Autor Wątek: Władimir Jewgrafowicz Bugrow (1933-2026)  (Przeczytany 195 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30563
  • Very easy - Harrison Schmitt
Władimir Jewgrafowicz Bugrow (1933-2026)
« dnia: Września 14, 2026, 00:36 »
Władimir Jewgrafowicz Bugrow (18.01.1933–11.09.2026) [93]

Brał udział w projektowaniu ciężkiego statku międzyplanetarnego przeznaczonego do załogowego przelotu obok Wenus i Marsa.
Jako główny konstruktor zaprojektował załogowy system lądowania na Księżycu oraz system wielokrotnego użytku Energia-Buran.

O jego śmierci poinformowała żona, Jelena Bugrowa, w wywiadzie dla Rossijskiej Gazety.

Неожиданно умер создатель мощнейшего российского оружия
12 сентября 2026 в 01:27
https://ura.news/news/1053126553
https://www.interfax.ru/russia/1115747
« Ostatnia zmiana: Września 18, 2026, 22:42 wysłana przez Orionid »

Offline mss

  • Moderator Globalny
  • *****
  • Wiadomości: 10825
  • he/him
    • Astronauci i ich loty...
Odp: Władimir Jewgrafowicz Bugrow (1933-2026)
« Odpowiedź #1 dnia: Września 18, 2026, 18:03 »
W wieku 93 lat zakończył w Moskwie życie radziecki kosmonauty nielot Władimir Jewgrafowicz Bugrow.

Był o członkiem grupy Cywilni specjaliści grupa 2 (23.05.1966 r.).










"Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej" - Albert Einstein (1879 - 1955)

Offline Orionid

  • Weteran
  • *****
  • Wiadomości: 30563
  • Very easy - Harrison Schmitt
Odp: Władimir Jewgrafowicz Bugrow (1933-2026)
« Odpowiedź #2 dnia: Września 18, 2026, 22:46 »
Władimir Jewgrafowicz Bugrow urodził się 18.01.1933 w Moskwie.

1950 ukończył szkołę średnią (10 klas) w mieście Gwardiejsk w obwodzie królewieckim.

1956 ukończył Moskiewski Instytut Lotniczy im. Sergo Ordżonikidze, uzyskując kwalifikacje inżyniera mechanika ze specjalizacją w zakresie produkcji silników lotniczych.

13.03.1956 rozpoczął pracę jako inżynier konstruktor, a od 10.03.1959 jako starszy inżynier w biurze konstrukcyjnym OKB-301 (OKB Ławoczkina) podległym Ministerstwu Przemysłu Lotniczego.

Uczestniczył w pracach nad międzykontynentalnym pociskiem manewrującym „Buria”.

1957 pełnił funkcję przedstawiciela głównego konstruktora w zakładzie mechanicznym w Kujbyszewie, gdzie produkowano stopnie startowe (przyspieszacze) do pocisku „Buria”.

1959 zdobył tytuł mistrza Moskwy w skoku o tyczce.

Zwyciężył w drugich mistrzostwach Moskwy w łowiectwie podwodnym.

14.10.1960-04.11.1961 pracował jako starszy inżynier w dziale prób w locie – w laboratorium analizy prób w locie systemu rakietowego ziemia-powietrze „Dal” na poligonie Sary-Szagan.

21.11.1961 został przeniesiony do OKB-1 na stanowisko starszego inżyniera w Wydziale 9.

Uczestniczył w projektowaniu Ciężkiego Międzyplanetarnego Statku Kosmicznego (TMK), przeznaczonego do załogowego przelotu w pobliżu Wenus i Marsa.

01.09.1964 rozpoczął pracę jako starszy inżynier w Wydziale 93 biura OKB-1.
Brał udział w projektowaniu księżycowego statku orbitalnego LOK (indeks 11F93).

07.1965 przeszedł badania lekarskie w Instytucie Problemów Medyczno-Biologicznych (IBMP) w ramach pierwszego naboru kandydatów na kosmonautów do oddziału OKB-1 (obecnie RKK Energia) i znalazł się w gronie 12. inżynierów, którzy pomyślnie przeszli wszystkie etapy procesu selekcji.

Wiosną 1966, po wydaniu w CKBEM zarządzenia nr 25 w sprawie utworzenia grupy szkoleniowej inżynierów-badaczy w ramach Wydziału Badań w Locie nr 90, skierowano go ponownie do IBMP na badania lekarskie, które znów zakończył z wynikiem pozytywnym.

23.05.1966 stanął przed komisją kwalifikacyjną w CKBEM i zgodnie z zarządzeniem nr 43 W.P. Miszyna – został włączony do pierwszej grupy kandydatów na kosmonautów-badaczy z ramienia CKBEM.

05.1966 w ramach przygotowań do przyszłych lotów rozpoczął szkolenie w ośrodku medycznym CKBEM.
Brał udział w skokach spadochronowych oraz lotach w warunkach nieważkości na pokładzie latającego laboratorium Tu-104 w Instytucie Badań Lotniczych w Żukowskim, a także przeszedł badania w komorze ciśnieniowej.

08.1966 uczestniczył w ćwiczeniach z zakresu przetrwania na wodzie (na Morzu Czarnym) z wykorzystaniem makiety lądownika statku kosmicznego Sojuz.

17.08.1966 przybył do CPK w celu odbycia szkolenia, jednak najpierw skierowano go do Centralnego Wojskowego Naukowo-Badawczego Szpitala Lotniczego na badania lekarskie.

Ponieważ nie uzyskał zgody lekarzy wojskowych, nie został przyjęty do programu szkoleniowego w CPK i kontynuował przygotowania w placówce CKBEM.

18.08.1967 W.P. Miszyn włączył go do grupy inżynierów-badaczy (kandydatów na kosmonautów) szkolących się w ramach programu lotu na Księżyc (program N1-L3), dzięki czemu rozpoczął on przygotowania do tej misji w CKBEM.

Na pokładzie latającego laboratorium Tu-104 należącego do LII MAP (Instytutu Badań Lotniczych Ministerstwa Przemysłu Lotniczego) ćwiczył – w warunkach nieważkości – czynności, jakie kosmonauci mieli wykonywać podczas lotu na Księżyc.

Testował również księżycowy skafander „Kreczet-94” na stanowisku badawczym w zakładach „Zwiezda”, w warunkach symulowanej grawitacji księżycowej.

Do 12.07.1968 pracował jako inżynier-badacz (kosmonauta-badacz) w Wydziale 731 biura konstrukcyjnego CKBEM.

12.07.1968 rozpoczął pełnienie funkcji głównego konstruktora (w ramach zespołu głównych konstruktorów) dla projektu LOK.

16.11.1972 rozpoczął pracę jako główny konstruktor w Wydziale 34 biura CKBEM (grupa głównych konstruktorów ds. bloków głównych).

15.12.1975 rozpoczął pracę jako główny konstruktor w Wydziale 154.

1977 założył w NPO „Energia” klub lotniowy „Wympieł”, pełniąc w nim funkcję kierownika i trenera.

18.11.1977 rozpoczął pracę jako główny konstruktor i kierownik sektora w Wydziale 167.

1978 rozpoczął pełnienie funkcji wiceprzewodniczącego, a następnie przewodniczącego moskiewskiego oddziału Federacji Lotniowej ZSRR.

01.08.1979 rozpoczął pracę jako główny konstruktor w Wydziale 203 (od 01.11.1981 – Wydział 205) w NPO Energia.

09.09.1982 rozpoczął pełnienie funkcji kierownika grupy i głównego konstruktora w ramach prac nad systemem transportu kosmicznego wielokrotnego użytku Energia-Buran (system 11F36).

22.05.1987 rozpoczął pracę jako kierownik laboratorium w Wydziale 262 (od 03.08.1990 – Wydział 755) w NPO Energia.

01.10.1992 rozpoczął pełnienie funkcji starszego pracownika naukowego w Wydziale 761 w NPO Energia.

06.01.1995 odszedł z RKK Energia w związku z przejściem na emeryturę.

Założył firmę „Odyssey” i we współpracy z przedsiębiorstwami kompleksu wojskowo-przemysłowego nadzorował budowę pierwszego rosyjskiego oceanicznego jachtu regatowego.

01.05.1995-01.09.1997 pracował jako konsultant dyrektora technicznego spółki akcyjnej Gazkom w zakresie systemu kosmiczno-rakietowego Jamał.

Kierował zakładową sekcją narciarstwa alpejskiego i wykładał w Ogólnozwiązkowej Szkole Instruktorów Narciarstwa Alpejskiego przy Centralnej Radzie ds. Turystyki i Sportu.

Była żona – Bugrowa (Chołmakowa) Skella Aleksandrowna (1932), inżynier w NPO Energia (emerytowana).

Córka – Daniejewa (Bugrowa) Jelena Władimirowna (1958) inżynier w RKK Energia.
1988 przeszła badania lekarskie w Instytucie Problemów Biomedycznych (IBMP) w ramach 10. naboru do korpusu kosmonautów NPO Energia, lecz nie uzyskała zgody komisji lekarskiej.

Żona – Marżecka Jelena Wiktorowna (1948), lekarka.

Interesował się malarstwem.
Rozważał nawet podjęcie nauki w Wyższej Szkole Artystyczno-Przemysłowej im. Stroganowa.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/bugrov_vladimir.htm
http://www.astronautix.com/b/bugrov.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/b/bugrov-v.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/bugrov-vladimir-jevgrafovic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_281.htm

Бугров, Владимир Евграфович

Polskie Forum Astronautyczne

Odp: Władimir Jewgrafowicz Bugrow (1933-2026)
« Odpowiedź #2 dnia: Września 18, 2026, 22:46 »