Cassini

[Orionid]

Nieciągłość w kształcie litery Y na Enceladusie powstaje , wg geologów , w wyniku naprężeń na powierzchni księżyca. Brak kraterów zakłócających tę strukturę świadczy o młodym jej wieku.

Geologists call features like these on Enceladus (313 miles or 504 kilometers across) "Y-shaped discontinuities." These are thought to arise when surface material attempts to push northward, compressing or displacing existing ice along the way.

Such features are also believed to be relatively young based on their lack of impact craters - a reminder of how surprisingly geologically active Enceladus is.

http://www.spacedaily.com/reports/Y_Marks_the_Spot_999.html

[kanarkusmaximus]

To ciekawa sprawa z tą nieciągłością "Y". Jest ona może jaśniejsza (=cieplejsza) na obrazie w podczerwieni?

[Orionid]

Pewnie jakoś za bardzo  termicznie  ten obszar nie odbiega od najbliższej okolicy. Nie spotkałem map termalnych Enceladusa.
W każdym razie na południowym biegunie satelity, gdzie tryskają ciecze, jest wyraźnie cieplej niż na równiku.

[Orionid]

2% powierzchni Tytana (1,6 mln km kw.) zajmowane jest przez morza i jeziora.
Ostatnio potwierdzono , że jedno z największych jezior Ligeia Mare wypełnione jest praktycznie samym ciekłym metanem.

"Before Cassini, we expected to find that Ligeia Mare would be mostly made up of ethane, which is produced in abundance in the atmosphere when sunlight breaks methane molecules apart. Instead, this sea is predominantly made of pure methane," said Alice Le Gall, a Cassini radar team associate at the French research laboratory LATMOS, Paris, and lead author of the new study.

http://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6440
http://www.pulskosmosu.pl/2016/04/26/profil-morza-metanowego-na-tytanie/

[Orionid]

Zanim Cassini  ulegnie aktowi destrukcji , w końcowej fazie przygotowywania do tej operacji orbita sondy na określonej trajektorii będzie przebiegała na rekordowo niskiej orbicie. Czasem nawet w odległości 64000 km od centrum gazowego olbrzyma.

Pozwoli to zebrać dane , wcześniej nieosiągalne. Naukowcy wiążą nadzieję na odpowiedzi na takie pytania jak : czy Saturn ma skaliste jądro, jaka jest dokładnie długość dnia  i na temat zjawisk pogodowych.

Naukowcy  oczekują  także  zmierzenia dokładne pola magnetycznego, siły grawitacji oraz zmierzenia dokładnie po raz pierwszy szybkości rotacji.

Zostaną zebrane dane na temat składu jonosfery i atmosfery jak i pasów radiacyjnych Saturna. Pomiary grawitacyjne pozwolą na dokładniejsze określenie masy pierścieni. Znając ich masę będzie można łatwiej  ustalić czy pierścienie zostały niedawno utworzone, czy są one tak stare jak Układ Słoneczny. Będzie można wtedy określić bliżej  proces powstawanie planet  w dysku protoplanetarnym.

Cassini dostarczy też  po raz pierwszy  zdjęć najwyższej  rozdzielczości  wewnętrznego pierścienia D.

Źródło:
https://www.newscientist.com/article/2085745-cassini-gears-up-for-final-fiery-plunge-into-saturns-atmosphere/
http://www.americaspace.com/?p=93182#more-93182

[Orionid]

"Powyższe zdjęcie przedstawia nieoświetloną stronę pierścieni pod kątem 0,3 stopni poniżej płaszczyzny pierścieni. Zdjęcie wykonano 25 maja 2016 roku za pomocą szerokokątnej kamery zainstalowanej na pokładzie sondy Cassini przy użyciu filtra, który najwięcej promieniowania przepuszcza w zakresie bliskiej podczerwieni na długości fali równej 728 nm."

http://www.pulskosmosu.pl/2016/05/03/zdjecie-enceladus-i-pierscienie-saturna/
https://www.nasa.gov/image-feature/jpl/pia18368/the-dew-drop-of-saturn

[Orionid]

Zdjęcie pierścieni Saturna wykonane 28 stycznia 2016 r.
Oddziaływania grawitacyjne między materią tworzącą pierścienie,  a licznymi księżycami Saturna  skutkują bogatą  różnorodnością tej niezwykłej ozdoby planety-olbrzyma.

http://www.nasa.gov/image-feature/jpl/pia18365/the-great-divide

[Orionid]

Cassini obserwował jasną gwiazdę na tle  chmury gazu i pyłu generowanej przez kriowulkany Enceladusa.
Obserwacja doprowadziła do zaskakującego nowego rozumienia  niezwykłej aktywności geologicznej na Enceladusie.
Wydaje się, że przynajmniej niektóre z erupcyjnych  strumieni o większej energii występują wówczas, kiedy księżyc znajduje się dalej w czasie swej wędrówki wokół Saturna.
Nowe dane pozwolą zajrzeć bardziej w zjawiska rozgrywające się pod lodową powierzchnią Enceladusa

11 marca 2016 roku, podczas starannie zaplanowanego przebiegu obserwacji Cassini ustawił swe instrumenty na Epsilon Orionis, centralnej gwiazdy pasa Oriona. W wyznaczonym czasie, Enceladus wraz ze swą chmurą  przesunął się przed gwiazdą.

Spektrometr obrazowania ultrafioletowego Cassini ( UVIS) zmierzył jak para wodna w smudze osłabiła  światło ultrafioletowe gwiazdy, ukazując ilość  gazu zawartego w "pióropuszu" Enceladusa.


But instead of the expected huge increase in water vapor output, the UVIS instrument only saw a slight bump -- just a 20 percent increase in the total amount of gas.

Hansen and her colleagues focused their attention on one jet known informally as "Baghdad I." The researchers found that, while the amount of gas in the overall plume didn't change much, this particular jet was four times more active than at other times in Enceladus' orbit. Instead of supplying just 2 percent of the plume's total water vapor, as Cassini previously observed, it was now supplying 8 percent of the plume's gas.

This insight revealed something subtle, but important, according to Larry Esposito, UVIS team lead at the University of Colorado at Boulder. "We had thought the amount of water vapor in the overall plume, across the whole south polar area, was being strongly affected by tidal forces from Saturn. Instead we find that the small-scale jets are what's changing." This increase in the jets' activity is what causes more icy dust grains to be lofted into space, where Cassini's cameras can see them, Esposito said.

http://www.nasa.gov/feature/jpl/enceladus-jets-surprises-in-starlight
http://www.pulskosmosu.pl/2016/05/09/gejzery-enceladusa-niespodzianka-w-swietle-gwiazd/

[Orionid]

The image was taken with the Cassini spacecraft wide-angle camera on Feb. 26 2016 using a spectral filter which preferentially admits wavelengths of near-infrared light centered at 752 nanometers.

The view was obtained at a distance of approximately 1.7 million miles (2.8 million kilometers) from Saturn. Image scale is 103 miles (165 kilometers) per pixel.

http://www.spacedaily.com/reports/Cassini_goes_up_and_over_for_final_mission_tour_of_Saturn_999.html

[Orionid]

Epimetheus – mały księżyc Saturna o średnicy 113 km zobrazowany przez sondę Cassini w dniu 6 grudnia 2015 z odległości 2690 kilometrów. Na powierzchni księżyca są widoczne ślady bombardowania w dalekiej przeszłości.

http://www.spacedaily.com/reports/The_hard_knock_life_of_Saturns_Epimetheus_999.html
http://www.pulskosmosu.pl/2016/05/09/ciezki-zywot-malego-ksiezyca/

[Orionid]

Janus i Mimas

The view was acquired at a distance of approximately 598,000 miles (963,000 kilometers) from Janus and at a Sun-Janus-spacecraft, or phase, angle of 86 degrees. Image scale at Janus is 3.6 miles (5.8 kilometers) per pixel. The distance to Mimas was 680,000 miles (1.1 million kilometers) for an image scale of 4.1 miles (6.6 kilometer) per pixel.

http://www.nasa.gov/image-feature/jpl/pia18369/in-formation
http://www.pulskosmosu.pl/2016/06/01/cassini-obserwuje-janus-i-mimas/

[Orionid]

Tydzień z życia  Cassiniego:

https://saturn.jpl.nasa.gov/news/2912/

[Orionid]

Pandora a struktura pierścienia F:

Widzicie tą jasną przerwę w wąskim pierścieniu F wokół Saturna? Wskazuje ona na to, że to miejsce zostało niedawno zaburzone. Winnym najprawdopodobniej nie jest Pandora – księżyc o średnicy ok. 81 kilometrów – który znajduje się w pobliżu (niżej, na prawo). Najprawdopodobniej luka powstała wskutek oddziaływań małego obiektu znajdującego się wewnątrz pierścienia z materią tworzącą środek pierścienia. Naukowcy czasami nazywają takie kształty w strukturze pierścienia dżetami.

Źródło: https://www.pulskosmosu.pl/2016/06/13/pandora-zburzyla-strukture-saturnowego-pierscienia-f/

[Orionid]

Ocean może znajdować się mniej niż 5 kilometrów pod  lodową skorupą Enceladusa.

Międzynarodowy zespół naukowców, w tym z Laboratoire de Planetologie Geodynamique de Nantes (CNRS / Université de Nantes / Universite d'Angers), Uniwersytet Karola w Pradze oraz w Royal Observatory of Belgium (a Instituut voor Sterrenkunde) zaproponował  nowy model, który godzi różne zestawy danych i pokazuje, że powłoka lodowa na biegunie południowym Enceladus może mieć grubość zaledwie kilka kilometrów.

To sugeruje istnienie  silnego źródła ciepła we wnętrzu Enceladusa, co stanowi dodatkowy argument  przemawiający za możliwym pojawieniem się życia  w oceanie. Badanie zostało właśnie opublikowane w Internecie na stronie Geophysical Research Letters.

Wstępne interpretacje danych z przelotów sondy Cassini obok Enceladusa pozwalają sądzić, że grubość skorupy lodowej waha się od 30 do 40 km na biegunie południowym do 60 km na równiku.

https://www.sciencedaily.com/releases/2016/06/160621115743.htm
https://www.pulskosmosu.pl/2016/06/22/ocean-niz-5-kilometrow-powierzchnia-enceladusa/

[Orionid]

Dione ( 1123 kilometrów) i Epimetheus ( 113 kilometrów średnicy) są uwidocznione na zdjęciu , ponad pierścieniami na lewo i prawo.
Zdjęcie zostało zrobione w świetle widzialnym  kamerą szerokokątną Cassiniego   2 kwietnia 2016 r.
Zdjęcie  wykonano z odległości około 413,000 kilometrów) od Saturna.

https://www.nasa.gov/image-feature/jpl/not-really-starless-at-saturn
http://www.pulskosmosu.pl/2016/07/19/cassini-przy-saturnie-takze-widac-gwiazdy/