Koichi Wakata został wyselekcjonowany w ramach
NASDA grupa 2 (1992).
Jest 341. człowiekiem w kosmosie oraz 4. Japończykiem.
Odbył 5. lotów kosmicznych, które trwały łącznie 504d 18h 32m 40s:
11.01.1996-20.01.1996
STS-72 Endeavour/F-10 008:22:00:40
11.10.2000-24.10.2000
STS-92 Discovery/F-28 ISS-3A 012:21:42:42
15.03.2009-31.07.2009
STS-119 Discovery/F-36 ISS-15A 137:15:04:23
07.11.2013-14.05.2014
Sojuz TMA-11M ISS-37S Wostok 187:21:43:52
05.10.2022-10.03.2023
Crew Dragon SpaceX Crew-5 Endurance C210 F2 157:10:01:12
Wykonał 2 spacery kosmiczne, które trwały w sumie 14h 02m.
1987 uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie inżynierii lotniczej na Uniwersytecie Kiusiu.
1989 uzyskał na tej samej uczelni tytuł magistra inżyniera mechaniki stosowanej.
04.1989 rozpoczął pracę jako inżynier w Japan Airlines (JAL) i odbył 3-miesięczne szkolenie, a następnie pracował w Głównym Wydziale Utrzymania Ruchu w Narita.
07.1991-05.1992 pracował w dziale technicznym firmy, gdzie zajmował się badaniami nad integralnością konstrukcyjną samolotów transportowych oraz programem zapobiegania korozjom.
Jego nalot na różnych typach samolotów wynosi ponad 2600 godzin.
12.12.1994 został przydzielony do załogi STS-72 Endeavour w charakterze specjalisty misji..
Głównym celem misji STS -72 było przechwycenie i sprowadzenie na Ziemię japońskiego satelity do badań w warunkach mikrograwitacji SFU (Space Flyer Unit) .
3577-kilogramowy SFU został wystrzelony przez NASDA 18.03.1995 na pokładzie japońskiej rakiety H-II (HII-3). Głównym celem było również rozmieszczenie satelity SPARTAN 206 na dwa dni poza orbiterem.
1996-1998 pracował w
Astronaut Office EVA/Robotics Branch.
08.1997 podczas lotu STS-85 zapewniał operacje naziemne dla ładunków NASDA podczas demonstracji w locie manipulatora Japońskiego Modułu Eksperymentalnego.
02.06.1997 został przydzielony do załogi STS-92 Discovery.
Głównymi celami piątej misji montażowej ISS -05-3A było dostarczenie kratownicy Z1, żyroskopów Control Moment , adaptera ciśnieniowy PMA - 3 (zamontowany na palecie Spacelab) i dwa DDCU (rury cieplne) na ISS.
Kratownica Z1 była pierwszą stałą konstrukcją kratownicową dla ISS.
Został pierwszym Japończykiem, który odwiedził ISS.
26.08.2002-06.09. 2002 roku brał udział w szkoleniu (w ramach programu lotu do ISS) w EAC (European Astronaut Center) w Kolonii.
Brał udział w opracowywaniu operacji mających na celu kontrolę systemu ochrony termicznej wahadłowca na orbicie w ramach prac nad przywróceniem promu kosmicznego do lotów kosmicznych po katastrofie Columbii.
2004 uzyskał na Uniwersytecie Kiusiu stopień doktora inżynierii lotniczej.
03.2010-02.2011 kierował Oddziałem Operacyjnym ISS w Biurze Astronautów NASA.
04.2010-07.2012 był dowódcą japońskiej grupy astronautów (JAXA Astronaut Group).
07.2006 roku był dowódcą dziesiątej wyprawy NASA w ramach projektu NEEMO (NASA Extreme Environment Flight Operations).
08.2006 wspólną decyzją Roskosmosu i NASA został tymczasowo włączony do głównej załogi ISS-16 (start w STS-124, lądowanie w Sojuzie TMA-11).
W tym samym miesiącu w CPK rozpoczął badania systemów statku kosmicznego Sojuz TMA.
Później został usunięty z Ekspedycji ISS-16.
13.02.2007 decyzją NASA został mianowany inżynierem pokładowym 18 Ekspedycji.
STS -119 Discovery dostarczył na ISS segment kratownicy S6 oraz czwarty zestaw paneli słonecznych i baterii na stację.
Koichi Wakata pozostał na stacji.
Zastąpił amerykańską astronautkę
Sandrę Magnus w ramach 18. wyprawy na ISS, która wróciła na Ziemię wraz z załogą wahadłowca Discovery STS-119.
Na stacji służył jako inżynier pokładowy podczas 18., 19. i 20. Ekspedycji.
Po tym, jak nowy inżynier pokładowy Ekspedycji 20,
Timothy Kopra, przybył na stację w misji STS-127 Endeavour , dołączył do załogi wahadłowca jako specjalista misji..
03.2010-02.2011 pełnił funkcję szefa operacji ISS w Biurze Astronautów NASA.
28.01.2011 na forum magazynu
Cosmonautics News pojawił się komunikat o powołaniu go do głównej Ekspedycji 38/39 (wystrzelenie statku kosmicznego Sojuz 37 w 11.2013).
17.02.2011 w komunikacie JAXA oraz 18.02.2011 w komunikacie prasowym NASA nr 11-044 potwierdzono tę nominację, a także mianowano go dowódcą 39. Ekspedycji.
09.2011-05.2013 przygotowywał się do lotu w ramach załogi rezerwowej ISS-36/37 jako inżynier pokładowy nr 2 Sojuza TMA-M oraz jako inżynier pokładowy ISS.
29.04.2013 razem z
Michaiłem Tiurinem i
Richardem Mastracchio rozpoczął szkolenie egzaminacyjne w Star City.
Tego dnia załoga przećwiczyła krótki schemat dokowania po czterech orbitach z ISS na naziemnym symulatorze Sojuz TMA-M.
30.04.2013 załoga przeprowadziła szkolenie na symulatorze rosyjskiego segmentu ISS.
W dniu 6 maja 2013 roku na symulatorze Sojuz TMA-M TPK załoga ISS-36/37 przeszła egzamin CET w dwudniowym rozkładzie lotów i otrzymała oceny doskonałe za pracę na symulatorze TPK.
08.05.2013 w Star City odbyło się posiedzenie Komisji Międzyresortowej, która zarekomendowała jego zatwierdzenie na stanowisko inżyniera pokładowego załogi rezerwowej Ekspedycji 36/37 na ISS.
27.05.2013 decyzją komisji państwowej uzyskał uprawnienia inżyniera pokładowego załogi rezerwowej Sojuza TMA-09M.
07.2013 rozpoczął szkolenie w ramach głównej Ekspedycji 38/39 na stanowisko inżyniera pokładowego ISS-38, dowódcy ISS-39 oraz inżyniera pokładowego nr 2 statku kosmicznego Sojuz TMA-M.
10.2013 w CPK rozpoczęło się ostatnie szkolenie przed lotem załogi.
04.10.2013 członkowie głównej załogi ISS-38/39 przećwiczyli szereg operacji na symulatorze Don Sojuz.
15.10.2013 odbyło się szkolenie egzaminacyjne z udziałem głównej załogi ISS-38/39 na symulatorze rosyjskiego segmentu ISS.
Na zakończenie szkolenia członkowie komisji egzaminacyjnej ocenili pracę załogi jako „doskonałą”.
17.10.2013 odbyło się kompleksowe szkolenie egzaminacyjne głównej załogi na symulatorze statku kosmicznego Sojuz TMA-M.
Załoga zdała egzamin na „długim” (50 godzin, 34 orbity) i „krótkim” (6 godzin, 4 orbity) schemacie spotkania statku ze stacją.
Wynik szkolenia został oceniony jako „doskonały”.
26.10.2013 załogi poleciały do Bajkonuru.
06.11.2013 na posiedzeniu Państwowej Komisji ds. Testów w Lotach Załogowych Kompleksów Kosmicznych otrzymał nominację na stanowisko inżyniera pokładowego nr 2 załogi głównej i dowódcy ISS-39.
09.03.2014
objął dowództwo nad stacją od rosyjskiego kosmonauty
Olega Kotowa.
12.05.2014
przekazał dowództwo nad stacją amerykańskiemu astronautowi Stephenowi Swansonowi.
20.11.2020 na Twitterze pojawił się komunikat przedstawicielstwa JAXA w Stanach Zjednoczonych o powołaniu go do załogi głównej wyprawy, której prace nad ISS powinny rozpocząć się w 2022 roku.
12.10.2021 JAXA wydała komunikat o włączeniu go do załogi statku kosmicznego Crew Dragon, którego lot w ramach programu Crew-5 zaplanowano na jesień 2022 roku.
20.01.2023 wykonał
pierwszy spacer kosmiczny.
02.02.2023 wykonał
drugi spacer kosmiczny.
26.03.2024 Wakata ogłosił odejście z JAXA z dniem 31.03.2024.
Jest żonaty z Niemką Stephanie von Sachsen-Altenburg.
Mają jednego syna.
http://www.spacefacts.de/bios/international/english/wakata_koichi.htmhttp://www.astronautix.com/w/wakata.htmlhttps://www.worldspaceflight.com/bios/w/wakata-k.phphttps://mek.kosmo.cz/bio/ostatni/00341.htmhttps://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/wakata-koichi.htmlhttps://www.astronaut.ru/crossroad/343.htmhttps://www.april12.eu/otherastron/wakata340en.htmlhttps://en.wikipedia.org/wiki/Koichi_Wakatahttps://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%8Dichi_WakataPZ
https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=140.msg190476#msg190476KWWAR
https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=1687.msg61916#msg619161er août
Joyeux anniversaire (61) à @Astro_Wakata 🎂🎂🎂
(5 missions : STS-72 et 92 / Expedition 19-20 et Expedition 38-39 puis Crew-5/Expedition 68, soit 504 jours 18 heures 32 minutes dans l'espace - et 14h02 dans le vide spatial en 2 EVA)
https://x.com/spacemen1969/status/18187703633646551462023)
https://x.com/spacemen1969/status/16862582062872739842023
https://x.com/ASE_Astronauts/status/1819011416369590613