New Horizons - misja podstawowa

[Mikkael]

Dzisiaj mija 10 lat od startu New Horizons

[Orionid]

Pojawiło się trochę wspomnień.

Ten years ago one of the great robotic explorers of our age - NASA's New Horizons spacecraft - rocketed into the sky above the Florida coastline. The tiny probe - weighing barely 1,000 pounds - sped from Earth faster than any spacecraft before it, embarking on a 9.5-year voyage across more than 3 billion miles that culminated last summer in the historic first reconnaissance of Pluto and its family of small moons.

http://www.spacedaily.com/reports/The_Voyage_of_a_Lifetime_New_Horizons_Marks_10_Years_Since_Launch_999.html

New Horizons finally brought Pluto and Charon into focus, and we got to see just how much of that patchy map - the result of measuring reflected light from Pluto at different angles - turned into mountains, ice flows and the bladed terrain that hasn't been seen anywhere else in the solar system.

Making ground-based comparisons to New Horizons is extremely important. Until we go back to Pluto (I'd love to see an orbiter), the only way we'll be able to watch Pluto evolve is from Earth-based telescopes.

If we've learned anything from the flyby, we've learned that Pluto is worth continuing to watch.

http://www.spacedaily.com/reports/Studying_Pluto_from_3_Billion_Miles_Away_999.html

[kanarkusmaximus]

Nocna strona Charona. Zdjęcie z 17 lipca 2015, z odległości 3,1 mln kilometrów.

[Orionid]

Przypomniałem sobie właśnie o wypowiedzi Krzysztofa Ziołkowskiego na temat NH sprzed 10 lat :

Astronom: Misja New Horizons zapowiada się bardzo obiecująco
20.01.2006 

Astronom Krzysztof Ziołkowski z Centrum Badań Kosmicznych PAN uważa misję amerykańskiej sondy New Horizons za bardzo obiecującą pod względem naukowym. Sonda dotrze do najdalszych, wciąż niezbadanych obszarów Układu Słonecznego - podkreśla naukowiec. New Horizons, która leci w kierunku Plutona, 19 stycznia o godz. 20.00 polskiego czasu wystartowała z Przylądka Canaveral na Florydzie.

"Sonda zbada te zakątki naszego Układu Słonecznego, o których wciąż niewiele wiadomo. Odkrywamy nowe obiekty leżące na peryferiach Układu Słonecznego, obserwujemy je, nie wiemy jednak nic o fizyce tych ciał. Misja New Horizons może dostarczyć więc bardzo ciekawych informacji zarówno o planecie Pluton, jak i obiektach z Pasa Kuipera" - mówi Ziołkowski.

Oficjalnie Pluton uznawany jest za dziewiątą planetę pod względem odległości od Słońca. W 2005 roku odkryto, że oprócz dużego satelity Charona ma jeszcze dwa inne, mniejsze księżyce. Jak zaznacza Ziołkowski, wciąż prawie nic wiadomo jednak o fizyce Plutona, bowiem obserwacje tej planety z Ziemi są bardzo trudne z powodu ogromnej odległości.

Astronom podkreśla, że najlepszy moment na zbadanie Plutona już minął. Na przełomie XX i XXI stulecia planeta ta znajdowała się bowiem w swoim peryhelium, czyli była najbliżej Słońca.

"Podczas obserwacji w peryhelium wykryto, że Plutona otacza bardzo słaba atmosfera. Naukowcy podejrzewali, że tworzy ją materia, która pod wpływem Słońca sublimowała z pokrytej lodem powierzchni planety. Nie wiadomo, czy uda się jeszcze zbadać resztki tej atmosfery, gdyż Pluton coraz bardziej oddala się od Słońca" - zastrzega Ziołkowski.

Astronom liczy jednak, że sondzie uda się, po badaniach Plutona i Charona, wykonać bliskie przeloty obok przynajmniej jednego ciała niebieskiego z Pasa Kuipera. Jak podkreśla, konkretne obiekty zostaną wybrane przez szefów misji dopiero wtedy, gdy sonda znajdzie się już w pobliżu Plutona, czyli za ok. 9 lat.

"Wtedy będzie znana dokładna trajektoria lotu sondy oraz położenie ciał w Pasie Kuipera. Być może jeszcze nie odkryliśmy obiektu, który za ok. 10-15 lat zbada sonda New Horizons" - zauważa Ziołkowski.

Pierwotnie sonda New Horizons miała wystartować już w roku 2001, lecz problemy budżetowe NASA spowodowały przesunięcie tego terminu na rok 2006.

Wcześniej na obrzeża Układu Słonecznego dotarły amerykańskie sondy Voyager. Ominęły one jednak rejon Pasa Kuipera, gdyż - jak wyjaśnia Ziołkowski - nie poruszają się one w płaszczyźnie ruchu planet oraz Pasa Kuipera. Tę drogę przemierzy po raz pierwszy sonda New Horizons.

PAP - Nauka w Polsce, Anna Dworzyńska

http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,21951,astronom-misja-new-horizons-zapowiada-sie-bardzo-obiecujaco.html
   

[byko]

Nocna strona Charona. Zdjęcie z 17 lipca 2015, z odległości 3,1 mln kilometrów.

Fajna focia i przypomniała mi taką sprawę - NH miał wykonywać zdjęcia Plutona i Charona nie tylko wiele dni przed spotkaniem ale i po nim - a jakoś ich niewiele spłynęło - te imponujące zdjęcia aureoli atmosfery to chyba raczej są z dnia przelotu lub max następnego a co dalej? na razie mamy tylko to.

[Orionid]

Pojawiła się częściowa prezentacja atmosfery Plutona w zakresie promieniowania podczerwonego:

Atmosfera Plutona w podczerwieni
03.02.2016


Atmosfera Plutona sfotografowana w zakresie podczerwieni przez sondę New Horizons. Obraz opracowano na podstawie danych zebranych 14.07.2015 r. Kolory są sztuczne. Źródło: NASA/JHUAPL/SwRI.

Agencja kosmiczna NASA opublikowała kolejne zdjęcie Plutona nadesłane przez sondę New Horizons. Obraz przedstawia atmosferę tej planety karłowatej w zakresie promieniowania podczerwonego.

Zdjęcie zostało wykonane 14 lipca 2015 r., gdy sonda kosmiczna New Horizons przelatywała obok Plutona. W momencie wykonania fotografii była oddalona o 180 tys. kilometrów od obiektu. Sonda nie przesłała wtedy od razu wszystkich zebranych danych, tylko w kolejnych miesiącach sukcesywnie dostarczała je drogą radiową na Ziemię.
 
Najnowsza zaprezentowana przez NASA fotografia Plutona obejmuje zakres podczerwony na falach o długości od 1,25 do 2,5 mikrometra. Poszczególnym pasmom przypisano sztuczne barwy: fale najkrótsze mają kolor niebieski, średnie – zielony, a najdłuższe – czerwony.
 
Wokół ciemnego Plutona widzimy na zdjęciu niebieski pierścień. Jest to efekt rozpraszania światła słonecznego na cząsteczkach znajdujących się w atmosferze Plutona. Naukowcy przypuszczają, że ta mgła jest wynikiem oddziaływania światła słonecznego na metan i inne cząsteczki, co powoduje powstawanie skomplikowanych węglowodorów, takich jak acetylen i etylen. Następnie węglowodory akumulują w cząsteczki o rozmiarach mikrometra, które rozpraszają światło słoneczne.
 
Na zdjęciu widać też kilka jaśniejszych fragmentów w pierścieniu. To najprawdopodobniej światło słoneczne odbijające się od obszarów na powierzchni, które są albo bardziej gładkie, albo mają lepsze zdolności odbijania światła. Największy jasny fragment odpowiada obszarowi nazwanemu nieformalnie Cthulhu Regio.
 
Zdjęcie wykonano na podstawie pierwszych przesłanych na Ziemię danych z instrumentu Linear Etalon Imaging Spectral Array (LEISA). Kolejne zebrane tym instrumentem dane będą jeszcze docierać do naukowców i być może uda się uzupełnić zdjęcie o brakującą dolną część. (PAP)

http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,408269,atmosfera-plutona-w-podczerwieni.html
http://www.nasa.gov/image-feature/plutos-blue-atmosphere-in-the-infrared
http://www.pulskosmosu.pl/index.php/2016/02/01/niebieska-atmosfera-plutona-w-podczerwieni/

[Dzamiila]

dzisiaj byłyby 110 urodziny odkrywcy Plutona, nie dożył "degradacji" swojej planety
nieco o jego życiu dla zainteresowanych:
http://earthsky.org/space/this-date-in-science-clyde-tombaugh-discoverer-of-pluto?utm_source=EarthSky+News&utm_campaign=0feb3bcab8-EarthSky_News&utm_medium=email&utm_term=0_c643945d79-0feb3bcab8-394662841

[Orionid]

I mamy kolejną sensację z Plutona:

The nitrogen ice glaciers on Pluto appear to carry an intriguing cargo: numerous, isolated hills that may be fragments of water ice from Pluto’s surrounding uplands

http://www.nasa.gov/image-feature/floating-hills-on-plutos-sputnik-planum
http://www.nasa.gov/feature/pluto-s-mysterious-floating-hills
http://www.pulskosmosu.pl/2016/02/04/lod-wodny-na-plutonie-plynie/

[Dzamiila]

a tak można zmapować Plutona:
http://www.spacedaily.com/reports/Putting_Plutos_Geology_on_the_Map_999.html

http://www.nasa.gov/sites/default/files/thumbnails/image/nh-geomorphological_colorized_context-20160211-v2.jpg

[Dzamiila]

wykryto ślady prehistorycznego oceanu na Charonie
http://www.nasa.gov/feature/pluto-s-hulk-like-moon-charon-a-possible-ancient-ocean

http://www.nasa.gov/sites/default/files/thumbnails/image/nh-charon_serenitychasma_context_02182016_melded.jpg

[station]

tzn. oceanu podpowierzchniowego, który kiedys przypuszczalnie istniał, a przynajmniej w czasach, gdy Charon był jeszcze młody, "nieopierzony" i pyskaty pod względem temperatury wnętrza.

[Dzamiila]

exactly

[Orionid]

Kaniony na północnym biegunie Plutona

Long canyons run vertically across the polar area—part of the informally named Lowell Regio, named for Percival Lowell, who founded Lowell Observatory and initiated the search that led to Pluto’s discovery. The widest of the canyons (yellow in the image below) – is about 45 miles (75 kilometers) wide and runs close to the north pole. Roughly parallel subsidiary canyons to the east and west (in green) are approximately 6 miles (10 kilometers) wide. The degraded walls of these canyons appear to be much older than the more sharply defined canyon systems elsewhere on Pluto, perhaps because the polar canyons are older and made of weaker material. These canyons also appear to represent evidence for an ancient period of tectonics.

http://www.nasa.gov/feature/the-frozen-canyons-of-pluto-s-north-pole
http://www.pulskosmosu.pl/2016/02/26/zamrozone-kaniony-polnocnego-bieguna-plutona/

[Orionid]

Łańcuch gór pokrytych metanowym śniegiem

The reddish enhanced color image shown as the left inset reveals a mountain range located in southeast Cthulhu that’s 260 miles (420 kilometers) long. The range is situated among craters, with narrow valleys separating its peaks. The upper slopes of the highest peaks are coated with a bright material that contrasts sharply with the dark red color of the surrounding plains.

Scientists think this bright material could be predominantly methane that has condensed as ice onto the peaks from Pluto's atmosphere. "That this material coats only the upper slopes of the peaks suggests methane ice may act like water in Earth's atmosphere, condensing as frost at high altitude," said John Stansberry, a New Horizons science team member from Space Telescope Science Institute, Baltimore, Maryland. Compositional data from the Ralph/Multispectral Visible Imaging Camera (MVIC) on NASA’s New Horizons spacecraft, shown in the right inset, indicates that the location of the bright ice on the mountain peaks correlates almost exactly with the distribution of methane ice, shown in false color as purple. 

http://www.nasa.gov/feature/methane-snow-on-pluto-s-peaks
http://www.pulskosmosu.pl/2016/03/06/snieg-metanowy-na-szczytach-gor-na-plutonie/
http://www.kosmonauta.net/2016/03/metanowy-snieg-na-plutonie/

[Orionid]

Chmury na Plutonie

„Nieoficjalne informacje krążące w wewnętrznej sieci sugerują, że niektóre struktury w mglistej atmosferze Plutona mogą być chmurami! Tak też sugeruje artykuł, który dzisiaj ukazał się w magazynie New Scientist.”

http://www.pulskosmosu.pl/2016/03/04/niespodzianka-chmury-na-plutonie/