Starty rakiet (do 2008 r.)

[Chorblenda]

(napisano 02.05.2008 r. )

5 MAJ 2008r. - start VSB-30 / MESER 11

5 maja 2008r. z Estrage Space Center, zlokalizowanego w północnej Szwecji, wystartuje dwustopniowa rakieta VSB-30 z misją MESER 11.

MESER 11 jest kolejną misją badawczą programu MESER organizowanego przez Swedish Space Corporation (SSC), którego celem jest przeprowadzenie badań na próbkach eksperymentów podczas krótkotrwałych lotów w warunkach mikrograwitacji.
Obecna misja realizowana jest na zlecenie ESA

Tym razem rakieta zabierze ze sobą cztery eksperymenty o łącznej masie 382 kg:
-  CDIC-2
-  BIOMICS
-  SOURCE
-  XRMON

VSB-30 wzniesie się maksymalnie na wysokość 270 km, po czym moduł ładowni wraz z próbkami opadnie na spadochronie a następnie zostanie przetransportowany do bazy helikopterem. Całkowity czas trwania lotu wyniesie 16 min.

Poniżej schemat rozmieszczenia eksperymentów w przedziale ładunkowym rakiety:

Więcej na temat misji i jej parametrów można znaleźć na http://www.ssc.se/?id=13203

(uaktualnienie)

Start rakiety VSB-30 biorącej udział w misji MASER 11 odbył się prawie bez przeszkód. Powodem drobnych perturbacji były warunki atmosferyczne, które spowodowały opóźnienie startu o 10 dni. W konsekwencji start odbył się 15 maja 2008 r. Opóźnienie to jednak nie wpłynęło w żaden negatywny sposób na misję, która zakończyła się pełnym sukcesem.

Poniżej kilka fotek przedstawiających dzień startu VSB-30 z misją MASER 11:

15 maj 2008 r. (godz. 4:00 UTC) - start rakiety VSB-30

Rakieta VSB-30 kończy misję opadając na ziemię, a po pewnym czasie zostaje przetransportowana do bazy głównej, w której analizie laboratoryjnej poddano ładunki znajdujące się wewnątrz przedziału ładunkowego rakiety.

[Chorblenda]

(napisano 19.05.2008 r.)

21 maj 2008r. / godz. 12:00-18:00 CEST  - start rakiety "Minuteman III"

Ze stanowiska startowego nr 10 w bazie sił powietrznych Vandenberg w USA wystartuje rakieta Minuteman III w misji o kryptonimie GT-197GM. Celem misji jest test międzykontynentalnego pocisku balistycznego (ICBM). A więc misja w pełni militarna - nic ciekawego, ale warto wspomnieć o tym chociażby dla samego faktu.

24 maj 2008r. - start rakiety "Rockot"

Misja, której celem jest wyniesienie na LEO trzech satelitów telekomunikacyjnych typu Gonets-D1M2, Gonets-D1M3, Gonets- D1M4 oraz satelity Yubileyniy.
Start nastąpi z kosmodromu Plesetsk zlokalizowanego w Arkhangelsk Oblast oddalonego o około 800 km na północ od Moskwy.

Ładunek zostanie wyniesiony przy pomocy rosyjskiej rakiety Rockot o średnicy 2,5m i wysokości 29,15m zdolnej do wynoszenia elementów o max masie 1950 kg na wysokość  200km.

Gonets-D1M - jest częścią projektu LEO system Gonets, który funkcjonuje już od 8 lat i wciąż jest rozbudowywany przez firmę Gonets SatCom. Jej celem jest dostarczanie usług telekomunikacyjnych, zarówno na rynku rosyjskim jak i poza nim, użytkownikom rządowym, jak i cywilnym pod postacią różnorodnych firm, a także instytucjom badawczym,  organizacjom ratowniczym itd.

Gonets – D1M2, 3, 4 są zmodernizowaną wersją satelitów z serii Gonets–D-1. Firma Gonets SatCom planuje wystrzelenie 36 satelitów tego właśnie typu na orbitę. Ich żywotność szacowana jest na 7 lat. Satelity wyniesione zostaną na orbitę o parametrach 1400 km x 1414 km, 82.6°.

Yubileyniy  (Jubilee) – Jest to mały satelita nazwany tak by uczcić 50 rocznicę wystrzelenia pierwszego satelity na orbitę okołoziemską. Satelita wyposażony jest w sprzęt do łączności dla krótkofalowców, a także przetestowane zostaną nowe systemy awioniki satelity.

(uaktualnienie)

Start rakiety nośnej Rockot odbył się 23 maja 2008 r. o godz. 15:30 UTC. Zarówno satelity Gonets-D1M, jak również Jubilee osiągnęły wymagane orbity okołoziemskie. Misja zakończyła się sukcesem.
http://www.spaceflightnow.com/news/n0805/23rockot/

[Chorblenda]

(napisano 27.05.2008 r. )

27 maj 2008 r. - start Long March 4C / Feng Yun 3A (FY-3A)

Feng Yun 3A (FY-3A) jest pierwszym nowej generacji satelitą meteorologicznym z grupy Feng Yun 3 (FY-3), której celem jest zastąpienie na orbicie polarnej wysłużonych już satelitów z serii Feng Yun 1 (FY-1).

FY-3A będzie krążył na orbicie polarnej czternaście razy dziennie, skanując całą Ziemię dwa razy w ciągu dnia. Ich celem jest dostarczanie trójwymiarowych obrazów struktur wilgotnościowych i termicznych atmosfery Ziemi, zbieranie informacji o zachmurzeniach i opadach, monitorowanie wszelkiego rodzaju pogodowych anomalii, klimatycznych i hydrologicznych zagrożeń, a także gromadzenie parametrów geofizycznych niezbędnych do badań nad globalną zmianą warunków atmosferycznych i klimatu.

Całkowita masa satelity FY-3A wynosi 2200 kg. Wyniesiony zostanie na orbitę słoneczno-synchroniczną, gdzie osiądzie na wysokości  836,4 km. Żywotność Feng Yun 3A została określona na trzy lata.

Wymiary satelity w pozycji startowej: 4400x2000x2000 [mm].
Wymiary satelity po rozwinięciu paneli słonecznych: 4460x10000x3790 [mm]

Satelita wyniesiony zostanie przy pomocy chińskiej orbitalnej rakiety nośnej Long March 4C składającej się z trzech stopni. Start nastąpi ze stanowiska LC-1 w Taiyuan Satellite Launch Center (TSLC)

Na wyposażeniu FY-3A znajdują się:
a) Przyrządy do obrazowania:
- radiometr  światła widzialnego i podczerwieni  (Visible and InfraRed Radiometer – VIRR)
- spektrometr obrazowy o średniej rozdzielczości (Moderate Resolution Visible and Infrared Imager MODI)
- radiometr  mikrofalowy (Microwave Radiation Imager - MWRI) przeznaczony do mierzenia emisji mikrofalowych z powierzchni ziemi i oceanów

b) Przyrządy do sondowania atmosfery:
- sonda podczerwieni  (Infrared Atmospheric Sounder - IRAS) rejestrująca koncentrację aerozoli, temperaturę w stratosferze oraz zawartość dwutlenku węgla
- sonda mikrofalowa temperatury (MicroWave atmospheric Temperature Sounder - MWTS) rejestrująca temperaturę w obszarach zachmurzenia
- mikrofalowa sonda wilgotności (Microwave atmospheric Humidity Sounder (MWHS) – pomiar wilgotności atmosfery

c) Monitorowanie ozonu:
- dwa instrumenty o nazwie TOM (Total Ozone Mapper) i OP (Ozone Profiler) do skanowania i badania grubości warstwy ozonowej

d) pozostałe urządzenia:
- The Earth Radiation Budget Unit (ERBU) – jednostka służąca do badania bilansu promieniowania Ziemi
- Space Environment Monitoring Unit (SEMU) – jednostka dokonująca pomiarów ilości naładowanych cząstek elementarnych w pasach radiacyjnych

Panele słoneczne Feng Yun 3A podczas testów.

(uaktualnienie)

Start rakiety Long March 4C odbył się zgodnie z planem, 27 maja 2008 r. o godz. 3:02 UTC. Po upływie ok. 27 min. od momentu startu ładunek znajdujący się wewnątrz rakiety - satelita meteorologiczny Feng Yun 3 znalazł się na wymaganej orbicie.

start rakiety Long March 4C z satelitą Feng Yun 3

[Chorblenda]

(napisano 02.06.2008 r. )

6 czerwca 2008 r. – start Long March 3B / Chinasat 9

Chinasat 9 (Zhongxing 9, ZX 9) jest geostacjonarnym satelitą telekomunikacyjnym pierwszej generacji DBS (Direct Broadcast Satellite) wyprodukowany przez francuską firmę Alcatel Space Alenia dla China Telecommunications Broadcast Satellite Corporation (Chinasat).

Satelita umożliwi odbiór ponad 200 programów radiowych i telewizyjnych w systemie HD. Zakłada się, że sygnał z satelity ma dotrzeć do ok. 98% społeczności zamieszkującej Chiny, w tym do ludności wiejskiej, która stanowi w Chinach ok. 70% całego społeczeństwa, a jego odbiór będzie możliwy  już od września lub października, przy wykorzystaniu zwykłej anteny satelitarnej o średnicy 0,45-0,60m.

Chinasat 9, o mocy 11kW, wyposażony jest w 18 transponderów 36MHz pasma Ku oraz w 4 transpondery 54MHz pasma Ku
Masa satelity wynosi 4500 kg, a jego żywotność jest określona na 15 lat.

Chinasat 9 wyniesiony zostanie na orbitę geostacjonarną przy pomocy 3-stopniowej chińskiej rakiety nośnej Long March 3B znanej też jako Chang Zheng-3B (CZ-3B).

Start nastąpi ze stanowiska LC-2 w Xichang Satellite Launch Center oddalonego o ok. 64 km na północny zachód od chińskiego miasta Xichang.

(uaktualnienie)

Start rakiety Long March 3B wraz z satelitą telekomunikacyjnym Chinasat-9 odbył się 9 czerwca 2008 r. Po upływie ok. 20 min. od momentu startu nastąpiło odłączenie satelity od trzeciego członu rakiety nośnej. Misja zakończyła się pełnym sukcesem.

Start rakiety Long March3B z satelitą Chinasat-9

[Chorblenda]

(napisano 13.07.2008 r. )

22.07.2008 r. - start Kosmos-3M / SAR-Lupe 5

SAR-Lupe 5 jest niemieckim satelitą wywiadowczym, stanowiącym ostatni segment konstelacji składającej się z pięciu identycznych satelitów wraz ze stacją naziemną zlokalizowaną w niemieckiej bazie wojskowej w Gelsdorf, w pobliżu Bonn.

SAR-Lupe jest systemem satelitów o przeznaczeniu militarnym. Pomimo swojej wojskowej natury, satelity wykorzystywane będą także do monitorowania obszarów dotkniętych klęskami żywiołowymi.
30 lipca 2002r. podpisano porozumienie pomiędzy Niemcami i Francją o wspólnej współpracy polegającej na wymianie danych zdobytych przez niemiecki system satelitarny SAR-Lupe i francuski Helios 2 rozbudowując tym samym europejski system rozpoznawania. Zaproszenie o współpracy zostało wysłane także do pozostałych krajów Unii Europejskiej, gdzie Włosi wykazali największe zainteresowanie.

Każdy z satelitów waży 770 kg (720 kg – różne źródła różnie podają) i pożera 250W energii elektrycznej wytwarzanej przez nieruchome ogniwa słoneczne umieszczone na tyłach satelity. SAR-Lupe osiągają wymiary 4x3x2 [m] wraz z anteną paraboliczną o wymiarach 3,3x2,7 [m].
Na wyposażeniu każdego SAR-Lupe (SAR - Synthetic Aperture Radar) znajduje się radar o syntetycznej aperturze, umożliwiający wykonywanie wysokiej rozdzielczości zdjęć o każdej porze  dnia i nocy bez względu na warunki pogodowe panujące nad obserwowanym obszarem.
Radar zdolny jest do wykonywania zdjęć obejmujących obszar 5,5x5,5 [km] o rozdzielczości 50 cm (spotlight) oraz zdjęć obejmujących obszar 8x60 [km] o rozdzielczości 1 m (stripmap).
Liczba zdjęć wykonywanych przez satelity to nieco ponad 25 na dzień (30 wg niektórych źródeł), na którą wpływa ograniczenie w dostawie energii i transmisji danych.
Radar przetestowany został na Ziemi, wykonując zdjęcia Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).

Pozycja satelitów wyznaczana jest za pomocą czujników  Słońca i gwiazd, a kontrolowana przy pomocy żyroskopu i silniczków korekcyjnych napędzanych hydrazyną, której wystarczyć ma na 10 lat, gdzie po tym okresie satelity odejdą na emeryturę.
Satelity poruszać będą się po trzech orbitach, gdzie zawisną na średniej wysokości 500 km i nachyleniu bliskim orbicie polarnej.

Na orbicie nr 1 znajdą się dwa satelity SAR-Lupe
Na orbicie nr 2 znajdzie się jeden satelita SAR-Lupe
Na orbicie nr 3 znajdą się dwa satelity SAR-Lupe

Kąt między płaszczyzną orbity 1 i 2 wyniesie 64,0°, między płaszczyzną orbity 2 i 3 kąt będzie równy 65,6°.

Parametry orbit poszczególnych satelitów:
* SAR-Lupe 1: perygeum-477,7 km, apogeum-509,4km, inklinacja 98,2°, okres orbitalny-94,3 minuty
* SAR-Lupe 2: perygeum-483,5km, apogeum-503,6 km, inklinacja 98,2°, okres orbitalny-94,3 minuty
* SAR-Lupe 3: perygeum-484,2km, apogeum-503,0 km, inklinacja 98,2°, okres orbitalny-94,3 minuty
* SAR-Lupe 4: perygeum-476,9km, apogeum-510,2 km, inklinacja 98,2°, okres orbitalny-94,3 minuty
* SAR-Lupe 5: perygeum-500 km, apogeum-550 km, inklinacja 83,0°

Start SAR-Lupe 5 odbędzie się ze stanowiska LC 132 w kosmodromie Plesieck 22 lipca o godzinie 6:40 CEST. Satelita wyniesiony zostanie przy pomocy rosyjskiej dwustopniowej rakiety Kosmos-3M.

Starty poprzednich satelitów konstelacji SAR-Lupe:
SAR-Lupe 1 – 19 grudzień 2006r.
SAR-Lupe 2 – 2 lipiec 2007r.
SAR-Lupe 3 – 1 listopad 2007r.
SAR-Lupe 4 – 27 marzec 2008r.

Źródła:
http://www.ohb-system.de/gb/pdf/sar-lupe-broschure.pdf
http://swp-berlin.org/common/get_document.php?asset_id=4631
http://www.google.com/gwt/n?u=http%3A%2F%2Fdirectory.eoportal.org%2Fd_ann.php%3Fan_id%3D8343&_gwt_pg=0
http://www.skyrocket.de/space/doc_sdat/sar-lupe.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/SAR_Lupe
http://www.n2yo.com/satellites/?c=30
http://astro.zeto.czest.pl/plan.htm

(uaktualnienie)

Start rakiety nośnej Kosmos-3M odbył się bez przeszkód, w wyznaczonym terminie o godz. 2:40 UTC. Po upływie ok. 30 min. od momentu startu satelita osiągnął wymaganą orbitę. Misja zakończyła się sukcesem.

Start rakiety Kosmos-3M wraz z niemieckim satelitą wywiadowczym SAR-Lupe 5

Film przedstawiający start rakiety Kosmos-3 M z SAR-Lupe 5 na pokładzie

[Chorblenda]

(napisano 28.07.2008 r.)

29.07.2008 r. - start rakiety "Dniepr" / THEOS

Theos (Thailand Earth Observation System) jest to pierwszy tajlandzki, średniej wielkości, satelita obserwacyjny, którego głównym celem jest dostarczanie obrazów wysokiej rozdzielczości do celów kartografii, urbanistyki, monitorowania rolnictwa, zarządzania lasami, kontroli obszarów przybrzeżnych, stanu wód oraz  monitorowania rozwoju sytuacji klęsk żywiołowych.

Theos zarządzany jest przez tajlandzką agencję kosmiczną GISTDA (Geo-Informatics and Space Technology Development Agency), zbudowany natomiast został we Francji przez EADS Astrium, która także podjęła się zbudowania naziemnego kompleksu zarządzania i obsługi satelity zlokalizowanego w Sri Racha w tajlandzkiej prowincji Chonburi.

Theos będzie krążył po heliosynchronicznej orbicie na wysokości 822 km, inklinacji 98,7°. Satelita będzie okrążał Ziemię w ciągu 101 min wykonując tym samym ponad czternaście okrążeń na dzień w cyklu trwającym 26 dni.

Pozycja satelity utrzymywana będzie w systemie 3-osiowym przy pomocy szukaczy gwiazdowych, czujnika słonecznego, żyroskopu, systemu GPS, magnetycznego systemu obrotowego, oraz przy pomocy silniczków korekcyjnych zasilanych hydrazyną.

Całkowita masa Theos wynosi 750 kg. Jego żywotność jest zaplanowana na 5 lat.

Na wyposażeniu satelity znajduje się:
•   Panachromatyczny teleskop (PAN) umożliwiający wykonywanie wysokorozdzielczych (ok. 2m) obrazów w zakresie spektralnym 0,45÷0,90 μm skanując pasy powierzchni Ziemi o szerokości 22 km
•   Kamera wielospektralna – wykonująca obrazy o średniej rozdzielczości (ok. 15 m) w zakresie spektralnym 0,45÷0.52 μm, 0,53÷0,60 μm, 0,62÷0,69 μm, 0,77÷0,90 μm skanując pasy powierzchni Ziemi o szerokości 90 km

Theos może wykonać obrazy całego globu w ciągu 35 dni wykorzystując kamerę wielospektralną , oraz w ciągu 130 dni wykorzystując PAN.

Naziemny kompleks dowodzenia składa się z dwóch segmentów:
•   CGS (Control Ground Segment) – stanowi centrum kontroli i obsługi satelity Theos
•   IGS (Image Ground Segment) – obiekt, w którym gromadzone są obrazy otrzymywane z pokładu satelity, a następnie  przetwarzane w odpowiednim celu i archiwizowane

Theos wyniesiony zostanie przy pomocy rosyjsko – ukraińskiej rakiety nośnej „Dniepr”, która wystartuje z kompleksu startowego Dombarowskij w pobliżu Jasnyj.

Start zaplanowany jest na 29 lipca 2008r. o godz. 8:37 CEST.

Źródło:
http://www.aprsaf.org/data/jptm4_pdf/Special_Session_Satellite_Development_in_Thailand.pdf
http://wgiss.ceos.org/meetings/wgiss25/LSI_Session/2.26.16.05_CEOS_WGISS25-v0.1-080226.ppt
http://www.google.com/gwt/n?u=http://www.aars-acrs.org/acrs/proceeding/ACRS2005/Papers/D3-P23.pdf
http://www.astrium.eads.net/families/daily-life-benefits/remote-sensing/theos/view?searchterm=theos
http://space.skyrocket.de/index_frame.htm?http://www.skyrocket.de/space/doc_sdat/theos.htm
http://astro.zeto.czest.pl/plan.htm

(uaktualnienie)

Start rakiety Dniepr z satelitą obserwacyjnym THEOS odbył się 1 października 2008 r. o godz. 6:37 UTC. Start był kilkakrotnie przekładany, ponieważ państwa takie, jak Uzbekistan, czy Kazachstan nie udzieliły zgody na to, aby na terytorium tych krajów mogły spaść boostery pierwszego członu rakiety. Oficjalnie misja zakończyła się sukcesem.

[Chorblenda]

(napisano 15.08.2008 r. )

19.08.2008 r. - start rakiety "Proton Breeze M" / INMARSAT-4 F3

Inmarsat-4 F3 jest czwartą generacją satelitów należących do organizacji Inmarsat (International Maritime Satellite) utworzoną w roku 1979 przez International Maritime Organization, której pierwotnym celem było zapewnienie komunikacji statkom przez zastosowanie satelitów geostacjonarnych. Obecnie system satelitów Inmarsat zapewnia usługi komunikacyjne na całym świecie, wykluczając jedynie obszary podbiegunowe. Start Inmarsat-4 F3 zwiększy na orbicie geostacjonarnej flotyllę sprawnie funkcjonujących satelitów Inmarsat do jedenastu sztuk wliczając w to również serie Inmarsat-2 oraz Inmarsat-3.

Inmarsat-4 F3 zapewni usługi szerokopasmowe na potrzeby telefonii komórkowej dla Ameryki Północnej i Południowej. Generacja czwarta satelitów Inmarsat opracowana została przy współpracy Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, USA, i Kanady, która kosztowała ok. 1,5 mld. $ Są one sześćdziesiąt razy potężniejsze od poprzedniej wersji Inmarsat-3. Głównym wykonawcą Inmarsat-4 F3 jest Astrium EADS. Wszystkie trzy satelity serii czwartej zbudowane są na platformie Eurostar-300GM.

Rozmiary i wyposażenie:
Korpus ma wymiary 7x2,9x2,3 [m]. Na wyposażeniu satelity są także panele słoneczne, które po rozłożeniu osiągają rozpiętość 45 m i są zdolne do generowania 14 kW energii elektrycznej. Integralną częścią Inmarsat-4 F3 jest także 9 m reflektor paraboliczny.

Całkowita masa startowa satelity wynosi  5960 kg
Żywotność satelitów Inmarsat-4 zaplanowana jest do roku 2020.

Organizacja Inmarsat podpisała porozumienie z ESA o zostaniu operatorem nowego satelity zwanego Alphasat, będącego częścią nowego programu ESA mającego na celu stworzenie systemu potężnych satelitów komunikacyjnych. Alphasat  wyniesiony zostanie na orbitę prawdopodobnie w roku 2012 i wesprze system Inmarsat-4 w dostarczaniu usług komunikacyjnych nad Europą, Bliskim Wschodem i Afryką.

Inmarsat-4 F3 wyniesiony zostanie na przejściową orbitę GTO  przy pomocy rosyjskiej trójstopniowej rakiety nośnej Proton Breeze M ze stanowiska LC39 z kosmodromu Baikonur w Kazachstanie.

Start nastąpi 19 sierpnia o godz. 0:43 CEST

Po upływie 9 godzin i 3 minut od startu nastąpi separacja satelity na orbicie GTO o parametrach 35786 x 4271 [km] o inklinacji 22,8°, po czym satelita powędruje na orbitę geostacjonarną i osiągnie pozycję 98°W

Start będzie można zobaczyć na żywo!!! Transmisja zacznie się godz. 0:18 CEST, a więc dla Polski będzie to już 19 sierpnia!
live stream: http://www.inmarsat.com/About/I-4_launch/Video.aspx?language=EN&textonly=False

Źródła:
http://www.inmarsat.com/About/I-4_launch/?language=EN&textonly=False
http://www.ilslaunch.com/news-081308
http://www.inmarsat.com/Downloads/English/I-4_F3_Mission_Overview.pdf?language=EN&textonly=False
http://www.astrium.eads.net/

(uaktualnienie)

Start rakiety nośnej Proton Breeze M wraz z satelitą telekomunikacyjnym Inmarsat 4-F3 odbył się zgodnie z planem, 19 sierpnia 2008 r. o godz. 00:43 CEST

[Chorblenda]

(napisano 17.08.2008 r. )

21.08.2008 r. - start rakiety suborbitalnej "ALV X-1"

NASA we współpracy z amerykańskim morskim laboratorium badawczym z Waszyngtonu (U.S. Naval Research Laboratory) przygotowuje się do suborbitalnego lotu, w którym przeprowadzone zostaną  trzy eksperymenty.
Misja przeprowadzona zostanie przy wykorzystaniu suborbitalnej rakiety ALV X-1, która wystartuje z Mid-Atlantic Regional Spaceport na wyspie Wallops.

Pierwszy eksperyment o nazwie HYBOLT (The Hypersonic Boundary Layer Transition), prowadzony przez NASA, ma na celu zebranie danych dotyczących przepływu powietrza i nagrzewaniu się struktury pojazdu lecącego z prędkością hipersoniczną, przynajmniej ośmiokrotnie większą od prędkości dźwięku.

HYBOLT przypomina swym kształtem płaską końcówkę śrubokręta zaprojektowanym w celu przebicia się przez atmosferę i zbadania warstwy granicznej, będącej bardzo cienką warstwą powietrza, która przepływa ponad powierzchnią pojazdu będącego w locie.

HYBOLT

Dlatego też podróże z prędkościami ponaddźwiękowymi powodują, że w obrębie poszycia samolotów, czy też pojazdów kosmicznych powstają  wysokie temperatury, które wpływają między innymi na projektowany kształt pojazdów i materiału, z którego są wykonane.

Oprzyrządowanie umieszczone w HYBOLD będzie wysyłało informacje o pomiarach temperaturowych oraz ciśnieniu podczas, gdy rakieta będzie przyspieszała do 8 machów i szybciej.
Dane zostaną wykorzystane do zaprojektowania doskonalszych komponentów przyszłego samolotu lub pojazdu kosmicznego.

HYBOLT zostanie umieszczony na szczycie ALV X-1.

Przygotowania do startu:

Po zebraniu wszystkich danych HYBOLT zostanie odseparowany od rakiety, a następnie spadnie do Atlantyku, odsłaniając tym samym drugi eksperyment o nazwie SOAREX (Sub-Orbital Aerodynamic Re-entry Experiments), znajdujący się w dolnej części przedziału ładunkowego rakiety.

Po zebraniu odpowiednich danych i przekazaniu ich personelowi naziemnemu SOAREX wraz z rakietą spadną razem do oceanu.

SOAREX składa się z trzech oddzielnych próbników. Dwa z nich obejmują eksperyment NASA a trzeci należy do U.S. Naval Research Laboratory.

Największy z próbników o nazwie Slotted Compression Ramp (SCRAMP), swym kształtem przypomina lotkę do badmintona. Pomiędzy cylindryczną powierzchnia, a pierścieniem ciepłochronnym znajduje się przerwa, której celem jest zmniejszenie oporu i poprawa stabilności podczas lotu przez atmosferę.

SCRAMP

SOAREX wyposażony w aparaturę pomiarową zbada warunki atmosferyczne, jakie będą występowały w miejscu uwolnienia próbnika. Zastosowanie nowego kształtu mogłoby umożliwić podjęcie nowych planetarnych misji z sondami, które mogłyby przenosić więcej instrumentów.

Trzeci próbnik przetestuje automatyczny system identyfikacji AIS, w postaci urządzenia nadawczo-odbiorczego wykorzystywanego w transporcie morskim i zapewniającego automatyczną wymianę danych zapobiegających kolizji między statkami oraz do identyfikacji statków przez stacje nadzorujące ich ruch.

AIS, umieszczony w wypełnionej pianką kuli będzie pełnił rolę urządzenia nawigacyjnego, które przez ok. 7 dni będzie wysyłał współrzędne położenia przy pomocy GPS. Po tym okresie urządzenie zostanie wyłowione.

Start zaplanowany jest w okienku trwającym: 12:00-15:00 CEST

Rozmieszczenie ładunku

Źródła:
http://www.nasa.gov/topics/aeronautics/features/hybolt-soarex.html
http://www.aiaa.org/pdf/conferences/hypersonics06nasa.pdf

(uaktualnienie)

Misja zakończyła się niepowodzeniem. Rakieta została zniszczona podczas startu. Powodem takiej decyzji była utrata kontroli nad rakietą, która zboczyła z wyznaczonego kursu.

[Chorblenda]

(napisano 27.08.2008 r. )

4.09.2008 r. - start Delta II / GeoEye-1

GeoEye-1 jest to satelita obserwacyjny, należący do amerykańskiej firmy GeoEye, zdolny do wykonywania zdjęć powierzchni Ziemi w bardzo wysokiej rozdzielczości. Swymi możliwościami przewyższa niespełna dwukrotnie swoich komercyjnych starszych kolegów znajdujących się już na orbitach okołoziemskich.

GeoEye-1 będzie dostarczał obrazy panchromatyczne (czarno-białe) o rozdzielczości 0,41 m w nadirze, a także wykonywał będzie obrazy multispektralne o rozdzielczości 1,65 m w nadirze.

Jednak przepisy w USA  zezwalają na wykonywanie zdjęć dla celów komercyjnych o rozdzielczości najwyżej do 0,50 m, a więc do tych najlepszych jakościowo pewnie nie będzie jak na razie dostępu, poza wścibskimi nosami, a raczej oczami rządowych agencjami wywiadu USA.

GeoEye-1 jest zdolny do sfotografowania 700 tys. km^2 powierzchni w ciągu jednej doby przy obrazach panchromatycznych, natomiast przy obrazach multispektralnych satelita  jest w stanie sfotografować 350 tys. km^2 powierzchni Ziemi na dzień.

Szefokość pasa fotografowanego w nadirze satelity wynosi 15,2 km.

Całkowita masa startowa satelity to 1955 kg.
Jego projektowana żywotność wynosi 7+ lat, gdzie paliwa ma wystarczyć na 15 lat.

GeoEye-1 osiądzie na orbicie heliosynchronicznej o inklinacji 98° na wysokości 681 km nad powierzchnią Ziemi wykonując tym samym jeden obieg orbitalny w ciągu 98 min z prędkością 7,5 km/s. Takie parametry orbity zezwalają na piętnastokrotne okrążanie Ziemi przez satelitę w ciągu dnia.

Start nastąpi z bazy sił powietrznych Vandenberg w Kaliforni. Satelita wyniesiony zostanie przez rakietę nośną „Delta II”.
Start nastąpi o 20:50 CEST. GeoEye już zaczęło odliczanie: http://launch.geoeye.com/LaunchSite/

Źródło:
http://www.geoeye.com/CorpSite/
http://launch.geoeye.com/LaunchSite/assets/documents/geoeye1_factsheet_v9.pdf

(uaktualnienie)

Start rakiety Delta II odbył się 6 września 2008 r. o godz. 20:57 CEST. Misja zakończyła się sukcesem.

[Chorblenda]

(napisano 29:08.2008 r.)

Dziś, 29 sierpnia 2008r. o godz. 9:15 CEST z kosmodromu Baikonur w Kazachstanie wystartowała rakieta DNEPR-1 wraz z pięcioma identycznymi satelitami teledetekcyjnymi RapidEye.

Ich celem jest dostarczanie obrazów dowolnego punktu na Ziemi  w pasie szerokości geograficznej między 75° N , a 75° S dla celów kartograficznych, rolniczych, rządowych, naukowych, opracowań strategicznych dla obszarów objętych katastrofami, a także na zamówienia dla potencjalnych klientów z całego świata.

Każdy z satelitów waży  ok. 150 kg i wielkością przypomina lodówkę.
Na wysokości 630 km każdy z RapidEye będzie wykonywał multispektralne obrazy w pięciu zakresach (czerwony, zielony, niebieski, bliska podczerwień oraz graniczny czerwony) , skanując pasy o szerokości 77 km i długości max 1500 km w rozdzielczości 6,5 m.

Satelity będą okrążali Ziemię piętnaście razy dziennie.

Konstrukcją satelity, a także jego obsługą i opracowywaniem danych przesyłanych do centrum kontroli zajęło się RapidEye AG.

Głównym wykonawcą jest spółka MDA (MacDonald Dettwiler and Associates Ltd.) z Kanady, odpowiedzialna za projekt oraz dostarczenie naziemnych systemów do przetwarzania obrazów gromadzonych w centrum kontroli, które to z kolei powstało przy udziale brytyjskiej spółki Surrey Satellite Technology (SSTL), która także zajęła się projektem platformy pod RapidEye.

Źródło:
http://www.dlr.de/en/desktopdefault.aspx/tabid-1/86_read-13366/
http://www.rapideye.de/home/launch2008--/#photo
http://www.spaceflightnow.com/news/n0808/29dneprrapideye/http://

(uaktualnienie)

Start nastąpił zgodnie z przewidywaniami i zakończył się sukcesem.

[Chorblenda]

(napisano 03.07.2008 r. )

Sea Launch znów szykuje się do startu!
Tym razem, 16 lipca 2008 r., przy pomocy rakiety Zenit-3SL, na orbitę geostacjonarną wyniesiony zostanie satelita komunikacyjny EchoStar XI.

EchoStar XI jest satelitą DBS (Direct Broadcast Satellite) wyprodukowanym przez Space Systems/Loral dla spółki EchoStar Communications Corporation. Zaprojektowany na bazie platformy z serii SS/L 1300, o mocy 20kW osiąga masę 5511kg.

Satelita przyczyni się do rozbudowy platformy DISH Network obsługującej abonentów EchoStar w Stanach Zjednoczonych, zapewniającej najwyższej klasy system telewizji satelitarnej.
Obecny start będzie już trzecim, jakie spółka EchoStar zleciła Sea Launch.

Przebieg misji:
Obecnie przygotowania do startu "idą pełną parą".
A niżej krótkie sprawozdanie z postępu prac:

* Pod koniec maja Space Systems/Loral dostarczyło satelitę do portu macierzystego Sea Launch w Long Beach w Kaliforni, gdzie po umieszczeniu go w Payload Processing Facility przeprowadzono szereg testów, po czym EchoStar XI został zatankowany i przywdziany w owiewki stanowiące segment ładowni Zenit-3SL

* Następnie przetransportowano satelitę na pokład statku dowodzenia, gdzie dokonano połączenia ładunku z rakietą nośną.

* Po zintegrowaniu ładunku z rakietą, całość przeniesiono na pokład pływającej platformy startowej Odyssey

* Następnie dokonano ostatecznych testów przedstartowych po wcześniejszym umieszczeniu rakiety na wyrzutni i podniesieniu jej do pozycji pionowej.

* Po pozytywnie zakończonych testach załoga platformy Odyssey wyruszyła w drogę na stanowisko startowe znajdujące się na Oceanie Spokojnym, na równiku 154° na zachód.

Obecnie w drogę szykuje się także załoga statku dowodzenia, która niebawem powinna wypłynąć na stanowisko startowe.

Start będzie można oglądnąć na żywo, jak zwykle pod jednym i tym samym, znanym pewnie już Nam wszystkim, linkiem  Wink
http://www.boeing.com/special/sea-launch/current_index_webcast.html

Linki:
http://www.boeing.com/special/sea-launch/current_launch.htm
http://www.ssloral.com/html/pressreleases/pr20080528.html

(uaktualnienie)

Start odbył się zgodnie z planem, 16 lipca 2008 r. o godz. 5:21 UTC.

[Matias]

(napisano 04.12.2008 r. )

25.12.2008r. - odpalenie Protona-M / 3x Glonass-M

Start Protona-M z trzema satelitami typu Glonass-M będzie miał miejsce 25 grudnia tego
roku ze stanowiska startowego Pad 81 z kosmodromu Bajkonur. Co do godziny startu oraz mośliwości jego oglądania
to myślę, że info pojawi się na dniach.

GLONASS (Global Navigation Satellite System) to po prostu satelitarny system nawigacyjny jak GPS, tyle
że rosyjski. Glonass jest używany i przez wojsko, i zwykłych ludzi.
Te 3 kolejne satelity będą następnymi na orbicie z obecnych już kilkunastu. Celem jest oczywiście
zapewnienie łączności ze światem (i nawigacji) gdziekolwiek będziemy (nawet w tundrze syberyjskiej).
Według szefa Roscosmos'u - Anatoly Perminov'a do 2011 będzie na orbicie 30 satelit tego typu.

Wczoraj na kosmodrom dostarczono ostatniego z trójki satelitów..

Źródełka:
http://www.ilslaunch.com/glonass-3-new-2
http://en.wikipedia.org/wiki/GLONASS
http://www.federalspace.ru/NewsDoSele.asp?NEWSID=4895

(uaktualnienie)

Start rakiety nośnej Proton-M nastąpił zgodnie z planem, 25 grudnia 2008 r. o godz. 11:43 CET. Misja zakończyła się powodzeniem.