Przyszłe załogi

[NewMan]

Rosyjski oddział kosmonautów w 2016 zmniejszył się o 6 kosmonautów: o nowicjusza - O.Blinowa oraz o weteranów – O.Kotowa, J.Malenczenkę, J.Sierową i M.Surajewa.
Ponadto jako tego, który odszedł, traktuje się M.Tiurina, który pozostał zastępcą szefa oddziału kosmonautów, czyli rosyjskim odpowiednikiem „astronauty-managera”.
Zwracam jednak uwagę, że M.Tiurin ciągle pozostaje na liście „aktualnych kosmonautów” na stronie internetowej rosyjskiego Centrum Przygotowań Kosmonautów.

Można jednak przyjąć, że Rosja na początku 2017 ma 33 kosmonautów.
31 z nich jest w oddziale kosmonautów Centrum Przygotowań Kosmonautów,
dwóch (A.Kaleri i P.Winogradow) pozostaje w Korporacji Rakietowo-Kosmicznej „Energia”.

W 2016 sześciu z nich poleciało na orbitę – na pokład Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, - po raz pierwszy A.Owczynin i S.Ryżykow, a po raz drugi – O.Skripoczka, A.Iwaniszyn, A.Borisienko i O.Nowickij.

W Rosji jest więc 20 kosmonautów doświadczonych i 13 niedoświadczonych.
Dwóch było w kosmosie pięć razy,
jeden cztery razy,
trzech było trzy razy,
ośmiu było dwa razy
i sześciu jeden raz.

Najdłużej czekającym niedoświadczonym (od 2006) jest N.Tichonow. Pięciu innych przygotowuje się do lotu od 2010, sześciu od 2012, a jeden (Kazach z rosyjskim obywatelstwem M.Ajmachanow) od 2012.

Podjęcie przez Rosjan decyzji o redukcji obsady rosyjskiego segmentu ogranicza oczywiście liczbę przyszłych startów rosyjskich kosmonautów do CZTERECH w 2017.
Ograniczenie ma trwać do czasu dołączenia do Stacji modułu Nauka, który ma umożliwić lepsze wykorzystanie czasu pobytu kosmonautów na orbicie.

Według informacji zawartych w dziale „Plan operacji na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej” na rosyjskim forum „Novosti Kosmonavtiki” obecnie planuje się dołączenie modułu Nauka w połowie 2018. W ramach takiego planu również w drugiej połowie 2018 miałby nastąpić powrót do trzyosobowej załogi rosyjskiego segmentu.

Nie wdając się w ocenę realności tego zamiaru (wobec wieloletniego opóźnienia przygotowania tego modułu) trzeba przyjąć, że Rosjanie mogliby wysłać na orbitę PIĘCIU kosmonautów w 2018.

Ponieważ od 2019 mają startować tylko 2 Sojuzy rocznie, to przy założeniu trzyosobowej rosyjskiej załogi Stacji, to na ich pokładach będzie SZEŚCIU kosmonautów.

Jakiekolwiek opóźnienie przygotowania modułu Nauka może powodować zmniejszenie przyszłych rosyjskich załóg.

Zatem z punktu widzenia perspektywy szans na lot w kosmos rosyjskich kosmonautów można teraz podzielić na 4 kategorie:

Pierwsza to tych trzech, którzy obecnie pracują na pokładzie Stacji: S.Ryżykow, A.Borisienko i O.Nowickij.

Druga to sześciu doświadczonych kosmonautów, którzy są mianowani do PRZYSZŁYCH ZAŁÓG w 2017 (F.Jurczychin, S.Riazanskij, A.Misurkin i A.Skworcow) lub są „prawdopodobnie” mianowani do niektórych PRZYSZŁYCH ZAŁÓG w 2018 (A.Szkaplerow i O.Kononienko).
Do tego można dodać jednego nowicjusza N.Tichonowa, podawanego na forum Novosti Kosmonavtiki, jako tego, który miałby być drugim Rosjaninem na pokładzie Sojuza MS-10, po dołączeniu do Stacji modułu Nauka.

Trzecia to dziewięciu kosmonautów, których nazwiska pojawiały się w składach PRZYSZŁYCH ZAŁÓG przed redukcją załogi rosyjskiego segmentu Stacji. Wydaje się, że skoro już raz zapowiadano ich wyznaczenie do lotów, to mają największe szanse na przydzielenie do następnych ZAŁÓG w pierwszej kolejności. Jest to czterech weteranów: O.Artiemjew, A.Samokutiajew, G.Padałka i S.Wołkow oraz pięciu nowicjuszy (I.Wagner, S.Prokopiew, A.Babkin, S.Kudź-Świerczkow i D.Matwiejew) – wszyscy z naboru 2010.

Czwarta kategoria to czternastu kosmonautów, których nazwiska nie były dotąd sugerowane do składów ZAŁÓG w najbliższej przyszłości, czyli tych, którzy zapewne nie dostaną tej szansy w najbliższych trzech latach, a może nawet w ogóle. Jest to siedmiu doświadczonych kosmonauci: A.Iwaniszyn, M.Kornijenko, A.Owczynin, S.Rewin, O.Skripoczka, A.Kaleri i P.Winogradow oraz 7 niedoświadczonych: sześciu z naboru 2012: N.Czub, P.Dobrow, A.Fiediajew, jedyna kobieta w rosyjskim oddziale A.Kikina, S.Korsakow, D.Pietielin i wspomniany Kazach A.Ajmachanow.
W szczególności jako zerowe oceniam szanse A.Kaleri’ego i P.Winogradowa z korporacji Energia: po pierwsze obaj mają już ponad 60 lat i nie uczestniczą w oddziale kosmonautów CPK.


c.d.n.
Newman

[NewMan]

 
Niektóre encyklopedie internetowe (takie jak nasz nieocenione „Loty kosmiczne” czy też rosyjskojęzyczne „ASTROnote”) zapewne czerpiąc ze źródeł chińskojęzycznych (coś nie mogę się przebić przez stronę internetową chińskiej agencji kosmicznej – nawet po angielsku) podają obecną liczebność chińskiego oddziału taikonautów na 13 osób.
Są to: sześciu taikonautów z naboru 1996 i siedmioro z naboru 2010.
Oznacza to, że oddział został zredukowany o tych pilotów z naboru 1996, którzy nigdy dotąd nie polecieli w kosmos.

W oddziale zatem jest 9 taikonautów doświadczonych: Jing Haipeng startował trzy razy, Nie Haiseng dwa razy, pozostali (w tym m.in. 2 kobiety) jeden raz.
Bez doświadczenia w lotach kosmicznych pozostaje 4 taikonautów z naboru 2010.
Chiny zapowiedziały przeprowadzanie kolejnego naboru, w jego ramach mają być wybrani oprócz pilotów także lekarze, psychologowie (tak było w angielskojęzycznych newsach) i inżynierowie. Nie jest planowane wybieranie kobiet.

Perspektywy kolejnych chińskich lotów załogowych są jednak mało budujące.
Kolejny chiński lot załogowy ma się odbyć około 2019.
Jeżeli tak, to oznacza to kolejną kilkuletnią przerwę w załogowej eksploracji kosmosu przez Chińczyków.

Warto zwrócić uwagą na początek współpracy międzynarodowej – taikonauta (nowicjusz z naboru 2010) Ye Guangfu uczestniczył w organizowanym przez ESA międzynarodowym jaskiniowym treningu astronautów – CAVES 2016.



Europejska Agencja Kosmiczna na swojej stronie internetowej wymienia 16 astronautów.
Jednak niektórzy z nich (Niemiec R.Ewald, Szwed Ch.Fuglesang) jest wymienionych jednocześnie w dziale „European Astronauts in new funcions”, co pozwala na traktowanie ich jako swoistych „managerów”, choć np. Ch.Fuglesang jest oddelegowany do szwedzkiego Królewskiego Instytutu Technologii, więc nie pełni właściwie w ESA funkcji „managerskich”.

Tak więc można przyjąć, że w ESA jest 14 aktywnych astronautów.
Mam jednak odmienny pogląd (niż autorzy strony „Loty kosmiczne”) na skład tego oddziału.
Oni wymieniają tylko trzynastu, ja natomiast uwzględniam jeszcze Hiszpana P.Duque, w którego biogramie jest napisane, że „Early in 2015 Pedro returned to astronaut duties and to full flight status”.
P.Duque jest ostatnio bardzo aktywny: w lipcu 2016 uczestniczył wspólnie z pięcioma innymi astronautami z różnych krajów w treningu jaskiniowym CAVES na Sardynii, od września do listopada 2016 wspólnie z Niemcami – astronautą A.Gestem i pracownikiem ESA M.Maurerem w cyklu szkoleń geologicznych „Pangaea” we Włoszech i na jednej z Wysp Kanaryjskich – Lanzarote.

Nie spełniły się natomiast zeszłoroczne plotki o przyjęciu kogoś nowego do grupy astronautów ESA.
Wspominany wyżej Niemiec Matthias Maurer, (uczestniczył w szkoleniu „Pangaea”, jak i wcześniej w 2014 w treningu jaskiniowym CAVES), któremu przypisywano możliwość włączenia do korpusu europejskich astronautów, ciągle jest wymieniany tylko jako pracownik naukowy ESA.

Cechą charakterystyczną korpusu europejskiego jest jego zróżnicowanie narodowe: czworo Włochów, trzech Francuzów, dwóch Niemców, Brytyjczyk, Belg, Holender, Hiszpan i Duńczyk.

Wszyscy mają już doświadczenie w lotach kosmicznych: dwóch (J.F.Clervoy i R.Vittori) trzykrotne, sześciu (F.De Winne, P.Duque, L.Eyharts, A.Kuipers, P.Nespoli i H.Schlegel) dwukrotne oraz sześcioro (jedyna kobieta – S.Cristoforetti, A.Gerst, A.Mogensen, L.Parmitano, T.Peake oraz T.Pesquet – obecnie na orbicie) jednokrotne.

Miejscami w PRZYSZŁYCH ZAŁOGACH mogą cieszyć się: Włoch Paolo Nespoli, który trzeci raz poleci w maju 2017 oraz Niemiec Alexander Gerst – który drugi raz poleci w maju 2018 i będzie dowódcą 57 załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Wygląda na to, że lot A.Gersta otworzy kolejkę drugich lotów dla astronautów z naboru 2009.

Następne szanse na udział astronautów europejskich w PRZYSZŁYCH ZAŁOGACH pojawią się, jeżeli Amerykanie udostępnią im miejsca w swoich nowych załogowych statkach kosmicznych.

Są również europejscy astronauci poza ESA.
Włoskie siły powietrzne zainwestowały w wyszkolenie swojego pilota – Waltera Villadei’ego.
Jednak perspektywy lotu kosmicznego dla niego są nieokreślone.



Japońska Agencja Eksploracji Kosmicznej ma 7 astronautów.

Sześciu uczestniczyło już wlotach kosmicznych: K,Wakata – cztery razy, S.Noguchi i A.Hoshide – dwa razy, S.Furukawa, K.Yui i T.Onishi (w 2016) – jeden raz.
Jedyny pozostały nowicjusz N.Kanai poleci w październiku 2017.
W 2018 nie przewidziany udział żadnego Japończyka w załogach Stacji.
Następną szansą na udział astronautów japońskich w PRZYSZŁYCH ZAŁOGACH będzie miejsce udostępnione w nowych amerykańskich załogowych statkach kosmicznych – pewnie od 2019.



W Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej jest w dalszym ciągu 2 niedoświadczonych astronautów – pochodzących z naboru 2009.
Jeden z nich – David Saint-Jacques jest wyznaczony do załogi Sojuza MS-11 w listopadzie 2018. Jeremy Hansen będzie jego dublerem.
Kanadyjczycy mają zagwarantowane jeszcze jedno miejsce w lotach na Stację – dopiero w 2024.
Żeby zapewnić jego obsadę przeprowadzają właśnie kolejny nabór do swojego oddziału astronautów.
Zamierzają wybrać dwóch kolejnych kandydatów.
Muszą być ubezpieczeni na okoliczność, że D.Saint-Jaques po swojej turze na Stacji na przełomie 2018/2019 zrezygnuje z dalszej „kariery” astronautycznej, a J.Hansen nie będzie chciał lub nie będzie mógł czekać kolejnych pięciu lat na szansę na lot w kosmos.

NewMan

[JSz]

Wielkie dzięki NewMan za tradycyjne już, bardzo interesujące i wnikliwe podsumowanie! Mam tylko małą uwagę odnośnie perspektyw dla chińskich astronautów:

Perspektywy kolejnych chińskich lotów załogowych są jednak mało budujące.
Kolejny chiński lot załogowy ma się odbyć około 2019.
Jeżeli tak, to oznacza to kolejną kilkuletnią przerwę w załogowej eksploracji kosmosu przez Chińczyków.

W 2019 Chiny rozpoczynają montaż stacji Tiangong, potem co roku dokładając po module. A więc najpóźniej w 2022 stacja będzie gotowa, ale prawdopodobnie już wcześniej, gdy znajdą się na orbicie ze dwa moduły, zaczną się regularne loty - inaczej stacja nie będzie miała sensu (tzn. spełniałaby rolę anty-propagandową).

Niekoniecznie będzie tam musiała być przez cały czas stała załoga jak na Mirze czy ISS, ale przynajmniej jeden pobyt w roku, trwający kilka miesięcy, raczej będzie przeprowadzany. Myślę, że nie częściej, o ile nie znajdą się inne kraje zainteresowane rozwijaniem na tej bazie własnych programów załogowych, o co Chiny zabiegają (jeśli już, to będą to raczej kraje azjatyckie).

Tak więc chociaż może się jeszcze wiele wydarzyć, to wygląda na to, że od ok. 2021 r. perspektywy dla chińskich astronautów będą wyraźnie lepsze.

[mss]

Byli astronauci amerykańscy Mike Baker i Mike Fossum odchodzą z NASA z dniem 07.01.2017.

[velo]

Jak zawsze na początek roku paru weteranów wybywa. Bardzo ciekawy jestem ilu starszych sie trzyma (na zasadzie - jeszcze rok!) do czasu EM-2. Mam wrażenie, że po przydziale załogi do tej misji, będzie nieco większe tąpnięcie pośród korpusu.

[mss]

https://www.nasa.gov/press-release/veteran-astronauts-retire-from-nasa-0

Jan. 9, 2017
Veteran Astronauts Retire from NASA

Two astronauts with a combined tenure of almost 50 years in the astronaut corps have retired from NASA. Mike Baker and Mike Fossum both left the agency on Jan. 7 to join private industry.

Fossum first came to NASA as part of a U.S. Air Force detail to support the space shuttle flight operations in 1981, just in time for the third space shuttle flight. He returned in 1993 as a systems engineer, supporting the yet-to-be-built International Space Station, as well as the astronaut office and Mission Operations Directorate. Fossum was also a flight test engineer on the X-38 prototype crew return spacecraft.

In 1998, NASA selected Fossum as an astronaut. Over the course of his 18 years in the astronaut corps, he flew onboard space shuttle Discovery to the space station for STS-121 in 2006 and STS-124 in 2008, and returned aboard a Russian Soyuz in 2011 as part of Expeditions 28 and 29. While in space, he performed seven spacewalks for a combined total of more than 48 hours spent outside the space station.

“Mike Fossum has been a personal friend for over two decades,” said Brian Kelly, director of Flight Operations at NASA’s Johnson Space Center. “His outstanding service to our great nation and NASA has prepared him well for whatever challenges lie ahead. I wish him and his wonderful family all the best.”

Since returning to Earth in 2011, Fossum has served in a number of capacities, most recently as assistant to the chief of the astronaut office for the International Space Station.

Fossum was born in Sioux Falls, South Dakota, and grew up in McAllen, Texas. He earned a bachelor’s degree in mechanical engineering from Texas A&M University; a master’s in systems engineering from the Air Force Institute of Technology; and a master’s in physical science (space science) from the University of Houston – Clear Lake. He achieved the rank of colonel in the U.S. Air Force before retiring in 1992, and has logged about 2,000 hours of flight time in 35 different aircraft.

Baker was selected as an astronaut in 1985, after spending 10 years as first a U.S. Navy pilot, and then instructor at the US Navy Test Pilot School and the Empire Test Pilot School, earning the rank of captain. Following the Challenger accident in 1986, he participated in a project to modify the space shuttle fleet’s landing and deceleration systems, and improve its safety margins during landing and rollout. He also was involved in the checkout and verification of the computer software and hardware interfaces for the return-to-flight mission, STS-26.

Baker’s first flight came in 1991, when he piloted space shuttle Atlantis for STS-43 and helped put the Tracking and Data Relay Satellite-5 (TDRS-5) into orbit. He piloted a second mission, STS-52, in 1992, when space shuttle Columbia delivered the Laser Geodynamic Satellite II to space.

He followed that up by commanding two missions – STS-68 in 1994 and STS-81 in 1997. For the first, space shuttle Endeavour carried the Space Radar Laboratory. The latter saw Atlantis make the fifth mission to Russia’s Space Station Mir, delivering supplies, experiments and astronauts.

In all, Baker spent 965 hours in space.

Before his final mission, Baker made the first of what would become many trips to Russia and Kazakhstan. He attended the launch of the Spektr – the fifth module of the Mir – before he made his own trip, and afterward was named assistant director of Johnson Space Center for Human Spaceflight Programs, Russia. In that assignment and the ones that followed, he has attended every Soyuz launch since 1998, as well as the Proton launches that sent the Zvezda and Zarya modules to the International Space Station.

“It’s hard to imagine NASA operations in Russia and Kazakhstan without Mike Baker,” Kelly said. “He has been a part of our work there since the International Space Station came into being. He will be missed, but we wish him well in his next endeavor.”

Baker was born in Memphis, Tennessee, and considers Lemoore, California, his hometown. He earned a bachelor’s degree in aerospace engineering from the University of Texas in 1975. Over the course of his career, he has logged more than 5,400 hours flying some 50 different types of airplanes, and has made more than 300 carrier landings.

Fossum’s complete biography is available at:

https://www.nasa.gov/astronauts/biographies/michael-e-fossum/biography

Find Baker’s complete biography at:

http://www.jsc.nasa.gov/Bios/htmlbios/baker-m.html

[mss]

Zakończył się konkurs na emblemat Sojuza MS-05 w centrum:



Więcej informacji pod adresem: http://www.roscosmos.ru/23066/

Oto ostateczna wersja emblematu załogi Sojuza MS-05:

[mss]

Poster załogi 52 MSK:

[Orionid]

Nie mamy chyba aktualnego posteru 51 załogi.
Jest zatem szansa, że Peggy  Whitson może być bohaterką 5. posterów.
Dla przypomnienia poster Ekspedycji 42 w bardzo licznym składzie
A na razie trzeba trochę poczekać na poster 62 załogi

[Orionid]

Aleksandr  Samokutiajew nieźle  został ucharakteryzowany na Aleksandra Wolszczana 
Ambasador znakomitego astronoma w kosmosie ?

EDIT Chociaż źródła przekonują do innej wersji: http://www.universetoday.com/114774/the-answer-is-expedition-42/

[mss]

Emblematy załóg Sojuza MS-04 i 05 zostały oficjalnie ogłoszone przez Roskosmos:

http://www.roscosmos.ru/23125/

[NewMan]

Byli astronauci amerykańscy Mike Baker i Mike Fossum odchodzą z NASA z dniem 07.01.2017.

Ledwo się coś napisze, a oni od razu zmieniają.

Mike Baker odszedł z "managementu" w wieku 63 lat.

Natomiast Mike Fossum odszedł z "aktywnych" skończywszy w grudniu 59 lat.
Był drugim - pod względem wieku - aktywnym astronautą; starszym od niego (i ciągle najstarszym) jest Donald Pettit,który w kwietniu skończy 62 lata.
Chyba trudno wróżyć, że jeszcze znajdzie miejsce w PRZYSZŁEJ ZAŁODZE.

Tak więc podany przeze mnie stan astronautów NASA po kilku dniach nowego roku się zdeazkatualizował; natomiast NASA nie zaktualizowała strony ze swoim spisem astronautów.
Ciągle (14 stycznia) pan Fossum widnieje wśród "aktywnych", a pan Baker wśród "managerów".
W dodatku na liście "managerów" jest jeszcze także biogram pani Coleman, która odeszła z NASA 1 grudnia zeszłego roku.

NewMan

[mss]

Aktualny stan amerykańskich astronautów jest pod adresem:
http://lk.astronautilus.pl/astros/activusa.htm
(44 astronautów wśród aktywnych i 25 astronautów w menadżerach).

[mss]

Zapowiedź z n-tv:

2 p.m. EST/20:00 CET, Wednesday, January 25 - ISS Expedition 52-53 Crew News Conference (Ryazanskiy, Bresnik and Nespoli) (all channels)

[mss]

Na stronie: http://gctc.ru/main.php?id=3700 podano informację, że od dzisiaj rozpoczęli trening w Gwiezdnym miasteczku astronauci Serena Auñón-Chancellor i Nick Hague (zostali oficjalnie przedstawieni w centrum).