Autor Wątek: Hubble Space Telescope (HST)  (Przeczytany 98277 razy)

0 użytkowników i 3 Gości przegląda ten wątek.

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #135 dnia: Stycznia 01, 2013, 15:01 »
Obraz regionu gwiazdotwórczego Sharpless 2-106:
http://www.esa.int/Our_Activities/Space_Science/A_Christmas_snow_angel

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #136 dnia: Stycznia 01, 2013, 15:11 »
Obserwacje nietypowych niebieskich gwiazd ("Blue Stragglers") w gromadach kulistych wykazały, że tempo starzenia się tych gromad nie jest jednakowe. Gwiazdy takie powstają gdy masywna, szybko ewoluująca gwiazd zderzy się z gwiazdą mniejszą, dzięki czemu uzupełni zapas nieprzetworzonego gazu. Gwiazdy te są bardzo masywne i migrują do jądra gromady w czasie jej starzenia się. Ponadto są bardzo jasne, dzięki czemu łatwo je wykryć. Podczas badań mapowano rozmieszenie tych gwiazd w 21 gromadach. Posłużono się obrazami z HST i teleskopu MPG. Kilka gromad wyglądało na młode, ponieważ niebieskie gwiazdy były rozmieszczone na całym ich obszarze. Większość natomiast wyglądała na stare, ponieważ gwiazdy te były skupione w ich jądrach. Ponadto trzecia grupa znajdowała się w fazie pośredniej, w której gwiazdy niebieskie wędrowały do zewnętrznych części gromad przed rozpoczęciem powrotu do ich centów. Tak więc, przy założeniu, że gromady kuliste w Drodze Mlecznej powstały w jednakowym czasie, szybkość ich ewolucji przedstawia dużą zmienność.

Zdjęcie przedstawia gromadę NGC 6388.

http://sci.esa.int/science-e/www/object/index.cfm?fobjectid=51248

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #137 dnia: Stycznia 16, 2013, 16:26 »
Obserwacje Fomalhauta pozwoliły na wykrycie niespodziewanych cech jego układu planetarnego. W przypadku planety Fomalhaut b określenie jej pozycji w 2012 r pozwoliło na precyzyjniejsze wyliczenie orbity. Okazała się ona eliptyczna. planeta zbliża się do gwiazdy na odległość 3 razy mniejszą niż do tej pory szacowano. Okres obiegu wynosi około 2000 lat. Obecnie planeta oddala się od gwiazdy. Możliwe jest planeta znalazła się na takiej orbicie na skutek oddziaływań z innymi, nie wykrytymi planetami.

Ponadto dysk odłamków wokół gwiazdy kazał się większy niż szacowano wcześniej. Wykryto w nim też przerwę, która mogła zostać wytworzona przez niewykrytą planetę. Jeśli orbita Fomalhauta b leży w tej samej płaszczyźnie co dysk, planeta ta wejdzie w obszar dysku około 2032 roku. W tym wypadku możliwe będzie zaobserwowanie jej pojaśnienia. jeśli jest inaczej, jasność planety będzie spadać w miarę jak będzie chować się za dyskiem.

Sam Fomalhaut b jest jasny w zakresie optycznym, ale słaby w podczerwieni. Możliwe więc, że planeta jest otoczona obłokiem pyłu który obserwujemy. Analogią możne być rozjedzony pierścień wytworzony przez Phoebe wokół Saturna. Sam obiekt może mieć masę tak małą jak Pluton lub tak dużą jak Jowisz. Obłok pyłu mógł powstać podczas bombardowania planety lub jej księżyców po jej wyrzuceniu z wewnętrznej części układu. Alternatywnie, Fomalhaut b mógł znaleźć się na obecnej orbicie na skutek zderzenia z planetą karłowatą, co mogłoby wyjaśnić, dlaczego blisko jego orbity znajduje się wąski zewnętrzny dysk odłamków. Jednak w tym wypadku dysk musiałby być młody, rzędu 10 000 lat. W dużej odległości od gwiazdy w tak młodym wieku zajście kolizji z nieodpowiednio dużą energią jest mało prawdopodobne.

http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/01/full/
« Ostatnia zmiana: Lutego 08, 2013, 00:41 wysłana przez Matias »

Offline Szaniu

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 1708
  • Szepty Ziemi.
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #138 dnia: Stycznia 16, 2013, 19:22 »
W końcu! Wygląda bardzo ciekawie :).

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #138 dnia: Stycznia 16, 2013, 19:22 »

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #139 dnia: Stycznia 30, 2013, 17:08 »
Obraz regionu gwiazdotwórczego LHA 120-N 11 w Wielkim Obłoku Magellana:
http://sci.esa.int/science-e/www/object/index.cfm?fobjectid=51300

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #140 dnia: Lutego 14, 2013, 17:46 »
Obserwacje podwójnej protogwiazdy LRLL 54361 w obszarze gwiazdotwórczym IC 348 wykonane za pomocą HST i Spitzera dostarczyły informacji na temat pochodzenia zmian jasności obiektów tego typu. Obiekt ten emituje silną flarę co 25.34 dnia. Znane są jeszcze dwie takie gwiazdy, ale słabsze. Rozbłysk powstaje najprawdopodobniej na skutek akrecji pulsacyjnej. W czasie gdy dwie gwiazdy obiegające środek masy po silnie eliptycznych orbitach zbliżają się do siebie na najmniejszą odległość, wyrywają z wewnętrznej krawędzi otaczającego je dysku pyłowego dużą porcję materii. Prowadzi to do powstania rozbłysku. Zjawisko takie było obserwowane w późniejszych etapach formowania się gwiazd, ale nigdy w tak wczesnym okresie. Ponadto do tej pory nie obserwowano aby zachodziło z taką regularnością.

LRLL 54361 został odkryty przez Spitzera. W podczerwieni wykazywał charakterystyki typowej protogwiazdy, w wieku kilkuset tysięcy lat. Dalsze obserwacje ze Spiztera wykonane w okresie 7 lat pozwoliły na wykrycie okresowych zmian jasności. Do ich wyjaśnienia zaproponowano model akrecji pulsacyjnej. Potwierdziły to obserwacje z HST. Obrazowanie ujawniło występowanie dwóch pustych przestrzeni w mgławicy wokół gwiazdy, nad gęstym dyskiem otaczającym gwiazdy. Zostały one prawdopodobnie wytworzone przez rozbłyski. Seria obrazów uzyskanych w czasie kilku dni pozwoliła na zaobserwowanie echa świetlnego - iluzorycznego przemieszczania się poświaty od gwiazdy centralnej na zewnątrz. Powstaje ono na skutek odwijania światła z rozbłysku w gęstym ośrodku otaczającym gwiazdę. Zjawiska takie występują rzadko, ponieważ ciasne układy podwójne gwiazd stanowią tylko mały procent ich populacji. Planowane są dalsze obserwacje tego układu, między innymi za pomocą Herschela. Pozwoli to na lepsze scharakteryzowanie orbit tworzących go gwiazd.

http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/04/full/

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #141 dnia: Lutego 14, 2013, 17:48 »
Obraz galakatyki M106 złożony ze zdjęć z ACS, WFPC 2 i WFC 3 uzupełnionych astrofotografiami z 12.5 i 20-calowych teleskopów. Te ostatnie zostały uzyskane w pustynnych, bardzo ciemnych w nocy regionach Nowego Meksyku.
http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/06/

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #142 dnia: Marca 05, 2013, 18:56 »
Obserwacje ruchów gwiazd w halo Drogi Mlecznej pozwoliły na znalezienie dowodów na występowanie powłoki gwiazd będącej pozostałością zderzenia z małą galaktyką. Podczas badań mierzono ruchy gwiazd halo położonych w odległości 80 000 lat świetlnych. Wykorzystano archiwalne zdjęcia uzyskane podczas obserwacji M31 przeprowadzonych w przeciągu 7 lat. Ruch gwiazd na niebie był rzędu tylko 1 milisekundy kątowej na rok. Jednak na zdjęciach HST można było go zmierzyć z dokładnością 5%. Umożliwił to brak zniekształceń powodowanych przez atmosferę, pole grawitacyjne, wiatry i fale sejsmiczne. W przypadku 13 gwiazd stwierdzono, że boczna składowa ich ruchu była znacznie większa niż zakładano. Była równa składowej radialnej. Można to wyjaśnić przez założenie, że w odległości 80 000 lat świetlnych gęstość gwiazd jest większa niż w sąsiednich obszarach. Tak więc zagęszczenie gwiazd tworzyłoby tam rodzaj powłoki. Mogła ona powstać na skutek akrecji małej galaktyki. Wskazują na to modele formowania się dużych galaktyk poprzez pochłanianie mniejszych. Na obrazach z przeglądu Sloan Digital Sky Survey rzeczywiście znaleziono zagęszczenie gwiazd w tej odległości, w gwiazdozbiorach Andromedy i Trójkąta. Powłoki gwiazd tego typu zostały zaobserwowane w przypadku innych galaktyk. W przypadku Drogi Mlecznej są trudne do znalezienia, ponieważ rozciągają się na dużych fragmentach nieba.

W przyszłości planowane jest wykonanie analogiczny badań z użyciem większej próbki gwiazd. Żuci to światło na ewolucję naszej galaktyki. Precyzyjniejsze oszacowanie orbit gwiazd halo pozwoli na dokładniejsze zmapowanie rozkładu masy w jej obrębcie. Większa jej część jest ciemną materią. Dane te będzie można porównać z przewidywaniami poczynionymi na podstawie modeli opisujących formowanie się struktury Galaktyki.

http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/07/full/

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #143 dnia: Marca 05, 2013, 18:58 »

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #144 dnia: Marca 12, 2013, 19:25 »
Obraz gromady galaktyk Abell 68 z licznymi przykładami soczewkowania grawitacyjnego, w tym z pięknym, symetrycznym odbiciem galaktyki spiralnej.
http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/09/

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #145 dnia: Marca 18, 2013, 19:35 »
Dokładniejsze oszacowania dystansu do problematycznej gwiazdy HD 140283 umożliwiły precyzyjniejsze oszacowanie jej wieku. Przez długi okres czasu szacunki takie wskazywały na wiek 16 mld lat, większy od czasu istnienia Wszechświata oszacowanego na podstawie stałej Hubblea, CMB i emisji izotopów promieniotwórczych. Obecne szacunki mówią o 14.5 mld lat, zbliżając się do wieku wszechświata określanego na 13.8 mld lat. Gwiazda ta należy do halo Galaktyki i obecnie przemieszcza się przez jej płaszczyznę, co przekłada się na szybki ruch po niebie. Odległość do gwiazdy została wyznaczona na podstawie paralaksy. Użycie FGS pozwoliło na określenie paralaksy z dokładnością 5 razy większą od wcześniejszych pomiarów wykonanych przez satelitę Hipparcos. Przełożyło się to na 5-krotną poprawę szacunków jej wieku. Oszacowana odległość wyniosła 190.1 lat świetlnych. Po uwzględnieniu modeli opisujących tempo zużywania wodoru, skład chemiczny i strukturę wewnętrzną powodziło to na określenie jasności całkowitej gwiazdy, niezbędnej do wyznaczenia jej wieku. Uwzględniono też nową teorię mówiącą o głębszym przenikaniu helu do wnętrza gwiazdy, co zmniejsza tempo zużycia wodoru i obniża szacowany wiek gwiazdy. Ponadto okazało się, że u HD 140283 występuje wyższy niż szacowano stosunek zawartości tlenu i wodoru, co też obniżyło jej wiek. Z uwzględnieniem marginesu błędu obecnie gwiazda ta nie wydaje się starsza od Wszechświata.

http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/08/full/

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #146 dnia: Kwietnia 16, 2013, 18:00 »
W ramach projektu poszukiwań odległych supernowych CANDELS (Cosmic Assembly Near-infrared Deep Extragalactic Legacy Survey)+CLASH (Cluster Lensing and Supernova Survey) Supernova Project mającego na celu zbadanie czy ich charakterystyki nie zmieniłały się w toku ewolucji Wszechświata HST znalazł supernową typu Ia w rekordowej odległości - 10 mld lat świetlnych (z=1.914). Została ona oznaczona jako UDS10Wil. Obserwacje były prowadzone w bliskiej podczerwieni za pomocą WFC3 i objęły tysiące galaktyk. Obrazy były wykonywane co 50 dni na przestrzeni trzech lat. Detekcje były potwierdzane przez pomiary spektrometryczne. Łącznie znaleziono ponad 100 supernowych w odległościach od 2.4 do 10 mld lat świetlnych, w tym 9 supernowych typu Ia w odległościach większych od 9 mld lat świetlnych. Supernowe tego rodzaju są wykorzystywane do szacowania odległości we Wszechświecie i badań nad ciemną energią. Supernowa UDS10Wil została znaleziona w polu CANDELS w grudniu 2010 r. Pomiar odległości i identyfikacja typu zostały wykonane dzięki VLT. Supernowa ta wybuchła 350 mld lat wcześniej niż poprzedni rekordzista. W tym czasie formowały się jedne z pierwszych populacji gwiazd. Tak więc jest ona przydatna do testowania teorii określających wiarogodność tych supernowych w badaniach ewolucji wszechświata i jego ekspansji. Ponadto pozwala na oszacowanie tempa wzbogacania wszechświata w pierwiastki cięższe, ponieważ np połowa żelaza powstała w supernowych tego typu. Rejestracja UDS10Wil i innych supernowych w zbliżonych odległościach wspiera jeden z dwóch modeli opisujących powstanie supernowych Ia - zderzenie dwóch białych karłów w układzie podwójnym (alternatywą jest eksplozja białego karła zbierającego materię z normalnej gwiazdy). W zarejestrowanej do tej pory populacji supernowych typu Ia zaobserwowano ostry spadek liczebności w okresie od 7.5 do 10 mld lat temu. Wspiera to model zderzenia białych karłów, ponieważ pierwsze gwiazdy powinny wybuchnąć jako supernowe po 400 ml lat od uformowania. Następnie tempo wybuchów powinno zacznie zmaleć.

http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/11/full/

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #147 dnia: Kwietnia 16, 2013, 18:03 »

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #148 dnia: Kwietnia 30, 2013, 19:23 »
Obraz mgławicy Koński Łeb (Barnard 33) uzyskany w bliskiej podczerwieni za pomocą WFC 3:
http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/12/

Scorus

  • Gość
Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #149 dnia: Kwietnia 30, 2013, 19:26 »
10 kwietnia HST wykonał obserwacje komety C/2012 S1 (ISON). Zebrane dane pozwoliły na oszacowanie wielkości jądra na 3 - 4 mil. Jest ono dość małe w porównaniu z obserwowalnym poziomem aktywności. Dane są nadal analizowane w celu dalszego uściślenia wielkości jądra i przewidzenia dalszego rozwoju aktywności kometarnej.

http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/14/

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Hubble Space Telescope (HST)
« Odpowiedź #149 dnia: Kwietnia 30, 2013, 19:26 »