Teleskopowi badawczemu Kepler prawdopodobnie udało się mu odkryć zbliżoną rozmiarem do Ziemi potencjalną egzoplanetę okresowo tranzytującą blisko jej białego karła czyli wypalonej pozostałości po dawnej podobnej do Słońca gwieździe która po jej termonuklearnym wypaleniu całego jej paliwa termonuklearnego i po fazie czerwonego olbrzyma pozostawiła potem po sobie jej zapadnięte do rozmiaru zbliżonego do Ziemi centralne jądro które bardzo powoli będzie stopniowo stygło i jest ono bardzo gęste (bo tylko 1 cm sześcienny białego karła waży wiele ton).
Między dniem 30 maja 2014 roku a dniem 21 sierpnia 2014 roku teleskop kosmiczny Kepler był stale skierowany na obszar nieba obejmujący gwiazdozbiór Panny w ramach pierwszej fazy obserwacji jego nowej misji K2.
Jedną z wielu gwiazd w tym obszarze jest biały karzeł o jego katalogowym oznaczeniu WD 1145+017.
Analiza światła z WD 1145+017 wykazała że okresowo co 4,5 godziny blask tego białego karła słabnie o 40%.
Prawdopodobnie to skalista zbliżona rozmiarem do Ziemi planeta co 4,5 godziny okrąża tego białego karła w odległości odpowiadającej dwukrotnemu dystansowi pomiędzy Ziemią a Księżycem czyli 800 tysiecy kilometrów.
Dokładniejsza analiza tranzytów WD 1145+017 sugeruje że planeta ta jest poddawana silnemu promieniowaniu tego białego karła i ciągnie się za nią warkocz materii.
Zastanawia mnie czy jest wogóle możliwe żeby wokół przynajmniej niektórych białych karłów obecnie krążyły ich egzoplanety zbliżone ich rozmiarem do Ziemi lub nieco większe które stale krążyłyby w odległościach odpowiednich dla utrzymania się na ichniejszych powierzchniach płynnej wody w zielonych ekosferach ich białych karłów.
Skoro wszystkie białe karły są podobnej wielkości do Ziemi a więc za pomocą teleskopu kosmicznego Kepler można łatwo fotometrycznie wykryć zbliżoną rozmiarem do Ziemi jej potencjalną egzoplanetę okresowo tranzytującą przed jej białym karłem w jego zielonej ekosferze.
Wątek: Egzoplanety - badania różne (zbiorczo) (Przeczytany 178844 razy)