Osobistości - wątek zbiorczy

[Orionid]

Peter Hervey Longhurst (08.03.1943-25.05.2010)

Peter Hervey Longhurst został powołany w ramach brytyjskiej grupy  1 Specjaliści ładunku Skynet (1984).

Ukończył Royal Naval Engineering College w Plymouth z tytułem licencjata w dziedzinie elektrotechniki.

1981 rozpoczął pełnienie funkcji w Dyrekcji Wymagań Operacyjnych Marynarki Wojennej i brał udział w programie wojskowej łączności satelitarnej Skynet.

Brał czynny udział w negocjacjach z NASA w sprawie wyniesienia przez wahadłowce dwóch satelitów komunikacyjnych Skynet 4 (Skynet 4a i Skynet 4b).

15.03.1984 został mianowany kandydatem na astronautę.
01.1984 niektóre brytyjskie media już donosiły, że powinien zostać pierwszym brytyjskim astronautą.
03.1984 rozpoczął szkolenia w USA i Wielkiej Brytanii.
 
24.04.1985 został przydzielony jako specjalista ds. ładunku w misji STS-71C Atlantis wstępnie zaplanowanej na 12.1986 lub 01.1987.
W ramach misji miał zostać umieszczony satelita komunikacyjny Skynet-4.
Z powodu katastrofy wahadłowca Challenger, lot został odwołany, a załoga rozwiązana pod koniec 1986 roku.

Po przejściu na emeryturę był rolnikiem we wsi Seavington St. Michael w Somerset, gdzie był aktywnym członkiem lokalnej rady parafialnej.

25.05.2010 Dowódca Królewskiej Marynarki Wojennej w stanie spoczynku Peter Hervey Longhurst  zmarł w wieku 67. lat w szpitalu Taunton w Somerset.
Został pochowany na wiejskim cmentarzu Sivington St Michael.

http://www.spacefacts.de/bios/international/english/longhurst_peter.htm
http://www.astronautix.com/l/longhurst.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/l/longhurst-p.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/longhurst-peter-harvey.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/07_004.htm

Would-be spaceman bemoans progress
Page last updated at 09:23 GMT, Monday, 20 July 2009 10:23 UK


Peter Longhurst in Houston, in front of the simulation shuttle

A Somerset scientist - who was supposed to go into space in the 1980s - is questioning why a manned space flight to Mars still hasn't been achieved in the 40 years since the first landing on the moon.

Peter Longhurst was working with the Royal Navy to develop its long-haul communication systems.

He was deployed by the MOD to look into the next step in this field, which involved moving away from the old high frequency system to satellite communications.

"I was in the States on a working party," Mr Longhurst said.
http://news.bbc.co.uk/local/somerset/hi/people_and_places/history/newsid_8158000/8158757.stm

http://www.collectspace.com/ubb/Forum38/HTML/001157.html
http://www.spacefacts.de/cancelled/english/sts-71c.htm
https://billiongraves.com/grave/Cdr-PETER-HERVEY-LONGHURST/14991862

[Orionid]

Łarisa Grigorjewna Pożarskaja  (15.03.1947-18.01.2002)

Łarisa Grigorjewna Pożarskaja została wyselekcjonowana w ramach Kosmonautki medycy grupa 5 (1980).

10.03.1993 opuściła  korpus kosmonautów w związku z przeniesieniem do innej pracy.

18.02.2002 Łarisa Grigorjewna Pożarskaja zmarła w Moskwie po ciężkiej i długotrwałej chorobie (rak).

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/pozharskaya_larisa.htm
http://www.astronautix.com/p/pozharskaya.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/p/pozharskaya-l.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/pozarskaja-larisa-grigorijevna.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_003.htm

Пожарская, Лариса Григорьевна

http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/pojarskaya.html

[Orionid]

Jurij Anatoljewicz Ponomariow (24.03.1932-13.04.2005)

Jurij Anatoljewicz Ponomariow został wyselekcjonowany w ramach Cywilni specjaliści grupa 4 (1972).

19.08.1960 ukończył zaawansowane kursy szkoleniowe dla czołowych inżynierów w Szkole Pilotów Testowych Instytutu Badań Lotniczych im. M. Gromowa GKAT (Państwowy Komitet Technologii Lotniczej) [ГКАТ - Государственный комитет по авиационной технике) w Żukowskim w obwodzie moskiewskim.

29.04.1969 rozpoczął pracę na stanowisku głównego inżyniera i kierownika testów.
Brał udział w pracach związanych z E8-5 (AMS do zbierania gleby księżycowej), przeprowadził bezpośrednie testy w zakładzie produkcyjnym i na stanowisku technicznym.
Był kierownikiem kompleksowych testów systemów i zespołów E8-5.

Szkolił się m.in. jako inżynier pokładowy drugiej załogi rezerwowej wizytującej do misji na stacji orbitalnej „Salut-6”.
10.1977 po nieudanym locie Sojuza-25, wszystkie załogi składające się z kosmonautów nielotów zostały rozwiązane.
Było to 6. szkolenie kosmonauty w składzie różnych załóg statków kosmicznych Sojuz.

Brał m.in. udział w testowaniu nowych skafandrów kosmicznych.
 
11.04.1983 opuścił korpus kosmonautów NPO Energia z powodu przejścia na emeryturę.

Po opuszczeniu korpusu kosmonautów pracował jako inżynier w 292. wydziale Państwowego Biura Projektowego NPO Energia, ale po 9 dniach zrezygnował.

13.04.2005 starszy inżynier i porucznik rezerwy w stanie spoczynku  Jurij Anatoljewicz Ponomariow zmarł nagle na udar w wieku 73. lat.

Jego żoną w l. 1956-1992  była Walentina Leonidowna Ponomariowa.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/ponomaryov_yuri.htm
http://www.astronautix.com/p/ponomaryov.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/p/ponomaryov-y.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/ponomarjov-jurij-anatolijevic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_033.htm

Пономарёв, Юрий Анатольевич

http://space.hobby.ru/astronauts/ponomarev.html
https://forum.novosti-kosmonavtiki.ru/index.php?topic=1626.0
http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/ponomaryov.htm

[Orionid]

George William Samuel Abbey (21.08.1932–24.03.2024)

Statement from the Abbey Family
George W.S. Abbey, 1932-2024
Our devoted father, mentor, guidepost, and hero, George W. S. Abbey, passed away last night after an illness. He was 91.

He has been called the father of modern spaceflight, but we called him Dad, Grampa, and Uncle George. He was a quiet man, brilliant, humble, and very private. The world will be so much emptier without him. He had hundreds of friends and associates from all over the world who will miss him. His long life was notable for accomplishments as a pilot, engineer, manager, educator, and father. (...)
http://www.collectspace.com/ubb/Forum38/HTML/002580.html

George W.S. Abbey

Johnson Space Center Director, 1996 - 2001


View of the Saturn V Rocket building in the recently renamed George W.S. Abbey Rocket Park at NASA’s Johnson Space Center in Houston. The park was named in honor of the former center director. The longhorn cattle that call Johnson home are seen grazing beside the building. (10 Dec. 2021) NASA
https://www.nasa.gov/people/george-w-s-abbey/

https://www.smithsonianmag.com/air-space-magazine/mr-inside-27623361/
https://en.wikipedia.org/wiki/George_Abbey_(NASA)
https://twitter.com/spacemen1969/status/1772280617058582681

Disparition de George W.S. Abbey (1932-2024) à l'âge de 91 ans. Un hommage sera rendu à celui qui fût une des figures emblématiques, parfois controversées de la NASA - ancien Directeur du JSC et ''faiseur d'astronaute''

https://twitter.com/NASAhistory/status/1772344884273242139

Rest in peace, George Abbey (1932–2024)
Abbey will long be remembered for almost 40 years of service at @NASA and his outsized role in our nation's human spaceflight program. Read about his contributions to the agency: https://go.nasa.gov/3vnSurB
📷 Abbey (3rd from left) April 1982

https://twitter.com/airandspace/status/1773463388665917550

We join the space community in remembering the life and legacy of pilot, engineer, and leader George Abbey. Abbey worked at NASA in a variety of roles throughout his career, including as director of Johnson Space Center from 1996 to 2001: https://s.si.edu/4aBZSP7

https://twitter.com/StationCDRKelly/status/1772289858263716186

Saddened to hear of the passing of George Abbey, an iconic NASA leader and friend who was an integral part of the space shuttle and International Space Station programs and the rare person who never confused me and my brother. His commitment to NASA and human space flight was legendary. Fair winds and following seas, Mr Abbey.

https://twitter.com/CommanderMLA/status/1799212203783979482

A reunion of sorts occurred today at @NASA_Johnson today to pay tribute to George W. S. Abbey - a man who had an outsized role and was a larger-than-life figure in human spaceflight over five decades. The small tree in his honor in the Memorial Grove belies his massive impact.

[Orionid]

Aleksiej Wasiljewicz Sorokin (30.03.1931-11.01.1976)

Aleksiej Wasiljewicz Sorokin została wyselekcjonowany w ramach Kosmonauci grupa "Woschod" (1964).

29.09.1957 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Wojskowego Instytutu Medycznego w Saratowie.

Brał udział w uruchomieniu pierwszej wirówki rosyjskiej (TsF-7) w Centrum Szkolenia Kosmonautów, a także w opracowywaniu nowych metod badawczych i szkoleniu kosmonautów na wirówce.

01.061964-09.1964 szkolił się do lotu kosmicznego na statku kosmicznym Woschod jako lekarz załogi, najpierw w grupie, a od  07.1964 w załodze rezerwowej wraz z Władimirem Komarowem i Konstantinem Fieoktistowem.
Po zamianie miejsc w załodze głównej i rezerwowej został przeniesiony do załogi rezerwowej wraz z Borysem Wołynowem i Gieorgijem Katysem.
12.10.1964 podczas lotu statku kosmicznego Woschod, był lekarzem rezerwowym załogi.

11.01.1976 podpułkownik Służby Medycznej Aleksiej Wasiljewicz Sorokin zmarł w wieku 44. lat  z powodu ostrego zapalenia płuc.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/sorokin_aleksei.htm
http://www.astronautix.com/s/sorokin.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/s/sorokin-a.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/sorokin-alexej-vasilievic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_085.htm

Сорокин, Алексей Васильевич
https://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksiej_Sorokin

http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/sorokin.htm

[Orionid]

Siergiej Nikołajewicz Anochin (01.04.1910-15.04.1986)

Siergiej Nikołajewicz Anochin urodził się, wg starego kalendarza, 19.03.1910 w Moskwie, w Imperium Rosyjskim.

Został wyselekcjonowany w ramach Cywilni specjaliści grupa 2 (1966), będąc dowódcą grupy kandydatów na kosmonautów.

1932 ukończył Centralną Szkołę Lotniczą w Osoawiakhim.
1935 ukończył Wyższą Szkołę Spadochronową w Osoawiakhim.

W latach 30. XX w. ustanowił szereg rekordów w zakresie czasu trwania, zasięgu i wysokości lotów szybowcowych.

10.09.1943 wykonał pierwszy lot i przetestował myśliwiec z kompozytowym napędem odrzutowym „302P” w wersji szybowcowej.

14.10.1943 został zatrudniony jako pilot doświadczalny I klasy w  Żukowskim w obwodzie moskiewskim.

Brał udział w testach 30. typów samolotów.

Przeżył 6 katastrof lotniczych.

Testował m.in. start MiGa-19 z katapulty.

Prowadził badania nad wpływem przeciążenia na organizm i wydajność pilota w locie.

Wykonał 308 skoków spadochronowych.

Brał udział w testach pierwszego radzieckiego samolotu odrzutowego.

15.05.1945 podczas prób kontrolnych samolotu Jak-3 na wytrzymałość stracił lewe oko, ale wrócił do lotów.

Wykonywał loty do osiągnięcia prędkości ponaddźwiękowej podczas nurkowania na MiG-15,

Testował stan sztucznej nieważkości na Tu-104.

1951–1953 testował załogowy odpowiednik rakiety manewrującej KS-1.
Informacja Anochin o tych lotach: „Leciałem rakietą”, przyczyniła się do pojawienia się pod koniec lat 80. plotek o udziale  Anochina w suborbitalnych lotach kosmicznych.

08.1962 po zdaniu kolejnych badań lekarskich został skreślony z pracy jako pilot testowy z powodu braku oka i przeniesiony do lotnictwa transportowego.

08.1966 brał udział w szkoleniu wodnym na Morzu Czarnym na modelu modułu powrotnego Sojuza.

Nie otrzymał jednak zezwolenia lekarzy wojskowych na szkolenie w CPK.

18.08.1967 został włączony do grupy inżynierów testowych (kandydatów na kosmonautów) do szkolenia w ramach programu lotów na Księżyc i rozpoczął szkolenie w ramach Korporacji Rakietowo-Kosmicznej „Energia”.

1968 po oficjalnym utworzeniu oddziału, zaprzestał szkolenia, ale pozostał dowódcą oddziału kosmonautów.
 
27.11.1978 został mianowany zastępcą dowódcy oddziału kosmonautów testowych, głównym inżynierem wydziału 110. NPO Energia.

15.04.1986 pułkownik Siergiej Nikołajewicz Anochin zmarł  w wieku 76. lat na raka żołądka (wg innego źródła z powodu zapalenia trzustki).

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/anokhin_sergei.htm
https://www.worldspaceflight.com/bios/a/anokhin-s.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/anochin-sergej-nikolajevic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_032.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/Sergei_Anokhin_(test_pilot)
Анохин, Сергей Николаевич

https://cmvvs.ru/index.php/muzejnaya-deyatelnost/alleya-geroe-aviatorov/anohin
https://tass.ru/encyclopedia/person/anohin-sergey-nikolaevich
https://www.prlib.ru/history/619135
http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/anokhin.htm
https://www.findagrave.com/memorial/123162002/sergey-nikolaevich-anokhin

[Orionid]

Wiktor Iwanowicz Bukrejew (05.04.1949-22.05.1977)

Rozważany był jako kandydat do grupy pilotów testowych w programie Buran.
Zmarł jednak zanim grupa została oficjalnie utworzona.

17.05.1977 podczas startu MiG-25PU na lotnisku LII (Żukowski) doszło do zerwania przedniego podwozie samolotu.
W wyniku tarcia o beton doszło do pożaru.

Starszy porucznik rezerwy Wiktor Iwanowicz Bukrejew, który siedział w pierwszej kabinie, doznał poważnych oparzeń i zmarł 22.05.1977 w wieku 28 lat, ale dowódca załogi E.A. Lebiedinskij pozostał przy życiu i nie odniósł żadnych obrażeń.

http://www.spacefacts.de/english/bio_cand.htm
http://www.astronautix.com/b/bukreyev.html

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/bukrejev-viktor-ivanovic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_103.htm

Букреев, Виктор Иванович

http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/bukreev.html

[Orionid]

Wasilij Dmitrijewicz Szczegłow (09.04.1940-16.07.1973)

Wasilij Dmitrijewicz Szczegłow został wyselekcjonowany w ramach WWS grupa 3 (1965).

26.12.1963 przed zaciągnięciem się do korpusu kosmonautów, rozpoczął służbę jako pilot 940. Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego (APIB).

18.10.1972 rozkazem Naczelnego Dowódcy Sił Powietrznych nr 374 został zwolniony ze służby w Siłach Zbrojnych i z korpusu kosmonautów ze względu na chorobę.

1968-1972 odbył szkolenie w ramach programu Almaz z grupą kosmonautów.

16.07.1973 emerytowany major Wasilij Dmitrijewicz Szczegłow zmarł w wieku 33. lat na raka płuc.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/shcheglov_vasili.htm
http://www.astronautix.com/s/shcheglov.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/s/shcheglov-v.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/sceglov-vasilij-dmitrievic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_068.htm

Щеглов, Василий Дмитриевич
http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/shcheglov.htm

[Orionid]

Edward Nikołajewicz Stiepanow (14.04.1937-19.10.2015)

Edward Nikołajewicz Stiepanow został wyselekcjonowany w ramach WWS grupa 3 (1965).

01.1968-08.1970 odbył szkolenie w ramach programu 7K-VI w ramach grupy kosmonautów.
 
08.1970-1979 odbywał szkolenie w grupie kosmonautów w ramach programu Ałmaz.

11.1971-04.1972 szkolił się w załodze rezerwowej wraz z Giennadijem Sarafanowem.

Do próbnego lotu autonomicznego w statku powrotnym (VA) 11F74 przygotowywał się w załodze rezerwowej wraz z Olegiem Jakowlewem i Witalijem Żołobowem.
 
1979-1981 odbył szkolenie do lotu próbnego na statku kosmicznym TKS w ramach grupy.
Brał udział w testach naziemnych TKS, jednak lot załogowy TKS został odwołany.
 
05.1983-06.1985 odbywał szkolenie w ramach grupy kosmonautów do lotu w celu obsługi sprzętu Pion-K zainstalowanego na TKS-4 (Kosmos-1686).
 
1986-04.1990 szkolił się jako kosmonauta badacz w grupie kosmonautów w ramach programu Buran.
 
04.1990-10.1992 odbył szkolenie w grupie kosmonautów w ramach programu «Союз-спасатель» (jednostka dokująca nowej konstrukcji: androgyniczna peryferyjna jednostka dokująca APAS-89, która miała być zainstalowana na module dokującym Burana, co umożliwiłoby Sojuzowi TM łączenie się z wahadłowcem).

Studiował konstrukcję i systemy statku «Союз-спасатель», wyposażonego w system APAS.

Jako inżynier pokładowy przygotowywał się do lotu statkiem kosmicznym «Союз-спасатель» z dokowaniem na orbicie z wahadłowcem Buran.

31.10.1992 został zwolniony z korpusu kosmonauty i służby wojskowej ze względu na wiek.

19.10.2015 pułkownik-inżynier w stanie spoczynku Edward Nikołajewicz Stiepanow zmarł w wieku 78 lat.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/stepanov_eduard.htm
http://www.astronautix.com/s/stepanoveduard.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/s/stepanov-e.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/stepanov-eduard-nikolajevic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_142.htm

Степанов, Эдуард Николаевич

https://www.gctc.ru/print.php?id=3192
https://novosti-kosmonavtiki.ru/news/29518/

[Orionid]

Anatolij Pawłowicz Fiodorow (14.04.1941-21.03.2002)

Anatolij Pawłowicz Fiodorow został wyselekcjonowany w ramach WWS grupa 3 (1965).

30.12.1967 został mianowany kosmonautą 2. oddziału (programy wojskowe).

30.04.1969 został kosmonautą w oddziale kosmonautów 1. wydziału 1. dyrekcji.

01.1968-1969 odbył szkolenie w ramach programu Almaz w grupie kosmonautów.

1970-1974 ponownie odbył szkolenie w ramach programu Almaz.
Najpierw przygotowywał się do próbnego lotu autonomicznego jako dowódca załogi Sojuza-15 wraz z Lwem Diominem.
Następnie szkolił się na dowódcę jednej z załóg rezerwowych w okresie 11.1971-04.1972 razem z Jurijem Artiuchinem, a następnie z Lwem Diominem.
Później ze względów zdrowotnych Fiodorow zastąpiony został przez Giennadija Sarafanowa.

28.05.1974 został zwolniony z korpusu kosmonautów.

05.1974-11.1992 po opuszczeniu korpusu kosmonautów, pełnił różne funkcje w CPK.

31.10.1992 rozkazem Ministerstwa Obrony RF został przeniesiony do rezerwy ze względu na wiek.

21.03.2002 pułkownik rezerwy Anatolij Pawłowicz Fiodorow zmarł w wieku 60. lat z powodu wylewu krwi do mózgu.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/fyodorov_anatoli.htm
http://www.astronautix.com/f/fyodorov.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/f/fyodorov-a.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/fjodorov-anatolij-pavlovic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_066.htm

Фёдоров, Анатолий Павлович

http://www.cosmoworld.ru/spacehistory/astronauts/fedorov.html
http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/fyodorov.htm
https://twitter.com/aisoffice/status/1770715720545890554

Remembering Anatoly Fedorov who died OTD in 2002 aged 60 (b.1941). Selected in 1965 (TsPK, Group 3) no spaceflights. (1965-67) OKP basic training; (1969-1974) assigned Almaz group, worked on TKS; (1974) stood down: (1974-92)  served in various managerial positions at TsPK.

Astro Info Service @aisoffice 8:39 AM · Apr 14, 2025
Remembering Anatoli Fedorov BTD 1941. (1965) TsPK-3; (1965-1967) OKP basic training; (1968-1974) TKS-Almaz training; (1969-70) Kontact group; (1974) left team; (1974-1982) admin roles TsPK; (1982-1992) worked in TsUP; (1992) Retired;(21 Mar 2002) died aged 60 after a long illness

https://x.com/aisoffice/status/1911670590894645681

[mss]

Умер летчик-испытатель Анатолий Квочур
Лётчик-испытатель Анатолий Квочур умер на 72-м году жизни

МОСКВА, 15 апр — РИА Новости. Летчик-испытатель Герой России Анатолий Квочур умер на 72-м году жизни, сообщил первый зампред оборонного комитета Совфеда — экс-главком ВКС России Виктор Бондарев в Telegram-канале.
"Сегодня ночью ушел из жизни советский и российский летчик, Герой Российской Федерации, заслуженный летчик-испытатель СССР полковник ВВС России Квочур Анатолий Николаевич", — говорится в публикации.
Сенатор отметил, что Квочур освоил и испытал более 90 типов и модификаций самолетов, в 2005 году установил 11 мировых рекордов на борту Су-27. Его общий налет — около 4,8 тысячи часов, в том числе свыше трех тысяч часов испытательного налета.

Бондарев напомнил о достижениях летчика: в 1982-м он добился предельной по прочности истребителя МиГ-29 перегрузки в 9G. Также сенатор перечислил взлет и посадку с палубы авианосца "Адмирал Флота Советского Союза Кузнецов" ночью (1990), катапультирование с этого самолета на предельно низкой высоте на авиасалоне в Ле-Бурже (1989), уникальный полет на Су-27 из Москвы в Австралию и обратно (1995).
Кроме того, в 1999 году Квочур выполнил два сверхдальних перелета на Су-27 через Северный полюс по замкнутому маршруту — примерно по 15 тысяч километров каждый с дозаправками в воздухе. В этих полетах исследовались новые научно-технические разработки, в том числе спутниковый радионавигационный комплекс, бортовое компьютерное оборудование, различные индикаторы и самописцы.
Анатолий Квочур родился 16 апреля 1952 года в селе Мазуровка (Винницкая область, УССР), окончил Ейское высшее авиационное училище. Участвовал в испытаниях военных самолетов Су-17, МиГ-29 и МиГ-31. В 1988-м на авиационном салоне в Фарнборо (Великобритания) впервые показал фигуру высшего пилотажа "Колокол".
В 1992 году за мужество и героизм, проявленные при испытании, доводке и освоении новых образцов авиатехники, был удостоен звания Героя России. Проводил летные испытания сверхзвуковых самолетов вплоть до 2017 года, когда ему было уже 65 лет.

https://ria.ru/20240415/kvochur-1940098086.html

[Orionid]

Anatolij Nikołajewicz Kwoczur (16.04.1952-15.04.2024) zmarł w wieku 71. lat po ciężkiej chorobie.

Квочур, Анатолий Николаевич

Квочур Анатолий Николаевич — Герой Российской Федерации
https://tass.ru/encyclopedia/person/kvochur-anatoliy-nikolaevich

Умер испытатель сверхзвуковых самолетов Герой России Анатолий Квочур
15 апр, 12:41

Герой России, летчик-испытатель Анатолий Квочур скончался 15 апреля после тяжелой болезни. Он не дожил один день до своего 72-летия


Анатолий Квочур (Фото: Министерство обороны Российской Федерации)

В июне 1989 года на авиасалоне в Ле-Бурже (Франция) при выполнении Квочуром фигуры высшего пилотажа на новейшем советском истребителе МиГ-29 на сверхмалой высоте в двигатель самолета попала птица. В результате МиГ-29 завалился на крыло, летчик успел увести падающий истребитель от людей, никто не пострадал. «Анатолий Квочур катапультировался из своего МиГ-29 только после того, как убедился, что истребитель не упадет на людей, — к этому времени самолет уже вертикально шел к земле и до столкновения оставались считанные мгновения. Парашют пилота не успел полностью раскрыться, но жизнь ему сохранил», — сообщается на сайте Минобороны.

https://www.rbc.ru/society/15/04/2024/661cede79a79476fe6a25195

Russian test pilot Anatoly Kvochur passes away
April 19, 2024


Test-pilot Anatoly Kvotchur at MAKS-2007 airshow.

(...) The engine failed and the stricken fighter immediately yawed and rolled to starboard, the nose ‘falling through’ until the aircraft entered a vertical dive, as the video below shows. Kvochur ejected at 92 m (302 ft) making sure the aircraft would not hit the spectators. The fighter hit the ground beside the runway, erupting in a tremendous fireball. The pilot landed a mere 30 m (98 ft) from the wreckage, the ejection seat impacting right next to him.


(...)
https://theaviationgeekclub.com/anatoly-kvochur-test-pilot-who-ejected-2-seconds-before-the-crash-of-his-mig-29-and-first-to-land-a-fulcrum-on-american-soil-passes-away/amp/

https://twitter.com/MannedTweets/status/1795919002532807056

The accident is very well known in my country.
Also because the wreckage of the MiG-29 was returning to Russia loaded into the An-225, which was also in Paris at the time. Even with Buran spaceplane.
And on the flight back she had a stopover with us. At the airport in Prague.

[Orionid]

Ikona współczesnej fizyki.

Peter Ware Higgs (29.05.1929-08.04.2024)

Peter Higgs, a Giant of Particle Physics, Dies at 94
APRIL 10, 2024 BY DAVIDE CASTELVECCHI & NATURE MAGAZINE

The Nobel Prize-winning theorist’s prediction of the Higgs boson sparked a half-century quest of discovery that reshaped physics—and our understanding of the universe


Colleagues remember Peter Higgs as an inspirational scientist, who remained humble despite his fame. Colin McPherson/Corbis via Getty Images
https://www.scientificamerican.com/article/peter-higgs-a-giant-of-particle-physics-dies-at-94/

Peter Higgs, Nobelist Who Predicted the ‘God Particle,’ Dies at 94
By Dennis Overbye Published April 9, 2024 Updated April 10, 2024

The Higgs boson was named for him. It was a key element of the Standard Model, which encapsulated all human knowledge so far about elementary particles.


Peter Higgs in 2013. His suggestion of a previously undetected particle in physics led to a billion-dollar search for it and a Nobel Prize for him.Credit...Peter Macdiarmid/Getty Images

Peter Higgs, who predicted the existence of a new particle that came to be named after him (as well as God) and sparked a half-century, worldwide, billion-dollar search for it culminating in champagne in 2012 and a Nobel Prize a year later, died on Monday at home in Edinburgh, Scotland. He was 94.

The cause was a blood disorder, said Alan Walker, his close friend and fellow physicist at the University of Edinburgh, where Dr. Higgs was an emeritus professor.

Dr. Higgs was a 35-year-old assistant professor at the university in 1964 when he suggested the existence of a new particle that would explain how other particles acquire mass. The Higgs boson, also known as “the God particle,” would become the keystone of a suite of theories known as the Standard Model, which encapsulated all human knowledge so far about elementary particles and the forces by which they shaped nature and the universe.

Dr. Higgs was a modest man who eschewed the trappings of fame and preferred the outdoors. He didn’t own a television or use email or a cellphone. For years he relied on Dr. Walker to act as his “digital seeing-eye dog,” in the words of a former student. (...)
https://www.nytimes.com/2024/04/09/science/peter-higgs-dead.html

SU 3) https://www.forum.kosmonauta.net/index.php?topic=5250.msg190668#msg190668

https://naukawpolsce.pl/aktualnosci/news%2C101495%2Cszef-ncbj-o-higgsie-z-jego-nazwiskiem-zwiazana-boska-czastka-i-szalona
https://naukawpolsce.pl/aktualnosci/news%2C101493%2Cnie-zyje-peter-higgs-fizyk-laureat-nobla-odkrywca-boskiej-czastki.html
https://naukawpolsce.pl/aktualnosci/news%2C101518%2Cprof-meissner-mimo-donioslego-dokonania-peter-higgs-unikal-rozglosu.html

https://news.sky.com/story/professor-peter-higgs-physicist-who-higgs-boson-particle-was-named-after-has-died-aged-94-13111645
https://www.nature.com/articles/d41586-024-01069-6

https://www.theguardian.com/science/2024/apr/09/peter-higgs-physicist-who-discovered-higgs-boson-dies-aged-94
https://www.ed.ac.uk/news/2024/statement-on-the-death-of-professor-peter-higgs
https://www.bbc.com/news/science-environment-68774195
https://edition.cnn.com/2024/04/09/world/peter-higgs-physicist-nobel-winner-dies-scn/index.html
https://abcnews.go.com/International/wireStory/peter-higgs-proposed-existence-higgs-boson-particle-died-109043152

https://en.wikipedia.org/wiki/Peter_Higgs
https://pl.wikipedia.org/wiki/Peter_Higgs
https://twitter.com/Irreductible/status/1777744947434664086
https://twitter.com/rincon_p/status/1777773800521674978

4 July 2012: Peter Higgs attends the announcement at CERN that the LHC has found a particle he predicted almost 50 yrs earlier. It was a privilege to be there and report on. Higgs & Englert (L) would win the Physics Nobel the following year. Image: CERN https://bbc.co.uk/news/world-18702455

[Orionid]

Nikołaj Stiepanowicz Porwatkin (15.04.1932-28.09.2009)

Nikołaj Stiepanowicz Porwatkin został wyselekcjonowany w ramach WWS grupa 4 (1967).

10.04.1968 obronił pracę doktorską w Instytucie Naukowo-Badawczym-2 Obrony Powietrznej i uzyskał stopień kandydata nauk technicznych.

18.08.1969 roku został mianowany kosmonautą w korpusie kosmonautów Instytutu Badań Naukowych Kosmonauta.
 
08.1969-08.1970 odbył szkolenie w grupie w ramach programu Sojuz-VI, małej Orbitalnej Stacji Badawczej (OIS).
 
08.1970-04.1983 odbywał grupowe szkolenie w ramach programu Almaz.
Brał udział w kierowaniu lotami załogowymi jako operator łączności.
Brał udział w testach skafandra kosmicznego Sokół-K.
 
20.04.1983 roku został przeniesiony z aktywnych kosmonautów do grupy kontrolnej oddziału kosmonautów i został mianowany kierownikiem zmiany grupy kontroli lotów, dyrektorem lotu i głównym inżynierem grupy oddziału kosmonautów.

24.12.1987 został zwolniony z Sił Zbrojnych ZSRR ze względu na wiek.

Po zwolnieniu pracował w dziale kontroli lotów RSC Energia.

Autor książki „ Ciernista droga kosmonauty testowego. 20 lat w korpusie kosmonautów” («Тернистый путь космонавта-испытателя. 20 лет в отряде космонавтов»).

28.09.2009 pułkownik w stanie spoczynku Nikołaj Stiepanowicz Porwatkin zmarł w wieku 77. lat.

http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/porvatkin_nikolai.htm
http://www.astronautix.com/p/porvatkin.html
https://www.worldspaceflight.com/bios/p/porvatkin-n.php

https://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/porvatkin-nikolaj-stepanovic.html
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/14_169.htm

Порваткин, Николай Степанович

http://www.collectspace.com/ubb/Forum38/HTML/001068.html
https://www.astronaut.ru/register/foto/143-2.htm?reload_coolmenus
http://sm.evg-rumjantsev.ru/cosmonauts/porvatkin.html
https://twitter.com/aisoffice/status/1779768096183431336

Remembering Nikolai Porvatkin BTD 1932 (d. 2009). (1967) TsPK Group 4, no spaceflights. (1969-70) Soyuz VI group; (1970-83) Almaz group; Capcom Salyut 4 & Soyuz 19 (ASTP); participated in Sokol suit tests; (1983) stood down from team; (from 1983) flight controller & trainer TsUP.

[Orionid]

Štefan Gombík (17.10.1951-21.04.2024)

Štefan Gombík był kandydatem z Czechosłowacji  do lotu kosmicznego w ramach programu Interkosmos.

09.1976 został wybrany przez czechosłowackich lekarzy do grona 8 półfinalistów.
Nie znalazł się wśród czterech finalistów wybranych przez radzieckich lekarzy do badań w Moskwie.

01.09.1986-07.1988 odbył studia doktoranckie w Akademii Wojskowej im. K.E. Woroszyłowa w Moskwie.

10.1993 odbył staż w Akademii Wojskowej NATO w Rzymie.
 
01.01.1993-31.08.1994 Dowódca Sił Powietrznych i Obrony Powietrznej Słowacji (pierwszy po ich utworzeniu).

01.09.1994-30.04.1999 Szef Sztabu Sił Powietrznych i Obrony Powietrznej Słowacji.

1997-1999 prowadził program selekcji i szkolenia pierwszego słowackiego kosmonauty.

01.05.1999-31.12.1999 Szef Głównej Dyrekcji Systemów Elektronicznych i Automatyki Sztabu Głównego Sił Powietrznych i Obrony Powietrznej.

01.04.2000-12.2000 kierownik Działu Badań Instytutu Obrony i Bezpieczeństwa Ministerstwa Obrony Republiki Słowackiej.

2000 po odejściu ze stanowiska Szefa Sztabu Sił Powietrznych podjął pracę w słowackiej firmie ALES, która zajmuje się rozwojem i modernizacją sprzętu lotniczego i lotniskowego.

21.04.2024 (z niedzieli na poniedziałek) generał broni w stanie spoczynku Štefan Gombík zmarł w wieku 72. lat.

http://www.spacefacts.de/bios/candidates/english/gombik_stefan.htm
https://www.astronaut.ru/index/in_pers/08_002.htm

http://www.collectspace.com/ubb/Forum38/HTML/002585.html
https://www.facebook.com/people/Letci-%C5%BDatec-zs/100069101875482/

Zomrel Štefan GOMBÍK
od Webmaster | 22. apr 2024

V noci z nedele 21.4 na pondelok 22.4.2024 zomrel generál vo výslužbe Štefan Gombík

https://www.bezpzlozky.eu/2024/04/zomrel-stefan-gombik/

Datum, místo úmrtí: 22.04.2024 ?

https://www.valka.cz/Gombik-Stefan-t94228

gen. let. Štefan Gombík
by Gonzo on 19. septembra 2022

Potom  prišiel  rok  1976 a s ním  výber  kozmonautov. Celé to začalo veľmi utajene, aj to dostalo charakter  „Prísne  tajné“. Dostal  som  sa  medzi vopred vybraných 24  pilotov  československého  letectva,  ktorí  boli  povolaní  na dvojtýždňové zdravotné prehliadky a psychotesty. Oficiálne bolo povedané, že sme  vybraní  na  novú  leteckú  techniku,  ale  že  s konkrétnosťami  budeme zoznámení až po zdravotných prehliadkach. A tak sme asi za tri dni nastúpili na 14 dní do Prahy. Doktori sa tam na nás „vyřádili“. Robili nám bežné vyšetrenia ako  každý  rok,  ale  ďaleko  podrobnejšie  a prísnejšie,  ale  i  kopu  ďalších vyšetrení, s ktorými  mali sami  doktori problémy,  pretože  ich  robili  podľa sovietskych metodík prvýkrát v živote. Niekoľko dní sme robili psychotesty – značne odlišné od tých, na ktoré sme boli zvyknutí. Postupne niektorým objavili rôzne diagnózy, ktoré sa pokúšali ihneď riešiť. Po 14 dňoch vyšetrovaní nás rozpustili k útvarom s tým, že máme byť u útvaru  a  na  výzvu  byť  pripravení  na  ďalšie  vyšetrenia,  poprípade  na  dlhšiu služobnú cestu. Ako sme sa zakrátko dozvedeli, päť z nás bolo odoslaných na intenzívny  kurz  ruštiny  do  VLU  Prešov.  Boli  sme  tam  „za  bukom“,  učili  sa ruštinu a meditovali, čo z toho vylezie. O mesiac si nás pozvali do ÚLZ (Ústav leteckého  zdravotníctva)  Praha  znovu,  bolo  nás  tam  sedem.  Prišli  sovietski doktori, aby preverili naše zdravotné papiere a osobne nás vyšetrili. Celý  trojdňový  pobyt  v Prahe  začal  tým,  že  sme  boli  predvedení  k veliteľovi letectva  generálporučíkovi  Remkovi,  kde  sme  najprv  podpísali  papiere  o „mlčanlivosti“,  aby  sme  sa  následne  dozvedeli,  že  sa  jedná  o  výber  na československého  kozmonauta.  Sovietski  doktori  boli  doktori  z Hviezdneho mestečka.  Tam  sa  odohrala  i  humorná  epizoda  –  jeden  z uchádzačov  mal problém so zubami a tie si chcel doktor preveriť. Pritom zistil, že naši zubári vytrhli kandidátovi na kozmonauta zdravý zub miesto chorého. Hneď na mieste mu teda vytrhli ten chorý, ospravedlnili sa mu a sľúbili urýchlene urobiť mostík. Na  záver  boli  vybraní  štyria  kandidáti  na  ďalšie  vyšetrenia  do  Moskvy a Hviezdneho mestečka. Ja som medzi nimi nebol. Bolo mi povedané, že som na súčasné kozmické lode príliš vysoký a ťažký a že mám ísť študovať (bol som totiž medzi týmito siedmymi kandidátmi jediný bez vysokej školy)

To bola pre mňa priam výzva a tak keď začal výber do Leteckej akadémie J. A. Gagarina v Moninu v ZSSR, tak som sa prihlásil a bol som vybraný, ako jeden z piatich z vtedajšieho letectva a PVOS. V rokoch 1977–1980 som absolvoval túto slávnu akadémiu, ktorá práve v roku 1980  slávila  40.  výročie  svojho  vzniku.  Jej  absolventmi  boli  prakticky  všetci leteckí  veliteľia  štátov  Varšavskej  zmluvy,  ale  i  iných  štátov,  slávne  esá  2. svetovej vojny, prakticky všetci sovietski kozmonauti. I teraz po rokoch môžem povedať,  že  táto  akadémia  mi  dala  vynikajúcu  prípravu  na  ďalšiu  službu v letectve. Okrem teoretickej prípravy na najvyššej úrovni bolo výhodou i to, že pedagogický  zbor  pozostával  z bývalých  pilotov  a  inžinierov,  ktorí  prešli všetkými  funkciami  u  letectva, až  po  tie  najvyššie  a  mali  pre  nás  mladých dôstojníkov praktické rady do ďalšej služby. Mnohokrát som si ich doporučenia pripomenul  v praxi  a  držal  sa  ich,  rovnako  ako  som  sa  snažil  využiť nadobudnuté  teoretické  znalosti  pri  lietaní  i  pri  riadení  podriadených

Mojimi spolužiakmi boli okrem pilotov štátov Varšavskej zmluvy i piloti Vietnamu. Tí prišli  do  akadémie  prakticky  dva  roky  po  skončení  vojny  s USA.  Viedli  sme s nimi  dlhé  diskuzie  o tom,  ako  bojovali.  Jeden  z nich  „Šoat“  –  vedúci vietnamskej  skupiny  –  bol  hrdinom  Vietnamskej  socialistickej  republiky  za sedem zostrelov. Druhý hrdina – „Tuan“ (neskôr prvý vietnamský kozmonaut), mal len jeden zostrel – strategický bombardér B-52. Zostrelil ho v noci na MiG-21PF  vo  výške  14.000  metrov,  tesne  pred  Hanojom  pri  nočnom  nálete Američanov  na  hlavné  mesto  Vietnamu.  I  ďalší  Vietnamci  mali  zostrely,  ale v menšom  počte.  Priam  neuveriteľne  ovládali všetko, čo  súviselo  s palubnými zbraňami  MiG-21,  či  už  to  bola  dokonalá  znalosť  rakiet,  ale  i  kanónu,  ktorý prekvapivo často používali

https://gonzoaviation.com/prepadovy-stihac-gen-stefan-gombik/

SMUTNÁ SPRÁVA Zomrel GENERÁL a bývalý veliteľ LETECTVA armády SR! Pilotoval stíhačky, bol aj kandidát na kozmonauta
Adriana Joštiaková 24.4.2024 20:00

NITRA – Smutná správa zasiahla nielen slovenskú armádu, na svoj posledný odpočinok sa v noci z nedele 21. apríla na pondelok pobral generál Štefan Gombík. Na svoj posledný let odišiel po dlhej chorobe vo veku nedožitých 73 rokov. (...)

Štefan Gombík sa v 70. rokoch dostal do výberu ako kandidát na prvého československého kozmonauta. Do užšej výberovej štvorky sa už nedostal kvôli svojej výške a váhe.

https://nitra.zoznam.sk/smutna-sprava-zomrel-general-a-byvaly-velitel-letectva-armady-sr-pilotoval-stihacky-bol-aj-kandidat-na-kozmonauta/

Zomrel prvý veliteľ slovenského letectva Štefan Gombík
24. apríla 2024 Redakcia

V noci z nedele 21. 4. na pondelok 22. 4. zomrel po dlhej ťažkej chorobe vo veku 72 rokov generálporučík vo výslužbe Štefan Gombík. V rokoch 1993 až 1994 bol veliteľom Letectva a Protivzdušnej obrany na Veliteľstve Armády Slovenskej republiky v Trenčíne. Následne pokračoval v rokoch 1994 až 1999 v prakticky identickej funkcii náčelníka štábu Letectva a PVO na Generálnom štábe ASR. (...)
https://www.futurearmy.sk/2024/04/24/zomrel-prvy-velitel-slovenskeho-letectva-stefan-gombik/