WISE / NEOWISE

[Matias]

Ciekawe, dzięki za wyjaśnienie!

[Matias]

WISE odnajduje mniej brązowych karłów niż przewidywano

"Astronomowie coraz lepiej poznają nasze kosmiczne sąsiedztwo. Ostatnio obserwatorium kosmiczne WISE dostarczyło danych, z których możemy się dowiedzieć, iż brązowych karłów jest w najbliższym sąsiedztwie Słońca wielokrotnie mniej niż naukowcy wcześniej prognozowali.

Nasz Układ Słoneczny leży w jednym z ramion Drogi Mlecznej. Można powiedzieć, że są to swego rodzaju „przedmieścia”, a okolica jest dużo spokojniejsza i mniej zatłoczona gwiazdami niż centrum galaktyki. Dzięki obserwatorium WISE (Wide-field Infrared Survey Explorer) dowiadujemy się więcej na temat najzimniejszej populacji gwiazd, której przedstawiciele nazywane są brązowymi karłami lub „niedoszłymi gwiazdami”."

Załącznik: Zdjęcie ukazujące najbliższe sąsiedztwo naszego Słońca (z odległości około 30 lat świetlnych). Obwódkami zaznaczono brązowe karły, w tym obiekty wykryte przez obserwatorium WISE (czerwone obwódki).

[Matias]

Badania najniebezpieczniejszych asteroid, potencjalne zderzenie w 2040 roku

"Obserwacje przeprowadzone przez teleskop WISE umożliwiły najdokładniejszą jak do tej pory ocenę wielkości populacji potencjalnie niebezpiecznych asteroid w Układzie Słonecznym. Do jednej z nich należy 2011 AG5, która w 2040 roku może uderzyć w Ziemię.

Grupa potencjalnie niebezpiecznych asteroid (PHA) stanowi wycinek grupy asteroid bliskich Ziemi (NEA). Orbity obiektów należących do grupy PHA przechodzą w odległości nawet 8 mln kilometrów od orbity naszej planety. Asteroidy te jednocześnie są na tyle duże, iż możliwe jest ich przejście przez ziemską atmosferę, a następnie wywołanie katastrofy na skalę regionalną lub nawet globalną."

Załącznik: diagram ilustruje różnicę w orbitach typowych asteroid bliskich Ziemi (NEA, kolor niebieski) a tych stanowiących potencjalne niebezpieczeństwo dla Ziemi (PHA, kolor pomarańczowy). Obiekty z grupy PHA stanowią wycinek grupy NEA.

[LooZ^]

Zniknął pył otaczający gwiazdę TYC 8241 2652

Niewyjaśnione zniknięcie w kosmosie. "To jakby Saturn nagle stracił pierścienie"

Astronomowie z University of California zaobserwowali niespotykane dotąd zjawisko kosmiczne. Olbrzymie ilości kosmicznego pyłu otaczające gwiazdę TYC 8241 2652 zupełnie niespodziewanie zniknęły. Jak tłumaczą naukowcy, to tak, jakby Saturn nagle stracił pierścienie. - Nigdy nie zaobserwowano czegoś podobnego - mówi jeden z autorów badania.

- Wygląda to jak sztuczka magiczna. W jednej chwili coś widzisz, a za chwilę to gdzieś znika. Tyle że tym razem chodzi o taką ilość kosmicznego pyłu, która mogłaby wypełnić wewnętrzny Układ Słoneczny, i nie ma po nim żadnego śladu - wyjaśnia prowadzący badanie Carl Melis z University of California w San Diego na łamach prestiżowego magazynu "Nature".

Pierścień kosmicznego pyłu wokół gwiazdy TYC 8241 2652 po raz pierwszy zaobserwowano w 1983 roku dzięki satelicie NASA. Naukowcy zakładali, że chmura powstała w wyniku zderzeń formujących się dopiero planet i że to normalny etap planetotwórczego procesu. Przez kolejne 25 lat nic się nie zmieniło.

Jednak pojawiły się przesłanki, że olbrzymia chmura kosmicznego pyłu mogła nagle zniknąć. Na zdjęciach zrobionych przez teleskop WISE w 2010 roku już jej nie było. A dane z 1 maja 2012 roku z teleskopu Gemini potwierdziły, że od dwóch i pół roku pyłu już nie ma.

To niezwykle tempo, nawet na ludzką skalę

- Astronomowie badali setki gwiazd pod kątem pierścieni pyłu, ale nigdy nie zaobserwowali czegoś podobnego - mówi współautor badania Ben Zuckerman z University of California w Los Angeles w materiale opublikowanym przez NASA. Tłumaczy, że proces dokonał się w niezwykłym tempie nawet jak na ludzką skalę, nie mówiąc już o kosmicznej. - To tak niesamowite, że długo byliśmy przekonani, że w naszych obserwacjach musi być jakiś błąd - dodaje. Jednak kolejne dane potwierdziły zniknięcie chmury. Choć powstało już kilka hipotez, właściwie brak teorii, która wyjaśniłaby, co mogło się stać.

- Historia astronomii pokazuje, że nieprzewidywalne i trudne do wyjaśnienia wydarzenia potrafią wszystko przewartościować - komentuje na stronie Gemini Observatory Norm Murray, dyrektor Canadian Institute for Theoretical Astrophysics, który nie należał do grupy badawczej.

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114881,12098230,Niewyjasnione_znikniecie_w_kosmosie___To_jakby_Saturn.html

Jakieś teorie w tej kwestii?

[TomIR]

Trochę więcej na ten temat do poczytania z pewniejszego źródła - http://www.jpl.nasa.gov/news/news.cfm?release=2012-197
Kto ma dostęp może poczytać u źródeł - http://www.nature.com/nature/journal/v487/n7405/full/nature11210.html.

[Szaniu]

Ogólnodostępne: http://arxiv.org/ftp/arxiv/papers/1207/1207.1162.pdf

[pogrzex]

Jakieś teorie w tej kwestii?

Jako, że czarów nie ma, to w pierwszej kolejności zweryfikowałbym źródła które podawały, że ten pył w ogóle tam był wcześniej. Które teleskopy robiły jego zdjęcia itd. żeby się upewnić czy to nie był jakiś artefakt czy coś w tym rodzaju. Chodzi mi o coś w rodzaju np. kontrowersji na temat planety w układzie Fomalhauta.

[Scorus]

Obraz fragmentu obłoku molekularnego w Orione - Mgławica Płomień, Koński Łeb i NGC 2023:
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA15635

[Scorus]

W przeglądzie z WISE odkryto ponad 2.5 miliona kandydatów na kwazary zasłonięte przez pył oraz ponad 100 galaktyk z dużą ilością pyłu (Hot Dust Obscured Galaxies - hotDOGs). Te ostatnie zostały już potwierdzone.

http://www.nasa.gov/mission_pages/WISE/news/wise20120829.html

[Scorus]

W ramach programu NEOWISE wykonano pierwszy miarodajny i wiarygodny przegląd właściwości spektralnych obu grup planetoid trojańskich Jowisza. Okazało się, że oba grupy różnią się liczebnością i są dość jednorodne pod względem właściwości. Planetoidy te są trudno porównywalne z innymi typami małych obiektów, również z KBO. Tak więc ich pochodzenie nie jest jasne. Możliwe, że reprezentują najstarszą materię w Układzie Słonecznym.
http://www.jpl.nasa.gov/wise/newsfeatures.cfm?release=2012-322

[Scorus]

Obecnie dane z misji podstawowej i programu NEOWISE są łączone tak, aby podnieść czułość całego przeglądu nieba wykonanego w trakcie misji. Kombinowany zestaw danych nosi nazwę AllWISE. Umożliwi on między innymi wykonanie opszukiwań małych brązowych karłów w okolicach Słońca, nawet o masach porównywalnych z planetami gazowymi. Materiał ten zostanie opublikowany pod koniec 2013 r. Dostępne już dane zostały wykorzystane do poszukiwań nie wykrytych jeszcze gromad galaktyk. Pierwsza taka gromada została oznaczona jako MOO J2342.0+1301. Jest położona w odległości 7 mld lat świetlnych. Wyszukiwanie takich gromad istniejących w pierwszej połowie dziejów wszechświata jest trudne w zakresie optycznym i UV (patrz GALEX), ponieważ ich emisja jest przesunięta do podczerwonej części spektrum. Prawdopodobnie w przeglądzie WISE znajdzie się jeszcze wiele setek takich gromad. Badania ich populacji są istotne dla weryfikacji modeli opisujących formowanie się masywnych struktur we Wszechświecie.

http://www.jpl.nasa.gov/wise/newsfeatures.cfm?release=2012-388
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16601

[Scorus]

Mozaika M42:
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA16684

[kanarkusmaximus]

Poinformowano właśnie o detekcji układu WISE 1049-5319, składającego się z dwóch brązowych karłów. Układ leży zaledwie 6,52 roku świetlnego od nas, czyli jest trzecim układem gwiazd po Alfie Centauri i Gwieździe Barnarda.

Witamy nowego sąsiada!

http://www.slate.com/blogs/bad_astronomy/2013/03/11/nearby_stars_astronomers_discover_third_closest_star_system_to_earth.html

[Scorus]

W przeglądzie WISE znaleziono galaktykę przekształcającą gaz w gwiazdy w tempie zbliżonym do limitu przewidywanego przez teorie. Została ona oznaczona jako SDSSJ1506+54. Znajduje się w odległości około 6 mld lat świetlnych. Po zidentyfikowaniu jej w przeglądzie WISE dalsze obserwacje wykonano za pomocą Teleskopu Hubblea. Wykazały one, że galaktyka jest bardzo kompaktowa, większość jej emisji pochodzi z regionu centralnego o wielkości kilkuset lat świetlnych. Tak więc obrębie prawie cały gaz w jej obrębie znajduje się w obszarze centralnym, gdzie też prawie w całości przekształca się w nowe gwiazdy. Ilość gazu została oszacowana na podstawie danych z interferometru IRAM Plateau de Bure Interferometer. Rejestrował on emisję milimetrową tlenku węgla, będącego znacznikiem wodoru. Połączenie masy gazu z tempem formowania gwiazd wyznaczonym na podstawie danych z WISE pozwoliło na oszacowanie efektywności procesu gwiazdotwórczego. Wykazano dzięki temu, że efektywność ta jest bliska maksymalnej. Przy wyższym tempie formowania gwiazd proces ten zostałby samoczynnie zahamowany - wiatry gwiazdowe nowo powstałych gwiazd rozpraszałyby materię międzygwiazdową. Zaobserwowano też gaz uciekający z galaktyki, najprawdopodobniej wyrzucony w ten sposób przez młode gwiazdy. Tak więc chociaż tempo formowania gwiazd w tej galaktyce jest setki razy większe niż w Drodze Mlecznej proces ten zachodzi w obszarze o wielkości tylko kilku procent naszej Galaktyki. SDSSJ1506+54 różni się w ten sposób od innych galaktyk, ponieważ jest obserwowana prawdopodobnie w krótkim epizodzie w ewolucji - niedługo po połączeniu się dwóch galaktyk. Faza gwałtownego formowania się gwiazd po takim zderzeniu powinna trwać tylko kilkadziesiąt milionów lat. Wyniki te są istotne dla badań nad formowaniem się centralnych regionów galaktyk.

Ilustracja przedstawia mozaikę z WISE oraz obraz z HST.

http://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?release=2013-144
http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA17005

[Scorus]

W pełni skalibrowane dane z fazy NEOWISE zostały już udostępnione. Obejmują 70% nieba.

http://wise.ssl.berkeley.edu/sciupdates_2013_postcryodatarelease.html