Analiza dotyczyła wyników z detektora CDF:
http://en.wikipedia.org/wiki/Collider_Detector_at_Fermilabw Tevatronie (Fermilab). Tutaj publikacja tej grupy:
http://arxiv.org/PS_cache/arxiv/pdf/1104/1104.0699v1.pdfZ tego co mi się udało zobaczyć to większość pytań dotyczyła (co nie dziwi) przeprowadzonego sposobu analizy danych i porównania z wynikami z generatorów zdarzeń. Te ostatnie to programy napisane specjalnie do symulacji zjawisk zachodzących podczas zderzenia cząstek elementarnych. Czyli w skrócie porównanie eksperymentu z teorią. Padło też kilka sugestii dotyczących tego na co jeszcze można zwrócić uwagę aby wykluczyć ewentualny błąd.
Tutaj przypomina mi się historia z podwójnym bezneutrinowym rozpadem beta (zjawisko bardzo trudne do zaobserwowania):
http://en.wikipedia.org/wiki/Double_beta_decayGrupa związana z eksperymentem Heidelberg-Moscow ogłosiła, że widzi sygnał pochodzący z tego typu przemiany. Wtedy bardzo szybko pojawiły się głosy krytyczne. Jakiś czas później leader tej grupy badawczej wypuścił nawet publikację o tytule "To be or not to Be? - ...":
http://arxiv.com/abs/hep-ph/0303217v1Zdaję się, że do dziś sprawa nie została jeszcze rozstrzygnięta.
Jeśli powyższe wyniki z CDF okażą się poprawne to z pewnością będzie to coś nowego. Jak na razie sytuację bardzo dobrze podsumowują trzy podpunkty na slajdzie 11-tym ("Cross sections measurements"):
http://theory.fnal.gov/jetp/talks/Viviana.pdf