależy od tego ile właściwie tego promieniowania jest, bo przekłada się to bezpośrednio na grubość warstwy płaszcza wodnego. Nie pamiętam szczerze ile tam było zalecanej grubości, ale chyba całkiem sporo, jeśli przeliczyć to na cały habitat.
No tak, zaszło nieporozumienie. Jak już napisał kolega z zespołu - rozważaliśmy to rozwiązanie, ale po pomyśle zrobienia habitatu z tanka, pomysł oczywiście upadł, co wyjasniłem na poprzedniej stronie.
Gówniana, ale ważna ;) Nie można sobie pozwolić na takie marnotrawstwo wody. I nie tylko, ale to już inny profil misji.
Oczywiście i szczerze mówiąc byłem zaszokowany tak dużą efektywnością opracowywanych systemów.
-
A ja zadam przewrotne pytanie - co w Waszej opinii jest najsłabszym elementem całej koncepcji? :)
PS. Nie jestem pewien, ale chyba ten wątek powinien być w innym dziale - jak uważacie?
-
Wg mnie SLS, którego nie będzie w 2018 r. i brak jakichkolwiek rozważań nt. ochrony elektroniki. Ale ogólnie to na pewno można by się przyczepić wielu aspektów naszego projektu.
Tak w ogóle, to mamy nadzieję, że ten temat pomoże nam się przygotować do obrony projektu, więc im więcej niewygodnych pytań, tym lepiej :D.
-
A gdzie sa batesrie sloneczne? Z powazaniem
Adam Przybyla
-
Jeszcze jedno pytanie odnośnie tego EDSa.
W jaki sposób przepychacie paliwo i utleniacz do komory spalania?
-
Baterie słoneczne są umieszczone na module serwisowym. Są to UltraFlexy.
Jeszcze jedno pytanie odnośnie tego EDSa.
W jaki sposób przepychacie paliwo i utleniacz do komory spalania?
Co masz na myśli? Jeżeli zaistnieje potrzeba jakiegokolwiek przepychania paliwa to pewnie użyjemy RCSów przez kilkanaście sekund aby większość cieczy znalazła się przy wlocie do komory i wtedy uruchomimy zapłon i reszta paliwa z pewnością osiądzie na dnie dość szybko
-
Chodzi mi to co to za silniki są w EDS. LH2 i LOX, ale na turbopompach, tak? Coś jak J-2? Czy J-2X? Czy coś jeszcze innego?
-
Używamy clustera 4 silników RL-10
-
Zespół Space in More z Politechniki Wrocławskiej, poszukuje środków na wyjazd do USA na finał konkursu International Student Design Competition for Inspiration Mars. Pieniądze zbierają za pomocą platformy PolakPotrafi.pl. Można wpłacać dowolne kwoty, od złotówki w górę. Mam nadzieje, że uzbierają pieniądze na wyjazd. Ja również dorzucę swoją cegiełkę.
http://polakpotrafi.pl/projekt/space-is-more
-
Używamy clustera 4 silników RL-10
Hm, a próbowaliście to liczyć może również silników, które obecnie są w fazie R&D? Np. Vinci, RD-0146, RL-60? Czy było za mało danych, żeby je uwzględnić?
-
Powiecie cos wiecej czym i jak to liczyliscie? Przyznam, z checia poleiczylbym za pomoca waszej platformy kilka swoich pomyslow;-) Z powazaniem
Adam Przybyla
-
Zespół Space in More z Politechniki Wrocławskiej, poszukuje środków na wyjazd do USA na finał konkursu International Student Design Competition for Inspiration Mars. Pieniądze zbierają za pomocą platformy PolakPotrafi.pl. Można wpłacać dowolne kwoty, od złotówki w górę. Mam nadzieje, że uzbierają pieniądze na wyjazd. Ja również dorzucę swoją cegiełkę.
http://polakpotrafi.pl/projekt/space-is-more
Jak najbardziej warto wesprzeć!
Przy okazji sugestia dla adminów/moderatorów: może zmienić nazwę wątku na bardziej adekwatną? Np. "Polski zespół w finale konkursu na koncepcję załogowej misji marsjańskiej", "Koncepcja załogowej misji marsjańskiej - polski zespół w finale konkursu", czy raczej jakoś krócej...
I może przenieść do działu "Polski program kosmiczny"?
-
Przeniosłem wątek. Zdecydowanie - tu jego miejsce! :)
-
Ooo dobrze, że gdzieś o tym piszą :)
http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,15786575,Polscy_studenci_w_finale_konkursu_NASA____i_brak_pieniedzy.html#BoxSlotIIMT
-
Zespół Space in More z Politechniki Wrocławskiej, poszukuje środków na wyjazd do USA na finał konkursu International Student Design Competition for Inspiration Mars. Pieniądze zbierają za pomocą platformy PolakPotrafi.pl. Można wpłacać dowolne kwoty, od złotówki w górę. Mam nadzieje, że uzbierają pieniądze na wyjazd. Ja również dorzucę swoją cegiełkę.
http://polakpotrafi.pl/projekt/space-is-more
Wsparłem! 50 PLN.
-
http://www.youtube.com/watch?v=TF3XVj6P5gY
-
http://fakty.tvn24.pl/ogladaj-online,60/sukces-polskich-studentow-moze-okazac-sie-klapa-przez-brak-pieniedzy-na-wyjazd-do-usa,418210.html (http://fakty.tvn24.pl/ogladaj-online,60/sukces-polskich-studentow-moze-okazac-sie-klapa-przez-brak-pieniedzy-na-wyjazd-do-usa,418210.html)
W Faktach o 19 to było.
-
A niech tam :) Wpłaciłem studentom stówkę. Niech się cieszą i lecą do USA z tym projektem 8) Mam nadzieję że dostanę ten obiecany na ich stronie pamiątkowy kubek z logo misji :D Dla innych ewentualnych chętnych do wsparcia zamieszczam link dla zachęcenia ;)
https://polakpotrafi.pl/projekt/space-is-more?utm_source=index
-
Też się dorzuciłem... :)
-
Ja również dołożyłem swoją cegiełkę.
Jak dobrze interpretuję wyniki, to na obecną chwilę zebrali już ponad 88tyś złotych. Wystarczy na wyjazd do USA na finał konkursu i to z górką.
-
No i bardzo dobrze :)
-
Zbiórka zakończyła się 26 kwietnia. Uzbierali ponad 91tyś. zł ( nie licząc innych wpłat ), więc jedzie cała grupa.
http://polakpotrafi.pl/projekt/space-is-more
-
Brawa! :)