IB Sołowjowa - 06.09.1937

[Orionid]

Irina Bajanowna Sołowjowa została wyselekcjonowana w ramach Kobiety kosmonautki grupa 1 (1962).

06.09.1937 urodziła się  w osadzie przy kopalni Kirejewskij (rejon diediłowski, obwód tulski).

1954 ukończyła dziesiątą klasę w szkole nr 22 w mieście Sierow (obwód swierdłowski).

09.1954-06.1959 studiowanie na Wydziale Budownictwa Lądowego Uralskiego Instytutu Politechnicznego w Swierdłowsku.

1955 rozpoczęła szkolenie w Aeroklubie im. A. K. Sierowa w Swierdłowsku.

08.1959-03.1962 pracowała jako inżynier w biurze projektowo-konstrukcyjnym trustu „Uralenergomontaż” w Swierdłowsku.

1959 została Mistrzem Sportu ZSRR w spadochroniarstwie.

1960–1962 była członkinią kadry narodowej w spadochroniarstwie.

02.1962 przeszła stacjonarne badania lekarskie w Centralnym Wojskowym Naukowo-Badawczym Szpitalu Lotniczym jako członkini pierwszej grupy dziewięciu kandydatek.

03.03.1962 na posiedzeniu komisji kwalifikacyjnej ds. wyboru kosmonautek, które odbyło się w Centralnym Wojskowym Naukowo-Badawczym Szpitalu Lotniczym, została zarekomendowana do przyjęcia na stanowisko kosmonautki-kandydatki.

12.03.1962 na mocy rozkazu Naczelnego Dowódcy Sił Powietrznych nr 67 została mianowana kandydatką na kosmonautkę w 2. Oddziale Centrum Szkolenia Kosmonautów Sił Powietrznych.

12.03.1962-11.1962 odbywała ogólne szkolenie przygotowujące do lotów kosmicznych.

10.04.1962 w momencie przyjęcia do korpusu kosmonautów została powołana do służby w Armii Radzieckiej przez Wojskowy Komisariat Rejonu Kirowskiego w Swierdłowsku.

01.12.1962 po zdaniu egzaminów państwowych została przeniesiona na stanowisko kosmonautki w 1. Oddziale (następnie od 21.03.1963 służyła w 2. Oddziale, a 14.03.1966 powróciła do 1. Oddziału).

01.1963-25.05.1963 szkoliła się do misji Wostok-6 w ramach programu lotów kosmicznych dla kobiet, będąc częścią grupy, w której skład wchodziły również Walentina Władimirowna Tierieszkowa, Walentina Leonidowna Ponomariowa i Żanna Dmitrijewna Jorkina/Siergiejczyk.

10.05.1963 została wyznaczona na główną dublerkę Tierieszkowej.

09.1964-07.1967 studiowała na Wydziale Inżynieryjnym Wojskowej Akademii Inżynieryjno-Lotniczej im. N.E. Żukowskiego.

Po ukończeniu nauki uzyskała kwalifikacje pilota-kosmonauty-inżyniera.

05.1965-11.1965 szkoliła się jako drugi pilot (wyznaczony do wykonywania zadań poza statkiem) w załodze podstawowej razem Ponomariową do misji statku kosmicznego Woschod, trwającej 10–15 dni i obejmującej wyjście w otwartą przestrzeń kosmiczną.

01.1966-05.1966 odbywała szkolenie jako drugi pilot (wyznaczony do wyjścia w kosmos) w załodze podstawowej (razem z W. Ponomariową) do misji statku *Woschod*, trwającej 15–20 dni i obejmującej wyjście w otwartą przestrzeń kosmiczną.

Lot został odwołany z powodu zakończenia programu Woschod.

01.10.1969 na mocy rozkazu nr 945 Naczelnego Dowódcy Sił Powietrznych została zwolniona z korpusu kosmonautów  w związku z rozwiązaniem grupy kosmonautek.

Od 01.10.1969 zajmowała różne stanowiska w instytucie naukowo-badawczym przy Centrum Szkolenia Kosmonautów.

10.1969 zaczęła pełnić funkcję młodszego pracownika naukowego w 2. dziale Wydziału Naukowo-Metodycznego Szkolenia Kosmonautów.

30.04.1974 objęła to samo stanowisko w 3. laboratorium.

29.12.1978 objęła stanowisko w 4. laboratorium.

27.03.1980 rozpoczęła pracę jako starszy pracownik naukowy w laboratorium nr 5.

1980 obroniła pracę dyplomową w Instytucie Psychologii Akademii Nauk ZSRR, uzyskując stopień kandydata nauk psychologicznych.

29.01.1982 rozpoczęła pracę w laboratorium nr 6.

14.05.1984 została mianowana na pułkownika lotnictwa.

30.03.1988 rozpoczęła pracę w Laboratorium nr 1 Wydziału nr 2.

1991 rozpoczęła pracę jako starszy pracownik naukowy w Wydziale nr 50 Instytutu Badawczego przy Centrum Szkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina, prowadząc badania nad psychologią pracy w warunkach ekstremalnych.

31.03.1991 została zwolniona z czynnej służby wojskowej i przeniesiona w stan spoczynku z powodu przejścia na emeryturę.

12.05.1991 została przeniesiona w stan spoczynku w stopniu pułkownika.

Do momentu wstąpienia do korpusu kosmonautów wykonała około 700 skoków.
Łącznie oddała około 2500 skoków.
Skakała wspólnie z kosmonautami jeszcze w 1992 roku, w wieku 55 lat.

Od 1974 należała do kobiecego zespołu „Mietielica”, organizującego wyprawy narciarskie w wysokich szerokościach geograficznych.
Uczestniczyła w wyprawach narciarskich na Ziemię Franciszka Józefa oraz przez wschodnią część półwyspu Tajmyr.

Ojciec: Bajan Władimirowicz Sołowjow (1904–1942), nauczyciel historii i literatury; zginął podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej.
Matka: Wiera Władimirowna Pisariewa (11.08.1904–16.09.1994), nauczycielka plastyki.
Brat: Lew Bajanowicz Sołowjow (04.11.1933) kierownik wydziału w zakładzie metalurgicznym w mieście Sierow.
Siostra: Jelena Bajanowna Sołowjowa (27.05.1940) emerytowana inżynier.
Mąż: Siergiej Aleksandrowicz Kisielow (13.07.1933) inżynier.
Syn: Aleksiej Siergiejewicz Kisielow (25.11.1969) pracuje w Ogólnorosyjskim Centrum Wystawowym).
Córka: Jelena Siergiejewna Kisielowa (02.04.1971) nauczycielka.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/soloviyova_irina.htm
http://www.astronautix.com/s/solovyova.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/s/solovyova-i.php

http://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/solovjova-irina-bajanovna.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_034.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/Irina_Solovyova
Соловьёва, Ирина Баяновна
https://pl.wikipedia.org/wiki/Irina_So%C5%82owjowa