Catherine Grace 'Cady' Coleman została wyselekcjonowana w ramach
NASA grupa 14 (1992).
Jest 333. człowiekiem w kosmosie oraz 30. kobietą.
Odbyła 3 loty kosmiczne, które trwały łącznie 180d 03h 59m 10s:
20.10.1995-05.11.1995
STS-73 Columbia/F-18 015:21:52:21
23.07.1999-28.07.1999
STS-93 Columbia/F-26 004:22:49:34
15.12.2010-24.05.2011
Sojuz TMA-20 ISS-25S/MagISStra Wariag 159:07:17:15
1983 uzyskała tytuł licencjata w dziedzinie chemii na Massachusetts Institute of Technology.
Jej badania skupiały się na syntezie polimerów z wykorzystaniem reakcji metatezy olefin i modyfikacji powierzchni polimerów.
1991 obroniła doktorat (chemia polimerów) na Uniwersytecie Massachusetts.
1983 otrzymała stopień podporucznika Sił Powietrznych.
1988 rozpoczęła czynną służbę wojskową w WrightPatterson Air Force Base w laboratorium na wydziale materiałów, gdzie pracowała nad wykorzystaniem organicznych związków polimerowych do tworzenia pamięci komputera z wykorzystaniem efektu optyki nieliniowej.
Pracowała jako konsultant przy analizie stanu powierzchni platformy orbitalnej Long Duration Exposure Facility, która przebywała na orbicie przez 6 lat.
Brała udział w eksperymentach na wirówce w
Crew Systems Directorate of the Armstrong Aeromedical Laboratory.
11.2009 przeszła na emeryturę z
Air Force w stopniu pułkownika.
Jako jedna z astronautek wyznaczonych do długotrwałych lotów otrzymała zadanie przetłumaczenia i oznakowania w języku angielskim wszystkich napisów na modułach rosyjskiego segmentu ISS.
Nadzorowała prace związane z oceną dopuszczalnego poziomu hałasu i warunków życia na stacji.
01.2008 pojawiła się informacja o powołaniu jej do załogi rezerwowej 19. Ekspedycji na ISS (do 07.2008 nosiła oznaczenie ISS-19A).
12.02.2008 NASA oficjalnie ogłosiła powołanie jej do załogi rezerwowej.
07.2008 pojawiła się wiadomość o powołaniu jej do załogi rezerwowej 24 Ekspedycji (ISS-24, do 07.2008 nosiła oznaczenie ISS-21B).
Jednocześnie pojawiła się informacja o powołaniu jej do głównej załogi 26. Ekspedycji (ISS-26, do 07.2008 roku nosiła oznaczenie ISS-22B).
21.09.2008 nominacja ta została potwierdzona w planie lotu do ISS opublikowanym przez służbę prasową Roscosmos.
21.11.2008 NASA oficjalnie potwierdziła jej nominację (komunikat prasowy nr 08-306), ogłaszając składy załogi ISS-20 - ISS-26.
07.10.2009 NASA ponownie potwierdziła tę nominację (komunikat prasowy nr 09-233).
25.05.2010-26.05.2010 roku w CPK razem z Dmitrijem Kondratiewem i Paolo Nespolim zdała egzaminy przedlotowe z oceną „5” i „4,8”.
24.11.2010 w CPK razem z Dmitrijem Kondratiewem i Paolo Nespolim przeszła szkolenie egzaminacyjne przed lotem na rosyjskim segmencie ISS z oceną „doskonałą”.
25.11.2010 załoga przeszła szkolenie egzaminacyjne na symulatorze TDK-7ST (symulator statku kosmicznego Sojuz TMA).
26.11.2010 Komisja Międzyresortowa zatwierdziła ją na stanowisko inżyniera pokładowego głównej załogi statku kosmicznego Sojuz TMA-20.
14.12.2010 na posiedzeniu Komisji Państwowej na kosmodromie Bajkonur została zatwierdzona jako inżynier pokładowy głównej załogi statku kosmicznego Sojuz TMA-20.
12.04.2011 będąc na orbicie wzięła udział w jam session z koncertującym wówczas w Moskwie zespołem Jethro Tull.
07.07.2015 na stronie internetowej JSC pojawił się komunikat o jej przeniesieniu do kategorii menedżerów i przeniesieniu do pracy w Johnson Space Center.
01.12.2016 na jej stronie na Facebooku pojawiła się wiadomość, że 01.12.
odchodzi z NASA.
30.01.2019 w komunikacie prasowym
Arizona State University poinformowano o jej powołaniu na stanowisko członka wydziału
School of Earth and Space Exploration.
https://www.nasa.gov/wp-content/uploads/2023/05/coleman.pdfhttp://www.spacefacts.de/bios/astronauts/english/coleman_catherine.htmhttp://www.astronautix.com/c/colemancatherine.htmlhttps://www.worldspaceflight.com/bios/c/coleman-c.phphttps://mek.kosmo.cz/bio/usa/00334.htmhttp://www.kozmo-data.sk/kozmonauti/coleman-catherine-grace.htmlhttps://www.astronaut.ru/index/in_pers/13_070.htmhttps://www.april12.eu/usaastron/coleman333ru.html 14.11.1960https://en.wikipedia.org/wiki/Catherine_Colemanhttps://pl.wikipedia.org/wiki/Catherine_Colemanhttps://www.forumastronautico.it/t/astronauta-catherine-coleman/31541http://www.collectspace.com/collection/autographs-coleman.htmlhttps://twitter.com/Astro_Cady/status/1786420038750121993https://x.com/UniphiSpaceAge/status/1787123982983942312The Wonderful: Stories From The Space Station interview — astronaut Cady Coleman13TH SEPTEMBER 2021 BY SARAH
Cady Coleman has been part of two space shuttle missions, and in 2011 lived and worked on the ISS for nearly six months. Now retired, she continues to advocate for inclusion in STEM and STEAM. Cady is one of the astronauts featured in new documentary
The Wonderful: Stories from the International Space Station, which is out now in the UK on Blu-ray, DVD and digital.
https://www.cautionspoilers.com/interviews/the-wonderful-stories-from-the-space-station-interview-astronaut-cady-coleman/Flutes in SpaceIan Anderson + Cady Coleman flute duet in spacehttps://twitter.com/Astro_Cady/status/17896367075344919062)
https://twitter.com/planet4589/status/1815561507511390248And coincidentally, ran into @Astro_Cady at the Chandra 25th anniversary party (wake?) this afternoon
3) Coleman o wpływie Sally Ride na jej decyzje życiowe
In a column in @WSJ, @Astro_Cady Coleman recalls how, as a student at MIT, she heard a talk by Sally Ride and realized she, too, could become an astronaut. "In her quiet way, Sally Ride shattered assumptions I didn’t know I had," Coleman writes. Read more: https://on.wsj.com/3X5vCbd
https://twitter.com/SallyRideSci/status/1825916979586162798I Thought a Woman Couldn’t Go to SpaceBy Cady Coleman Aug. 8, 2024 10:00 am ET
Swashbucklers and astronauts never looked like me. But then I met Sally Ride.In the spring of 1982, I was hurrying down MIT’s Infinite Corridor, the giant hallway that connects many of the campus buildings. The walls were lined with posters for events, many of which I’d plan to attend and then not make it. On this day, however, something different caught my eye.
The poster showed a smiling woman in a flight suit, holding a helmet by her side. I recognized her immediately: Sally Ride, one of America’s first group of female astronauts, was coming to MIT to give a talk. It had just been announced that she would be a crew member for a coming space-shuttle flight, making her the first American woman in space.
On the day of her talk, I hurried into the lecture hall where Sally was being introduced. Sally. Just a first name. As if she were one of us. I slid into an empty seat just a few rows back. And she was standing there, right where our professors stood every day. A woman. And an astronaut.
Growing up in the 1960s, the image I’d had of astronauts—or any kind of explorer—couldn’t have been further from the figure before me. I’m not just talking about what I saw in newspapers and on TV. My dad, James Joseph Coleman, was a career naval officer. A legend among navy divers, he had worked on the Navy’s SEALAB program, building the first underwater habitats, allowing men—only men—to live and work in the deep seas for extended periods. The spirit of exploration, the desire to understand fascinating and challenging environments, seemed normal to me as a child. But it didn’t occur to me that I could be an explorer too.
Yet here, onstage, was Sally Ride, a bright-eyed young woman in a blue flight suit and black boots and with wavy brown hair kind of like mine. She shyly looked down at her hands as she was introduced and applauded.
Sally flew jets, practiced spacewalking and was an accomplished astrophysicist too. That day, without knowing it, Sally gave me one of the most precious gifts we can receive: permission. It wasn’t explicit, but her example made something real that had not been real for me before.
The word “permission” may make some people cringe. It doesn’t sound empowered. Why should we need anyone’s approval to pursue our goals? In a perfect world, we wouldn’t. But this world isn’t perfect, and I needed that permission as my catalyst. It is extraordinary what a difference it can make to see someone like you doing things you might never have considered doing.
What limitations do we internalize without knowing it? In her quiet way, Sally Ride shattered assumptions I didn’t know I had. As I listened to her speak that day, I felt moved by a thought that would shape the rest of my life: Maybe I, too, could have that job.Cady Coleman, a former NASA astronaut and retired U.S. Air Force colonel, is the author of “Sharing Space: An Astronaut’s Guide to Mission, Wonder, and Making Change,” published by Penguin Life in July.
https://www.wsj.com/science/space-astronomy/how-i-realized-i-could-become-an-astronaut-97362290
Wątek: CG 'Cady' Coleman - 14.12.1960 (Przeczytany 763 razy)